சர்வதேச அகதிகள் சட்டத்தின் கீழ் அகதிகளுக்குரிய உரிமைகளும் பாதுகாப்புகளும்


கடந்தவாரத் தொடர்
அகதிகள் தொடர்பான விடயங்களை மேலும் வலுப்படுத்துவதற்கும், உறுதிப்படுத்துவதற்கும் UNHCR காலத்திற்குக் காலம் வழிகாட்டித் தத்துவங்களை உருவாக்குகின்றது. 
		
		தலைவர் - சட்டத் திணைக்களம்,
		சிரேஷ்ட சட்டத்துறை விரிவுரையாளர்
		- இலங்கை திறந்த பல்கலைக்கழகம்.
இவற்றில் அகதி சிறுவர்களை பாதுகாத்தல், பெண்களை பாலியல் தொந்தரவு மற்றும் வன்முறைகளில் இருந்து பாதுகாத்தல், அகதிகள் தொடர்பான சர்வதேச சமூகத்தின் பாதுகாப்பு போன்றன தொடர்பில் உள்ள வழிகாட்டி தத்துவங்களைப் பற்றி ஆராய்ந்து பார்த்தல் சிறப்பாக இருக்கும். உலகிலேயே பொதுவாக அகதிகளில் அரைவாசிக்கு மேற்பட்டோர் சிறுவர்கள் ஆவர். 
பிள்ளைகளுடைய பாதுகாப்பை மேம்படுத்துவதற்கும் பேணிப் பாதுகாப்பதற்கும் UNHCR கொள்கைகளை வகுத்துள்ளது. 1993ம் ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதம் UNHCR நிறைவேற்றுக்குழு இக்கொள்கையை அங்கீகரித்தது.
பொதுவாக அகதிகளாகிய சிறுவர்களுக்கு நோய், போஷாக்கின்மையை உடல் ரீதியான காயம் என்பவற்றுக்கு ஆளாகக் கூடியவர்கள். மேலும் இவர்கள் பெற்றோர் அல்லது பாதுகாவலரிடம் தங்கி வாழ்பவர்கள் ஆவர். எனவே சிறுவர்களைப் பற்றிய பாதுகாப்பு தொடர்பில்UNHCR அதிக சிரத்தையுடன் அக்கறையாக செயற்படுகின்றது. 
இக்கொள்கையை வகுப்பதற்கு அரசசார்பற்ற நிறுவனங்களும் ஐக்கிய நாடுகளின் ஏனைய சகோதர நிறுவனங்கள் மிகவும் ஆர்வத்துடன் பங்களிப்பு செய்து வருகின்றன. இந்த வழிகாட்டி தத்துவத்தின் கீழ் பல்வேறு தலைப்புகளின் கீழ் அகதி சிறுவர்களுடைய உரிமைகள் ஆராயப்பட்டுள்ளன. 
அவற்றைத் தொகுத்து இங்கு சுருக்கமாக பார்ப்போம். ஏற்கனவே இக்கட்டுரையின் முதலாவது பகுதியில் குறிப்பிட்டது போல அகதிகள் அந்தஸ்து தொடர்பான சமவாயம் அதன் பிற்போக்கை, 1989ம் ஆண்டு சிறுவர் உரிமைகள் சமவாயம் என்பவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டே இந்த வழிகாட்டித் தத்துவம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. 
1989ம் ஆண்டு சிறுவர் உரிமைகள் சமவாயத்தின் உறுப்புரை 3 சிறுவர்கள் தொடர்பான “அனைத்து விடயங்களிலும் பிள்ளையின் அதிசிறந்த நலனுக்கு முக்கியத்துவம் வழங்கப்பட வேண்டும் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளது. மேலும் உறுப்புரை 2 இன் பிரகாரம் ஒவ்வொரு உறுப்பு நாடும் எந்தவித பாரபட்சமும் இன்றி தனது நாட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு பிள்ளையுடைய உரிமைகளையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என அரசுகளின் மீது பொறுப்பை விதிக்கிறது. 
