யானைகளின் அழிவையும் கிராமிய மக்களின் வேதனையையும் போக்க நடவடிக்கை

னிதனுக்கும் யானைக்கும் இடையில் நடந்து வரும் சுதந்திர மாக உயிர்வாழ்வதற்கான போராட்டம் இன்று, உச்சகட்டத்தை அடைந்துள்ளது. சமீபகாலமாக யானைகள் காடுகளிலிருந்து மக்கள் வாழும் கிராமங்களுக்குள் அத்துமீறி பிரவேசித்து மனிதர் களின் உடமைகளுக்கு சேதம் இழைப்பதுடன், மனிதர்களின் உயிர்களையும் பழிவாங்கி வருவது பற்றிய செய்திகளை நாம் அடிக் கடி தொலைக்காட்சி செய்திகளின் மூலம் தெரிந்து கொள்கிறோம். இந்த அவலநிலைக்கு தீர்வு காணும் முகமாக சமீபத்தில் நாடெங் கிலும் நடத்தப்பட்ட காட்டு யானைகளின் எண்ணிக்கை பற்றிய ஆய்வறிக்கை விரைவில் வெளிவந்தவுடன், யானைகள் காடுகளிலி ருந்து கிராமங்களுக்கு ஊடுருவி வருவதையும் மனிதர்கள் காடு களுக்கு சென்று மரங்களை வெட்டுதல், சேனைப் பயிர்ச் செய்கை யில் ஈடுபடுதல் போன்ற சட்டவிரோத நடவடிக்கைகளுக்கும் முற்றுப்புள்ளி வைப்பதற்கு அரசாங்கம் தீர்மானித்துள்ளது.
இந்த மனிதனுக்கும், யானைக்கும் இடையிலான போராட்டத்திற்கு பின்னணி காரண கர்த்தாக்களாக இருப்பது மனிதர்களை தவிர வேறு யாருமல்ல. யானைகள் சுதந்திரமாக காடுகளில் சுமார் 150 ஆண்டு களுக்கு முன்னர், நிம்மதியாக, எவ்வித தொந்தரவும் இன்றி இரு ந்து வந்தன. ஆயினும், மனிதன், அபிவிருத்தி திட்டங்கள் என்ற போர்வையின் கீழ் தனது சுயநலத்திற்காக சுமார் 100 ஆண்டு காலமாக காடுகளிலுள்ள விலைமதிப்பற்ற தேக்கு, மற்றும் ஏனைய மரங்களை வெட்டி வீழ்த்தி காடுகளை படிப்படியாக அழிக்க ஆரம்பித்தான்.
இதனால், யானைகள் சுதந்திரமாக நடமாடிய காடுகளின் அளவு காலப் போக்கில் குறைய ஆரம்பித்தது. அத்துடன் ஒரு காட்டிலிருந்து இன்னும் 50 அல்லது 100 கிலோமீற்றர் தொலைவில் உள்ள இன் னொரு காட்டிற்கு செல்வதற்கு யானைகளின் ஒரு புறம்பான பாதையொன்று இயற்கையாகவே அமைந்திருந்தது. அதனால், ஒரு பிரதேசத்தில் வரட்சி ஏற்படும்போது, நீர்நிலைகள் உள்ள இன்னு மொரு காட்டிற்கு யானைகள் எவ்வித இடையூறும் இன்றி, சென்று, தாங்கள் வாழும் சொந்த காடுகளில் மழை காலம் ஆரம்பிக்கும் போது அதே வழியாக திரும்பி விடுவதுண்டு.
ஆயினும், இன்று, மனிதர்கள் யானைகளின் இந்த இயற்கையான பாதையை மறைத்து அங்கு குடியேற்றங்களை ஆரம்பித்திருப்ப தனால் யானைகள் வேறு வழியின்றி, கோடை காலத்தில் தங்கள் தாகத்தை தீர்த்துக் கொள்வதற்காகவும், பசியாற்றிக் கொள்வதற்காக வும் கிராமங்களுக்கு ஊடுருவி அப்பகுதிகளிலுள்ள பயிர்களை உணவாகக் கொண்டும், வீடுகளை உடைத்தும், அங்கு வாழும் மக்களுக்கு பேரிழப்பை ஏற்படுத்துவதுண்டு.
வனவிலங்கு பரிபாலன திணைக்களம், காட்டு யானைகளை பாது காப்பதற்காக, பல்வேறு நடவடிக்கைகளை எடுத்தாலும் கூட, இந்த அப்பாவி யானைகள் கிராம வாசிகளின் துப்பாக்கி குண்டுகளுக்கு இரையாகி மடிந்து விடுவதுமுண்டு. இதற்காக, காடுகளிலிருந்து யானைகள் கிராமங்களுக்குள் நுழைவதை தடுப்பதற்கென மின் சாரம் ஊட்டப்பட்ட கம்பிவேலிகள் அமைக்கப்பட்டாலும், அவை ஏதோவொரு காரணத்திற்காக செயலிழந்து விடுவதனால், யானை களின் நடமாட்டத்தை தடுத்து நிறுத்த முடியாத நிலை இங்கு தோன்றியுள்ளது.
