சிறார்களின் கல்வி முன்னேற்றத்துக்கு அத்திவாரமிடும்முன்பள்ளி ஆசிரியைகளின் குறைகள் தீர்க்கப்பட வேண்டும்


சி. அஹமட் அஷ்ரப்

ஒரு மனிதனின் பிற்கால அறிவு வளர்ச்சிக்கு முதற்படி ஆரம்பக் கல்வியேயாகும். இக்கல்வியை அவன் எப்படி ஆரம்பிக்கின்றானோ அதனைப் பொறுத்தே அவனின் அடுத்தடுத்த கல்வி நகர்வு அமைந்து விடுகின்றது. இதனை ஏ¡¡ளமான பல உதாரணங்கள் மூலம் அறிந்து கொள்ள முடியும்.
ஒரு குழந்தையின் மூளை வளர்ச்சி பெரும்பாலும் ஆரம்பப்பருவத்திலேயே காணப்படும் என விஞ்ஞானிகள் உறுதிப்படுத்தியுள்ளனர். எனவே, இக்கால கட்டத்தில் அப்பிள் ளைக்கு இலகுவான, எளிய கல்வி முறையினை வழங்குவதன் மூலம் அடுத்த அதன் கல்வி நகர்வுக்குச் செல்லக்கூடியதாக இருக்கும். எனவேதான் இதற்கு ஏற்றாற்போல் சரியான வழிகாட் டலை வழங்கக்கூடிய முன்பள்ளித் திட்டத்தின் அவசியம் உணரப் பட்டே அது நடைமுறைப் படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக் கின்றது.
இதனை நாட்டிலுள்ள உயர் மட்டத்திலிருந்து தாழ்மட்டத்தி லுள்ள சகல தரப்பினரும் அறிந் துள்ளனர். இதனாலேதான் பெற் றோர் தங்கள் பிள்ளைகளை நான்கு வயதை அடைவதற்கு முன்பே அதனைப்பற்றி சிந்தித்து அதற்காக முயற்சித்து அப்பாட சாலை எங்கே இருக்கிறது, யார் ஆசிரியை எனத் தேடி ஆராய்ந்து சேர்த்து விடுகிறார்கள்.
ஏனென்றால், அவர்கள் தங்கள பிள்ளைகளின் கல்வி வளர்ச்சிக்கு எப்படியாவது ஒரு பொருத்தமான இடத்தைப் பெற்றுக் கொடுக்க வேண்டுமென்ற அவாவும், வேட்கை யும், கல்வித்தாகமும் கொண்டுள்ளனர்.
பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகளைப் பொருத்தமான பாடசாலையில் சேர்த்த பின்னர் அப்பிள்ளைகளுக்கு வேண்டிய சகல வசதிகளையும் செய்து கொடுக்கின்றார்கள். 
ஆடை களிலிருந்து பாடசாலை உபகரணங்கள் வரை சகலரும் கொடுத்து அப்பிள் ளையை அன்பாக தங்களோடு சுமந்து சென்று மிகவும் பத்திரமாகப் பாடசாலை முடியும் வரை அங்கே காத்திருந்து ஆவலுடன் அது கற்பதை ரசித்து மகிழ்ந்து கூட்டிச் செல்கின்றனர். அந்தளவுக்கு அதன் முக்கியத்துவம் ஒவ்வொரு பெற்றோர் மனதில் ஆழமாய்ப் பதிந்துள்ளது.
பாடசாலை கலைவிழா, விளை யாட்டுப் போட்டி சுற்றுலா என்று வரும்போது பெற்றோர் காட்டும் சிரத்தையும், மகிழ்ச்சியும் சொல்லில் அடங்காதது. அவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையே இந்த முன்பள்ளி என்பது &#39;உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி யாகும்&quot;
இருப்பினும், மேற்கூறிய அதன் முக்கியத்துவத்தைப் போன்று அங்கே கற்பிக்கும் ஆசிரியர்களும் முக்கியத்துவ மாக உணரப்படவில்லை என்பதே மிகவும் வேதனையும், கவலையும் தரக்கூடிய விடயமாகும்.
இந்த ஆசிரியைகள், ஏனைய அரச சம்பளம் பெறும் ஆசிரியைகள் போன்று சிரத்தை எடுத்தே அதனைச் செய்கிறார்கள்.
ஒரு பட்டதாரி ஆசிரியையோ, அல்லது பயிற்றப்பட்ட ஆசிரியையோ, அல்லது தொண்டராசிரியையாக விருந்து நியமனம் பெற்ற ஆசிரி யையோ தகுந்த சம்பளம் பெறுகின்ற போது இவர்களோ பெற்றோர்களிட மிருந்து மிகக் குறைந்த ஊதியம் பெறுகின்றார்கள். இவர்களுக்குக் கிடைக்கின்ற இவ்வூதியம் இவர்களின் போக்குவரத்துச் செலவுக்கும், இவர்கள் பெற்றோர்களுடன் அவர்களின் பிள் ளைகள் சம்பந்தமாக தொடர்பு கொள்ள பயன்படுத்தும் கைத்தொலை பேசி அட்டை வாங்குவதற்கும் கூட போதுமானதாக இல்லை.
