தடைகளை அகற்றி சாதனைக்கு முன்னேறு


சேவியர்
நதியைக் கவனித்திருக்கிaர்களா? சமதளத்தில் மென்மையாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும். பாறைகளின் இடையே ஓடும்போது சலசலவென தாவி ஓடும் அருவியில் வருகையில் உடைந்து விழும். ஆனால் விழுந்த இடத்திலேயே காலொடிந்து கிடப்பதில்லை. ஆக்ரோஷம் கூட்டி இன்னும் அதிக வேகமாய் ஓடும்.
தடைகள் இல்லாத பயணமே கிடையாது. தடைகளைத் தாண்டி ஓட வேண்டும். ஐயையோ தடை வந்து விட்டதே என உடைந்து போய் உட் கார்ந்தால் வெற்றி கிடைக்காது. தடைகள் வரும்போது வேகம் குறைய லாம். அல்லது தாமதம் நேரலாம். ஆனால் முறியடித்து முன்னேறுவதில் தான் சாதனைகள் அடங்கியிருக்கின்றன.
இன்றைய இளைஞர்களின் முன்னே நிற்கும் முக்கியமான சிக்கல்களாக இவற்றைச் சொல்லலாம்.
இன்று நேற்றல்ல, எப்போதுமே ஓர் இளைஞனின் வெற்றியை வெட்டிப் போட போதைப் பழக்கம் மட்டுமே போதும், நிகோடினை நுரையீரலுக்கு நேரடியாய் இறக்கி வைக்கும் புகை அதில் முக்கியமான ஒன்று. பள்ளிக்கூடப் படி தாண்டும் முன்பே பலருக்கும் புகை பழகிவிடுகிறது.
இன்றைக்கு இளைஞர்களுக்கு போதைவஸ்துகள் எப்படி கிடைக்கின்றன என இங்கிலாந்தில் ஓர் ஆய்வு நடத்தினார்கள். ‘இணையத்தில் எல்லா தகவலும் இருக்கின்றன’ என 64 சதவீதம் இளைஞர்கள் பதில் சொன்னார்கள்.
போதைப் பொருட்களால் உடலுக்கு தீமை என 91 சதவீதம் இளைஞர்கள் ஒத்துக்கொள்கின்றனர். ஆனால் அதை விட்டு விலகுவதில்லை.
புற்றுநோய், மன அழுத்தம், சிறுநீரகப் பாதிப்பு, மூளை பாதிப்பு நரம்பு பாதிப்பு என வரிசையாய் அத்தனை நோய்களையும் தந்து செல்லும் போதையைத் தாண்டுவது இளைஞர்கள் செய்ய வேண்டிய முதல் தடை தாண்டல்.
உங்களுக்கு ஓர் அடிமை இருக்கிறான் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் செய்வான். மாடியிலிருந்து குதிக்கச் சொன்னால் கூட குதிப்பான். எஜமானனை மீறி அவன் எதுவும் செய்யமாட்டான். அவனுக்கு எல்லாமே எஜமானன் தான்.
இப்போது இணைய அடிமைத்தனத்து க்கு வருவோம். சிலருக்கு எல்லாமே இணையம் தான். குறிப்பாக இணை யத்தில் பாலியல் சார்ந்த கிளர்ச்சிகளைத் தேடி அலையும் இளைஞர்கள் அந்த வலைக்கு முழு அடிமையாகி விடுகி றார்கள். போதைக்கு அடிமையாவது போல இணையத்துக்கு அடிமையாவதும் ஒருமிகப் பெரிய பலவீனமே.
இணைய அடிமைகள் அடிமையாகும் இடங்கள் என்னென்ன தெரியுமா? பாலியல், விளையாட்டு, சமூக வலை த்தளம், வலைப்பூக்கள், மின்னஞ்சல், செட்டிங், பொருள் கொள்வனவு இவையெல்லாம் தான்.
மருத்துவம் இதை இன்டர்நெட் அடிக்ஷன் டிஸார்டர் (யிதிளி) என்கிறது. இணையம் எனும் அற்புதமான ஊடகம் சரியாகப் பயன்படுத்தினால் பாற்கடல். அதற்கு அடிமையாகி விட்டாலோ அதுவே விஷயமாக மாறிவிடும் நச்சுக்கடல்.
இளைஞர்கள் இன்றைக்குத் தாண்ட வேண்டிய இன்னொரு தடை இந்த இணைய அடிமைத்தனம்.
வீரத்தையும், சண்டித்தனத்தையும் போட்டுக் குழப்பிக்கொள்ளும் இளை ஞர்களிடம் தேவையற்ற வன்முறை சிந்தனை மேலோங்கி இருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் அமெரிக்கா போன்ற மேலை நாடுகளில் மட்டும் தான் பள்ளி, கல்லூரிகளில் வன்முறை வெறியாட்டம் நடக்கும். இன்று நமது தெருக்களிலும், நடக்கின்றன. அமெரிக்காவில் கல்வி நிலையங்களில் கடந்த பத்து ஆண்டுக ளில் நடந்த துப்பாக்கிச் சூடுகள் மட்டு 147. மொத்தம் சாவு எண்ணிக்கை 359 என்கிறது ஒரு புள்ளிவிவரம்.
