வடக்கு, கிழக்கு தமிழ் அரசியல் கட்சிகளை இணைக்கும் முயற்சி சாத்தியமாகுமா?

- தேசாபிமானி
வடக்கு, கிழக்கை மையப்படுத்தும் தமிழ் அர சியல் கட்சிகளை ஒன்றிணைக்கும் முயற்சியில் இடம்பெயர்ந்து சர்வதேச நாடுகளில் வாழும் சிலர் ஈடுபட்டு வருவதை அண்மைக்காலங்களில் அவ தானிக்க முடிகிறது.
தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு, ஈழமக்கள் ஜனநாயக கட்சி (ஈ.பி.டி.பி), ஜனநாயக மக்கள் விடுதலை முன் னணி (புளொட்), பத்மநாபா ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் மற்றும் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி (ஆனந்த சங்கரி) ஆகி யவை இணைந்து இயங்கவேண்டும் என்பது மக்களின் விருப்பமாகும். 
இதற்கான முயற்சிகள் கடந்த காலங்க ளிலும் பல முறை நடைபெற்றுள்ளன. ஆனால் இந்த முயற்சிகள் எல்லாம் தேர்தல் கூட்டாகவே முடிந்தது கடந்த கால வரலாறு. எனவே கடந்த கால அனுபவங் களில் இருந்து தற்போதைய ஒற்றுமை முயற்சிகள் வெற்றி தருமா என்ற கேள்வி மக்கள் மனதில் எழுவ தும் நியாயமானதே. 
எலியும் பூனையுமாக இருந்த ஜீ.ஜீ. பொன்னம்பலம் தலைமையிலான தமிழ் காங்கி ரஸ் கட்சி, எஸ்.ஜே.வி. செல்வநாயகம் தலைமையி லான தமிழரசுக் கட்சி, தொண்டமான் தலைமையி லான இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் என்பன இணைந்து பல பெயர் மாற்றங்களுடன் கடைசியில் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியானது. 
இக்கட்சிகளின் தலைவர்களான சிவசிதம்பரம், அமிர்தலிங்கம், நாகநா தன் ஆகியோர் 1970ம் ஆண்டுத் தேர்தலில் தோல்விய டைந்ததும் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி உருவாக ஒரு காரணமாகும். இக்கட்சியின் வட்டுக்கோட்டை மாநா ட்டில் தனிநாட்டு கோரிக்கை முன்வைக்கப்பட்டதை அடுத்து தொண்டமான் இக்கூட்டணியில் இருந்து வில கினார்.
பின்னர் ஆயுதப் போராட்டம் முன்னெடுக்கப்பட்ட போது பல இயக்கங்கள் தோன்றின. இவ் இயக்கங் களை ஒன்றிணைக்கும் முயற்சி நடைபெற்றபோது புளொட் இயக்கத்தை விலக்கி ஏனைய இயக்கங் களான விடுதலைப் புலிகள், ஈரோஸ், ஈ. பி. ஆர். எல். எவ், ரெலோ ஆகிய இணைந்தன. ஆனால் காலகெதி யில் புலிகள் ஏனைய இயக்கங்களை ஆயுத பலத்தால் தடை செய்தனர்.
வடக்கு, கிழக்கு மாகாண சபை தேர்தலின்போது ஈ. பி. ஆர். எல். எவ், ரெலோ, ஈ. என்.டி. எல். எவ். ஆகி யன இணைந்து மாகாண சபையை கைப்பற்றின. 
மாகாண சபை இயங்காமல் போனதும் இந்த கூட்டும் இல்லாமல் போய்விட்டது. 1994 பாராளுமன்றத் தேர் தலின்போது புளொட், ரெலோ, ஈரோஸ் ஆகியன கூட் டணி அமைத்துப் போட்டியிட்டன. பின்னர் இந்தக் கூட்டும் இல்லாமல் போனது. 
கடைசியாக 2002ல் நடைபெற்ற பாராளுமன்றத் தேர்தலில் தமிழர் விடுத லைக் கூட்டணி, ரெலோ, ஈ. பி. ஆர். எல். எவ். (சுரேஷ்) ஆகியன புலிகளின் அனுசரணையுடன் இணைந்து தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பாகப் போட்டியிட்டன.