இந்த விடயம் எவருக்கும் கவலை யாகத் தெரிவதில்லை. எல்லோரும் தங்களின் பிள்ளைகளின் நலன்களை மட்டுமே சிந்திக்கிறார்களே தவிர, இந்த ஆசிரியைகளின் நிலையைப் பற்றி சிந்திப்பதில்லை.
ஒரு முன்பள்ளிப் பாடசாலையை எடுத்துக் கொண்டால் அங்கே குறை ந்தது இரண்டு ஆசிரியைகளாவது தேவைப்படும். அதுதான் அதற்கு வசதியாக அமையும். ஏனென்றால், சிறுபிள்ளைகளுக்கு கற்பிப்பது என் பதும், அவர்களை பராமரிப்பது என்பதும் மிகவும் கஷ்டமான ஒன்று ஆகும். சில பெற்றோர் தங்கள் பிள் ளைகளை வீட்டில் வைத்து சமாளிக்க முடியாமல் பிள்ளை வளர்ப்பு நிலையமாக இப்பாடசாலையைக் கருதி நான்கு வயதை அடைவதற்கு முன்பும் சேர்த்து விடுகின்றனர். அப் படியான பிள்ளைகளை அவ்வாசிரி யர்கள் ஏற்று அப்பிள்ளைகளோடு படும் கஷ்டங்கள் சொல்லி அடங்காதவை.
எல்லாப் பிள்ளைகளும் ஒன்றுபோல் இருப்பதில்லை. சில பிள்ளைகளைக் கட்டுப்படுத்துவதும், அவர்களுக்கு கல்வி ஊட்டுவதும் மிக மிக கஷ்டமாக இருக்கும். அப்படி இருக்கும் போது ஒரு பிள்ளைக்கு ஏதாவது ஒன்று நடந்துவிட்டால் அதற்குப் பொறுப் புக்கூற வேண்டியதும் அவ்வாசிரி யர்களையே ஆகும். இதனால் அவர்கள் அப்பெற்றோர்களிமிருந்து ஏச்சும், பேச்சும் வாங்கும் சந்தர்ப் பங்களும் நிறைய உண்டு.
இது இவ்வாறிருக்க, இவர்களுக் கென்று ஒரு முறையான சம்பளத் திட்டம் எதுவும் இல்லாத நிலையில் இவர்களுக்குக் கிடைக்கும் இப் பணம் (பெற்றோரிடமிருந்து) இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு பகிர்ந் தெடுக்கப்படும். சில வேளைகளில் மின்சாரம், தண்ணீர், மற்றும் துப்பு ரவு செய்யும் உபகரணங்கள், தேய்மானம், திருத்த வேலைகள் என அந்நிதியிலிருந்தே செலவிடப் படும். இதுபோக மீதிப்பணமே அவர்களுக்குக் கிடைக்கும்.
சில ஆசிரியர்கள் 10-15 வருடங்க ளைத் தாண்டி இச்சேவையில் இருக்கின்றார்கள். காரணம், இது நிரந்தரமாக்கப்படும் என்ற எதிர்பார்க்கும், குடும்பச் சூழலும், கற்பிக்கும் அவாவுமாகும்.
இவ்வாசிரியைகளின் இந் நிலைமைகளை சீராக்கி நாட்டின் எதிர்கால சிறுவர்களின் கல்வி வளர்ச்சிக்கு சிறந்த ஆசிரியர் களை உருவாக்குவதற்கு அவர்களுக்கொரு முறையான கல்வித் திட்டமும் அதற்கான பிரிவுகளும் இருப்பதைப்போல் ஒரு முறையான சம்பளத்திட்ட மும் அவசியம் இருக்க வேண் டும். அப்போதுதான் அவ் வாசிரியைகளும் தங்களது ஆளுமைகளை வளர்த்து ஒரு மகிழ்ச்சிகரமான சூழலில் எங்கள் எதிரகால செல்வங்களின் வளர்ச்சிக்கு துணையாக இருப் பாளர்கள்.
எங்கள் குழந்தைகளின் கல்வி எங்கள் குடும்பத்தில் மகிழ்ச்சியைக் கொடுப்பதுபோல் இவ் ஆசிரியைகளின் குடும்பத்திலும் அது மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்க வேண்டும்.
ஒரு ஆரோக்கியமான ஆசிரியை யாலேயே ஒரு ஆரோக்கியமான கல்வியைப் புகட்ட முடியும். மாறாக 4ஸி பலவீனம் அடைந்த ஆசிரி யையாலே ஒரு ஆரோக்கியமான கல்வியை புகட்ட முடியாது.அவரால் பலவீனமான கல்வியைத்தான் புகட்ட முடியும்.
எனவேதான், இந்த விடயத்தினை இதனோடு சம்பந்தப்பட்ட அனை வரும் நன்கு உணர்ந்து, சிந்தித்து செயற்பட முன்வரவேண்டும்.
