இந்திய அணுமின் நிலையங்களால் இலங்கைக்கு பாதிப்பு கிடையாது

சிரேஷ்ட விஞ்ஞானவியல் அதிகாரி, கதிராக்கத்திற்கான சுதாகரிப்பு நடவடிக்கையும் திட்டமிடலும் அணுசக்தி அதிகார சபை
நூறு வருடங்களின் பின்னரே விஞ்ஞா னிகள் அயனாக்க கதிர் மற்றும் கதிராக்கவியலை கண்டுபிடித்துவிட்டனர். இன்றைய நாளில் கதிராக்கம் அகில உலக ரீதியில் கைத்தொழில், மருத்துவம், கல்வி, ஆராய்ச்சி மற்றும் மின் உற்பத்திக்கு பயன்படுகிறது. அதுமட்டுமன்றி விவசாயம், தொல்பொருள் ஆராய்ச்சி மற்றும் புவி சம்பந்தமான ஆராய்ச்சிகளுக்கும் பயன்படுகிறது.
மேற்கூறப்பட்ட பயன்பாடுகளில் அணுமின்னைத் தவிர அனைத்து வழிகளிலும் இலங்கையும் கதிராக்க சக்தியைப் பயன்படுத்துகின்றது. அதன் பெரும் பங்கு, புற்றுநோய் மருத்துவத்திலும் நோய் அறி கருவிகளிலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. கதிராக்க மூலகங்களில் எக்ஸ் கதிரானது மிகவும் பிரபல்யமாக உள்ளது. 
இது கைத்தொழில் மற்றும் பொறியியல் துறைகளிலும் பயன்படுகின்றது. உலோக ஒட்டுத் துவாரங்கள், கற்கலவை உருவமைப்புக்கள், நோய்த் தீர்வுகள், நீர்த்தாங்கியில் உள்ள கசிவுகளை அவதானித்தல், தடிப்பு, அடர்த்தி, மட்டம் போன்ற பொறிமுறை குணாதிசயங்களை உற்பத்திச் செயன்முறையின் பொருட்டு அறிதல் போன்றவை அவற்றிற்குச் சில உதாரணங்களாகும். 
பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சி மையங்கள் இரசாயன மற்றும் உயிர் - இரசாயன பொறிமுறைகளின் பொருட்டு கதிர் பல்பகுதியங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. இலங்கையில் உற்பத்தித்திறன் மற்றும் அபிவிருத்தியின் பொருட்டு இலங்கையில் கதிர் மற்றும் கதிர்பல்பகுதியங்கள் விவசாய கால்நடைப் பகுதிகளில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

அணுப்பிளவின் மூலம் பெறப்படும் அணுசக்தியில் இருந்து வெப்பசக்தி மற்றும் மின்சக்தியைப் பெற முடியும். உலகின் 13 – 14 வீத மின் பாவனையானது அணுமின்னி லையத்தின் (னிஜிஜி) மூலமே வழங் கப்படுகின்றது. அணுமின்னிலை யமானது வெப்ப மின்னிலையத்தின் ஒரு வசைகயாகும். இது ஒன்று அல்லது பல மின்னுலைகளைக் கொண்டிருக்கும். கருப்பிளவுத் தாக்கம் நடைபெறும் இடம் மின்னுலை எனப்படும். அணுஉலையில் யுரேனியம் எரிபொருளாகப் பயன்படுகிறது. 
செறிவாக்கப்பட்ட யுரேனியத்தை அணு உலையில் எரிபொருளாகப் பயன்படுத்தும் அதேவேளை சில அணு உலைகளில் இயற்கை யுரேனியம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. யுரேனியம் – 235 பல்பகுதியம் அணு பிளவுத் தாக்கத்திற்கு உட்படக்கூடியது. அணு பிளவுத் தாக்கத்தின் மூலம் பெருந்தொகையான வெப்ப சக்தியும் கருத்தாக்க மூலகங்களும் உருவாக்கப்படுகின்றன. 
பாரம்பரிய வெப்ப மின்னிலையங்களில் இருப்பது போன்று வெப்ப சக்தி மூலம் நீராவி உருவாக்கப்பட்டு அந்நீராவி மூலம் மின்பிறப்பாக்கியில் பொருத்தப்பட்ட சுழலி இயக்கப்பட்டு மின் உற்பத்தி செய்யப்படும். இதன் போது அணுக்கழிவுகள் கவனமாக அணு உலைகளில் இருந்து அகற்றப்படும்.
