மாணவரிடம் மாத்திரமன்றி ஆசிரியர்மத்தியிலும் வாசிப்புப் பழக்கம் வீழ்ச்சி


உலக எழுத்தறிவு தினம் இன்று
இன்று உலகெங்கும் உலக எழுத்தறிவு தினம் கொண்டாடப்படுகின்றது. எழுத்தறிவு ஒரு மனிதனின் வாழ்வில் எவ்வளவு தூரம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்பதனையும் எழுத்தறிவினை நாம் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற விடயத்தினையும் எமக்கு உணர்த்தும் வகையிலாக இன்றைய தினம் அமைந்திருக்கின்றது.
இன்றைய எமது சமூக அமைப்பினைப் பொறுத்த வரை நாம் வாழும் சமூகத்தினது மொழியினை நாம் அறிந்திருக்க வில்லையாயின் குறிப்பிட்ட சமூகத்திலிருந்து நாம் ஒதுக்கப்படும் நிலைக்கு ஆளாகுவதோடு எந்த விதமானதொரு பெறுமானத்தினையும் அச்சமூகம் எமக்களிக்காது.
ஒரு சமூகத்தின் உணர்வுகளையும் அவர்களது தேவைப்பாடுகளையும் உணர்த்தும் சாதனமாக நவீன உலகில் பாவிக்கப்படும் இலகுவான கருவியாகத் திகழ்வது இந்த எழுத்தறிவு. எமக்கான விடயங்களைப் பெற வேண்டிய தேவைகள் இருப்பின், அறிவியல் சார்ந்த அதிகளவான விடயங்களினை நாம் பெற வேண்டியிருப்பின் குறைந்தது எமது சொந்த மொழியினைப் பற்றிய அறிவினையாவது பெற்றிருப்பது அவசியமான ஒன்றாக காணப்படுகின்றது.
எழுத்தறிவு பற்றிய தேடலினை மேற்கொள்ளும் போது இன்னுமொரு விடயத்தினை ஞாபகப்படுத்த வேண்டியிருக்கின்றது. அதாவது பேச்சு மொழி பற்றிய தெளிவே அதுவாகும். ஒரு குழந்தை தனது சூழலில் எவ்வாறான பேச்சுக்கள் பேசப்படுகின்றதோ அதனை இலகுவான முறையில் உச்சரிக்கக் கூடியதாக இருக்கும். அதற்காக எந்த விதமானதொரு சிரமத்தினையும் அது மேற்கொள்ள வேண்டியதொரு தேவைப்பாடு இருக்காது.
ஆனால், சில வேளைகளில் அது தனது உடலியல் குறைபாடுகளின் காரணமாக பலவாறான சிரமங்களை பேச்சு மொழியில் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும் கேட்டலில் குறைபாடுடைய குழந்தையாயின் அதனால் சரியான முறையில் செவிமடுக்க இயலாமை காணப்படும். நாம் ஒரு விடயத்தினை கூறும் போதும் தெளிவுப்படுத்தும் போதும் அது புரிந்து கொள்ளும் விதம். 
வேறுவிதமானதாக காணப்படும். எனவே, இவ்வாறான பிள்ளைகள் பற்றிய தெளிவினை ஆசிரியர்கள் பெற்றிருப்பது மாத்திரமன்றி இவர்களுக்கான விசேட பயிற்சிகளை அளிப்பதற்கு தயார் நிலையில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
மேலும், நரம்பு மண்டலத்தோடு தொடர்புடைய நோய்கள் ஒரு மாணவனில் காணப்படுமாயின் அங்கு அவரது கிரகித்தல் தன்மையானது மிகவும் குன்றிய நிலையுடையதாக இருக்கும். இவ்வாறான மாணவர்களை கையாள்வதில் பல சிரமங்களை ஆசிரியர்கள் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். 
எனவே, இவர்கள் தொடர்பிலும் பயிற்சி பெற்றிருக்க வேண்டிய தேவைப்பாடு ஆசிரியர்களுக்கு உள்ளது. ஏனைய சக மாணவர்களுடன் இவர்களை ஒப்பிட்டு நோக்கும் தவறினை இளைத்து விடாது மிகவும் அவதானமான முறையில் இம்மாணவர்களை கையாள வேண்டிய தேவையுள்ளதனை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.
ஒருவரது எழுத்தறிவு பற்றி நாம் பேசும் போது அவரது வாசிப்பு பற்றி நோக்குவதும் மிகவும் பொருத்தமான ஒன்றாகும். அதாவது வாசிக்கும் பழக்கமுடைய மனிதனே முழுமை பெறுகின்றான் என்பதற்கேற்ப வாசிப்பு பழக்கமானது மிகவும் முக்கியமான ஒன்றாக கருதப்படுகின்றது. 
