பழங்காலத்திலேயே பிளாஸ்டிக் அறுவை சிகிச்சை!


பிறவியிலேயே ஏற்பட்ட உடல் உறுப்புக் கோணங்களை ஒழுங்குபடுத்த வும், உடலில் வளர்ந்து விட்ட கட்டியை சத்திர சிகிச்சை செய்து எடுத்தபின் அந்த இடத்தில் காணப்படும் தோல் மாற்றத் தைப் போக்கவும், நெருப்பாலோ, விபத்தாலோ இழந்துவிட்ட கை, கால்களுக்குப் பதில் மாற்று உறுப்புப் பொருத்தவும் பயன்படும் சிகிச்சை முறை ‘பிளாஸ்டிக் சத்திரசிகிச்சை’ எனப்படுகிறது. 
இவை மட்டுமின்றி, இயற்கைக்கு மாறாக வளர்ந்துவிட்ட மூக்கு மற்றும் முகத்தின் மற்ற பகுதிகளை அழகுற அமைக்கவும் பிளாஸ்டிக் சத்திரசிகிச்சை முறையைக் கைக் கொள்கிறார்கள்.
இந்தியாவில் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே பிளாஸ்டிக் சத்திரசிகிச்சை முறை பின்பற்றப்பட்டது. பழங்காலத்தில் குற்றம் புரிந்தவர்களின் மூக்கு அறுக்கப்பட்டது. சூர்ப்பனகையின் மூக்கை இராமன் அறுத்ததாக இராமாயணத்தில் படித்திருக்கிறோமே?
அவ்வாறு அறுக்கப்பட்ட மூக்கின் மூளிப் பகுதியை இயற்கை மருத்துவத் தின் மூலமாகக் குணப்படுத்தினர். அப்போது, மூக்குக்கு நல்ல வடிவம் அளிக்கத் தேவையான தோலை கன்னங் களில் இருந்து எடுத்துக்கொண்டனர்.
பிளாஸ்டிக் சத்திரசிகிச்சைக்குத் தேவையான தோல், உடலின் மற்ற பகுதிகளிலிருந்து எடுக்கப்படுகிறது. குறையுள்ள இடத்தில் அந்தத் தோலைப் பொருத்துகிறார்கள். புதிய இடத்தில் உள்ள உயிர் அணுக்களைக் கொண்டு, பொருத்தப்பட்ட தோல் வளர்ச்சி அடைகிறது. தோலின் திசுக்கள், புதிய இடத்தில் உள்ள திசுக்களுடன் இணைந்து செயல்பட்டுப் பொருந்தி விடுகின்றன.
பொதுவாகத் தோலின் மேல் உள்ள இரண்டு அடுக்குகளை மட்டுமே சீவி எடுத்துப் பாதிக்கப்பட்ட வேறு பாகத்தில் வைத்துப் பொருந்திப் பிளாஸ்டிக் சத்திரசிகிச்சை செய்கிறார்கள். புதிய இடத்தில் பொருத்தப்பட்ட தோலில் புதிய இரத்த ஓட்டம் ஏற்பட்டுத் தோலை உயிருடன் வாழச் செய்கிறது.
விபத்தில் சிக்கிக் கை, கால்களை இழந்தவர்களுக்கு, பிளாஸ்டிக் சத்திரசிகிச்சை மூலம் புதிய பாகங்கள் பொருத்தப் படுகின்றன. இப்படி பிளாஸ்டிக் சத்திரசிகிச்சை செய்து கொண்டவர்கள் வாழ்வில் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறார்கள். 
இப்போது சிலர் தங்கள் அழகைக் கூட்டிக்கொள்ள வும் பிளாஸ்டிக் சத்திரசிகிச்சை செய்துகொள்கின்றனர். காது, மூக்கு, உதடுகள் போன்றவற்றை மாற்றிக்கொள்கின்றனர். இப்படி பிளாஸ்டிக் சத்திரசிகிச்சை செய்துகொண்ட பின்பும் காலப் போக்கில் சுருக்கங்கள் ஏற்படத் தான் செய்கின்றன.

நம்மைச் சுற்றிலும் ஏராளமான பூக்கள் மலர்ந்து நம் மனதைக் கவர்கின்றன. பூக்களின் பிறப்பிடமான மரம், செடி, கொடி எல்லாமே பச்சை நிறம் கொண்டிருந்தாலும், பூக்கள் மட்டும் பல்வேறு நிறங்களில் இருக்கின்றன. அதற்குக் காரணம், பூக்களில் உள்ள ‘ஆந்தோசயனின்’ என்ற நிறமிதான்.
ஆந்தோசயனின் என்ற கிரேக்கச் சொல்லுக்கு ‘நீலப் பூ’ என்று பொருள் (ஆந்தோ-பூ, சயனின்-நீலம்). நீலநிறம் கொண்ட கார்ன்பிளவர் என்ற களைச் செடிப் பூக்களில் இருந்து முதன் முதலாக இவ்வகை இரசாயனப் பொருள் தயாரிக்கப்பட்டு ஆராயப்பட்டது. அதன் அடிப்படையில், இப்பிரிவுச் சேர்மங்க ளின் பொதுப் பெயராக ‘ஆந்தோசய னின்’ இடப்பட்டது.
தாவரங்களின் இளந்தளிர்களிலும், அரும்புகளிலும் தென்படும் சிவப்பு நிறத்துக்கும் ஆந்தோசயனின் நியமிகளே காரணம். குளிர்ச்சியும், நல்ல சூரிய வெளிச்சமும் இந்த நிறமிகள் செழிக்க உதவுகின்றன. ஆந்தோசயனின், சர்க்கரைப் பகுதி இணைந்த கரிமச் சேர்மம் என் பதால்தான் பூக்கள் இலேசான இனிப்புச் சுவை கொண்டிருக்கின்றன.
