அன்பு, கருணை, இரக்கமேஆனந்தத்தை அடையும் வழிகள்


புத்த பெருமான் ஒவ்வொரு வரிலும் இருக்கிறார். புத்தன் என்றால் வேறெ வரோ அல்ல. நல்லது, கெட்டது என்று பிரித்துப் பார்க்கும் விவேக ஞானமே புத்தன். ஒவ்வொரு, மனிதனுக்கும் தான் செய்யப் போகும் செயல் நல்லதா கெட்டதா என்று முன்கூட்டியே தெரியும், ஆனால் மனதை காம, குரோத உலோப, மோக்ஷ, மதம் போன்ற இருட்டுத்திரை படரும் போது விஞ்ஞான ஞானம் அழிந்து மனிதர்களில் ஆசை விழித்தெழு கிறது.
அளவில்லாத சொத்து சுகங்களை அனுபவிக்கக்கூடிய இராஜவம்சத்தில் பிறந்த சித்தார்த்தன் தனக்குத்தானே விவேகத்துடன் விழித்துக்கொண்டு மனைவி, பிள்ளை இராஜ்ஜியத்தை துச்சமாக எண்ணி அதை விடுத்து போதி மரத்தின் அடியில் தவம் செய்து புத்தர் பெருமானா னார். அவர் தன்னைத்தான் கடவுள் என்று எப்போதும் சொல்லிக் கொண்டதில்லை. எல்லா வல்லமை படைத்தவராகவும் யாரையும் நம்ப வைக்கவில்லை.
தனக்குத்தானே எந்தவித தெய்வத் தன்மையையும் சேர்த்துக்கொள்ள வில்லை. மன்னிப்பு, சாந்தி, கருணை, அன்பு அவரின் கண்களில் குடிகொண்டிருந்தன. அவர் தன்னை, தானும் ஒரு சாதாரண மனிதனே என்று சொல்லிக்கொண்டார். எந்த வித மகிமையையும் செய்து காட்ட வில்லை. 
ஆனால் இந்த உலக முழுதும் அவரை அவதார புருஷ ராக பாவித்தது. அவரின் போதனைகளை பின்பற்றியது மக்களை சன்மார்க்கத்தில் வழி நடத்த வேண்டுமென்று நினைத்தார். அதற்காக அவர் தர்ம வழியை பின்பற்றினார். அந்த மகாமனிதர் இந்த புண்ணிய பூமியில் அவதரித்த நாள் வைகாச சுத்த பெளர்ணமி யில் தனக்குத்தானே ஞானம் பெற்றவர் கெளதம புத்தர் பெருமான். 
அதனாலே புத்தர் பெருமானை சுயம்பு என்று சொல்வார்கள். தேசத்திலே அல்லாது உலக முழுதும் தர்ம மதம் ஸ்தாபித்தவர்களில் கெளதம புத்தர் பெருமானுக்கு அதி உன்னத ஸ்தானம் கம்பீரமான ரூபம், அதி உன்னதான மேதா சக்தி, கூர்மையான கவனிக்கும் திறைமை, தாம் நம்பியதில் திடமாக இருக்கும் தன்மை போன்றவையே அவரை மகாமனிதராக மாற்றியவை. புத்தர் பெருமானின் பேச்சில், குரலில் சாத்வீகம், மரியாதை, கருணை, இரக்கம் போன்றவை எப்போதும் வெளிப்பட்டுக் கொண்டே இருந்தது. 
மனிதர்கள் தம்மை தாமே துக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு முக்தி பெற வழிகாட்டியவர் அவர். தான் போதித்தை தானே ஜீரணித்து பின்பற்றிய மகா உன்னதமான குணம் அவருடையது. தன்னுடை அனுபவங்களின் வழியாக, உபன்யாசம் வழியாக மக்களுக்கு சமுதாய, ஆன்மீக மனிதநேய, மானவ சம்பந்தங்களை தெரியப்படுத்திய உயர்வானவர் அவர். 
