அழியாப் புகழுடன் இன்றும் எம்மத்தியில்வாழும் சுவாமி ஞானப்பிரகாசர்


துரை. ஆரோக்கியநாதன்
(பலாலி ஆசிரிய கலாசாலை ஓய்வுபெற்ற பிரதியதிபர்)
ஞானப்பிரகாச அடிகளாரின்64 வது வருட நினைவை முன்னிட்டு இக்கட்டுரை பிரசுரமாகிறது

உலகில் ‘உதிப்போர் பலர்
உலகை நினைப்போர் சிலர்
உயர்வு தேடுவோர் பலர்
உயர்வு அடைவோர் சிலர்’
தமிழுக்கும் கத்தோலிக்கத்திருமறைக்கும் மகத்துவமான பணிபுரிந்த சேவைச் செம்மல் நல்லூர் சுவாமி ஞானப் பிரகாசர் என்றால் அது சாலவும் பொருந்தும். 
தியாகப் பணியினால் இலங்கையில் உயர்வுபெற்ற சில பேரறிஞர்களில் நல்லூர் சுவாமி ஞானப்பிரகாசர் தனக்கென முத்திரை பதித்துள்ளார். இவர் இறைவனடி சேர்ந்து அறுபத்தி நான்கு வருடங்கள் கழிந்தாலும் இப்பெருமகனாரின் சேவை மங்காமல் மறையாமல் ஒளிவீசும் மாணிக்க மாகத்திகழ்கிறது என்பது வெள்ளிடைமலையாகும்.
இவரின் ஒப்பியல் அகராதி இவர் ஓர் ஒப்பற்ற மாமேதை என்பதற்குச் சான்று பகர்கின்றது. அகராதியின் முன்னுரையில் அடிகளால் எழுதப்பட்ட கூற்று அனைவரின் சிந்தனைக்கு உரியது.
“அன்பினால் தூண்டப்பட்டு இடையூறுகள், துன்பங்கள் நிறைந்த குருத்துவத் தொண்டுடன் கல்வி விருத்திக்காக அயராது உழைத்தேன்” என்று தன்னைப்பற்றி இவர் இரத்தினச் சுருக்கமாகக் கூறியுள்ளார்.
இவர் மானிப்பாய் பிள்ளையார் கோயில் முகாமையாளரான இராச சிங்கம் சாமிநாதப்பிள்ளை என்பவரின் மகனாக 30.08.1875 இல் பிறந்தார். இவரது அன்னையார் தங்கமுத்து அம்மையார். இளம் வயதிலே கண வனை இழந்தவர். பின்பு அச்சு வேலியைச் சேர்ந்த ஸ்ரீ தம்பிமுத்துவை மறுமணம் செய்தார். சிறிய தந்தையின் வழிகாட்டுதல் தங்கமுத்து அன்ன முத்தாகவும், மகன் வைத்தியலிங்கம் ஞானப்பிரகாசானாகவும் கத்தோலிக்க திருமறையைத் தழுவ வழிவகுத்தது.
“ஈன்ற பொழுதிற் பெரிதுவக்கும் தன் மகனைச் சான்றோன் எனக்கேட்ட தாய்” (திருக்குறள் 69) என்ற வள்ளுவனின் வாக்குக்கு இலக்கணமாய் விளங்கினார். அன்னமுத்து அம்மையார். குழந்தையுடைய உடலை மட்டும் பெற்றெடுப்பவள் அல்ல தாய். அதனுடைய புகழுடம்பையும் உருவாக்குபவள் அவளே.
சிறிய தந்தையின் ஞான ஒளி ஞானப் பிரகாசனை வழிநடத்தியது. அத்துடன் அன்னை முத்துவின் ஞான அமுதும் பிள்ளையை அறப்பற்றிலும் அன்னை மொழியிலும் மறைப்பற்றிலும் பின்னிப் பிணைத்து வளர்த்தன.
