மனிதர்களை ஒன்றிணைக்கும் அன்பு


அன்புதான் மனித வாழ்க்கை யின் ஆதார சக்தி. ஆங்காங்கே மூலைக்கு மூலையாக சிதறிக் கிடக்கும் மனிதர்களை உறவுகளை நண் பர்களாக ஒன்றிணைக்கும் சக்தி அன்புக்கு மட்டுமே உண்டு.
ஆதிகாலத்து மனிதன் தொடங்கி வைத்த அன்புப் போதனையை, ஏசு பிரான், புத்தர், காந்திஜி மட்டுமல்ல... இன்று நீங்களும், நானும்கூட தொடர்ந்து கொண்டுதான் இரு க்கிறோம். நாளை பிறக்கும் மனிதர்களும் அடுத்தடுத்து இந்த போதனையை செய்து கொண்டுதான் இருப்பார்கள். ஆனாலும் இங்கே அன்பிற்கு பஞ்சம். அது ஏன் என்று இப் போதாவது நினைத்துப் பார்ப்போமா...!
பிள்ளைகள் மீது பெற்றோர் வைத்திரு ப்பது பாசத்துடன் கூடிய அன்பு. நம் பிக்கையான தொழிலாளர்கள் நல்ல முத லாளிகள் மேல் வைத்திருப்பது விசுவாச மான அன்பு. நண்பர்கள் ஒருவர் மீது இன்னொருவர் வைத்திருப்பது பரிசுத்தமான அன்பு. காதலர்களிடையே நிலவுவது புனித மான அன்பு. கணவன் மனைவி இடையே இருக்க வேண்டியது பரிபூரண அன்பு.
இப்படிப்பட்ட கட்டுக்குள்ளே வராமல் பாசம், பண்பு, கண்ணியம் போன்றவற் றையும் ஈர்க்கப்பட்டு காதலைவிடவும் தெய்வீகமான ஆத்மார்த்தமான அன்பு காட்டுகிறவர்களும் இருக்கிறார்கள்.
அன்பை அழியாமல் பாதுகாக்கவேண் டும் என்று நினைப்பவர்கள் அவசியம் செய்யவேண்டியது ஒன்றே ஒன்றுதான். அன்புக்கு எதிரானவை எவை, என்பதைக் கண்டறிந்து அவைகளைக் களைந்தால் போதும். போலித்தனங்களை போக்கி விட்டால் அன்பென்ற பயிர் அச்சுறுத் தல் இன்றி வளருமே....!
நாம் விமான நிலையம், ரயில் நிலைய த்திற்குள் செல்லும்போது மெட்டல் டிடெ க்டர் வழியாக கடந்து போவோம். நம்மி டம் எந்த அபாயகரமான ஆயுதங்கள் இல்லை என்று ‘மெட்டல் டிடெக்டர்’ அமைதியாக இருந்துவிடும். ஆனால் அந்த கருவியால் கண்டுபிடிக்க முடியாத முரட்டுத்தனமான ஆயுதங்கள் பலவற்றை நாம் எப்போதும் நம்முடன் வைத்திருக் கிறோம். 
அந்த ஆயதங்களின் பெயர்கள். அடக்குமுறை, நிர்ப்பந்தம் கட்டாயப்படு த்தல், கடுமையாக நடந்துகொள்ளுதல், எமோ ஷனல், பிளாக் மெயிலிங் செய்தல் போன் றவை.
இந்த ஆயுதங்களை பலரும் கண்ட கண்ட இடங்களில் கண்மூடித்தனமாக பயன் படுத்துகிறார்க்ள. வீட்டில் மனைவியிடம், பிள்ளைகளிடம், பெற்றோர்களிடம், நண்ப னிடம் இப்படி நம்மேல் அத்த அன்பு வைத்திருப்பவர்கள் மீதும் இந்த முரட்டு ஆயுதங்களை பிரயோகிக்கிறோம்.
உண்மையும், நம்பிக்கையும் அன்பில் இருக்க வேண்டிய முக்கியமான விஷய ங்கள். ஆனால் இப்போது ‘காணவில்லை. கண்டுபிடித்து தருகிறவர்களுக்கு சன்மானம் தரப்படும்’ என்று விளம்பரம் செய்யும் அளவிற்கு காணாமல் போய்க்கொண்டி ருப்பது நம்பிக்கையும், உண்மையும்தான்.
போலித்தனம் பொங்கி வருவதை நாம் கண்கூடாக பார்த்துக் கொண்டிருக் கிறோம். உள்ளொன்று வைத்து புறமொ ன்று பேசுபவர்கள் அதிகரித்து விட்ட தால், உண்மையான அன்புள்ளவர்கள் அதிகம் பாதிக்கப்படுகிறார்கள். 
