ஆசிரியத்துவத்தை புரிந்து செயற்படஉறுதி பூணுவோம்

இன்று சர்வதேசஆசிரியர் தினம்
எம்.நஸ்றியாஅ/கணேவல்பொல முஸ்லிம் மகா வித்தியாலயம்
உலகம் முழுவதும் உள்ள இல ட்சக்கணக்கான மாணவர்களா லும், ஆசிரியர்களாலும் ஏன் ஏனைய மக்களாலும் கொண்டாடப்படும் சேவை சர்வதேச ஆசிரியர் தினமா கும். இது சர்வதேச ரீதியில் ஒக்டோபர் 6ம் திகதி கொண்டாடப்பட்டாலும் ஒக்டோ பர் 5ம் திகதி தான் சர்வதேச ஆசிரியர் தினம் என்ற ஓர் வாதமும் நிலவுகிறது.
எது எவ்வாறாக இருப்பினும் ஆசிரி யர்களது பணி தினம், தினம் கொண்டா டப்பட வேண்டியதொரு மகத்தானது. ஏனெனில் இந்நிமிடம் வரை உலகில் நிகழும், நிகழ்த்தப்படும் மாற்றங்கள், வியப்புக்கள் அத்தனையும் நிகழ்த்தப்ப டுவது எங்கோ ஒரு மூலையில் தன்ன லம் கருதாமல் ஓர் ஆசானால் உரு வாக்கிய அந்த மாணவச் சமூகத்தினால் தான் என்பதை நாம் ஒருபோதும் மறு க்கக்கூடாது. 
உலகில் வாழ்ந்த, வாழும், வாழப்போகும் ஒவ்வொரு ஜீவனுக்கும் பின்னால் ஓர் ஆசான் இருந்தான், இருக் கிறார், இருப்பார் என்பதே உண்மையா கும்.
வினைத்திறன் மிகுந்த ஒரு ஆசா னால் மட்டுமே சிறந்ததொரு மாணவனை, மனிதனை, சமூகத்தை உருவாக்க முடி யும். இதை ஒவ்வொரு ஆசிரியனும் மனதில் நிலை நிறுத்த வேண்டும். உல கிலே உன்னதமான சேவை ஆசிரியர் தொழில் என்பதால் தான் அதை சர்வ தேச ரீதியாக அனுஷ்டிக்கிறார்கள். 
எனவே அதை அவ்வாறே தொடர்வது ஆசிரி யர்கள் ஒவ்வொருவரினதும் கடமையாகும். ஆசிரியர்கள் ஒவ்வொருவரும் தம்மை, தாம் முதலில் உணர வேண்டும். ஆசி ரியசேவை மனதால் உணரப்பட வேண் டியது. ஏதோ விடுமுறைகள் நிறைந்த இலகு வான தொழில் என்று எண்ணாமல் தியாக உணர்வுடன் செய்யப்பட வேண் டிய சேவை என்பதை புரிந்து கொள் வது இன்றியமையாதது.
மாணவர்களிடையே ஒழுக்க, மனப்பாங்கு ரீதியான மாற்றங்களை முதலில் ஏற்ப டுத்த வேண்டும். அதற்கு ‘இனிமை யாக பழகுதல்’ என்ற செயற்பாடு ஆசி ரியர்களிடத்தில் அவசியம் தேவை. 
மாணவர்களிடையே எமது கருத்துக் களை தெரிவிக்கும் போது ஒழுக்க நெறி தேர்ச்சியினையும், கெளரவத்தி னையும் பேணுதல் அவசியமாகும். இனி மையாக பழகுதலும், அன்பு செலுத் தலும் ஆசிரியரின் அடிப்படைப் பண் பாகும். 
அன்பினால் மாற்ற முடியாத வையும் குணப்படுத்தப்படாத நோய்களும் இல்லை என்பதை ஆசிரியர்களான நாம் நிஜப்படுத்த செயற்பட வேண்டும். இதன் ஊடாக எமது கருத்துக்களை மாணவர் களிடம் வெளிப்படுத்தி அவர்களை செயற்பட வைக்க முடியும். 
அப்போது தான் மாணவர்களின் ஆற்றலையும், திறனையும் வெளிப்படுத்த முடியும். ஆசிரியர்களிடம் எத்தனை பட்டங்கள் இருப்பினும் இனிமையாக பழகுதல், அன்பு காட்டல் இல்லை எனின் மாண வர்கள் பால் எம்முயற்சிகள் யாவும் விலலுக்கிறைத்த நீர்தான்.