ஜன்மித்தது ராஜவம்சத்திலானாலும் சர்வ மக்களின் நன்மைக்காக மக்களை துக்கத்திலிருந்து விமுக்தி அளிக்க சம்சார சுகத்தையும் துச்சமாக எண்ணி விட்ட தியாகமுர்த்தி அவர். அளவில்லாத தனம் கொடுக்க முடியாத ஆத்மதிருப்தியை ஆனந்தம் என்ற ஞானக்கடலில் ஒரு துளி கிடைத்தாலும் அடையமுடியும் எறு அறிந்தார். 
அதையே போதித்தார். மனிதர்களிடம் அன்பு செலுத்துதல், துக்கத்திற்கு காரணமான ஆசையை விடுதல், ஜீவஹிம்சை செய்யாதிருத்தல், பொய் பேசாதிருத்தல், போதை பொருட்களை பயன்படுத்தமாட் டேன், பொய் சொல்லமாட் டேன். திருடமாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்வதன் மூலம் மக்கள் நல்வழிபட முடியும் என அவர் நம்பினார் பின்பற்றியும் கட்டினார்.
விஸ்வமானவ §க்ஷமத்திற்காக அவர் உருவாக்கிய பஞ்சசீல கொள்கைகள் உலக முழுவதுக்கும் ஆதர்சமானது. தர்மம் என்ற விளக்கின் ஒளியில் தர்மத்தை பின்பற்றும்படி தர்மத்தின் வழியே அவர் கூறியது இன்றும் ஆசரிக்கத் தகுந்தது. அழிவில்லாதது, நினைவில் கொள்ள வேண்டியது. அவரின் தம்மத்தில் சிந்தாந்த சர்ச்சைகளுக்கும், மூடநம்பிக்கைகளுக்கும் வழியே இல்லை. அதனாலே ஜன்ஸ்டீன் போன்ற அறிவியல் மேதை இந்த விஞ்ஞான யுகத்தில் ஏற்றுக்கொள் ளக்கூடியது புத்தரின் தம்மம் ஒன்றே என்றார்.
பெளத்த நூல்களை த்ரிபிடகங்கள் என்று சொல்வார்கள். பிடகம் கூடை என்று பொருள். 
தொழிலாளர்கள் கூடையில் மண்ணை எவ்வாறு ஒருவரின் கைவழியாக மற்றவர் பெறுகிறாரோ அப்படியே ஞான ஜோதியை வருங்கால சந்ததிக்கு வினயபிடகம், சுத்தபிடகம், அபிதம்மபிடகம் போன்ற காவியங்கள் மூலம் மக்களுக்கு அளித்தார்.
புத்தர் பெருமான் பிறந்தது நேபாளத்திலானாலும் அவர் ஞானம் பெற்றது இந்திய நாட்டில் ஆகும். பெளத்த மார்க்கத்தை பின்பற்ற பெளத்த மதத்தில் சுவீகரிக்க வேண்டுமென்ற நிபந்தனை ஏதுமில்லை. அவர் கூறிய நல்ல விடயங்களை பின்பற்றினாலே போதும் புத்தரின் பாவனைகள் மனிதர்களுக்கு தர்ம்மமான, பவித்ரமான வாழ்விற்கு ஒளிகாட்டியது. நாமெல்லாம் அந்த மகாபுருஷரின் மார்க்கத்தில் நடப்போம்.
அவரது போதனைகளில் சில சாந்தத்தின் வழியாக கோபமும், சாத்வீகத்தின் வழியாக ஹிம்சையும், சத்தியத்தின் வாயி லாக அசத்தியமும் அன்பின் வழியாக துவேஷமும் அழிகின்றன. இதுவே அவரின் தர்ம சூத்திரம். உயிர்களிடத்தில் கருணையுடன் இருப்பதே உண்மையான தர்மம் அல்லது மதம்.
உதவி கோரி வந்தவர்களுக்கு உதவுவதால் கிடைக்கும் ஆனந்தம் எப்படியானதென்றால் இப்போது செடியை நட்டு வருங்கால மக்களுக்கு பூக்கள், காய்கள், பழங்கள் கிடைக்கும் படி செய்பவர்கள் அடையும் ஆனந்தத்தைப் போன்றது.
தன்னைத்தான் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொள்பவன் ஆயிரம் பகைவர்களை வெற்றிகொண்ட வனுடைய சக்தியை விட மேலான சக்தியுடையவன்.