2012 மாசி வரையான கணக்கெடுப்பில் இதுவரை 31 நாடுகளில் 436 அணு மின்னிலையங்களும் 150 இற்கு மேற்பட்ட கடல் பயன்படு கொள்கலன்களும் (வான் ஊர்தி, நீர் மூழ்கிக் கப்பல்) கதிர் உந்துகை மூலம் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன. அணு மின்னுற்பத்திக்கு அப்பால் உலக ரீதியில் ஆராய்ச்சி கூடங்களிலும் பல்கலைக்கழகங்களிலும் கதிரியக்க மூலகங்களின் உற்பத்திக்காக அணு ஆராய்ச்சி உலைகளானது பாரிய அளவில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவ்கதிரியக்க மூலகங்களானது கைத்தொழில் மற்றும் மருத்துவ தேவைக்காக பயன்படுகின்றது.
இந்தியாவில் அணு மின்னானது அனல்மின், நீர்மின், மீள் சுழற்சி முறை மின்னிற்கு பின் நான்காவது இடத்தில் பெரும் பங்கு வகிக்கின்றது. 2010 இன் தரவுகளின்படி இந்தியாவில் 20 அணு மின்னுலைகள் 6 அணு மின்னிலையங்களில் தொழிற்படுவதன் மூலம் 4780 ணிதீ மின்னை உற்பத்தி செய்கின்றன. இதைவிட மேலும் 7 மின்னுலைகளின் மூலம் 5300 ணிதீ மின்னை உற்பத்தி செய்வதற்கான நடவடிக்கைகள் நடைபெற்றுக்கொண்டு இருக்கின்றன. அதன் பிரகாரம் 2032 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் 63,000 ணிதீ அளவுமின்னை அணுமின்மூலம் உற்பத்தி செய்வதற்கான தீர்மானம் எடுக்கப்பட்டுள்ளது.
கதிராக்க மூலம் மற்றும் தொழினுட்பங்கள் தொழினுட்ப வல்லுனர்களாலே கடந்த காலங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டன. சகலவிதமான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்ட பொழுதிலும் விபத்துக்கள் நடைபெற சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளன. சர்வதேச அணுசக்தி அதிகார சபையினால் அணு மற்றும் கதிராக்க விபத்துக்கள் பின்வருமாறு வரைவிலக்கணப்படுத்தப்படுகின்றன.
‘குறிப்பிடத்தக்க பின் விளைவுகளை மக்களுக்கும் சூழலுக்கும் ஏற்படுத்தும் நிகழ்வு’ ஆகும். உதாரணம் : தனிப்பட்ட நபரை கொல்லும் நிகழ்வு, சூழல் மாசடைதல்.
கடந்தசில தசாப்தங்களாக பல அணு விபத்துக்கள் இடம்பெற்றுக் கொண்டிருக்கின்றன. மேலதிக கதிர்வீச்சு மூலம் மக்கள் இறப்பதுடன் பலர் புற்றுநோயினால் பாதிக்கப்படுகின்றனர். பாரிய விபத்துக்கு பொதுவான காரணம் பாதுகாப்பின்மையான அமைவுகள் ஆகும். 1945 தொடக்கம் 2000 வரையான காலப் பகுதிகளில் அணுத் தொழிலகம், இராணுவம், வைத்தியசாலை, ஆராய்ச்சிகளின் பொருட்டு 142 பாரிய விபத்துக்கள் அறிக்கைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 
அவற்றுள் தொழிலக கதிர்வீச்சு ஊடுபடமெடுப்பு, கதிர்வீச்சு சிகிச்சைகளில தவறான பயன்பாடுகளே முதன்மைக் காரணமாகும். சில வைத்தியசாலைகளில் அனுமதியளிக்கப்படாத உபகரண பயன்பாடுகளால் அளவுக்கதிகமான கதிர்வீச்சு ஏற்பட்டு பாதிப்புக் குள்ளாகின்றது. 1987 இல் கோயானியா, பிரேசில் பகுதியில் இடம்பெற்ற விபத்தில் 4 பேர் மரணித்துள்ளனர். இதற்கு காரணம் வைத்திய பாவனையிலிருந்து கைவிடப்பட்ட கதிர்வீச்சு மூலகம் அக்கட்டடத்தில் இருந்தமையாகும்.
