வெண்ணிலவுக் குழியில் தண்ணீர்
இருப்பதை நாசா உறுதிப்படுத்தியது


சி.ஜெயபாரதன்

2009 நவம்பர் 13 ம் திகதி நிலவின் நிரந்தர நிழல் ஆழ் குழிகளில் கணிச அளவு நீர் இருப்பதை சமீபத்தில் நாசா ஏவிய லகிராஸ் விண்ணுளவியை வேகமாக மோத விட்டு முதன் முதலில் உறுதிப்படுத்தியது. லகிராஸ் விண்ணுளவி தெரிந்த பூமி நீரின் நெருகிங்கிய உட்சிவப்பு ஒளி முத்திரையை கைவசம் வைத்துக் கொண்டு மோதிய சிதறலில் வெளியேறிய ஒளிப்பட்டைப் பதிவை ஒப்புக் நோக்கித் தெளிவாக நீரிருப்பதை நிரூபித்து, உட்சிவப்பு ஒளிப்பட்டைமானி வெளியே சிதறிய துகள்கள் உமிழும் அல்லது விழுங்கும் ஒளியலைகளின் நீளங்களை உளவிக் கனிமங்களில் உள்ள உட்பொருட்களை ஆராய்ந்தது.
அத்துடன் இரண்டாவது சோதனை உளவாக லகிராஸின் புறவூதா ஒளிப்படை மானி பரிதி ஒளிநீரைப் பிரித்து விளைவிக்கும் ஹைடிராக்சியல் அயனிகளின் சக்தி முத்திரையை அளந்து மேலும் நீர் இருப்பதை உறுதிப்படுத்தியது. லகிராஸ் ஏவுகணை நிலவைக் தாக்கி வெளியேறிய நீர்மயம் சுமார் 24 கலன் என்று கணிக்கப்படுகிறது.
நிலவு மோதல் சோதனையை நடத்த நாசா முன்பே தேர்ந்தெடுத்த இருட்பள்ளம் தென் துருவத்தில் உள்ள ‘காபியஸ் ஏ” 25 மைல் அகண்ட இந்தக் குழி சூரிய வெளிச்சம் படாத ஒரு பள்ளம் இதில் படிந்துள்ள பனி நீர்ப்படிவு பல மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் படிந்திருக்க வேண்டும் என்று விஞ்ஞானிகள் யூகிக்கிறார்கள்...
காபியஸ் குழியில் புதிராகப் பேரளவு ஹைரஜன் வாயு இருப்பது எதிர்பார்க்கப்பட்டது. அதுவே நீர் உற்பத்தியாக உதவி இருக்கக் கூடும் என்று யூகிப்பானது. 
லகிராஸ் ஏவுகணை நிலவுத் தளத்தைத் தாக்கி வெளியேறிய சிதறல்கள் 30- 100 விநாடிகள் தான் நீடித்தன. நிலாவில் நீர் இருப்பது உறுதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அது விண்வெளித் தேடலுக்குப் பின்னால் வேண்டிய குடிநீர், மற்றும் மனிதர் சுவாசிக்க ஒக்ஸ்ஜன் ரொக்கெட் எரிச்சக்திக்குப் பயன்படும்.
எரிவாயு ஹைட்ரஜன் போன்ற முக்கிய தேவைகள் இருப்பதையும் நிரூபித்துள்ளது. நிலவில் கண்ட நீர்மாதிரிகள் பரிதி மண்டலம் உண்டா என தோற்ற வரலாற்றையும் அதன் வளர்ச்சியையும் அறிய பயன்படும்.
நிலாவில் நீர் இருப்பது உறுதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அது விண்வெளித் தேடலுக்குப் பின்னால் வேண்டிய குடிநீர், மற்றும் மனிதர் சுவாசிக்க ஆக்ஸிஜன், ரொக்கெட் எரிசக்திக்குப் பயன்படும் எரிவாயு ஹைரஜன் போன்ற முக்கிய தேவைகள் இருப்பதையும் நிரூபித்துள்ளது.
