கல்விக்கும் பிள்ளைகளுக்குமிடையே நெருங்கியதொடர்பை கட்டியெழுப்புவதே கற்பித்தல் பணி


எம்.எஸ்.எஸ். அஹமட்காத்தான்குடி

கல்வி என்பது தத்துவவிய லாளர்களாலும், கல்வியிய லாளர்களாலும் பல்வேறுபட்ட வகையில் வரைவிலக்கணக்கப் படுத்தப்பட்டுள்ள ஓர் எண்ணக் கருவாகும். &quot;கல்விக்கும் பிள்ளை களுக்குமிடையே அண்மிய தொடர்பைக் கட்டியெழுப்புவதே கற்பித்தலாகும். சிலருக்கு அது தத்துவமாகும் வேறு சிலருக்கு அது அறிவைக் கையாளும் ஊடகமாகும். எவ்வாறாயினும் கல்வி என்பது முன்னேற்றமான கலையாகும்&quot; வெஸ்டர் சுமித்
மேலும் &quot;வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சி யையும், அதிஷ்டத்தையும் வழங்கும் வண்ணம் நுண்மதி வளர்ச்சியை ஏற்படுத்தலும் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தலுமே கல்வியாகும்&quot; பிரான்ஸிஸ் பேகன்.
எனவே, கல்வியை நோக்குவோ மாயின் &#39;கல்வியின் மூலம் சிறந்த பிரஜைகளாக உருவாகுவதுடன் அவர்களை சிறந்த முறையில் செயற்படவும் பயிற்றுவிக்கின்றது&quot; என ஹி லொஸ் என்ற கல்வியியளாளர் குறிப்பிடுகின்றார். 
இதன் பிரகாரம் இருபத்தோராம் நூற்றாண்டில் உலகக் கல்வியை நோக்குவோமாயின் &#39;வாழக்கற்றல்&#39; (Learring to be) யுனஸ்கோ அறிக்கை Edger Foure குறிப்பிடுகின்றது.
அதாவது வாழ்க்கைக்குப் பொருந்தாத, பயனற்ற கருத்துக்களையும், கோட்பாடுகளையும் மனனஞ் செய்தல் அன்றி அன்றாட வாழ்க்கைக்குத் தேவையான அறிவு (Knowledge) திறன் (Skill) மனப்பாங்கு (Attitude) ஒழுக்க விழுமியம், சம ஆளுமை (Balance Personality) ஆகியவற்றை திரட்டிக் கொள்வதற்கான செயன்முறையே கல்வியாகும்.
இதனை விரிவு படுத்தி துரிதமாக மாற்றமுறும் சிக்கலான ஆளிடைத் தொடர்புகளைக் கொண்ட இவ் உலகில் வாழ்வதக்கேற்ற ஆற்றலை பெற்றுக் கொள்வதற்கு ஜேக்ஸ் டெலோ சர்வதேச ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை (1996) 4 தூண்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட கல்விச் செயலொழுங்கை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என வலியுறுத்துகின்றது.
1. அறிவதற்காக கற்றல் (Learning to Know) 
02. ஆற்றுவதற்காக கற்றல் (Learning to do)
03. இணைந்து வாழ்வதற்கான கற்றல் (Learining to Live together)
04. வாழ்வதற்காக கற்றல் (Learning to be) 
இதன் பிரகாரம் எமது அரசாங்கம் கல்வியில் சம வாய்ப்பை வழங்குகிறது. அதாவது &#39;இனம், மதம், நிறம், சமூக நிலை என்பவற்றைக் கருத்திற் கொள்ளாது வயது, திறமை, நுண்ணறிவு என்பவற்றில் சமமானவர்களுக்கு சமவாய்பான முறையில் கல்வியை நாடு பூராவும் அமுல்படுத்தப்படுகின்றது. 
