சுற்றாடல் உரிமைகள்


மனிதன் கெளரவமான வாழ்க்கை ஒன்றை வாழுவதற்கும், சுகாதாரமான சூழ்நிலை ஒன்றில் ஆரோக்கியமாகவும் முழுமையாக வாழ்வதற்கும் பொருத்தமான சுற்றாடல் ஒன்று அவசியம் என்பது அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட விடயமாக இருப்பதுடன் சுற்றாடலை பேணி பாதுகாக்கவும், சூழல் மாசடைதலை இயன்றளவில் குறைப்பதற்கான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை எடுப்பதற்கும், எடுக்கப்பட்டுள்ள தீர்மானங்களையும் அவற்றை அமுல்படுத்த எடுக்கப்பட்டுள்ள சட்டமாகும். நிர்வாக நடவடிக்கைகளையும் பற்றி அறிந்து கொள்தல் பிரயோசனமாக இருக்கும்.
		
		தலைவர் - சட்டத் திணைக்களம்,
		சிரேஷ்ட சட்டத்துறை விரிவுரையாளர்
		- இலங்கை திறந்த பல்கலைக்கழகம்.
ஒவ்வொரு நாடும் சர்வதேச சமூகத்துடன் இணைந்து செயலாற்றுவதன் உள்நாட்டில் உரிய நடவடிக்கைகளை எடுப்பது அவசியமாகும். எனவே சுற்றால் உரிமைகள் தொடர்பான சர்வதேச சட்டங்களையும் இலங்கையில் இருக்கின்ற சட்டங்களையும் இக்கட்டுரையில் பார்ப்போம்.
அதிகரித்து வரும் மனிதனுடைய தேவைகளும் புதிய கண்டுபிடிப்புகளும் மனித சமூகத்திற்கு நன்மைகள் விளைவிக்கின்ற அதேவேளை பலவிதமான தீய விளைவுகளையும் ஏற்படுத்தி வருகின்றது. 
காலநிலை மாற்றத்திற்கு மனித சமூகம் ஈடுகொடுக்க முடியாமல் உயிர் இழப்புகளையும் சொத்திழப்புகளையும் நாளாந்தம் உலகின் ஏதோ ஓர் மூலையில் எதிர் கொண்டவாறே இருக்கின்றது. 
2004 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட ஆழிப்பேரலை சர்வதேச சமூகத்தின் பொருளாதார அபிவிருத்திக்கும், மனிதனுடைய உயிர் வாழ்க்கைக்கும் பெரும் சவாலாக வந்ததுடன் அதனை தொடர்ந்து உலகின் பல பிரதேசங்களில் நடைபெற்று வருகின்ற பூமி அதிர்ச்சிகளும், ஆழிப்பேரலைகளும் முழு உலகத்தையும் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ளது. 
எனவே இவற்றை தவிர்க்க உலக நாடுகள் பல்வேறுபட்ட நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டிய அவசிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளது. காலநிலை மாற்றத்தினால் ஏற்படும் விளைவுகள் நீண்ட கால பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடியன. 
இவை மனிதனுடைய வாழ்வாதாரம், அபிவிருத்தி வசிப்பிடம், உடல் பாதிப்புகள் என்று பல்வேறுபட்ட அம்சங்களுடன் தொடர்புபடுகின்ற காரணத்தால் மனித உரிமைகள் பாதிப்படைவதுடன் அதற்குரிய பரிகாரங்களை பெற்றுக்கொள்வதிலும் சிக்கல்கள் ஏற்படுகின்றன.
எனவே சர்வதேச சுற்றாடல் சட்டமும் அரசுகளுக்கிடையிலான உள்ளக உறவுகளை ஒருங்கமைப்பதுடன் சில நாடுகளுடைய அத்துமீறிய பொருளாதார நடவடிக்கையும் கட்டுப்படுத்துகின்றது. இதன் மூலம் எதிர்பார்க்கப்படுவது என்னவெனில், சர்வதேச சுற்றாடல் சட்ட கோட்பாடுகளுடன் அரசுகள் இணங்கி ஒழுக வேண்டிய கடப்பாடுக்கு உட்படுகின்றன. 