மைக்கேல் வார்கோ (பிரதம நிலா உளவு விஞ்ஞானி, நாசா தலைமைக் கூடம்) தெரிவித்துள்ளார்.
வாயு மண்டலம் இல்லாத வரண்ட சந்திரனில் நிரந்தமாய் சூரிய வெளிச்சம் இல்லாத ஆழ்குழிகளில் நீண்ட காலம் நீர் இருக்க எப்படிச் சாத்தியமாகிறது? நிலவின் துருவப் பகுதிகளில பரிதி வெளிச்சம் 2 டிகிரி கோணத்துக்கும் குறைவான தொடுவானில் பட்டும் படாமலும் தெரிகிறது. 
ஆழ்குழிகளின் விளிம்புகள் நிரந்தரமாய்ப் பள்ளத்தின் கீழ்த்தரையைப் பல பில்லியன் ஆண்டுகளாக முற்றிலும் மறைத்து வந்துள்ளன. 
அத்தளங்களின் குளிர் உஷ்ணம் (-200 டிகிரிவி ) அவ்விதம் நீர்ப்பனிக்கட்டி ஆழ்குழிகளில் பேரளவு இருப்பதால் பிற்காலத்து விண்வெளி விமானிகளுக்குக் குடிநீராகவும், சுவாசிப்பு வாயுவாகவும், ஏவுகணை எரிவாயுவாகவும் உபயோகமாகும்.
டோனி கொலாபிரீட் (லகிராஸ் திட்ட விஞ்ஞானி) கூறியுள்ளார்.
நிலவில் கண்ட நீர் மாதிரிகள் பரிதி மண்டலம் உண்டான தோற்ற வரலாற்றையும் அதன் வளர்ச்சியையும் அறியப்பயன்படும்
தூரத்து உளவு செய்வதில் இந்த சோதனை (முடிவு (பனிப்படிவுக் கண்டுபிடிப்பு) சாதனையில் உயர்வானது, நிலவில் கால் வைக்காமல் நிலவைத் தோண்டாமல் இவ்விதம் சோதனை புரிவது உன்னத முறை என்பதில் ஐயமில்லை.
கடினமான அந்தச் சோதனையை நாங்கள் செய்து முடித்தோம். பனிப்படிவு ரேடார் சமிக்கைத் தகவலை ஆராய்ந்து விளைவுகளை வெளியிடச் சில வாரங்கள் ஆகும்’
ஸ்டீவர்ட் நாஸெட் என்ற விஞ்ஞானி கூறியுள்ளார்.
எதிர்காலத்தில் பூமி, நிலவு, செவ்வாய் ஆகிய மூன்று கோள்களும் மனித இனத்துக்குப் பயன்தரும் ஒருமைப்பாடு அண்டங்களாய்க் கருதப்படும். 
செவ்வாய்க் கோளில் நீரிருக்கலாம். அங்கே ஒரு குடியிருப்பு அரங்கம் நமக்குத் தேவைப்படுகிறது. நிலவில் பேரளவு மின்சக்தி உண்டாக்க உதவும் முக்கியமான ஹீலியம் 3 எரிவாயு பெருமளவில் கிடைக்கிறது.
ன டாக்டர் அப்துல் கலாம் ரொக்கெட் விஞ்ஞான மேதை தெரிவித்துள்ளார்.
நிலவை நோக்கி லகிராஸ் ஏவுகணை மோதல்
லகிராஸ் நிலவைத் தாக்கி நீரிருப்பதை நிரூபித்த திட்டத்துக்குச் செலவு 79 மில்லியன் டொலர் (2009 நாணய மதிப்பு) எரிசக்தியுடன் லகிராஸ் விண்ணுளவியின் எடை 1665 பவுண்டு, ஏவும் போது 675 பவுண்டு எரிபொருளைத் தாங்கிச் சென்றது. 
