இறை விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதாக நம் வாழ்க்கை அமையட்டும்


எத்தகைய சாதனைகளைச் செய்தாலும் இறைவன் நம்மிடம் எதிர்பார்ப்பதை வாழ்வில் மேற்கொள்ளாவிடில் அதில் அர்த்தம் இல்லை.
தம் வாழ்க்கையை எப்படி எப்படியோ வாழ்ந்து கொண்டிருந்த நம் முன்னோர்கள் இறைவனைச் சந்தித்த பின்னர், அவரது குரலைச் செவிமடுத்தபின்னர் தம்மை முற்றிலுமாக மாற்றிக் கொண்டனர்.
அதன்பின்னர் அவர்கள் இறைவிருப்பத்தைத் தேடினர். இறைவன் விரும்புவதை மட்டுமே தமது வாழ்க்கையில் செய்தனர். அவ்வாறு வாழ்ந்தவர்களே புனிதர்களாக உயர்த்தப்பட்டனர்.
திருச்சபை புனிதர்களின் வாழ்க்கையை மதிக்கிறது. புனிதர்களின் பெயர்களில் ஆலயங்கள் அமைக்கப்பட்டு அவர்களுக்குத் திருவிழா எடுக்கப்பட்டு வருகிறது. இத்தகைய திருவிழாக்கள் நமக்கு சிறந்த வாழ்க்கைப் படிப்பினையைத் தருகின்றன.
நமது பங்குகள் தோறும் குடும்பங்கள் ஒன்றிணைந்து புனிதர்களுக்கு விழாவெடுத்த அத்திருவிழாவை வெகு விமரிசையாகக் கொண்டாடுகின்றன. திருவிழா எடுக்கும் நாம் அப்புனிதர்களின் வாழ்க்கையை அடியொட்டி வாழ வேண்டம். அதற்காகவே இத்தகைய திருவிழாக்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன.
இம்மாதத்திலும் பல முக்கிய திருவிழாக்கள் வருகின்றன. செபமாலை மாதா திருவிழாக்களை கொண்டாடுவது மட்டும் இறைவிருப்பமாகுமா?
புனிதர்களின் பெருமையைப் பொற்றி விழா இவ்வார இறுதியில் கொண்டாடப்படவுள்ளது. இப்பெருவிழாவானது செபமாலை தியானம் எமது வாழ்வில் எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதை வலியுறுத்துகிறது.
நம்மில் பெரும்பாலானோர் செபமாலையைத் தியானிப்பதில் முழுமுயற்சியுடன் ஈடுபடுவர். எனினும் செபமாலையைத் தியானித்துவிட்டு வாழ்க்கையில் உண்மையில்லை. என்றால் அந்த வாழ்க்கை இறைவிருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதாகுமா?
கடந்த ஞாயிறு தினத்தில் புனித திரேசம்மாளுக்கு விழாவெடுக்கப்பட்டது. இயேசுவின் சிறிய மலர் என போற்றப்படுபவர் புனித திரேசம்மாள். இவரது வாழ்வில் தாழ்ச்சியும் அன்பும் வெளிப்பட்டது. சிறுவயதிலிருந்தே பிறருக்கு உதவுவதில் தம்மை அர்ப்பணித்துச் செயற்பட்டவர் அவர்.
டொரிங்டனிலுள்ள புனித திரேசம்மாள் ஆலயத்தில் இத்திருவிழா வெகு விமரிசையாகக் கொண்டாடப்பட்டது. புனித திரேசம்மாளின் திருச்சொரூப பவனி சனிக்கிழமை நடைபெற்றதுடன் அன்றைய தினம் இரவு வெஸ்பர்ஸ் ஆராதனையும் நடைபெற்றது.
அதனையடுத்து அடுத்த நாள் ஞாயிற்றுக்கிழமை திருவிழா திருப்பலி நிறைவேற்றப்பட்டது. தமிழில் திருவிழா திருப்பலியை நிறைவேற்றிய அருட்தந்தை ஏஸ்லி மறையுரையின் போது புனித திரேசாளின் தாழ்ச்சியையும் அவரிடமிருந்த பிறரன்பையும் பற்றிக் குறிப்பிட்டார். அதேபோன்று நாம் ஒவ்வொருவரும் நம் வாழ்வில் தாழ்ச்சி, பொறுமை, அன்பு செய்தல் ஆகியவற்றைக் கடைப்பிடிப்பது முக்கியம் என தெரிவித்தார்.