இதற்காக பல மில்லியன் ரூபாய்களை வருடந்தோறும் ஒதுக்குகின்றது. உதாரணமாக இலவசக் கல்வி, இலவச சீருடை, இலவச பாடநூல், இலவச மதிய உணவு, புலமைப் பரிசில் என்பவற்றை வருடந்தோறும் வழங்கி வருகின்றது. இதன் பிரகாரம் சார்க் நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் இலங்கையின் எழுத்தறிவு வீதம் மிகவும் உயர்ந்த மட்டத்தில் இருப்பதாக புள்ளி விபரங்கள் சுட்டிக் காட்டுகின்றன.
இக்கால கட்டத்தில் உலகின் எதிர்கால நகர்வுகளும், அடுத்த கட்ட வேலைத்திட்டங்களும் கல்வி அறிவிலேயே தங்கியுள்ளது. மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சி, அபிவிருத்தி, அறிவியற்துறையில் வளர்ச்சி என்பவை அனைத்தும் கல்வி எனும் விடயத்தில் தங்கியுள்ளது. தற்போதைய உலக நிலைமையை அவதானிக்கும் போது கல்வியை பெறும் சமூகமே அனைத்து துறைகளிலும் வழிகளிலும் முன்னேற்றம் அடைந்து கொண்டு வருவதை காணக்கூடியதாகவுள்ளது.
இதன் பிரகாரம் எமது நாட்டின் 1997ம் ஆண்டின் புதிய கல்வி மறுசீரமைப்பு 5-14 வயது பிள்ளை களுக்கு கட்டாயக் கல்வி வழங் குவதுடன் மாணவர் மையக்கல்வியை அமுல்படுத்துகின்றது. மேலும் தேசிய கல்வி ஆணைக்குழுவினால் (2003) 122 பரிந்துரைகள் முன்மொழியப் பட்டுள்ளன. அவற்றுள் வயது 5- 16 வரை கட்டாயக் கல்வி வழங்கப்பட வேண்டும் எனக் குறிப்பிடுகின்றது.
மன வேதனைக்குரிய விடயம் என்னவென்றால் கல்வியானது எவராலும் புறக்கணிக்கப்படக் கூடாது. ஆனால் எமது நாட்டில் வருடந்தோறும் சுமார் இரண்டு இலட்சம் மாணவர்கள் பாடசாலையைவிட்டு இடைவிலகிச் செல்வதாக சிறுவர் நலன் சேவைகள் ஆணையாளர் தெரிவித்துள்ளார். இதில் பெருபாலும் 10 வயது தொட க்கம் 14 வரை மாணவர்களே அதிக மாக உள்ளதாக குறிப்பிடுகின்றார்கள்.
இதில் பெரும்பான்மையான மாணவர்கள் கிராமப்புறத்தைச் சேர்ந்தவர்களே காணப்படுகின்றனர். இதற்கான மூலகாரணமாக பொருளாதார நிலைமையைக் குறிப்பிடலாம். வறுமை மற்றும் குடும்ப சூழ்நிலை போன்ற காரணங்களால் பாதிப்புக்குள்ளாகும் குடும்பங்களிலுள்ள பிள்ளைகளே பெருபாலும் இடைவிலகுகின்றனர். 
பெரும்பாலான பெற்றோர் தரம் 5 படித்தால் போதும் அதிலும் எழுத வாசிக்கத் தெரிந்தால் போதும் என நினைக்கிறார்கள். இதற்கான காரணம் பெற்றோருக்கு கல்வி அறிவின்மையும் தூர சிந்தனைப்போக்கு அற்ற தம்மையும் காரணமாக அமைகின்றது. இவர்களது மனப்பாங்கு மாற்றமடைய வேண்டும். மேலும் இவ் இடைவிலகலில் பல்வேறு காரணிகள் செல்வாக்கு செலுத்துகின்றன.
01. குடும்ப வருமானம், பொருளாதார நிலை (வறுமை)
02. தாய், தந்தை வெளிநாடு செல்லல்...