அந்த திட்டத்தில் வீணாக ஒதுக்கி மறையும் சென்டெளர் மேற்தட்டு அட்லாஸ் 5 ரொக்கெட் முதலில் நிலவின் தென் துருவப் பகுதியில் உள்ள காபியஸ்- ஏ இருட்குழியைத் தாக்கியது. மோதலில் வெளியேறிய தூசி முகிலில் நீர் இருப்பதின் சமிக்கைகள் சோதிக்கப்பட்டன. 
இதற்கு முன்பு 1990ல் அனுப்பிய இராணுவ விண்ணுளவிகள் நிலவின் தென் துருவத்தில் ஏராளமான கொள்ளளவு ஹைட்ரஜன் வாயு இருப்பதைக் கண்டு பிடித்தன. ஆனால் அதன் இருப்பால் துருவப் பகுதிகளில் நீர் இருக்குமா என்றும் ஐயப்பாடு அப்போது எழவில்லை. லகிராஸ் திட்டம் முதல் விண்ணுளவிகள் செய்யாமல் விட்ட நீர்ச் சோதனையைப் பூர்த்தி செய்யவே தயாரிக்கப்பட்டது.
வாயு மண்டலம் இல்லாத வரண்ட சந்திரனில் நிரந்தரமாய் சூரிய வெளிச்சம் இல்லாத ஆழ் குழிகளில் நீண்ட காலம் நீர் இருக்க எப்படிச் சாத்தியமாகிறது? நிலவின் துருவப் பகுதிகளில் பரிதி வெளிச்சம்? 2 டிகிரிக் கோணத்துக்கும் குறைவான தொடுவானில் பட்டும் படாமலும் தெரிகிறது. 
ஆழ்கு¡களின் விளிம்புகள் நிரந்தரமாய்ப் பள்ளத்தின் கீழ்த்தரையைப் பல பில்லியன் ஆண்டுகளாக முற்றிலும் மறைத்து வந்துள்ளன. 
அத்தளங்களின் குளிர் உஷ்ணம் (- 200 டிகிரி வி ) அவ்விதம் நீர் பனிக்கட்டி ஆழ்குழிகளில் பேரளவு இருப்பதால் பிற்காலத்து விண்வெளி விமானிகளுக்குக் குடிநீராகவும், சுவாசிப்பு வாயுவாகவும், ஏவுகணை எரிவாயுவாகவும் உபயோகமாகும்.
ரொக்கெட் ஏவி நான்கு மணிநேரம் கழித்து மேற்தட்டு சென்டெளர் ஏவுகணை இயக்கம் நின்று லகிராஸ் விண்ணுளவியோடு சேர்ந்து நான்கு மாதங்கள் பூமியை நீள்வட்ட வீதியில் சுற்றி வந்தது. அப்போது சென்டெளர் ஏவுகணையில் ஒட்டியுள்ள ஹைரஜன் வாயுவெல்லாம் நீங்கின. 
ஏவுகணையுடன் இணைந்துள்ள துணைக்கோளில் ரிq=t@&lt;&amp;தினிlழிu ஐந்து கமிராக்கள், வினாடிக்கு ஆயிரம் முறை அளவெடுத்து மோதல் சிதறல்களைப் படமெடுக்கும்”போட்டோ மானி” இரண்டும் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. நிலவை லகிராஸ் ஏவுகணை மோதிய போது நேர்ந்த விளைவுகள்
முடிவாக லகிராஸ் விண்ணுளவி நிலவின் ஈர்ப்பு விசைக்குள் இழுக்கப்பட்டு மோதலுக்குச் சுமார் 10 மணி நேரத்துக்கு முன்பு சென்டெளர் ஏவுகணை துணைக்கோளை விட்டு பிரிக்கப்பட்டது. துணைக் கோளைப் பிரிந்த ஏவுகணை சந்திர ஈர்ப்பு விசையில் கவரப்பட்டு நிலவின் தளக்குழியை நோக்கி 5600 மைல் வேகத்தில் மோதியது.