ஐக்கிய நாடுகள் சபையினால் சுற்றாடல் உரிமைகளை பாதுகாக்க நடைபெற்ற கூட்டங்களையும், அதன் விளைவாக ஏற்படுத்தப்பட்ட சர்வதேச சுற்றாடல் கோட்பாடுகளையும் நாம் பார்ப்போம்.
1972 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மனித சுற்றாடல் தொடர்பான கூட்டம் 
சுற்றாடல் உரிமை வளர்ச்சியில் 1972 ஆம் ஆண்டு யூன் 5 தொடக்கம் 16 ஆம் திகதி வரை நடைபெற்ற இந்த கூட்டம் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்றாகும். இங்கு முக்கியமான விடயங்கள் எடுத்துரைக்கப்பட்டன.
1. மனிதனுடைய சூழலுக்கும் இயற்கை மற்றும் மனிதனால் மாற்றப்படுகின்ற இயற்கை சூழலுக்கும் இடையில் சமநிலை ஒன்று பேணப்படுவதுடன் உயிர் வாழ்வதற்கான உரிமையை அனுபவிக்க இது அவசியமாகும்.
2. மனித சூழலை பாதுகாத்து மேன்மைப்படுத்துவது பிரதான விடயம். ஏனெனில் மனிதனுடைய பொருளாதார அபிவிருத்தியில் இது பெரும் செல்வாக்கு செலுத்துகின்றது. எனவே அனைத்து அரசும் இதற்குரிய நடவடிக்கைகளை எடுத்தல் வேண்டும்.
3. மனிதன் அடிக்கடி புதிய விடயங்களை தேடுதலில், கண்டுபிடிப்பதிலும், உருவாக்குவதிலும் தனது நேரத்தை செலவழிக்கின்றான். இதன் மூலம் தன்னை சுற்றியுள்ள விடயங்களில் மாற்றங்களையும், அபிவிருத்திகளையும் காணுகின்றான். எனினும் தனது முயற்சியை பிழையான வழிமுறைகளில் பயன்படுத்தினால் அது மனிதனுடைய வாழ்க்கையுடைய தரத்தை பாதிக்கும்.
உதாரணமாக மனிதனுடைய செயற்பாடுகள் நீர் மாசடைதல், உயிரினங்களின் வாழ்க்கைக்கு அச்சுறுத்தல், சுற்றாடல் சமநிலையை மாற்றத்தை ஏற்படுத்தல், இயற்கை வளங்களின் அழிவு உடல், மன, மற்றும் சமூக சீர்கேடுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய விளைவுகளை தொடர்ச்சியாக ஏற்படுத்தி வருகின்றன.
4. அபிவிருத்தி அடைந்து வருகின்ற நாடுகளில் பெரும் அளவான சுற்றாடல் பிரச்சினைகள் அபிவிருத்தியின் கீழ் மட்டத்தில் இருப்பதனால் ஏற்படுகின்றது. 
தொடர்ச்சியாக குறைந்த வாழ்க்கைத்தரத்துடன் வாழ்கின்ற மக்கள் அடிப்படையான கெளரவமான மனித வாழ்க்கை அவசியம். அதற்கு சுகாதாரம் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புபட்ட வசதிகள் அத்தியாவசியமாகும். 
எனவே அபிவிருத்தி அடைந்துவரும் நாடுகள் தமது அபிவிருத்தியையும் தமது சுற்றாடலை பேணிப் பாதுகாக்கவும் மேம்படுத்துவதற்கான அவசிய நடவடிக்கைகளை எடுத்திருக்க வேண்டும். மேலும் கைத்தொழில் நாடுகள் தமக்கும் அபிவிருத்தி அடைந்து வருகின்ற நாடுகளுக்குமான இடைவெளிகளை குறைப்பதற்கான முயற்சிகளை எடுத்தல் வேண்டும்.
5. தொடர்ச்சியான சனத்தொகை விருத்தி சுற்றாடலை பேணி பாதுகாப்பதில் பிரச்சினைகளை தோற்றுவிக்கின்றது.
6. நிகழ்கால மற்றும் எதிர்கால சந்ததியினருக்காக சுற்றாடலை பேணி பாதுகாத்தல் வேண்டும்.
