ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தேசிய அல்லது இன, மத மற்றும் மொழி 
ரீதியான சிறுபான்மையினரின் உரிமைகள் தொடர்பான பிரகடனம்



மனித உரிமைகள் ஆவ ணங்கள் அனைத்தும் பொதுப்படையில் தனிமனித உரிமைகளையும், சுதந்திரங்களையும் பற்றி பேசுகின்றன. ஒவ்வொரு மனிதனுடைய உரி மைகளும் பாதுகாக்கப்பட்டு உத்தரவாதப்படுத்தப்படுகின்ற போது அது இறுதியில் அனைவரது சுதந்திரங்களையும் உரிமைகளையும் பாதுகாக்க கூடியது என வாதிடலாம்.
1948 ஆம் ஆண்டு மனித உரிமை களுக்கான அகில உலக பிரகடனத்தை தொடர்ந்து பல வகையான சம வாயங்களும், உடன்படிக்கைகளும் ஒருவாக்கப்பட்டு வருகின்றன. ஆரம்பத்தில் பொதுவாக ‘மனித உரிமைகள்’ என்பதற்கான முக் கியத்துவம் காலப் போக்கில் பெண்கள் உரிமைகள், சிறுவர் உரிமைகள், அகதிகள் உரிமைகள், இடம்பெயர்ந்தோரின் உரிமைகள் என பல வடிவங்கள் பெற்றன. 
அஃது ஒவ்வொரு விசேட குழுவினரையும் பாதுகாக்க பிரத்தியேகமான ஆவணங்களும் சர்வதேச அமை ப்புகளும், உள்நாட்டு சட்டங்களும் தேவை என உணரப்பட்டன. இதேபோன்று சிறுபான்மையினரின் உரிமைகள் தொடர்பாக 1992 ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய நாடுகள் சபையினால் பிரகடனம் ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது.

உலக நாடுகள் அனைத்தையும் பொதுவாக எடுத்துப் பார்க்கின்ற போது எல்லா நாடுகளிலும் ஏதோ ஒரு அம்சத்தை அடிப்படையாக கொண்ட சிறுபான்மை மக்கள் வாழ்ந்து வருகின்றனர். அது மொழி, இனம், தேசியம், மதம் ஆகிய அடிப் படையிலான சிறுபான்மை குழுக்கள் இருக்கின்றன. 
இச்சிறுபான்மை குழுக்கள் தமது குழுவினை பொதுவான சில பண்புகளின் அடிப்படையில் வேறு குழுக்களில் இருந்து பிரித்து காட்டுகின்றன.
சில நாடுகளில் புவியியல் ரீதியில் இச்சிறுபான்மை மக்கள் செறிந்து வாழ்வதையும் அஃது நிலத் தொடர்புள்ள பிரதேசமாகவும் சில இடங்களில் நிலத் தொடர்பற்று ஆங்காங்கே சிதறி வாழ்ந்து வருவதையும் காணக்கூடியதாகவுள்ளது. 
எவ்வாறான புவியியல் அடிப்படையில் வாழ்ந்து வருகின்ற போதிலும் அவர்களுக்கென இருக்கக்கூடிய பொதுவான பண்புகள், கலாசாரங்களை பேணி பாதுகாத்து வருகின்றனர். 
அவ்வாறான மக்களுடைய தனித்துவ அடையாளங்களும், பண்புகளும் உரிமைகளும் சர்வதேச ரீதியில் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்ற தேவைப்பாடு உணரப்பட்டதின் விளைவாகவே ஐக்கிய நாடுகள் பிரகடனம் தோற்றம் பெற்றது. 
எனினும் இப்பிரகடனம் சட்ட ரீதியாக உறுப்பு நாடுகளை பாதிக்காது ஆயினும் இங்கு குறிப்பிட்டுள்ள உறுப்புநாடுகளின் கடப்பாடுகளை தத்தமது நாட்டில் நிறைவேற்றுவதன் மூலம் நாட்டில் அமைதி சமாதானம், சுமுக நிலையை பேணக்கூடியதாக இருக்கும்.