1951ம் ஆண்டு அகதிகள் அந்தஸ்து தொடர்பான சமவாயத்தின் கீழ் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ள அனைத்து உரிமைகளும் பிள்ளைகளுக்கும் உரித்தானவையாகும். 
பிள்ளை ஒன்று அகதி அந்தஸ்து பெற்று ஒரு நாட்டில் வாழ்ந்து வருகின்ற போது அப்பிள்ளையை வலுக்கட்டாயமாக நாட்டைவிட்டு அனுப்ப முடியாது. மேலும் சட்ட ரீதியான உரிமைகள்/ சமூக நலன் ஆகியன தொடர்பில் வயது வந்தோருக்கும், பிளளைகளுக்கும் இடையில், பாரபட்சம் காட்டப்படலாகாது. 
அகதிகள் நாட்டின் பிரஜைகளைப் போன்று ஆரம்பக் கல்வியில் அதேவகையான சலுகைகளுக்கு உட்பட்டவர்கள் என சமவாயம் குறிப்பிடுகிறது. இந்த ஏற்பாடு சிறுவர்கள் தொடர்பான மிக முக்கியமான ஏற்பாடாகும். 1969ம் ஆண்டின் 1969ம் ஆண்டு ஆபிரிக்க ஒன்றிணைந்த சமவாய அமைப்பு சிறுவர்கள் மற்றும் வயது வந்த அகதிகள் ஆகியோருக்கு இடையில் பாரபட்சம் காட்டவில்லை. 
UNHCR இந்த வழிகாட்டி தத்துவத்தில் மிக முக்கியமாக சிறுவர்களது உரிமைகளை முக்கோண உரிமைகள் என குறிப்பிட்டுள்ளது. (Triangle of Rigra) அவையாவன.
1. அதியுயர் நலன்
2. பாரபட்சம் இல்லை
3. பங்குபற்றல் என்பனவையாகும்.
சிறுவர்களுடைய அந்தஸ்துத் தொடர்பில் சுருக்கமாகக் குறிப்பிடுகின்ற போது அவற்றை மூன்று கட்டங்களாக நாம் பிரிக்கலாம். அவையாவன அகதி அந்தஸ்தினை தீர்மானிக்கும் செயற்பாடு (Determination of Refugci Starus), அதன் பின்பு உறுதிப்படுத்தப்படும் உரிமைகள், மற்றும் நீண்ட கால/ நிலையான தீர்வுகள் (Darable Solation).
UNHCR இன் வழிகாட்டி தத்துவத்தின் அத்தியாயம் 3 கலாசாரத்தைப் பற்றி முக்கியமான விடயங்களை எடுத்துக் காட்டுகிறது. சிறுவர்கள் உரிமைகள் சமவாயத்தின் உறுப்புரை 30 பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறது. “இன மத அல்லது மொழி ரீதியான சிறுபான்மையை சார்ந்த ஒவ்வொரு பிள்ளைக்கும் சமூகத்தில் ஏனையோருடன் சேர்ந்து அல்லது தனது சொந்த அமைப்புடன் இணைந்து தனது கலாசாரத்தை அனுப்பிக்கவும், தனது சொந்த சமய அனுஷ்டானங்களை மேற்கொள்ளவும் தனது சொந்த தொழிலை பயன்படுத்தவும் உரிமையுண்டு.”
யுத்த சூழ்நிலை காரணமாக தனது சொந்த நாட்டைவிட்டு எங்கு சென்று வாழ்ந்தாலும் தமது உரிமைகளை அனுபவிக்க பிள்ளைகளுக்கு உரிமையுண்டு. கலாசாரம் தொடர்பாக எடுத்துப் பார்க்கின்ற போது கலாசாரம் பிள்ளையுடைய அடையாளத்தை வழங்குவதில் முக்கிய இடம்பெறுகிறது. 
மேலும் ஒவ்வொரு பிள்ளையும் தமது கலாசாரத்தின் பாரம்பரியங்கள் மற்றும், பெறுமதிகள் பற்றி அறிந்த கொள்வது சுமுகமான குடும்ப உறவுக்கும் அவசியமானதாகும். கலாசார சீர்தன்மையை பேணுவதற்கும் தமது சொந்த நாட்டிற்கு திரும்பிவருவதே சிறந்த தீர்வாக அமையும் எனினும் இன்றைய காலகட்டத்தில் உள்ள உள்நாட்டுப் பிரச்சினைகளை எடுத்துப் பார்க்கின்ற அவை நீண்டகால அகதிகள் நிலைமையைத் தோற்றுவித்துள்ளமையைக் காணலாம்.