அரசின் ஒவ்வொரு மட்டத்திலுமான நிறுவனங்கள் இந்த இலக்கை அடைய நடவடிக்கைகள் எடுப்பதுடன் சமூக பொறுப்புடன் அனைத்து பிரஜைகளும் செயற்பட வேண்டும். மேலும் தனிப்பட்ட ஒவ்வொரு நபரும் தமது நடவடிக்கைகள் மூலம் சூழல் பாதிப்படையாதவாறு பொறுப்புடன் நடந்து கொள்ள வேண்டும்.
8. உள்ளூர் மற்றும் தேசிய அரசாங்கம் என்பன சுற்றாடல் தொடர்பான கொள்கைகளையும் நடவடிக்கைகளையும் தமது கட்டுப்பாட்டுக்கு உட்பட்ட பிரதேசத்தில் எடுத்தல் வேண்டும்.
மேலே கூறப்பட்ட இவ்விடயங்களை தொகுத்து பார்க்கின்ற போது சுற்றாடல் பாதுகாப்பு / உரிமை என்பது எல்லா காலங்களிலும் எல்லோருக்கும் அவசியமானது என்பதுடன் எந்த சந்தர்ப்பத்திலும் புறக்கணிக்க முடியாது என்பது தெளிவாகின்றது. 
மேலும் உலக நாடுகளின் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகள் சுற்றாடல் பாதிப்பில் தாக்கம் செலுத்துவதுடன் அபிவிருத்தியடைந்த / கைத்தொழில் நாடுகள் அதிகமான பொறுப்புகளை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதுடன் ஒவ்வொரு பிரஜையும் சுற்றாடல் பாதுகாப்பில் தன்னை அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்பது தெளிவாகின்றது.
இதனை தவிர இந்த மகா நாட்டில் முக்கியமான எண்ணக்கருக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன. அதன் பிரகாரம், மனிதன் ஒவ்வொருவருக்கும் போதுமானளவு வாழ்க்கைக்கு அவசியமான விடயங்களை அனுபவிக்க உரிமையுண்டு. அத்துடன் நிகழ்கால சந்ததியினரை மட்டுமன்றி எதிர்கால சந்ததியினரையும் கருத்தில் கொண்டு நீர், காணி போன்ற இயற்கை வளங்களை பயன்படுத்த வேண்டும் என குறிப்பிடப்பட்டது. 
இதற்கு முறையான முகாமைத்துவம் அவசியமாகும் என்பதுடன் முகாமைத்துவம் செய்யும் சட்டங்களை உருவாக்குதல் அவசியமாகும். வனவிலங்குகளை பாதுகாப்பது மனித சமூக இருத்தலுக்கு மிகவும் அத்தியாவசியமானது. எனவே, வனவிலங்கு பாதுகாப்புப் பிரதேசங்களும் அவற்றை பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களும் அவசியமாகும். 
சூழல் மாசடைதலை தடுப்பதற்கான உரிய அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் அரசு மேற்கொள்ள வேண்டும். அதேபோன்று இயற்கை அழிவுகளின் பின்பு ஏற்படுகின்ற பாதிப்புகளை சீர் செய்ய அரசு உரிய நடவடிக்கைகளை எடுத்தல் வேண்டும்.
1972 ஆம் ஆண்டு மகாநாட்டில் ஏற்றுக்கொள்ளப் பட்ட அடிப்படை விதிகள் சட்டரீதியாக எந்தவொரு நாட்டையும் கட்டுப்படுத்தாத போதிலும் இதுவே சர்வதேச சுற்றாடல் சட்ட அபிவிருத்திக்கு அடித்தளம் இட்டது என்பதை ஏற்றுக்கொண்டுள் ளோம். 
இங்கு முக்கியமாக அவதானிக்கின்ற போது மனித உரிமைகளுக்கான பிரகடனம் 1948 ஆக்கப்பட்டதாயி னும் 24 வருடங்களின் பின்பே சுற்றாடல் உரிமை களுக்கான முக்கியத்துவம் வழங்கப்பட்டு சர்வதேச ரீதியான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப் பட்டுள்ளன.
