சாய்ந்தமருது தனிப் பிரதேச சபை கோரிக்கையின் அவசியமும் நியாயமும்

நூறுல்ஹக்சாய்ந்தமருது-5
அம்பாறை நிர்வாக மாவட்டத்தின் கல்முனை தேர்தல் தொகுதியில் தனி முஸ்லிம் மக்களை மட்டும் கொண்டிருக்கும் ஓர் ஊர்தான் சாய்ந்தமருதாகும். இது தென்கிழக்குப் பகுதியில் நீண்டகால வரலாற்றுப் பின்னணியைக் கொண்ட ஒரு பழம்பெரும் பிரதேசமாகும். அம்பாறை மாவட்டத்தின் கரையோரப் பிரதேசத்தில் மருதம், நெய்தல் ஆகிய நிலத் திட்டியைக் கொண்டதாக சாய்ந்தமருது அமைந்திருப்பது இவ்வூரின் வளத்தினை எடுத்துக் காட்டுகின்றது.
கடந்த 2008ம் ஆண்டின் கணக் கெடுப்பின் பிரகாரம் 7118 குடும் பங்களும், 26, 872 மக்கள் சனத் தொகையும் 16, 936 வாக்காளர்களும் இங்கு வாழ்ந்து வருகின்றனர். மற்றும் பதினேழு கிராம சேவகப் பிரிவுகளை உள்ளடக்கிய ஒரு பிரதேச செயலகத்தையும் கொண்ட ஒரு தொன்மையான பிரதேசமாகவும் சாய்ந்தமருது காணப்படுகின்றது.
நான்கு இறைநேசச் செல்வர்களின் அடக்கஸ்தலங்களை தாங்கிக் கொண்டிருக்கும் இவ் ஊரில் ஒரு ஜூம்ஆப் பள்ளிவாசல் உட்பட பதினைந்து பள்ளிவாசல்கள், ஒரு ஹிப்ளு மத்ரஸா, ஒரு அரபுக் கல்லூரி, ஒரு தேசிய (ஸாஹிரா) பாடசாலை உட்பட 8 பாடசாலைகள், ஒரு கோட்டக் கல்வி அலுவலகம், மக்கள் வங்கி, கிராமிய வங்கி, இலங்கை வங்கிக் கிளை, தனியான பலநோக்குக் கூட்டுறவுச் சங்கம் என்பனவைகளும் இங்குள்ளன.
ஒரு தபால் நிலையம், 3 உப தபால் நிலையங்கள், இரு மாடிகளைக் கொண்ட சந்தைக் கட்டிடங்கள், பாரியளவிலான வர்த்தக நிலையங்கள், பொது நூலகம், தொழில் பயிற்சி நிலையங்கள், ஒரு மாவட்ட வைத்தியசாலை, சுகாதார வைத்திய அதிகாரி அலுவலகம் என்பனவற்றையும் இவ்வூர் கொண்டுள்ளது.
சன சமூக அமைப்புகள், விளை யாட்டுக் கழகங்கள், தன்னார்வ அமைப்புக்கள், இலக்கிய அமைப்புக்கள் போன்றவைகளும் உள்ளன. மற்றும் விளையாட்டு மைதானம், மீன்பிடித் துறைமுகம் என்பன அமைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் இவ்வூரின் மொத்த நிலப்பரப்பளவு 6.5 சதுர கிலோ மீற்றராகும்.
கடந்த 1988களிலிருந்து சாய்ந்த மருதுக்கென தனியான பிரதேச சபை வேண்டும் என்ற கோரிக்கை முன்வைக்கப்பட்டுக்கொண்டேயிருக்கின்றது. இப்பிரதேச மக்களின் உள்ளூர் அரசியல் அடையாளத்தினை பிரதிபலிப்பதிலும், ஊரின் மேம் பாடுகளை முன்னிறுத்தி செயற் படத்தக்கதுமான இக்கோரிக்கை காலத்திற்குக் காலம் பல பிரமுகர்களால் முன்வைக்கப்பட்டு வந்திருக்கின்றது. இதில் சமூக ஆர்வலர்கள், சமூகசேவை அமைப்புக்கள், ஜும்ஆப் பள்ளிவாசல் நிர்வாக சபை என்றும் பங் கெடுத்துள்ளன.
