பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்கள் பொறுப்புணர்வுடன் நடக்க வேண்டும்

பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்கள் பொறுப்புணர்வுடன் நடக்க வேண்டும்

ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும், ஜே.வி.பியும், சரத்பொன்சேகாவின் ஆதர வாளர்களும் அரசாங்கம் உயர்கல்வியை சீர்குலைத்துவிட்டது என்று பொது மேடைகளிலும், ஆர்ப்பாட்ட ஊர்வலங்களிலும் பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளை இன்று சுமத்தி வருவது கல்வி சுதந் திரத்திற்கும் இலவச கல்விக்கும் பெரும் பாதகத்தை ஏற்படுத்துகிற தென்று பெற்றோரும், கல்விமான்களும் இன்று வேதனைக் கண்ணீர் வடிக்கிறார்கள்.
இலவசக் கல்வியின் மூலம் பட்டம் பெற்று, அரசாங்கம் வழங்கும் புலமைப் பரிசில்கள் மூலம் முதுமாணி மற்றும் கலாநிதி பட்டங் களைப் பெற்று, ஒரு இலட்சத்திற்கும் அதிகமான மாதாந்த சம்பள த்தை பெற்றுவரும் பல்கலைக்கழகங்களின் பட்டதாரிகள் பின்னர் செய்நன்றி மறந்தவர்களாக சுயநல நோக்கத்துடன் பணப் பேய் களாக மாறி எங்கள் நாட்டின் உயர் கல்வித்துறையை சீர்குலைத்து வருகிறார்கள்.
இவர்களில் இதயசுத்தியுடன் செயற்படும் நல்ல பேராசிரியர்களும், விரிவுரையாளர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். இவர்கள் தங் கள் சமூகப் பொறுப்பை உணர்ந்து சில சந்தர்ப்பங்களில் தங்களு டைய சம்பள உயர்வு கோரிக்கை நியாயமாக இருந்தாலும் கூட, தங்களின் வேலை நிறுத்தத்தை கைவிட்டு பல்கலைக்கழங்களுக்கு திரும்பி இப்போது பட்டதாரி மாணவர்களுக்கு விரிவுரைகளை நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
பொதுவாக பல்கலைக்கழங்களின் பேராசிரியர்களும், விரிவுரையாளர் களும் சமூகத்தில் நன்மதிப்பைப் பெற்ற கல்விமான்களாகும். அவர் கள் எக்காரணம் கொண்டும் தங்கள் கெளரவத்திற்கு இழுக்கு ஏற் படுத்தக்கூடிய வகையில் அரசியல்வாதிகளுடன் ஒட்டுறவாடுவதை கூடிய அளவு தவிர்த்துக் கொள்வார்கள். ஆயினும், இந்த வேலை நிறுத்தத்தில் தாங்கள் படுதோல்வி அடையப் போகிறோம் என்பதை நன்கறிந்து வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபடும் பேராசிரியர்களும், விரிவுரை யாளர்களும் தங்களுக்கு பக்கபலமாக அரசியல் கட்சிகளை இணைத் துக் கொண்டிருப்பது பெரும் வேதனையை அளிக்கிறது.
சுதந்திரப் பல்கலைக்கழக கல்வியில் அரசியல் கலப்படமடைவதை தவிர் க்க வேண்டுமென்பதே எங்கள் நாட்டின் பெரு மதிப்பிற்குரிய கல்விமான்களின் நோக்கமாக இருந்தது. சேர். ஐவர் ஜெனிங்க்ஸ், சேர். நிக்கலஸ் ஆட்டிகல, சி.டபிள்யு.டபிள்யு. கன்னங்கர போன் றோர் கல்வித்துறைக்கு தங்கள் வாழ்நாள் பூராவும் உழைத்த உன் னத மனிதர்களின் இலட்சியக் கனவுகளை இன்றைய பல்கலைக் கழக பேராசிரியர்கள் நிர்மூலமாக்கிவிட்டார்கள்.