அணுப் பாவனையின் பொருட்டு தவறுதலாக வெளிப்படும் அணுப் பிளவுப் பொருட்கள் சூழலுக்கு விடப்படும் சாத்தியமும் அப்பகுதிகளில் படியும் சாத்தியமும் உள்ளன. இதற்கு எதிர்ப்பு நடவடிக்கை அவசியமாகும். அணுக் கருக்கள் (விs-137, விs-134, 1-131, 1-125, ........) வாயு, ஆவியாதல், படிவுகள் முறையில் சூழலை அடையமுடியும். அவை பின்னர் வளியினால் எடுத்துச் செல்லப்பட்டு பரவலாக்கப்பட்டு ஐதாக்கப்படும். மழைக் காலங்களில் பெரும்பாலும் அவை நிலத்தையடையும். 
இப்பரவலாக்கம் வளியின் வேகம் திசைக்கு ஏற்றவாறு மாறுபடும். கதிர்வீச்சுச் செறிவானது சடுதியாக வளியிலிருந்து குறையும். இருப்பினும் குறிப்பிட்ட அளவு மூலகங்கள் தொடர்ந்து நிலத்தில் படிவாகி குறிப்பிட்ட தூரத்திற்கு அதன் பாதிப்புக் காணப்படும். இதன் பின்னர் கதிர்வீச்சானது நேரடியாக வெளிப்படுதல், சுவாசம், உணவு உட்கொள்ளல், உணவுச்சங்கிலி மூலம் மனிதர்கள் உட்பட அனைத்து உயிரினங்களையும் வந்தடையும். உடலில் கதிர்வீச்சு வெளியீடானது கதிரியக்க அளவில் தங்கியுள்ளது.
ஆராய்ச்சியாளர்களால் அணுக் கதிராக்கத்தில் இருந்து இருவகையான விபத்துக்கள் உருவாகும் என கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. அவையாவன குறுங்கால உடல் பாதிப்பு (எரிகாயம், காய்ச்சல், இறப்பு) – குறுங்காலத்தில் நோய்க்குரிய அறிகுறிகள் தெரியும் (செக்கன், நிமிடம், மணித்தியாலம், சில நாட்கள்) நீண்டகால உடல் பாதிப்பு (புற்றுநோய்) – நீண்டகாலத்தில் நோய்க்குரிய அறிகுறிகள் தெரியும் (10 வருடங்கள்), எவ்வாறாயினும் நீண்டகால உடல் பாதிப்புக்கான சாத்தியக்கூறுகள் அதிகம்.

வரலாற்றின் அடிப்படையில் சில முக்கியமான விபத்துக்கள் இடம் பெற்றுள்ளன. அவற்றில் சில, செர்நோபைல் (1986), புகுசிமா டைச்சி (2011), திரி மைல் ஐலன்ட், அணுமின் நீர்மூழ்கிக் கப்பல் – k 19 உலை விபத்து (1961).
உக்ரைனில் 1986 இல் இடம்பெற்ற செர்நோபைல் விபத்தானது இதுவரை நிகழ்ந்த விபத்துக்களில் மிகவும் கொடூரமானதாகும். இதன் பொருட்டு 56 பேர் நேரடியாக கதிராக்கத் திற்குட்பட்டு மரணமடைந்ததுடன் 237 பேர் கதிராக்க காய்ச்சலினால் பாதிக்கப்பட்டனர். அதேசமயம் கதிர் படிவுகள் பெலாறஸ், உக்ரைன், ரஷ்யா மற்றும் ஐரோப்பாவின் சில பகுதிகளில் உள்ளாக்கப்பட்டன. 2005 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட அறிக்கையின்படி குறிப்பிட்ட பிரதேசத்தில் கதிராக்கத்தின் காரணத்தால் புற்றுநோய் ஏற்பட்டு மேலதிகமாக 4,000 பேர் மரணித்துள்ளனர். 