ஐக்கிய நாடுகள் பட்டயம், மனித இனப்படுகொலை குற்றத்தினை தடுத்தல் மற்றும் அதற்கான தண்டனை வழங்கல், அனைத்து வகையான இன ரீதியான பாகுபாட்டினை இல்லாதொழிப்பதற்கான சமவாயம் மற்றும் ஏனைய மனித உரிமைகள் பிரகடனங்களில் வலியுறுத்தப்பட்டு வருகின்ற அடிப்படை மனித உரிமைகளும் மனித கெளரவத்தின் பெறுமதியை மீள் உறுதி செய்து இப்பிரகடனம் விசேட ஏற்பாடுகளை கொண்டுள்ளன.
குடியியில், அரசியல் உரிமைகளுக்கான சமவாயத்தின் (1966) உறுப்புரை 27 இன, மத, மற்றும் மொழி ரீதியான சிறுபான்மை குழந்தைகளின் ஆட்களுடைய உரிமைகளை அங்கீகரித்துள்ளது. 
எனவே இச்சமவாயத்தை கைச்சாத்திட்டுள்ள நாடுகள் அவற்றை தத்தமது நாட்டில் அமுல்படுத்தி, பாதுகாக்க வேண்டிய சட்ட கடப்பாடுகளை கொண்டுள்ளன.

ஒவ்வொரு உறுப்பு நாடும் தமது ஆட்புல எல்லைக்குள் இருக்கக்கூடிய சிறுபான்மை குழுக்களை அங்கீகரித்து பாதுகாத்தல் வேண்டும். மேலும் அவர்களுடைய அடையாளங்களை ஊக்குவிப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுத்தல் வேண்டும். இத்தகைய தேவைகளை நிறைவேற்றும் பொருட்டு பொருத்தமான சட்ட ஏற்பாடுகளை ஆக்குதல் வேண்டும். 
உதாரணமாக அரசியலமைப்பில் உத்தரவா தப்படுத்துவதன் ஏனைய சட்டங்களை ஆக்குதல் வேண்டும். சமத்துவத்திற்கான அரசியலமைப்பு ஏற்பாடுகளை இங்கு குறிப்பிடலாம். 
இலங்கை அரசியலமைப்பு உறுப்புரை 12 இல் எல்லோரும் சட்டத்தின் முன் சமம், சட்டத்தின் சமமான பாதுகாப்புக்கு உரித்துடையவர்கள் என குறிப்பிடுகின்றது. 12 (2) எந்தவொரு ஆட்களும் இன, மத, மொழி, தேசியம் போன்ற காரணிகளின் அடிப்படையில் பாரபட்சமாக நடத்தப்படக் கூடாது என கூறுகிறது. 
ஒவ்வொரு சிறுபான்மை குழுவும், தமது பிரத்தியேக கலாசாரம், தமது மத அனுஷ்டானங்களை பின்பற்ற தமது சொந்த மொழியை பொது மற்றும் தனிப்பட்ட ரீதியில் எந்தவிதமான தலையீடும் இன்றி பயன்படுத்த உரிமையுண்டு இவற்றை மேலும் விரிவாக எடுத்துக் கூறினால் தத்தமது மத ரீதியான பண்டிகைகளை கொண்ட, திருமண வைபவங்களை நடத்த தமது மொழி வேண்டிய விடயங்களில் பயன்படுத்துவதற்கு உரிமையுண்டு.
இத்தகைய உரிமைகளை சட்ட ரீதியாக அங்கீகாரம் அளித்து பாதுகாக்கப்பட வேண்டியதன் அவசியம் என்ன என்ற வினா எம்மிடையே எழக்கூடும். இதற் குரிய பல காரணங்களை நாம் அறிவோம்.
