செய்தித்தாளின் தோற்றமும் 
பத்திரிகை சுதந்திரத்தின் அவசியமும்


ஒரு நாட்டின் அபிவிருத்தி, முன் னேற்றம் என்பனவற்றிற்கு உறுதுணை புரிவது பத்திரிகையே என்று கூறினாலும் மிகையாகாது. ஏலவே இதன் முக்கியத்துவம் கருதி உலகெங்கும் இதற்கு பூரண சுதந்திரம் அளித்துள்ளனர்.
ஆகவே மக்களுக்கு அத்தியாவசிய தாகத் தேவைப்படுகின்ற பத்திரிகையின் தோற்றம், பத்திரிகை சுதந்திரத்தின் நிலைப்பாடு, செய்தி நிறுவனங்களின் அத்தியாவசியம், வரலாறு என்பவை பற்றி விரிவாக ஆராய்வது பயனுள்ள தாகும். சமூக வாழ்க்கையில் ஈடுபடு கின்ற அனைவருக்கும் உலக போக்கை அறிந்து கொள்வது மிகவும் இன்றிய மையாததாகும். 
ஏலவே ஆரம்ப கட்ட மாக பத்திரிகையின் தோற்றத்தைப் பார்ப்போம். உலகில் முதன் முதல் வெளிவந்த செய்தித்தாள் சீனாவின் தலைநகரான பீஜிங்கில் வெளிவந்தது. ஆறாம் நூற்றாண்டில் பிரசுரமான இதற்கு ‘ட்சிங் பவோ’ என்று நாமம் சூட்டப்பட்டது. இப்புதினத்தாளுக்கு பத்திரிகை சுதந்திரம் பேணப்பட வேண்டிய தேவை ஏற்படவில்லை. ஏனெனில் இது முற்று முழுதாக அரசாங்கத்தினால் ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்ட தொன்றாகும்.
இதனைத் தொடர்ந்து சர்வதேசமெங் கும் அனேகம் தனியார் நிறுவனங்கள் பத்திரிகைகளைப் பிரசுரித்து வாசகர்க ளைத் திருப்திப்படுத்தின. இதன் காரண மாக அரசாங்கம் பத்திரிகை சுதந்திரம் அளிக்க வேண்டிய நிலைமை உருவா னது. ஆகவே சமகால அரசியல் விட யங்கள் சம்பந்தமாக செய்திகள், கட்டு ரைகள், கேலிச் சித்திரங்கள் என்பவற்றை தினமும் வெளியிட்டு வருவதினைக் காண முடிகின்றது.
பத்திரிகைகள் பொதுவாக இரு வகைப் படுகின்றன என்பதை நாமறிவோம். ஒன்று நாளிதழ் மற்றயது வார இறுதி யில் வெளியாகின்ற வாரமஞ்சரி ஆகும். இது நாட்டுக்கு நாடு வெவ்வேறு பெயர்கள் கொண்டு அழைக்கின்றனர். 
நம் நாட்டில் வார வெளியீடு, ஞாயிறு வெளியீடு என்ற நாமங்களில் தமிழ் வார ஏடுகள் பிரசுரமாகின்றன. இலங்கை யில் வெளியாகின்ற பத்திரிகைகள் அனைத்தும் பத்திரிகை தர்மத்தைப் பேணி பிரசுரித்து வருவதையும் காண முடிகின்றது. விஞ்ஞானம் தொழில் நுட்பம் குன்றிய அக் காலகட்டத்தில் பத்திரிகையை அச்சுக் கோர்த்து வெளி யிட இயலவில்லை. 
அதற்குப் பதிலாக அச்சு இயந்திர கூடத்தில் (PRINTING PRESS) எழுத்துக்கள் செதுக்கிய மரத் துண்டு மூலம் அச்சடித்து வெளியிட்ட னர். கம்யூட்டர், இணையத்தளம் போன் றவை பாவனைக்கு வராத நிலையில் இவ்வழி முறையே சில நூற்றாண்டு காலம் தொடர்ந்ததாகவும் அறிய முடி கின்றது. 