இன்று எமது பாடசாலை மாணவர்களின் புலமைப் பரிசில் பரீட்சை சா. த. பரீட்சை உ.த பரீட்சைகளின் வீழ்ச்சிக்கும் குறைவான புள்ளி மட்டங்களை பெறுவதற்கும் அடிப்படைக் காரணமாக கல்வியியலாளர்களினால் முன்வைக்கப்படும் குறைபாடுதான் ஒரு மாணவனின் எழுத்தறிவு பற்றிய அறியாமை ஆகும். இதன் காரணமாகத்தான் இவ்வாறான குறை புள்ளிகளை மாணவர்கள் பெறுகின்றனர்.
அதேவேளை, மேலும் கவலை தரக்கூடிய விடயம் என்னவெனில் வாசிப்புப் பழக்கமானது மாணவர்களிடம் குறைந்து செல்லும் வேகத்தினையொத்ததாக ஆசிரிய சமூகத்தவரிடமும் சம அளவிலான வீழ்ச்சிப் போக்கு காணப்படுகின்றது. 
இந்த உண்மை நிலையானது எமக்கு கசப்பானதாக இருப்பினும் நாம் ஏற்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கின் றோம். இன்று மாணவ மையக் கல்வியே காணப்படுகின்றது. எனவே, இங்கு கற்பித்தல் என்ற விடயத்திற்கு அளிக்கப்படும் முக்கியத்துவத்தினை விடவும் தேடல் என்ற விடயத்திற்குத்தான் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுவதனை நாம் காணலாம்.
இத்தேடலானது மாணவர்களை மாத்திரம் மையப்படுத்தியதாக காணப்படுவதில்லை. மாறாக ஆசிரியர்களும் தேடலில் ஈடுபட வேண்டும் என்ற விடயமே என்று பாடவிதானங்களில் காணப்படும் முக்கியமான விடயமாகும். எனவே, இன்று அதிகூடுதலான தேடல்கள் யாரிடம் உள்ளதோ அவரே அது பற்றிய அறிவினை முழுமையாக பெற்றவராகக் கணிக்கப்படுகின்றார். அதற்கு பிரதானமானதாக தேவைப்படுவது வாசிப்புப் பழக்கம் என்பதனை நாம் அறிந்திருக்கின்றோம்.
அண்மையில் எமது நாட்டில் மேற்கொண்ட ஆய்வின்படி ரி. வி.யில் தொடராக மூன்று மாத காலத்திற்கு 3 மணித்திலாயங்கள் நிகழ்ச்சிகளை யார் பார்க்கின்றனரோ அவர்களுக்கு ஞாபக சக்தி குறைபாடு அடைவதோடு, வாசிப்பு பழக்கமும் இல்லாது போய்விடுவதாக கூறுகின்றனர். 
இன்று மாணவர்களிடம் ‘தாங்கள் எவ்வளவு நேரம் தொலைக்காட்சியில் தங்களது நேர காலத்தினை செலவு செய்கின்aர்கள்’ என்ற கேள்வி எழுப்பப்படுமேயானால் எவ்வாறான பதில்கள் எமக்கு கிடைக்கப் பெறும் என்பதனைநாம் ஒரு கணம் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். எனவே, வாசிப்புப் பழக்கமானது அவர்களை கைவிட்டு நழுவிவிடுதற்கு இவைகளை ஒத்த நிகழ்வுகள் தான் காரணமாகின்றன.
ஆனால், இது மாணவர்களுக்கு மாத்திரம் பொருத்தமானது அன்று. எம்மனைவருக்கும் இது மிகவும் பொருத்தமான ஒன்றாகும். நாமும் எமது ஓய்வு நேரங்களை இப்பொழுது அதிகளவாக தொலைக்காட்சியின் முன்னிலையில்தான் கழிக்கக் கூடியவர்களாக இருக்கின்றோம். எனவே, எமது வாசிப்புப் பழக்கமும் கைவிட்டு செல்வதற்கு இவைதான் பிரதான காரணமாகும்.
இன்று மொழி விருத்தியின் அச்சாணியாக திகழ்வது வாசிப்புப் பழக்கமாகும். இதனை நாம் எடுத்த எடுப்பில் எமது பழக்கத்திற்கு கொண்டு வருவது என்பதானது அசாத்தியமானதொரு விடயமாகும். எனவே, இப்பழக்கத்தினை எமது இளமைக் காலத்திலிருந்தே நாம் பெறவேண்டியிருக்கின்றது. அதற்கு எமது பாடசாலைகள் தான் முதல் தளமாக -ஸிlகின்றன. அதாவது ஆரம்ப நிலை வகுப்பு மாணவர்களுக்கு கற்பிக்கும் ஆசிரியர்கள் இதில் அதிகூடுதல் கவனம் கொள்ள வேண்டிய கடப்பாடு இருக்கின்றது.
இளமைக் காலத் தேடல்களின் ஊடாகத்தான் எமது பிள்ளைகளுக்கான வாசிப்பு பழக்கத்தினை நாம் இலகுவான முறையில் பயிற்றுவிக்கக் கூடியதாக இருக்கும். பின்னர் இவைகள் பற்றி பார்த்துக் கொள்வோம் என்று விட்டுவிடுவோமாயின் நாம் தவறிழைக்கின்றோம் என்பதே அர்த்தமாகும்.
