சினிமா சமூகத்தைச் சீரழிக்கிறதா?


இன்றைய சமூக அவலங்களுக்கு சினிமாதான் பெரும்பாலும் காரணம் என்று கூறப்படுகின்றது. பழைய சினிமா பாடல்களை குழந்தைகள் அமைதியாக கேட்டு ரசிக்கின்றனர். இன்றைய சினிமா பாடல்களைக் கேட்டு அலறி அடித்துக்கொண்டு ஓடுகின்றனர். இதை என் வீட்டிலேயே பார்க்கிறேன். கடந்த 20 ஆண்டுகளாக சினிமாவில் இந்த நிலை நிலவுகிறது.
சமீபத்தில் இந்தியாவில் ஒரு மாணவன் மது அருந்திவிட்டு பள்ளிக்கு வர, அவனை பள்ளி நிர்வாகம் நீக்கி விட்டது. அதை எதிர்த்து அந்த மாணவன் தரப்பில் உயர்நீதிமன்ற வழக்கு தொடரப்பட்டது. வழக்கை விசாரித்த நீதியரசர் இப்படி தன் கருத்தை கூறியிருக்கிறார். ‘சினிமா, டெலிவிஷன் தொடர்களால் தற்கொலை கள் அதிகரிப்பதாக’ சென்னை மாநகர பொலிஸின் தற்கொலை தடுப்பு விழிப்புணர்வு முகாம் நிபுணர்கள் சொல்கிறார்கள்.
சினிமா என்பது அசைக்க முடியாத ஒரு அற்புதமான வெகுஜன ஊடகம். எந்தவொரு தாக்கத்தையும் சமூகத்தில் வெகு சுலபமாக சினிமாவில் ஏற்படுத்த முடியும். அதனால்தான் மறைந்த எஸ். எஸ். வாசன், நாகி ரெட்டி, ஏ. வி. மெய்யப்ப செட்டியர், பீம்சிங், ஏ. பி. நாகராஜன் போன்ற ஜாம்பவான்கள் சினிமாவை ஒரு பண்பட்ட தொழிலாக நடத்தி, அவர்களும் வாழ்ந்தனர். ஆயிரக்கணக்கானோருக்கு வேலை தந்து மக்களையும் மகிழ்வித்தனர்.
எம். ஜி. ஆர். நடித்து அறிவுறுத் தினார் என்பதற்காகபெற்ற தாயை மதித்து, குடிப்பழக்கத்தை விட்டவர்கள் ஏராளம். நடிகர் திலகத்தின் நடிப்பை, பார்த்து குடும்பத்தை பாசத்துடன் பராமரித்தவர்கள் ஏராளம். பக்தி, தேசபக்தி எல்லாவற்றையும் சினிமாக்கள்தானே ஊட்டின. மறைந்த பட அதிபர் நாகி ரெட்டியாரிடம் நான் ஒருமுறை பேசிக் கொண்டிருந்தபோது அவர் சொன்ன தகவல் இது, அவர், எங்க வீட்டுப்பிள்ளை என்ற படத்தை மக்கள் திலகம் எம். ஜி. ஆரை வைத்து எடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது பணப்பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. இதையறிந்த எம். ஜி. ஆர். உதவுகிற நோக்கத்தில் நாகி ரெட்டியாரிடம் பேசி இருக்கிறார். ஆனால் அவரோ, தொழில் தர்ம உறவுகள் பாதிக்கப்பட்டு விடும் என்று கருதி, நாசூக்காக மறுத்து விட்டாராம். அன்று தயாரிப்பாளர்கள் சுயமரியாதையை விட்டுக் கொடுக்காமல் வாழ்ந்தார்கள். ஆனால் இன்றைய நிலை பல தருணங்களில் அவ்வாறு அமைவதில்லை என்று சில தயாரிப்பாளர்களே வருத்தத்துடன் கூறியிருக்கிறார்கள்.
மற்ற மொழிகளில் வந்த படங்களை நமக்கு ஏற்ப மாற்றி தரமாக மொழிபெயர்ப்பு செய்வது அப்போதும் இருந்தது. அதில் ஒரு வரைமுறை இருந்தது. ஆனால் இன்றோ பிரபல நடிகர்கள் நடித்து ஓடிய படங்களையே அந்த நடிகர்கள், அந்த படத்தை பார்த்து ரசித்த ரசிகர்கள் எல்லாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்போதே, மொழிபெயர்ப்பு என்று அதே பெயரில் அதே படத்தை மீண்டும் மிக சொதப்பலாக எடுக்கிறார்கள். இந்த முயற்சி முதல் படைப்பு பற்றி அதிகம் அறியாத இக்கால சந்ததியினருக்கு இதுதான் புதியது என எண்ணவைத்துவிடும். அதன் மூலம் பழைய படத்து கலைஞர்கள் அனைவரையும் அவமானப்படுத்தி, அவர்கள் காலச் சுவடுகளை அழிக்கிறோம். அதற்கு இன்றைய கலைஞர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவிக்காமல் இருப்பதற்கு என்ன காரணம் என்றே புரியவில்லை. இதேபோல் கிராபிக்ஸ் என்ற பெயரில் மறைந்த மாபெரும் நடிகர்களை தங்களோடு ஆடவைத்து ரசிக்கிறார்கள். மக்கள் சகிக்க முடியாமல் தவிக்கிறார்கள். புதிய படங்களுக்கு பழைய படங்களின் தலைப்புகளை வைப்பதும் அசட்டுத்தனமான முயற்சி. புதிதாய் சிந்தித்து தன் படைப்புத்திறன் என்னவென்று நிரூபிக்கலாமே!
