புதிய ஆண்டினை ஆழமான நம்பிக்கையுடன் எதிர்கொள்வோம்!

த்தாண்டின் தொடக்கமானது இறைவன் மனித குலத்திற்கு தரும் கொடையையே வெளிப்படுத்துகிறது. அதன் அடிப்படையில் எனது இதயப்பூர்வமான நல்வாழ்த்துக்களை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்வதோடு இக்காலம் நீதியும், அமைதியும் நிறைந்த காலமாக திகழ்வதாக, புத்தாண்டை உற்று நோக்குகையில் ஞாபகம் வருகிறது. திருப்பாடல் ஆசிரியர், விசுவாசிகளின் ஆண்டவருக்காக காத்திருப்பது, விடியலுக்காக காத்திருப்பதை, விட மேலானது. (திபா 130) ஏனெனில் அவர்கள் அசையா எதிர்பார்ப்புடன் காத்திருப்பார்கள், ஆண்டவன் ‘ஓளியையும் இரக்கத்தையும், மீட்டையும் கொணருவார் என்று இந்த காத்திருப்பானது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களின் அனுபவத்தில் இருந்து பிறந்தது. ஏனெனில் கடவுள், அவர்களுக்கு உலகத்தின் பிரச்சினைகளை அல்ல, அதன் உண்மையைப் புரிந்துக்கொள்ளவே கற்பித்தார். இதன் அடிப்படையில் 2012ஐ ஆழமான நம்பிக்கையுடன் எதிர்கொள்வோமாக, முடிவுறும் ஆண்டானது பல பிரச்சினைகளைத் தாங்கிக் சென்றதாய்’ அமைகிறது, அவை எமது பொருளாதார, கலாசார மானிட அடிப்படைகளைக் கேள்விக் குறியாக்கியதாய் அமைகிறது. மேலும் ஒளியின் நாளை காண முடியாதவாறு எமக்கு முன் நிழல்களை உருவாக்கியதாகவே காணப்படுகிறது.
ந்த நிழல்களுக்கிடையிலும் மனித இதயங்கள் திருப்பாடல் ஆசிரியர் கூறுவதுபோல விடியலுக்காக தொடர்ந்தும் காத்திருக்கின்ற, இந்த எதிர்பார்ப்பானது இளம் பிள்ளைகளின் உறுதியாகவும், திடமானதாகவும் காணப்படுவதால் அவர்கள் பால் எமது சிந்தனையை திருப்புவதற்கு அவர்களை சமூகத்திற்கு கொடுக்க வேண்டிய பங்களிப்பை நினைவுபடுத்துகின்றேன். ஆகவே 45வது உலக சமாதான தினத்திற்கான தலைப்பாக ‘நீதியிலும் அமைதியிலும் இளைஞர்களைப் பயிற்றுவித்தல்’ என்பதை எடுப்பதோடு அவர்களால் உலகிற்கு நம்பிக்கையை தர முடியும் என்பதில் உறுதியாய் இருக்கிறேன்.
என்னுடைய செய்தியானது இளைஞர்கள் உருவாக்குவதில் ஈடுபட்டுள்ள பெற்றோர்கள், குடும்பங்கள் மற்றும் சமய சமூக ஆசிரிய பொருளாதார, கலாசர மற்றும் தொடர்பாடல் துறைசார் தலைவர்களுக்கும் உள்ளடக்கியதாய் அமைகிறது.
இளம் பிள்ளைகளையும், அவர்களது தேவைகளையும், அறிந்து கொள்வதும், அவர்களை உற்சாகப்படுத்துவதும், ஓரிரு நாளில் நடக்கும் விடயமல்ல. நீதியானதும் அமைதியானதுமான எதிர்காலத்தை கட்டியெழுப்புவதில் முழு சமுதாயத்திற்கும் உங்கள் கடமையை உணர்த்தி நிற்கிறது.
இளம் பிள்ளைகளில் இருக்கும் ஆர்வத்தையும், நன்மைக்கு பணிபுரிய வேண்டும் என்ற அவர்களது ஆவலையும், நாங்கள் முதலில் தட்டிக் கொடுக்க வேண்டும். இது தனிப்பட்ட ரீதியில் ஒவ்வொருவரும் ஈடுபட வேண்டிய விடயமாகும். உலக முழுவதிலுமிருந்து எழுந்த இளைஞர்களின் குரலானது எதிர்காலத்தை உறுதியான எதிர்காலத்தை உறுதியான எதிர்பார்ப்போடு உற்றுநோக்குகிறார்கள் என்பதை தெளிவுபடுத்துகின்றது. இளமையிலே பல விடயங்களை பற்றி அறிந்துகொள்ளும் இவ்விளம் பிள்ளைகள் உண்மையான உலகத்தை முழுமையாக எதிர்கொள்ள முறையான பயிற்சியும், கல்வியும், தேவைப்பட்ட நிலையில் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு தெரிகிறது ஒரு ஒழுங்கான குடும்பத்தை அமைப்பது மற்றும், நீடித்த வேலை வாய்ப்பைத் தேடிக் கொள்வது போன்ற விடயங்களில் இருக்கும் பாரதூரங்கள். இதனால், அரசியல், கலாசார பொருளாதார வாழ்வில் சமுதாயத்திற்கு தங்களால் ஏதனையும் கொடுத்து, மனித மாண்பு மிக்க சகோதர மனப்பான்மையைக் கொண்ட ஓர் சமூகத்தை உருவாக்க முடியுமா என எத்தணிக்கிறார்கள்.
