சுவர்க்க பூமியின் சோகக் கதை



அது ஆமர்வீதி பெரடைஸ் பிளேஸ்.
ஆங்கிலப் பெயராக இருந்தாலும் பெரடைஸ் தோட்டம் என்றே அழைக்கப்படுகிறது. கொழும்பில் மக்கள் வசிக்கும் குடியிருப்புகள் அல்லது பிரிவுகள் தோட்டம்&rsquo; என்ற பெயரால் அழைக்கப்படுவது வழமை.
இங்குள்ள ஆண்கள் முற்றத்து வீதியில் தான் இரவில் நித்திரைகொள்கிறார்கள் என்ற செய்தி ஆச்சரியம் தரக்கூடியதாகவும் நம்ப முடியாமலும் இருக்கலாம். ஆனால் அதுதான் உண்மை.
காற்றின் அசைவுக்கேற்ப உலர்ந்துகொண்டிருக்கும் ஆடைகளுக்கு மத்தியில் ஆங்காங்கே ஓடித்திரியும் சின்னஞ்சிறு குழந்தைகளின் பிஞ்சுக் குரல்கள், ஆலய மணியோசை, துணி துவைக்கும் சத்தம் ஆகியவற்றோடு சுறுசுறுப்பாக இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது பெரடைஸ் பிளேஸ்.


இந்தக் குடியிருப்பில் சலவைத் தொழில் செய்வோரே பெரும்பான்மையாக வசித்து வருகின்றனர். ஆங்கிலேயரின் ஆட்சிக்காலத்தில் சலவைத் தொழில் செய்வோருக்காக இந்த இடம் தரப்பட்டிருந்தது. அவர்களால் பெரடைஸ் பிளேஸ் என்ற இந்தப் பெயரும் சூட்டப்பட்டதாக மக்கள் கூறுகிறார்கள்.
பெரடைஸ் பிளேஸ் என்ற ஆங்கிலப் பதத்துக்கு சுவர்க்க பூமி என்று அர்த்தம். ஆனால் அது எந்தளவுக்கு யதார்த்தமாக சாத்தியப்பட்டிருக்கிறது என்றால் பதிலும் கேள்விக்குறியே.
ஆம்! இங்குள்ள தொழிலாளர்களின் குடியிருப்புகளில் போதிய இட வசதி இல்லாமை காரணமாக முற்றத்து வீதியிலேயே நித்திரை கொள்கின்றனர். தினமும் நூற்றுக்கணக்கானோர் வெறும் நிலத்திலேயே நித்திரைகொள்வதாக கவலையுடன் கூறுகின்றனர் அப்பகுதி மக்கள்.
இந்தத் தோட்டத்தில் சுமார் 350 குடும்பங்களைச் சேர்ந்தோர் வசிக்கின்றனர். இந்த வீடுகளில் அதிகமானவை கொழும்பு மாநகர சபைக்குச் சொந்தமானவை. இவற்றுக்கு மாதாந்த வரிப்பணம் அறவிடப்படுகிறது.
இந்த வீடுகளில் சுமார் 70 வீடுகள் 16 அடி நீளமும் 8 அடி அகலம் கொண்டவையாகவும் 8 அடி நீளமும் 8 அடி அகலம் கொண்டவையாகவும் கட்டுப்பட்டுள்ளன.
இவற்றை வீடு என்று சொல்வதை விட அறை எனச்சொல்வதே பொருத்தமாக இருக்கும். ஏனென்றால் ஒரு குடும்பம் வசிப்பதற்கு ஏற்றாற்போலில்லாமல் தனித்தனி அறைகளாகவே கட்டப்பட்டிருக்கின்றன.


எனினும் பரம்பரை பரம்பரையாக தொழில் செய்துவரும் இவர்கள் வறுமை காரணமாக அந்த அறைகளிலேயே வசிக்கிறார்கள். ஒரு சில அறைகளில் இரண்டு குடும்பங்கள் வசிக்கும் அவல நிலையும் உண்டு.
அந்த அறையில் இடவசதி போதாமையால்தான் முற்றத்து வீதியில் நித்திரைகொள்கிறார்கள்.
பெரடைஸ் தோட்டத்தில் வசிக்கும் கே.முத்துசாமி (வயது52) என்பவர் எம்மோடு பல்வேறு தகவல்களைப் பகிர்ந்துகொண்டார்.
&ldquo;நாம் பரம்பரை பரம்பரையாக சலவைத் தொழில்தான் செய்கிறோம். இந்த தோட்டம் 1931 ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேயரால் வழங்கப்பட்டது. ஆரம்பகாலங்களைப் போன்று இப்போது வருமானம் கிடைப்பதில்லை. ஓர் ஆடைக்கு 30 ரூபா சலவை செய்வதற்காக பெற்றுக்கொள்கிறோம். 
பொருட்களின் விலை அதிகரிப்பு காரணமாக எமக்கு ஆடை தருவோரும் ஆடைகளின் எண்ணிக்கையை குறைத்துக்கொண்டுள்ளனர். 
சொந்த வீடு வாங்குவதற்கு வசதியில்லாத காரணத்தினால் இங்குள்ளவர்கள் பரம்பரை பரம்பரையாக இங்கேயே வசிக்கிறார்கள். 1931 ஆம் ஆண்டு இந்த இடம் வழங்கப்பட்டதென்பதால் மூன்றாவது தலைமுறையினரும் இங்கேதான் வசிக்கிறார்கள். ஒரே வீட்டில் எத்தனை குடும்பம்தான் வசிப்பது? ஒவ்வொரு வீட்டிலும் உள்ள ஆண்கள் இரவில் முற்றத்து வீதியில் தான் நித்திரை கொள்கிறார்கள். உழைப்பின் களைப்பு தெரியாமல் இருப்பதற்காக சுவாரஸ்யமாக ஏதாவது பேசியவாறே நித்திரையாகிவிடுவோம்&rdquo; என்றார் அவர்.


