கனவும் நனவும்



கண்கள் மூடியபடியேயிருக்க காட்சிகள் தெரிவதையே கனவு என்கிறோம். அடி மனதின் எண்ணங்களே கனவாக வெளிப்படுகின்றன என்றும் சொல்கிறார்கள். கனவிலே கனவு காண்பவரே பங்கேற்பதும் உண்டு.
திரைப்படங்களில் கனவுக் காட்சிகளில் வெள்ளையாடை உடுத்திய தேவதைக்களுக் கிடையே கதாநாயகியும் கதாநாயகனும் ஆடுவதையும்
பாடுவதையும் பார்க்கிறோம். கனவுகள் பலவகைப்படும். விசித்திரமான கனவுகளும் வருவதுண்டு. முன்பு பார்த்தறியாத மனிதர்களும் இடங்களும் வருவதுண்டு.
இறந்தவர்களும் வருவார்கள்!
திருமணம் போன்ற மங்களகரமான கனவுகளும் இறப்பு போன்ற துக்ககரமான கனவு களும் தோன்றலாம். விடியற்காலை காணும் கனவுகள் பலிக்கும் என்ற நம்பிக்கையும் பரவலாக இருக்கிறது. பின்னால் நிகழப்போகும் நிகழ்ச்சிகளுக்கு முன்னோடியாகவும் சில கனவுகள் அமைக்கின்றன. அக்கனவுகள்,
மங்களகரமானவைகளாக இருந்தால் மனம் சந்தோஷமடைகிறது. அவை துயரமானவைகளாக இருந்தால் மனம் சஞ்சலமடைகிறது.
இங்கு நான்கு பெண்கள் கண்ட கனவுகளைப் பார்க்கலாம். இரண்டு பெண்கள் நல்ல கனவுகளை (இன்பமான முடிவு)க் காண்கிறார்கள். இரண்டு பெண்கள் தீக்கனவுகளை (துன்பமான முடிவு)க் காண்கிறார்கள்.
இரண்டு கனவுகளுமே அவை நல்லதோ கெட்டதோ நனவாகி விடுகின்றன. கண்ணகியும் கோப்பெருந்தேவியும் தீக்கனவு காண்கிறார்கள். திரிசடையும் ஆண்டாளும் நல்ல கனவு காண்கிறார்கள்.
கண்ணகியைப் பிரிந்து சென்ற கோவலன் மாதவியோடு ‘விடுதல் அறியா விரும்பினனாகி’ அவளுடனே வாழ்ந்து வருகிறான்.
கண்ணகியைப் பார்க்க அவளுடைய தோழி தேவந்தி வருகிறாள். இவளும் தன் கணவனைப் பிரிந்திருப்பதால் சாத்தன் கோவிலுக்குச் சென்று தனக்காகவும் கண்ணகிக்காகவும் வேண்டிக் கொள்கிறாள்.
பின் கண்ணகியிடம் சென்று. “நீ உன் கணவனைப் பெறுவாயாக என்று வாழ்த்துகிறாள். அது கேட்ட கண்ணகி, “உன் வாழ்த்தின் படி கணவனைப் பெறுவேன். ஆனாலும் என் நெஞ்சு ஏனோ கலங்குகிறது. நேற்று இரவு ஒரு கனவு கண்டேன்” என்று தான் கண்ட கனவைச் சொல்லத் தொடங்குகிறாள்.
நான் கண்ட கனவிலே என் கணவன் வந்து என் இருகை பற்றி அழைத்துப் போனான். நாங்கள் ஒரு பெரிய நகரத்திற்குச் சென்றோம். அந்த நகரத்திலே இருந்த மக்கள் பொய்யான, போலியான தேளைப்போட்டு பயங்காட்டுவது போல எங்கள் மேல் அடாத பழியைப் போட்டார்கள். அப்பழிச் சொல்லால் கோவலனுக்குத் தீமை விளைந்தது என்று பிறர் சொல்லக் கேட்ட நான் அது பொறுக்காமல் அவ்வூர் அரசன் முன் சென்று வழக்குரைத்தேன்.
அதனால் அவ்வரசனோடு அந்த ஊருக்கும் தீங்கு நேர்ந்தது. தீய கனவை சொல்லக் கூடாது. அதனால் அங்கு நேர்ந்ததை உனக்குச் சொல்லப் போவதில்லை. அது என் தீவினைப்பயன் என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் என் மேலோனுடன் நான் பெற்ற நற்பேற்றை நீ கேட்டால் அது உனக்கு நகைப்பைத் தரும் என்கிறாள்.