மேலும் அவர்களது இந்த எதிர்பார்ப்பின் பதட்ட நிலை சமுதாயத்தின் ஒவ்வொரு நிலைகளிலும் காணப்படுகிறது. இவ்விளைஞர்களை, மிகுந்த எதிர்பார்ப்புடனும், நம்பிக்கையுடனும் பார்த்து நிற்கிறது. உண்மையை அவர்கள் தேட வேண்டும். பொதுநலத்தை அவர்கள் பாதுகாக்க வேண்டும், தங்களைச் சூழ்ந்த உலகை அவர்கள் காண வேண்டும். ‘புதிய விடயங்கள்’ காணும் திறந்த மனப்பான்மை அவர்களுள் மலரவேண்டும் என அவர்களை தட்டிக்கொடுக்கிறது.
(ஏசாயா 42-9)
கல்வியானது வாழ்க்கையில் மிகவும் அவசியமானதும், கடினமானதுமான அனுபவமாகும். கற்பித்தல் ஏற்பதுடன் பொருளுள்ளது இளம் பிள்ளைகள் தங்களைத் தாண்டி சென்று, உண்மையை புரிந்து கொண்டு, முழுமையினூடாக வளர்ச்சிக்கு இட்டுச் செல்லும் செயல்பாடாகும். இச் செயற்பாடானது இரு சுதந்திர முனைகளின் சந்திப்பின் இடம்பெறுகின்றது அதாவது முதியவரின் சுதந்திரத்திற்கும் இளைஞர்களின் சுதந்திரத்திற்கும் இடையிலான சந்திப்பு.
இச் செயற்பாடுகளினூடாக கற்றுக் கொள்பவர்களின் நிலையில் திறந்த மனதுடன் உண்மையை பற்றிய அறிபை தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய கடப்பாட்டையும் கற்பிப்பவர்கள் என்ற ரீதியில், தங்களை முழுமையாக அர்ப்பணிக்க வேண்டிய கடமையையும், தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது. இந்தக் காரணத்திற்காகவே உண்மையான சாட்சிகள் இன்று எமக்கு தேவைப்படுகிறார்கள். வெறுமனே நீதி தொகுப்புகளை சட்ட திட்டங்களையும், கொடுப்பவர்களே அல்ல அதையும் தாண்டி வாழ்க்கையின் பரந்த நிலைகளை அறிந்து கொள்ளக் கூடிய உண்மை சாட்சிகளே இன்றைய ஒரு சவால் என்றால் அவர் மற்றவருக்கு எடுத்துக் காட்டும் வாழ்க்கை முறையை முதலில் வாழ்ந்து காட்டுவதாக இருக்க வேண்டும்.
கல்வி நிலையங்க மற்றவர்ளோடு அனைத்தையும் கடந்தவரோடும், உறவையும் உரையாடலையும் மேற்கொள்ளும் இடமாகவும், இளம் பிள்ளைகளின் திறமைகள் மதிக்கப்பட்டு ஏனைய சகோதர சகோதரிகளை ஏற்றுக் கொண்டு மதித்து வாழும் களநிலையாகவும் திகழ வேண்டும். மேலும் மற்றவர்களுக்கு உதவுவதிலும், சகோதர சமுதாயத்தை உருவாக்குவதிலும் ஏற்படும் மகிழ்ச்சியை அனுபவிப்பவர்களாக பயிற்றுவிக்கப்படவேண்டும்.
குடும்பங்களும் கல்வி நிலையங்களும் தமது கடமைகளையும் பொறுப்புகளையும் சரிவர நடைமுறைப்படுத்தத் தேவையான உதவிகளைச் செய்து தருமாறு அரசியல் தலைவர்களைக் கேட்டுக்கொள்கிறேன். பெற்றோர்களுக்கான உதவிகளும் மறுக்கப்படலாகாது. கல்வி கற்பதற்கான வசதிகளோ, பெற்றோர் தமது சுய விருப்பத்தின் படி கல்வி நிலையங்களைத் தெரிவு செய்வதற்கான வசதிகளோ எவருக்கும் மறுக்கப்படலாகாது.
வாழ்க்கைச் செலவுக்காக பணம் சம்பாதிக்கும் பொருட்டு பிரிந்து வாழும் குடும்பங்களை ஒன்று சேர்ப்பதிலும், அக்கறை கொள்ள வேண்டும். மேலும் அனைவரின் நலனுக்காக சேவையாகவே அரசியல் நடத்தப்படுகிறது என்பதை இளம் பிள்ளைகளை உணரத்தக்க விதமாகவும் நடந்து கொள்ள வேண்டும்.
