எதிர்கால சந்ததியினருக்காக நாம் சுற்றாடலைப்பாதுகாப்பதை ஒரு சமூகப் பொறுப்பாக ஏற்க வேண்டும்


ஆசிய நாடுகள் இப்போது வருடா வருடம் குறைந்த மழை வீழ்ச்சியை பெற்றுக் கொண்டிருப்பதனால் அடு த்து வரும் ஆண்டுகளில் வரட்சி காரணமாக உணவு தானியங்களின் உற்பத்தி வீழ்ச்சியடையுமென்று காலநிலை ஆய் வாளர்கள் கவலை தெரிவித்துள்ளார்கள்.
சுமார் 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஆபிரிக்கா கண்டத்திலும் இவ்வி தமே படிப்படியாக மழை வீழ்ச்சி குறைந்து, ஆண்டுகள் உருண் டோடும் போது வரட்சி நிலை அதிகரித்து அங்குள்ள சில நாடுக ளில் வருடத்தில் 12 மாதங்களும் பயிர் செய்வதற்கு முடியாத கடு மையான வரட்சி கோரத்தாண்டவம் ஆடி வந்தது. இதனால் தான் எத்தியோப்பியா, சூடான் போன்ற வறுமை நிலையில் உள்ள பல ஆபிரிக்க நாடுகளில் இன்று நாளாந்தம் பசிப்பிணியினால் நூற்றுக்கணக்கானோர் மாண்டு வருகிறார்கள்.
ஆபிரிக்க நாடுகளிலும் பொதுவாக நூறாண்டுகளுக்கு முன்னர் கால நிலை சீராக இருந்தது. ஆசிய நாடுகளைப் போன்று அங்கு வழ மையான பருவப் பெயர்ச்சி மழைகாலம் இருக்காவிட்டாலும் ஓர ளவு மழை பெய்ததனால் கோதுமை போன்ற உணவுப் பயிர்கள் சிற ப்பாக செய்கை பண்ணப்பட்டன. ஆனால், இன்று இந்த ஆபிரிக்க நாடுகளில் வரட்சியினால் நிலம் வெடிப்பெடுத்து, பயிர் செய்வத ற்கு ஒவ்வாத பிரதேசமாக மாறியிருக்கிறது. இதுவே ஆபிரிக்க நாடு களில் வறுமையும், பசிப்பிணியும் அதிகரித்திருப்பதற்கான பிரதான காரணமாகும்.
உலக சுகாதார ஸ்தாபனமும், உணவு விவசாய ஸ்தாபனமும், யுனிசெப் போன்ற ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பின் கிளை நிறுவனங்களும் வறு மையினால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள ஆபிரிக்க நாடுகளுக்கு உதவும் அமெ ரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளும் வருடா வருடம் கோதுமை மாவையும், அரிசியையும் இந்த பாதிக்கப்பட்ட மக்களு க்கு வழங்கி வருகின்ற போதிலும் அந்த உதவிகள் ஆபிரிக்க மக் களின் உணவுத் தேவையை ஈடு செய்ய முடியாதிருப்பதனால் தான் இன்றும் கூட ஆபிரிக்க நாடுகளில் பசிப்பிணியினால் மக்கள் மர ணித்துக் கொண்டிருப்பதை எவராலும் தடுக்க முடியவில்லை.
இதே நிலை ஆசிய நாடுகளுக்கு இன்னும் 100 ஆண்டுகளில் அல்ல, இன்னும் 20 ஆண்டுகளில் ஏற்படும் என்று காலநிலை ஆய்வாளர் கள் கூறுகிறார்கள். இந்த அவல நிலை உருவாகுவதற்கு ஆசிய நாடுகளில் இன்று வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மக்களின் அரசாங்கங் களுமே காரணமாகும். மரங்களை வெட்டாதீர்கள் என்று காலநிலை ஆய்வாளர்கள் தொடர்ந்தும் எச்சரிக்கை செய்து கொண்டிருக்கின்ற போதும் அபிவிருத்தி மற்றும் புதிய குடியேற்றங்களை அமைப் பதற்காக லட்சக்கணக்கான ஏக்கர் காடுகளில் உள்ள மரங்கள் தரை மட்டமாக்கப்படுகின்றன.