இந்தக் கூட்டுகள் அனைத்தும் தேர்தலுக்காக காலத்து க்குக் காலம் தமது வெற்றிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு கூட்டமைத்துக்கொண்டதே அல்லாமல் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண்பதற்குப் பொது உடன்பாட்டின் அடிப்படையில் ஏற்படுத்தப்பட்ட கூட் டணிகளல்ல. அதனாலேயே அனைத்துக் கட்சிகளையும் இந்தக் கூட்டணிகளுள் ஒன்றுபடுத்த முடியவில்லை.
தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு உருவாக்கப்பட்டபோது அதில் புளொட், ஈ. பி. டி. பி ஆகியனவற்றை சேர்க்க முடியாததற்கு அந்தக் கூட்டில் உள்ள சிலரே காரணம் என்பதை அக்கூட்டில் உள்ளவர்கள் குற்றச்சாட்டாக தெரிவித்துள்ளனர். கூட்டமைப்பில் சேராத இரண்டு கட்சிகளும் புலிகளை ஏகப்பிரதிநிதிகளாக அங்கீகரிக்க மறுத்ததையும் ஒரு காரணமாக கூறப்படுகிறது.
தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு என்று பொதுவான கொள்கைகள் கிடையாது என்பதை கடந்த காலங்க ளில் இனப்பிரச்சினை தொடர்பாக அவர்கள் காலத்து க்கு காலம் வெளியிட்ட அறிக்கைகளில் இருந்து தெரி ந்துகொள்ளலாம்.
தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பினர் புலிகளின் உதவி யால் பாராளுமன்றம் சென்றவர்கள். 2001ம் ஆண்டு வரை தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பில் அங்கம் வகிக்கும் தமிழ் காங்கிரஸ் தவிர ஏனைய கட்சிகள் புலிகளைப் பயங்கரவாதிகள் என விமர்சித்தும் இலங்கை அரசுக்கு ஆதரவாகவும் செயல்பட்டவர்களே.
கடந்த உள்ளூராட்சித் தேர்தல்களின்போது புளொட், ஈ.பி.டி.பி ஆகியவற்றை கடுமையாக விமர்சித்த ஈ. பி. ஆர். எல். சுரேஸ் பிரேமச்சந்திரன் 1994ம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் சந்திரிகா அரசில் மீன்பிடி அமைச்சின் ஆலோ சகராக இருந்தவர்.
1999ம் ஆண்டு யூன் மாதம் ‘அமுது’ இதழுக்கு இவர் அளித்த பேட்டியில் இனப்பிரச்சினை தொடர்பான கேள்விக்குப் பதிலளிக்கையில் “ஆரம்பத்தில் இனப் பிரச்சினை என்பது ஒட்டுமொத்தமான ஸ்ரீலங்கா அர சுக்குள் தீர்க்கப்பட முடியாததென்றும் தனி நாடொ ன்றை அமைப்பதே இதற்கு தீர்வாகும் என்றும் கருதி னோம். 
ஆனால் இன்று ஒர் ஐக்கியப்பட்ட இலங்கைக் குள் தான் இப்பிரச்சினைக்கு தீர்வு என்ற முடிவுக்கு இன்றைய சர்வதேச மற்றும் உள்நாட்டு யதார்த்த நிலைமைகள் எம்மை இட்டு வந்துள்ளன” என்று தெரி வித்திருந்தார். இவரது கட்சியின் கிழக்கு ராணுவப் பொறுப்பாளராக இருந்த ராசிக் என்பவர் இராணுவத் துடன் இணைந்தது குறித்த கேள்விக்கு பதிலளிக்கை யில், தமிழ் கட்சிகள் தமது அரசியலைச் செய்வதற்கான ஜனநாயகச் சூழ்நிலை இல்லை. 
இந்த நிலையில் புலி களை ஒழித்து ஒரு ஜனநாயகச் சூழலை ஏற்படுத் தினாலே தமிழ் கட்சிகள் ஒரு ஜனநாயக சூழ்நிலையில் செயல்பட முடியும். அந்த வகையில் ராசிக், புலிகளை அழிக்காதவரை அரசியல் செயற்பாடுகளை முன்னெடு க்கமுடியாது என்பதால் இராணுவத்துடன் சேர்ந்திருக் கலாம் எனக் கூறியிருந்தார்.