பொதுவாக பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்கள் பல்கலைக்கழக மாணவர் களுடன் அன்பாக இருந்து அவர்களுக்கு தேவையான போது உதவிகளை செய்வார்களே ஒழிய தங்களின் தனிப்பட்ட விருப்பு, வெறுப்புகளுக்கு உதவுமாறு பட்டதாரி மாணவர்களின் உதவியை என்றுமே நாடமாட்டார்கள். ஆனால், இன்று இந்தப் பல்கலைக் கழக பேராசிரியர்கள் தங்கள் சம்பள உயர்வு கோரிக்கையை முன் வைத்து அதற்கு ஆதரவு பெறுவதற்காக பல்கலைக்கழக மாணவர் களையே வீதியிறக்கியுள்ளார்கள்.
இவ்விதம் தங்களின் தனிப்பட்ட போராட்டத்திற்கு மாணவர்களின் உதவியை நாடும் இந்த பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்களும், விரிவுரை யாளர்களும் எவ்விதம் தங்களின் கோரிக்கை சுமுகமாக தீர்க்கப் பட்ட பின்னர் மாணவர்களின் கல்வியில் கடினமாக நடந்து கொள்ள முடியும். இவர்கள் செய்த இந்த தவறு எதிர்காலத்தில் பல்கலைக் கழகத்தில் ஒழுக்கம் சீர்குலைந்து போவதற்கு அடித்தளமாக அமைந்துவிடும் என்று இந்த பேராசிரியர்கள் நினைக்கவில்லை.
பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்கள் பற்றி இப்போது நாட்டில் பெருமளவு தப்பபிப்பிராயங்கள் வலுப்பெற்று வருகின்றன. பேராசிரியர்கள் ஒரே மாதத்தில் இரண்டு சம்பளங்களை பெறுகிறார்கள். வெளிநாடு களுக்கு உயர்கல்விக்கு செல்லும் போது அவர்களுக்கு மூன்று மாத சம்பளத்துடனான விடுமுறைக்கு மேலதிகமாக 42 நாட்கள் சம்பளத்துடனான விடுமுறையும் கொடுக்கப்படுகிறதென்றும் உத்தி யோகபூர்வமான அறிவித்தல்களும் வெளிவருகின்றன.
பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்களை சில அரச சார்பற்ற அமைப்புகள் அரசாங்கத்திற்கு எதிராக வஞ்சம் தீர்க்கும் தங்கள் எண்ணத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு தலையாட்டி பொம்மைகளாக பயன்படுத்தி வருவ தாகவும் குற்றச்சாட்டுகள் எழுப்பப்பட்டுள்ளன. 
இன்னுமொரு சாரார் எல்.ரி.ரி.ஈயை ஆதரிக்கும் புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களின் பணம் அரசாங்கத்தை சர்வதேச ரீதியில் பலவீனப்படுத்துவதற்காக சில அரச சார்பற்ற அமைப்புகளின் ஊடாக பல்கலைக்கழக பேராசிரி யர்களுக்கு இரகசியமாக வேலை நிறுத்த காலத்தில் அவர்களுக்கு சம்பளமாக கொடுக்கப்படுவதாகவும் கூறப்படுகின்றது.
இந்தக் கூற்றுக்கு எவ்வித ஆதாரமும் இல்லாதிருந்தாலும் இவ்விதம் பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர்களை இழிவுபடுத்தக்கூடிய கதை கள் பரவுவதற்கு அவர்கள் இப்போது நடந்து கொள்ளும் முறையே பிரதான காரணமாக அமைந்துள்ளது என்பதை நாம் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.
இதே போக்கில் பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்கள் நடந்து கொண்டால் சில அரசாங்க எதிர்ப்பு சக்திகள் 1987, 1988, 1989ம் ஆண்டுகளில் ஜே.வி.பியினர் பாடசாலை பிள்ளைகளை வீதியிறக்கி, வன்முறை களுக்கு தூபமிட்டது போன்ற ஒரு நிலை உருவாக கூடிய ஆப த்து இருப்பதாக எங்கள் நாட்டின் கல்விமான்கள் அச்சம் தெரி வித்துள்ளார்கள்.
இத்தகைய சூழ்நிலையில் பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்கள் தங்கள் சமூகப் பொறுப்புகளை உணர்ந்து பிரச்சினைகளை பல்கலைக்கழக நிர்வாக பீடத்தினருடன் சமாதானமாக பேசித்தீர்த்துக் கொள்வதற்கு பதில் வீதியிறங்கி ஆர்ப்பாட்டங்களில் ஈடுபடுவதை தவிர்த்துக் கொள்ள வேண்டுமென்பதே எமது விருப்பமாகும்.
