மொழிசார்ந்த வெற்றிகள் 
ஓர் ஆழமான தேடல் 
 
மும்மொழிகளிலும் புகையிரத 
அறிவிப்புகள்‚ 
சுற்றறிக்ககைள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. 
மொழிசார்ந்து மேலும் ஒரு வெற்றி 
பேரூந்து பெயர்ப் பலகைகள் 
மும்மொழிகளிலும் 
விபாஷர செய்தி மடலின் கடந்தகால இதழ்கள் 
சிலவற்றில் வெளியிடப்பட்டிருந்த சில செய்தித் 
தலைப்புகளே இவை. 
மேலோட்டமாகப் பார்க்குமிடத்து எதிர்பார்ப்புகளைக் 
கொண்டு வருவதான இத்தலைப்புகள் வெளியாகிய 
ஒரு சில தினங்களின் பின்னர்‚ இந்த எதிர்பார்ப்புகள் 
தகர்ந்துபோகும் தகவல்களையும் அறிக்கைகளையும் 
எம்மால் கேட்க முடிந்தது. 
ஒரு சில அரச நிறுவனங்கள் மொழிக் கொள்கையை 
நடைமுறைப்படுத்தச் செய்வதாக அளிக்கும் 
வாக்குறுதிகள் சொற்களுக்கும் செய்திகளுக்கும் மாத்திரம் 
வரையறுக்கப்பட்டுள்ளதான செய்தியையே இத்தகவல்கள் 
கொண்டு வருகின்றன. 
பொலிஸாருக்கும் இவ்வாறான குற்றச்சாட்டே 
எழுப்பப்படுகிறது. தாம் மொழிக் கொள்கையை 
உரிய முறையில் நடைமுறைப்படுத்துவதாகவும் 
முறைப்பாடுகளை ஏற்றுக்கொள்ளுதல் உள்ளிட்ட 
கடமைகளை இரு மொழிகளிலும் மேற்கொள்வதாகவும் 
அவர்கள் பெரும்பாலும் கூறுகிறார்கள். 
ஆனால்‚ ஓரு முறைப்பாட்டைச் செய்வதற்காக 
பொலிஸ் நிலையத்துக்குச் செல்லும் சாதாரண ஒரு 
பிரஜை இதற்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட ஓரு நிலைமைக்கு 
முகம் கொடுப்பதாயின்‚ தமது மொழியில் அலுவல்களை 
மேற்கொள்வதற்கான சந்தர்ப்பத்தை இழந்துள்ளதற்கும் 
மேலாக தாம் ஏமாற்றப்பட்டுள்ளோம் என்ற உணர்வு 
அவர்களில் ஏற்படுவதைத் தடுக்க முடியாது. இது மிகவும் 
மோசமான ஓரு நிலைமையாகும். 
மொழி சார்ந்த பிரச்சினைகளில் மக்களை 
ஏமாற்றுவது தொடர்பில் இலங்கைக்கு மிக நீண்டகால 
வரலாறு உண்டு. ஆனால்‚ இந்த ஏமாற்றத்தின் இறுதி 
விளைவு எவ்வளவு கசப்பானதாக அமைந்தது என்பதை 
நாம் இங்கு குறிப்பிட வேண்டிய தேவைப்பாடு இல்லை. 
ஆகவே‚ இந்த நிறுவனங்களின் தலைவர்கள் இதனையும் 
விடக் கூடிய கவனத்துடன் இப்பிரச்சினையை நோக்க 
வேண்டும். 
சிலசமயம் இவர்கள் இப்பிரச்சினைகளைத் 
தீர்ப்பதற்காக இதய சுத்தியோடு சில செயற்பாடுகளை 
மேற்கொண்டிருக்கலாம். ஆனால்‚ இச்செயற்பாடுகள் 
தொடர்ச்சியாக முன்னெடுக்கப்படாவிடின்‚ இவர்களே 
இதற்கான காரணத்தையும் ஆராய வேண்டும். 
பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்கான ஆரம்பகட்ட 
நடவடிக்கையை மாத்திரம் மேற்கொள்ளுவது 
போதுமானதல்ல. இது படிப்படியாக முன்னெடுக்கப்பட 
வேண்டிய ஒரு நீண்ட செயற்பாடாகும். 
ஆரம்பக்கட்டத்திலேயே இந்நீண்ட செயற்பாடானது தேங்கி 
நிற்பதாயின் பிரச்சினை காணப்படும் இடமும் இதுவே 
என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். 
ஆகவேதான் தீர்வுச் செயற்பாகளுக்கான ஒரு 
கண்காணிப்பு வேலைத்திட்டம் தேவைப்படுகிறது. 
