மகாசிவராத்திரியின் மகிமையும், நந்திக் கொடியின் பெருமையும்


‘கலாபூஷணம்’செல்வத்தம்பி மாணிக்கவாசகர்
வேதங்கள் நான்கிலும் சாமவேதமும், யாகங்கள் எல்லாவற் றிலும் அஸ்வமேத யாகமும், மலைகள் எல்லாவற்றிலும் மகாமேரு மலையும், நதிகளுள் கங்கையும், பஞ்ச பூதங்களுள் ஆகாயமும், வேத கணங்களும் மகா விஷ்ணுவும் முதன்மையானவை போல் விரதங்கள் எல்லாவற்றிலும் மகா சிவராத்திரி விரதமும் மகிமை பெற்றது.
சிவராத்திரி விரதத்தை அனுஷ்டிப் பவர்கள் மரண காலத்திலே எதுவித வேதனையுமின்றி இறப்பர். மேலும் சிவராத்திரி வேளையிலே நினையாப் பிரகாரம் சிவலிங்கம் மீது வில்வ இலைகளை இட்ட வேடனுக்கு சிவலோக நாதன் சேவடியின் பெரும்பேறு கிட்டியது.
மேலும் சிவராத்திரி ஐந்து வகைப் படும். அவை நித்திய சிவராத்திரி, மாத சிவராத்திரி, யோக சிவராத்திரி, பட்ச சிவராத்திரி, மகா சிவராத்திரி என்பனவாகும். மாசி மாதத்து தேய் பிறைக் காலத்துச் சதுர்த்தசியிலே நிகழும் சிவராத்திரியே மகா சிவராத்திரி எனப்படும். 
இத்துடன் சிவ விரதங்களாக சோமவார விரதம், திருவாதிரை விரதம், உமா மகேசுர விரதம், கேதார விரதம், கலியாண சுந்தர விரதம், சூல விரதம், இடப விரதம், பிரதோஷ விரதம் ஆகியவற்றுள் மகத்தான பலன்களை அளிக்கக் கூடிய விரதம் மகா சிவராத்திரி விரதமேயாகும்.
பிரளய காலத்தின் போது பிரபஞ்சம் நீரில் மூழ்கியது. காத்தல் தொழிலுக்கு உரியவரான திருமால் வராக உருவம் எடுத்து நீருள் மூழ்கிச் சென்று பிரபஞ்சத்தை மேலே கொண்டு வந்து நிறுத்திவிட்டுச் செருக்குற்றிருந்தார். அது காலும் உறங்கிக் கிடந்த நான்முகன் விழித்தெழுந்து தமக்குரிய படைத்தல் தொழிலை மேற்கொண்டார். இதன் காரணமாக பிரம்ம தேவனுக்கும் நான் என்னும் அகந்தை உண்டாயிற்று.
செருக்குற்ற திருமாலும், தருக்குற்ற நான்முகனும் ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்தனர். இருவரும் தம் தம் வீரப்பிரதாபங்களைக் கூவித் தாம், தாம் பெரியவர் என்றும், பரப்பிரம்மம் என்றும் வாதித்தனர். 
வாதப் பிரதிவாதங்கள் அதிகரித்து ஆயுதங்களை உபயோகிக்கும் அளவுக்கு யுத்தம் ஆரம்பித்தது. நீண்ட காலம் யுத்தம் நடைபெற்ற போது இருவருக்கும் இடையில் பெரியதொரு ஒளிமிக்க சோதி உருவாயிற்று. அச் சோதிப் பிழம்பு அடியும் முடியும் அறிய முடியாத வகையில் கீழும் மேலும் நீண்டுயர்ந்தது. அப்பிழம்பு அவர்கள் பிரயோகித்த அஸ்திரங்கள், ஆயுதங்களை எல்லாம் விழுங்குவதை ஆச்சரியத்தோடு பார்த்து நின்று இருவரும் கேட்குமாறு அசரீரியாக ஒரு குரல் கேட்டது. 