எமது வாழ்வில் இறைவனின் விருப்பம் வெளிப்படுகின்றதா? எமது வாழ்வு பிறருக்கு முன்மாதிரியாக உள்ளதா என்பதை நாம் பார்ப்பது முக்கியம். அவ்வாறில்லையென்றால் இறைவிருப்பத்திற்கேற்ப நமது வாழ்வை அமைத்து வாழ்வதற்குப் பழக வேண்டும். அதற்கான மனமாற்றத்தை நாம் பெற்றுக்கொள்வது அவசியமெனவும் அருட்தந்தை வலியுறுத்தினார்.
நாம் இதனைக் கேட்டு அதன்படி நடப்பதே இறைவிருப்பமாகும்.
இயேசுவின் சிறிய மலர்
புனித திரேசாள் பேசுகிறார்
“நான் 1873 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 2ஆம் திகதி பிரான்சில் அலெக்சோன் என்னும் நகரில் பிறந்தேன். அப்போது என்னுடைய பெயர் பிரன்சுவா திரேஸ்மாட்டின். என்னுடைய அப்பா லுவிஸ் மாட்டின். அம்மா செலீன் கெரன். ஒன்பது பிள்ளைகளைக் கொண்ட எங்கள் குடும்பத்தில் கடைசிப் பிள்ளைதான் நான்.
எனக்குத் தெரிந்த வயதிலிருந்து நான் இயேசுவை அன்பு செய்தேன். இயேசுவை மகிழ்ச்சிப்படுத்தக் கூடிய எல்லா வேலைகளையும் செய்தேன். எனக்குப் 11 வயது நடக்கும் போது என் அம்மா இயேசுவிடம் சென்றுவிட்டாள்.
எனக்கு 14 வயது நடக்கும் போது ஒரு நாள் தோட்டத்தில் வேலை செய்த கொண்டிருந்த என் தந்தையிடம் போனேன். கார்மேல் கன்னியர் மடத்தில் சேருவதற்கு அவரிடம் அனுமதி கேட்டேன். நான் இவ்வாறு கேட்பேன் என்று ஒரு போதும் அவர் எண்ணியதில்லை என்பது அவருடைய முகத்தில் தெரிந்தது.
அவர் தோட்டத்திலிருந்து ஒரு வெள்ளைப் பூவைப் பறித்து என் கையில் தந்தார்.
இறைவன் உன்னுடைய சிறிய ஆன்மாவை இந்த வெள்ளை மலரைப் போல் விசேடமாகப் பாதுகாத்துத் தூய்மைப்படுத்தியுள்ளார் என்று கூறினார்.
பின்னர் நான் என் தந்தையுடன் பங்குத்தந்தையைச் சந்திக்கச் சென்றேன். என்னுடைய விருப்பத்தை அவரிடம் கூறினேன். அதற்கு நான் இன்னும் சிறியவளாக இருக்கிறேன் என்று அவர் கூறினார். ஆகவே நாங்கள் பரிசுத்தப் பாப்பரசரைச் சந்திக்கச் சென்றோம். நான் அவரிடம் தவவாழ்வு வாழ்வதற்கு விசேட அனுமதி கேட்டேன். அவரும் அதை எனக்கு வழங்கினார்.
நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் மடத்தில் சேர்ந்தேன். அப்போது என்னுடைய வயது 15. எல்லோரும் நான் சிறியவள் என்று சொல்லி நான் செய்யும். சொல்லும் எல்லாவற்றிலும் பிழை கண்டார்கள். நான் கூட்டினால் சரியாகக் கூட்டத் தெரியாது என்பார்கள். தோட்டத்தில் வேலை செய்தால் ஒன்றும் செய்யத் தெரியாது என்பார்கள். இவைகள் பெரிய காரியங்கள் அல்ல. இவை யாருக்கும் தெரியாது. யாரும் காணாத சின்ன உள்ளத்துள் இருக்கும் சிறியவைகள். நான் அவற்றை எல்லாம் இயேசுவிடம் ஒப்படைத்தேன்.
எனக்கு 24 வயது நடக்கும் போது நான் நோய்வாய்ப்பட்டேன். என்னுடைய எல்லா வேதனைகளையும் இயேசுவுக்காக நான் சகித்துக் கொண்டேன். நான் சுகயீனமாக இருக்கும் போது தான் என்னுடைய வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதினேன்.
நான் இப்போதும் இயேசுவைப் பின்பற்றி வாழ விரும்பும் அனைவருக்கும் உதவி செய்கிறேன். நீங்களும் இயேசுவை அன்பு செய்து அவரை மகிழ்ச்சிப்படுத்துங்கள். நீங்கள் செய்யும் எல்லாத் துன்பங்களும் இயேசு உங்களுக்கு தரும் சிறிய பூக்கள் என எண்ணுங்கள்.