செயற்பாடுகள் எங்கே தடைப்பட்டுள்ளன? இதற்கான 
காரணங்கள் யாவை? என்பதை சரியாகப் புரிந்து 
கொண்டு இதற்கான தீர்வுகளை இத்தகைய கண்காணிப்பு 
வேலைத்திட்டமொன்றின் மூலம் மாத்திரமே வழங்க 
முடியும். 
இத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில் பெரும்பாலும் 
காணப்படுகின்ற வளங்கள் மற்றும் மனித வளங்களின் 
பற்றாக்குறை என்பன இத்தீர்வுகளை முன்னோக்கி 
நகர்த்துவதற்கு தடையாகக் காணப்படுவதாக 
கூறப்படுகின்றது. 
ஆனால்‚ சமீபத்தில் இது குறித்து கருத்துத் 
தெரிவித்த தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பைச் சேர்ந்த 
திரு எஸ். ஸ்ரீதரன்‚ சில பொலிஸ் நிலையங்களில் 
தமிழ் பொலிஸ் உத்தியோகத்தர்கள் உள்ளபோதிலும் 
தமிழ் மொழியில் முறைப்பாடு செய்வதற்கு 
அனுமதிக்கப்படுவதில்லையெனக் குறிப்பிட்டார். 
இவ்விடயம் உண்மையெனில்‚ இதற்கான 
காரணங்களை தெளிவுபடுத்துவதும் அதிகாரிகளின் 
பொறுப்பாகும். 
வடக்கிலுள்ள பொலிஸ் நிலையங்களில் தமிழ் 
மொழி எண்பது சதவீதம் பாவனையிலுள்ளதாக 
கூறப்படுவதை நிராகரிக்கும் திரு.ஸ்ரீதரன் இதனை 
நிரூபித்துக் காட்டுமாறும் சவால் விடுத்துள்ளார். இது ஒரு 
கடுமையான சவால். 
தமிழ் மக்கள் பெரும்பான்மையாக வசிக்கும் 
பிரதேசங்களைச் சேர்ந்த தமிழ் மக்களுக்குக்கூட 
தமது தாய் மொழியில் ஒரு முறைப்பாட்டைச் செய்ய 
முடியாத நிலை காணப்படின்‚ அது மிகவும் பாரதூ ரமான 
ஒரு நிலைமையாகும். பொலிஸ் நிலையம் தவிர 
சுகாதாரச் சேவை‚ போக்குவரத்துச் சேவை‚ பாதுகாப்புத் 
துறை உள்ளிட்ட பல துறைகளிலும் இப்பிரச்சினை 
புரையோடிப்போயுள்ளது. இதேகணம்‚ அரசாங்கம் 
இப்பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்கு பல நடவடிக்கைகளை 
மேற்கொண்டிருப்பதாக ஊடகங்கள் பரவலாக 
அறிக்கையிடுகின்றன. 
இக்கட்டுரையின் ஆரம்பத்தில் நாம் 
மேற்கோள்காட்டிய‚ இதற்கு முன்னர் நாங்களே 
வெளியிட்ட தலைப்புகள் மூலமாகவும் அவ்வாறான 
சில சந்தர்ப்பங்களே கூறப்படுகின்றன. அரசாங்கம் 
ஆக்கபூர்வமான முறையில் தீர்வு நடவடிக்கைகளை 
ஆரம்பித்திருக்கலாம். 
ஆனால்‚ ஏன் இந்த செயற்பாடு 
முன்னெடுக்கப்படுவதில்லை என்பதே பிரச்சினையாக 
உள்ளது. 
இது தொடர்பில் சமீபத்தில் அமைச்சர் விமல் 
வீரவன்சவும் தமது அனுபவங்களை பகிர்ந்து கொண்டார். 
அதாவது‚ 
சமீபத்தில் அரசாங்க நிறுவனமொன்று வடக்கைச் 
சேர்ந்த இரண்டு சகோதரர்களுக்கு நியமனக் கடிதங்களை 
சிங்களத்தில் வழங்கியுள்ளது. இது தவறாகும். குறித்த 
இரு தமிழ் சகோதரர்களுக்கும் நியமனக் கடிதங்களை 
தமிழ் மொழியில் வழங்கியிருக்கலாம். இத்தவறை 
அப்பொழுதே திருத்துமாறு நான் ஆலோசனை 
வழங்கினேன். தேசிய ஒற்றுமையை உருவாக்குவதில் 
மொழி ஒரு பிரதான காரணியாகும். மேலும்‚ மொழியானது 
கூருணர்வு மிக்கது. தமது நியமனக் கடிதத்தை தமது 
மொழியில் பெற்றுக்கொள்ள முடியாதெனில்‚ அது 
உண்மையில் ஓரு பிரச்சினையாகும். சிலருக்கு இது 
ஒரு பிரச்சினையல்ல. ஆனால்‚ இத்தகைய கூருணர்வு 
மிக்க பிரச்சினைகளே பாரிய பிரச்சினைகளுக்கு 
ஏதுவாகின்றன என்பதை நாம் மறந்துவிடக்கூடாது. சில 
உத்தியோகத்தர்களின் பொறுப்பற்ற தன்மையே இதற்குக் 
காரணமாக அமைந்துள்ளது. 
