மனிதனுக்குப் பாதுகாப்பான இடம் எது?


கதிர்

உலகிலேயே விலைமதிப்பற்றது ஒன்றே ஒன்றுதான். அது மனித உயிர். எத்தனை கோடி கொடுத்தாலும் போய்விட்ட உயிரை யாராலும் மீட்டுக் கொண்டுவர முடிவதில்லை. இவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த உயிரை, பாதுகாத்து வாழத்தான் ஒவ்வொருவரும் படிக்கிறார்கள், பட்டம் பெறுகிறார்கள். 
உழைக்கிறார்கள். சம்பாதிக்கிறார்கள். இப்படி சந்தோஷமாக உயிர்வாழ கஷ்டப்பட்டு சேமிக்கும் பணமும், நகைகளும் அவர்கள் உயிருக்கே எமனாகிவிடுவது வேதனையிலும் வேதனைதான்.
மனிதனுக்கு பாதுகாப்பான இடம் எது? இப்படி ஒரு கேள்வியை இப்போது மக்களிடம் கேட்டால் எந்த இடமும் பாதுகாப்பில்லை என்றுதான் சொல்வார்கள். பாதுகாப்பானது என்று கருதி, நிம்மதியாக வாழவும், தூங்கவும் வீடுகளை அமைத்துக்கொள்கிறோம். 
அந்த வீடுகளே கொள்ளைக்காரர்களுக்கும், கொலைகாரர்களுக் கும் ‘பாதுகாப்பான பகுதி’யாக மாறி, வீட்டுக்காரர்களுக்கு உயிர் சேதத்தை எற்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது.
பெற்றோர்கள் எவ்வளவோ கஷ்டங்களைத் தாங்கிக்கொண்டு குழந்தைகளை வளர்த்து பெரியவர்களாக்குகிறார்கள். அவர்களுக்கு எதிர்காலத்தில் பிள்ளைகள் செய்யவேண்டிய நன்றிக்கடன் அவர்களோடு இருந்து அவர்களை இறுதிவரை பாதுகாப்பதுதான். 
அவர்களை தனிமைப்படுத்திவிட்டு, பணத்தை மட்டும் அனுப்பிக்கொண்டிருப்பது எந்த வகையிலும் பாதுகாப்பானது அல்ல. ஏன் என்றால் எல்லா கொலை, கொள்ளைகளுக்கும் பணமும், பொருளும் தான் காரணமாக இருக்கிறது. தனிமையும், பாதுகாப்பின்மையும்தான் இந்த படுபாதக செயல்களுக்கு மையமாக இருக்கிறது.
முன்பு கூட்டுக் குடும்பங்கள் அதிகமாக இருந்தன. இதனால் யாரும் தனிமைப்படுத்தப்படவில்லை. கொலை, கொள்ளை குறைந்து இருந்தது. முன்பின் தெரியாதவர்களிடம் யாரும் அனாவசியமாக பேச மாட்டார்கள். ஊருக்குள் புதிதாக யாராவது வந்தால் யார், ஏன், எதற்கு வந்தனர் என்று விசாரணை செய்துவிட்ட பின்பே ஊருக்குள் அனுமதிப்பார்கள். 
இந்த சூழ்நிலைகளை மீறி யாராவது திருட வந்தாலும் அந்த வீட்டின் சூழல் புரியாமல் பெரும்பாலும் மாட்டிக்கொள் வார்கள். அந்த நிலை இப்போது தலைகீழாகிவிட்டது. சில உறவுகள் நட்புகள் மூலமாக தெரியவரும் புதிய ஆட்களை வீட்டுக்குள் கண்மூடித்தனமாக பலர் அனுமதித்து விடுகின்றனர். விருந்தோம்பல் என்பது தமிழரின் பண்பாடு என்று வீட்டிற்கு யார் வந்தாலும் வரவேற்று உபசரிக்கிறோம். 
இந்த பண்பையும் திருடர்கள் தங்களுக்கு சாதகமாக்கிக் கொண்டு வீடுகளில் வேவு பார்த்து, பிளான் போட்டுத் திருடுகிறார்கள். மக்களும் தன் வீடு, டி.வி. கம்ப்யூட்டர் என்று குறுகிய வட்டத்திற்குள் ஐக்கியமாகி விட்டனர். அதனால் இரவு மட்டுமன்றி பகலிலேயே திருடுவது, கொலை செய்வது என்பது சாதாரணமாகி விட்டது.
தங்கம், நிலம், வீடு போன்றவைகளின் விலை நாளுக்கு நாள் உயர்ந்து கொண்டே போகிறது. இனி நம்மால் உழைத்து சொத்து சேர்க்க முடியாது என்று நினைக்கும் நன்கு படித்த சில கிரிமினல்களும் தங்கள் அறிவை கொலை, கொள்ளைகளுக்கு பயன்படுத்த நவீன டெக்னிக்குகளுடன் வலம் வந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். மனிதாபிமானம் குறைந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறது. 
பெண்கள், குழந்தைகள் என வயது வித்தியாசம் பார்க்காமல் கொடூரமாக கொலை செய்து வருகின்றனர். இப்படி ஈவு இரக்கம் இல்லாமல் மக்கள் மாறியதற்கு திரைப்படங்களும் ஒரு காரணம்.
