பெண்கள் உரிமைகள்


கடந்த வார தொடர்
பெண்கள் அரசியலில் ஈடுபடுவதன் முக்கியத்துவத்தை கடந்த வார கட்டுரையில் பார்த்தோம். அங்கு, போதிய கல்வி அறிவு இன்மை பெண்களின் அரசியல் பங்களிப்பில் தடை ஏற்படுத்துகின்றது என குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. எனவே கல்விக்கான உரிமை தொடர்பில் ஆராய்வது அத்தியாவசியமானதொன்றாகும்.
		
		தலைவர் - சட்டத் திணைக்களம்,
		சிரேஷ்ட சட்டத்துறை விரிவுரையாளர்
		- இலங்கை திறந்த பல்கலைக்கழகம்.
பெண்கள் கல்வித்துறையில் முன்னேற்றம் அடைய வேண்டிய அவசியம் அனைவராலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டுள்ளது. அதற்குரிய அங்கீகாரம் உள்நாட்டிலும், சர்வதேச மட்டத்திலும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. சர்வதேச மனித உரிமைகளை பற்றிய ஆவணங்களை எடுத்து நோக்குகின்றபோது, 1966 ஆம் ஆண்டு பொருளாதார சமூக, கலாசார உரிமைகளுக்கான சாசனத்தின் உறுப்புரை 13 இன் கீழ் பின்வருமாறு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. 
சமவாயத்தை கைச்சாத்திட்டுள்ள அரசு ஒவ்வொன்றும் கல்விக்கான உரிமையை அங்கீகரிப்பதுடன் அது மனித ஆளுமையின் முழுமையான அபிவிருத்திக்கு உந்து சக்தியாக அமைதல் வேண்டும். கல்வி மனித கெளரவத்தையும், உரிமைகளையும், அடிப்படை சுதந்திரங்களையும் மேலும் வலுப்படுத்தப்படக்கூடிய வகையில் அமைதல் அவசியமாகும்.
மேலும், வழங்கப்படும் கல்வி ஒவ்வொரு பிரஜையும் நாட்டின் சமாதானத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து ஏனையோருடன் ஒற்றுமையாக வாழ வேண்டும். அத்துடன் அரசு பால் வேறுபாடு இன்றி ஆண், பெண் இரு பாலாருக்கும் இச் சமவாய்ப்பு ஆரம்ப கல்வி, இரண்டாந்தர, மூன்றாந்தர நிலைகளில் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும். 1966 ம் ஆண்டு சமவாயத்திற்கு அமைய ஆரம்ப கல்வி கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும்.
அத்துடன் இரண்டாந்தர கல்வி பல்வேறுபட்ட வடிவங்கள் ஊடாக ஆண், பெண் இரு பாலாருக்கும் சென்றடைதல் வேண்டும். இரண்டாந்தர கல்வியை எடுத்துப் பார்க்கின்றபோது தொழில் நுட்ப மற்றும் தொழிற் பயிற்சி என்பவற்றை கொண்டிருத்தல் வேண்டும். அத்துடன் தாம் விரும்பிய துறைகளை தெரிவு செய்ய வழியேற்படுத்தி கொடுப்பது அரசின் கடப்பாடாகும். 
பெண்கள் தமது படிப்பு ஆர்வத்தை தையல், அழகியல் வேலைகள் போன்றவற்றில் காட்டும் சந்தர்ப்பங்கள் உள்ளன. எனவே குறிப்பிட்ட பெண்ணுக்குரிய ஆர்வத்தை அறிந்து அதற்கேற்றவாறு பெற்றோரும், அரசும் செயற்பட வேண்டிய பொறுப்பு உண்டு.
இன்று பொதுவாக பிள்ளைகள் தமது துறையை தெரிவு செய்வதை விட பெற்றோர் தமது விருப்பத்தை பிள்ளைகள் மீது வலிந்து திணிக்கும் சந்தர்ப்பங்களையும் நாம் காணுகின்றோம். 
எனவே பெற்றோர் இதனை தவிர்த்து பிள்ளைகளுக்கு எத்துறையில் ஆர்வம் இருக்கின்றதோ அந்த விடயத்திற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் கருத்து வெளியிடும் சுதந்திரமும் தமது சொந்த விடயங்களை பற்றி தீர்மானிக்கும் உரிமையும் உண்டு. இவை சர்வதேச ரீதியாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டுள்ள உரிமைகளாகும்.
