வீண் பேச்சுக்கள் அதிகரிப்பது ஏன்?


இன்று ஒவ்வொரு மனிதரும் மகிழ்ச்சியாக வாழ விரும்புகி றார்கள். தனக்குத் தெரிந்த ஒருவருக்கு ஆறுதல் சொல்லத் தயாராகவும் இருக்கிறார்கள். ஆனால் மற்றவர்களது சோகத்தையும், புலம்பலையும் தன் தோளில் ஏற்றுக் கொண்டு தடுமாற யாரும் தயாராக இல்லை. 
நம் நேரத்தையும், அவர்கள் நேரத்தையும் புலம்பியே வீணடிப்பதில் எந்தப்பயனும் இல்லை. ஒருவர் மற்றவர்களைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் அளவுக்கு மீறி புலம்பினால் அவரை மற்றவர்கள் தவிர்க்கவே விரும்புகிறார்கள்.
முக்கியமான விஷயம், இப்படி சதா புலம்பி, வருந்திக் கொள்டிருப்பவர்கள் பெண்களாக இருந்தால், ஒரு சிலர் அவர்களது சுயநலத்திற்காக அந்தப் பெண்களை உபயோகித்துக் கொள்ள முயற்சிப்பார்கள் என்பதைப் பெண்கள் உணர வேண்டும். இந்த உலகம் சமமாக இல்லை. 
இங்கே உயர்ந்த மலைகளும் உண்டு. மிகத் தாழ்ந்த பள்ளத்தாக்குகளும் உண்டு. அதேபோல் மனித வாழ்க்கையிலும் ஏற்றத் தாழ்வுகள் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கும். இது இயற்கையின் நியதி.
வாழ்க்கையில் பிரச்சினைகள் இல்லாதவர்கள் யாரும் இல்லை. ஆனால் அதை சந்திப்பவர்களின் மனநிலையைப் பொறுத்து அது பெரியதாகவோ அல்லது சாதாரண மாகவோ எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது, உழைப்பும், நல்ல மனசும் இருந்தாலும் சுற்றியிருக்கும் உறவு, நட்பு சரியில்லை என்றால், அவர்களுக்கு சிறிய பிரச்சினை கூட அதிக பாதிப்பை உண்டாக்கும். 
அந்த மாதிரியான நேரங்களில் நம் வருத்தங்களுக்கும், தோல்விகளுக்கும், என்ன காரணம் என்று பொறுமையாக அலசி ஆராய்ந்து, குறைகளைக் களைய வேண்டும். மாறாத, மனம் வருந்தி புலம்புவதால் எந்தப் பயனும் இல்லை.
கடின உழைப்பு, கல்வி, திறமை மூலம் தான் வாழ்க்கையில் ஒவ்வொருவரும் உயர்ந்த இடத்துக்கு வருகிறார்கள். ஆனால் அவர்களின் உழைப்பைப் பார்க்காமல் அவர்களது வெற்றியையும், வசதிகளையும் மட்டுமே பார்த்துவிட்டு, “இவங்க எவ்வளவு வசதியா இருக்காங்க, சந்தோஷமாக இருக்காங்க... நான் மட்டும்தான் இப்படி இருக்கேன்! என் தலைவிதி மட்டும் ஏன் இப்படி ஆகிவிட்டது” என்று புலம்புவதில் அர்த்தம் இல்லை. இப்படி புலம்பும் இவர்கள் சுயகழிவிரக்கத்தை விட்டு விட்டு புலம்புவதில் அர்த்தம் இல்லை. 
இப்படி புலம்பும் இவர்கள் சுயகழிவிரக்கத்தை விட்டு விட்டு மற்றவர்களின் உழைப்பை போல் தானும் உழைக்க முயற்சித்திருந்தால், இவர்களும் வாழ்க்கையில் முன்னேற முடியும். இவர்கள் வெற்றியைத் தடுப்பது அவர்களின் புலம்பல் மனப்பான்மைதான். உழைக்கும் நேரத்தைக் குறைத்து வெட்டிப் பேச்சை அதிகமாக்கிக் கொண்டு ‘எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி” என்று புலம்புவதால் என்ன பிரயோசனம்?
இந்தப் புலம்பல் மனிதர்கள் தன் எதிரில் நிற்பவர்கள் யாராக இருந்தாலும் அதுபற்றிக் கவலைப்படாமல், அவர்கள் என்ன அவசர வேலைக்கு சென்று கொண்டிருக்கிறார் என்று கூட யோசிக்காமல் அவரை நிறுத்தி வைத்து தன் மனக்குறைகளை எல்லாம் கொட்டுவர். 
இவர்களிடமிருந்து எப்படி தப்பிப்பது என்று எதிரே இருப்பவர் தவிக்கும் போது, ரொம்ப சீரியசாக, “எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி நடக்கிறது?” என்ற ஒரு கேள்வியையும் அவரை நோக்கி வீசுவர். இந்தக் கேள்விக்கு யாரால்தான் என்ன பதிலளிக்க முடியும்?
