தேவனுக்குள் தெரிந்து கொள்ளப்பட்டவர்களாய் எம்மைத் தாழ்த்தி அர்ப்பணிப்போம்!

ங்களை அந்தகாரத்தினின்று தம்முடைய ஆச்சரியமான ஒளியினிடத்திற்கு வரவழைத்தவருடைய புண்ணியங்களை அறிவிக்கும்படிக்கு தெரிந்து கொள்ளப்பட்ட சந்ததியாயும், ராஜரீகமான ஆசாரியக் கூட்டமாயும், பரிசுத்த ஜாதியாயும், அவருக்குச் சொந்தமான ஜனமாகவும் இருக்கிaர்கள்’ (1 பேதுரு 2:9) என்று பரி. வேதாகமம் எம்மை தேவனுக்குரியவர்களாக சாட்சி பகர்கிறது.
இவ்வசனம் எம்மை தெரிந்து கொள்ளப்பட்டவர்கள் என்றும், ராஜரீகமான ஆசாரியக் கூட்டம் என்றும், பரிசுத்த ஜாதி என்றும் தேவனுக்குச் சொந்தமான ஜனங்கள் என்றும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
ஒரு வகுப்பறையில் பல மாணவர்கள் கல்வி கற்கையில் அவர்களில் ஒரு சிலர் ஆசிரியர்களால் திறமையானவர்களாகக் கணிக்கப்படுவார்கள். ஆனால் எல்லோரும் மாணவர்களே. இதே போன்றுதான் கிறிஸ்தவர்கள் என்ற ரீதியில் தேவனின் முன்குறித்தலையும், தெரிந்து கொள்ளுதலையும் குறித்து நாம் தியானிக்க வேண்டும்.
பரி. வேதாகமத்தில், ‘கர்த்தர் சாமுவேலை நோக்கி, இஸ்ரவேலின் மேல் ராஜாவாயிராதபடிக்கு நான் புறக்கணித்துத் தள்ளின சவுலுக்காக நீ எந்த மட்டும் துக்கித்துக் கொண்டிருப்பாய் நீ உன் கொம்பை தைலத்தால் நிரப்பிக் கொண்டு வாழ பெத்லெகேமியனாகிய ஈசாயினிடத்துக்கு உன்னை அனுப்புவேன், அவன் குமாரரில் ஒருவனை நான் ராஜாவாக தெரிந்து கொண்டேன்’ (1சாமு. 16:1) என்று கர்த்தர் குறிப்பிடுகிறார்.
இவ்வார்த்தைகளினூடாக தீர்க்கதரிசி சாமுவேல் ஈசாய் குடும்பத்திலிருந்து இஸ்ரவேலுக்கு ராஜாவை அபிஷேகம் செய்வதற்காக, அவர்களை பரிசுத்தம் பண்ணி பலிபீடத்தண்டைக்கு வரும்படி அழைத்த போது ஈசாய் குமாரர்கள் யுத்த வீரர்கள் அவர்களில் ஒருவன்தான் என்று நினைக்கையில் அவர்களில் ஒருவரையும் தேவன் தெரிவு செய்யவில்லை என்று தெரிவிக்கப்பட்டது.
தீர்க்கதரிசி சாமுவேல் ஈசாயைப் பார்த்து உமது பிள்ளைகள் இவ்வளவு பேர்தானா என்று கேட்கையில் தந்தையான ஈசாய் தன் இளைய மகன் ஆடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்று அலட்சியமாக பதிலளித்தான். சாமுவேல் அவனை அழைக்கும்படி கேட்டுக் கொண்டான். ‘ஆள் அனுப்பி அவனை (தாவீதை) அழைப்பித்தான். அப்பொழுது கர்த்தர், இவன்தான் நீ எழுந்து, இவனை அபிஷேகம் பண்ணு என்றார்’ (1சாமு. 16:13). தேவனின் வார்த்தையின்படியே தாவீதை அபிஷேகம் செய்தார்.
தேவனாகிய கர்த்தர் தமது நாமம் மகிமைப்படும்படியாக தாவீதை தெரிவு செய்தார். இஸ்ரவேலில் யுத்த வீரர்களும் கல்விமான்களும் புத்திஜீவிகளும் இருக்கையில் தேவன் தாவீதை ஏன் தெரிவு செய்தார்? தாவீதோ ஒரு இடையன் எமது பார்வையில் தலைமைத்துவத்துக்கு தாவீதைப் போன்ற ஒருவன் தெரிவு செய்யப்படுதல் கேள்விக் குறியாக்கும். ஆனால் தேவனாகிய கர்த்தரின் தெரிவு மிக ஆச்சரியமானது. யதார்த்தமானது. பழைய ஏற்பாட்டின்படி இஸ்ரவேல் ஜனங்களை அவருக்கென்றும் அவரது நாமத்துக்கென்றும் அவர்களை விசேஷித்தவர்களாக தமது சொந்த ஜனமாகவும், ஆசாரியர்களாகவும் பரிசுத்த ஜாதியாகவும் தெரிவு செய்தார். இன்று இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் விசேஷித்தவர்களாக கணிக்கப்படுகிறார்கள்.