சில திரைப்படங்களில் ஹீரோ, வில்லன்கள் சண்டைபோடும் போது அவரவர் எதிரிகளை பட், பட் என்று சுட்டு தள்ளிக் கொண்டே போவார்கள். இதை தினமும் பார்த்துக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கு உயிரின் மதிப்பே தெரியாமல் போய் விடுகிறது.
நடுத்தர வர்க்கத்தினர் பரிதாபத்திற்குரிய வர்கள். குருவி போல் சிறுக, சிறுக சேர்த்து, பெண் திருமணத்திற்காக நகைகள் வாங்குகின்றனர். பணம் சேர்க்கிறார்கள். 
திடீரென்று ஒருநாள் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் அத்தனையையும் திருடர்களிடம் பறிகொடுக்கும்போது நிலைகுலைத்து போகிறார்கள். அந்த நேரத்தில் உயிரும் போய்விட்டல் அவ்வளவுதான். அந்த குடும்பத்தின் அத்தியாயமே அதோடு முடிந்து போய் விடுகிறது. சேர்த்து வைக்கும் தங்கம் சில நேரங்களில் உயிரைப் பறிக்கும் எமனாக மாறுவதை பெண்கள் புரிந்துகொள்ளத்தான் வேண்டும்.
பிரயாணத்தின்போது பக்கத்து சீட்காரர்களி டம் பேசாமல் இருப்பது நல்லது. இதனால் ‘சிடுமூஞ்சி’ என்ற பெயர் எடுத்தாலும் பரவாயில்லை. 
முன் பின் தெரியாதவர் சாப்பிட எதையாவது கொடுத்தால் அதையும் ‘அன்பு’ என்று நம்பி வாங்கி உண்டுவிடக் கூடாது. அதுவே உயிருக்கு வம்பாகிவிடும். திடீரென்று அறிமுகமாகிறவர்களை வீட்டிற்கு அழைத்துவந்து தங்கள் உயிருக்கு தாங்களே கெடு வைத்துக்கொள்கிறவர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.
கை பேசி, தொலைபேசியில் வெளியா ட்களிடம் தேவை இல்லாமல் பேசுவது பெண்களுக்கு, குறிப்பாக தனிமையில் இருக்கும் பெண்களுக்கு ஆபத்து. 
விழாக்களுக்கு வெளியே செல்லும் போதெல்லாம் அம்மன் வீதி உலா செல்வது போல் நகைகளை போட்டுச் செல்வதை தவிர்க்க வேண்டும். இன்றைய காலகட்டத்தில் தங்கம் அலங்காரத்திற்கு அல்ல, சேமிப்புக்காக என்பதை புரிந்து வங்கிகளில் பத்திரப்படுத்த வேண்டும்.
“இந்தப் புன்னகை என்ன விலை?” என்ற பாடல் போல், தங்க நகைகளைவிட அழகானது அற்புதமானது புன்னகைதான். 
அதுவே பெண்களுக்கு சிறந்த அணிகலன். தங்கத்தையும், பணத்தையும் சேர்த்துவைத்து தினம், தினம் பார்த்து சந்தோஷப்பட்டு, ஒரு நாள் அதை திருடர்களிடம் பறிகொடுப்பதைவிட பரந்து, விரிந்திருக்கும் நம் நாட்டின் இயற்கை சூழல் மிகுந்த மலைப்பிரதேசங்கள், ஆன்மீக ஸ்தலங்களுக்கு அவ்வப்போது குடும்பத்துடன் சந்தோஷமாக சென்று கண்டுகளித்து பணத்தை செலவு செய்து மகிழ்ச்சியை சேமிக்கலாம். இதே போல் நம் சக்திக்கு ஏற்றாற் போல் ஏழை, எளிய மக்களுக்கு ஆரவாரம் இல்லாமல் உதவலாம். நம்மோடு உண்மையாக பழகுகிற நட்பு, உறவுகளுக்கும் முடிந்த அளவு உதவி செய்யலாம்.
இன்று சமூகத்தை மிக மோசமாக தாக்கிக்கொண்டிருக்கும் நோய், கொலையும், கெள்ளையும், திருட்டும், மற்ற எல்லா நோய்களைக் காட்டிலும் இது வேகமாக பரவிக்கொண்டிருக்கிறது. கொடிய விலங்குகள்கூட மற்ற பிராணிகளை தன் இரைக்காக மட்டுமே வேட்டையாடும். 
ஆனால் மனிதர்களில் சிலர் தங்கள் சுய தேவைக்காக கொடிய மனத்துடன் தன் இனத்தையே வேட்டையாடுகிறார்கள். கத்தியுடன் கருணையின்றி அலைகிறார்கள். இந்த அரக்கத்தனத்தை மாற்ற அன்பை விதைக்க வேண்டும். பேராசையை ஒழிக்க வேண்டும்.
மனித நேயத்தை வளர்க்க வேண்டும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக நம்மைச் சார்ந்தவர்களை தனிமையில் தவிக்க விடாமல், ஒவ்வொரு குடும்பமும் கூடி வாழ்வது கோடி நம்மையாகும்.
