பொருளாசை எப்போது போற்றத்தக்கது?


புகழாசையைப் போற்றுகிறவர்கள், பொருளாசையையும் காதல் வேட்கையையும் இழிவாக எண்ணுகிறார்கள். இவை இழிவானவை அல்ல. உயர்ந்தவையே. காதல் வேட்கையினாலோ பொருளாசையினாலோ ஒரு மனிதன் கீழ்த்தரமான செயல்களில் இறங்குவானானால் அது கண்டிக்கத்தக்கது.
அதற்கு மாறாக, ஒருவன் செயற்கரிய செயல்களில் ஈடுபடுவதற்கு அந்த இரண்டு ஆசைகளும் துணை செய்யுமானால், அவை போற்றத் தக்கனவே செயற்கரிய செயல்களைச் செய்யத் தூண்டுகிற அளவுக்கு ஒரு சராசரி மனிதனுடைய உள்ளத்திலே காதல் வேட்கையோ, பொரு ளாசையோ, புகழாசையோ அவ்வளவு தீவிரமாக எழுவது இல்லை. 
அது தீவிரமாக எழாத நிலை யில் ஒரு மனிதன் தோல்வியை கண்டு அஞ்சுகிறவனாக இருக்கி றான்.
ஒருவன் தோல்வியைக் கண்டு அஞ்சிக்கொண்டிருக்கும் வரையில், அவனால் எந்த ஒரு விஷயத்திலும் துணிந்து செயல்பட முடியாது. முடியவே முடியாது. நாம் செய்ய நினைப்பதோ, எளிதிலே கைகூட இயலாத காரியம். எனவே அந்தக் காரியத்தில் நமக்குள்ள வெற்றி வாய்ப்புகளைக் காட்டிலும், தோல்வி வாய்ப்புகளே அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன. ஒருவேளை வெற்றி கிடைத்துவிட்டால், அது மிகவும் பெருமைக்குரியதுதான். ஆனால், தோல்வி வந்துவிட்டாலோ, நாம் தாங்க முடியாத துன்பத்திற்கு ஆளாகி விடுவோமே என்று தயங்குவது ஒரு சராசரி மனிதனுடைய குணம் தோல்வியினால் ஏற்படக் கூடிய அவமானத்தை எண்ணி மனிதன் அஞ்சுகிறான். இந்த அச்சம் உள்ளத்தில் இருக்கும் வரையில் பொருள் ஈட்டும் செயல்களில் இறங்குவதற்கான துணிவு வராது. வரவே வராது.
தோல்வியை எண்ணி, அஞ்சுகிற வன், தன்னையும் அறியாமல் தோல்வியையே எதிர்பார்க்கிறான். உள் உணர்வு தோல்வியை எதிர் பார்த்தால், மேலும் மேலும் தோல்விகள் வந்துகொண்டே இருக்கும்.