அன்று முதல் இன்று வரை அநேகர் தங்களை தேவனுடைய ஜனங்களாக மாற்றுவதற்கு காண்பிப்பதற்கு அநேக காரியங்களில் ஈடுபடுகின்றனர். அநேகர் புண்ணிய காரியங்களை மேற்கொள்கின்றனர். ஆனாலும் தேவன் எம்மை தமக்கென்று தெரிவு செய்துள்ளார். இது மகிழ்ச்சிக்குரிய செய்தியாகும். இந்த உலக அந்தகாரத்திலிருந்து எம்மை மீட்டு தமக்கென்று தெரிவுசெய்துள்ளமையால் அது எம்மை விசேஷித்தவர்கள் என்று பரி. வேதாகமம் சாட்சி பகர்கிறது.
அதே நேரம், நாமும் கர்த்தருக்குப் பயந்து நடக்க வேண்டும். அவரையே சேவிக்க வேண்டும், இது எமது கடப்பாடாகும். ‘கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற மனுஷன் எவனோ அவனுக்குத் தாம் தெரிந்து கொள்ளும் வழியை போதிப்பார்’ (சங். 25:12). கர்த்தர் எமக்கு போதிக்கிறார் நாம் அதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆனால் நாம் எமது சுயமுயற்சியினாலும் எமது பெலத்தினாலும் சிந்தனையினாலும் புத்தியினாலும் கர்த்தரை தெரிந்து கொள்ளவில்லை.
‘நீங்கள் என்னைத் தெரிந்து கொள்ளவில்லை, நான் உங்களைத் தெரிந்து கொண்டேன், நீங்கள் என் நாமத்தினாலே பிதாவைக் கேட்டுக் கொள்வது எதுவோ அதை அவர் உங்களுக்குக் கொடுப்பார். உங்கள் கனி நிலைத்திருக்கும்படிக்கும் நான் உங்களை ஏற்படுத்தினேன்’ (யோவான் 15:16). என்றார் இயேசு கிறிஸ்து. 
எம்மை சொந்த ஜனமாக தெரிவு செய்த தேவன் அவரின் நாமத்தினால் கேட்பது எதுவோ அதை கொடுக்கத்தக்கதாக இருக்கிறார் என்றால் அது மகாபெரிய அதிர்ஷ்டமே எம்மை குறித்து நாம் சற்று ஆராய்வோம். ‘தேவன் தெரிந்து கொண்டவர்கள் மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறவன் யார்? தேவன் அவர்களை நீதிமான்களாக்குகிறார்’ (ரோமர் 8:33) என்று அப். பவுல் எடுத்துரைக்கிறார்.
‘தேவன் எவர்களை முன்னறிந்தாரோ அவர்களைத் தமது குமாரனுடைய சாயலுக்கு ஒப்பாயிருப்பதற்கு முன்குறித்திருக்கிறார். எவரை முன்குறித்தாரோ அவர்களை அழைத்திருக்கிறார். எவரை அழைத்திருக்கிறாரோ அவர்களை நீதிமான்களாக்கியுமிருக்கிறார். 
எவரை நீதிமான்களாக்கினாரோ அவர்களை மகிமைப்படுத்தியுமிருக்கிறார்’ (ரோமர் 8:29-30). இது தேவனின் உன்னதமான செயலாகும். அவர் தமக்கென்று தெரிவு செய்யப்பட்ட ஜனத்திற்காகவே இவ்வுலகத்திற்கு மானிட அவதாரமாக வந்தார். அவர்களுக்காகவே சிலுவையில் இரத்தம் சிந்தினார். அவர்களின் பாவங்களையும் சாபங்களையும் நீக்கி பரிசுத்தப்படுத்தி அவர்களை மகிமைப்படுத்தியுள்ளார்.
தேவனாகிய கர்த்தர் இஸ்ரவேல் ஜனங்களை மட்டும் தெரிவு செய்யவில்லை. அவர் எம்மையும் தெரிவு செய்துள்ளார். நாம் எந்த சூழ்நிலையில் வாழ்ந்தாலும், எந்த பின்னணியில் இருந்தாலும் எந்த கோத்திரத்தில் பிறந்தாலும் நாம் கைவிடப்பட்டவர்களாக இருந்தாலும்.
தேவன் எம்மை அவர் பணிக்காக தெரிவு செய்து வைத்துள்ளார். இது பெரிதான ஆசீர்வாதமாகும். நாம் கர்த்தரால் தெரிந்து கொள்ளப்பட்ட சந்ததியும் ராஜரீகமான ஆசாரியர்களுமாகும். தேவனின் சொந்த ஜனம் என்று தைரியத்துடன் வீறுநடை போடுவோம்.
தேவன் எம்மை அழைக்கிறார். 
அவர் எம் கரம்பிடித்து வழிநடத்த எம்மை கருத்தருக்குள் தாழ்த்தி அவருக்குள் அர்ப்பணிப்போம்.