சாம்பாரில் உப்பு இல்லையென்று கணவர் திட்டினால் அதை ஊரெல்லாம் சொல்லி புலம்பி தனக்கு சாம்பார் வைக்கத்தெரியாது என்பதை காட்டிகொள்ளும் மனைவிகள்...! குடும்பத்தினர் மீது எக்கச்சக்கமான எதிர்பார்ப்புகளை வைத்து, அது ஈடேறாதபோது அழுது’ புலம்பி, தான் ஏமாந்து போயிருப்பதை வெளிப்படுத் தும் மனைவிகள்...! இன்னும் எராளம். இப்படிப் புலம்புபவர்கள் பலர், புலம்புவதற்காகவே வாழ்கிறார்கள் என்று அர்த்தம்.
இன்று ஒவ்வொருவரும் தங்கள் குழந்தைகளை மிகுந்த பொறுப்புடனும், அக்கறையுடனும் வளர்க்கிறார்கள். குழந்தைகள் தவறு செய்தால் நான்கு சுவர்களுக்குள் மிக நாசூக்காய் கண்டிக்கிறார்கள். ஆனால் பணம் என்று வரும்போது குழந்தையின் மனதைப் பற்றி யோசிக்க தவறிவிடுகின்றனர். 
கிடைக்கும் பணத்தின் அளவு பெரியது என்றால், உடனே தனது குழந்தையையும் போட்டிக்கு அனுப்புகிறார்கள். போட்டி நடுவர் என்றால் அவருக்கு சில தகுதிகள் தேவை. தோற்றம், பேச்சு, திறமை போன்ற எல்லாவற்றிலும் நடுவர்கள் மற்றவர்களுக்கு முன்மாதிரியாக இருக்க வேண்டும். 
ஆனால், சி துணியை உடுத்திக் கொண்டு வருவதும், சிறுமிகளிடம், ‘உனக்கும் ஜோடியாக ஆடிய அவனுக்கும் கொஸ்மிஸ்ரி ஒத்துப்போகவில்லை என்று கூறி சிறுவர்- சிறுமிகளை பலர் முன்னிலையில் அழவைப்பதும் என்ன நாகரீகம்? அதற்கு பெற்றோரே ஒத்துழைப்பது தான் அவமானம்! இதனால் பிஞ்சுமனம் வெம்பிப் போய்விடும்.
சிலர் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் நடக்கும் போட்டிகளுக்கு செல்கிறார்கள். அந்த போட்டியில் ஜெயிப்பதாக கனவு கண்டு கொண்டு பெரிய பட்டியல் போட்டுக் கொள்கிறார். ஜெயிக்க முடியாத போது வாழ்க்கையே பறிபோனது போல் புலம்பி அழுதுவிடுகிறார்கள். அதையே விளம்பரமாகப் போட்டு அந்த நிகழ்ச்சியாளர்கள் மக்களைக் கவர்கிறார்கள். 
போட்டி, விளையாட்டு என்பது மனத்திற்கு உற்சாகம் அளிக்கக்கூடியது. இதை ஒரு விளையாட்டாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டுமே தவிர ஏதோ தனக்கு வரவேண்டிய குடும்பச் சொத்து பறிபோனதைப் போல் புலம்பி அழக்கூடாது குறிப்பாகப் பெண்கள் அந்த மாதிரியான நிகழ்ச்சிகளில் தங்கள் வீட்டு பிரச்சினைகளையெல்லாம் சொல்லி அழுவதைப் பார்க்கும்போது பெண் களுக்கு உழைப்பும், தன்னம்பிக்கை யும் மறந்தே போய் விட்டதுபோல் தோன்றுகிறது, இது தன்மானம் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம் என்பதை சிலர் உணராமல் இருப்பது ஏனோ?!
சரியாகத் திட்டமிடாமல், சரியாக முயற்சி செய்யாமல் தோல்வியை சந்திக்கும் ஒருவர், ‘எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி நடக்கிறது? என்று கேட்கத் தொடங்கும்போது முதலில் அவரை கவலை கவ்விக்கொள்ளும். பின்பு அது புலம்பலாக வெளிப்படும். 
முளையிலே அதைக் கிள்ளி எறியாவிட்டால், அது அழுகையாகி, சோகத்தை உருவாக்கி, மனச் சோர்வை தோற்றுவித்துவிடும். பின்பு அவர் தன்னம்பிக்கையின்றி சோம்பி, முடங்கிப் போவார், வீணான பேச்சுக்களைக் குறைத்து நல்ல சிந்தனைகளை வளர்த்து கடினமாக உழைத்தால் வாழ்வில் என்று மகிழ்ச்சி தான்.

