முதுமையில் துன்பமடைபவர்களை பராமரிப்பது சமூகத்தின் பொறுப்பு

முதுமையில் துன்பமடைபவர்களைபராமரிப்பது சமூகத்தின் பொறுப்பு

உலகில் 60 வயது எல்லையை கடந்தவர்களின் எண்ணிக்கை அடுத்த பத்தாண்டுக்குள் ஒரு பில்லியனாக அதிகரிக்குமென்று ஐக்கிய நாடுகள் ஸ்தாபனம் வெளியிட்டுள்ள ஒரு புதிய அறிக்கையில் குறிப்பிட்டுள்ளது. 2050ம் ஆண்டில் வளர்முக நாடு களிலேயே உலகிலுள்ள முதியவர்களில் 80 சதவீதமானோர் இருப் பார்கள் என்றும் இவ்வறிக்கை சுட்டிக் காட்டுகின்றது.
2050ம் ஆண்டில் வளர்முக நாடுகளில் உலகிலுள்ள ஆகக்கூடிய முதி யவர்கள் இருப்பார்கள் என்ற எதிர்பார்ப்பு பாரதூரமான விளைவு களை ஏழ்மை நிலையில் உள்ள முதியவர்களுக்கு ஏற்படுத்தும். அமெரிக்கா, ஜேர்மனி, பிரிட்டன், ஜப்பான், நோர்வே, சுவிடன், நெதர்லாந்து, அவுஸ்திரேலியா போன்ற செல்வந்த நாடுகளில் முதுமை அடைபவர்களுக்கு அவர்களின் வாழ்க்கையின் இறுதி கட்டத்தை நிம்மதியாகவும், அமைதியாகவும் சகல வசதிகளுடன் மகிழ்ச்சியுடன் கழிப்பதற்கு அரசாங்கம் ஓய்வூதிய பராமரிப்பு நிதி ஒன்றை ஒவ்வொருவருக்கும் பெற்றுக் கொடுக்கிறது.
இதனால், வயோதிபத்தை எட்டும் இந்த மேற்கத்திய நாடுகளைச் சார்ந்தவர்கள் எவ்வித துன்பமும் இன்றி நல்ல பராமரிப்புடைய இல்லங்களில் மகிழ்ச்சியோடு தங்கள் வாழ்க்கையின் இறுதி நாட்களை கழிக்கக்கூடியதாக இருக்கின்றது. இவ்விதம் சகல சுக போகங்களுடனான வாழ்க்கை இந்த செல்வந்த நாடுகளைச் சேர்ந்த வயோதிபர்களுக்கு இருந்தாலும் அவர்களை தனிமை வாட்டுகிறது.
வயோதிபத்தை எட்டியவர்களுக்கு பிள்ளைகள் மற்றும் பேரப்பிள்ளை கள் உட்பட உறவினர்கள் பலர் இருந்தாலும் அவர்கள் தனிமை யிலே இந்த பராமரிப்பு இல்லங்களில் நாட்களை வேதனையுடன் கழிக்கிறார்கள். அவர்களின் பிள்ளைகள், பேரப்பிள்ளைகள் மற்றும் ஏனைய உறவினர்களும் வருடத்திற்கு ஒரு தடவை அல்லது இரண்டு தடவையே அவர்களை வந்து பார்த்து சில மணித்தியாலங்கள் அவர்களுடன் இருந்துவிட்டு சென்றுவிடுவார்கள்.
பெரும்பாலும் ஒரு விஜயம் நத்தார் பண்டிகை தினத்தன்றும் அடுத்த விஜயம் அவர்களின் பிறந்தநாள் தினத்தன்று மாத்திரமே இடம் பெறுவதுண்டு. அன்றைய தினம் தங்கள் தாத்தா, பாட்டிமார்களு க்கு பிள்ளைகளும், பேரப்பிள்ளைகளும் வந்து சிற்றுண்டிகள், கேக் போன்ற இன்சுவை உணவுகளையும், புத்தாடைகளையும் கொண்டு வந்து கொடுத்து அவர்களை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்துவார்கள்.
எவ்வளவுதான் சிற்றுண்டிகளையும், ஆடைகள் போன்ற பரிசுப் பொருட்களை கொடுத்தாலும் தனிமையில் தவித்துக் கொண்டி ருக்கும் இந்த முதியவர்கள் சிறு பிள்ளைகளைப் போன்று தங்கள் உறவுக்காரர்களை கைகளை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டு எங்க ளுக்கு இங்கு இருக்க முடியாது, எங்களை உங்கள் வீட்டில் வைத்து பராமரியுங்கள் என்று அழுது புலம்புவார்கள்.