1966 ம் ஆண்டு பொருளாதார, சமூக கலாசார உரிமைகளுக்கான சம வாயத்தினால் உருவாக்கப்பட்டுள்ள ஆணைக்குழு கல்விக்கான உரிமை ஆண், பெண் ஆகியோரிடையே எவ்வாறு சமமான வகையில் அனுபவிக்கப்பட வேண்டும் என்பதை எடுத்துக்காட்டியுள்ளது. 
அதன் பிரகாரம் பாதிக்கப்பட்ட குழுவுக்கு அல்லது பின் தள்ளப்பட்ட பெண்கள் கல்வியில் கீழ் மட்டத்தில் இருப்பின், சம அந்தஸ்திற்கு கொண்டு வர தற்காலிக நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டுமென கூறியுள்ளது.
பெண்களுக்குரிய கல்விக்கான உரிமைகள் தொடர்பாக திட்டங்களை எடுக்கும்போது சிறுவர் உரிமைகளுக்கான (1984) சமவாயம் மற்றும் பெண்களுக்கு எதிரான பாரபட்சங்களை ஒழிக்கும் சமவாயம் (1979) என்பவற்றின் கீழான பெண்களுக்குரிய சிறப்பு ஏற்பாடுகளையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டுமென ஆணைக்குழு தெரிவித்துள்ளது.
பெண்களுக்கான கல்வியுரிமையை அங்கீகரித்துள்ள அரசுகள் அவற்றை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான திட்டங்களை வகுக்கின்றபோது பெண்களின் பாடசாலை இடைவிலகல்களுடன் தொடர்புபட்ட பிரச்சினைகளை தீர்ப்பதற்கான திட்டங்களை வகுத்தல் வேண்டும். 
வறுமை, வீடு, பாதுகாப்பான சூழல் இன்மை, பெற்றோரால் கைவிடப்படல், பாலியல் ரீதியான பாதிப்புகள் பெண் பிள்ளைகள் தமது கல்வியை தொடர முடியாத வகையில் பிரச்சினைகளை ஏற்படுத்துகின்றது. 
உதாரணமாக பிள்ளைகள் அதிகமாக உள்ள வீடுகளில் ஆண் பிள்ளைகள் படித்தால் போதும் பெண் பிள்ளைகள் திருமணம் செய்ய போகின்றார்கள். எனவே படிப்பு அவசியமில்லை என பாடசாலையை விட்டு விலகி விடும் சந்தர்ப்பங்கள் உள்ளன.
மேலும் ஏற்றத் தாழ்வான பொருளாதார அந்தஸ்து கல்வியை தொடரவிடாமல் தடுக்கின்ற ஒரு காரணியாகும். 
உதாரணமாக தோட்டப்புறங்களில் உள்ள பெண்கள் தோட்டத்தில் உள்ள பாடசாலை ஒன்றில் ஆரம்ப கல்வியை கற்று மேலதிக கல்வி வாய்ப்புக்காக நகர்புற, பாடசாலைக்கு செல்ல வேண்டிய சூழ்நிலைகள் ஏற்படுகின்றன. அத்தகைய சூழ்நிலைகளில் போக்குவரத்து சீரின்மை, பணப்பற்றாக்குறையினால் தமது கல்வியை தொடர முடியாமல் போகின்றது. 
எனவே யாவருக்கும் சமமான கல்வி உரிமையை இழக்க நேரிடுகின்றது. அதேபோன்று வறுமையின் காரணமாக பெண் பிள்ளைகள் ஆடைத் தொழிற்சாலைகள், வீட்டு வேலை அல்லது தோட்டத்தில் வேலைக்காக பதிவு செய்கின்றபோது தமது கல்விக்கான வாய்ப்பை இழக்கின்றனர். உரிமையை மாத்திரமன்றி கல்வியுடன் தொடர்புள்ள ஏனைய உரிமைகளையும் மறுப்பதற்கான காரணியாக அமைகின்றது.
கல்விக்கான உரிமையில் பாலியல் கல்வி தொடர்பாக பெண் பிள்ளைகளுக்கு அறிவூட்டுதல் அவசியமாகும். ஏனெனில் தவறாக பாலியல் உறவினுடைய பிரதி கூலங்களைப் பற்றி அறியாமல் இருக்கின்ற பெண்கள் அதன் மூலம் தமது கல்விக்கான உரிமையை இழந்து விடுகின்றனர்.