தனக்கு பிறந்தநாள் வாழ்த்து தெரிவிப்பதில் இரு ந்து, தன் பிரச்சினைகளை காது கொடு த்து கேட்பதுவரையுள்ள அனைத்து விஷ யங்களையும் செய்ய அன்புள்ளம் கொண்ட யார் கிடைப்பார்கள் என்று ஒவ்வொருவ ரும் தேடுகிறார்கள். ஆனால் சிலரோ யாரு டன் பழக நேர்ந்தாலும் அவர்களுடன் நட்பு கொள்ள நேர்ந்தாலும் எடுத்த எடுப் பிலே ‘நமக்கு என்ன பலன்?’ என்று சுயநலக் கணக்கு போடத் தொடங்கி விடுகிறார்கள்.
மனித வாழ்க்கைக்கு அவசியமானது, அன்பா? பணமா? என்ற கேள்வி எல்லா இடத்திலும் வருகிறது. பணந்தான் முக்கிய மானது என்ற பதிலே பெரும்பாலானவ ர்களிடம் இருந்து வருகிறது. உறவுகளுக் குள் கூட ஒருவருக்கொருவர் அன்பு காட்டுவதை விட பணம், கவுரவம், போலி படோடோபம் போன்றவற்றைத் தான் முன்னிலைப்படுத்துகிறார்கள். 
பிள்ளை கள் தங்கள் பெற்றோர் உயிருடன் இரு க்கும்போதே அவர்கள் சம்பாதித்த சொத் துக்காக சண்டைபோட்டு வீட்டையே கல் லரையாக்கிவிடுகிற கொடுமையும் இங்கு தான் அரங்கேறிக் கொண்டிருக்கிறது.
ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் ஏதாவது ஒரு வகையில் பிரச்சினை இருந்து கொண்டே தான் இருக்கும். அவன் தன் பிரச்சினை யோடு உழன்று கொண்டிருந்தாலும், தன் னைச் சார்ந்தவர்களுக்கு ஒரு பிரச்சினை என்றால் ஓடி வந்துட தேடிவந்து அன்பு காட்டி ‘நான் இருக்கிறேன் கவலைப்படாதே’ என்று கூறவேண்டும். அவர் மீது நாம் அன்பு செலுத்தினால் மட்டுமே இப்படிப் பட்ட வார்த்தைகள் நம் இதயத்திலிருந்து வரும்.
அன்புக்கு ஏங்கும் ஒரு கவிதை இது:‘என் ஆழ்மனதில்ஒருவர்அவரே என்னுயிர் என்றேன்என் மகிழ்ச்சிக்கு மயிலிறகாகவேண்டிய அவரேஎன்னுடைய வருத்தங்களுக்குகாரணமாகிற போதுநான் எங்கு போவதுயாரிடம் குறைபடுவதுஎன்று கடவுளிடம் அழுது புலம்புகி றாள். அன்பிற்கு எங்கும் ஒரு அபலைப் பெண்.
இதயத்தை இயந்திரமாகவும், மூளையை பணமாகவும், நாக்கை வியாபாரமாகவும் ஆக்கி விட்டவர்களுக்கு மத்தியில் இவ ளைப் போல் அன்புக்கு ஏங்கும் அப லைகள் அதிகரிக்கத்தானே செய்வார்கள்.
எந்த ஒரு உறவுமே மற்றவர்கள் கொடு க்கும் அன்பால் சந்தோஷமடைய வேண் டும். சங்கடத்தை அனுபவிக்கக்கூடாது. அன்பு என்ற பெயரில் காலத்திற்கும் சங்கட த்தை மட்டுமே அனுபவிக்க நேர்ந்தால் பலர் அந்த கட்டுக்குள் இருந்து விலகி, விரக்தியாகி தங்களை தனிமைப்படுத்திக் கொள்ள ஆரம்பித்து விடுவார்கள். 
சில நாட்களில் அந்த தனிமைதான் தனக்கு நிரந்தரம் என்பதைப் புரிந்து அதிலே ஆழ்ந்துபோவார்கள். சிலர் அந்த தனிமை யின் பாதிப்பால் உள்ளம் வருந்தி மன நலம் கெட்டு உயிரைவிடும் நிலைக்குகூட சென்றுவிடலாம். இது பெற்றோர், பிள் ளைகள் நட்பு, காதல் போன்ற அனை த்து உறவுகளுக்குமே பொருந்தும்.