தம்முடைய தாய் மொழியை பேணிப் பாதுகாக்கும் சந்தர்ப்பங்கள் சிறுவர்களுக்கு வழங்கப்படுவதுடன், அவை ஊக்குவிக்கப்படல் வேண்டும். தஞ்சம் அடைந்துள்ள நாட்டில் கற்பிக்கும் மொழி மூலம் தமது தாய்மொழியில் இருந்து வேறுபடுகின்ற போது, சிறுவர்கள் தாய்மொழி அறிவை பெற்றுக்கொள்வதற்கான விசேட ரிழிவகைகளை அரசு ஏற்படுத்தி மொழி உரிமையை பாதுகாக்க வேண்டும்.
கலாசாரம் தொடர்பில் பார்க்கின்ற போது பிறப்பு, வயதுக்கு வருதல், திருமணம், மற்றும் இறப்பு போன்ற மனித வாழ்க்கையின் முக்கிய அம்சங்களில் கலாசாரத்தின் தலையீடு மிகவும் முக்கியத்துவ மானதாகும். ஒவ்வொரு சமூகத்தினருடைய கலாசார பாரம்பரியங்கள் குறைத்து மதிப்பிடல் ஆகாது. உதாரணமாக இறப்பு, விவாகம் போன்ற சடங்குகளில் உணவு வழங்குதல் என்பவற்றுக்கு அனுசரணை வழங்குதல் அவசியமானதாகும். அதேபோன்று பாரம்பரிய சங்கீதம், நடனம் மற்றும் ஏனைய கலைகளை அகதி சிறுவர்கள் கற்றுக்கொள்ள வழி அமைத்தல் முக்கியமானதாகும்.
2. சிறுவர் உடல் மற்றும் உள நலன்
UNHCR இன் வழிகாட்டி தத்துவத்தின் அத்தியாயம் 4 சிறுவர்களின் மன ரீதியான நலனை பற்றி குறிப்பிடுகின்றது. 1989ம் ஆண்டு சிறுவர் உரிமைகள் சமவாயத்தின் உறுப்புரை 3 இன் கீழ் ஒவ்வொரு பிள்ளைக்கும் அவன்/ அவளுக்கு தேவையான நலன் தொடர்பில் அவசியமான பாதுகாப்பு பெறுவதற்கான உரிமையுண்டு என குறிப்பிடுகிறது. 
உறுப்புரை 39 இன் பிரகாரம் ஏதேனும் துஷ்பிரயோகம் அல்லது கைவிடப்பட்ட நிலையில் பாதிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு பிள்ளைகளும் “உடல் மற்றும் மன ரீதியான உளைச்சல் பாதிப்பில் இருந்து மீண்டு சமூகத்துடன் இணைந்து கொள்வதற்கான உரிமையுண்டு என குறிப்பிடுகிறது. 
இந்த இரண்டு உறுப்புரைகளையும் யுத்த சூழ்நிலையில் பாதிக்கப்பட்ட சிறுவர்கள் தொடர்பில் தொடர்புபடுத்துகின்ற போது போர் சூழலில் தமது பெற்றோரை, பாதுகாவலரை, சகோதரரை இழந்து அல்லது யுத்த சூழ்நிலையில் உடல் ரீதியான ஊறுகளுக்கு உட்பட்ட அல்லது தமது உடன்பிறப்புகளின் இறப்பு/ இழப்பு, சொத்திழப்பு, அடிப்படை வசதிகளின் இழப்பு என்பவற்றின் காரணமாக மன ரீதியான பாதிப்புக்கு உட்பட்ட சிறுவர்களை முறையான சிகிச்சை, கவனிப்பு மூலம் பழைய நிலைக்கு கொண்டு வருதல் சர்வதேச சமூகத்தின் கடப்பாடாக உள்ளது.