பெண்களுடைய கல்வியுரிமை தொடர்பாக ஆராயும் போது, போர், இயற்கை அழிவுகள் போன்றவற்றின் மூலம் பாதிக்கப்படும் பெண்களுக்கு விசேட அவதானம் வழங்க வேண்டியதும் அவசியம் ஆகும். உதாரணமாக ஒரு நாட்டில் யுத்த சூழ்நிலை ஒன்றில் இடம் பெயர்ந்து வாழும் பெண்கள் தமது இருப்பிடத்தை விட்டு தற்காலிகமாக வருடக் கணக்கில் வேறு முகாம்களில் வாழ வேண்டிய சூழ் நிலைகளில் அவர்கள் தொடர்பாக விசேட கவனம் எடுக்க வேண்டும். பெண்கள் தமது பாடசாலைக்கு தேவையான ஆவணங்களை இழந்திருக்கக் கூடும். 
அத்தகைய சூழ்நிலைகளில் விசேட திட்டங்களை வகுத்து கல்விக்கான உரிமையை வழங்க வேண்டும். இதற்கு சர்வதேச உதவியையும் ஒத்துழைப்பையும் அரசு பெற்றுக் கொள்ளலாம். மேலும் யுத்தம், இயற்கை அனர்த்தங்கள் போன்ற சந்தர்ப்பங்களில் கல்வி தகைமை சான்றிதழ்களை இழந்திருப்பின் மேலதிக கல்விக்கான வாய்ப்புக்களை இழக்க நேரிடலாம். 
அத்தகைய நிலைகளில் உரிய விண்ணப்பங்களை மேற்கொண்டு சான்று பிரதிகளை எடுக்க உரிய அதிகாரிகள் நடவடிக்கை எடுத்தல் நன்று. ஏனெனில் எதிர்பாராத காரணிகளால் ஏற்படுகின்ற தற்காலிக தடைகள் பெண்களின் முழு வாழ்நாளையும் கேள்விக்குரியதாக மாற்றிவிடும் வாய்ப்புண்டு.
1966 ஆம் ஆண்டு பொருளாதார சமூக உரிமைகளுக்கான சமவாயம், அரசு கல்விக்கான உரிமையை உத்தரவாதப்படுத்தி படிப்படியான நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டும் என குறிப்பிடுகின்றது.
இதற்குரிய காரணம் கல்வி உரிமைகளை அமுல்படுத்துவது தொடர்பில் நாட்டின் பொருளாதார அந்தஸ்து அவசியமாகும். அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடான இலங்கை, கல்விக்கான உரிமையை படிப்படியாக அபிவிருத்தி செய்ய வேண்டும். எனினும் தொடர்ந்து பொருளாதார சீரின்மையை காரணங்களாக காட்டி தமது கடப்பாடுகளில் இருந்து அரசு விலகிக் கொள்ள இயலாது.
பெண்களுக்கு எதிரான பாரபட்சங்களை இல்லாதொழிப்பதற்கான சமவாயத்தின் 48 வது குழு ஒன்று கூடல் 2011 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 27 ஆம் திகதி பெலருஸில் நடைபெற்றது. இலங்கையைச் சேர்ந்த தீoசீலீn’s சீலீனீia ணீollலீணீtivலீ அரச சார்பற்ற அமைப்பு யுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்களுடைய கல்வி நிலைமை தொடர்பில் முக்கிய கவனம் எடுக்கப்பட வேண்டும் என குறிப்பிட்டது. 
மேலும் இந்த 48 வது குழு ஒன்று கூடலில் இலங்கை தனது 5, 6 மற்றும் 7 வது முன்னேற்ற அறிக்கைகளை குழுவிடம் சமர்ப்பித்தது. இங்கு பங்கு பற்றிய இலங்கை பிரதிநிதி பெண்கள் எல்லா துறைகளிலும் வினைத்திறனுடன் பங்குபற்ற வேண்டும் எனவும் கடந்த கால யுத்த சூழ்நிலை அவர்களின் முன்னேற்றத்திற்கு தடையாக இருந்துள்ளது எனவும் குறிப்பிட்டது.
