நுளம்பே போ!



தூங்க முடிய வில்லை;
துன்பு றுத்தாதே நுளம்பே!
தாங்க வென்னாத் தொல்லை
தந்தே எழுப்பு கின்றாய்!
ஏங்கித் தவிக்க லானேன்!
எனது தூக்கம் போச்சே!
நீங்கிப் போநீ! நானும்;
நிம்ம தியாய்த் துயில.
விடிய! விடிய! உன்னை
விரட்டிக் கொண்டி ருந்தால்
அடிய வனின் தூக்கம்
அதோ கதியே தானா?
கடித்து உதிரம் குடித்து
களிப்ப டைந்த பின்பு
கொடிய பிணிதந் தென்னை
கொல்லப் பார்க் கின்றாயா?
உழைத்துக் களைத்து சுகமாய்
உறங்கும் போது துன்பம்
இழைத்து என்னை வருத்தி
இம்சை செய்கிறாய் நீயோ
அழையா விருந்தா ளியானாய்
அடிய வனிடம் வாராதே
பிழைத்து நீவாழ என்னை
பிடித்துக் கடிக்க வேண்டாம்!
சின்னஞ் சிறிய பிராணி நீ
செய்யும் சேட்டை பெரிது
உன்னை விரட்டி யடிக்க
உபாயங் கள்செய் தும்கூட
பின்னால் வந்தென் காதின்
பக்கம் முணுமு ணுக்கிறாய்
உன்றன் தொல்லை ஒழிந்து
உறங்க வேண்டும் போ நீ!
வி. எம். அன்ஸார்..-
கிண்ணியா 02
