விசுவாசத்துடன் செயற்பட்டால்வாழ்வில் மேன்மை நிச்சயம்


“விசுவாசமானது நம்பப்படுகிறவைகளின் உறுதியும், காணப்படாதவைகளின் நிச்சயமுமாயிருக்கிறது” (எபி. 11:1) ஆபிரகாம் தேவனை விசுவாசித்தான், அது அவனுக்கு நீதியாகக் காணப்பட்டது. அவன் விசுவாசத்தினூடாக நம்பிய காரியத்தை பெற்றுக் கொண்டேன் என்று அறிக்கையிட்டான். தேவன் கொடுத்த வாக்குத்தத்தத்தைக் குறித்து சந்தேகப்படாமல் முழுநிச்சயத்தோடு நம்பி தேவனை மகிமைப்படுத்தினான். ஆகவே அநேக ஜாதிகளுக்கு தந்தையாகினான்.
இன்று எங்கள் வாழ்க்கையில் தேவன் வைத்திருக்கும் ஆசிர்வாதங்களை அனுபவிக்க முடியாதிருப்பதற்கு காரணம் சந்தேகம். சந்தேகத்தையும் பயத்தையும் கொண்டு வருபவன் சாத்தான்.
தேவன் பேரில் நமக்கிருக்கும் விசுவாசத்தை குழப்புவதற்காக அநேக தீய விதைகளை விதைத்து நம் மனதை அவன் குழப்புவான். தேவனுடைய வார்த்தை ஒவ்வொன்றும் சத்தியமும் ஜீவனுமுள்ளது. அந்த வார்த்தைகளை நாம் ஆவியோடும் உண்மையோடும் கருத்தாய் தியானித்து, விசுவாசித்து நடப்போமானால், இலகுவில் மோசம் போகாதிருப்போம். தேவனுடைய வசனத்தைக் கேட்டு உணர்வில்லாதவர்களாயிருப்போமானால் பொல்லாத பிசாசு நம்மை வஞ்சித்துவிடுவான்.
“அல்லாமலும், நீங்கள் உங்களை வஞ்சியாதபடிக்குத் திருவசனத்தைக் கேட்கிறவர்களாய் மாத்திரமல்ல, அதன்படி செய்கிறவர்களாயும் இருங்கள்” (யாக். 1:2) வார்த்தையை விசுவாசித்தால் போதாது செயல்படுத்துவதே விசுவாசமாகும். விசுவாசிக்கிறவன் பதறான் என வேதவாக்கியங்கள் சாட்சியளிக்கின்றதை காண்கின்றோம். 
ஆபத்தான சூழ்நிலையில் தேவனை மாத்திரம் விசுவாசித்த மூன்று வாலிபர்கள் சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ராஜாவாகிய நேபுகாத்நேச்சரின் கட்டளைப்படி தங்க சிலையை வணங்க நேரிட்ட போது அதற்கு கீழ்ப்படிய மறுத்ததால் அக்கினி சூழைக்குள் வீசப்பட்டார்கள். இருந்தும் அக்கினி அவர்களை அழிக்கவில்லை அதே வண்ணமாக, தானியேல் என்னும் விசுவாச வீரனை சிங்கங்களின் குகைக்குள் போட்டனர். சிங்கங்களின் வாயை தேவன் கட்டிப் போட்டு, அவனை காப்பாற்றினார்.
பெரும்பாடுள்ள ஸ்திரீ இயேசுவின் வஸ்திரத்தின் ஓரத்தைத் தொட்டு சரீரத்தில் வேதனை நீங்கி குணப்பட்டாள். இன்று நாங்கள் முகங் கொடுக்கும் சவால்கள் எப்படிப்பட்டதாய் இருந்தாலும் பரவாயில்லை. தேவனை நோக்கிப் பார்ப்போம். அவரால் எங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றியமைக்க முடியும்.
“ஆதலால் நீங்கள் ஜெபம் பண்ணும் போது எவைகளைக் கேட்டு” கொள்வீர்களோ, அவைகளைப் பெற்றுக் கொள்வோம் என்று விசுவாசியுங்கள், அப்பொழுது அவைகள் உங்களுக்கு உண்டாகும் என்று சொல்லுகிறேன்” (மாற். 11:24). நமது பரம பிதா எங்களுக்கு எது தேவையோ அதை கேட்பதற்கு முன்னமே அறிந்திருக்கிறார்.
இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தினாலே எவைகளைக் கேட்கிறோமோ அவைகளை பெற்றுக் கொண்டோமென விசுவாசிப்போமானால் நிச்சயமாக பெற்றுக் கொள்வோம். விசுவாசம் கிரியை செய்யும். அது ஒரு போதும் வெறுமனே திரும்பிவராது. சுயாதீனப் பிரமாணமாகிய பூரணப் பிரமாணத்தை உற்றுப்பார்த்து அதிலே நிலைத்திருக்கிறவனே கேட்கிறதை மறக்கிறவனாயிராமல் அதற்கேற்ற கிரியை செய்கிறவனாயிருந்து தன் செய்கையில் பாக்கியவானாயிருப்பான்” (யாக். 1:25) என யாக்கோபு இதனை வெளிப்படுத்துகிறார்.
“தேவன் ஒருவர் உண்டென்று விசுவாசிக்கிறாய், அப்படிச் செய்கிறது நல்லதுதான்; பிசாசுக்களும் விசுவாசித்து, நடுங்குகின்றன,. வீணான மனுஷனே, கிரியைகளில்லாத விசுவாசம் செத்ததென்று நீ அறிய வேண்டுமோ...? (யாக். 2:19-20) நாங்கள் விசுவாசத்தை அறிக்கையிடுகிறோம். “இயேசுவின் நாமத்தில் ஜெயம் நமக்குண்டு...”, “வல்லமை உண்டு வல்லமை உண்டு”, “இயேசுவின் இரத்தத்தால்...” என்றெல்லாம் அழகாய் பாடுகிறோம். 
பாடுகள், வேதனைகள், வியாதிகள் வரும்போது, இந்த விசுவாசம் எங்கே நிற்கிறது? விசுவாசத்தினால் பாடுவதில்லை, விசுவாசிப்பதற்காக பாடுகிறோம். எதிர்பாராத காரியம் கைகூடாமல் போகும்போது, சூழ்நிலைகள் எதிர்மாறாக நடக்கும் போது விரக்தியடைந்து சோர்ந்துவிடுகிறோம். தேவனை நம்புவதற்கு பதிலாக பயம் சந்தேகம் ஏற்படுகின்றது. பயம் சாத்தானால் வருகிறது. அவன் பயப்படுகிறவர்களை தீண்டிப்பார்ப்பான்.
விசுவாசமில்லாமல் தேவனுக்குப் பிரியமாயிருப்பது கூடாத காரியம்; ஏனென்றால் தேவனிடத்தில் சேருகிறவன் அவர் உண்டென்றும், அவர் தம்மைத் தேடுகிறவர்களுக்குப் பலன் அளிக்கிறவரென்றும் விசுவாசிக்க வேண்டும்” (பி. 11-6) சொன்னால் சொன்னதை செய்கிறவர். தேவனும் அவருடைய வார்த்தையும் ஒன்றே.
“ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தது. அந்த வார்த்தை தேவனிடத்திலிருந்தது. அந்த வார்த்தை தேவனாயிருந்தது” (யோவான் 1:1). தேவன் மாறாதவர், ஆகையால் அவரது வார்த்தையும் மாறாது. அது ஜீவனோடு கூட உயிர்ப்பிக்கும் சக்தியுடையது. 
தேவனுடைய வார்த்தை வல்லமையுள்ளது. மாரியும் உறைந்த மழையும் வானத்திலிருந்து இறங்கி அவ்விடத்துக்குத் திரும்பாமல் பூமியை நனைத்து அதில் முளை கிளம்பி விளையும்படிக்குச் செய்து விதைக்கிறவனுக்கு விதையையும் புசிக்கிறவனுக்கு ஆகாரத்தையும் கொடுக்கிறது எப்படியோ, அப்படியே என் வாயிலிருந்து புறப்படும் வசனமும் இருக்கும். அது வெறுமையாய் என்னிடத்தில் திரும்பாமல் அது தான் விரும்புகிறதைச் செய்து, நான் அதை அனுப்பின காரியமாகும்படி வாய்க்கும் என ஏசா. 55: 10-11ல் வாசிக்கின்றோம்.
ஆகவே, தேவன் கூறுவதை விசுவாசிப்போம். தைரியமாய் அறிக்கையிடுவோம். தேவன் எப்போதும் நம்மை ஆசீர்வதிக்க விரும்பமுள்ளவர். நாம் இயேசுவின் நாமத்தினால் எதை கேட்டுக் கொள்கிறோமோ, அதை பெற்றுக் கொண்டோம் என விசுவாசிக்கும் போது தேவன் நமது வாழ்க்கையில் அற்புதமான காரியங்களை செய்வார். நாம் அநேகருக்கு ஆசீர்வாதமாய் இருப்போம்.