ஆசிரியர்களான நாம் எப்போதும் எம்மை திருத்திக் கொள்ளும் மனப்பாங்கை வளர்க்க வேண்டும். மாற்றமே ஆசிரி யரின் செயற்பாட்டு ரீதியான அடிப்படை வளர்ச்சியாகும். நாம் எதை செயற்படு த்த விரும்புகிறோமோ அதை முதலில் நாம் மாணவர்களுக்கு முன்மாதிரியாக செய்துகாட்ட வேண்டும். 
மாணவர்கள் பாடசாலைக்கு நேர காலத்துடன் வந்து வகுப்பறை சுத்தத்தில் ஈடுபட வேண்டும் என கட்டளையிட, நேரத்துடன் பாடசா லைக்கு செல்லுதல் என்ற தகுதி முதலில் ஆசிரியர்களிடம் இருக்க வேண்டும்.
குறித்ததொரு மாணவன் திருத்தப்ப ட்ட தனது கொப்பியை கொண்டு வந்து ஆசிரியரிடம், தாளின் கடைசியில் என்ன எழுதி இருக்கிaர்கள்” என்று வினாவு கிறான். “அதுவா உன்னுடைய எழுத்தை தெளிவாக உறுப்பமைய எழுதும் படி எழுதியுள்ளேன்” இதை கூடவா உன்னால் வாசிக்க முடியவில்லை” என திருத்த முயலும் ஆசான்கள் எம்மில் பலர்.
ஆசிரியர்களாகிய நாங்கள் கோபப்ப டும் போது மாணவர்கள் தவறு செய் வதாக உணர்கிறோம். ஒரு நிமிடம் நிதா னத்துடன் சிந்திப்பின் மாணவர்களிடம் நாம் கண்டு பிடித்த ஒவ்வொரு தவறும் எமது தவறு என்பதை உணர்ந்து கொள் வோம்.
ஆசிரியர்களின் வார்த்தைகளையும், வர்ணிப்புகளையும் மாணவர்கள் கவனி ப்பதை விட அவர்களின் நடத்தை, முக பாவம் என்பவற்றையே மாணவர்கள் முழுமையாக கிரகிக்கிறார்கள். 
ஆசிரியரின் நடத்தை தான் மாணவர்களின் நடத்தை ரீதியான மாற்றத்திற்கு முன்மாதிரியாக அமைகிறது. வாழ்க்கைக் கற்றலில் மாண வர்கள் 80% ஆசிரியர்களின் நடத்தை, செயற்பாட்டில் கற்றுக் கொள்கின்றனர். புத்தகக் கல்வி மட்டுமல்ல கல்வி சிறந்த பண்பாட்டு விழுமியங்கள், ஒழுக்கம், இணைப்பாடவிதானச் செயற்பாடுகள், சமூக தொடர்புகள் போன்ற அத்தனை துறைகளிலும் மாணவர்களை வழிகாட்ட வேண்டும்.
மேற்குறிப்பிட்ட அத்தனைக்கும் எம்மி டம் பரந்த விரிவான அறிவும் விளக் கமும் இருக்க வேண்டும். ஆசிரியர்கள் குறித்ததொரு விடயப்பரப்புடன் மட்டும் நிற்காமல் எப்போதும் புதிதாக தோடிக் கற்றுக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். 
இவ்வாறு எமது அறிவை புதிப்பித்துக் கொண்டிருந்தால் தான் புதிய கல்வி சீர்த்திருத்தத்திற்கும், வலுவான சவால்க ளுக்கும் எம்மால் எதிர் நீச்சல் போட முடியும்.
ஒரு வகுப்பில் 20 மாணவர்கள் இருப் பார்களாயின் இருபது பேரும் இருபது விதமான கேள்விகளை தொடுப்பார்கள், அப்போது “ஏய் சத்தம் போடாமல் இரு” என்ற ஆசிரியரின் பதில், ஆசிரி யரின் இயலாமையின் வெளிப்பாடு என் பது தான் கசப்பான உண்மையாகும். 
எனவே ஆசான் பல்துறை வல்லுவனாக இருத்தல் அவசியம். அப்போது தான் மாணவர்களுக்கு எம் மீது மதிப்பும் மரியாதையும் ஏற்படும்.
வெற்றிகரமான ஆசிரியர் எனப்படுப வர், சகல வசதிகளையும் கொண்ட வகு ப்பறையில் சிறந்த குடும்பப் பின்னணி யையும் சிறந்த உள நிலையையும் கொண்ட மாணவனுக்கு கற்பித்து அம் மாணவனை முன்னேற்றுவதல்ல. 