எனவே‚ அமைச்சர் உத்தியோகத்தர்களையே 
குற்றம்சாட்டியுள்ளார். 
தீர்மானங்களை நடைமுறைப்படுத்தும் 
பொறுப்பின் பெரும்பகுதி உத்தியோகத்தர்களிடத்தில் 
ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளமையால்‚ இக்குற்றச்சாட்டை 
முழுமையாக நிராகரித்துவிடவும் முடியாது. ஆனால்‚ 
தீர்மானங்களை நடைமுறைப்படுத்துகையில் மேலும் பல 
காரணிகள் தாக்கம் செலுத்துகின்றன என்பதையும் நாம் 
மறந்துவிடக் கூடாது. 
உளப்பாங்கு ரீதியான காரணிகளுக்கு இதில் 
பிரதான பங்கு உண்டு. மொழிக் கொள்கையை 
நடைமுறைப்படுத்துவது தொடர்பில் தம்மிடமுள்ள 
உளப்பாங்கு ரீதியான பிணைப்பு மற்றும் அர்ப்பணிப்பு 
என்பன இக்கொள்கை நடைமுறைப்படுத்தலில் தீர்க்கமான 
தாக்கத்தைச் செலுத்துவதை தடுத்துவிட முடியாது. 
இவ்வாறான உளப்பாங்குகள் நடைமுறையிலுள்ள 
சட்டதிட்டங்கள் மற்றும் கட்டளைச் சட்டங்களையும் 
விஞ்சுகின்றன. 
உளப்பாங்கு ரீதியான இந்த பின்னணியானது 
உத்தியோகத்தர்களினால் மாத்திரம் 
கடைப்பிடிக்கப்படுமொன்றல்ல. இது அரசியல்மயப்பட்டது. 
ஆகவே‚ நடைமுறையிலுள்ள சட்டங்கள்‚ 
கட்டளைச்சட்டங்கள் மற்றும் வழங்கப்படும் 
உறுதிமொழிகள் நடைமுறைப்படுத்தப்படாததன் 
பின்னணியில் உத்தியோகத்தர்கள் மாத்திரமே 
இருக்கின்றனர் எனக் கூறுவது பெருமளவில் 
தர்க்கரீதியானதல்ல. 
சுருக்கமாகக் கூறுவதாயின்‚ இந்தச் சட்டங்கள்‚ 
கட்டளைச்சட்டங்கள் மற்றும் உறுதிமொழிகளை 
நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு உளப்பாங்கு ரீதியான ஒரு 
மாற்றமும் இந்த நாட்டுக்குத் தேவைப்படுகிறது. 
மேலும்‚ ஏற்கனவே முன்வைக்கப்பட்டுள்ள 
தீர்மானங்களுக்கான வழிமுறைகளை 
வெற்றிகொள்வதற்காக ஏதேனும் ஒழுங்குமுறையான ஒரு 
கண்காணிப்பு வேலைத்திட்டம் நாட்டுக்கு விரைவாகத் 
தேவை என்பதையும் இது வெளிப்படுத்திநிற்கின்றது. 
மொழிசார்ந்த வெற்றிகள் 
ஓர் ஆழமான தேடல் 
மொழி சார்ந்த பிரச்சினைகளில் 
மக்களை ஏமாற்றுவது தொடர்பில் 
இலங்கைக்கு மிக நீண்டகால 
வரலாறு உண்டு. ஆனால்‚ இந்த 
ஏமாற்றத்தின் இறுதி விளைவு 
எவ்வளவு கசப்பானதாக அமைந்தது 
என்பதை நாம் இங்கு குறிப்பிட 
வேண்டிய தேவைப்பாடு இல்லை. 
ஆகவே‚ இந்த நிறுவனங்களின் 
தலைவர்கள் இதனை விடக் கூடிய 
கவனத்துடன் இப்பிரச்சினையை 
நோக்க வேண்டும். 
