குறுங்கதை பரிசு



ஆற்றங்கரையின் படிக்கட்டில், தன் மனசு போலவே தண்ணீரும்கலங்கி ஓடுவதைப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தான் சரவணன்முதல் பரிசு வாங்கிவிடலாம் என்று எவ்வளவு ஆசையாகப் போட்டியில் சேர்ந்து கஷ்டப்பட்டு பயிற்சி செய்ததெல்லாம் விணாயிற்றே என்று தோன்றியஎண்ணங்களை உதறிவிட்டு சட்டயைக் கழற்றினான்.
அப்போது ‘ஐயையோ என் ராசாத்தியை யாராவது காப்பாற்றுங்களேன்’ என்றகுரல் காதில் விழுந்தது மறுவிநாடி நீரில் பாய்ந்தான் ஆற்றுத் தண்ணீரில்முங்கி முங்கி வெளியே வந்து தத்தளித்துக் கொண்டிருந்த நான்கு வயதுராசாத்தியின் அருகில் சென்று லாகவமாகப் பிடித்து பத்திரமாகக் கரையில்கொண்டு வந்து சேர்த்துவிட்டான்.
என் மகளைக் காப்பாத்திய தெய்வம்ப்பா நீ என்று அந்தத் தாய் சரவணின்கைகளைக் கண்ணில் ஒற்றிக் கொண்டாள் அந்தத் தாயின் கண்ணீர் அவனைச் சிலிர்க்க வைத்தது.நீச்சல் போட்டியில் பரிசு கிடைக்கவில்லையே என்ற ஏக்கம் இப்பொழுதுஅவனிடம் இல்லை அதை விட பெரிய பரிசு அல்லவா கிடைத்திருக்கிறது.என்று நினைத்தபடி மகிழ்ச்சியோடு மீண்டும் நீந்த ஆரம்பித்தான்.
டி. ஜானகி...- 