இப்படிப் பேட்டியளித்த சுரேஸ் குறுகிய காலத்துள் தனிநாட்டுக்கான சர்வதேச உள்ளூர் நிலைமைகளில் என்ன மாற்றத்தைக் கண்டிருக்கமுடியும் என்று ஆராய் ந்தால் சந்திரிகா அம்மையார் வரதராஜப் பெருமாளை முன்னிலைப்படுத்தியதால் ஏற்பட்ட சூழ்நிலை மாற் றமே ஐக்கிய தேசிய கட்சியை ஆதரிக்கவும் பின்னர் தமிழ் கூட்டமைப்பில் சேரவும் புலிகளை ஏற்கவும் காரணமாகியது எனத் தெரிகிறது.
புலிகளால் கொல்லப்பட்ட தமது தலைவர் ஸ்ரீ சபா ரத்தினம் மற்றும் புலிகளால் கொல்லப்பட்ட தமது தோழர்களை துரோகிகளாக ஏற்றுக்கொண்டு புலிகளை அங்கீகரித்த கட்சி ரெலோவாகும். இவர்கள் புலிகள் அழியும்வரை புலிகளை காப்பதில் இந்தியாவில் இரு ந்து செயல்பட்டவர்கள். 
குறிப்பாக ஸ்ரீகாந்தாவும் சிவா ஜிலிங்கமும் இந்தியா டெல்லிவரை காவடி எடுத்துச் சென்று புலிகளைக் காப்பாற்ற முயன்றனர். ஆனால் புலிகள் அழிக்கப்பட்டதும் இலங்கை வரமுடியாமல் மாட்டிக்கொண்டார் சிவாஜிலிங்கம். ஸ்ரீகாந்தா உட னடியாக தங்கள் பாதுகாப்பை கருதி தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் ஏனைய தமிழ் கட்சிகளை இணைக் கும் முயற்சிகளில் ஆனந்த சங்கரியூடாக ஈடுபட்டார். அதேபோல அமிர்தலிங்கம், யோகேஸ்வரன், நீலன் திருச்செல்வம் உட்பட தமிழர் விடுதலைக் கூட்ட ணியின் தலைவர்கள் பலரை துரோகிகளாக குற்றம் :!pநி கொலை செய்த புலிகளை ஏகப்பிரதிநிதிகளாக ஏற்றுக்கொண்ட தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி இன் னொரு கட்சியாகும். பொதுசன ஐக்கிய முன்னணி அரசு இனப்பிரச்சினைக்கான அரசியல் தீர்வு வைத்த போது அதை ஆதரிப்பதாக கடைசிவரை அரசுக்கு உறு தியளித்த தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி இறுதி நேரத் தில் அந்த தீர்வை ஐக்கிய தேசியக் கட்சி, ஜே. வி.பி. ஆகியவற்றுடன் சேர்ந்து எதிர்த்தது.
புலிகள் இருக்கும்வரை ஜனாதிபதியின் அழைப்பை ஏற்க மறுத்து வந்த தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பு, புலி கள் இல்லாத நிலையில் ஜனாதிபதியின் அழைப்பை ஏற்று அனைத்துக் கட்சி கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டு இனப்பிரச்சினை தீர்வில் அரசுடன் ஒத்துழைப்பதாக தெரிவித்தது.
தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு என்று இதுவரை ஒரு பொதுக் கொள்கை கிடையாது. இவர்கள் நேரத் துக்கேற்றபடி தமது கருத்துக்களை காலத்துக்கு காலம் தெரிவித்து வந்துள்ளனர். இப்போது ஜனாதிபதியை சந்திக்கச் செல்வதிலேயே மாறுபட்ட கருத்துக்களை வெளியிட்டுள்ளனர். 
ஜனாதிபதியுடன் அரசியல் தீர்வு தொடர்பாகவும் இடம்பெயர்ந்த மக்கள் பிரச்சினை தொடர்பாகவும் பேசப்போவதாக கூட்டமைப்பில் ஒரு வர் தெரிவிக்க இன்னொருவர் அதை மறுத்து இடம் பெயர்ந்தவர்கள் பிரச்சினை மட்டுமே பேசப்படும் என தெரிவிக்கிறார்.
தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பைச் பொறுத்தவரை சம்பந்தர் தவிர ஏனையோர் தமிழ்க் கட்சிகள் அனைத் தையும் இணைத்துச் செயற்படுவதில் ஆர்வம் காட்ட வில்லை எனலாம்.
