தமிழுக்கும் சைவத்துக்கும் அரும் பணியாற்றும் ஆசிரியமணி விநாயகரத்தினம்

சிவத்தமிழ் வித்தகர்சிவ. மகாலிங்கம்
சைவமும், தமிழும், கலையும் ஒருங்கே வளர்ந்த வலிகாமம் வடக்குப் பிரதேசத்தின் பன்னாலை கிராமத்திலே தோன்றிய ஆசிரியமணி ச. விநாயக ரத்தினம் சிவநெறியின் காவலராக இருந்ததோடு பல மாணவர்களின் உள்ளத்திலே குடியிருக்கும் ஞான விளக்காகவும் திகழ்கிறார்.
சிலர் பெரியவர்களாகவே பிறக்கிறார்கள். சிலர் தங்கள் முயற்சியினால் பெரியவர்கள் ஆகிறார்கள். சிலர் மீது பெரியவர் என்ற பட்டம் திணிக்கப்படுகிறது என்பது ஆங்கில மகாகவி ஷேக்ஸ்பியரின் கருத்தாகும்.
ஆசிரியர் ச. விநாயக ரத்தினம் வியாபாரத்தையோ, விளம்பரத்தையோ எதிர்பார்க்காமல் கர்மயோகியாய் இருந்து தமது பணியினைச் சிறப்பாகச்செய்து வந்தார். வெறும் ஏட்டுக் கல்வியினைப் பெற்று, புத்தகப் பூச்சிகளாய் மட்டும் மாணாக்கர்கள் வெளியேறுவதை இவர்கள் விரும்பவில்லை.
மாணவன் ஒருவன் தனது வாழ்வில் அற விழுமியங்களைப் பேணுபவனாக, ஒழுக்கம் தவறாதவனாக வாழ்வதற்கான அடிப்படையினைத் தாங்கள் கற்ற பாடசாலைகளினூடாகவே பெற்றுக்கொள்கிறான். மாணவர்களிடம் ஆரோக்கியமான சிந்தனை தோன்றுவதற்கும், தொழிற்படுவதற்கும் ஆசிரியர்களே வழிகாட்டிகளாக இருந்துள்ளார்கள். பிஞ்சு உள்ளங்களிலே நச்சு விதைகளை விதைக்காமல் நல்லவற்றை விதைத்து மாணவர்களிடம் உள்ள ஆற்றலை மலரச் செய்பவனே உண்மையான ஆசிரியன் ஆவான்.
மகாஜனா கல்லூரியின் சைவ வளர்ச்சிக் கழகத்தின் காப்பாளராக இருந்த ஆசிரிய மணி விநாயகரத்தினம் மாணவர்களிடம் சமய உணர்வை ஏற்படுத்துவதற்காக பல்வேறு முயற்சிகளைச் செய்தார். மாணவர்களிடையே பேச்சுப் போட்டி, கட்டுரைப் போட்டி, சமய அறிவுப் போட்டி, பண்ணிசைப் போட்டி, புராண படனப் போட்டி, கதாப்பிரசங்கப் போட்டி எனப் பல்வேறு போட்டிகளை நடத்தி மாணவர்களின் ஆற்றல் வெளிப்பட உதவியதோடு அவர்களிடம் சமய உணர்வு எழுச்சி பெறுவதற்கும் துணையாக இருந்தார்.
கோலம் போடுதல், மாலை கட்டுதல், என்பவற்றிலும் மாணவர்களிடம் போட்டிகளை நடாத்தினர். நாயன்மார்கள், ஆறுமுகநாவலர் ஆகியோருடைய குருபூசைகளைச் சிறப்பாக நடத்தி அவர்கள் ஆற்றிய பணிகளை மாணவர்கள் அறிய வழிசெய்தார். நாவலருடைய புத்தகங்கள், அவரைப்பற்றி வெளிவந்த நூல்கள் ஆகிய அனைத்தையும் ஒன்றிணைத்துப் புத்தகக் கண்காட்சி ஒன்றினை 1990 ஆம் ஆண்டு சிறப்பாக நடத்தினார்.
1985 ஆம் ஆண்டு சோழப் பெருமன்னர் இராஜராஜ சோழனின் ஆயிரமாம் ஆண்டு விழாவைச் சைவ வளர்ச்சிக் கழகத்தின் ஊடாக மகாஜன கல்லூரியில் மிகச் சிறப்பாக நடத்தினார். இராஜராஜ சோழன் சைவத்துக்கும் தமிழுக்கும் ஆற்றிய பணிகளைப் பற்றிப் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர்கள் பலரும் கலந்துகொண்டு ஆய்வு ரீதியாக விரிவுரைகளை நடத்தினார். பாடசாலை - கல்லூரி வளாகத்திலிருந்து ஞான ஆட்சி, புரியும் நடராஜப் பெருமானின் சந்நிதி முன்றலில் விழாவிற்கு வருகை தந்த விருந்தினர்களில் அறுபத்து மூவரை இருத்தி நாயன்மார்களாகப் பாவனை பண்ணி மதிய போசனத்தை அளித்தார்.
