மார்க்கக் கல்வியும் உலகக் கல்வியும்

ந்த உலகத்தையும் உலகத்தில் உள்ள சகல ஜீவராசிகளையும் படைத்துப் பரிபாளித்துப் போசிக்கும் அல்லாஹ்வையும் அவனது படைப்புக்களையும் அவனது செயற்பாடுகளையும் அதன் நுட்பங்களையும் ஆராய்ந்து அறிந்துகொள்வதற்காகவே மனிதனது உடலமைப்பையும் அங்கங்களையும் ஐந்து அறிவுகளுக்கு மேலதிகமாக சிந்தித்துச் செயற்படும் ஆறாவது அறிவாகிய பகுத்தறிவையும் படைத்திருக்கின்றான்.
சூழ இருக்கும் இயற்கையையும் அதன் நுட்பங்களையும் ஆராய்ந்து அறிவதுதான் விஞ்ஞானம் என்ற பதம் குறிக்கின்றது. அல்லாஹ¤த்தஆலாவின் அற்புதமான படைப்புக்களையும் அதன் நுட்பங்களையும் சிந்தனை ரீதியாகவும் செயற்பாட்டு ரீதியாகவும் பகுத்து தொகுத்து நிறுவுதல் மூலம் அந்த அற்புதங்களைக் கண்டு விஞ்ஞான உலகம் வியந்து நிற்கின்றது. கோள்கள், அண்டசராசரங்கள், அதன் நாளாந்த செயற்பாடுகள், பூவுலகம், அதன் மீது வாழும் பல்லாயிரம் வகையான உயிர்கள், ஆழம் அறியாத கடல், அதனகத்தில் வாழும் எண்ணற்ற உயிர்கள் இவற்றையெல்லாம் மனிதம் ஆய்ந்து அறிந்து உணர்ந்து படிப்பினை பெற வேண்டும் என்று அல்லாஹ் மனிதனிடம் எதிர்பார்க்கின்றான்.
இஸ்லாம் என்பது முஸ்லிம்களுக்கு மட்டும் அருளப்பட்ட மார்க்கம் அல்ல. முழு மனித சமுதாயத்திற்கும் அருளப்பட்ட ஒரு மார்க்கமாகும். அது மூடி மறைக்கப்பட்ட ஒரு மார்க்கமல்ல. சகல மனித ஜீவன்களும் கண்டு, கேட்டு உணர்ந்து படித்து அறிவு பெறுவதற்கும் அதன் மூலம் அல்லாஹ்வை உணர்ந்து கொள்வதற்கும் அருளப்பட்ட மார்க்கமாகும்.
இன்னும் என் இரட்சகனே எனக்கு அறிவை அதிகப்படுத்துவாயாக என்று நீர் (பிரார்த்தனை செய்து) கூறுவீராக. (20 : 114) என்ற வசனத்தில் அல்லாஹ் மனிதனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் அறிவை அதிகப்படுத்துமாறு பிரார்த்தனை செய்யத் தூண்டுகின்றான். இவ்விறைவசனத்தில் எந்த அறிவு என்று குறிப்பிடப்படவில்லை. அறிவை அதிகப்படுத்துவாயாக என்றே குறிப்பிடுகின்றான்.
அல்லாஹ்வை அறிவதற்கு, அவனது கலாமை விளங்குவதற்கு, நபிகளாரின் சொல், செயல், எண்ணம் என்பவற்றை அகக் கண்களினூடாகவும், புறக்கண்ணினாலும் பார்ப்பதற்கு அவனுக்கு அறிவு அவசியமாகின்றது. அறிவு நான்கு வகைப்படும். உடலறிவு, கற்றறிவு, உணர்வறிவு, ஆன்மீக அறிவு, ஆகியன ஒரு சேரப் பெற்றவர்களே அறிவாளிகள் என ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.
அவனிடம் இவ்வகையான அறிவுகள் இருந்தால் மட்டுமே அல்லாஹ்வின் அற்புதங்களை படைப்புக்களின் வல்லமையை அவனால் அறிந்துகொள்ள முடியும். ஒரு மனிதனிடம் இவ்வகையான திறமைகளை கட்டியெழுப்புவதற்கே அவனது ஆரம்பக் கல்வி முதல் இடைநிலைக் கல்வி வரை திட்டமிடப்படுகின்றது. எண், எழுத்து, வாசிப்பு மூலம் அவனது ஆரம்பக் கல்வி ஆரம்பமாகின்றது. இது கதைகள், சில வரிகளைக் கொண்ட பாடல்கள் மூலம் அவனது சிந்தனையும் நினைவாற்றலும் வளர்க்கப்படுகின்றது. மொழியின் மூலம் ஒரு மனிதனின் கிரகிக்கும் ஆற்றல் திறன்கள் வளர்க்கப்படுகின்றன. பேச்சு, உரையாடல், விமர்சனம், கற்பனைத் திறன், விவாதிக்கும் திறன் என்பன விருத்தியடைகின்றன.
