வெறும் அறிக்கைகளால்நம்பிக்கை தோன்றாது



மக்கள் விடுதலை முன்னணியும் இப்போது இனப் பிரச்சினையின் தீர்வு பற்றிப் பேசுகின்றது. இனப் பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வு தேவை என்கிறார் ரில்வின் சில்வா. 
ஆனால் அதிகாரப் பகிர்வை எதிர்ப்ப தாகவும் கூறுகின்றார். மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் முக்கியஸ்தர்கள் அடிக்கடி இனப் பிரச்சினையின் தீர்வு பற்றிப் பேசுவது அவர்களிடம் தோன்றியுள்ள சிந்தனை மாற்றத்தைக் காட்டுகின்றது என்பதில் மாறுபட்ட கருத்து இல்லை. ஆனால் இந்தச் சிந்தனை மாற்றம் கொள்கை சார்ந்ததா அல்லது வாக்குகளை நோக்கமாகக் கொண்ட சந்தர்ப்பவாத நிலைப்பாடா என்பதே கேள்வி.
மக்கள் விடுதலை முன்னணி மாக்சிஸம் - லெனினிஸத்தி லும் பார்க்கச் சிங்களக் கடுங் கோட்பாட்டுச் சிந்தனைக ளால் வழிநடத்தப்படும் கட்சியாகவே அரசியல் அரங்கு க்கு வந்தது. 
அதன் ஆரம்ப கால ஆறு அரசியல் வகுப் புகளில் இனப்பிரச்சினை இருக்கவில்லை. இந்திய வம்சா வளித் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் இந்திய விரிவாக்கல் வாதத்தின் பிரதிநிதிகள் என்று அந்த வகுப்புகளில் இவர் கள் கற்பித்தார்கள்.
காலப் போக்கில் சில மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. தமிழ் பேசும் மக்களையும் தோட்டத் தொழிலாளர்களையும் அணைத் துச்செல்ல வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்ந்த போதி லும் இனப் பிரச்சினையைப்பொறுத்த வரையில் சரியான நிலைப்பாட்டுக்கு இவர்களால் வரமுடியவில்லை. 
கொழும் பில் லொட்ஜ்களிலிருந்த தமிழர்கள் வவுனியாவுக்கு அனு ப்பப்பட்ட வேளையில் பாராளுமன்றத்தில் அவர்களுக் காகக் குரல் கொடுத்ததும் இந்திய அகதி முகாம்களில் வசிக்கும் இந்திய வம்சாவளித் தோட்டத் தொழிலாளரின் பிரசாவுரிமைக்காகக் குரல் கொடுத்ததும் தமிழ் பேசும் மக்களையும் அணைத்துச் செல்ல வேண்டிய அரசியல் அவசியத்தை உணர்ந்ததாலேயே. எனினும், இனப் பிரச் சினையைப் பொறுத்த வரையில் ஆரம்பத்தில் வரித்துக் கொண்ட சிங்களக் கடுங்கோட்பாட்டுச் சிந்தனையிலிரு ந்து அவர்களால் விடுபட முடியவில்லை.
பதின்மூன்றாவது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்துக்கும் அப்பா லான அரசியல் தீர்வொன்றை நடைமுறைப் படுத்துவத ற்கு அரசாங்கம் விருப்பம் தெரிவித்தது. அந்த நோக் கத்துடன் சர்வகட்சிப் பிரதிநிதிகள் குழுவையும் நியமித் தது. இவ்விடயத்தில் மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் நிலைப்பாடு சாதகமானதாக இருக்கவில்லை. 
பதின்மூன் றாவது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தை முழுமையாக நடைமுறைப் படுத்துவதற்கே எதிர்ப்புத் தெரிவித்த மக் கள் விடுதலை முன்னணி அத் திருத்தத்திலும் கூடுத லான தீர்வை எதிர்ப்பதொன்றும் புதுமையானதல்ல. சர்வ கட்சிப் பிரதிநிதிகள் குழுவுக்கும் மக்கள் விடுதலை முன் னணி ஆதரவளிக்கவில்லை. 
இவ்வாறான நிலைப்பாடு கள் காரணமாக மக்கள் விடுதலை முன்னணி தமிழ் மக் களிடமிருந்து வெகுதூரம் அந்நியப்பட்டிருக்கின்றது என் பதே இன்றைய நிலை.
பாராளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவத்தைப் பொறுத்தவரையில் மக்கள் விடுதலை முன்னணிக்கு இப்போது பாரிய வீழ் ச்சி ஏற்பட்டிருக்கின்றது. வழமையான கடுங்கோட்பாட்டு வாக்கு வங்கியின் பெரும் பகுதியை அது இழந்துவிட்ட தென்பதே இதன் அர்த்தம். 
இந்த நிலையில் தமிழ் மக்க ளின் வாக்குகளை இலக்கு வைத்து அறிக்கைகள் வெளி யிடுவதைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். கடந்தகால நிகழ்வு கள் பற்றிய கசப்பான நினைவுகளைக் கொண்டிருக்கும் தமிழ் மக்களிடம் இந்த அறிக்கைகள் மூலம் நம்பிக்கை யைத் தோற்றுவிப்பது சாத்தியமில்லை. தெளிவான நிலை ப்பாட்டை வெளிப்படுத்துவதன் மூலமே நம்பிக்கையைத் தோற்றுவிக்க முடியும்.
இனப்பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வு தேவை எனக் கூறுகி ன்ற அதேவேளை அதிகாரப் பகிர்வை எதிர்ப்பதாகக் கூறு வதை மக்கள் சந்தேகக் கண்கொண்டே பார்ப்பார்கள். இன பிரச்சினையின் தீர்வுக்கான கட்சியின் கொள்கையைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்த வேண்டும். மக்கள் அதைப் பரிசீலித்து முடிவுக்கு வருவார்கள்.