கண்ணகியின் கனவைக் கேட்ட தேவந்தி, “கண்ணகி, நீ முற்பிறப்பில் உன் கணவன் பொருட்டுக் காக்க வேண்டிய நோன்பைச் செய்யத் தவறி விட்டாய். அதனால் உண்டான தீமை விலகட்டும். புகாருக்கு,
அருகிலிருக்கும் சோமகுண்டம், சூரிய குண்டம் என்ற பொய்கைகளில் மூழ்கி காமவேள் கோட்டம் சென்று காம தேவனைத் தொழும் மகளிர் இம்மையில் தம் கணவரைச் சேர்ந்து வாழ்ந்து மறுமையிலும் போக பூமியில் தேவராய்ப் பிறந்து பிரியாது இன்பம் நுகர்வார்கள். எனவே நாமும் ஒருநாள் அங்கு சென்று நீராடுவோம் என்கிறாள். இதைக் கேட்ட கண்ணகி, “அங்ஙனம் துறை மூழ்கித் தெய்வம் தொழுவது எங்கள் இயல்பன்று” என்று தேவந்தியின் கருத்தை ஏற்க மறுத்து விடுகிறாள்.
இதேநேரம் ஒரு பணிப்பெண் வந்து கோவலன் வந்திருப்பதாகச் சொல்கிறாள். உள்ளே வந்த கோவலன் கண்ணகியின் வாடிய மேனியையும், அவளுடைய சோகத்தையும் கண்டு உள்ளம் வருந்துகிறான். தனது செல்வமனைத்தையும் தொலைத்து விட்டதை எண்ணி மனம் நொந்து பேசுகிறான். கோவலனின் வருத்தத்தைக் கண்ட கண்ணகி புன்சிரிப்புடன், “என் சிலம்புகள் உள்ளன” அவற்றை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் என்று அன்புடன் கூறுகிறாள்.
மதுரையில் கண்ணகியின் சிலம்பை விற்கச் சென்ற கோவலன், அரசியின் சிலம்பு திருடிய கள்வனென்று அநியாயமாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டுக் கொலை செய்யப்படுகிறான். இதைக் கேள்விப்பட்ட கண்ணகி பொங்கியெழுந்து தன் ஒற்றைச் சிலம்புடன் பாண்டிய மன்னன் முன் சென்று வழக்குரைத்துத் தன் கணவன் குற்றமற்றவன் என்பதை நிரூபிக்கிறான். 
கோவலன் குற்றமற்றவன் என்பதை உணர்ந்த பாண்டிய மன்னன் நெடுஞ்செழியன் “யானோ அரசன்? யானோ கள்வன்? என்று உயிர் துறக்கிறான். இதனாலும் சீற்றம் தணியாத கண்ணகி மதுரையைத் தீக்கிரையாக்குகிறாள். அதன் பின் தேவர்கள் வந்து அழைக்க அவர்களோடு விமானத்தில் விண்ணுலகம் செல்கிறாள். இவ்வாறு கண்ணகி கண்ட தீக்கனவு சில நாட்களிலேயே பலித்து விடுகிறது.
தன் கணவன் கள்வனல்லன் என்று நிரூபித்து மன்னிடம் நியாயம் கேட்பதற்காகக் கண்ணகி பாண்டியமன்னன் அரண்மனை நோக்கிச் செல்கிறாள். அதே நேரம் பாண்டிமாதேவி கோப்பெருந்தேவி தன் தோழிகளிடம் தான் கண்ட தீக்கனவைப் பற்றக் கூறிக் கொண்டிருக்கிறாள். தோழி! நம் மன்னனுடைய வெண்கொற்றக் குடையும் செங்கோலும் கீழே விழுவதாகக் கனவு கண்டேன். 
வாயிலில் கட்டியிருக்கும் மணியின் ஓசை இடைவிடாமல் ஒலிக்கக் கனவிலே கேட்டேன். மேலும் சூரியனை இருள் விழுங்கவும் கனவு கண்டேன். மணி யோசை கேட்ட போது எட்டுத் திசைகளும் அதிர்ச்சி யடைந்தன. இரவு நேரத்தில் வானவில் தோன்றியது. பட்டப் பகலில் நட்சத்திரங்கள் எரியும் கொள்ளிகளாகக் கீழே விழுந்தன. இதன் பலன் எண்ணவாகும்? நமக்குத் துன்பம் ஒன்றுவரப் போகிறது எனவே மன்னவனிடம் சென்று கனவைக் கூறுவோம். என்று மன்னனைத் தேடிச் செல்கிறாள்.