கல்விக்கான உரிமையை மேலும் வலுப்படுத்தும் நோக்கில் அரசுகள் மானிய அடிப்படையிலான உதவிகளை வழங்குவதன் ஊடாக தமது கடப்பாடுகளை நிறைவேற்ற வேண்டும். உதாரணமாக இலங்கையில் இலவச பாடநூல்கள் வழங்குதல், இலவச சீருடை வழங்கல் என்பவற்றை குறிப்பிடலாம். 
எவ்வாறாயினும் கல்விக்கான உரிமையில் சம வாய்ப்பை பெறுவதில் பெண்களுக்கு ஏற்படும் தடைகளை நிவர்த்தி செய்வதற்கு நிர்வாக ரீதியான நடவடிக்கைகள் எடுத்தல் அவசியமாகும். அத்துடன் கல்வி கற்பதற்கு வயதெல்லை கிடையாது. எனவே வயது வந்த பெண்களும் கிடைக்கின்ற வாய்ப்புகளை பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். பெண்களின் கல்வியுரிமையை உறுதிப்படுத்துவது தொடர்பில் ஊடகங்களின் பங்களிப்பு முக்கியம் பெறுகிறது. 
பத்திரிகை வாசிப்பு, தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளை பார்த்தல், அறிவுசார் விவாத அரங்குகளில் கலந்துகொள்ளல், இலக்கியம் சார் புத்தகங்களை வாசித்தல் போன்ற செயற்பாடுகளின் மூலம் பெண்கள் தமது அறிவை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும். அறிவுசார் உலகில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் நாம் அறிவை வளர்த்து அதனை வீட்டுக்கும் நாட்டுக்கும் பயன்படக் கூடிய வகையில் உபயோகிப்பது அவசியம் ஆகும். பெண்கள் தமது சட்ட உரிமைகளை பெற தாமே முன்நிற்க வேண்டும். ஏனெனில் சில நேரங்களில் பெண்களே தம்மை குறைத்து மதிப்பிட்டு தடையை ஏற்படுத்திக்கொள்கின்றனர்.

சுகாதாரத்துக்கான உரிமையும் சர்வதேச ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ள அத்தியாவசியமான உரிமையொன்றாகும். பெண்கள் தொடர்பாக இவ்வுரிமையை தொடர்புபடுத்துகின்றபோது, மகப்பேற்று நலன் முக்கிய இடத்தை வகிக்கின்றது. மேலும் குடும்ப கட்டுப்பாடு பற்றிய தகவல்களை வழங்குவதில் முக்கியமாகும். 
இலங்கை அரசு தாய் சேய் நலன் தொடர்பாக பல சட்டங்களையும், நிர்வாக ஏற்பாடுகளையும், அவற்றை அமுல்படுத்துவதற்கான நிறுவனங்களையும் ஸ்தாபித்துள்ளது. தாய் சேய் நலன் சேவை கொள்கை பல ஆண்டுகளுக்கு முன் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 
இக் கொள்கை செயற்பாட்டில் சுகாதார அமைச்சின் பங்கு முக்கிய இடம் பெறுகின்றது. தாய் சேய் நலன் திட்டம் (இதன் பின்புணிவிசி என குறிப்பிடப்படும்) மகப்பேற்று காலத்தின் போதும், பிரசவத்தை அடுத்து தாய் தொடர்பிலும், பிறந்த பிள்ளை, குழந்தைகள், பாடசாலை செல்லும் சிறுவர்களையும் நோக்கி செயற்படுகிறது.
தாய் சேய் நலன் தொடர்பான நாட்டில் நிலவுகின்ற சட்டங்களையும், கொள்கைகளையும் பெண்கள் அறிந்து கொள்வதற்கு உரிய நடவடிக்கைகளை அரசு எடுக்க வேண்டும். 
பின்தங்கிய இடங்களில் இருக்கின்ற பெண்கள் மற்றும் தரமான சுகாதாரமான வசதிகளை பெற இயலாத பெண்கள் மகப்பேற்று காலத்தின் போது வேறு வகையான நோய்களை எதிர்நோக்குகின்றனர். அனைவருக்கும் சம வாய்ப்புகளை உறுதிப்படுத்தி போதுமானளவு பொது வைத்தியசாலைகள், வைத்தியர்கள் மற்றும் தரமான மருந்துப் பொருட்களை பெற்றுக்கொள்ளக்கூடிய வாய்ப்பு இருக்க வேண்டும். 