உதாரணமாக இன ரீதியான சிறுபான்மையை எடுத்துக்கொள்கின்றபோது அச்சிறுபான்மையினரின் அரசியல், பொருளாதார, சமூக கலாசார உரிமைகளை பாதுகாப்பதற்குரிய முறையான அடித்தளம் ஒன்று நாடுகளில் இருத்தல் வேண்டும். உ+மாக சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளை பாதுகாப்பதற்கான ஏற்பாடு (உறுப்புரை 29 (2)) 1947 ஆம் ஆண்டு சோல்பரி அரசியல் யாப்பில் இருந்தது. 
எனினும் இவ் வேறுபாடு பின்பு நீக்கப்பட்டு 1972 ஆம் ஆண்டு, 1978 ஆம் ஆண்டு முறையே 1வது, இரண்டாவது குடியரசு யாப்புகளிலே அடிப்படை உரிமைகள் ஏற்பாடுகள் உட் புகுத்தப்பட்டதுடன் சமத்துவத்திற்கான ஏற்பாடு கொண்டு வரப்பட்டது. அரசியல் ரீதியான அங்கீகாரம் சிறு பான்மையினருக்கு வழங்கப்படுகின்ற போது அவர்களுடைய உரிமைகளை பாதுகாக்கக் கூடியதாக இருக்கும். மேலும் சிறுபான்மையினரின் அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் என்பது மிகவும் அத்தியாவசியமான விடயம் ஒன்றாகும்.
உள்ளூராட்சி, மாகாண, பாராளு மன்றம் ஆகிய சபைகளில் சிறுபா ன்மையினத்தவரின் விருப்புகளை, தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்கு போதியளவு பிரதிநிதித்துவம் அவசியமாகும். பெயரளவில் போதியளவு பிரதிநிதித்துவம் என்பதை விட சிறுபான்மை மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் உறுப்பினர்கள் தமது மக்களின் உரிமைகளை வென்றெடுக்க கூடியதாக இருத்தல் வேண்டும். 
இதற்கு சரியான தேர்தல் முறைமையொன்று அவசியம். இலங்கையில் தற்போது இருக்கக் கூடிய விகிதாசார பிரதிநிதித்துவ முறைமை பலவிதமான நன்மைகளை கொண்டிருந்த போதிலும் சிறுபான்மை மக்களின் நலன்களை பாதுகாக்க முறையான பிரதிநிதித்துவத்தை அங்கீகரிக்கவில்லை என்ற விமர்சனம் இருக்கின்றது. எனவே தான் தொகுதிவாரி பிரதிநிதித்துவம் மற்றும் விகிதாசார பிரதிநிதித்துவம் ஆகிய இரண்டின் அம்சங்களை கொண்ட தேர்தல் முறைமை ஒன்று அறி முகப்படுத்த உத்தேசிக்கப்பட்டுள்ளது. 
சிறுபான்மையினரின் உரிமைகள் தொடர்பான ஐக்கிய நாடுகள் பிரகடனத்தின் உறுப்புரை 3 தேசிய சட்டவாக்கத்துடன் இணைந்து செல்லக்கூடிய வகையில் சிறுபான்மை குழுக்களை சேர்ந்த ஆட்கள் தேசிய மற்றும் பிராந்திய மட்டங்களில் தீர்மானம் எடுக்கும் நடைமுறைகளில் வினைத்திறனுடன் பங்களிக்க வேண்டும் சந்தர்ப்பம் அளிக்க வேண்டும் என குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தீர்மானம் எடுக்கும் நடைமுறையில் வினைத்திறனாக பங்குபற்றுவதன் மூலம் தமது சமூகத்திற்குரிய உரிமைகளை வென்றெடுக்க முடியும்.
சில நாடுகளை பொறுத்தவரை வரலாற்று ரீதியான மற்றும் அரசியல் காரணங்களின் கீழ் சில சிறுபான்மை மக்கள் அபிவிருத்தியில் பின்தங்கிய நிலையில் இருக்கின்றனர். 