மக்கள் தொடர்பாடல் நிறுவனங்களிடம் கல்விக்கான பங்களிப்பைச் செய்யுமாறு வேண்டுகோள் விடுக்கின்றேன். -}(சிகி சமுதாயத்தின் மக்கள் தொடர்பாடல் சாதனங்கள் தெரிவிப்பவர்களாக மட்டுமன்றி பயிற்றுவிப்பாளர்களாகவும் தமது கடமையைச் செய்ய வேண்டும். கல்வி மற்றும் தொடர்பாடல் என்பவற்றுக்கிடையிலான தொடர்பை மறந்துவிடக் கூடாது, தொடர்பாடலுக்கூடான கல்வி ஒரு மனிதனை நல்லவிதமாகவோ கெட்டவிதமாகவோ உருவாக்குகிறது என்பதை நாம் மறந்துவிடலாகாது.
இளம் பிள்ளைகள் மற்றவரிடம் எதிர்பார்க்கும் சிறந்த வாழ்க்கை முறையை தங்களது வாழ்வில் கடைப்பிடிக்கக் கூடிய மனோசக்தி படைத்தவர்களாக இருக்க வேண்டும். தங்களது சுதந்திரத்தை நீதியிலும் அமைதியிலுமான இடம் பெறுவது எங்கே முதலில் குடும்பத்தில் தான் இடம்பெறுகிறது. ஏனெனில் பெற்றோரே முதலாவது பயிற்சியாளர்கள். குடும்பமே சமுதாயத்தின் அடிப்படையான அலகு “குடும்பத்திலும் பிள்ளைகள் மனித மற்றும் கிறிஸ்தவ” விழுமியங்களைப் பயின்று சுமுகமான வாழ்க்கை முறைக்கு தங்களை பழக்கிக் கொள்கிறார்கள். அங்கேதான் பரம்பரைக்கிடையிலான ஒற்றுமையையும், ஒழுங்கு முறைகளை மதிப்பதிலும் மற்றவரை மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்ளவும் முற்படுகிறார்கள். ஆகவே குடும்பம் நீதியிலும் அமைதியிலும் நாம் பயிற்றுவிக்கப்படும் முதலாவது கல்வியகமாகும்.
குடும்பங்களும், என் வாழ்க்கை கூட தாக்கங்களுக்குட்பட்ட உலகில் தான் நாம் வாழ்கிறோம். தொழில்சார் நிலைமைகள் குடும்ப பொறுப்புகளுக்கு எதிராய் அமைகின்றன. எதிர்காலம், பற்றிய கவலை மற்றும் வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைகள் எப்படி உயிரைத் தக்கவைத்துக் கொள்வது என்பதை முன் நிறுத்துகிறதே ஒழிய பிள்ளைகளுக்குத் தேவையான அதி உன்ன கொடையான பெற்றோரின் பிரசன்னதை கேள்விக்குறியாக்குகின்றன. இந்த உடனிருப்பு மிக முக்கியமானது பிள்ளைகளோடு நேரத்தை செலவிடும் மூலமே பெற்றோரால் தங்களது அனுபவங்களையும் நம்பிக்கைகளையும் ஊட்ட முடியும். உண்மையான நீதியினதும் அமைதியினதும் இருப்பிடமான கடவுளின் மீது நம்பிக்கை வைத்து மனந்தளராமல் பிள்ளைகளுக்கு வாழ்க்கை முன்னுதாரணம் மூலம் வழிகாட்ட வேண்டுமென்று பெற்றோரிடம் வலியுறுத்துகிறேன்.
கல்வி நிலையங்களில் பொறுப்பாய் இருப்பவர்களுக்கு ஒருசில வார்த்தைகளை கூறிக்கொள்ள விரும்புகிறேன். ஒவ்வொரு நபரினதும் மாண்பு மதிக்கப்படவும், தட்டிக்கொடுக்கப்படவும் செயல்படவும் உங்களை அழைக்கிறேன். இளம் பிள்ளைகள் தங்களது அழைப்பையும் கடவுள் ஈந்த கொடையையும் வளர்த்தெடுக்கும் முகமாக அவர்களுக்கு உதவிட முன்வர வேண்டும். குடும்பங்களை மதித்து பிள்ளைகளை மனச்சாட்சிக்கும் சமய அடிப்படைகளுக்கும் ஏற்ப பயிற்றுவித்தல் முக்கியமானது. முறையாகவும், அறிவுபூர்வமாகவும் பயன்படுத்த பழகிக் கொள்ள வேண்டும். கல்வி கற்பதில் அக்கறை காட்டுவதுடன் நீதியிலும் அமைதியிலும் நன்கு பயிற்சி பெற முன்வரவேண்டும். 

