சிறுவர் கல்வியில் எமதுமுழுமையான அக்கறையை வெளிப்படுத்துவோம்

சிறுவர் தொழிலாளர்களை ஒழித்துக்கட்ட முடியவில்லை. சிறுவர்கள் துஷ்பிரயோகம், புறக்கணிப்பு என்ற வார்த்தைகள் எமக்கு மிகவும் பரீட்சையமான தான்றாகிவிட்டது. காலத்தின் போக்கிற்கும், மாறுதல்கள், முன்னேற்றங்களுக்கும் ஏற்றாற்போல் சிறுவர்களின் பின்னடைவான இந்த நிலைமைகளும் அதிகரித்துச் செல்கினறனவே தவிர, குறைந்த பாடில்லை.
சிறுவர்களின் வாழ்வை சீர்கெடுக்கும் சமூக காரணிகளின் பட்டியல்களையும் நாம் அறிவோம், வறுமை, முதலாளித்துவக் கொள்கை, சிறுவர்களின் உளவியல், அவர்களின் கல்வி மற்றும் பொது உரிமைகள் பற்றிய விழிப்புணர்வின்மை, குடும்பங்களின் பிளவுகள், பெற்றோர் விவாகரத்து, புறக்கணிப்பு போன்ற பல காரணங்களைக் கூறலாம்.
பாடசாலைக்கு செல்வதற்கும், கல்வியைத் தொடர்வதற்கும் தடையாக இருக்கும் காரணிகளில் வறுமை மிக முக்கியமான ஒன்றாக உள்ளது. இன்று பல சிறுவர்கள் சந்தைகள், கடைகள், விடுகளில் பகுதிநேர வேலையாட்களாக உள்ளனர். 
இவ்வாறு வேலை செய்யும் சிறுவர் தொழிலாளிகளில் 40 வீதமானவர்கள் பாடசாலை செல்லும் மாணவர்கள். தமது கல்வியைத் தொடர்வதற்கான பொருளாதார பலத்தை தாமே தேடிக்கொள்வதற்காகவே அவர்கள் உழைக்கிறார்கள். பாடசாலை முடிந்ததும், தமது வேலைத்தளங்களை நோக்கி ஓடிச்செல்லும் இந்த மாணவத் தொழிலாளிகள் தையற்கடைகளில் பொத்தான் கட்டுதல், சில்லறைக் கடைகளில் வாடிக்கையாளர்களைக் கவனித்தல். 
சந்தைத் தொகுதிகளில் அமைந்துள்ள விற்பனை நிலையங்களை துப்புரவு செய்தல் அதைவிட இலாபச் சீட்டுக்களை விற்பனை செய்தல் போன்ற தொழில்களில் ஈடுபடுகின்றனர். மிகவும் குறைந்த ஊதாயத்திற்காகவே அவர்கள் இந்த வேலைகளில் தமது மீட்க முடியாது நேரங்களை செலவு செய்கினறனர். 
இதனைவிடவும் கஸ்ட்டமான அவர்களின் வயதுக்கு மீறிய சுமையையுடைய வேலைகளிலும் சிறுவர்கள் ஈடுபடுகின்றனர். பாரம் சுமத்தல், பாரம் இழுத்தல், கல்லுடைத்தல் போன்ற கஷ்டமான வேலைகளிலும் மிக மிகக் குறைவாகவே வழங்கப்படுகின்றது. 
இன்னும் சில சிறுவர்கள் பண்ணை களிலும் வேலை செய்கின்றனர். ஆடு, மாடு மேய்த்தல், கழுவுதல், பண்ணைகளைத் துப்பரவு செய்தல், தோட்டங்கள், பயிர்செய்கை நிலங்களைப் பராமரித்தல், நீர்பாய்ச்சுதல், போன்ற வேலைகள் இவர்களுக்கு வழங்கப்படுகின்றன.
25 வீதமான சிறுவர்கள் இந்த சவால்களை முறியடிப்பதில் வெற்றிகொள்கின்றனர். பாடசாலை நேரம்போக மிகுதி நேரங்களில் தொழில் செய்து தன்றிறைவு காணு கின்றனர். பாடசாலை உபகரணங்களை தாமே வாங்கி கொள்கின்றனர். 
இது ஒரு புறம் அனுகூலமாக இருந்தபோதும், இத்தகைய தொழில் புரியும் மாணவர்களால் மேலதிக வகுப்புகளுக்குச் செல்ல முடிவதில்லை, புறக்கீர்த்திய செயற்பாடுகளில் கவனம் செலுத்த முடிவதில்லை, தமது உள்ளார்ந்த வெளியார்ந்த திறன்களை வளத்துக்கொள்வதற்கும், வெளிப்படுத்துவதற்கும் சந்தர்ப்பம் அமைவதில்லை போன்ற பிரதி கூலங்களும் மற்றொருபுறம் இருக் கின்றன.