உதாரணமாக இந்தியாவில் ‘தலித்’ என்ற வகையை சார்ந்த தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்காக பல அமைப்புக்கள் செயற்படுவதுடன் கல்வி, தொழில் வாய்ப்புகளில் நேரொத்த செயற்பாடுகளின் மூலம் அம்மக்களின் உரிமைகள் பாதுகாக் கப்படுகின்றன. உதாரணமாக ஆங்கிலத்தில் திஜீஜீirசீativலீ திணீtion என குறிப்பிடுவர். அஃது பாடசாலை, மற்றும் பல்கலைக்கழகங்களில் இட ஒதுக்கீடு வழங்கப்படல் அரச தொழில்களில் இட ஒதுக்கீடு வழங்கப்படுவதன் மூலம் அவர்களது உரிமைகள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
பிரகடனத்தின் உறுப்புரை 4 மொழி, இனம், மதம் ஆகிய அடிப்படையை சார்ந்த மக்கள் மனித உரிமைகளையும் சுதந்திரங் களையும் பாரபட்சமின்றி அனுபவிக்க இடமளிக்க வேண்டும் என குறிப்பிடுகின்றது. மேலும் சர்வதேச தராதரங்களுக்கு முரண்படாத வகையில் அனுபவிப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை அரசு எடுக்க கடப்பாடு உடையதாகும்.

பல கட்டுரைகளில் கல்வியுரிமையை பற்றி பார்த்தோம். கல்வியுரிமை அத்தியாவசியமான மனித உரிமை ஒன்றாவதுடன் சிறுபான்மை மக்கள் தமது தாய்மொழியில் கல்வி கற்பதற்கான உரிமையுடையவர்கள். எனவே அவ்வுரிமையை அரசு அங்கீகரிப்பதுடன் குறிப்பிட்ட மொழி மூலமான பாடசாலைகள் போதியளவு அமைக்கப்படுவதுடன் சகல உட்கட்டமைப்பு வசதிகளும் வழங்கப்பட வேண்டும். 
மேலும் மனித வளங்கள் போதுமானளவில் இருத்தல் வேண்டும். உதாரணமாக சிறுபான்மை சமூகத்தின் மொழியில் தேர்ச்சி பெற்ற ஆசிரியர் நியமனங்கள் வழங்கப்பட வேண்டும். இன்றைய காலகட்டத்தை பொறுத்தவரையில் உலக மயமாக்கலின் விளைவாக ஆங்கில மொழியின் அவசியம் உணரப்பட்டுள்ளது. 
இம்மொழி சிறுபான்மை மற்றும் பெரும்பான்மை சமூகத்திடையே ஒற்றுமையை ஏற்படுத்தும் இணைப்பு மொழியாக கருதப்படுகிறது. ஆங்கில மொழி மூல பாடசாலைகளில் சகல மொழி சார்ந்த சமூகங்களும் கல்வி கற்கின்ற போது புரிந்துணர்வு ஏற்பட வாய்ப்பு ஏற்படுகின்றது.
மேலும் கல்வி முறைமையில் சிறுபான்மை சமூகத்தினுடைய வரலாறு பாரம்பரியங்கள், கலாசாரம் என்பவற்றினை பிரதிபலிக்க கூடிய வகையிலான பாடத்திட்டங்கள் அமைய வேண்டும். இலங்கை பாடத் திட்டத்தில் இவ்வகையான அம்சங்கள் இடம்பெறுவதை நாம் காணக்கூடியதாகவுள்ளது.

கல்வித்துறையை தவிர பொருளாதார துறையை எடுத்துக் கொள்கின்ற போது சிறுபான்மை சமூகத்தை சார்ந்தவர்கள் நாட்டின் பொருளாதார அபிவிருத்தியில் பங்குபற்றுவதற்கான வாய்ப்பளித்தல் வேண்டும். சிறுபான்மையினரின் நெறிமுறையான அக்கறைகளை பிரதிபலிக்கக்கூடிய வகையில் தேசிய கொள்கைகளும், திட்டங்களும் அமைதல் வேண்டும்.