ஐரோப்பாவைப் பொறுத்த வரை கிறிஸ்தவ மக்களின் புனித நகரங்களிலொன்றாக விங்கும் உரோமில் பத்திரிகையொன்று பிரசுரமானது உரோமை வதிவிடமாகக் கொண்ட எழுத்தாளர், நிருபர், கவிஞர் போன்றவர்கள் தமது ஆக்கங்களை, இப்பத்திரிகையில் பிர சுரிக்க வைத்தனர். தொடர்கதைகள், கேலிச் சித்திரங்கள். கூட வெகு ரம்மி யமான முறையில் வெளிவந்தன. வர்த் தகர்களின் நலன் கருதி விளம்பர பக்கமும் உள்ளடக்கப்பட்டதாம்.
இங்கிலாந்தில் முதன்முதல் தோன்றிய தினசரிப் பத்திரிகை எலிசபெத் மாலெட் என்ற அம்மையாரால் ஆரம்பித்து வைக்கப் பட்டது. நீண்ட நாட்களாக பிரசித்தி பெற்று விளங்கும் ‘லண்டன் டைம்ஸ்’ என்ற பத்திரிகை 1785ல் ஜோன் வாஸ்டர் என்பவரால் உலக ரெஜிஸ் தார் எனும் நாமத்துடன் தொடக்கப் பட்டது. 
இன்று கூட லண்டன் டைம்ஸ் பத்திரிகை உன்னத இடத்தை வகிக்கின் றது எனலாம். அமெரிக்காவில் முதலில் தோன்றிய பத்திரிகை பொது நிகழ்ச்சி கள் என்பதாகும். இந்நிறுவனத்தை 1690ல் பொஸ்டன் நகரில் பென்ஞமின் ஹாரிஸ் நிறுவினார். அந்நேரமே பத் திரிகை சுதந்திரத்தை மீறும் வகையில் நடந்து கொண்டமையினால் அமெரிக்க அரசாங்கம் இப் பத்திரிகையை அதன் முதல் இதழிலேயே தடை செய்து விட்ட தாம்.
அதன் பின்னர் வெளிவந்த பத்திரி கைகள், பத்திரிகை சுதந்திரத்தை முற்று முழுதாகப் பேணி செய்திகளை பிர சுரிக்கலாயின. ஆனால் அதன் விலை அதிகமாக இருந்தமையினால் கணிச மானவர்கள் வாங்கிப் படிக்க முடியவில்லை. 
1833ல் மிகவும் குறைந்த விலைக்கு பத்திரிகையொன்று பிரசுரமாகி வெளிவரத் தொடங்கியது. இதற்கு ‘சன்’ என்று நாமம் சூட்டப்பட்டது. அதன் பின்னரே பத்திரிகை வாசகர்களின் எண்ணிக்கை பலமடங் காக அதிகரித்தது. இலங்கை யிலும் பத் திரிகைச் சுதந்திரம் நீண்ட நாட்களாக அமுலில் இருந்த போதிலும் பத்திரிகை கள் வெளிவராமல் தடை செய்த நிகழ்வு இடம்பெறத்தான் செய்தது. 
நம் நாட்டில் சுமார் நான்கு தசாப்த காலங்களுக்கு முன்னர் எம்.டி. குணசேன நிறுவனத்தார் மும்மொழிகளி லும் பத்திரிகைகள் வெளியிட்டனர். ஆங்கிலத்தில் ‘சன்’னும் தமிழில் ‘தினபதி’யும் வார மற்றும் சகோதர ஏடுகளான ‘சிந் தாமணி’, ‘தந்தி’ என்பனவும் பிரசுர மாகின. 