ஞானப் பிரகாசர் கருவிலே திருவுடையவராக விளங்கினார். இவருக்குக் கல்வி ஊட்டிய யாழ். புனித பத்திரிசியார் கல்வி அன்னையே இவரால் மகிமையும் பெருமையும் அடைந்தாள். இவர் தமது படிப்பை முடித்த பின்னர் பெருந்தோட்டமொன்றில் கணக்காளராகப் பதவியேற்றார். ஓய்வான நேரங்களில் இலங்கைப் புகையிரதப் பகுதி எழுதுவினைஞர் பரீட்சைக்கு ஆயத்தம் செய்து பரீட்சையில் தகுதிக் கிரமத்தின்படி முதல் இடத்தைப் பெற்றது மன்றி கொழும்பு தலைமைப் புகையிரத திணைக்களத்தில் சிறிதுகாலம் பணிபுரிந்தார்.
ஞானப் பிரகாசருக்குக் கிறிஸ்துவின் ஒளியின் வழியில் வந்த அருள்மிகு சாள்ஸ் கொலின் அ.ம.தி. அடிகளின் ஒரே ஒரு அமுதமொழி “நீர் இறைவனுக்குப் பணிபுரிய விரும்பினால் ஏன் உலகத்தை துறந்து குருமடத்தில் சேரக் கூடாது?” என்பதாகும். இதுவே இவர் புகழ்பூத்த உத்தம குருவாகத் திகழ்வதற்கு வழிசமைத்தது.
உன்னத நிலைக்கு வந்த ஞானப்பிரகாசர் 01.12.1901 இல் குருவாக திருநிலைப்படுத்தப்பட்டார்.
இவர் பல கோணங்களில் தலை சிறந்த போதகராகவும், உன்னத நூல்களை இயற்றிய மாபெரும் எழுத்தாளனாகவும், பன் மொழி மாமேதையாகவும் புகழ்பூத்த வரலாற்று ஆசிரியனாகவும், இறுதி மூச்சுவரை கடினமாக உழைத்த மறை பணியாளராகவும் திகழ்ந்தார்.
நல்லூர் சுவாமி ஞானப்பிரகாசருக்கு தமிழும் கத்தோலிக்க திருமறையும் இரு கண்களாகத் திகழ்ந்தன. இவர் மாபெரும் மறைப்பணியாற்றினார். இவர் இறுதி மூச்சு வரையும் இன்பத் தமிழையும் துறக்கவில்லை. அன்னை மொழிமேல் அதீதப் பற்றுக்கொண்டு அருள்தொண்டு புரிந்தார்.
“இறைவன் என்னை நன்றாகப் படைத்தநன் தன்னை நன்றாகத் தமிழ் செய்யுமாறே” என்ற திரு மூலரின் திருவாக்குக்கு இலக்கணமாக இவர் விளங்கினார். தமிழுக்குச் செய்த தன்னிகரில்லாத தனிப்பணி சொற்பிறப்பு ஒப்பியல் அகராதியாகியது. இது காலத்தால் அழியாதது. இவரின் நற்பணிகள் இவரின் சீடரான தும்பளை கலாநிதி தாவீது அடிகளால் தொடர்ந்து பேணப்பட்டன.
பல்கலைக்கழக படிக்கட்டில் ஏற வாய்ப்பும் வசதியும் குறைந்த சூழ்நிலையில் வாழ்ந்தாலும் இறைவன் அடிகளுக்குத் தந்த தனிப்பெரும் ஆற்றலை நன்கு பயன்படுத்தி அயராது கடினமாக உழைத்து பன்மொழிப்புலவராய் பல நூல்களைச் சமைத்து பாரெங்கும் புகழ்பூத்தவராக மறை பணியும் தமிழ்ப்பணியும் புரிந்தார். வடமொழி தமிழ், ஆங்கிலம், இலத்தீன் ஆகிய நான்கு மொழிகளையும் ஆழ்ந்து கற்றறிந்தார்.
கத்தோலிக்க குருவாகக் கடமையாற்றிய இவர். தமிழ் மொழியின் பெருமையை இங்கும் பாரத நாட்டிலும் பரப்பியது மட்டுமன்றி ஆங்கில நாடு, ஜேர்மனி முதலிய மேல் நாடுகளிலும் பரப்பினார். இவர் தமிழ் மொழி ஆராய்ச்சியிலே காலத்தைக் கழித்தார். 