பாண்டிய மன்னனிடம் தன் தீக்கனவின் தன்மையை எடுத்துச் சொல்ல அதனைக் கேட்டபடியே நெடுஞ்செழியன் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருக்கிறான். கோப்பெருந்தேவி சொல்லி முடித்து அதற்கு மன்னன் மறுமொழி சொல்லு முன்பே வாயில் காப்போன் வந்து கண்ணியின் வருகையை அறிவிக்கிறான். அதன்பின் நிகழ்ச்சிகள் வெகு வேகமாக நடந்தேறி விடுகின்றன.
மன்னன் கோவலனிடமிருந்து கைப்பற்றிய சிலம்பைக் கண்ணகியிடம் கொடுக்கிறான். அதை வாங்கிய கண்ணகி ஆத்திரத்தோடு அச்சிலம்பை உடைக்க அதிலிருந்து சிதறிய மாணிக்கப் பரல்களைக் கண்ட மன்னன் அதிர்ச்சியடைகிறான். 
ஏனென்றால் கோப்பெருந்தேவியின் சிலம்புகள் முத்துக்களை உடையவை. இதைக் கண்ட மன்னன், “மன்பதை காக்கும் தென்புலம் காவல் என் முதல் பிழைத்தது. கெடுக என் ஆயுள் என்று உயிர் துறக்கிறான். தன்னுயிர் கொண்டு அவனுயிர் தேடினல் போல் பாண்டியமாதேவியும் மன்னனின் இணையடிகளைத் தொட்டு வணங்கி வீழ்ந்து உயிர் துறக்கிறாள்.
அசோக வனத்தில் சிறை வைக்கப்பட்டிருக்கும் சீதாதேவிக்கு உற்ற தோழியாக இருக்கிறாள் வரீஷணன் மகளான திரிசடை. சீதை தனக்கு நேர்ந்த அனுபவத்தைத் திரிசடையிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறாள். திரிசடை என் இடது தோளும், கண்ணும் துடிக்கின்றன. மிதிலைக்கு இராமன் முனிவரோடும் தம்பியோடும் வந்த அன்றும் எனக்கு இடம் துடித்தது. ஆனால் இன்று இந்த இடத்தில் எனக்கு என்ன பெரிய நன்மை வரப் போகிறது? எனக்கும் ஏதேனும் நல்லது நடக்குமா? என்று கேட்கிறாள்.
இதைக் கேட்ட திரிசடை, அன்னையே! உன் காதில் பொன்னிறத்தும்பி ஒன்று ஊதிப் போனதைப் பார்த்தேன். அதனால் நிச்சயம் உனக்கு உன் கணவனிடமிருந்து நல்ல சேதி வரப் போகிறது. இன்னும் கேள். நான் ஒரு கனவு கண்டேன்.
இராவணன் சிவந்த (இரத்த) ஆடையுடன் தலையில் எண்ணை தேய்த்துக் கொண்டு பேய்கள், கழுதைகள் பூட்டிய தேரில் போகக் கண்டேன். அது மட்டுமல்ல. அவனுடைய மகன்களும், சுற்றத்தார்களும் தென் திசையில் போகக் கண்டேன். (தென்புலம் யமனுக்குரிய) அதாவது அவர்கள் அனைவரும் மாண்டு போவார்கள். 
எண்ணை பொன்முடி தொறும் இழுகி ஈறு இலாததிண் நெடுங் கழுதை பேய் பூண்ட தேரின் மேல் அண்ணல் அவ் இராவணண், அரத்த ஆடையன் நண்ணினான் தென்புலம் இன்னும் கேள். ஆயுத சாலையில் ஆயுதங்கள் தாமே போர் செய்ய ஆரம்பித்தன. கும்பங்களில் வைக்கப் பட்டிருந்த மங்கள தீர்த்தங்கள் பொங்கி வழிந்தன. நக்ஷத்திரங்கள் எல்லாம் உருவி விழவும் இரத்த மழை பொழியவும் கனவு கண்டேன் என்றார்.
சிங்கம், புலிகள் காட்டிலிருந்த மதயானைகளோடு போர் செய்தன். அந்தப் போரில் யானைகள் மலை மலையாக வீழ்ந்தன. எங்கு பார்த்தாலும் பிண மலைகள்!
இதைக்கேட்ட சீதை, இரண்டு சிங்கங்கள் என்றதும் அவை இரண்டுமே இராம இலக்குவர்களைக் குறிக்கிறது என்று உணர்கிறாள். யானைகள் கூட்டம் அரக்கர்களைக் குறிக்கிறது என்றும் புரிகிறது.
