தலைமைத்துவப் பதவிகள் அல்லாஹ்வின் அமானிதம்

பி (ஸல்) அவர்களின் காலம் தொட்டு முஸ்லிம்களின் சகல கருமங்களும் பள்ளிவாசலை மையமாகக் கொண்டே நடைபெற்று வந்துள்ளன. வணக்க வழிபாடுகள், சன்மார்க்கப் பிரசங்கங்கள், நாளாந்த நடைமுறை பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணல், தற்காப்பு ஏற்பாடுகள் மட்டுமன்றி கல்வி அறிவூட்டும் கல்விக்கூடங்களாகவும் பள்ளிவாசல்களே இருந்து வந்துள்ளன.
இன்றும் ஊர் ஜமாஅத் அல்லது மஹல்லா என்ற வகையில் பெயர் குறிப்பிடப்பட்ட கிராமம், அல்லது ஒரு நகரம் அல்லது ஒரு வீதி என்ற எல்லைக்குட்பட்டு அமைந்திருக்கும் பள்ளிவாசலில் ஐங்காலத் தொழுகை, ஜும்ஆத் தொழுகை, மற்றும் சமய கலாசாரச் செயற்பாடுகள் போன்றவற்றில் ஒன்றுகூடும் முஸ்லிம்கள் தமது பள்ளிவாசலை நிருவகிப்பதற்கு தமது சமய கலாசாரச் செயற்பாடுகளை ஒன்றுபட்டு மேற்கொள்வதற்கு, தமக்குள் ஏற்படக்கூடிய பிரச்சினகளுக்குத் தீர்வு காண்பதற்கு ஒரு தலைமைத்துவத்தையும் அதனுடன் இணைந்த நிருவாக சபையையும் ஏற்படுத்திக் கொள்கின்றனர்.
சமூக ஒற்றுமை, ஊர் முன்னேற்ற நடவடிக்கைகள், திருமணம், ஜனாஸா போன்ற விடயங்களை சன்மார்க்க ரீதியாக நிறைவேற்றிக் கொள்ளல் போன்ற காரியங்களுக்கு இவ்வாறான ஒரு அமைப்பு இன்றியமையாத ஒன்றாகவும் காணப்படுகின்றது. குர்ஆன், ஹதீஸ் வழிநடந்து ஐவேளைத் தொழுகையை தானும் நிலை நாட்டி ஏனையோரையும் நிறைவேற்ற வைப்பதில் அக்கறை செலுத்தி, ஸக்காத் கொடுத்து, மற்றவர்களையும் அதில் ஆர்வமூட்டி இஸ்லாத்தை நிலை நிறுத்துவதில், சன்மார்க்கப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வுகாண்பதில் பயமச்சமின்றி முன்நிற்கக் கூடியவர்களாக பள்ளிவாசலை நிருவகிப்பவர்கள் இருக்க வேண்டுமென இஸ்லாம் வலியுறுத்துகின்றது.
‘எந்த ஒரு அடியார்க்கு அல்லாஹ் ஒரு சமுதாயத்தின் பொறுப்பை வழங்கி அவர் அப்பொறுப்பில் தம் சமுதாயத்தவருக்கு மோசம் செய்தவராக இருக்கும் நிலையில் மரணிப்பாரேயானால் அவர் மீது சுவர்க்கத்தை அல்லாஹ் ஹறாமாக்கி வைப்பானே தவிர வேறில்லை’ (புஹாரி முஸ்லிம்)
என்ற நபி மொழி சமுதாயத்தின் பொறுப்புக்களை ஏற்றிருக்கும் மக்களுக்கு தெளிவான ஒரு எச்சரிக்கையை விடுக்கின்றது. தலைமைத்துவப் பதவிகள் அல்லாஹ¤தஆலாவின் ஒரு அமானிதமாகும். அதனை உரிய முறையில் நிறைவேற்றத் தவறும் ஒருவர் சுவர்க்கத்தை அடைய முடியாது என்பதனை மேற்குறிப்பிட்ட நபிமொழி எடுத்துக் கூறுகின்றது.
மற்றவர்களை நோவினை செய்யாதவராகவும் பிறர் அளிக்கும் நோவினைகளைப் பொறுத்துக்கொள்ளக் கூடியவர்களாகவும் இருக்கக் கூடியவர்களே சிறந்த மனிதர் என இஸ்லாம் கூறுகின்றது.
ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
‘மக்களுடன் கலந்திருக்காத அவர்களின் வேதனைகளைப் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாத முஃமினை விட மக்களுடன் கலந்திருந்து அவர்களின் வேதனைகளைப் பொறுத்துக்கொள்ளும் முஃமினே மிக மேன்மையானவர்’ என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். (அஹ்மத், திர்மிதி)
நல்ல தலைவர்கள் யார் என்ற கேள்விக்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறிய பதில் பின்வருமாறு அமைந்திருந்தது. தலைவர்களில் சிறந்தவர்கள் அவர் மக்களை நேசிப்பவர்களாகவும் மக்கள் அவரை நேசிப்பவர்களாகவும் தலைவருக்கு மக்கள் துஆச் செய்பவர்களாகவும் தலைவர் மக்களுக்கு துஆச் செய்பவர்களாகவும் இருக்கக்கூடிய தலைவரே சிறந்த தலைவர் என நபி (ஸல்) அவர்கள் இயம்பியுள்ளார்கள். (முஸ்லிம்)
அல்லாஹ¤தஆலா எவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதனை பின்வருமாறு திருக்குர்ஆனில் எடுத்துரைக்கின்றான். அவ்வாறான ஒரு தலைவரைத் தெரிவு செய்துகொள்வது குடிமக்களின் பொறுப்பாக இருக்கின்றது. அவ்வாறு தெரிவு செய்துகொண்ட பின் நம்பிக்கையாளர்களே அல்லாஹ்வுக்கும் அவர் தூதருக்கும் உங்களில் அதிகாரமுடையவர்களுக்கும் வழிப்படுங்கள் (4 : 59)
‘கேளுங்கள், வழிப்படுங்கள், காய்ந்த முந்திரி போன்ற தலையையுடைய கறுப்பு நிற அடிமை உங்கள் மீது தலைவராக ஆக்கப்பட்டாலும் சரியே’ (புஹாரி)
தலைவர் எப்படிப்பட்டவராக இருந்தாலும் அவர் தலைமைத்துவம் வகிக்கின்ற நிலையில் நன்மையான காரியங்களில் வழிபட்டு நடக்க வேண்டும் என்பதனை இந்த நபி மொழி உணர்த்துகின்றது.
மஹல்லாவாசிகள் ஆழமாகச் சிந்தித்து செயற்பட்டு ஒரு தலைவரை தெரிவு செய்து கொண்டபின் அத்தலைமைத்துவத்தைப் பாதுகாத்து அவருக்கு உதவியாகவும் ஒத்துழைப்பாகவும் இருந்துகொள்வது அவசியமாகின்றது.
ஹஸ்ரத் அபூ பக்கர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
‘யார் தலைவரைக் கேவலப்படுத்துகின்றாரோ அவரை அல்லாஹ் கேவலப்படுத்துகின்றான்’ (திர்மிதி)
ஆகவே ஒருவரைத் தலைவராகத் தெரிவு செய்துகொண்டபின் அவரை மதித்து, கட்டளைக்குக் கீழ்ப்பட்டு நடக்க வேண்டும் என்பதனை இது உணர்த்துகின்றது. மேலும்
‘ஒருவர் தம் தலைவரிடம் ஏதாவதொரு விஷயத்தை வெறுத்தால் அவர் பொறுமை செய்யட்டும், அவர் பொறுமையாக இருந்துகொள்ளட்டும். ஏனெனில் யார் தலைவரை விட்டு ஒரு அடி வெளியேறினாலும் அவர் அறியாமைக்காலத்து மரணமாக மரணமடைவார்’ (புஹாரி, முஸ்லிம்)
மேற்காட்டிய நபிமொழி தலைமைத்துவத்தின் செயற்பாடுகளில் இணக்கம்காண முடியவில்லையென்றால், தலைவரின் தீர்மானங்களை தாம் அங்கீகரிக்கவில்லை என்றால் தாம் பொறுமையாக இருந்து கொள்ள வேண்டும்.
அவ்வாறன்றி தலைமைத்துவத்தின் மீது குரோதம் கொள்ளவோ, பகைமை பாராட்டவோ, வெறுப்பை ஏற்படுத்திக் கொண்டு முரண்பாடாக நடந்துகொள்ளவோ, விமர்சனங்கள் செய்து உள்ளங்களை புண்படுத்தவோ இஸ்லாம் அனுமதிக்கவில்லை.
ஒரு இஸ்லாமியத் தலைமைத்துவம் தக்வாவுடையதாக அமைவதும் அத்தலைமைத்துவம் நிதானப் போக்குடன் சிந்தித்துச் செயலாற்றும் புத்திக்கூர்மையும், சகலரையும் சமமாக மதித்து நடந்துகொள்ளும் மனப்பாங்கும் உள்ளதாக அமைதல் வேண்டும். அவ்வாறான ஒரு தலைமைத்துவத்தைத் தெரிவு செய்து கொள்வதும் ஊர் மக்களின் பொறுப்பாகும்.