50ஆண்டுக்குப் பின் தங்கள் ஆசிரியர்களையெல்லாம் வரிசையாக நிற்க வைத்து அவர்கள் காலில் சாஷ் டாங்கமாய் விழுந்தார்கள். பழைய ஆசிரியர் மாணவர் உறவு இப்படி இருந்தது. ஆசிரியர்களிடம் மாணவர் களை பெற்றோர் முழுமையாய் ஒப் படைத்தார்கள். ஆசிரியர்களை தெய் வங்களாய் மதிக்குமளவுக்கு அவர்களு டைய வழிகாட்டல் இருந்தது.
இப்போது எல்லாம் மாறிவிட்டது. ஆசிரியர்களை பாடங்கள் சொல்லித் தரும் பணியாளர்களாய்தான் பெற்றோர் பார்க்கின்றனர். பெரும்பாலான ஆசிரி யர்களும் இதை மாத ஊதியம் தரும் ஒருவேலையாகத்தான் பார்க்கிறார்கள். மாணவர்களின் மனதில் வன்முறை எண்ணங்கள் பெருக நல்வழி படுத்தாத ஆசிரியர்கள் ஒரு காரணம். ஆசிரியர்க ளுக்கு அந்த உரிமையைக் கொடுக்காத பெற்றோர் இன்னொரு காரணம்.
மேலைநாட்டு பிரச்சினையாய் இருந்த ‘ஒப்சிடி’ எனும் அதிக உடல் பருமன் இன்றைக்கு வீட்டுக்கு வீடு. காரணம் ஆரோக்கியமற்ற வாழ்க்கை மற்றும் உணவு முறை.
பழைய வாழ்க்கை இளைஞர்களை நடக்க வைத்தது. அவர்கள் உடல் உழைப்பை செலுத்தினார்கள். ஓய்வு நேரத்தில் நீச்சலடித்தார்கள். ஓடியாடி விளையாடினார்கள். உடல் கட்டுக் கோப்பாய் இருந்தது. இன்றைக்கு ஒரு கிலோ மீற்றர் தூரத்தில் இருக்கும் அலுவலகத்துக்கே காரோ, மோட்டார் வாகனமோ தேவைப்படுகிறது. முதலா வது மாடிக்கு மூச்சிரைக்காமல் போக மின்னுயர்ச்சி தேவைப்படுகிறது. ஓய்வு நேரத்தில் ஆடாமல் அசையாமல் தொலைக்காட்சி இன்னும் நேரம் கிடைத்தால் வீடியோ கேம் அல்லது இணையம். இப்படி உடலானது பராமரிப்பில்லாத ஒரு கூடாரம் போல சிதிலடைந்து கிடக்கிறது.
பொது இடத்தில் அமைதியைக் கடை பிடிப்பது பண்புடன் நடந்துகொள்வது பெரியவர்களிடம் அன்புடன் நடந்து கொள்வது. சமூகக் கடமையோடு இருப்பது என நாம் கற்க வேண்டிய விடயங்கள் நிறைய உண்டு.
ஒரு முன்னுதாரணத்தைப் போல நம்மைப் பாதிப்பது எதுவும் இல்லை என்று என்கிறார் பிரெஞ்சு மேதை பிரான்காயிஸ்.
ஒரு நல்ல முன்னுதாரணத்தையும், ஒரு நல்ல வழிகாட்டியையும் கொண் டிருப்பது வெற்றிக் கதவை தொட்டுத் திறக்க அவசியத் தேவை. தவறான முன்னுதாரணங்களைத் தாண்டி, ஓட வேண்டியது நாம் செய்ய வேண்டிய அடுத்த தாவல்.
நம்முடைய மன அழுத்தம் பெரும் பாலும் அடுத்தவர்களால் நிர்ணயிக்கப்படு கிறது. முதல் புள்ளி வாங்காவிட்டால் ஏதோ பெரிய பாவம் செய்தது போல பிள்ளைகளைப் பார்க்கும் பெற்றோர் உண்டு. விரும்பமில்லாத படிப்புக்காய் தலையணை புத்தகங்களு டன் மன அழுத்தத்தைச் சுமக்கும் மாணவர்கள் உண்டு.
போதாக்குறைக்கு சினிமா, விள ம்பரங்கள், ஊடகங்கள் போன்றவையும் ஏகப்பட்ட நிர்ப்பந்தங்களை இடுகின்றன. ‘உங்கள் வாழ்க்கை இப்படி இருக்க வேண்டும்’, ‘இந்த வீடு தான் வேண்டும், இந்த கார்தான் வேண்டும், இந்த சுற்றுலா வேண்டும்’ என்றெல்லாம் ஊடகங்கள் சொல்லும் விதிமுறைகள் இளைஞர்களை மன அழுத்தத்தில் தள்ளுவதுண்டு.
தன்னை அறிந்து தன் ஆழ்மன விருப்பத்துக்கேற்ற ஒரு இலட்சியத்தை அமைத்துக் கொள்வதும், வெற்றியும் தோல்வியும் வாழ்வின் பாகங்கள் என புரிந்துகொள்வதுமே நம் தேவை. மன அழுத்தத்தையும் நாம் தாண்டி விட்டால் நாம் வெற்றியின் முற்றத்தை எட்டிவிட்டோம் என்பதே பொருள்.
துருபிடித்த மனதைத் துலக்கு
வெற்றி மட்டுமே இலக்கு!