அதாவது ‘நீங்கள் காணுகின்ற இந்த அனல் பிளம்பின் அடியையாவது முடியையாவது உங்களில் யாரொருவர் முதலில் காண்கின்றாரோ அவரே பெரியவர். அவரே பரப்பிரம்மம்.
யுத்தத்தை நிறுத்திவிட்டு ஆச்சரியத்தோடு நின்ற இருவரும் அடிமுடி தேடும் பயணத்தில் ஈடுபட்டனர். திருமால் பன்றியுருவ மெடுத்து நிலத்தை அகழ்ந்து நீண்ட தூரம் உள்ளே புகுந்து ஜோதியின் அடியைத் தேடுவாராயினர். நான்முகன் அன்னத்தின் வடிவமெடுத்து ஆகாய மெங்கும் மேல் நோக்கிப் பறந்து சென்று முடியின் எல்லையைக் காண்பதில் முயன்றனர்.
இருவரும் எவ்வளவோ காலம் தேடியும் சோதியின் அடியையாவது, முடியையாவது காண முடியவில்லை. ஈற்றில் இருவரும் யாம் ஒன்றும் அறியோம். இது எப்பவோ முடிந்த காரியம். 
என்றுணர்ந்து முன்னர் கொண்ட செருக்கும், அகந்தையும், பின்னர் கொண்ட ஆச்சரியமும், நீங்கப் பெற்றவர்களாக தமது ஆற்றாமையையும், அறியாமையையும் நினைத்து வருந்தி பழைய ஞானம் உதயமாக தெளிவடைந்து சிவபெருமானே முழுமுதற் கடவுள் என்பதனை உணர்ந்து அவரைத் தொழுதனர்.
திருமாலுக்கும், நான்முகனுக்கும் திருவருள் பாலித்த பின் சிவபெருமான் அந்த அக்கினிச் சோதியிலே மறைந்தருளினார். இங்ஙனம் திருமாலும், நான்முகனும் அடியையும், முடியையும் தேடி சோதி தோன்றிய பொழுதே மகா சிவராத்திரி எனப்படுவதாயிற்று.
உருவத்தைப் பார்த்துப் பார்த்து மகிழும் எனக்குச் சிவனை உருவத்தோடு கண்டால்தான் ஆனந்தம் உண்டாகிறது. அதற்காகத்தான் உருவமற்ற பரமசிவன், அருவுருவமான இலிங்கமானதோடு நில்லாமல் அந்த லிங்கத்துக்குள்ளேயே திவ்விய ரூபம் காட்டும் இலிங்கோற்பவ மூர்த்தியாகக் காட்சி தருகிறார். இவ்வாறு ரூபத்தைக் காட்டிய போதும் உண்மையில் தாம் அடி முடியற்ற, ஆதி அந்தமற்ற ஆனந்த வடிவு என்பதை உணர்த்த எல்லையற்ற சோதி சொரூபமாக நிற்கிறார். இவ்வாறு சோதிலிங்கமாய் உற்பவித்த இரவே சிவராத்திரி.
இலிங்கோற்பவ மூர்த்தியின் காட்சி பரம்பொருளது அருவ, அருவுருவ, உருவ நிலைகளையும், ஆதியந்தமற்ற தன்மையையும் எமது சிந்தனைக்குக் கொண்டு வருகிறது. மேலும் விஷ்ணுவும், பிரமாவும் பன்றியாகவும், அன்னமாகவும் உருவெடுத்து அடி, முடி தேடிய வரலாறு எமக்கு எதைக் காட்டுகின்றது என்றால் ஆதியந்தமல்ல பொருளை எமது சாமர்த்தியத்தால்தான் அறி முடியும் என்பதையும், அகங்காரத்துடன் தேடினால் காணவே முடியாது என்பதையும், அன்போடு பக்தி செய்து உருகினால் பரம்பொருள் எங்களுக்கு அகப்பட்டுவிடும் என்பதை எமக்கு வலியுறுத்துகிறார்.
