மனிதப் பிறவி என்பது பரிசு போன்றது


சிலரைப் பார்த்திருக்கிறேன். எல்லா நேரத்திலும் கன்னத்தில் கை வைத்துக்கொண்டு “உம்’மென்ற முகத்தோடு விரக்தியான மனநிலையில் அமர்ந்திருப்பார்கள். அவர்களைப் பார்க்கிறபோது நமக்குள்ளும் ஓர் இனம்புரியாத ஆயாசம் ஏற்படுவதைத் தவிர்க்க முடியாது. பார்க்கும்போதே இப்படியென்றால், பேசிவிட்டால் தொலைந்தோம். “தொட்டது எதுவுமே துலங்குதில்லை காலையில் இருந்து ராத்திரிவரை எல்லாமே பிரச்சினை என்ன வாழ்க்கை...?
இவ்விதம் புலம்புபவர்களை நீங்களும் பார்த்திருக்கலாம். எனக்குள் நீண்ட காலமாக இது தொடர்பாக இருந்து வந்த ஆதங்கத்தை, பெரியவர் ஒருவரிடம் கொட்டினேன்.
இதுபோன்ற மனநிலைக்குக் காரணம், பிறப்பின் மகத்துவத்தை அறியாததுதான் என்றார் அவர். “மனிதப் பிறப்பு என்பது வெகு எளிதாக நிகழ்ந்துவிடும் சம்பவமல்ல. உலகின் தட்பவெப்பங்களுக்கு மட்டுமன்றி சகஜீவராசிகளுக்கு இணையான வாழ்க்கைப் பயணத்திற்கும் ஒருவர் தகுதியானவரா என்பதை, இயற்கை பல சோதனைகளை வைத்து தீர்மானிக்கிறது. அந்தச் சோதனைகளில் வெற்றி பெறாதோர் இந்த உலகில் ஜனிக்க இயலாது’ என்றும் அவர் கூறினார். புரியவில்லையே என்றேன் நான்.
கருவுறும் முன் இலட்சக்கணக்கான உயிர் அணுக்கள் ஒன்றோடொன்று மோதியோ, திறனின்றியோ உயிரிழக்கின்றன. ஒரேயொரு அணு மட்டும் அனைத்துத் தடைகளையும் தாண்டி கருவறைக்குள் செல்கிறது. அந்த உயிரணு குழந்தையாக ஜனிக்கிறது.
அவ்விதம் கடும் சோதனைகளுக்குப் பிறகு நிகழ்ந்ததே உன் பிறப்பு, என் பிறப்பு, “பிரச்சினை பிரச்சினை என்று பேசும் உன் நண்பர்களின் பிறப்பு. எனவே மனிதப் பிறவி என்பது, இயற்கை நடத்திய சோதனையில் வெற்றி பெற்றதால் நமக்குக் கிடைத்த பரிசு, சோதனைகளையும், தடைகளையும் தாண்டும் சக்தி நமக்கு இருப்பதாக நம் பிறப்பின்போதே தீர்மானிக்கப்பட்டு விட்டது என்றார்.
ஆம்! மனிதப் பிறப்பு ஒரு பரிசு என உணர்ந்தால் தோல்வி மனநிலை எப்படி வரும்? பரிசுகள் வெற்றி பெறுபவர்களுக்குத்தானே வழங்கப்படும்!