இவ்விபத்தினால் குறிப்பிட்ட பிரதேசத்தில் 7 பில்லியன் தொகை மதிக்கத்தக்க பொருள் நஷ்டமும் 350,000 பேர்களின் வலுக்கட்டாய இடம்பெயர்வும் ஏற்பட்டது. தவறான முடிவுகள் மற்றும் ஊழியர்களின் அதிகாரமற்ற தலையீடுகள் செர்நோபைல் விபத்துக்கு காரணமாக இருந்தாலும் அணு உலையின் போதிய பாதுகாப்பின்மை, அணுஉலை மூடியின் இறுக்கமின்மை காரணத்தால் இவ்விபத்து நிகழப்பெற்றது.
புகுசிமா டைச்சி அணு விபத்தானது செர்நோபைல் விபத்துக்குப் பின் நிகழ்ந்த மிகப்பெரிய விபத்தாகும். உபகரண செயலிழப்பு, அணுக்கசிவு, சூழலுக்கு விடப்பட்ட அணுப் பிளவு பொருட்கள் காரணமாக டொஹொகு நிலநடுக்கம் மற்றும் சுனாமி 11.03.2011 அன்று இடம்பெற்றது.
மின்னிலையமானது ஆறு வேறுவேறான கொதிநீர் அணு உலைகளைக் கொண்டுள்ளது. இது டோக்கியோ எலக்றிக்பவர் கொம்பனியால் பராமரிக்கப்படுகின்றது. நிலநடுக்கம் நிகழ்ந்தபோது அணுஉலை – 4 எரிபொருள் இறக்கம் செய்யப்பட்டிருந்தது. அணுஉலை – 5, 6 பராமரிப்பிற்காக மூடப்பட்டிருந்தது. நில நடுக்கத்தின் பின்னர் மிகுதி அணு உலைகள் தானாக மூடப்பட்டன. 
சுதாகரிப்பு மின் பிறப்பாக்கிகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டு இலத்திரனியல் மற்றும் குளிர்விக்கும் தொகுதிகள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டன. சுனாமியானது அணு உலையின் மின்தொடுப்பை உடைத்ததுடன் சுதாகரிப்பு மின்பிறப்பாக்கிகளில் வெள்ளத்தை ஏற்படுத்தியது. அதன் காரணத்தால் மின் பிறப்பாக்கிகள் இயக்கமிழந்து அணு உலையின் குளிராக்கி செயலிழந்தது. எனவே அணு உலைகள் அதிவெப்பப்படுத்தப்பட்டன.
சிறிது நேரத்தின் பின்னர் அணு உலை 1, 2, 3 இன் நடுப்பகுதி உருகியது. தொழிலாளர்களால் அணுஉலையை நிறுத்தவும் குளிர்விக்கவும் முடியாமல் போனதால் பல ஐதரசன் வெடிப்புக்கள் ஏற்பட்டன. கடல் நீரைப் பயன்படுத்தி குளிர்விக்க முயன்ற போது அணுஉலை முழுவதுமாக அழிவடைந்தது. மின்னிலையத்தைச் சுற்றி 20 kசீ வரையான பகுதியில் கதிரியக்கப் பயத்தால் தொழிலாளர்கள் வெளியேற்றப்பட்டனர்.
ஜப்பான் அலுவலர்கள் சர்வதேச அணு நிகழ்ச்சி அளவுத்திட்டத்தின் படி (யினிரிஷி) அளவிட்ட போது ஆரம்பத்தில் மட்டம் 4 இருந்தது. பின்னர் படிப்படியாக மட்டம் 5 இலிருந்து 7 வரை உயர்ந்தது.
செர்நோபைலில் இடம்பெற்ற விபத்தில் வெளியிடப்பட்ட கதிரியக்க அளவின் 1/10 பங்கு இவ்விபத்தில் வெளியிடப்பட்டதாக ஜப்பான் அரசாங்கம் மதிப்பிட்டுள்ளது. குறிப்பிட்டளவு கதிர்வீச்சு மூலகங்கள் இதன்பொருட்டு நிலம் மற்றும் கடல்நீரில் அடைந்துள்ளன. ஜப் பான் அரசாங்கம் மேற்கொண்ட அளவீடுகளின்படி விபத்து இடம் பெற்ற மின்னிலையத்தில் இருந்து 30 50 kசீ தூரத்தில் காணப்படும் பிரதேசத்தில் சீசியத்தின் (விs) அளவு அதிகமாகக் காணப்படுவதால் அங்கு வளர்க்கப்பட்ட உணவுகள் விற்ப னைக்குத் தடை செய்யப்பட்டன.
(தொடரும்)