1800 ஆம் ஆண்டில் இலங்கையில் 14,000 யானைகளும், 1900 ஆம் ஆண்டில் 12,000 யானைகளும், 1970ல் 5,000 யானைகளும், இருந் தன. இந்த தொகை வருடத்திற்கு வருடம் நூற்றுக்கணக்காக குறைந்து கொண்டே போகின்றது.
இலங்கை யானைகளை பொதுவாக, இந்திய யானைகள் அல்லது ஆசிய யானைகள் என்றும் அழைப்பார்கள். எமது பழைமை வாய்ந்த வர லாற்று நூல்களில், இலங்கை, இந்தியா மற்றும் ஏனைய ஆசிய நாடுகளை தரைப்பாதை மூலம் இணைக்கும் லெமோரிக்கா கண்டம் இருந்ததாகவும், அதன் மூலம் தரை மார்க்கமாக இந்தியாவிலிருந்து யானைகள் இலங்கைக்கு பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வந்ததாகவும், வரலாற்று ஆசிரியர்கள் சான்று பகர்கிறார்கள்.
தற்போது, இலங்கையில் உள்ள தேசிய வனவிலங்கு சரணாலயங்களான, உடவலவே, யால, வில்பத்து, மின்னேரியா போன்ற சரணாலயங் களில் பெரும்பாலும் எங்கள் காட்டு யானைகள் காணப்படுகின் றன. இலங்கையிலும், ஆபிரிக்கா நாடுகளைப் போன்று, யானை களின் பெறுமதிமிக்க தந்தத்திற்காக வேட்டைக்காரர்கள் அவற்றை சுட்டுக் கொல்வதும் உண்டு. 1999 ஆம் ஆண்டு முதல் 2006ஆம் ஆண்டு வரை, நூறு காட்டு யானைகளின் தந்தத்தை அபகரிப் பதற்காக அவை இலங்கையில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டன. எமது யானைகளில் 5 முதல் 7 சதவீதமானவற்றிற்கே தந்தங்கள் இருக்கின்றன.
இன்று, இலங்கையில் காட்டு யானைகள் சுமார் 4,000 மாத்திரமே இருப்பதாக கூறப்படுகிறது. அத்துடன், பழக்கப்பட்ட யானைகள் கோயில்களிலும், விகாரைகளிலும் செல்வந்தர்களிடம் உள்ளன. அவற்றின் எண்ணிக்கை 140 ஆக குறைந்திருப்பதாகவும், அறிவிக் கப்படுகிறது. இலங்கையில் உள்ள 22 மாவட்டங்களில் 14 சிறிய மாவட்டங்களில் மாத்திரமே யானைகள் காணப்படுகின்றன.
மனிதனுக்கும், யானைக்கும் இடையில் இருந்து வரும் உயிர் வாழ்வ தற்கான போராட்டத்தினால் இலங்கையில் வருடாந்தம் 300 யானை கள் கொல்லப்படுகின்றன. இவ்விதம், எங்கள் நாட்டின் தேசிய செல்வமான யானைகள் மனிதர்களினால் மரணமடையும் போக்கு இதே அளவில் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தால், இன்னும் சுமார் 14 வருடங்களில் இலங்கையின் காட்டு யானைகள் அனைத்துமே அழிந்துவிடும். அதற்கு பின்னர், மனிதர்கள் யானைகளை மிருகக் காட்சிசாலைக்கு சென்று தான் பார்க்க வேண்டியிருக்கும்.
யானைகளுக்கு ஏற்பட்டுவரும் இந்த பேரழிவை தடுப்பதற்கு, அரசாங்கம் கண்டிப்பான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை உடனடியாக எடுத்து காட்டுப் பகுதிகளில் உள்ள சட்டவிரோத சேனைப் பயிர் செய்கை கள், காளான்களைப் போன்று தோன்றிவரும் குடியிருப்புக்கள் மற்றும் கிராமங்களை வேறு இடங்களுக்கு இடமாற்றம் செய்ய வேண்டும். இவ்விதம், எங்கள் நாட்டின் ஆட்சியாளர்கள் யானைகளை பாது காப்பதற்கு உடனடி நடவடிக்கை எடுக்க தவறினால், யானைகளின் அழிவை எந்தவொரு சக்தியாலும் தடுத்து நிறுத்த முடியாமல் போய்விடும்.
