எளிமையின் முன்னுதாரணம் புனித பத்தாம் பத்திநாதர்


புனித பத்தாம் பத்திநாதர் 1735 கால கட்டத்தில் வாழ்ந்தவராவார். திருமுழுக்கின் போது இவருக்கு வழங்கப்பட்ட பெயர் ஜோசப் மெல்க்கியோர். இவர் குருப்பட்டம் பெற்றபின் உதவிப் பங்குத் தந்தையாகி பின்னர் பங்குத் தந்தையாகவும் பின் ஆயராகவும் தொடர்ந்து பிதாப்பிதாவாகவும் பதவி உயர்ந்து இறுதியில் பாப்பரசரானார்.
இவர் திருச்சபைக்காக அதிக அளவு சேவைகள் செய்தவர். தப்பறைக் கொள்கைகளை எதிர்த்தார் ஆலயப் பாடல்களை சீர்ப்படுத்தினார். மக்கள் உண்மையான கிறிஸ்தவ வாழ்வு வாழ இறைவழிபாடானது உதவியாய் இருக்க வேண்டுமென கருதி அதற்குரிய வழி வகை வகுத்தார். மறைக்கல்வியின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து ஒவ்வொரு பங்கிலும் மறைக்கல்வி கற்பிக்கப்பட வேண்டும் என்று வற்புறுத்தினார். புத்தி விபரம் அறிந்த சிறுவர்களுக்கு திவ்விய நற்கருணை வழங்கலாம் எனச்சட்டம் இயற்றினார். ஒவ்வொரு நாளுமே திவ்விய நற்கருணை பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்றார். 
திவ்விய நற்கருணை வாங்குகின்றவர்கள் இயேசுவுக்குப் பிரியப்படும்படி இயேசுவோடு ஒன்றித்து அவர் போல வாழும்படி குற்றங்களை விலக்க ஒரு மருந்தாக திவ்விய நற்கருணையை உட்கொள்ள வேண்டும் என்று சுற்றுமடல் எழுதி தெரிவித்தார்.
“நான் ஏழையாகப் பிறந்தேன் ஏழையாக வாழ்ந்தேன் ஏழையாக இறக்க விரும்புகின்றேன்” என தனது மரண சாசனத்தில் இவர் எழுதி வைத்திருந்தார். “தனது சிந்தனை சொல் செயல் இவற்றில் விழிப்பாயிருந்து தன்னைக் கண்டிப்புடன் அடிக்கடி பரிசோதிப்பவன் தீமையை வெறுத்து விலக்கவும், நன்மையை செய்வதில் அதிக வலிமை பெறுகின்றார்” என்பது இவரது கூற்றாகும். (ஸ)