இப்படி அவள் யோசிக்கும் போதே திரிசடை அக்காட்டிலிருந்த மயிலும் பறந்து வெளியே போய் விட்டது என்கிறாள். இதைக் கேட்ட சீதை அந்த மயில் தன்னைத்தான் குறிப்பதாக நினைக்கிறாள். அந்த மயில் காட்டிலிருந்து போவது, தான் அசோகவனச் சிறையிலிருந்து மீளுவதைக் குறிக்கும் என்று சந்தோஷமடைகிறாள்.
திரிசடை கண்ட கனவும் பலிக்கிறது. திரிசடை சொன்னது போல ராமதூதனான அனுமன் கொஞ்ச நேரத்திலேயே வந்து கணையாழி காட்டி ராமனின் சேதி சொல்கிறான். அதன் பின் ஒரு மாதத்திலேயே கடலில் அணை கட்டி ராம இலக்குவர்கள் வானரசேனையுடன் வந்து இலங்கையில் போர் செய்து அரக்கர்களை அழித்து சீதையை மீட்கிறார்கள். 
இராவணன் குலம் முழுவதும் அழிகிறது. கனவில் வந்தது போல் ராஜ்யலக்ஷ்மி வீடணனை வந்தடைகிறாள். இப்படி திரிசடை கண்ட கனவு நிகழ்ச்சிகள் சீதைக்கு நன்மையாகவே நடைபெறுகிறது.
அடுத்ததாக பெரியாள்வார் பெற்றெடுத்த ஆண்டாள் கனவு காண்கிறாள். அரங்கனையே கைப்பிடிப்பதாகவும், திருமணம் நடப்பதாகவும் கனவு காண்கிறாள். அத்திருமண நிகழ்ச்சி களையெல்லாம் தோழியிடம் சொல்கிறாள். 
தோழி! நாளை திருமணம் என்று நிச்சயம் செய்திருந்தார்கள். விவாகச் சடங்குகளை முறைப்படி செய்யும் வேதியர்கள் நான்கு திசைகளிலிருந்தும் புண்ணிய நதிகளிலிருந்து தீர்த்தங்களைக் கொண்டு வந்து நன்றாகத் தெளித்து பலவகைப் பூக்கள் அணிந்த கண்ணனோடு என்னை இணைத்துக் காப்பு நாண் கட்டக் கனாக் கண்டேன்.
தோழி அழகிய இளம் பெண்கள் மங்கள தீபங்களையும், பொற் கலசங்களையும் ஏந்தி எதிர்கொண்டு அழைத்தார்கள். மதுரை மன்னனான கண்ணன் பூமி அதிரும் படி எழுந்தருள நான் கனவு கண்டேன். மத்தளங்கள் முழங்கின. வரி சங்கங்களை ஊதினார்கள். முத்துச் சரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பந்தலில் நம்பி மதுசூதனன் வந்து என் கைப்பிடித்து என்னைத் திருமணம் செய்து கொண்டதாகக் கனவு கண்டேன்.
இப்பிறவியில் மட்டுமல்ல ஏழேழ் பிறிவிக்கும் நமக்குப் புகழான நமக்குத் தலைவனான நாராயணநம்பி தனது திருக்கையால் என்காலைப் பற்றி அம்மி மீது எடுத்து வைக்கக் கண்டேன் என்றாள் ஆண்டாள்.
இங்கு நான்கு பெண்கள் கனவு கண்டதைப் பார்த்தோம். இரண்டு பெண்கள், கண்ணகியும் கோப்பெருந்தேவியும் தீக்கனவு காண்கிறார்கள். கோப்பெருந்தேவியின் கனவு உடனே பலித்து நனவாகி விடுகிறது.
கண்ணகியின் கனவு அவள் மதுரை சென்றவுடனேயே பலித்து நனவாகி விடுகிறது. திரிசடை கண்ட கனவும் ஒரு மாத காலத்துக்குள் பலித்து நனவாகி விடுகிறது. இராவணன் குலத்தோடும் நாசமடைகிறான். ராஜ்யலக்ஷ்மி வீடணனிடம் சேர்கிறாள் திரிசடை சொன்ன நன்னிமித்தமாக சிறிது நேரத்திலேயே அனுமன் வந்து கணையாழி காட்டிச் சீதைக்கு நம்பிக்கை ஊட்டுகிறான்.
ஒரு மாதத்திற்குள்ளாகவே ராம - ராவண யுத்தம் நடந்து சீதை மீட்கப் படுகிறாள். திரிசடை கனவு கண்டது போலவே அரக்கர்கள் மாண்டு போகிறார்கள். ஆண்டாளும் கனவு கண்டது போலவே அரங்கனையே மணாளனாக அடைந்து அவனோடு ஐக்கியமாகி விடுகிறாள்.
எஸ். ஜெயலட்சுமிநன்றி:- இணையம்
