தண்டனைக்கூடம் அல்ல வகுப்பறை!


எஸ். பாண்டியன்
பாடசாலை என்பது வெறுமனே கல்வியை மாத்திரம் போதிக் கின்ற இடமல்லவென்பதும், ஆசிரியர் என்பவர் பாடவிதானத்தை மாத்திரம் ஒப்புவிப்பவர் அல்லவென்பதும் இன்றைய கல்வியியலாளர்களின் அபிப்பிராயம் ஆகும்.
இத்தகைய கருத்துக்குக் காரணங்கள் உள்ளன. பாடவிதானக் கற்பித்தலென் பது நடைமுறை வாழ்வுக்குப் பயன் படாத வெறும் பட்டங்களை மாத்தி ரமே மாணவனுக்கு ஊட்டுமேயொழிய, எதிர்கால சவால்களுக்கு முகம் கொடுக்கக் கூடியதான பயிற்சிகளை வழங்கப் போவதில்லையென கல்வி யியலாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
பாடசாலையை மையப்படுத்தி நிற்கும் இத்தகைய கருத்துக்களைச் சீர்தூக்கிப் பார்க்கின்ற போது ஆசிரிய சமூகம் மாத்திரமன்றி பெற்றோர் சமூகமும் இன்றைய மாணவன் தொடர்பாக புதிய பரிமாணங்களுக்குச் செல்ல வேண்டியதொரு தேவை ஏற்படுவதை எம்மால் உணர முடிகிறது.
கல்வியியலாளர்களின் கருத்துக்களுடன் ஒன்றித்துப் போக நாம் முற்படுகின்ற போது, &#39;பாடசாலை&#39; என்பது கல்விக் கூடம் மட்டும்தான் என்ற பாரம்பரிய அபிப்பிராயம் மாற்றமடைவது தவிர்க்க முடியாததாகிப் போகிறது.
அதேசமயம் இன்றைய மாணவர்கள் குறித்தும் ஆசிரியர்கள் தொடர்பாகவும் ஆழமாக அலசி ஆராய வேண்டிய கட்டாயமும் எமக்கு ஏற்படாமலில்லை.
மாணவர்கள் தொடர்பான ஆய்வின் போது ஆரம்ப வகுப்புகளில் பயிலும் சிறார்களே முன்னிலைப்படுத்தப்பட வேண்டியவர்களாகின்றனர். சவால்கள் நிறைந்த எதிர்காலத்துக்குத் தயார் படுத்தப்படும் இளமைப்பருவம் அதுவென்பதனால் &#39;ஈரமான களிமண்&#39; பருவமென அதனை ஒப்பிடுவது மிகவும் பொருத்தமாகும்.
எதிர்கால கல்வி முன்னேற்றமாகட் டும் அன்றேல் நல்லொழுக்கமாகட் டும்..... அதற்கான பாதையைத் தீர்மானிக்கின்ற பருவமே இதுதான். எனவேதான் பாலர் பருவத்துக் கற் பித்தல் மற்றும் புறக்கிருத்திய செயற் பாடுகள் தொடர்பாக கல்வியியலாளர் களும் கல்வி அதிகாரிகளும் கூடுதல் கரிசனை செலுத்தி வருகின்றனர்.
மனம் நிறைந்த சஞ்சலங்களுடன் தயங்கித் தயங்கி முதல் தடவையாக பாடசாலை எல்லைக்குள் காலடி பதிக்கின்ற மாணவனின் எதிர்கால இலக்கினைத் தீர்மானிப்பதாக பாடசாலைச் சூழலே அமைகின்றது. அம்மாணவனைப் பொறுத்தவரை பாடசாலைச் சூழலைத் தீர்மானிப்பதில் அவனது ஆசிரியரே செல்வாக்குச் செலுத்துபவராகத் திகழ்கின்றாரென்பது உண்மை.