மாறாக தான் கற்பிக்கும் ஒவ்வொரு மாணவ னையும் பற்றி சகல விடயங்களையும் அறிந்து, பொருத்தமற்ற சுழலில், கல்வி யறிவு குறைந்த பின்னணியில் இருந்து வரும் மாணவனை வளப்படுத்துவதே வினைத்திறன் மிகு ஆசிரியருக்கு வேண்டியது. இதுவே ஓர் ஆசானின் வெற்றியும் பெருமையுமாகும்.
இதேவேளை மாணவர்களுடன் நாம் எவ்வளவு அன்பாக பழகுகிறோமோ, அந்தளவு கண்டிப்பும் வேண்டும். மாண வர்களுக்கு கட்டுப்பாடு அவசியம். 
இவ்வுண்¨டிம உணரப்படாமல் மாணவர் களுக்கு அதிக சுதந்திரம் வழங்கப்பட் டால் மாணவர்கள் நெறி தவறவும், ஆசிரியத்துவம் பாதிக்கப்படவும் வழி வகுக்கும். சில ஆசிரியர்கள் மாணவர்க ளிடம் கண்டிப்பை வெளிப்படுத்தாது அதிக அன்பும், சுதந்திரமும் கொடுப்பா ர்கள். 
இது மாணவர்களிடத்தில் தமக்கு கெளரவத்தையும், மதிப்பையும் அன்பை யும் எற்படுத்தும் என நினைக்கிறார்கள். ஆனால் உண்மை அதுவல்ல, காலம் போக மாணவர்களுக்கு எம்மீதுள்ள பயம், மதிப்பு, கெளரவம் குறையும். எமது கட்டளைகளை அலட்சியப்படுத்த தொடங் குவார்கள்.
எந்த வழியிலும் பதில் கூறி குறித்த ஆசானிடம் இருந்து தப்பித்துக் கொள் ளலாம் என்ற எண்ணம், அவர் கள் வரம்பு மீறும் போது மாணவர்க ளின் மனதில் உதிக்கும். இவ்வாறான எண்ண ங்களுக்கும், செயல்களுக்கும் எமது செயலே காரணமாக அமைகிறது. 
8qநிtஞி, அன்பு, சுதந்திரம் மூன்றையும் சம அளவில் வெளிப்படுத்தும் ஆசான் களின் கட்டளைகள் புறக்கணிக்கப்படு வதில்லை. இவ்வாறான ஆசான்கள் அவர்களின் ஆயுளின் பின்பும் பாரா ட்டப்படுகிறார்கள் என்பதே காலம் உணர்த்தும் உண்மையாகும்.
மாணவர்களுக்கு ஆசிரியரை பிடிக்க வும் வேண்டும், அவர்கள் மேல் மதிப் பும் ஏற்பட வேண்டும் என்பதை நாம் உணர்ந்து மாணவர்களிடம் செயல் ரீதி யான மாற்றத்தை முதலில் ஏற்படுத்த வேண்டும்.
கட்டுக்கோப்பான வகுப்பறையில் இன் பகரமான கற்றல்-கற்பித்தல் செயற்பாடு மாணவர்களிடையே சமூக, சமய, மனப்பாங்கு, நடத்தை ரீதியிலான மாற் றத்தை எற்படுத்தும்
இனி மலரப் போகும் நாட்களை இது வரை கடந்த நாட்களை விட சிறப்பா க்க முன்னாயத்துடன் ஆசான்களான நாம் செயற்பட உறுதிபூணுவோம். 
என்னிடம் படித்த ஒரு மாணவன் ஆசிரியன், வைத் தியன் என்று கூறாமல் என்னிடம் கற்ற மாணவர்கள் அனைவரும் சமூகத்தில் உயர்ந்த அந்தஸ்த்தில் இருக்கிறார்கள் எனக் கூறும் நிலைக்கு எம் சேவை உயர உழைப்போம். 
பணத்தை சேகரிப் பதற்கான கல்வியை மட்டும் வழங்காது நல்ல பண்பாட்டு ரீதியான, ஒழுக்க விழு மியங்களை நிலை நாட்டும் நிறை கல் வியை ஆசிரியர்கள் வழங்குவது காலத்தின் தேவையாகும்.
ஆசிரியத்துவம் மனதால் நேசிக்கப்பட்டுசுவாசிக்கப்பட வேண்டியதுஆசிரியப் பட்டம் வித்திட்டு பெற்றிருந்தாலும்விபத்தில் கிடைத்திருந்தாலும்விருப்பப்பட வேண்டிய சேவையது. 
ஆசான் மாணவர்களால்தினம் தினம்வாசிக்கப்படும் வாழ்க்கைப் புத்தகம்என்பதை ஆசான்களானஎம் மனதில்தடம்பதித்து நிமிர்ந்துநிலைத்து நிற்போம்,நிற்க வைப்போம்!