கல்விக்குத் தலைவாசலாக இருப்பது மொழி. உலகத்தில் பேசப்படும் பல நூற்றுக் கணக்கான மொழிகளில் எந்த ஒரு மொழியையேனும் அறிந்திராத ஒருவனால் உலகத்தையோ, மார்க்கத்தையோ ஏனைய எந்த ஒரு அம்சத்தையோ சரிவரப் புரிந்துகொள்ளவோ படித்தறியவோ முடியாது. அல்லாஹ¤த்தஆலாவினால் மனிதனுக்கு விசேடமாக அருளப்பட்ட அருட்கொடைகளில் மொழியும் ஒன்று, மனிதனுக்கு மட்டுமே கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் அருட்கொடையான சிந்தித்துச் செயலாற்றும் ஆற்றல் மூலமாக உலகத்தில் நிகழக்கூடிய கண்களுக்குத் தெரியக்கூடிய பார்க்க முடியாத, சகலவற்றையும் அவனால் அறிந்துகொள்ள முடிகின்றது.
இன்று நவீன விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்புக்கள், தொழில்நுட்பக் கருவிகள், விண்வெளி ஓடம் முதல் பலதரப்பட்ட போக்குவரத்து சாதனங்கள், தொலைத்தொடர்பு சாதனங்கள் முழு உலகையும் கிராமம் என்ற நிலைக்கு மாற்றிவிட்டன.
இவைகள் யாவும் அல்லாஹ¤த்தஆலாவின் ஆருட்கொடைகள், அந்த அருட்கொடைகளை மனித சமுதாயத்திற்குப் பெற்றுக் கொடுப்பதில் பங்காற்றிய அறிஞர்கள், விஞ்ஞானிகள், கண்டு பிடிப்பாளர்கள். அவன் முஸ்லிம் அல்லது முஸ்லிமல்லாதவனாக இருக்கலாம். என்றாலும் அல்லாஹ் யார் மூலமாக வெளிப்படுத்த நாடுகின்றானோ அவ்வாறு வெளிப்படுத்தியுள்ளான். ஒரு முஸ்லிம் ஐவேளைத் தொழுகை, நோன்பு, ஸகாத், ஹஜ் போன்ற கடமைகளை மேற்கொள்கின்ற போது மட்டும் அவன் முஸ்லிமாக இருக்க முடியாத. அவனது இருபத்து நான்கு மணிநேர வாழ்க்கையும் இபாதத்தாக இருக்க வேண்டும் என்பதை இஸ்லாம் வலியுறுத்துகின்றது. ஒரு மனிதனின் நிய்யத்தின் அடிப்படையிலேயே அவனது செயல்கள் அமைந்து விடுகின்றன. அவன் கழிவறைக்குச் செல்வது முதல் தூங்குவது வரை இபாதத்தாக அமைத்துக் கொள்ள முடியும். அவன் தனது இளமைப் பருவத்தில் வைக்கும் இலட்சியங்கள், ஆசைகள், திட்டங்கள் அல்லாஹ்வுக்குப் பொருத்தமானதாகவும் அவனது படைப்பினங்களுக்குப் பணிவிடை செய்யக் கூடியதாகவும் எந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்திலும் ஷிர்க்கை ஏற்படுத்தாமலும் இருந்தால் அல்லாஹ¤த்தஆலாவிடம் பொருந்தக் கூடியதாக அமைந்து விடுகின்றன.
‘உங்களிலுள்ள விசுவாசிகளுக்கும் கல்வி அறிவு கொடுக்கப்பட்டோருக்கும் அல்லாஹ் பதவிகளை உயர்த்துவான்.’ என்று திருமறை உறுதி கூறுகின்றது. (58 :11)
மனித இனத்திற்கு அல்லாஹ் அழகான உருவத்தைக் கொடுத்து அழுகை, சிரிப்பு, மானம், மனச்சாட்சி என்ற சிறப்பான உணர்வுகளைக் கொடுத்துப் படைத்திருக்க அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அந்த அருட்கொடைகளை அவன் உரிய முறையில் பயன்படுத்தாது விட்டால் அதற்கான பொறுப்பை அவனே ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அவன் தனது அறியாமையைப் போக்கிக் கொள்வது அவனது கடமையாகும். அவ்வாறு அறிவைப் பெற்றுக் கொண்டவர்களையும் அறியாமை என்ற இருளில் மூழ்கிப் போன மனிதனையும் பார்த்து அல்லாஹ் கூறுகின்றான்;
‘அறிந்தோரும் அறியாதோரும் சமமாவார்களா? என்று நபியே நீர் கூறுவீராக (39 : 9) என்று கூறுகின்றான். ஆகவே அல்லாஹ் அறிவின் மகத்துவத்தையும் அறியாமையின் இழிவையும் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டுகின்றான். இங்கு அவன் பொதுப்படையாகவே அறிந்தோர் அறியாதோர் எனப் பிரித்துக் காட்டுகின்றான்.
