மனிதன் முகத்தை பார்க்கின்றான் ;கர்த்தரோ உள்ளத்தைப் பார்க்கின்றார்&#39;&#39;

இன்று ஒவ்வொருவரினது வாழ்க்கையிலும் நம்பகத் தன்மையற்ற நிலையே காணப் படுகிறது. பெற்றோர் பிள்ளை உறவில் கூட விரிசல், சகோதரர்களிடையே பகை உணர்ச்சி, உறவினர்களிடையே பொறாமை எரிச்சல், அயலவர்களிடை யே விரோதத் தன்மை இப்படி யாக அடுக்கி கொண்டே போகலாம். உண் மையும், நம்பகத் தன்மையும் அருகி வருகிறது.
சிலர் இரதங்களைக் குறித்தும், சிலர் குதிரைகளைக் குறித்தும் மேன்மைப் பாராட் டுகிறார் கள், நாங்களோ எங்கள் தேவ னாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தைக் குறித்தே மேன்மை பாராட்டுவோம்’ (சங்.20:7)
இன்று நாமும் கூட எமது பணம், பட்டம் பதவி நிலை, குடும்ப பின்னணியைக் குறித்தே மேன்மைப் பாராட்டுகிறோம். மேலான பெருமை எண்ண ங்கள் எம்மை ஆட்கொள்கின்றன. 
இவையனைத்தும் எம்மிடத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டுப் போனால் எமது நிலை என்ன? எம்மை யார் தேடிவருவார்கள்? பராக்கிரமம், செல்வாக்கு, ஆதிக்கம் எல்லாம் தேவனின் பார்வையில் ஒரு தூசி போன்றது. ஆனால் கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் தேவனு டைய நாமத்தை குறித்தோ, அவர் எம்மை இரட்சித்த தன்மையைக் குறித்தோ மேன்மை பாராட்டுகிறோமா?
‘கர்த்தர் மேல் உன் பாரத்தை வைத்து விடு, அவர் உன்னை ஆதரிப்பார். நீதி மானை ஒரு போதும் தள்ளாட வொட்டார்’ (சங். 55:22) நாம் கர்த்தர் மேல் எம் பாரத்தை வைப்பதைவிட எமது நண்பர்களையும், வசதி படைத்தவர்களையும் நம்பி விடுகி றோம். நண்பர்களினால் கைவிடப்படும் நிலை உருவாகும் போது உள்ளம் குமுறு கிறது. இன்று தனது பெற்றோரிடம் கூறுவதைக் கூட சிலர் கெளரவ குறைச்ச லாக கருதுகின்றனர். எல்லோராலும் கைவிட ப்படும் போது, உள்ளம் சோர்ந்து போகி ன்றோம். எமது பிரச்சினைகள், வேத னை கள், கஷ்டங்கள், மனக் குமுறல்களை தேவனின் பாதத்தில் வைக்க வேண்டும். எமது ஜெபமே ஜெயத்தைக் கொண்டு வரும்.
இந்த உலகில் கோடி கோடியாக பணமிருந் தாலும், அதனால் நிறைவு கண்டவர்கள் யாரு மில்லை. துன்பம், வியாதி வருமானால் எமது துயர் துடைப்பவர் யார்? எமது சரீரத்தின் ஓர் அங்கம் செயலற்று போனால் எம்மை உயர்ப் பிக்க முடியுமா?
உன்னை கர்த்தரிடத்தில் ஒப்பிவித்தால் உனது தேவைகளையும், காரியத் தையும் வாய்க்கப்பண் ணுவார். கர்த்தர் உன்னை தமக்கென்று தெரிவு செய்து ள்ளார். அத்துடன் உன்னை பரிசுத்த ஜாதியாகவும் ஏற்படுத்தி வைத்துள்ளார். இன்றே உன்னை கர்த்தருக்கு ஒப்புவி. அவர் உன்னை ஸ்திரப்படுத்துவார். மனிதன் முகத்தைப் பார்க்கிறான். கர்த்தரோ உள்ளத்தை பார்க்கிறார் என்பதை நாம் நினைவில் இறுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
கர்த்தருக்கு காத்திரு, அவர் உன் வழியை ஸ்திரப்படுத்துவார், திடமனதாயிருந்து, கர்த்த ருக்கே காத்திரு’ (சங். 27:14) எமது தேவை களை நிறைவேற்றிக் கொள்ள நாம் கர்த்தரு க்குள் காத்திருக்க வேண்டும். காரியங்களை வாய்க்கப் பண்ணுபவர் கர்த்தரே. ‘கர்த்தர் எனக்கு அடைக்கலமும் பெலனும் ஆபத்து காலத்தில் அனுகூலமான துணையுமா னவர்’ என்று சங்கீதக்காரன் தாவீது கர்த்தரையே நம்பி, தன் வாழ்க்கை ஓட்டத்தை ஓடியதை பரி. வேதாகமத்தில் வாசிக்கக் கூடியதாக இருக்கிறது.
எம்மை மீட்டுக் கொண்டவரும், எமது இராட்சகருமாகிய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து, நாம் கர்த்தரின் பாதத்தில் அமர்ந்திருந்து ஜெபிக்க வேண் டும். கர்த்தருக்கு நம்மை ஒப்புவிக்கும் போது அவரே காரியத்தை வாய்க்கப் பண் ணுவார் என்பதை விசுவாசிக்க வேண்டும்.