சாய்ந்தமருதுக்கென்று பிரதேச சபை அமைக்கப்பட வேண்டுமென்று கோருவது ஒரு புதிய வேண்டுகோள் அல்ல. இயலவே இங்கிருந்து வந்த அரசியல் உரிமையின் தொடர்ந் தேர்ச்சியான முன்வைப்பே இதுவாகும். ஏனெனில் ‘கரவாகுப்பற்றுக்கு ஆங்கிலேயர் காலத்தில் கிராமசேவகர் பிரிவுகளுக்கு இலக்கமிடப்பட்டபோது சாய்ந்தமருதுக்கு கே.பி. 47 தொடக்கம் கே. பி- 53 வரையான ஏழு குறிச் சிகளையும், 1928 இல் உள்ளடக்கி ‘கரைவாகு தெற்கு கிராமசபை’ உருவாக்கப்பட்டு; 10 வட்டாரங்க ளாகவும் வகுக்கப்பட்டு இருந்தன. 
நீண்டகாலமாக சாய்ந்தமருதுக்கென்று தனியான கரைவாகு தெற்கு கிராமாட்சி மன்றம்’ இயங்கி வந்தது. இது நமது நாட்டில் 1987இல் கொண்டு வரப்பட்ட பிரதேச சபைகள் சட்டத்தின் பின்பே கல்முனையோடு இணைக் கப்பட்டு கல்முனை பிரதேச சபையின் எல்லைக்குள்ளானது. இருந்தாலும் சாய்ந்தமருதுக்கென்று ஒருதனியான சபை உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்பது நியாயபூர்வமான கோரிக்கை என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. ஏனெனில் இருந்த உரிமையை உறுதிப்படுத்தும் கோரிக்கையே இது தவிர, புதிதாக ஒரு பகுதியை பிரித்துக்கோரும் பிரிவினை வாதமல்ல.
கடந்த 21.04.1999 ஆம் திகதி நாடாளுமன்றத்தில் ‘பிரதேச சபைகள் திருத்த சட்டமூல உரையில் கலந்து கொண்டு மாபெரும் தலைவர் மர்ஹ¥ம் எம். எச். எம். அஷ்ரஃப் உரையாற்றும்போது, ‘சாய்ந்தமருதுக்குத் தனியான பிரதேச சபையை ஏற்படுத்தித் தர வேண்டும்’ என்று குரல் எழுப்பினார். அதே தினம் இச்சட்டமூல விவாதத்தில் கலந்துகொண்ட ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரசின் இன்றைய தலைவர் ரவூப் ஹக்கீம் ‘ஆணைக் குழுவின் முன்பு கல்முனைப் பிர தேசத்திலே சாய்ந்தமருதுக்கென்று பிரத்தியேக செயலகமும், பிரதேச சபை யும் அமைய வேண்டும் என்று இரு பதுக்கும் மேற்பட்ட மனுக்கள் சமர்ப்பிக்கப்பட்டிருந்தன என்ற விபரத்தை எடுத்துக்காட்டியிருந்தார்.
நாடாளுமன்றத்தில், தொடர்புச் சாதனங்கள் மூலம் சாய்ந்தமருதுக்குத் தனியான பிரதேச சபை வேண்டும் என்பதை வெகுஜனப்படுத்துவதன் ஊடாகமட்டும் நடைமுறைக்கு இது வந்துவிடாது. இது தொடர்பான உரிய அமைச்சருடன் மிகவும் நெருங்கி இத் தேவையின் அத்தியாவசியத்தை உணர்த்துதல், ஜனாதிபதியின் விருப்பை இது விடயத்தில் பெறுதல் எனும் அம்சத்தை நமது அரசியல் பிரதிநிதிகள் இதய சுத்தியுடன் முன்னெடுக்கும் போதுதான் நமது இந்தக் கோரிக்கை வலுப்பெற்று சாத்தியமாகும் நிலையைப் பெறும்.