பலவாறான சர்வதேச உடன்படிக்கைகள் உருவாக்கப்பட் டுள்ளன. சுருக்கமாக குறிப்பிடுவதானால், 1973 ஆம் ஆண்டு கப்பல் மூலமாக கடலுக்குள் ஏற்படுத்தும் மாசுக்களை தடுப்பதற்காக சர்வதேச உடன்படிக்கை ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது. 
மேலும் 1973 ஆம் ஆண்டு அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ள கடல் தாவரம் மற்றும் கடல் உயிரினங்களை பாதுகாக்கும் பொருட்டு சர்வதேச உடன்படிக்கை ஒன்று உருவாக்கப்பட்டது. 1979 ஆம் ஆண்டு இடம்பெயரும் உயிரினங்களை பாதுகாக்கும் பொருட்டு உடன்படிக்கை ஒன்று அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
1972 ஆம் ஆண்டு மாநாட்டிற்கு பின்பு 20 வருடங்கள் கடந்த நிலையில் 1992 ஆம் ஆண்டு சுற்றாடல் பாதுகாப்பு தொடர்பான இரண்டாவது உலக மாநாடு நடைபெற்றது. இந்த மாநாட்டில் 100 க்கும் மேற்பட்ட அரசாங்க தலைவர்கள் பங்கு பற்றினர். இங்கு 21 ஆம் நுற்றாண்டிற்கான நிகழ்ச்சி நிரல் உருவாக்கப்பட்டது. (நிகழ்ச்சி நிரல் 21) திgலீnனீa 21 என அழைக்கப்படுகின்றது. 
இந்த மாநாட்டில் சுற்றாடல் பாதுகாப்பு பல அணுகுமுறைகளுடன் தொடர்புபடுத்தி பார்க்கப்பட்டது. அதன் பிரகாரம் சமூக மற்றும் பொருளாதார அணுகுமுறைகள், அபிவிருத்திக்கான வளங்களின் முகாமைத்துவம் மற்றும் பேணுகை என்பன முக்கியமான விடயங்கள் ஆகும். சமூக மற்றும் பொருளாதார அணுகுமுறைகளில் “நிலையாதார அபிவிருத்தி” என்ற விடயம் மிக முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது.
சுற்றாடல் மாசடைதல் அல்லது சுற்றாடலுக்கான உரிமைகள் மறுக்கப்படுதல் என்ற அம்சம் அபிவிருத்தியுடன் நேரடியாக தொடர்புபடுகின்றது. நாடுகளினுடைய நிலையாதார அபிவிருத்தி என்பது பொருளாதாரம், மனித வளம், தொழில்நுட்ப / அபிவிருத்தி, இயற்கை வளங்களின் அமைவு சனத்தொகை வளர்ச்சி, இயற்கை அழிவுகளுக்கான சாத்தியக்கூறுகள் என்பவற்றுடன் தொடர்புடையது. 
ஒவ்வொரு நாடும் சுற்றாடல் பாதுகாப்புக்கான வேலைத்திட்டங்களை தனித்தனியாக எடுப்பதில் எந்தவிதமான பிரயோசனமும் இல்லை என்பதுடன் அதற்கான சாத்தியப்பாடுகள் குறைவாகவுள்ளன. 
உதாரணமாக காலப்போக்கில் கடலுடன் மூழ்கும் அபாய நிலையில் உள்ள சிறு தீவுகளை எடுத்துக்கொள்ளும் போது அவை உலக நாடுகள் அமைப்பின் செயற்பாட்டு நடவடிக்கையில் அங்கத்துவம் பெறுவதன் மூலமே தனக்குரிய அச்சுறுத்தலை தவிர்த்துக்கொள்ள முடியும். பொதுவாக சூழல் பாதுகாப்பு தொடர்பான தொழில்நுட்பங் களை கைத்தொழில் நாடுகளில் இருந்தே அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகள் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும். 