போஷாக்கான உணவுகளை உட்கொள்ள வாய்ப்பற்று அல்லது தவறுகின்ற பெண்களின் ஆரோக்கியமும் பெற்றெடுக்கின்ற பிள்ளையின் ஆரோக்கியமும் பாதிப்படைகின்றது. இதனால் சுகாதாரத்துக்கான உரிமை மறுக்கப்படுகின்றது. வெறுமனே சட்டம் மற்றும் நிறுவனங்கள் எழுத்து வடிவில் இருத்தல் போதுமானதல்ல. 
வினைத்திறனுடன் கூடிய சேவைகள் மக்களுக்கு சென்றடைய வேண்டும். மேலும் மகப்பேற்று மருத்துவமனைகள் விசேட வசதிகளுடன் நிர்மாணிக்கப்பட வேண்டும். சட்டத்தின் கீழ் தாபிக்கப்பட்ட பெண்களின் சுகாதார உரிமைகளை பாதுகாக்கும் நிறுவனங்களை பற்றி பார்ப்போம்.
1970 ஆம் ஆண்டில் இப் பணியகம் குடும்ப சுகாதாரம் தொடர்பில் முக்கிய இடத்தைப் பெறுகின்றது. இந்த சுகாதார பணியகத்தின் நோக்கங்களாவன: கர்ப்பகாலம் மற்றும் பிரசவத்தின் போது பெண்ணுக்குரிய பாதுகாப்புகளை உறுதி செய்தல், குழந்தை பிறந்து ஒரு மாத காலப்பகுதியில் விசேட பாதுகாப்புகளை பேணிவருதல், கல்வி நிலையங்களில் சுகாதார கல்வியை அறிமுகம் செய்தல், குடும்பக்கட்டுப்பாட்டுக்கு உரிய வசதிகளை வழங்குதல் மேலும் ஆலோசனைகள், தகவல்களை வழங்குதல், தாய் சேய் சுகாதார நிகழ்ச்சிகளை திட்டமிடல் என்பவற்றை முக்கிய பணிகளாக குறிப்பிடலாம். 
தேசிய மட்டத்தில் பல நிகழ்ச்சி திட்டங்களை இப் பணியகம் வகுப்பதுடன், மாகாண மட்டத்தில் மாகாண சுகாதார சேவைகள் அதிகாரி இவ்விடயங்களை கண்காணித்து வருவதற்கு இப்பணியகம் ஆவன செய்கின்றது. குடும்ப சுகாதார பணியகத்தின் கீழ் செயலாற்றும் மருந்து வசதிகள் கர்ப்பிணிப் பெண்களின் வீடுகளுக்கு சமுகமளித்து அவர்களின் சுகாதார நலன்களை கண்காணித்தல், தேவையான வழிகாட்டுதல்களை வழங்கும் சேவை என்பன முக்கியம் இடம் பெறுகின்றன. 
பெண்கள் குடும்ப கட்டுப்பாடு தொடர்பான ஆலோசனை களையும் தகவல்களையும் இவரிடம் இருந்து பெறுவதன் மூலம் தமது உரிமையை நிலை நாட்டிக் கொள்ள வேண்டும். இந்த சேவைகள் உரியவாறு கிடைக்காதபோது அதற்குரிய முறைப்பாடுகளை எழுத்து மூலம் அனுப்பி வைக்க வேண்டும். எமது சமூகத்தில் பாலியல் தொடர்புபட்ட பிரச்சினைகளை பெண்கள் பேசுவதற்கு தயங்குவதின் காரணமாக பல நோய்களால் அவதியுற்று இறுதியில் ஆபத்தில் சென்று சேர்க்கும். 
எனவே சுகாதார அலுவலரிடம் தமது நலன் பற்றியும் குழந்தைகளின் நலன் பற்றி பெறுவதில் தயக்கம் காட்ட வேண்டிய அவசியம் இல்லை. மேலும் சுகாதார அலுவலர் மிகவும் கனிவுடன், அன்புடன் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகின்றனர். பெண்கள் தமக்குரிய சேவைகளை பெற்றுக்கொள்ள 2696677, 2699332, 2681311, 2681309 ஆகிய இலக்கங்களில் தொடர்புகொள்ளலாம்.