அம்பாறை மாவட்டத்தில் நமது சாய்ந்தமருது மொத்த சனத்தொகையை விட குறைந்த பல பிரதேசங்களுக்கு பிரதேச சபை வழங்கப்பட்டிருக்கின்றது. லகுகலை பிரதேச சபையின் மொத்த சனத்தொகை 9015 ஆகும். இங்கு மொத்த வாக்காளர்கள் 5772 ஆகும். 19041 மொத்த சனத்தொகையையும் 11642 வாக்காளர்களையும் கொண்ட காரைதீவு, 21362 சனத்தொகையையும் 12648 வாக்காளர்களையும் கொண்ட நாவிதன்வெளி போன்ற பிரதேசங் களுக்குக் கூட பிரதேச சபை வழங்கப்பட்டிருக்கின்றது. அது மட்டுமன்றி 17965 மக்கள் தொகை யையும் 13389 வாக்காளர்களையும் கொண்ட அம்பாறைக்குக் கூட நகரசபை அந்தஸ்து வழங்கப் பட்டிருக்கின்றது.
இந்நிலையில் நமது சாய்ந்தமருது பிரதேசத்திற்கென்று தனியான பிரதேச சபை வழங்கப்படல் வேண்டும் என்ற கோரிக்கை வெறும் கோஷம் அல்ல. அது உயிரோட்டம் நிறைந்த ஒன்றென்பதை எல்லோரும் புரிந்து கொள்ள முடியும். வீம்புக்காக இது பொருத்தமற்ற கோரிக்கை என கொடி பிடிப்போர் உள் நோக்கம் கொண்டவர்கள் தவிர வேறில்லை.
நமது சாய்ந்தமருது பிரதேசம் தற்போது கல்முனை மாநகர சபையின் ஆள்புல எல்லைக்குள் இருப்பதினால் அதிலிருந்து பிரித்தெடுத்து தனிப் பிரதேச சபையினை நிறுவுவதில் சட்டப் பிரச்சினை இருப்பதாகச் சில அரசியல்வாதிகள் உட்பட கூறிவருகின்றனர். இவர்களது கூற்றுக்கு முன்வைக்கப்படும் சட்ட ஏற்பாடு 1987 ஆம் ஆண்டின் 15 ஆம் இலக்க பிரதேச :(@8{ சட்டமாகும். இதில் ‘பிரதேச சபையை அமைத்தல்’ என்பதில் 2(1) பின்வருமாறு எடுத்துக்காட்டுகின்றது.
2(1): “மக்கள், உள்ளூராட்சி மற் றும் அபிவிருத்திப் பணிகளில் பயனு றும் வகையில் பங்குபற்றுவதனை இயலச் செய்யும் கருத்துடன், அமை ச்சர், கசெட்டில் வெளியிடப்படும் கட்டளை மூலம், இச்சட்டத்தின் நோக்கங்களுக்காக ஏதேனும் இடப்பிரச்சினைப் பிரதேச சபை இடப்பரப்பு ஒன்றாக வெளிப்படுத்த லாம். என்பதுடன் அவ்வாறு வெளிப்படுத்தப்பட்ட இடப்பரப்பின் நிருவாக எல்லைகளை வரையறுத்தலும் வேண்டும். அவ்வாறு வெளிப்படுத் தப்படும் பிரதேச சபை ஒவ் வொன்றினதும் நிருவாக எல்லை களானவை, இயலுமானவரையில், உதவி அரசாங்க அதிபர் பிரிவின் (இப்போது பிரதேச செயலகம்) எல்லைகளுக்குள் அடங்குபவையான மாநகர சபைப் பிரதேசத்தில் அல்லது நகர சபைகள் கட்டளைச் சட்டத்தின் பொருளுக்குட்பட ஒரு பட்டினத்தில் அடங்கியிருப்பதான எவையேனும் இடப்பரப்புக்கள் நீங்கலாக உதவி அரசாங்க அதிபர் பிரிவொன்றின் எல்லைகளுக்கு நேரொத்தனவாக இருத்தல் வேண்டும். அமைச்சரானவர், அதே கட்டளை மூலம் அல்லது பின்னரான கட்டளை ஒன்றின் மூலம் அத்தகைய பிரதேச சபை இடப் பரப்புக்கு பிரதேச சபை ஒன்றினை அமைக்கலாம் என்பதுடன் அத்தகைய சபைக்குப் பெயர் ஒன்றினையும் குறித்தொதுக்கலாம்.
