சிவனை பூஜpக்கும் புனிதமான சிவராத்திரி


இந்து மதத்தில் வழிபாட்டு முறை எப்போது தோன்றியதோ அப்போதே விரத வழிபாடும் தோன்றியுள்ளது. புராணங்களில் அரிச்சந்திர புராணத்தில் அரிச்சந்திரன் பொய் பேசாமையும், வாய்மை தவறாமை என்கின்ற விரதத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறது. மேலும் சிவபுராணம் சிவராத்திரி விரதச் சிறப்பு பற்றி வேடன் கதை மூலம் வெளிப்படுத்துகின்றது.
உணவை நீக்குதல் அல்லது குறைத்தல் மட்டும் தான் விரதம் என்பதல்ல, விரத காலங்களில் தாமத குணத்தை அதிகப்படுத்தும் உணவுப் பொருட்களை (வெங்காயம், உள்ளி, முருங்ககைக்காய், வெற்றிலை முதலியன) விரத நாட்களில் மட்டுமன்றி அதற்கு முதல் நாளிலும், அடுத்த நாளிலும் நீக்குதல் அவசியமாகும். இவை தாமத குணங்களை நீக்கி சத்துவ குணத்தை ஏற்படுத்தவல்லது.
சைவர்களின் சமய வாழ்வில் விரதங்கள் முக்கிய இடத்தை வகிக்கின்றன. ஒருவர் தனது வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்கின்ற அறவொழுக்கங்களை முறைப்படி கொண்டு ஒழுகுவது உண்மை விரதமாகும். ஆன்மீக மேம்பாட் டுக்காக நாம் கையாள வேண்டிய நியம நெறியே விரதமாகும்.
மகா சிவாரத்திரி விரதம் சிவனது அருவத்திருமேனி யான சிவலிங்கத்தினை வழிபடும் ஓர் விரதமாகும். சக்திக்கு ஒன்பது இராத்திரி அது நவராத்திரி, சிவனுக்கு ஒரு இராத்திரி அது சிவராத்திரி. சிவராத்திரி என்ற சொல் சிவனுடைய ராத்திரி, சிவமான ராத்திரி சிவனை அர்ச்சிக்கும் ராத்திரி, சிவனுக்கு இன்பமான ராத்திரி என பலவகையான பொருளைத்தரும். 
ஆண்டுதோறும் மாசி மாதத்தில் தேய்பிறை பதினான்காம் திதியில் அதாவது கிருஷ்ணபட்சத்துச் சதுர்த்தசியில் வரும் விரதம் சிவராத்திரி விரதமாகும். கருணை வடிவான தேவி நமக்காக சிவபூஜை செய்த நாள் சிவராத்திரியாகும். ‘சிவம்’ என்ற சொல்லுக்கு துன்பத்தை துடைக்க வல்லது என அர்த்தமாகும். ஒரு சமயம் உமாதேவி விளையாட்டாக ஈஸ்வரனது கண்களை அவருக்குப் பிற்புறமாக வந்து பொத்திவிடுகி றாள். எங்கும் பேரிருள் பரவு கின்றது. 
இந்நிலையில் தேவர்கள் சிவபூஜை செய்த இரவே சிவராத்திரி என்றும் கூறப்படு கின்றது. சிவராத்திரி விரதம் அனுட்டிப்பவர்கள் சிவராத்திரிக்கு முந்திய தினம் ஒருவேளை உணவு உண்ணல். சிவராத்திரி தினத்தில் உப வாசம் இருத்தல் மறுநாள் அதிகாலை பாரணை செய்தல் என்னும் நியதி களைக் கடைப்பிடிப்பர். மேலும் இவ் விரத தினத்தில் இரவு பூராகவும் விழித்திருத்தல், இலிங்கோபவ காலத்தில் சிவபிரானை விசேட மாக வழிபடல். சிவசிந்தனை சிவநூற் பாராயணம், கூட்டுப் பிரார்த்தனை என்பவற்றில் ஈடுபடு தல் என்பன விரதிகள் கடைப் பிடிக்க வேண்டியவை ஆகும்.