&ldquo;நான் கூலித் தொழில் தான் செய்கிறேன். ஆடையொன்றுக்கு 30 ரூபா பெற்றுக்கொள்கிறோம். ஒருவர் 10 ஆடை தந்தால் 300 ரூபாவாகிறது. இப்போதுள்ள செலவுகளைப் பார்க்கும்போது 300 ரூபா உணவுத் தேவைக்கே போதுமாகிறது. இதனால் மக்கள் எமக்கு சலவை செய்வதற்கு ஆடை தருவது குறைவு.
வசதி படைத்த பலர் இலத்திரனியல் சலவை இயந்திரங்களை வாங்கியிருக்கிறார்கள். அதனால் எம்மை நாட வேண்டிய அவசியம் அவர்களுக்கு இல்லை.


நான் அறிந்த வரையில் எனது பரம்பரைத் தொழில் இதுதான். காலப்போக்கில் நாம் அறிந்த இந்தத் தொழிலையும் செய்ய முடியாமல் போய்விடுமோ என்ற பயம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. வருமானம் குறைவாக இருப்பதும் பொருட்களின் விலைகள் நாளுக்கு நாள் அதிகரிப்பதும் இதற்குக் காரணமாக இருக்கிறது&rdquo; என்கிறார் பி. மகேந்திரன்.
வறுமைக்கு மத்தியிலும் கடுமையாக உழைக்கும் இவர்கள் நாளாந்த வாழ்க்கைச் சுமையோடு போராட்டம் நடத்துகிறார்கள் என்றே கூறலாம்.
பெரடைஸ் தோட்டத்தில் துணி உலர்த்துவதற்கென பெரிய இடம் இருக்கிறது. அதன் நடுவே துணி துவைப்பதற்கான நீர்த்தாங்கிகளும் கற்களும் இருக்கின்றன.
ஒரு தொழிலாளி நாளொன்றுக்கு நூற்றுக்கும் அதிகமான துணிகளை துவைக்கிறார். துணிகளை உலரவைக்கும் கயிறுகளில் அவரவர்க்கென தனித்தனியான அலகுகளைப் பிரித்திருக்கிறார்கள். அதன் பிரகாரம் எழுதப்படாத நீதியைக் கடைபிடிப்பவர்களாக ஒற்றுமையுடன் நகர்கிறது இவர்களின் வாழ்க்கைப் பயணம்.
வானமே கூரையென திறந்த வெளியில் நித்திரைகொண்டு ஒவ்வொரு பகுதிகளுக்கும் சென்று ஆடை சேகரித்துப் பின் தோய்த்து உலர்த்தி மீண்டும் குறிப்பிட்ட வீடுளில் ஆடைகளைக் கொண்டு சேர்க்கின்றனர். கடுமையான உழைப்பை நம்பி மட்டுமே வாழும் இவர்கள் தாம் நிம்மதியாக வாழக்கூடிய அளவுக்கு வீடு வேண்டும் என்று யாரிடமும் கேட்டதில்லை என்கிறார்கள். எனினும் கொழும்பை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசியல்வாதிகள் நினைத்தால் தமது வாழ்க்கையை மாற்றியமைக்கலாம் என்ற கருத்தினையும் அவர்கள் முன்வைக்கிறார்கள்.
மழைக்காலம் என்றால் இவர்கள் படும்பாட்டை சொல்லில் அடக்குவது சிரமம். துணிகளை உலர்த்தவும் முடியாமல் நிம்மதியான உறக்கமும் இல்லாமல் கஷ்டப்படுகிறார்கள்.
பெரடைஸ் பிளேஸ் என்றால் சுவர்க்க பூமி என அர்த்தம் கொள்ளப்பட்டாலும் இந்த மக்களின் வாழ்க்கை என்னவோ அதற்கு எதிர்மாறாகத்தான் இருக்கிறது.