இச்சட்டமானது பொதுவாக ஒரு பிரதேச சபையி¨னை உருவாக்குவதற் கானது பற்றிப் பேசுகின்றது. தவிர மாநகர சபையின் ஆள்புல எல்லைக்குள் உள்ள பகுதிகளை பிரித்தெடுத்து புதிதாக உள்ளூராட்சி மன்றங்களை உருவாக்குவது பற்றி அல்ல. இது தொடர்பில் மாநகர சபைகள் சட்டத்தில்தான் இதற்கான சட்ட ஏற்பாட்டை தேட வேண்டும். அதுதான் முறையானதும் கூட, அப்படித் தேடும்போது பின்வரும் முடிவுகளை பெறக் கூடியதாக இருக்கின்றது. இதில் நான்காவது இடம்பெறும் விதி சாய்ந்தமருது பிரசே சபையை நிறுவுவதற்கு முற்று முழுதான சாதகத்தைக் கொண்டிருக்கின்றது.
உள்ளூராட்சி அமைச்சர் எந்த நேரத்திலும் கீழ் காணும் நோக் கங்களுக்காக ஒரு கட்டளையை பிறப்பித்து அதனை வர்த்தமானியில் பிரசுரிக்க முடியும்.
a) ஒரு மாநகர சபையின் எல்லைகளை மாற்றுதல் அல்லது ஒரு மாநகர சபையில் உள்ள வட்டாரத்தின் எல்லைகளை மாற்றுதல். b)ஒரு மாநகர சபையின் அங்கத்தவர்களின் எண்ணிக்கைகளை மாற்றுதல்.
ணீ) புதியதொரு மாநகர சபையை உருவாக்கும் நோக்கில் நடைமுறையில் இருக்கும் ஒரு மாநகர சபையைக் கலைத்தல் மற்றும் நடைமுறையில் இருக்கும் மாநகர சபையைத் திருத்துவதன் மூலம் புதியதொரு மாநகர சபையை உருவாக்குதல்.
னீ) வேறு ஒரு விதமான உள்ளூராட்சி அமைப்பினை அவ்விடத்தில் அமைத்தல்.
இது 1947ஆம் ஆண்டின் மாநகர சபைச் சட்டம் 29இல் 284 ஆம் சரத்திற்கான 1977 ஆம் ஆண்டின் 24 வது சடடத் திருத்தத்தில் காணப் படுகின்றது.
சாய்ந்தமருதிற்கென தனியான பிரதேச சபையினை நிறுவுவதில் எந்தவிதமான சட்ட சிக்கல்களும் இல்லை.
