இறைவாக்கினர் ஆமோஸ் வலியுறுத்தும் சகலருக்கும் பொதுவான இறை தீர்ப்பு

‘காட்டத்தி மரத்தோட்டக் காவலன்’ என வர்ணிக்கப்படும் ஆமோஸ் இறைவாக்கினர்
(கடந்த வாரத் தொடர்)
ண்டவரது நாள்’ என்ற சொற்றொடரை முதன் முதலாகப் பயன்படுத்தும் இறைவாக்கினர் இவரே. ‘ஆண்டவரின் நாள்’ வருகையில் அவர் இஸ்ரேல் மக்களுக்காகப் போராடி அவர்களது எதிரிகளைத் துவம்சம் செய்வார் என்றே அதனை மக்கள் கருதினர். ஆனால் ஆமோஸ் இறைவாக்கினரோ அத்தகைய நாள் இஸ்ரேல் மக்களுக்கே அழிவைத் தரப் போகின்றது என்கிறார். 
இஸ்ரேல் மக்கள் தாம் ஆண்டவரோடு கொண்ட தூய்மையான உறவினைக் கொச்சைப்படுத்தும் வகையில் நடந்து கொண்டதால் அவர்களே இறைவனால் தண்டிக்கப்படுவர் என்கிறார்.
இந்த நாளில் வேற்று இனத்தாலரல்ல, இஸ்ரேலியரே ஆண்டவரால் நீதி வழங்கப்பெற்று தண்டனை பெறுவர் என்கிறார். இதில் உள்ள விசித்திரம் என்னவென்றால் அந்த நாளிலே இஸ்ரேலின் பகைவராக ஆண்டவரே இருக்கிறார். 
ஏனென்றால் இஸ்ரயேல் தம் மாசற்ற மக்கள், ஏழைகள், இளம் பெண்கள் மட்டில் மாபெரும் அநீதி இழைத்தவர்களாக இருக்கின்றனர் எனவே இயல்பாகவே ஆண்டவர் அவர்களுடைய எதிரியாகிவிடுகின்றார். (ஆமோ 5 : 20) எனவே இஸ்ரேலியருக்கு இந்த ‘ஆண்டவரின் நாள்’ கொண்டாட்டத்திற்குரியதல்ல என்கிறார் அவர்.
இதன்படி ஆமோசின் கருத்து என்னவெனில் இஸ்ரயேல் மக்கள் என்னதான் தெரிவு செய்யப்பட்ட இனமாயிருந்தாலும் அவர்கள் அநியாயம் செய்தால் அவர்களையும் ஆண்டவர் பிற இனத்தவர்களோடு சேர்த்துத் தான் தீர்ப்பிடுவார். அவர் அனைத்து நாடுகளிடமிருந்து நன்னடத்தையை எதிர்பார்த்தாலும் இஸ்ரயேலிடமிருந்து அதிகமாகவே எதிர்பார்க்கின்றார். 
அவர்கள் இறைவனின் மக்களாயிருந்து அவருடைய பெயரை மாசுபடுத்தி விட்டார்கள். இன்று நாம் அடிக்கடி கேள்விப்படும் சோசலிச அல்லது சமதர்ம கோட்பாடுகளை ஆண்டவர் அன்றே விதித்துவிட்டார். இஸ்ரயேல் இத்தகைய சமதர்ம வழியினைப் பின்பற்றியிருக்க வேண்டும். அவர்கள் ஆண்டவரோடு உடன்படிக்கை செய்து கொண்டார்கள் என்பதற்காக அவர்கள் சமூக நீதியைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டியதில்லை என்றில்லை.
இறைவன் எல்லா மக்களினத்தாருக்கும் கடவுளாயிருக்கிறார். இஸ்ரயேலை அவர் தெரிவு செய்து தம்மை உலகோருக்கு எடுத்துரைக்க விரும்பினார். ஆனால் தாம் தெரிவு செய்யப்பட்டவர்கள், தாம் பாவம் செய்யலாம் என அவர்கள் நினைத்தால் அதுதவறு தெரிவு செய்யப்பட்டார்கள் என்பதே அவர்கள் மேலான வாழ்வு வாழ வேண்டும் என்ற காரணத்தினாலேதானே. அதன்படி வாழாவிட்டால் உடன்படிக்கை அங்கே சந்தேகத்திற்குள்ளாகின்றது.
இறைவாக்கினர்களின் கூற்றுக்களின் அடிப்படையிலேயே கத்தோலிக்க சமூக நீதி கருத்துக்கள் அமைந்துள்ளன. இதற்கு முன்னோடியாக இருந்து 13 ஆம் சிங்கராயர் பாப்பரசரின் ரேரும் நோவாரும் என்ற (1891) சுற்று மடல் இதனை மேலை நாடுகள் தம் கருத்தில் கொண்டிருந்தால் பிற் காலத்தில் கம்யூனிச புரட்சிகள் அவசியமற்றதாயிருந்திருக்கும். வறுமை, செல்வம், பொருளாதாரம், சமூக கட்டமைப்பு முதலியவற்றையும் அவற்றினை 4கீசீழி@னிrஜிரிதில் ஆட்சியாளர்களின் பங்கையும் இம்மடல் விரிவாக எடுத்துரைக்கின்றது. இதனையே பின்னர் வந்த பாப்பரசர்களும் வலியுறுத்தினர்.
‘திருச்சபையானது மக்களிடையே உள்ள ஆன்மீக சக்தியை தட்டியெழுப்பி நீதியானது எதுவோ அதனை நிலைநிறுத்த செயல்பட வேண்டும் என்கிறார் தற்போதைய பாப்பரசர்.
மறைந்த 2 ஆம்அருள் சின்னப்பரோ, ‘சமூக நீதியானது மனித மாண்பாக யூதர்களின் திருச்சட்டத்திலும் இறை வாக்கினர் கூற்றுக்களிலும் தங்கியிருந்து புதிய ஏற்பாட்டில் ‘என் சின்னஞ்சிறு சகோதரர்களுக்குச் செய்ததை எனக்கே செய்தீர்கள்’ என்ற அடிப்படையில் வெளிப்படுகின்றது என்றார். 