இந்தச் சிறுவர் தொழிலாளர்களை ஒழிப்பதற்காக அரசாங்கம் பல சட்டங்களையும் நியதிகளையும் வகுத்துள்ளது. சிறுவர்களை வேலைக்கமர்த்தும் முதலாளிகள் வர்த்தகர்களை கைது செய்யவும், அவர்களுக்கு சிறைத்தண்டனையளிக் கவும் சட்டத்தில் இடமுள்ளது. 
ஆனால் இந்த செயற்பாட்டினால் மட்டும் சிறுவர் தொழிலாளர்களை ஒழிக்கமுடியாது. சிறுவர் தொழிலாளர்க ளில் அரைவாசிக்கும் அதிகமானோர் தாமே விரும்பி முன்வந்து தொழிலில் ஈடுபடுகுன்றனர். பொருளாதார ரீதியாக தங்களுக்கு ஏற்படும் அடிகளிலிருந்து தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்கும்,. 
ஏனைய வசதிபடைத்த சிறுவர்களைப் போன்று தாமும் தன்னிறைவு காண்பதற்கும் அவர்களுக்கு தொழில் அவசியமாகின்றது.
கல்வியில் விசேட ஆர்வமும், பொருளாதார பலமும் குறைந்த மாணவர்களை ஊக்குவிப்பதற்கான திட்டங்களும், தனி மற்றும் பொது நிறுவனங்களின் உதவிகளும் அதிகரித்துள்ள போதும் அது எல்லா மாணவர்களையும் சென்றடைவதில்லை. இத்தகைய திட்டங்களை, நடை முறைப்படுத்தும் பிரதிநிதிகளாகவும் உத்தியோகத்தர்களாகவும் இருப்பவர் களின் சிலர் கடமையுணர்வற்றி வர்களாகவும் சிறுவர்களின் எதிர் காலத்தில் அக்கறையில்லாதவர் களாகவுமே இருக்கின்றனர்.
இன்று உயர் கல்வி கற்பதற்கான புலமைப்பரிசில் திட்டங்களே அதிகம் நடைமுறையில் உள்ளன. சில நிறுவனங்கள் கல்விப் பொதுத்தர சாதாரண தரத்தில் சிறப்புச் சித்திபெற்று மாணவர்களுக்கு மட்டுமே புலமைப் பரிசில் வழங்குகிறது. அடிப்படைத் தேவை பெறமுடியாத மாணவர்களுக்கு இந்த புலமைப்பரிசில் திட்டத்தினால் எவ்வித பயனுமில்லை.
இந்தப் பிரச்சினைகளுக்கு சரியான தீர்வு காணப்படும் பட்சத்தில் இதனை ஒட்டியிருக்கும் பல பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்படுவதற்கான வழியாக அது அமையும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. 
சிறுவர்களின் நலன்பேணும் அரச அமைப்புகளும், தாபனங்களும், அரசசார்பற்ற தன்னார்வ நிறுவனங்களும் வறுமையினால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள மாணவர்கள் விடயத்தில் அதிக அக் கறை காண்பிக்க வேண்டும். 
அடிப்ப டைக் கல்வியைக் கூடப் பெறமடியா திருக்கும் மாணவர்களை இனங்கண்டு அவர்களுக்கான புலமைப்பரிசில் திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தவேண்டும். சிறுவர்களின் நலன்களைப் பேணுவதில் உண்மை யான அக்கறையுடன் செயற் படக்கூடிய அதிகாரிகளை பணியில் அமர்த்த வேண்டும் அவர்களின் செயற்பாடுகளை கண்காணிப்பதற்கான குழுக்களை அமைக்க வேண்டும்.
வறிய மாண வர்களுக்கு வழங்கப்படும் புலமைப் பரிசில்கள், உதவிகளால் அவர்களின் கலர்வியில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற் றங்களை, விருத்திகளை சம்பந்தப்பட்ட பிரதிநிதிகள் நேரடியாகப் பாடசாலைகளுக்கு விஜயம் செய்து அறிந்துக் கொள்ள வேண்டும். புல மைப்பரிசில் உதவிகளைப் பெறும் மாணவர்களுக்கும் வழங்கும் நிறுவனங் களுக்குமிடையில் இடைத்தரகர்களற்ற நேரடியானதோர் தொடர்பிருக்கவேண் டும். 
இது அதிகார துஷ்பியோகங்களை போக்குவதற்கு வழியாக அமையும் இவை சிறுவர்களின் கல்வியில் முன்னேற்றத்தை ஏற்படுத்துவதற்கான வழிமட்டுமல்ல, சிறுவர் தொழிலா ளிகளை இல்லாதொழிப்பதற்கான வழியுமாகும்.