இவ்வகையில் அகதிகளை உள்வாங்கியுள்ள அரசுகள் சிறுவர்களைப் பாதுகாக்க நிர்வாக மற்றும் சட்ட ரீதியான வழிவகைகளை ஏற்படுத்தும் கடப்பாடு உடையன. UNHCR பிள்ளைகளுக்கு மூன்று வகையான வழிமுறைகளில் சேவைகளை வழங்குகிறது. முதலாவது பிள்ளைகளுக்குரிய நேரடி சேவை; இரண்டாவது குடும்பம் ஊடாக சேவைகளை வழங்குதல், மற்றும் சமூகத்தின் ஊடாக பிள்ளைகளுக்குரிய பாதுகாப்பை வழங்குதல் என்பனவாகும். 
இவ்வுதவிகள் தடுப்பு மற்றும் பிரிந்து இருக்கும் குடும்பத்துடன் பிள்ளைகளைச் சேர்த்து வைத்தல் மேலும் இந்த அனுசரணை தனிப்பட்ட குடும்ப அல்லது சமூகத்தினுடைய பலத்தை அதிகரிக்கும்.
பிள்ளைகளுக்குரிய நேரடியான சேவை வழங்குவதில் விளையாட்டு மன உளைச்சலில் இருந்து விடுபடவும், நல்ல உடல் நலத்தைப் பேணவும் அத்தியாவசியமாகும். இதற்கு அகதி முகாம்களுக்கு அருகில் விளையாட்டு மைதானம் அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டும். பாடசாலை வசதிகளை ஏற்படுத்தி கொடுத்தல் அதன் பல்வேறு திறன்களை பிள்ளைகளிடையே விருத்தி செய்தல் அத்தியாவசியமானதாகும்.
3. சுகாதாரம் மற்றும் போஷாக்கு
வழிகாட்டி தத்துவத்தின் அத்தியாயம் 5 சுகாதாரம் மற்றும் போஷாக்குடன் தொடர்புபடுகிறது. சிறுவர் உரிமைகள் சமவாயத்தின் உறுப்புரை 24 இன் பிரகாரம் ஒவ்வொரு பிள்ளைக்கும் அதி உயர் தரத்தையுடைய சுகாதாரத்தைப் பெறுவதற்கான உரிமையுண்டு எனவும் அரசு சிசு மரண வீதத்தைக் குறைக்கவும் ஆரம்ப சுகாதார நலன்களை அபிவிருத்தி செய்யவும் பிள்ளைகளுடைய சுகாதாரம் மற்றும் போஷாக்கினை கற்பிக்கவும் கடப்பாடு உடையது என குறிப்பிடுகிறது.
அகதிகளாகிய சூழ்நிலைகளில் குளிர், வெப்பம், சுத்தமான குடிநீர் வசதியின்மை, மலசல கூட வசதியின்மை, காற்றோட்டம் மற்றும் வெளிச்சத்தின் விளைவாக சிறுவர்கள் மிகவும் இலகுவில் பல நோய்களுக்கு ஆளாகக் கூடிய வாய்ப்புகள் உண்டு. எனவே அத்தகைய சூழ்நிலைகளில் சிறுவர்களை கண்காணித்து, சிகிசிச்சை வழங்கவும் பாதுகாப்பு அளிப்பதற்கும் ஆவன வெளிச்சத்துடன் கூடிய வீடுவசதியின்மை போன்றவற்றின் செய்தல் அரசு உறுப்பாண்மைகள் கடப்பாடாகும். 
எனினும் ஒவ்வொரு நாட்டினதும் பொருளாதார நிலைமையின் அடிப்படையிலேயே இத்தகைய வசதிகளை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க முடியும். ஸி னி உடைய உலக உணவு திட்ட நிறுவனம்UNHCR உடன் இணைந்து உணவு பங்கீட்டு சேவைகளை வழங்குகிறது. 
இவ் வணவு பங்கீடு தொடர்பில் ஒப்புரவு அடிப்படையில் பிள்ளைகளுக்குரிய போஷாக்கான உணவு சென்றடைகின்றதா என்பதை கண்காணித்தல் முக்கியமாகும்.