சாய்ந்தமருது பிரதேச செயலக ஆள்புல எல்லையை கல்முனை மாநகர சபையின் ஆள்புல எல்லையிலிருந்து பிரித்தெடுப்பதற்கு இலகுவாகவே அதன் எல்லைகள் அமைந்திருக்கின்றது. அதுமட்டுமன்றி சாய்ந்தமருதுக்கு தனியான பிரதேச சபையைக் கோருவது என்பது நமது ஊரின் அடிப்படை உரிமையாகும். பிரதேச சபை ஒன்றினைப் பெறுவதன் ஊடாக நம்மை அண்மித்துள்ள எந்த பிரதேசங்களுக்கும், அம்மக்களுக்கும் ஊறு விளைவிக்கவில்லை என்பதையும் தெளிவாக நாம் உணர்ந்து கொள் வதோடு அடுத்தவர்களுக்கும் தெளிவுபடுத்தலாம்.
முன்னர் இருந்த கல்முனைப் பட்டின சபை எல்லையினுள் இன்று வாழும் முஸ்லிம் மக்களின் சனத்தொகை 26706 பேரும் 14234 வாக்காளர்களும் உள்ளனர். அதேநேரம் இந்த எல்லையினுள் தமிழ் மக்கள் 10529 பேரும் 6190 வாக்காளர்களுமே உள்ளனர். இப்போதைய கல்முனை மாநகர சபை எல்லையினுள் மொத்த தமிழர்களின் சனத்தொகை 33135 பேரும் 19430 வாக்காளர்களுமே வாழ்கின்றனர். 
சாய்ந்தமருது தவிர்ந்த ஏனைய முஸ்லிம் பிரதேசங்களின் மொத்தமாக முஸ்லிம் சனத்தொகை 47411 பேரும் 25892 வாக்காளர்களும் இருப்புக் கொண்டுள்ளனர். சாய்ந்தமருது தனியாகப் பிரிந்துகொள்வதினால் கல்முனை மாநகர சபை அரசியல் அதிகாரம் முஸ்லிம்களிடம் இருந்து பறிபோய்விடும் என்பதில் எவ்விதமான உண்மைகளுமில்லை. றஊப் ஹக்கீம் முன்னர் நமது தனிப்பிரதேச சபை கோரிக்கையை ஆதரித்துக்கொண்டாலும் அவர் ஸ்ரீ லங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவரானதற்குப் பின்னர் இதற்கு மாறாகவே செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். இதனை அவரது பிந்தியகால பல நடவடிக்கைகள் நமக்கு காண்பித்துக்கொண்டே இருக்கின்றன.
சாய்ந்தமருது பிரதேச சபைக் கோரிக்கை நியாயமானது என முன்னர் நாடாளுமன்றத்தில் உரைத்த றஊப் ஹக்கீம் இது விடயத்தில் அக்கறை காட்டவில்லை. அவர் நினைத்திருந்தால் அவர் கட்சி சார்ந்த அமைச்சர் பi)ர் சேகுதாவூத் ஊடாக இதனை சாத்தியப்படுத்தி தந்திருக்க முடியும். இதனைத் தவிர்த்திருப்பதே இக்கோரிக்கையில் அவருக்குள்ள பின்வாங்கலை கோடிட்டுக் காட்ட போதுமானது. அண்மைய ஜனாதிபதித் தேர்தல் பிரசாரத்தின்போது கூட சாய்ந்தமருது தனிப் பிரதேச சபைக் கோர்க்கையை நையாண்டி செய் திருந்தார்.
அதுமட்டுமன்றி சாய்ந்தமருதுக்கொரு தனியான பிரதேச சபை வேண்டுமென்ற நோக்கத்தை பூர்த்தி செய்யும் வல்லமை- அதிகாரம் யாரிடம் இருக்கின்றதென்பதும் இவ்விடயத்தில் முக்கியப்படுத்துகின்றது. இதனைச் சாத்தியப்படுத்தித் தரும் வல்ல மையுடைய உள்ளூராட்சி அமைச்சரின் மூலம் பெற்றுக்கொள்ள முடியும். இந்த தனியான பிரதேச சபை உரிமையை பெறுவதும் பெறாமல் விடுவதும் இவ்வூர் மக்களின் கரங்களில் தங்கியிருப்பதை மறக்காதவரை வெற்றி நமதே.