ஒரு விசுவாசி எப்போதும் எந்தச் செயற்பாடுகளிலும் அல்லாஹ்வுக்காக என்ற நிய்யத்துடன் தமது விடயங்களை ஆரம்பிக்கின்ற போது அவை அல்லாஹ்விடத்தில் அங்கீகரிக்கப்படுகின்றன. அவை சிறப்புடைய அமலாக அமைந்து விடுகின்றன. ஒருவன் மார்க்கக் கல்வியைக் கற்றாலும் சரி ஏனைய சாஸ்திரங்களைக் கற்றாலும் சரி அவனது நோக்கம் தூய்மையானதாக இருக்க வேண்டும். அக்கல்வி இம்மைக்கும் மறுமைக்கும் பயனுடையதாக இருக்க வேண்டும். கற்பவனும் அல்லாஹ்வின் படைப்புக்களும் அதன் மூலம் பயனடைய வேண்டும். அவ்வாறு இருந்தால் ஈருலக நன்மையை அடைய முடியும்.
நபிகளார் கூறியதாக அபூ ஹ¤ரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
‘அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தை அடைவதற்காக உள்ள அறிவை ஒருவர் துன்யாவை அடைய மட்டும் கற்பாரானால் அவர் கியாமத்து நாளில் சுவர்க்கத்தின் வாடையையும் நுகர மாட்டார்.
ல் : அபூ தாவூத்
இதிலிருந்து மார்க்கக் கல்வி கற்று அவன் உலக விடயங்களை மாத்திரம் அடைந்து கொள்வது மறுமைக்குப் பயன் தராது போல அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தையும் மறுமைப் பயன்களை அடைந்து கொள்வதனை நோக்கமாகக் கொண்டு அல்லாஹ்வின் படைப்புக்களையும், அதன் நுட்பங்களையும் கற்பதன் மூலம் மறுமைப் பயனை அடைந்து கொள்கின்றான்.
மேலும் நீ கற்பவனாக இரு கற்பிப்பவனாக இரு அல்லது கற்பவனுக்கு உதவி செய்பவனாக இரு நான்காவது நபராக இருக்காதே என்ற நபி மொழிக்கொப்ப கல்வி எந்தளவு வலியுறுத்தப்படுகின்றது என்பதனை எம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியும். இங்கு கற்பவன், கற்பிப்பவன், கற்பவனுக்கு உதவி செய்பவன் என்ற மூன்று நிலைகளையும் வரிசைக் கிரமமாக எடுத்துக் காட்டப்படுகின்றது. இங்கு எவ்விதமான கல்வி என்ற விபரம் தரப்படவில்லை. ஆகவே இறுதி மூச்சுவரை ஒருவன் கற்றுக் கொள்பவனாக இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்து வலியுறுத்தப்படுகின்றது.
அறிவைப் பெற்றுக் கொள்வதற்கு அறிவு பெற வேண்டும். அதாவது கற்றலுக்குக் கற்றல் என்ற செயற்பாடு குறிப்பது ஒருவன் ஆரம்பக் கல்வியைக் கற்பதன் மூலம் இடைநிலைக் கல்வியைக் கற்பதற்கு அடித்தளம் இடப்படுகின்றது. இடைநிலைக் கல்வியைக் கற்பதன் மூலம் உயர் கல்விக்கு அடித்தளம் இடப்படுகின்றது. இங்கு நடைமுறைப்படுத்தப்படும் கலைத் திட்டமானது அவன் தன்னை அறிந்து தனது சூழலை அறிந்து, தான் வாழ்வதற்கு வழிகாட்டுகின்றது. இடைநிலைக் கல்வித் திட்டத்தில் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ள அனைத்துப் பாடங்களும் ஒரு மாணவனிடத்தில் விருத்தி செய்யப்பட வேண்டிய உடல், உள, ஆன்மீக, லெளகீக செயற்திட்டங்களை உள்ளடக்கி நிற்கின்றது. அவற்றை முறையாகக் கற்பிப்பதன் மூலமும் கற்பதன் மூலமும் அவனது சிந்தனைகளும் செயற்பாடுகளும் சிறப்புற்று அமைந்து விடுகின்றன. ஆளுமை விருத்தி, சமூகத் தொடர்பாடல், பொது நோக்கு, ஆன்மீக சிந்தனை, அழகான குணங்கள், ஆளிடைத் தொடர்புகள், மூர்க்கமற்ற குணம், அடுத்தவரை மதிக்கும் பண்புகள், சுயாதீனமாக சிந்திக்கும் ஆற்றல் யாவும் சிறப்படைகின்றன. இவைகள் ஒரு மனிதனிடத்தில் காணப்பட வேண்டிய பண்புகளாக இஸ்லாம் குறிப்பிடுகின்றது. ஆகவே மேற்சொன்ன எந்த ஒரு அம்சத்தையும் எம்மால் வேறுபடுத்திப் பார்க்க முடியாது. என்பது திண்ணம்.
ஆகவே நாம் கல்வியை ஒரே கண்ணோட்டத்தில் நோக்க வேண்டும். கல்வியை வேறுபடுத்திப் பார்ப்பதன் மூலம் பூரணத்துவமுடைய மனித சமூகமொன்றை உருவாக்கம் சாத்தியமற்ற ஒன்றாகும்.

ஏ. k. எம். அஸ்ஹர்
ஹெம்மாதகம.
