உலகம் அழிந்து போகுமா?

(நேற்றைய தொடர்)
பிறக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் இறப்பு என்பது எப்போதுமே கவலையாகத்தான் இருந்து கொண்டிருக்கிறது. அதனால்தான் இறப்பை தள்ளிப்போட வேண்டும் என்ற முயற்சியில் ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம்.
நோய் வந்து விடுகிறது. அது முற்றினால் மரணம் சம்பவித்து விடும் என்பது தெரியும். அதனால் பிரபலமான ஆஸ்பத்திரிக்குச் சென்று பணத்தை கொட்டிக் கொடுத்து சிகிச்சை பெற்று நோயில் இருந்து தப்பிக்கிறோம்.
நோயை பற்றிய இந்த பயம்தான் மருத்துவத்தை வளர்த்து நவீனப்படுத்தியது. 
பெருமளவு டாக்டர்களை உருவாக்கியது. ஆனாலும் நோயால் மரணம் நிச்சயம் என்பது புரிந்துவிட்டது. நோயை தீர்க்கும் டாக்டர்களும் மரணத்திடம் மண்டியிடத்தான் செய்கிறார்கள்.
உயிரை காப்பதில் உடலுக்கு பெரும்பங்கு இருக்கிறது. நோயே இல்லாவிட்டாலும், ஓய்வறியாமல் செயல்படும் உடல் வயதாகும்போது மெல்லமெல்ல தளர்கிறது. உறுப்புகள் சோர்ந்துபோய் துவண்டு, மூப்பால் மரணம் என்று சொல்லவைத்து இறுதி நிலைக்கு கொண்டு சென்றுவிடுகிறது.
வாகனங்களில் செல்லும்போது விபத்து ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என பயந்து உயிரைக் காப்பாற்ற மிகக் கவனமாக ஓட்டுகிறோம். விபத்து நடக்காமல் இருக்க சிக்னல்கள். போக்குவரத்து பொலிசார், ஆங்காங்கே அறிவிப்புகள்....! 
ஆனாலும் அதிலும் மரணம் நிச்சயம்தான்.
நூறாண்டுகள் தாங்கும் வீடுகள், லேசாக கீறல் கூட விழாது என்று உத்தரவாதம் தரும் சிமெண்ட் கம்பிகள்! எல்லாம் கெட்டிதான். ஆயினும் திடீரென்று ஏற்படும் பூகம்பத்தால் பூமி குலுங்குகிறது. கடல் பொங்குகிறது. அதிலும் மரணம் நிச்சயம். சில மனிதர்களுக்கு தங்கள் மரணத்தை தாங்களே தீர்மானிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை. 
அவர்கள் தற்கொலை செய்து கொள்ள முன் வருகிறார்கள். ஒருசிலர் பலரைக் கொல்ல மனித வெடிகுண்டுகளாக மாறிவிடுகிறார்கள். இதில் ஒரு உண்மை, அவர்கள் மரணத்தை அவர்களே நிச்சயித்துக் கொள்கிறார்கள் என்பது சரியல்ல. அவர்கள் அந்த வழிகளில் மரணம் அடைய வேண்டும் என்று நிச்சயித்திருந்தால் ஒழிய அவர்களுக்கு அதில் மரணம் நிகழாது. 
அதனால் தான் கழுத்தில் கயிறு இறுகும்போதும் சிலர் நூலிழையில் காப்பாற்றப்படுகி றார்கள். அப்படி தப்பித்தவர்களில் சிலர் மறுநாளே கயிறு விழுந்து மரணமடைந்திருக்கவும் செய்கிறார்கள். மனித வெடிகுண்டாக செயல்பட்டவன், கடைசி நேரத்தில் பிடிக்கப்பட்டு அவன் மரணம் தள்ளிப்போடப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் அவன் மூலம் பலபேருக்கு மரணம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.
ஆக மரணம் எங்கும், எப்போதும் ஏற்படலாம். மரணத்தில் இருந்து நிரந்தரமாக யாராலும் தப்பிக்க முடியாது. புராணக் கதைகளில் கூட அப்படி நிரந்தரமாக தப்பித்தவர்கள் யாரும் இல்லை. அதனால்தான் பலருக்கும் பயம், உலகம் அழிந்தால் தாமும் இறந்துபோவோம் என்று!
வாழ்க்கை என்பது நீண்ட தூரம் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ரயில், அது எப்போதும் ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். புறப்படும் இடமும் சேரும் இடமும் அதற்கு கிடையாது. புதிதாக பிறக்கிறவர்கள் அதில் வந்து ஏறிக்கொள்கிறார்கள், இறக்கிறவர்கள் அதிலிருந்து இறங்கிக் கொள்கிறார்கள்.
இறங்கித்தான் ஆக வேண்டும் என்பதில் யாருக்கும் இரு கருத்துக்கள் இல்லை.
காற்று எங்கே இருக்கிறது? எல்லா இடத்திலும் இருக்கிறது. அந்த காற்றுதான் மூச்சு. மனிதனிடமிருந்து வெளியே போகும் மூச்சு திரும்பவும் உள்ளே வந்தாக வேண்டும். வெளியே சென்றதை மீண்டும் உள்ளே ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலையில் ஒருவர் உடல் இல்லாவிட்டால் அவர் காலமாகி விடுகிறார். ஆக உயிர் என்பது பிரபஞ்சத்தின் உதவியோடு உடலுக்குள் இருக்கிறது.