சில படங்களில் வரும் பாடல் காட்சிகளை குடும்பத்தோடு உட்கார்ந்து பார்க்க முடிவதில்லை அத்தனை அருவருப்பு, அசிங்கம். அதைப் பார்த்து வளரும் பிள்ளைகளின் மனதில் ‘நஞ்சு’ பரவுகிறது. இந்த நிலையில் பழைய பாடல்களின் ‘ரீமிக்ஸ்’ என்ற பெயரில் பழைய பாட்டின் தரத்தை கொத்திக் குதறி துப்பிக் கொண்டிருக்கின்றனர். பிரம்மாண்டம் என்ற பெயரில் பல கோடிகளை செலவு செய்து ஆபாசம், வன்முறை, கொடூரம் போன்ற வைகளை கடைவிரித்துக் காட்டுகிறார்கள். ஆபாசத்தை அரங்கேற்ற ஐந்து, பத்து, ஐம்பது கோடிவரை அவசியமா? லொக்கேஷன் பார்க்க, படப்பிடிப்பிற்காக நடிகர்கள், இயக்குநர்கள், தங்கள் நட்பு, சுற்றத்தை அழைத்துக் கொண்டு வெளிநாடு பறக்கிறார்கள், தயாரிப்பாளர்கள் செலவில்! அதே நடிகரோ, இயக்குநரோ தான் சொந்தப் படம் தயாரிக்கும்போது இத்தனை செலவுகளையும் செய்யாமல் சிம்பிள் பட்ஜெட்டில் படத்தையே முடித்துவிடுகிறார்கள். ஒரே துறையில் ஒரு சாரார் மட்டும் கோடிகளை பார்த்துக் கொண்டே இருப்பதும், மற்றொரு சாரார் பெரும்பாலும் கடனை சந்தித்துக் கொண்டே இருப்பதும் சினிமாத் துறையின் ஆரோக்கியம் அல்ல, பலவீனம்!
சிகரெட் பிடிப்பது, குடிப்பது, பெண்களை வம்புக்கு இழுப்பது இவையெல்லாம்தான் ஆண்மைக்கு அழகு என்ற தவறான கருத்தை இளைய தலைமுறைக்கு சினிமா மூலம் தொடர்ந்து கூறி வருகிறார்கள். வித, விதமான ஆயுதங்களை எடுத்து வெட்டி சாய்க்க கற்றுக்கொடுக்கிறார்கள் சில சினிமாக்களில்! கவர்ச்சி என்ற பெயரில் காட்டக்கூடாததை எல்லாம் காட்டுகிறார்கள் சில சினிமாக்களில்!
மக்கள் சினிமாவை ஒரு பொழுது போக்காக மட்டுமின்றி தங்கள் வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிட்டு பார்க்கும் மனநிலையுடன்தான் இன்றும் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். இப்படிப்பட்ட மக்களிடம் நல்ல விஷயம் சொல்ல முடியாமல் போனாலும் பரவாயில்லை. தவறானவைகளை புகுத்தி, நச்சு விதையை விதைக்கக்கூடாது. நமக்கு ஆறுதலும், நமது ரசனைக்கு தேறுதலும் தருகின்ற சினிமாக்கள் சில இப்போதும் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. பசங்க, வெண்ணிலா கபடிக்குழு, நாடோடிகள், மொழி, அபியும் நானும் போன்றவை அவை.
ஒவ்வொரு தொழிலுக்கும் தர்மம் இருக்கிறது. அதில் முதல் தர்மம், தங்கள் துறைகளில் இருக்கும் குறைகளை மனமுவந்து ஒத்துக்கொண்டு களைவது, விமர்சனங்களை தாங்கிக்கொண்டு, அதற்கு தக்கபடி புது மாற்றங்களை உருவாக்கிக்கொண்டிருப்பதால்தான் தமிழ் சினிமா ஓரளவாவது தரம் தாழாமல் நிலை கொண்டிருக்கிறது. தேவையான மாற்றங்களை அது உள்வாங்கிக்கொண்டால் சமுதாயம் மேம்படும். சினிமாவின் தரமும் நிரந்தரம் ஆகும்.
விஜயபாரதி... -நன்றி: இணையம்