03. யுத்த கால சூழ்நிலை (தாய்/ தந்தை இழப்பு)
04. தேவைகள் நிறைவேற்றப்படாமை (மாஸ்லோவின் அன்பு, கனிப்பு, களப்பு, உடல், உளரீதியாக தேவை, சுய திறனில் நிறைவுத் தேவை)
05. இலத்திரனியல் மோகம் கைத்தொலைபேசி, கணனி, தொலைக்காட்சி (பாவனை)
06. தொழில் வழக்குநர்களின் ஆக்கிரமிப்பு
07. நகர்ப்புற வாழ்க்கைக்கு பொருளாதார ரீதியாக முகங்கொடுக்க முடியாத நிலை,
08 தன்னம்பிக்கையின்மை,
09. குறிப்பிட்ட பாடங்களில் விருப்பமின்மை.
10 மாணவர், ஆசிரியர் உறவில் விரிசல்
11. குடும்ப அங்கத்தவர்களின் (பாடசாலை செல்லும்) எண்ணிக்கை அதிகம்.
12. மன அழுத்தம்- கிரகிக்கும் ஆற்றல் குறைவு.
13. சகபாடிகளின் தொடர்பு.
14. தாய், தந்தை குடும்ப உறவில் விரிசல்
15. பெற்றோருக்கு கல்வி அறிவின்மை.
16. ஆசிரியர்களின் உடல், உள ரீதியான தண்டனை.
17. தேர்ச்சி மட்டத்திலும் பாண்டித்திய மட்டம் அடையாமை,
18. சிறுவர் துஷ்பிரயோகத்திற்கு உட்படுத்தப்பட்ட பிள்ளை.
போன்ற காரணிகளைக் குறிப் பிடலாம்.
என்றாலும் பெரிதும் செல்வாக்கு செலுத்தும் காரணியாக பொருளாதார நிலைமையைக் குறிப்பிட்டுக் கூறலாம். வாழ்க்கைச் செலவு நாளுக்கு நாள் அதிகரிக்கும் போது குடும்பத்தினர் அனைவரும் ஏதாவது தொழிலில் ஈடுபடவேண்டியது. காலத்தின் தேவையாக உள்ளது. மேலும் ஊட்டத்சத்துள்ள போசாக்குள்ள உணவினை கொடுக்க முடியாத நலையில் பெற்றோர்கள் தவிக்கின்றனர். இதனால் எதிர்கால சந்ததிகளின் கல்வி நிலை கேள்விக்குறியாக்கிவிடும் என்பதை நினைக்கும் போது அச்சமாக உள்ளது.
சில பணக்கார வர்க்கத்தினர். தனது பிள்ளைகளை படிப்பில் ஈடுபடுத்துவதுடன் கிராமப்புற சிறார்களை வேலைக்கு அமர்த்தி அவர்களது வாழ்க்கையை சீரழிக் கின்றனர்.
அண்மைக் காலத்தில் பொலிஸார் மேற்கொண்ட நடவடிக்கையின் போது பெரும்பாலான சிறுவர்கள் தொழிலில் ஈடுபடுவதை காணக் கூடியதாக இருந்தது. மேலும் வீதிச் சிறுவர்களாக அலையும் நிலையையும் காணக்கூடியதாக இருந்தது. காரணம் குடும்ப பொருளாதார நிலை மிக மோசமாக இடம்பெற்றதனால் தனது படிப்பை இடையில் நிறுத்திவிடுகின்றனர். எனினும் பிள்ளையின் கல்வியில் பெற்றோர்களின் அக்கறை அவசியம் என கருதப் படுகிறது.
கல்வியை எண் ரீதியாகவும், மொழி ரீதியாகவும், செயற்பாட்டு ரீதியாகவும் உணர்த்த வேண்டியது பெற்றோரின் தலையாய கடமையும், பொறுப்புமாகும். இது இளமை யிலிருந்து புகட்டப்பட வேண்டிய ஒரு கலையாகும்.