அக்கால கட்டத்தில் அமெரிக்காவில் ஒருவரே பல பத்திரிகைகளை அனே கமான ஊர்களில் வெளியிடும் வழக் கம் உள்ளது. இவற்றைச் சங்கிலிப் பத்திரிகைகள் என்பர். அதேவேளை ஒரு ஊரில் வெளியாகும் பத்திரிகையை வானொலி மூலம் வேறு நகரங்களுக் கும் அதே செய்திகளோடு அச்சிடும் முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
மிலேனியம் ஆண்டாக மிளிரும் இன்றைய நாட்களில் அந்த நடைமுறையை இணையம் தன் வசப்படுத்திக் கொண்டது. தற்போது இலங்கையிலும் மாகாணத் தலைநகரங்களில் இணையத்தின் பங் களிப்புடன் ஏக காலத்தில் அதே பத்திரிகை வெவ்வேறு நகரங்களில் வெளியிடப்படுகின்றது.
ரஷ்யாவில் முக்கியமான பத்திரிகை கள் ‘ஈஸ்ட்வெஸ்ரியா’ ‘பிராங்டா’ என்பனவாகும். இந்தியாவில் ஔரங்க சீப் காலத்திலேயே செய்தித்தாள் விற்பனைக்கு விடப்பட்டதாக வரலாறு கூறுகின்றது. அங்கு முதன்முதல் கல்கத்தாவிலே பத்திரிகை அச்சிடும் முறை தொடக்கி வைக்கப்பட்டது.
சென்னையில் முதன்முதல் வெளிவந்த பத்திரிகை ‘சென்னை கூரியா’ என்ப தாகும். சென்னையில் முதன்முதல் இந்தியரால் வெளியிடப்பட்ட ஆங்கிலப் பத்திரிகை ‘த ஹின்டு’ ஆகும். இதனை ஜீ. சுப் பிரமண்ய ஐயர் என்பவர் தோற்றுவித் தார். இதனை வெளிநாடுகளுக்கும் விமானம் மூலம் அனுப்பி வைத்தனர். 
இப் பத்திரிகை மெல்லிய ‘ரிஸ்சு’ (Tissu) ரக கடதாசியிலே அச்சிடுகின் றனர். சுதேசமித்திரன் முதன்முதல் தமிழ் மொழியில் வெளிவந்த பத்திரிகை என்ற இடத்தைத் தட்டிக் கொண்டது. சுப்பிரமணிய ஐயராலேயே இதுவும் பிரசுரிக்கப்பட்டதாம். ஆரம்பத்தில் இந்தியப் பத்திரிகைகள் அரசியல் செய்திகளை வெளியிடுவதில்லை. 
இலக்கியம், மதம், சமூகச் சீர்திருத்தம், பொது அறிவு ஆகிய விடயங்களை மட்டுமே பிரசுரித்து வந்தன. பாரதத்தில் உண்டான சுதந்திரப் போராட்டத்தை அடுத்தே அரசியல் செய்திகளுக்கு முன்னுரிமை வழங்கப்பட்டது. 
இலங்கையில் மும்மொழிகளிலும் பத்திரிகைகள் வெளிவரத் தொடங்கி சுமார் நூறு ஆண்டு காலமாகின்றன. 
பத்திரிகை களில் வெளி வருகின்ற நிருபர்களின் செய்தி தவிர்ந்த ஏனைய வெளிநாட்டு செய்திகள் எல்லாம் செய்தி நிறுவனங் களிடமிருந்தே பெறப்படுகின்றன. ‘பி.ரி.ஐ.’ (P.T.I) ‘யு.என்.ஐ. (U.N.I.) , பானஷா, யுனிவர்ட்டா, இலங்கையின் ‘லங்காபுவத்’ என்பன முக்கியமானவை களாகும். செய்திகளின் முக்கியத்துவம் கருதி அவை செய்தித்தாளின் முன் பகுதியிலோ கடைசிப் பக்கத்திலோ பிரசுரமாகின்றன. பிரதான செய்தி நிச் சயமாக தலைப்புச் செய்தியின் இடத்தை அலங்கரிப்பதையும் காணலாம்.
ஆகவே செய்தித்தாள்களின் தோற்றத்தையும் பத்திரிகை சுதந்திரத் தின் அவசியத்தையும் நாம் தெரிந்து கொள்வது நன்மை பயக்கும் என்றும் கூறலாம்.