அதன் பின்னால் தொடரும் துணைக்கோள் மோதலில் சிதறி வெளியேறும். துகள்களின் படத்தை எடுத்துப் பூமிக்கு அனுப்பியது. புதுப்பிக்கப்பட்ட ஹப்பிள் தொலைநோக்கி மோதல் காட்சியைப் படமெடுக்கத் திருப்பப்பட்டது. ஏவுகணை மோதல் இடியோசையை நிலவில் உண்டாக்கியது. 
சிதறல் வெளியேற்றங்களைச் சூரியன் ஒளியூட்டி ஒரு சில வினாடிகள் வான வேடிக்கையாகக் காட்டியது. சந்திரனில் விண்கற்கள் புரியும் இத்தகைய மோதல்கள் மாதத்துக்கு 3 அல்லது 4 தரம் நடக்கின்றன. 
80 டிகிரி கோணத்தில் ஏவுகணை சாந்து தாக்கிய பள்ளம் சுமார் 66 அடி விட்டம் இருக்கும் என்றும், உடைந்து சிதறிய பாறைத் தூள்கள் 350 மெட்ரி தொன் எடை இருக்கலாம் என்றும், தரைக்கு மேல் 10 கி.மீற்றர் உயரம் தாவிடும் என்றும் கணிக்கப்பட்டன.
லகிரஸ் விண்ணுளவியின் ஒளிப்பட்டை மானிகள் முதலில் மேலாக வெளியேறிய ஹைரஜன் வாயு வைக் காட்டின. குழியின் கீழ்த்தளத்தில் இன்னும் பேரளவு ஹைரஜன் இருக்க வேண்டும் என்று யூகிக்கப்படுகிறது.
அதாவது ஹைரஜன் செழித்த பகுதிகளும் ஹைரஜன் சிறுத்த பகுதிகளும் குழி உயரங்களில் காணப்படலாம். விளைவுகளைப் பதிவு செய்து வரும் லகிராஸ் துணைக் கோள் இப்போது ஏவுகணைக்குப் பின்னால் 600 கி.மீ. இடைவெளியில் வந்து கொண்டிருந்தது. 
துணைக்கோளும் அடுத்து அதே ஆழ்குழியில் மோதும்படி விடப்பட்டது. அது 14 மீட்டர் விட்டமுள்ள பள்ளத்தை உண்டாக்கும் என்று கணிக்கப்பட்டது. உச்சச் சிறதல்கள் 30 முதல் 100 வினாடி வரை நீடித்தது. தூசிகள் ஆழ்குழியில் முடிவாகப்படியும் போது பள்ளத்தின் விட்டம் சுமார் 50 கி.மீ. ஆக இருக்கலாம் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது.
இந்திய விண்வெளி ஆய்வுக் குழுவும், அமெரிக்க நாசாவும் இணைந்து செய்த சோதனை
2009 ஓகஸ்ட் 20ம் திகதியன்று இந்திய விண்வெளி ஆய்வுக் குழுவும் நாசாவின் விண்ணுளவுக் குழுவும் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு நூதனச் சோதனையை சந்திரனின் வடதுருவப் பகுதியில் புரிந்தன. 
அந்த அரிய சோதனைக்கு இந்தியத் துணைக்கோள் சந்திராயன்-1, நாசாவின் நிலவு விண்ணுளவி ஆகிய இரண்டும் இணையாகத் துருவப் பகுதிகளைத் துருவி நோக்கிப் பனிப்படிவைக் கண்டு பிடித்து நிலவுத் தள ஆய்வில் ஒரு புது மைல் கல்லை நாட்டின!
முதன் முதலாகக் காணப்பட்ட அந்த பனிப்படிவு நிலவின் வடதுருவப் பகுதியில் பரிதி ஒளிக்கு மறைவான ‘எல்லாஞ்சர்’ என்னும் ஓர்படுகுழியில் கிடந்தது’ அதன் சமிக்கையை ஒரே சமயத்தில் இந்தியாவின் சந்திரயான கருவியும்,, நாசாவின் நிலாச் சுற்றியும் உறிஞ்சி எடுத்துள்ளன என்பது வியக்கத்தக்க நிகழ்ச்சி.
