திருக்கார்த்திகை விரதம்

கார்த்திகை மாதக் கார்த்திகை நட்சத்திரம் வரும் தினத்தில் அனுட்டிக்கப்படுவது திருக்கார்த்திகை விரதம். இது மற்றைய மாதங்களில் வரும் கார்த்திகை நட்சத்திர தினத்தில் நோற்கப்படும் கார்த்திகை விரதத்தை விட மேலான மகிமை உடையது. இக் காரணத்தினால் இவ்விதம் “திரு” எனும் அடைமொழி சேர்த்து திருக்கார்த்திகை விரதம் என அழைக்கப்படுகிறது.
கார்த்திகைத் திங்கள் கூதிர்கால முடிவாக நிற்கிறது. அடை மழையில் கதிரொளி காணாமல் வாடி ஒடுங்கிக் கிடந்த மக்கள் நன்றாக உலவித் தங்கள் வாட்டத்தை நீக்கிக் கொள்ள கதிரவன் ஒளியைக் காண விரும்பி மலை மீது விளக்கிட்டு மகிழ்வதைக் கார்த்திகை விளக்குக் குறிக்கின்றதெனலாம். இத்தினத்திலே சொக்கப்பானை கொளுத்துவதும் கருதத்தக்கது. 
திருவண்ணாமலை மீது வேறு சில மலைகளின் உச்சியிலும் கார்த்திகை விளக்கிடுவதும் அன்று விளக்கைக் கண்டு தொழுத பிறகே உணவுண்பதும் தமிழர் விரத முறையாகும். ஒளிப்பிழம்பிலான சிவப்பிரான் அருணகிரியாக நின்று கார்த்திகைத் திங்களிற் கார்த்திகை நட்சத்திரத்திலே அம்மலை மீது காணும் விளக்கை வழிபடுவோருக்கு நலம் அருள்வதாகப் பெரியோர் கூறுவர். திருவண்ணாமலை உச்சியில் பெரிய அண்டா ஒன்றை வைத்து அது நிறைய நெய் ஊற்றி ஒரு கச்சு வெள்ளைக் கோடித் துணியை அதில் இட்டு பஞ்சமூர்த்திகளையும் எழுந்தருளச் செய்து வீதிவலம் வந்து மலையைப் பார்த்த வண்ணம் பஞ்சமூர்த்திகளும் நின்று கொண்டிருக்க ஒரு வெடி தீர்க்கப்படும். 
அவ்வெடிச் சத்தம் கேட்டவுடனே அண்டாவில் உள்ள சீலைக்கு நெருப்பு மூட்டுவார்கள் அது சுவாலித்து எரியும் காட்சி 80 மைல் சுற்றாடலில் உள்ளவர்களுக்கும் தெரிவதாகக் கூறப்படுகிறது. 
இது மூன்று நாட்களுக்கு இரவு பகலாக எரிந்து கொண்டிருக்குமாம்.
இந்த நாளில் சிவபெருமானின் திரிபுர அசுரரை எரித்த விழா கோயில்களில் கொண்டாடப்படுகின்றது. திரிபுரர்களைக் குறிக்கும் சொக்கப்பானையைக் கொளுத்திவிடுவார்கள். சிறுவர்கள் தமது கையில் சுள்ளிக் கட்டைகளை வைத்துக் கொண்டு அவற்றின் முனையில் தீயை வைத்து அதில் குங்குலியத்தைத் தூவித் தூவி எழும் தீயைப் பார்த்து மகிழ்வார்கள். கார்த்திகை மாதம் முழுவதும் மாலையில் விளக்கேற்றும் ஒரு முறையும் உண்டு. காசியில் கங்கைக்கரையில் இவ்வழக்கம் இப்போதும் நடைபெற்று வருகின்றது. முடியாதவர்கள் துவாதசி, சதுர்த்தசி, பெளர்ணமி இந்த மூன்று தினங்களிலாவது தீப வரிசைகளை ஏற்ற வேண்டும். வீட்டு விளக்கீடு, சர்வாலய தீபம், குமாராலய தீபம் என மூன்று பிரிவாகக் கொண்டாடுவர். வீட்டிலும் வீட்டைச் சுற்றியுள்ள எல்லா இடங்களிலும் தீபம் ஏற்றி வணங்குதல் வீட்டு விளக்கீடு எனப்படும். 
முருகன் கோயிலில் தீபம் ஏற்றி வழிபடுவதும் சொக்கப்பானை கொளுத்துவதும் குமாராலய தீபம் எனப்படும். முருகன் ஆலயம் தவிர மற்றைய எல்லா ஆலயங்களிலும் தீபம் ஏற்றி சொக்கப்பானை கொளுத்துதல் சர்வாலய தீபம் எனப்படும்.
அகல், எண்ணெய், திரி, சுடர், இந்த நான்கும் சேர்ந்தலே விளக்காகும். இவைநான்கும் அறம், பொருள், இன்பம் வீடு ஆகிய நான்கு பொருள்களை உணர்த்துகின்றன. 
மோட்ச விளக்கு ஏற்றுவதன் தத்துவமும் இதுவே. இவை தான் சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் ஆகிய நான்கு சாதனங்களாகும்.
திருக்கார்த்திகை விரத நியதிகளில் கார்த்திகை நட்சத்திரத்துக்கு முந்திய தினத்தில் ஒரு வேளை உணவு உண்ணல், திருக்கார்த்திகையில் உபவாசம் இருத்தல், கார்த்திகை நட்சத்திரத்தின் மறுநாளான ரோகிணி தினத்தில் பாரணை செய்தல், ஆலயத்தில் தினைமா, தேன், சர்க்கரை, வாழைப்பழம் என்பவற்றை ஒருங்கே பிசைந்து ஒன்று, மூன்று, ஐந்து, ஏழு என ஒற்றை இலக்கத் தொகையில் அகல் விளக்கு வடிவில் மாவிளக்குச் செய்து, நெய்விட்டு திரி இட்டு தீபம் ஏற்றுதல். (இது மாவிளக்கு எனப்படும்) வீடுகளில் கோலங்கள் போட்டு அவற் றின் மீது அகல் விளக்கு ஏற்றுதலும், தேங்காய்ப் பாதிகளை வாழைக்குற்றிகளில் வைத்து எண்ணெய் விட்டு, திரி இட்டு நீண்ட நேரம் எரியச் செய்தல் என்பன சிறப்பாகக் குறிப்பிடத்தக்கன ஆகும்.
முருகப் பெருமானின் அருளை வேண்டி நோற்கும் விரதங்களில் திருக்கார்த்திகை மிகவும் சிறப்புடையதாகும். நமிநந்தியடிகள், கலியநாயனார், கணம்புல்லா நாயனார் ஆகியோர் தீபத் (திருவிளக்கு) தொண்டினால் முத்தி பெற்றவர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
மூர்த்தி இங்கிரிய தினகரன் நிருபர்