எனவே, இது தொடர்பாக நாட்டிலுள்ள நிறுவனங்கள், சர்வதேச அமைப்புக்கள், அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள், சமய நிறுவனங்களின் தலைவர்கள் தமது பிரதேச ரீதியான சமூக அமைப்புக்கள் சமயப் பொறுப்புதாரிகள், பொலிஸார், கிராம உத்தியோகத்தர்கள், சமயத் தலைவர்களின் ஒத்துழைப்புடன் திட்டமிட்ட முறையிலான செயற் திட்டத்தின் முன்னெடுப்பை மேற்கொள்ள வேண்டியது காலத்தின் தேவையாகும்.
யுத்தச் சூழல் காரணமாக வடக்கு கிழக்குப் பிரதேசங்களில் இடைவிலகிய மாணவர்களுக்காக (Catchup Education) இழந்த கல்வியை மீளப் பெறுவோம்&quot; &quot;கற்றலைக் கைவிடோம்&quot; என்ற பல செயற்திட்டத்தின் அடிப்படையில் Unicef நிறுவனம் கல்வியை முன்னெடுத்துச் செல்வதை அறியக் கூடியதாகவுள்ளது. இது வரவேற்கத்தக்க விடயமாகும்.
கல்வி என்பது ஒரு மனிதனின் உரிமையாகும். சிறுவர் சமவாயத்தி லுள்ள 54 உறுப்புரைகளில் 28வது உறுப்புரையானது &#39;கல்வியைப் பெறுவதற்கு அனைத்து பிள்ளை களுக்கும் உரிமையுள்ளது. குறைந்த பட்சம் ஆரம்பக் கல்வியை கட்டாயமாக்குவதுடன் அதனை இலவசமாக வழங்க நடவடிக்கை எடுப்பது அரசாங்கத்தின் பொறுப் பாகும்&quot; எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
எனவே, பாடசாலையில் கல்வி கற்றுக் கொண்டிருக்கும் மாணவர்கள் இடைவிலகுகிறார்கள் என்றால் அதற்கு பலதரப்பட்ட பின்னணிகள் காரணிகளாக அமையலாம். எனவே, கல்விப் புலத்திலுள்ள அனைவரும் ஆசிரியர், அதிபர், பெற்றோர், சமயப் பெரியார்கள் அப்பிரதேசத் திலுள்ள இயக்கங்கள் என்பன இதில் கூடிய கவனம் செலுத்த வேண்டியது அவசியமாகும். 
பொருளாதார நிலைதான் என இனங்காணப்பட்டால் அதற்காக பாடசாலை சமூகம் தம்மால் இயன்ற உதவிகளை, தீர்வுகளை மேற்கொள்வது அவ சியமாகும். எனவே ஒவ்வொரு பாடசாலையும் இவ் இடைவிலக ளுக்கான தக்க காரணத்தை இனங்கண்டு செயற்படுவது காலத்தின் தேவை எனலாம்.
இவ்வாறான நிலை நீடிக்கும் போது எதிர்காலத்தில் சம ஆளு மையுள்ள நல்ல சிந்தனைப் போக்குள்ள நற்பிரஜையான சமுதாயத்தினரை காண்பது அரிதாகும். மேலும் சட்டவிரோத செயல்களில் ஈடுபடு வோரும் நாட்டின் அபிவிருத்திக்கு குந்தகம் விளைவிக்கின்ற சமுதாயமே உருவாகும் என்பது திண்ணம். பாடசாலைகள், அச்சமூகத்தின் கண்களைப் போன்றது. 
எனவே பாடசாலைகள் இடைவிவலகலை இனங்கண்டு பொதுமைப் படுத்தப் பட்ட செயத்திட்டதினூடாக கல்வி அறிவை வளர்ப்பதற்கு நல்ல சந்தியினரை உருவாக்குவதற்கு உறுதுணையாக இருக்க வேண்டியது அவசியமாகும்.