இதனால், இந்த நாடுகளின் உஷ்ண நிலை தொடர்ந்தும் வருடா வரு டம் அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கின்றது. உதாரணமாக இலங்கையை எடுத்துக் கொண்டால், சுமார் 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இப் போது இருப்பது போன்ற வரட்சி நிலை என்றும் இருக்கவில்லை. அதற்கு காரணம் அன்றைய பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்கள் மரங் களை அவசியமானால் மட்டுமே வெட்டுவதற்கு அனுமதியளித்து வெட்டப்பட்ட மரங்களின் இடத்திற்கு புதிய மரங்களை வளர்க்க வேண்டுமென்ற கண்டிப்பான நிபந்தனையை விதித்து வந்தார்கள். இன்று கொழும்பு நகரில் வீதி ஓரங்களில் இருக்கும் பெரிய விருட்சங்கள் அனைத்தும் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர் காலத்தில் தான் நாட்டப்பட்டன. அன்று கொழும்பில் ஒவ்வொரு வீதியிலும் 20 முதல் 30 அடி இடைவெளியில் மரங்கள் இருந்தன.
சுமார் 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கொழும்பு 7 ல் உள்ள பெளத்தா லோக மாவத்தையில் 10 அடி இடைவெளியில் மரங்கள் வளர்ந் திருந்தன. இரு மருங்கிலும் இவ்விதம் மரங்கள் இருந்தன. இத னால் பகல் பொழுதில் வெயில் உச்ச இருக்கும் போதும் மக்கள் அந்தப் பாதையில் அமைதியான தென்றல் காற்றையும் மரங்களின் நிழலையும் அனுபவித்து பேரானந்தம் அடைவார்கள். அப்போது இலங்கையில் குதிரைப் பந்தயம் சட்டப்பூர்வமாக இருந்ததனால் பெளத்தாலோக மாவத்தை மரநிழலில் இருந்து சனிக்கிழமைகளில் அரை மணித்தியாலத்திற்கு ஒரு தடவை நடைபெறும் குதிரைப் பந் தயங்களை மக்கள் தங்கள் குழந்தை, குட்டிகளுடன் கண்டுகளிப் பார்கள்.
ஆனால், இன்று பெளத்தாலோக மாவத்தை, கொழும்பு நொரிஸ் கெனல் வீதி ஆகியவற்றில் இருந்த மரங்கள் பெரு மழையினால் சரிந்து விழுந்ததுடன் சில கட்டிடங்களை நிர்மாணிப்பதற்காக வெட் டப்பட்டன. இவ்விதம் தான் காலநிலை மாற்றமும் வரட்சியும் இல ங்கையில் கோரத்தாண்டவம் ஆடுவதற்கு மக்கள் தங்கள் சுயநலத் தினால் களம் அமைத்து கொடுத்துள்ளனர்.
(தற்போதைய காலநிலை ஆய்வாளர்கள் 2020ம் ஆண்டில் ஆரம்ப மாகவுள்ள கடுமையான வரட்சி 2050 முதல் 2100 ம் ஆண்டில் உச்ச கட்டத்தை அடைந்து இலங்கை உட்பட ஆசிய நாடுகள் அனைத்தையும் ஆபிரிக்காவைப் போன்ற உணவுப் பஞ்சத்தினால் உயிர்துறக்கும் ஒரு அவல நிலையை ஏற்படுத்தும் என்ற அபாய அறிவித்தலை விடுக்கிறார்கள்.)
நாம் இருக்கும் வரையில் சகல விதமான இன்பங்களையும் அனுப வித்துவிட்டு எங்கள் எதிர்கால சந்ததியினரை துன்பப்படுத்துவது நியாயமா? என்று சிந்தித்து பார்க்க வேண்டும். நாம் ஒவ்வொருவ ரும் இவ்விதம் சிந்தித்தால் நிச்சயம் நாம் சுற்றாடலை பேணிப் பாதுகாப்பதுடன் மரங்களை வெட்டுவதற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க முடியும். இவ்விதம் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் எதிர்கால சந்ததியி னரைப் பற்றி சிந்தித்து செயலாற்றினால் 2050 ம் ஆண்டு ஏற்படக் கூடிய வறுமையின் தாக்கத்தை நிச்சயமாக எங்கள் சந்ததியினர் தாக்கு பிடிக்கக்கூடியதாக இருக்கும்.