ஏனெனில் உயர் தொழில்நுட்ப சாதனங்களை தயாரிக்கும் வளங்கள், தகைமை சிறிய நாடுகளிடம் இல்லை. எனவே நிலையாதார அபிவிருத்தி தொடர்பில் உலகளாவிய ரீதியிலான பங்குடமை சார் உடன்படிக்கைகள் இருத்தல் வேண்டும். எனவே பணக்கார நாடுகள், வரிய நாடுகளிற்கு நிதியுதவிகளை வழங்கி சுற்றாடலுக்கான அச்சுறுத்தலை குறைத்துக்கொள்ள கூடியதாகவுள்ளது.
தனிப்பட்ட நாடுகளின் பொருளாதார கொள்கைகள் எப்போதும் உலக நாடுகளுடன் இணைந்து செல்லக்கூடியவாறு இறுத்தல் வேண்டும். இத்தேவைப்பாடுகளுடன் இணங்கி ஒழுகாத விடத்து சுற்றாடல் உரிமைகள் மக்களுக்கு மறுக்கப்படும். அவிருத்தியடைந்து வருகின்ற நாடுகள் தமது அபிவிருத்தி செயற்பாடுகளுக்கு பணக்கார நாடுகளின் கடன்களிலேயே தங்கியுள்ளது. எனவே அந்நாடுகளுக்கு பொருத்தமான பொருளாதார கொள்கைகளை அறிமுகப்படுத்த வேண்டிய அவசியம் ஒன்று உள்ளது.
வறுமை என்பது உலக நாடுகளின் அபிவிருத்திக்கு பங்கம் விளைவிக்கும் ஒரு விடயமாகும். வறுமை / பட்டினி சுற்றாடல் பாதுகாப்பில் எவ்வாறு முக்கிய இடத்தைப் பெறுகின்றது என பார்ப்போமானால், இயற்கை வளங்களை தமது வாழ்வாதாரத்திற்காக நம்பியிருக்கும் மக்கள் அந்த இயற்கை வளங்களின் முறையற்ற பாவனை, தொடர்ச்சியான அழிவுகள் வறுமைக்கு இட்டுச் செல்லும் காரணியாகும்.
உதாரணமாக நீர்வளங்களுக்கு ஏற்படுத்துகின்ற அச்சுறுத்தலானது அவ்வளத்தை நம்பி உயிர் வாழும் உரிமையை பெற்றுக்கொண்ட மக்களின் இவ்வுரிமை மறுக்கப்படுதலானது நிலையாதார அபிவிருத்தியில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் ஒன்றாக அமைகின்றது. வறுமை ஒழிப்பு திட்டம் தொடர்பாக முழு உலகத்துக்குமான திட்டங்களை ஆக்குதல் என்பது சாத்தியமற்ற ஒன்றாகும். 
ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட பிரச்சினைகள் விசேடமாக கவனத்தில் எடுக்கப்பட வேண்டும். மேலும் பிராந்திய ரீதியான உடன்படிக்கைகள் கொள்கைள் உருவாக்கப்படல் வேண்டும். உள்நாட்டில் சிறந்த உதாரணமாக உள்ளூர் அதிகார சபைகளை குறிப்பிடலாம். ஏனெனில் பிரதேசத்திற்கு பிரதேசம் வளங்களின் அமைப்பு வேறுபடுகிறது. 
எனவே தமது பிரதேசத்தில் உள்ள வளங்களை பாதுகாப்பதன் மூலம் சுற்றாடல் உரிமையும் அதனுடன் தொடர்புடைய அனைத்து உரிமைகளையும் பெற்றுக்கொள்ளக் கூடியதாகவுள்ளது. இதற்கு மேலும் வலுச் சேர்க்கும் வகையில் தீர்மானம் எடுக்கும் நடவடிக்கைககளில் எல்லோரும் சமமாக பங்குபற்ற வேண்டும். 
அத்துடன் சுதேச மக்களுடைய கெளரவம் கலாசாரம் என்பவற்றிக்கு மதிப்பளித்தல் வேண்டும். உ+ம் வேடர்களின் வாழ்வாதாரத்தை பாதிக்கும் வகையிலான செயற்பாடுகள், இயற்கை வளங்களின் பாதிப்பை, சுற்றாடல், காலநிலையில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவதுடன் அவர்களுடைய தனித்துவ உரிமைகளை இழக்கச் செய்யும்.