இரவில் சிவனுக்கு விளக்கிட்டு நல்லெண்ணெய், பஞ்சாமிர்தம், நெய், பால், தயிர், தேன், கருப்பஞ்சாறு, இளநீர், பழச்சாறு முதலியவைகளால் அபிஷேகம் செய்து பலவிதமான தின்பண்டங்கள், பழங்கள் முதலிய வைகளைப் படைக்க வேண்டும். சிவனடியார்க்கு தம்மால் இயன்றளவு நன்மை செய்ய வேண்டும். 
இவ்விதம் 14 ஆண்டுகள் சிவராத்திரி விரதம் இருந்து கடைசி ஆண்டில் பூர்த்தியும் செய்ய வேண்டும். அன்று தங்கத்தாலோ, வெள்ளியாலோ சிவ உருவம் செய் வித்து அதில் அர்ச்சனை செய்து அதைத் தானம் செய்ய வேண்டும். மற்ற தானங்களும் செய்ய வேண்டும். அவ்வாறு சிவ பூஜை செய்வோருக்கு சிவபெரு மான் முத்தியைக் கொடுக்கின்றார் என்பது நம்பிக்கை.
சிவ பூஜை விதி தவறாமல் நான்கு சாமத்தும், சாமத்திற்கு ஒரு முறையாகப் பூஜை செய்ய வேண்டும். முதலாம் ஜாமம், பால், தயிர், நெய், கோசலம், கோமயம் என்னும் இவ்வைந்தும் கலந்த பஞ்ச கவ்வியத்தில் அபிஷேகம் செய்து வில்வமும், சாத்தி தாமரை மலரால் அர்ச்சிக்க வேண்டும். 
அச்சமயம் பயற்றம் பருப்பு சேர்ந்த பொங்கல் நிவேதித்து தூய தீப ஆராதனை கள் செய்து இருக்குவேதம் ஓதி இருகை கூப்பி அர்ச்சியம் கொடுத்து அஷ்டாங்கமாக வணங்கி வழிபடல் வேண்டும். 
இரண்டாம் ஜாமம் பஞ்சாமிருதத் தால் அபிஷேகம் செய்து சந்தனத்துடன் தாமரை மலரும் சாத்தி துளசியால் அர்ச்சித்து பாயாசம் நிவேதித்து யசுர் வேதம் ஓதி வணங்க வேண்டும். மூன்றாம் ஜாமம். தேனால் அபிஷேகம் செய்து அரைத்த பச்சைக் கற்பூரத்துடன் சாதிமுல்லை மலர் சாத்தி முக்கிளை கூடிய வில்வ தளத்தால் அர்ச்சித்து எள், அன்னம் நிவேதித்து சாமவேதம் ஓதி வழிபடல் வேண்டும்.
நான்காம் ஜாமம் கருப்பஞ் சாற்றினால் அபிஷேகித்து அரைத்த குங்குமப் பூவுடன் நந்தியாவட்டை மலரும் சாத்தி நீலோற்பவ மலரால் அர்ச்சித்து சுத்த அன்னம் நிவேதித்து அதர்வண வேதம் ஓதி வழிபடல் வேண்டும்.
இவ்வாறு நான்கு ஜாமத்தும் நித்திரை நீங்கிப் பூசித்து மறுநாள் அதிகாலையில் புனித நீராடி அனுஷ்டானம் இயற்றி தமது தீட்சா குருவைத் தியானித்து தக்கவாறு தானம் தந்து சூரியன் உதித்து ஆறு நாளிகைக் குள் பாரணை செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு 24 வருடம் விரதம் நோற்றுப் பின் கோதானம், பூதானம் சுவர்ண தானம் முதலியன தந்து விரதத்தைப் பூர்த்தி செய்வோர் சிவகதி சேர்வர்.