மேற்கு நாடுகளில் இவ்விதம் வீடுகளில் ஒரு வயோதிபரை வைத்து பராமரிப்பதற்கு பெருமளவு பணம் செலவாகும் என்பதனால் விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய கோடீஸ்வரர்களால் மாத்திரமே இந்த முதியவர்களின் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்ற முடியும். ஏனையோர் பொருளாதார கஷ்டங்களினால் தங்கள் பெற்றோரையும் பாட்டன் பாட்டிகளையும் தங்கள் வீடுகளில் வைத்துக் கொள்ள முடியாத நிலையில் இருக்கிறார்கள்.
இறுதியில் வேதனையுடன் முதியவர்களின் பிள்ளைகளும், பேரப்பிள்ளை களும் அவர்களை பாராமரிப்பு நிலையங்களில் விட்டு விட்டு திரும்புகிறார்கள். அடிக்கடி இவர்களை வந்து பார்த்தால் இவர் களுக்கு வீட்டுக்கு வரும் ஆசை அதிகரிக்கும் என்பதனால் வரு டத்திற்கு ஓரிரு தடவைகளே தங்கள் பாட்டா, பாட்டிகளை போய் பார்க்கிறார்கள்.
இலங்கை போன்ற தெற்காசிய நாடுகளில் பெற்றோர் மற்றும் பாட்டன், பாட்டிமாரை பராமரிக்கும் சம்பிரதாயங்கள் வலுப்பெற்று விளங்கு வதனால் எந்த ஏழ்மை நிலையிலும் பிள்ளைகளும், பேரப்பிள்ளை களும் தங்கள் குடும்பத்தின் முதியவர்களை கைவிடாமல் கஷ்டப் பட்டு பராமரிப்பதுண்டு. அவர்களிலும் சிலர் பொருளாதார கஷ்டங் களினால் தங்கள் பெற்றோரை தூர இடங்களில் அநாதைகளாக விட்டுவிட்டு திரும்பும் கொடியவர்களும் இருக்கிறார்கள்.
இவர்கள்தான் வயோதிபத்தில் தெருத்தெருவாக அலைந்து பிச்சை எடுக்கும் நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறார்கள். இப்படியான அவல நிலை எங்கள் நாட்டிலும் ஏற்படுவதை தடுக்க வேண்டுமாயின் அரசாங்கங்கள் 60 வயது எல்லையைக் கடந்த முதியவர்களுக் கான பராமரிப்பு நிலையங்களை நாடெங்கிலும் கூடுதலாக ஏற்படு த்த வேண்டும்.
இன்று பல நாடுகள் வயோதிபத்தை அடைபவர்களை பராமரிப்ப தற்கான நவீன திட்டங்களை வகுத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். உதா ரணமாக நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் கடந்த தசாப்தத்தில் மாதாந்த கொடுப்பனவுகள் செலுத்தாதவர்களுக்கும் சமூக ஓய்வூதி யத்தை வழங்கும் திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்திக் கொண்டிருக் கின்றது. வயோதிபத்தில் வறுமையில் வாடுபவர்களை தேர்ந்தெடு த்தே இந்த சமூக ஓய்வூதியம் வழங்கப்படவுள்ளது.
இன்றும்கூட வயோதிபத்தை பொருட்படுத்தாமல் இலங்கை உட்பட பல தெற்காசிய நாடுகளில் 47 சதவீதமான வயோதிபர்களும், சுமார் 24 சதவீதமான வயோதிப பெண்களும் உடல் உழைப்பினாலான தொழில் செய்து சிறிதளவு வருமானத்தை பெற்று வாழ்க்கையை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
பாராளுமன்ற ஜனநாயகத்தில் நம்பிக்கையுடைய நாட்டு மக்களாகிய நாம் எங்கள் நாட்டின் ஒவ்வொரு பிரஜையும் சகல உரிமைகளை கொண்டுள்ள பிரஜைகள் என்பதை உணர்ந்து வயோதிபத்தில் அவர்களை பராமரிக்காமல் நடைபிணங்களாக விடுவது தவறு. எனவே, சமூக அமைப்புகள் இது விடயத்தில் அக்கறை கொண்டு முதுமையை அடைபவர்களை பாதுகாப்பதற்கான சமூகத் திட்ட மொன்றை ஏற்படுத்துவது அவசியமாகும்.
