மனிதாபிமானப் பிரச்சினையைஅரசியலாக்காதீர்



இடம்பெயர்ந்து வவுனியா நிவாரணக் கிராமங்களில் தங்கியுள்ள மக்களைப் பற்றிப் பேசும் நபர்களினதும் அமைப்புகளினதும் எண்ணிக்கை இப்போது அதிகரித்து விட்டது. இம் மக்களை உடனடியாக மீளக் குடியமர்த்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முன்வைக்கின்றார்கள். 
உள்ளூரில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும் மங்கள சமரவீரவும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பும் சில அரச சார்பற்ற நிறுவனங் களும் இக் கோரிக்கையை முன்வைக்கின்றன. சர்வதேச மட்டத்திலும் சில அமைப்புகள் இக்கோரிக்கையை முன்வை க்கின்றன.
இவர்கள் வெளியிடும் அறிக்கைகளையும் பேசும் பேச்சுகளையும் பார்க்கும் போது, நிவாரணக் கிராமங்களில் தங்கியுள்ள மக்களை மீளக் குடியமர்த்த வேண்டும் என்பதிலும் பார்க்க அவர்கள் கொடுமைப்படுத்தப் படுகின்றார்கள் என்ற அபிப்பிராயத்தைத் தோற்றுவிப்பதே இவர்களின் பிரதான நோக்கம் போலத் தெரிகின்றது. 
நிவாரணக் கிராமங்களுக்கு விஜயம் செய்த சர்வதேச அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள் அங்கு செய்துகொடுக்கப் பட்டிருக்கும் வசதிகளை யிட்டுத் திருப்தி தெரிவித்திருக்கின்றார்கள். 
இந்த நிலையில், அங்குள்ள மக்கள் கொடுமைப்படுத்தப் படுகின்றார்கள் என்ற அபிப்பிராயத்தைத் தோற்றுவிக்க முயற்சிப்பது நிச்சயமாக அரசியல் நோக்கம் கொண்டதாகவே இருக்கும். இடம்பெயர்ந்து வாழும் மக்களை வைத்து அரசியல் நடத்துவது போன்ற அநாகரிகம் வேறெதுவும் இருக்க முடியாது.
இப்போது நிவாரணக் கிராமங்களில் தங்கியுள்ள மக்கள் புதுமாத்தளனில் புலிகளின் பிடியில் சிக்கியிருந்தவர்கள். அங்கே இவர்கள் கைதிகள் போல நடத்தப்பட்டார்கள். அங்கிருந்து தப்பி வெளியே வர முயற்சித்த பலர் புலிகளின் துப்பாக்கிச் சூட்டுக்கு இலக்காகினர். சிலர் உயிரிழந்தும் உள்ளனர். இள வயதினரைப் புலிகள் பலவந்தமாகத் தங்கள் படையணிக்குச் சேர்த்தார்கள்.
இடம்பெயர்ந்த மக்கள் மீது கரிசனை உள்ளவர்கள் போல இன்று பேசுபவர்கள் அன்று இம் மக்கள் புலிகளின் கொடுமைகளுக்கு உள்ளாகியிருந்த வேளையில் அவர்களுக்காகப் பேசவில்லை. புலிகள் இம் மக்களைப் பலவந்தமாகத் தடுத்து வைத்திருப்பது தவறு என்று கூறவில்லை. இவர்களது கரிசனையின் உண்மையான நோக்கம் அரசியல் என்பது இதிலிருந்து புரிகின்றது.
இடம்பெயர்ந்த மக்களை மீளக் குடியமர்த்துவதற்கு அரசாங்கம் முன்னுரிமை அளித்துச் செயற்படுகின்றது. இம் மக்களின் பாரம்பரிய வாழ்புலங்களில் மின்சாரம், நீர் விநியோகம், வீதிச் சீரமைப்பு போன்ற உட்கட்டமைப்பு வசதிகளுக்காகப் பல்லாயிரம் கோடி ரூபாவை அரசாங்கம் செலவிடுகின்றது. 
அதேநேரம், இப் பிரதேசங்களில் புதைக்கப்பட்டிருக்கும் கண்ணிவெடிகளை அகற்றும் பணியும் சமகாலத்தில் முன்னெடுக்கப்படுகின்றது. 
இப்பிரதேசத்தைக் குடியிருப்புக்கு ஏற்ற பகுதியாக எவ்வளவு துரிதமாக முடியுமோ அவ்வளவு துரிதமாக மாற்றுவதற்கு அவசியமான கனரக யந்திரங்களை அரசாங்கம் இறக்குமதி செய்து நடவடிக்கையை முன்னெடுக் கின்றது. உலகின் வேறெந்த நாட்டிலும் இடம்பெயர்ந்தவர்கள் விடயத்தில் இவ்வளவு அக்கறை காட்டப்பட்டதாக வரலாறு இல்லை.
இவற்றைத் தெரிந்திருந்தும் தெரியாதவர்கள் போல, நிவாரணக் கிராமங்களில் உள்ளவர்களை உடனடியாக மீளக் குடியமர்த்த வேண்டும் என்று கோரிக்கை விடுப்பவர்களின் அரசியல் நோக்கத்தை மக்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். 
கண்ணி வெடிகளை அகற்றாமல் மக்களை மீளக் குடியமர்த்துவது அவர்களைக் கைகழுவி விடுவதற்குச் சமன். கண்ணி வெடிகளின் மேல் அப்பாவி மக்களைத் தள்ளிவிட நாம் தயாரில்லை என்று அண்மையில் ஜனாதிபதி கூறியிருப்பதை இங்கு சுட்டிக்காட்டலாம். மக்களை நல்ல முறையில் குடியமர்த்தி அவர்களுக்கு வாழ்வளிப்பதே அரசாங்கத்தின் நோக்கம்.
மீள்குடியேற்றம் மனிதாபிமானப் பிரச்சினை. இதை அரசியலாக் காமல், அரசாங்கம் மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கைகளுக்கு ஒத்துழைப்பு வழங்குவதே இடம்பெயர்ந்த மக்கள் மீதுள்ள கரிசனையின் உண்மையான வெளிப்பாடு.