சிவராத்திரி சிவபூஜை வழிபாடு நடத்துவதற்கும், சிவ தீட்சை ஏற்றுச் சிவலிங்க வழிபாடு செய்வதற்கும் ஒரு சிறந்த நன்னாளாகும்.
அறிந்தோ அறியாமலோ கூட ஒரு வன் சிவராத்திரி அன்று விழித்திருந் தால் புண்ணியம் கிட்டி விடும். ஒரு வேடனைப் புலி ஒன்று காட்டில் விரட்டிச் சென்ற போது உயிர் பிழைக்க வேண்டி அவன் ஓடிப்போய் ஒரு வில்வ மரத்தில் ஏறிக்கொண்டான். 
புலியும் அவனை விட்டுப் போகாமல் மரத்தடியிலேயே பதுங்கிக் கிடந்தது. புலிக்குப் பயந்து கிலிபிடித்துப் போய் இரவு முழுவதும் அவன் உறங்கவே இல்லை. இன்னது செய்கின்றோம் என்று அறியாமலே இராப் பொழுதைப் போக்க வேண்டி அவன் அம்மரத்து இலையை ஒவ்வொன்றாகக் கிள்ளிக் கீழே போட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
அன்று சிவராத்திரி நாள் என்று அவனுக்கு தெரியாது. காலையிலே புலியிருந்த இடத்திலே ஒரு சிவலிங்கம் காட்சி அளித்தது. வேடன் கிள்ளியெறி ந்த வில்வ பத்திரம் எல்லாம் சிவலிங்க அர்ச்சனையாக முடிந்தது.
வேடன் செய்தது அறியாமற் செய்ததாய் இருந்தாலும் அவன் செய்தது வில்வ தளத்தின் அர்ச்சனையாதலாலும், அவன் விழித்திருந்து தூவிக் கொண்டிருந்தமை யாலும் அவ்வர்ச்சனை சிவலிங்க வழிபாடாக வாய்த்ததாலும் அன்று ஏற்கனவே சிவராத்திரியாக இருந்த தாலும் அவன் முத்தி பெற்றான். இது நிகழ்ந்த இடம் திருவைகாவூர் என்னும் புனிதத் தலமாகும். அங்கு இன்றும் சிவராத்திரிப் பூஜைக்கு ஒரு தனிச் சிறப்புண்டு.
சிவராத்திரி தினத்தன்று விழித்திருக்க வேண்டியதுதானே முக்கியம் என்று நினைத்து சிலர் திரைப்படங்களுக்கும், நாடகக் கொட்டகைகளுக்கும் சென்று அப்படியும் இப்படியுமாய் அவ்விரதப் பொழுதைக் கழித்து விடுகின்றார்கள். சிவராத்திரியின் போது தூங்காமல் இருந்தால் புண்ணியம் உண்டு என்பது சரிதான். 
ஆனால் சிவராத்திரியின் நோக்கம் அதுவல்ல. சிவராத்திரி நாள் இரவில் நான்கு ஜாமத்திலும் சிவலிங்க வழிபாடுகளைத் தரிசித்தும் நாம் வழிபாடு நடத்தியும் சிவபெருமானைச் சிந்தித்திருந்து நற்பேறு பெறவேண்டும் என்பதே உண்மையாகும். 
சிவராத்திரியன்று கோயில்களில் நான்கு ஜாமமும் பூஜை நடக்கும். அப்பூஜை வழிபாடுகளில் கலந்துகொண்டு சிவபெருமானின் பொருள்சேர் புகழைப் புகன்றும், கேட்டும் சிவபுண்ணியம் அடையலாம். சிவராத்திரி தினத்தில் சிவபுராணம் பாடி சிவாயநம என்று சிந்தித்திருப் போமாக!

