மனித எண்ணத்தில் ஒளிந்திருக்கும் சொர்க்கம்


புருஷோத்மன்
தாய்வழியாக இந்த உலகத்திற்கு தனியாக வருகிறோம். மரணத்தின்போது பிரிந்து தனியாகவே போகிறோம். ஆனால் தனியாகவே வாழ முடியாது. வாழ்ந்தால் வாழ்க்கையே போரடித்துவிடும். வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இல்லாமலும் போய்விடும். அதனால்தான் குடும்பம் என்ற கட்டமைப்பு உருவானது. பெற்றோர் கணவன், மனைவி குழந்தைகள் என்றும் அனைவரும் சேர்ந்து வாழும் வாழ்க்கைக்குள் தான் சொர்க்கம் இருக்கிறது. ஆனால் துரதிஷ்டவசமாக அனைவரும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு குடும்ப வாழ்க்கையை நரகமாக்குவதில்தான் ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள்.
ஒருவர் மீது இன்னொருவர் வைக்கும் நம்பிக்கைதான் சொர்க்கம். அவநம்பிக்கையும் சந்தேகமும்தான் நரகம்.
மகாபாரதத்தில் ஒரு சம்பவம்:
பாண்டவர்களின் தூதனாக கெளரவர்களிடம் பேச கண்ணன் வருகிறார். தூதனாக வருபவர், துரியோதனனின் அரண்மனையில் தங்குவது முறையாகாது என்பதால் அருகில் இருக்கும் விதுரனின் வசிப்பிடத்தில் கண்ணன் இரவைக் கழித்துவிட்டு, காலையில் துரியோதனனின் அரண்மனைக்குச் செல்ல தயாராகுகிறார். விதுரன் அவரை வழியனுப்ப வாசல் வரை வருகிறார்.
அவர்கள் இருவரும் ஒன்றாக நிற்பதை எதிர்ப் புற அரண்மனையில் இருந்து துரியோதனன் பார்க்கிறான். அவன் மூளைக்குள் சந்தேகப் பொறி தட்டுகிறது. அவர்களை கூர்ந்து கவனிக்கிறான்.
கண்ணன் கைகளை உயர்த்தி வானத்தைக் காட்டி, ‘இன்று மழை வரும்போல் தெரிகிறதே?’ என்றான், விதுரனிடம். அவன் பதிலுக்கு வானத்தைப் பார்த்து விட்டு மேகங்கள் இல்லாததை சுட்டிக்காட்டி, ‘இன்று மழை வர வாய்ப்பில்லை’ என்கிறான். அப்போது கண்ணனின் கைவிரலில் இருந்து கணையாழி கழன்ற விழுகிறது. மண்ணில் விழுந்த அதனை விதுரான் எடுத்து, கண்ணனின் கை விரலில் அணிவித்து, அன்புடன் அவன் கையை பற்றிப் பிடித்து சிரித்துக்கொண்டே விடை கொடுத்து அனுப்புகிறான். இதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த துரியோதனன் தன் புத்திக்கு தகுந்தபடி சிந்தித்தான்.
(தொடரும்)