எனவே இன்றைய மாணவன் தொடர்பான கல்வி விடயங்களிலும் ஒழுக்க விழுமியங்களிலும் ஆரம்ப வகுப்பு ஆசிரியர்களே ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டியவர்களா கின்றதென்பதை மறுப்பதற்கில்லை. மாணவச் சிறார்களைக் கையாள்வதில் இன்றைய ஆசிரியர்கள் கைக்கொள் கின்ற முறைமைகள் தொடர்பாக பல்வேறு கோணங்களிலிருந்தும் முரண்பாடானதும் விரும்பத்தகாதது மான புகார்கள் வலுவடைந்து வரு வதன் காரணமாக &#39;ஆசிரியம்&#39; என்பது ஆய்வுக்குரிய கருப்பொருளாகி நிற்கி றது. அதேசமயம் ஆசிரியன் என்பவன் மாணவ சமூகத்தைப் பொறுத்த வரை யாரென்பதை விளக்க வேண்டிய தேவையும் இங்கு உண்டாகிறது.
&#39;ஆசிரியன் என்பவன் கற்பிப்பவ னல்லன்; அவன் கற்பதற்கு வழி காட்டுபவன்&#39; என்கிறார்கள் அறிஞர்கள். இக்கருத்துடன் நாமெல்லாம் உடன்பட வேண்டியுள்ளது.
தற்கால நவீன தகவல் தொடர்பாடல் யுகத்தைப் பொறுத்த வரை கல்விக்கான சிறந்த வழிகாட்டியொருவரையே மாணவன் எதிர்பார்த்து நிற்கிறான். &#39;கற்பித்தல்&#39; என்பதைப் பார்க்கிலும், &#39;கல்விக்கான வழிகாட்டல்&#39; என்பது இன்றைய யுகத்தில் மேலோங்கி நிற்பதை நாம் காண்கிறோம். ஆகவே தான் ஆசிரியன் என்பவன் மாணவனின் எதிர்காலத்துக்கான அதிமுக்கிய நப ராக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறான். அதுமாத்திரமன்றி ஆசிரியத் தொழிலென் பது எத்தனை முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தென்பதுவும் இவ்விடத்தில் கவனத்துக் குரியதாகிறது.
இக்கருத்துக்காக ஆசிரிய சமூகம் உண்மையில் பெருமைப்படவே செய்யும். ஆனாலும் ஆசிரியர்களின் நடத்தைகள் தொடர்பாக நாடெங்கு மிருந்து பரவலாகக் கிடத்து வருகின்ற புகார்களை நோக்குமிடத்து இப்பெரு மிதம் களங்கத்துக்குரியதாகி நிற்கிறது.
சிறு வயது மாணவர் மீது ஆசிரியர் சிலர் இழைக்கின்ற கொடுஞ் செயல் கள் கிராமப் பகுதிகளில் மாத்திமன்றி கொழும்பு போன்ற பெரு நகரங்களில் உள்ள முன்னணிப் பாடசாலைகள் சிலவற்றிலும் நடந்தேறுவதாக பெற் றோர் வாயிலாக தகவல்கள் வெளி வருகின்றன. மாணவச் சிறார்களுக்கு ஆசிரிய, ஆசிரியைகள் சிலர் இழைக் கின்ற கொடுமையான செயல்களைப் பட்டியலிட முடியும்.
&#39;உடலில் தழும்புகள் ஏற்படும் படியாக தடியினால் கடுமையாக அடித்தல்; கரும்பலகை அழிப்பானி னால் முகத்தில் தாக்குதல்; கையில் கிடைக்கும் சிறு பொருட்களால் தலையில் தாக்குதல்; கைகள் இரண் டையும் மேலே உயர்த்தியபடி பாட நேரம் முடியும் வரை எழுந்து நிற்கு மாறு பணித்தல்; மாணவனின் கொப்பியை முகத்தில் வீசியெறிதல்; கொடுஞ்சொற்களால் மிரட்டி மனக்காயம் ஏற்படுத்தல்; வேண்டு மென்றே புள்ளிகளைக் குறைத்து அவமானப்படுத்தல்; சக மாணவன் முன்னிலையில் மோசமாக நிந்தனை செய்தல்.....
இவ்வாறாக சின்னஞ்சிறார்கள் மீது ஆசிரியர் சிலர் இழைக்கின்ற கொடுமைகள் தொடர்பான புகார்கள் நீதிமன்றம் வரை செல்வதைக் காண்கிறோம்.