4. உடல்/ உள குறைபாடு
வழிகாட்டி தத்துவங்களின் அத்தியாயம் 6 இயலாமையுடன் உள்ள சிறுவர்களுக்குரிய சிகிச்சைகளை வழங்குதலைப் பற்றி விபரமாக எடுத்துக் கூறுகின்றது. சிறுவர் சம வாயத்தின் உறுப்புரை 23 இன் கீழ் இயலாமையுடன் கூடிய ஒவ்வொரு பிள்ளைக்கும் விசேட பராமரிப்பு, கல்வி மற்றும் பயிற்சி என்பவற்றை பெற்றுக் கொண்டு முழுமையான, கெளரவத்துடன் கூடிய வாழ்க்கையை அனுபவிக்க உரிமையுடையவர் ஆவர் எனக் குறிப்பிடுகிறது. 
மேலும் “கலவரங்களின் போது சித்திரவதை அல்லது ஏதேனும் ஏனைய கொடூர, மனிதாபிமானமற்ற கீழ்த்தரமான நடாத்துகை அல்லது தண்டனைக்கு உட்பட்டுள்ள சிறுவர்களுக்கு “உடல் மற்றும் உள ரீதியான உளைச்சலில் இருந்து மீளவும் சமூகத்துடன் இணைந்து கொள்ளவும் உரிமையுண்டு என குறிப்பிடுகிறது.
போர் சூழலின் கீழ் அல்லது அதனைத் தொடர்ந்து ஏற்படுகின்ற பல்வேறு பிரச்சினையின் காரணமாக உடல்/ மன ரீதியான குறைபாடுகளுக்குப் பிள்ளைகள் ஆளாவர். உதாரணமாக விட்டமின் குறைபாடு, போலியோ தொளுநோய், எரிகாயங்கள் ஆயுத போராட்டங்களின் காரணமாக ஏற்பட்ட காயங்கள் சித்திரவதை, மன உளைச்சல் என்பவை. இவ்வாறான காரணங்களால் பாதிக்கப்பட்ட சிறுவர்களுக்கு விசேட கவனம் எடுத்து ஏனைய சாதாரண சிறுவர்கள் போன்ற சம அடிப்படையில் சமூக விடயங்களில் பங்குபற்றும் வாய்ப்பை அளித்தல் அரசுகளின் பொறுப்பாகும்.
5. தனிப்பட்ட சுதந்திரம் மற்றும் பாதுகாப்பு
வழிகாட்டி தத்துவங்களின் அத்தியாயம் 7 தனிப்பட்ட சுதந்திரம் பாதுகாப்பு தொடர்பில் வழிகாட்டிகளை வழங்குகிறது. சிறுவர் உரிமைகள் சமவாயம் உறுப்புரை 37 இன் பிரகாரம் 1s&gt;&amp;ரி!ஸி பிள்ளையும் சித்திரவதை அல்லது ஏனைய கொடூரமான கீழ்த்தரமான நடத்துகை அல்லது தண்டனைக்கு உட்படலாகாது மேலும் பிள்ளைகள் பொருளாதார, பாலியல் இராணுவ மற்றும் ஏனைய வகையான சுரண்டல் என்பவற்றுக்கு ஆளாகக் கூடாது. 
மேலும் தடுப்புக்காவல் கடைசி வழிமுறையாக பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என குறிப்பிடுகிறது. இதற்குரிய காரணம் வயது வந்தவர்கள் மற்றும் சிறுவர்கள் தொடர்பில் தடுப்புக்காவல் என்ற சிறுவர்கள் தொடர்பில் தடுப்புக்காவல் என்ற அம்சம் வேறு பிரித்துப் பார்க்கப்படுவதன் மூலம் பிள்ளையின் அதிசிறந்த நலன் என்பது கருத்தில் எடுக்கப்பட வேண்டும் என உத்தரவாதப்பட்டுள்ளது.
