சீற்றம் வேண்டாம்!


சுனாமியால் சுருட்டப்பட்ட
தடயங்கள் மாறுமுன்
மீண்டும் ஓர் அழிவு
இயற்கையே
ஏனிந்த கோபம்?
ஏன் எம் குட்டித்தீவையே
முட்டி மோதுகிறாய்?
தூவானமாக பொழிந்த
மழைத்துளிகள் பெருமழையாய்
பொழிந்து அனைத்தும்
அழிந்ததேன்?
தரையில் கட்டுக்கடங்காமல்
பாய்ந்து
உடமைகளை அழித்துச்
சென்றாயே...
மீண்டும் அதனை எம்மிடம்
சேர்க்க முடியுமா?
எங்கே செல்வோம்
எதைக் கொண்டு போவோம்
என்று அழுதழுது புலம்பும்
மானுட அவலக்குரல்கள்....
அனைத்துமே இழந்த பின்பு
உலர் உணவுக்காக
காத்துக்கிடக்கும்
அகதிகளாக அங்குமிங்கும்
இயற்கையே....
வேண்டாம் இனியும் சீற்றம்
தாங்காது எம்முள்ளம்...