பிஞ்சு உள்ளங்களின் உடலில் ஏற் படுகின்ற காயங்கள் எளிதில் ஆறி விடலாம். ஆனால் மனவடுக்கள் இலகுவில் குணமாகி விடுவதில்லை. அம்மாணவர்களை நற்பிரஜையாக்கு வதிலோ அல்லது கிரிமினல் ஆக்குவ திலோ இத்தகைய மனவடுக்களே செல்வாக்குச் செலுத்துகின்றன என் கிறார் கொழும்பில் கடமை யாற்றும் உளவள ஆலோசகர் ஒருவர்.
பாடசாலைக்குச் செல்ல மாட்டே னென்று சிறு குழந்தையொன்று அடம்பிடிக்குமானால் அக்குழந்தையின் பாடசாலைச் சூழல் ஆராயப்பட வேண்டியதாகும் என்கிறார் இவர்.
சிறு வயது மாணவனின் உள்ளத்தை வளப்படுத்த வேண்டிய பொறுப்பில் உள்ள ஆசிரியர் இங்கே உளவள சிகிச்சைக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டிய வராகி நிற்கும் பரிதாபம் காணப்படு கிறது.
பாடசாலைக்குச் செல்ல முடியாதென அடம் பிடிக்கும் மாணவனின் வகுப் புச் சூழல் எத்தகைய பயங்கரம் மிக்கதோ அது போன்றதொரு ஒவ்வாத சூழலே சம்பந்தப்பட்ட ஆசிரியை அல்லது ஆசிரியரின் வீட்டிலும் காணப்படலாமென்ற ஊகத்துக்கும் இங்கு இடமுண்டு.
மேல் மாகாணத்தில் உள்ள மிகவும் பிரபலமான தமிழ்ப் பாடசாலை யொன்றிலும் இதே வித பிரகிருதியான ஆசிரியை ஒருவரை சமீபத்தில் சந் திக்க நேர்ந்தது.
மாணவர்கள் மீது இந்த ஆசிரியை இழைக்கின்ற சித்திரவதைகளில் வழமையானது கரும்பலகை அழிப்பா னால் முகத்தில் அடிப்பதாகும். வெண்கட்டித்தூசு கொண்டுள்ள நச்சு இரசாயனங்கள் பற்றி விஞ்ஞானம் கற்ற இந்த ஆசிரியை அறிந்திருக்காத துதான் பரிதாபம்!
மேற்படி ஆசிரியையின் சித்திரவதைகள் தொடர்பாக அதிபரின் காதுகளுக்கு செய்தி எட்டிய பின்னரே விடயங்கள் தெரியவந்தன. குடும்பத்தில் நாளும் பொழுதும் எதிர்நோக்கிய சச்சரவுகளையே அந்த ஆசிரியை வகுப்பறையில் பிரதிபலித்தார்.
&quot;உங்கள் வீட்டுப் பிரச்சினைகளை பாடசாலை வாசலில் கழற்றி வைத்து விட்டு உள்ளே வாருங்கள். வகுப் பறையை நட்புறவு சோலையாக்குங்கள். மாணவர்கள் உங்களை நேசிக்கத் தொடங்குவர்&quot; என்று அக்கல்லூரியின் அதிபர் நேரில் கூறிய ஆலோசனையை ஏற்கும் திராணியும் அந்த ஆசிரியை யிடம் இருக்கவில்லை.
இன்றைய ஆசிரிய சமூகத்தில் உள்ள குறித்த தொகையினர் மனவளம் குறைந்தவர்களா கவே காணப்படுகின்றனர். அவர்கள் கற்கும் காலத்தில் காணப்பட்ட கற்பித்தல் முறைதான் இதற்கெல்லாம் காரணமா அன்றி சுயநல மனோபாவம் காரணமாகிவிட்டதா என்பதை யெல்லாம் ஆராய்ந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.
&#39;உங்களை நாடி வருகின்ற கண்ணா டிப் பூக்களை நொருக்கி. அவர்களது வாழ்வைச் சீரழிக்கும் பாவ மூட்டையைச் சுமக்காதீர்கள்&#39; என்பதைத் தவிர வேறெதுவும் இவர்களைப் பார்த்துக் கூற முடியாதிருக்கிறது.