பொதுவான தேசிய கொள்கைகள் சில வேளைகளில் சிறுபான்மை யினருடைய பொருளாதார, கல்வி மட்டங்களை பிரதிபலிப்பதாக அமையாத வேளையில் சிறுபான்மை சமூகத்தினுடைய வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தக்கூடிய வகையிலான விசேட வேலைத்திட்டங்களை அரசு அறிமுகப்படுத்த வேண்டும். இத்திட்டங்கள் வீடமைப்பு, மின்சாரம், நீர், போக்குவரத்து, பாடசாலை, பல்கலைக்கழகங்கள், சுயதொழில் வாய்ப்புகள், ஆகிய அத்தியாவசியமான விடயங்களை முன்னெடுத்தல் வேண்டும்.

மனித உரிமைகள் ஆவணங்களும், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சிறுபான்மையினருக்கான உரிமைகளுக்கான பிரகடனமும் எடுத்துக் கூறுகின்றன. மொழி, இன, தேசிய, மத அடிப்படையிலான சிறுபான்மையினரின் உரிமைகள் அங்கீகரிக்கப்படாத போது புரிந்துணர்வு இன்மை ஏற்படுவதுடன் நாட்டிலே இன மற்றும் மத கலவரங்கள் ஏற்படும். 
உலகளாவிய ரீதியில் பல நாடுகளில உ+ம் ருவாண்டாவில் சிutsu, ஹிutsi ஆகிய இரண்டு ஒரே இனத்தைச் சார்ந்த இரு பிரிவினருக்கிடையில் ஏற்பட்ட கலவரம் பல்லாயிரக்கணக்கான உயிர், உடமை சேதங்களை ஏற்படுத்தியதுடன் இலட்சக்கணக்கான அகதிகளை தோற்றுவித்தது. 
இந்தியாவில் கஷ்மீரில் இருக்கிற மத ரீதியான பிரச்சினைகள், போன்றன ஏற்படுத்துகின்ற ஆபத்துகள் நாட்டின் அபிருத்திக்கு பாதகமாக அமையும் காரணிகளாகும். பாதுகாப்புக்கான பெருமளவான பணம் செலவழிக் கப்படுவதுடன் யுத்தத்தின் பின்னரான புனரமைப்பு, புனருத்தாரண பணிகளுக்காக பெருமளவு பணம் செலவழிக்கப்படும்போது நாட்டின் பொருளாதார மட்டத்தை உயர்த்த முடியாது. 
வட்டி, வட்டியில்லா கடன்களில் நாடு தங்கியிருக்கின்ற போது அவை நாட்டின் முழு அபிவிருத்திக்கும் தடைகல்லாக அமையும். எனவே சிறுபான் மையினரின் அத்தியாவசியமான உரிமைகளை சட்டத்தின் கீழ் அங்கீகரிப்பது மட்டுமல்லாமல் அவ்வுரிமைகள் மீறப்படுகின்ற போது நியாயமான தீர்வுகளை பெற்றுக் கொடுப்பதன் மூலம் அவற்றை சீர் செய்தல் வேண்டும்.
ஐக்கிய நாடுகள் பிரகடனம் சட்ட ரீதியான நாடுகளை பிணிக்காத ஒரு ஆவணமாக இருந்த போதிலும் அங்கு கூறப்பட்டுள்ள சட்ட கடப்பாடுகளை ஏனைய மனித உரிமைகள் சமவாயங்களும் வலியுறுத்துகின்றன.
ஐக்கிய நாடுகள் பட்டயத்தின் கீழ் உலகின் அபிவிருத்திக்கு அமைதி, சமாதானம் மிக முக்கியமான அடித்தளம் என்ற கருத்தேற்பை வலியுறுத்துவதன் மூலம் உலகின் அமைதி, சமாதானத்தை சட்ட ரீதியானதும், ஏனைய நிறுவன ரீதியான நடவடிக்கைகளை எடுப்பதன் மூலம் உறுதிப்படுத்துவோம்.