மேலும் நமது சமய மரபில் ஒவ்வொரு தெய்வங்களுக்கும் ஒரு கொடி உண்டு. எமது சைவசமயக் கடவுள் சிவபெருமான் சிவபெருமானின் திருநாமம் நந்தி. ‘நந்தி நாமம் நமச்சிவாயவே’ என்பார் திருஞான சம்பந்தர். இத்துடன் ‘உலகம் வாழ வேண்டும்’ உலகத்து உயிர்கள் வாழவேண்டும்’ என்று எண்ணியது பண்டைச் சைவ சமயம். 
ஆகையினா லேயே மகா சிவ ராத்திரி தினத்தன்று உலகச் சைவப் பேரவை (இலங்கைக் கிளை) நந்திக் கொடிகளை பக்த கோடிகளுக்கு விற்பனை செய்து அதனால் பெறப் படும் நிதியை ஏழை மக்களின் முன்னேற்றத்திற்காகப் பயன்படுத்தி வருகின்றன.
நந்திக் கொடியின் முக்கியத்துவத்தை யும், பெருமையையும் இன்றைய காலகட்டத்தில் சைவ மக்களுக்கிடையே உணர்த்துவது மிகவும் முக்கியமானது. நந்தியை, நந்தியப் பெருமான் என உயர்த்திக்கூறுவது சைவமரபு. மேலும் லண்டனில் மூன்று ஆண்டுகளுக்கு மேலாக பிரித்தானிய சைவ ஆலயங்களின் ஒன்றியத்தின் ஆதரவில் சைவ ஆலயங்களிலும், சைவ மகா நாட்டிலும் நந்திக் கொடி முக்கிய இடம் வகித்தது.
இலங்கையிலே மிகப் பெரிய இந்து சமய நிறுவனமாக விளங்கும் அகில இலங்கை இந்து மாமன்றம் 1999 இல் ஓர் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது. அதாவது அனைத்துலக சைவ மக்களுக்கும் ஆலய விழாக்கள், கலாசார விழாக்கள் சைவ நிறுவனங்களின் விழாக்கள் அனைத்திலும் நந்திக் கொடியை ஏற்றிப்போற்றுவோம். இதனை சைவ மக்கள் ஒவ்வொருவரும் மனதில் கொண்டு முன்னின்று செயலாற்ற வேண்டும். இது ஒவ்வொரு சைவ மக்களினது தலையாய கடமையாகும்.
இத்துடன் உலக சைவ பேரவை மகா சிவராத்திரி தினத்தை உலக சைவக் கொடி தினமாகக் கடந்த பல ஆண்டுகளாக பல நாட்களில் அதாவது கனடா, இலண்டன், பிரான்ஸ், ஹொலண்ட், மலேசியா, மொரீசியஸ், தென்னாபிரிக்கா, இந்தியா, இலங்கை, அவுஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளில் நடத்தி வருகின்றனர். மகா சிவராத்திரி தினத்தில் அந்தந்த நாட்டுக் கிளைகள் அங்குள்ள ஆலயங்களில் நந்திக் கொடிகளை ஏற்றி நிகழ்ச்சிகளை சிறப்பாகச் செய்து வருகின்றனர்.
‘மேன்மை கொள் சைவ நீதி’ உலகம் முழுவதும் விளங்கவும், அமைதியும், சமாதானமும், சுபீட்சமும் நிலவ சைவர்களாகிய நாம் மகா சிவராத்தியை அனுஷ்டித்தும், நந்திக் கொடியை ஏற்றியும், எல்லாம்வல்ல சிவபெருமானின் திருவடிகளைத் துதித்து உய்வோமாக. ‘வான் முகில் வழாது பெய்க, மலிவளம் சுரக்க மன்னன், கோன்முறை அரசு செய்க, குறைவிலாதுயிர்கள் வாழ்க, நான்மறை அறங்கள் ஓங்க, நற்றவம் வேள்விமல்க, மேன்மை கொள் சைவநீதி விளங்குக உலகம் எல்லாம்’