ஆசிரியமணி விநாயகரத்தினம் அவர்களுடைய பெருமுயற்சியினால் சிவநெறிக் கழகம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. மாணவர்கள் மத்தியிலும் மக்கள் மத்தியிலும் சிவநெறியைப் பரப்புவதே இக்கழகத்தின் பிரதான நோக்கமாக அமைந்திருந்தது. கீரிமலை நகுலேஸ்வரர் ஆலயத்தின் தர்மகர்த்தா இராஜராஜஸ்ரீ கு. நகுலேஸ்வரக் குருக்கள் தலைவராகவும், சிவபதமடைந்த இலக்கணவித்தகர், பண்டிதர் இ. நமசிவாயம் உபதலைவராகவும், ஆசிரியமணி ச. விநாயகரத்தினம், இளைப்பாறிய ஆங்கிலப் போதனாசிரியர் ச. விநாயகமூர்த்தி ஆகியோர் செயலாளர்களாகவும் பணியாற்றினார்கள். மாதமிருமுறை யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டின் பல பாகங்களிலிருந்தும் சைவச் சான்றோர் பலரும் வந்து ஆலயத்தின் சபா மண்டபத்தில் கூடுவர். குருக்கள் ஐயா ஆசீர்வாதம் வழங்கிக் கூட்டத்தினை ஆரம்பித்து வைப்பார். பண்டிதர் இ.நமசிவாயம் ஐயாவின் நெறிப்படுத்தலில் சான்றோர் சங்கம் நடைபெறும். இந்தச் சங்கமம் ஒரு சங்கப்பலகை போலவே காணப்படும். சனி, ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் காலையில் சைவ சித்தாந்த வகுப்பும், மாலையில் இலக்கண, இலக்கிய வகுப்புகளும் நடைபெற்றன. சமயம் சார்ந்த பல போட்டிகளை மாணவர்கள் மத்தியில் நடத்தி வெற்றியீட்டியவர்களுக் குப் பெறுமதிமிக்க பரிசில்கள் சிவநெறிக் கழகத்தால் வழங்கப்பட்டன.
கீரிமலையிலும், பருத்தித்துறையிலும் மிகச் சிறப்பான முறையில் திருமுறை மாநாடுகள் நடைபெறுவதற்கு இவரே வழிகாட்டியாக இருந்தார்.இதேபோல, கீரிமலையிலே கந்தபுராண மாநாடு, சைவசித்தாந்த மாநாடு என்பவற்றையும் மிகச் சிறப்பாக நடத்தினார்.
துவிச்சக்கர வண்டியிலே ஓடித்திரிந்தே தனது சமயப் பணிகள் பலவற்றையும் செய்தார். பனி, குளிர், மழை, காற்று எதனையும் பொருட்படுத்தாமல் பகல் இரவாகப் பணியாற்றினார். போற்றுதல், தூற்றுதல் என்பவை பற்றி ஒன்றுமே கவலைப்படுவதில்லை.
கர்மயோகியாகத் தன் செயல் யாவற்றையும் ஈஸ்வர அர்ப்பண மாகவே செய்துவந்தார். தம்மை முன்னிலைப்படுத்தாமல் தான் செய்யும் பணியினை முன்னி லைப்படுத்திச் செயற்பட்ட ஆசிரியமணி விநாயகரத்தினம் எண்பது வயதை அடைந்துவிட்டார். உள்ளத்தால் தூய்மையாக வாழ்ந்தவர்களை மக்கள் தம் உள்ளத்தில் என்றும் வைத்துப் போற்றுவார்கள்.
என்றே தெய்வத் தமிழாகிய திருக்குறளும் கூறுகிறது. பயன் கருதாமல் பணி செய்பவர்கள் அவர்கள் வாழும் காலத்திலேயே பாராட்டப்படுதல் வேண்டும்.
நல்ல பணி செய்பவர்கள் மக்களின் இதயத்தில் என்றும் வாழ்வார்கள். உடல் ஆரோக்கியத்துடனும், மனமகிழ்ச்சியுடனும் நூறாண்டு காலம் பரிபூரண வாழ்வு வாழ எல்லாம்வல்ல பார்வதி சமேத பரமேஸ்வரப் பெருமானின் திருவருள் ஆசிரிய மணிக்குக் கிடைக்க வேண்டுமென்று அனைவரும் பிரார்த்திப்போமாக!