அந்த ஆய்வுச் சோதனைக்குப் பெயர் இரட்டை நிலைநோக்குச் சோதனை நிலவைச் சுற்றி வரும் இரண்டு விண்ணுளவிகளில் உள்ள “நுண்ணலை ரேடியோ அதிர்வுக் கருவிகள் பனிப்படிவுச் சமிக்கையை உறிஞ்சி தள ஆய்வு அரங்குகளுக்கு
அனுப்பியுள்ளன. இன்னும் சில நாட்களில் அந்தப் பனிப்படிவில் உள்ளது நீரா அல்லது வேறு வாயுவா என்று ஆராய்ந்து உறுதியாக உலகுக்கு அறிவிக்கப்படும். 
மேலும் ஆராய்ந்து சேமிக்கப்படும் தகவலில் மறைந்த குழிப் பகுதிகளில் புதைபட்ட பனிப்படிவுகள் இருக்கலாமென்று தெரியவரும். 
இந்தப் பனிப்படிவு சமிக்ஞை நீர் என்று நிரூபிக்கப்பட்டால் நிலவில் நிரந்தர ஓய்வுக்கூடம் அமைக்கப் போகும் நாசாவுக்கு மபெரும் வெற்றியாகும். 
இந்திய விண்வெளி ஆய்வு அமைப்பகமும் நாசாவைப் போல் பின்னால் சந்திரனில் ஒரு ஓய்வகம் அமைக்கத் திட்டமிட்டிருக்கிறது.
நிலவில் பனிநீர்க் கண்டுபிடிப்பில் எதிர்காலப் பிரச்சினைகள்
நாசா லாகிராஸ் விண்ணுளவியை அனுப்பி நிலவில் மோதவிட்டு நீர்க்கட்டிகள் இருப்பதை உறுதிப்படுத்தியது ஒரு முதற்படி வெற்றியே! அதன் பயன்களை உபயோகப் படுத்த நாசா பன்முகச் சாதனங்களை அமைக்க வேண்டும்.
இப்போது எழும் வினாக்கள் இவை; பல பில்லியன் ஆண்டுகளாக நிரந்தர நிழற்குழிகளில நீர்க்கட்டிகள் எவ்விதம் படிந்தன என்று எழுவது முதல் கேள்வி! அடுத்து அந்தப் படுகுழிப் பனிநீர்க் கட்டியை பரிதி வெளிச்சம் படாத பள்ளத்தில் எப்படி உருக்கி நீர்த் திரவமாக்குவது என்பது இரண்டாவது கேள்வி அடுத்து அந்த நீரை எப்படி மின்சாரப் பம்புகள் அங்கே அமைத்து மேலே நிலவின் மேற்தளத்துக்குக் கொண்டு வருவது என்பது மூன்றாவது கேள்வி! அடுத்து ஹைரஜனையும் ஆக்ஸிஜனையும் எப்படிப் பிரிப்பது, எப்படிச் சேகரிப்பது போன்ற வினாக்கள் எழுகின்றன. 
அனைத்துக்கும் பரிதியின் வெப்ப சக்தியைப் பயன்படுத்த மாபெரும் சூரிய சக்தி சேமிப்புக் கலன்கள் பூமியில் அமைக்கப்பட்டு மற்ற சாதனங்களுடன் நிலவுக்குத் தூக்கிச் செல்ல வேண்டும். இவையாவும் நாசா செய்ய வேண்டிய எதிர்கால அசுர சாதனைகள்! இதற்கு அமெரிக்க அரசாங்கம் இப்போது உடனே போதிய நிதித் தொகை ஒதுக்குமா என்பது விடை அறிய முடியாத வினா!