(அ) துஷ்பிரயோகம் மற்றும் சுரண்டல் தொடர்பாக பார்க்கின்ற போது 1993ம் ஆண்டுUNHCR ி உடைய நிறைவேற்று குழுவினால் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட குறிப்பின் பிரகாரம் அகதிகளாக்கப்பட்ட சூழ்நிலைகள் பாலியல் வல்லுறவு மற்றும் ஏனைய பாலியல் வன்முறைகள் பற்றிய விடயத்திற்கு முக்கியத்துவம் வழங்கப்பட்டது. பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகள் பாலியல் வல்லுறவுக்கு அதிகமாக உட்படும் ஆபத்து உள்ளது எனவும், ஆயின் ஆண் பிள்ளைகளும் பாலியல் துஷ்பிரயோகங்களுக்கு ஆளாகும் சந்தர்ப்பங்களும் அறிக்கையிடப் படுவதாகக் குறிப்பிடப்பட்டது.
(ஆ) இராணுவத்தில் சேர்த்துக் கொள்ளப்படல் சர்வதேச சட்டத்திற்கு அமைய 15 வயதுக்கு குறைந்த சிறுவர்களை இராணுவத்தில் சேர்த்துக் கொள்ளல் மனித உரிமைகள்/ சிறுவர் உரிமைகளை மீறும் செயலாகும். சிறுவர் விரும்பி படையில் சேர்ந்தாலும் அது உரிமைமீறல் ஆகும். 1949ம் ஆண்டு ஜெனீவா சமவாயத்தின் உறுப்புரை 38 ஜெனிவா சமவாயங்களின் பிற்சேர்க்கை ஆகியன இவ்விடயத்தை ஆளுகின்றன. 
இராணுவ படைகளில் சிறுவர்களை சேர்த்துக் கொள்ளல் சர்வதேச பிரச்சினையென்றும் இவ்வாறு படையில் சேர்வதற்கு பல காரணங்கள் எடுத்துக்காட்டப்படுகின்றன. உ+மாக பெளதீக பாதுகாப்பு, உணவு மற்றும் ஏனைய கண்காணிப்பு, சமூக அழுத்தம் பழிவாங்கும் மன எண்ணம், மேலும் ஆரிடம் என்பவற்றை குறிப்பிடலாம். அனேகமான சூழ்நிலைகளின் ஆண் மற்றும் பெண் பிள்ளைகள் விரும்பிச் செல்லும் சந்தர்ப்பங்களும் உள்ளன.
இராணுவத்தில் சேர்த்துக் கொள்ளப்படும் போது பிள்ளைகள் தமது குடும்பத்துடன் சேர்ந்து தமது உரிமைகளை அனுபவிக்க முடியாது செல்கிறது. மேலும் ஏனைய பிள்ளைகளுடன் சேர்ந்து பிள்ளைப் பருவத்தில் அனுபவிக்க வேண்டிய கல்வி, விளையாட்டு என்பவற்றை இழக்கின்ற போது குரூரமாகவும் ஏனையோர் வெறுக்கும் வகையில் நடந்து கொள்ளக்கூடிய பிரஜைகளாக வருவர்.
மேலும் படையில் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டவர்களை புனருத்தாரணம் செய்யும் நடைமுறை இலகுவானதல்ல.? இதற்கு அரசு பல்வேறு வகையான உபாயங்களை கையாள வேண்டும். அத்துடன் அரசுக்கு நிதி, மற்றும் ஏனைய வளங்களில் தொடர்பில் பலவிதமான சிக்கல்களை தோற்றுவிக்கின்றது. 
பாதிக்கப்பட்ட சிறுவர்களை மீள சமூகத்துடன் இணைத்து கொள்தல் குறுகிய காலத்தில் செய்யக்கூடிய விடயம் ஒன்றல்ல. இதற்கு பல வருடங்கள் ஆகலாம். மேலும் எல்லா சிறுவர்களுடைய மனநிலையும் ஒரே மாதிரியாக இருக்கமாட்டாது. ஒவ்வொரு சிறுவருடைய தனிப்பட்ட உடல்/ உள நிலை தொடர்பான அவதானம் அவசியமாகும் இதன்மூலம் அவலநிலைக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட சிறுவர்களை பொது நீரோட்டத்தில் இணைந்து கொள்ள முடியும்.