வாசிப்பதில் இடர்பாடான பிள்ளைகளை டிஸ்லெக்சியா என்று அழைக்கின்றனர். இவர்கள் தாம் எவ்வாறு வாசிப்பது என்பதனைப் பற்றிய தெளிவினை பெறாதவர்களாக இருப்பார்கள்.
வாசிப்பு என்பதனை இரண்டு வகையான வாசிப்பு முறைகளாக பிரித்து நோக்கலாம். அவை பின்வருமாறு:
1) மேலோட்டமான வாசிப்பு முறை
2) ஆழ்ந்த வாசிப்பு முறை
நாம் மேலாட்டமான வாசிப்பு முறை என்பதன் மூலம் நாடும் விடயம் என்னவெனில் இங்கு உச்சரிப்புக்கும், ஒலி குறியீடுகளுக்கும் மாத்திரம் தான் அதிகளவான கவனம் செலுத்தப்படுவதாகும். இது ஆரம்பமாக வாசிப்புப் பயிற்சியில் ஈடுபடக் கூடிய ஆரம்ப நிலை மாணவர்களுக்கும் ஏனையோருக்கும் பொருத்தப்பாடுடையதாக காணப்படும். ஆனால் நிலையான வாசிப்பு முறையாக இதனை நாம் கருதிவிட முடியாது.
ஆரம்ப வகுப்பு மாணவர்களுக்கு நாம் இதனை பயிற்சியாக கொள்ளும் அதேவேளை பெரிய வகுப்பு மாணவர்களுக்கு இதனைவிட சற்று வித்தியாசமான பயிற்சிகளை அளிக்க வேண்டியவர்களாக இருக்கின்றோம். அதுதான் ஆழ்ந்த வாசிப்பு முறைக்கு அவர்களை பயிற்றுவிப்பதாகும்.
இங்கு நாம் ஆழ்ந்த வாசிப்பு முறை என்பதன் மூலம் கருதுவது யாதெனில், அமைதியான வாசிப்பு முறையும் ஒலிகள் வெளியிடாதிருப்பதும், கருத்துக்களையும் தாம் வாசிக்கும் விடயதானங்களையும் மனதில் உள்வாங்குவதும் என்ற விடயங்களாகும். 
இது மேல் வகுப்பு மாணவர்களுக்கு மிகவும் அவசியமான ஒன்றாகும். இதில் ஏதாவது ஒன்று குறைபாடு அடைய நேரிடும் போதும், அம்மாணவர்கள் பலவாறான பரீட்சை சிரமங்களினையும் கிரகித்தல் பிரச்சினைகளையும் எதிர்கொள்ள வேண்டியதொரு நிலைக்கு உள்ளவாங்கப்படுவதனை நாம் அவதானிக்கலாம். 
அவ்வாறில்லாமல் இந்த வாசிப்பு முறையினை அவர்கள் அறிந்து அதன்படி தமது பரீட்சைகளை எழுதுவார்களாயின் அந்த குறிப்பிட்ட பரீட்சையில் இலகுவான முறையில் சித்தியடைவது அவர்களுக்கு மிகவும் இலகுவான ஒன்றாக இருக்கும்.
நாம் எவ்வளவு தான் வாசித்த போதிலும் ஞாபகமறதிகள் எம்மை விடுவதில்லை. எனவே, இதனை தவிர்த்து வாழ்தல் என்பது அசாத்தியமானதொரு விடயம். நாம் வாசிக்கும் விடயங்களை குறிப்பு எடுப்பதற்கு எம்மை பழகிக் கொள்ள வேண்டும். அப்போது எமக்கு அதில் தேவையான விடயங்களை தேவையான போது பெறுவது இலகுவான காரியமாக இருக்கும்.
அதிகளவான இரைச்சல், மனதினை ஒருமுகப்படுத்தி வாசிப்பதனை தடை செய்வதோடு கிரகித்தல் தன்மைக்கும் இடைஞ்சலாக இருக்கின்றது. வெளிச்சத்தங்கள் இல்லாத அமைதியான இடங்களாக நாம் தேர்வு செய்து அங்கு சென்று நாம் வாசிப்பில் ஈடுபடுவோமாயின் அந்த இரம்யமான சூழல் எம்மை மன அமைதி பெறச்செய்வதோடு, நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டிய விடயத்தினை இலகுவான முறையில் விளங்கிக் கொள்வதற்கும் எமது வாசிப்பிற்கும் உதவியளிக்கக் கூடிய ஒன்றாக இருக்கும்.ஏ. எல். எம். றிஸ்வி,
உளவளத்துணைப் பயிற்றுநரும் வழிகாட்டல் ஆலோசனை ஆசிரியரும்காத்தான்குடி