சமஸ்கிருதம், பாளி, சிங்களம், தெலுங்கு கன்னடம், மலையாளம், இந்தி, போர்துக்கேயம், ஆங்கிலம், இலத்தீன், ஜேர்மன் முதலிய பல மொழிகளைக் கற்று அவற்றோரு சுவை பயக்கும் செந்தமிழை ஒப்பிட்டு ஆராய்ந்தார். 
இவ்வாறு செய்த மொழியாராச்சியின் பயனாக அ.இ.உ. எ என்னும் நான்கு எழுத்துக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டே தமிழிலுள்ள எல்லாச் சொற்களும் பிறந்தன என்பதை எடுத்து விளக்கினார். உலகில் உள்ள மொழிகளுள் காலத்தால் முந்தியது என்பதை மேல் நாட்டுப் பத்திரிகைகள் வழியாக உலகுக்கு எடுத்துக்காட்டினார்.
தமிழ்ச் சொற்களின் தோற்றத்தை ஆராய்ந்து “தமிழ்ச் சொற்பிறப்பு ஆராய்ச்சி” என்னும் அரிய நூலையும் எழுதினார். தமிழ் மொழியின் பெருமையை உலக அரங்கில் முழங்கச் செய்தவர் சுவாமி ஞானப்பிரகாசர் என்று கூறலாம் என்று இலங்கைப் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் கலாநிதி ஆ. சதாசிவம் குறிப்பிடுவது பொருத்தமானதே.
22.05.1981 இல் அறிவுக்கடலாகிய அடிகளின் பெருமையை உணர்ந்து இலங்கை அரசு நினைவு முத்திரை வெளியிட்டுக் &amp;8மிவிவித்தது. அவ்வேளை அமுதக விப்புலவர் யாழ். ஜெயம் தனது கவிதையில் இவ்வாறு சுட்டிக்காட்டினார். இது சிந்தனைக்குரியது.
“அன்றறிஞர் செருமனியோர் அகழ்ந்திழைத்த வைரமணி இன்aழ முத்திரைக்கண் இலங்கியொளி காலுகின்றார் காலமாய் விட்டார் என்றுரைத்தல் கற்பனையே காலமதாய் மாறிவிட்டார் என்பதுதான் பேருண்மை.”
1947-01-22 இல் இவர் இறைபதம் அடைந்த வேளை ஈழகேசரி பத்திரிகை நடுநிலை தவறாது நல்லூர் சுவாமி ஞானப் பிரகாசரின் பணியை மதிப்பீடு செய்து புகழாரம் சூட்டியது, அவ்வரிகள் பேரறிஞர்களை பெரிதும் கவர்ந்துள்ளன.
சில வரிகளை கோடிட்டுக் காட்டுவது “தொன்மை மறவேல்” என்பதற்குச் சான்றாகும்.
ஹெரஸ் சுவாமிகள் ஈழம் வந்தார். அடிகளின் முக்கியமான நோக்கம் ஞானப் பிரகாசரைக் கண்டு உரையாடி உறவாடி புதைப் பொருள் ஆராய்ச்சி சம்பந்தமான சில சந்தேகங்களை நிவிர்த்திப்பதே. 
அவர் ஞானப்பிரகாசர் அடிகளின் மொழி ஆராய்ச்சித் திறனையும் புலமையினையும் கண்டு பன்மடங்கு வியந்தார். பழைய ஏடுகள் சரித்திரக் குறிப்புகள் என்பனவே அவரின் செல்வம். இவரின் தொண்டுடன் தமிழியற் பணிகள் தமிழ்ப்பணி, வரலாற்றுப் பணி, சமயப்பணி ஆகியவை மகத்தானவை. தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் என்றும் நன்றிப்பெருக்குடன் நல்லூர் சுவாமி ஞானப்பிரகாசரை காலமெல்லாம் நினைவு கூரத்தக்கது.
