ப+மியின் மைய அணு உலை உண்டாக்கிய பாதுகாப்புக் காந்த மண்டலம்


சி. ஜெயபாரதன்
பூமியின் வயது ஏற ஏறத் தீர்ந்திடும் அணு உலை எருவின் அளவைக் கணக்கிடும் போது, அணுப்பிளவில் விளையும் ஹீலியம்–3, ஹீலியம்–4 பின்னம் மிகையாகி வருவதாகத் தெரிகிறது. அதாவது ஹீலியம்–4 துகளை வெளியேற்றும் யுரேனிய எரிபொருள் குறைந்து கொண்டு வருவதைக் காட்டுகிறது. 
ஐஸ்லாந்து, ஹவாயி எரிமலைக் குழம்பிலிருந்து கசியும் ஹீலியங் களின் பின்னத்தை நோக்கும் போது உட்கரு அணு உலையின் ஆயுள் குன்றி வருவதை அவை முன்னறிவிக்கின்றன. 
டாக்டர் மர்வின் ஹெர்ன்டன் கணக்கிட்டுக் குறிப்பிடும் அறிவிப்பில் அணு உலை குறைந்தது இன்னும் 1 பில்லியன் ஆண்டுகட்கு நீடிக்கலாம் என்று தெரிகிறது. உட்கருவிலிருந்து வெளியாகும் பெரிலியம் – 9 அத்துடன் பெரிலியம் – 10 மாதிரிகளை மேலும் சோதிக்க முடிந்தால் இன்னும் துல்லியமான ஆயுளைக் குறிப்பிட முடியும் என்று மர்வின் ஹெர்ன்டன் கூறுகிறார்.
பூமியின் வயதாகி யுரேனியம், புளுடோனியம் முற்றிலும் தீர்ந்து உட்கரு அணு உலையின் இயக்கம் ஓய்ந்து போனால் அதைத் தொட ர்ந்தே பூகாந்த மண்டலம் குன்றிப் போய் வேறெந்த சக்திக் களஞ்சிய மின்றி மறையும், அதுவே சூழ்வெளிப் பாதுகாப்புக்கு குடையை இழக்க வைத்து உயிரினத்துக்கும், பயிரின துக்கும் சீர்கேடு விளை வித்துப் பூமிக்குச் சாவு மணி அடிக்கும்.
விஞ்ஞானிகள் அந்தக் கேள்விக்கு நிச்சயமான பதிலைக் கூற முடி யாததால் அடிக்கடி செவ்வாய்க் கோளை நோக்கித் தொடர்ந்து விண்ணுளவிகளை ஏவி வருகிறார் கள். அதன் முன்னோடிக் காரண ங்களில் ஒன்று அது காந்த மண்ட லம் இல்லாமல் போனது. 
தற் போதைய செவ்வாய்க் கோள் பூதளவியல் நோக்கில் குறிப்பிட் டால் ஒரு இறந்த கோள் என்ற வரிசையில் வருகிறது! உயிர்த்து ள்ள நமது கோளில் அடித்தட்டுப் பிறழ்ச்சியில் அடிக்கடி நேரும் நில நடுக்கம் போல் இப்போது செவ்வாய்க் கோளில் நிகழ்வதி ல்லை! பூகோளத்தின் ‘தீக் கோட்டில்’ பீறிட்டெழும் எரிமலைகள் போல் செவ்வாய்க் கோளில் ஏற்படுவ தில்லை! அதாவது செவ்வாயின் உட்தளத்தில் இப்போது வெப்ப சக்தி இருப்பதற்குரிய எந்த சமிக் ஞையும் காணப்படுவது இல்லை!
ஆனால் பூமியின் உட்கருவில் மாறாகக் கொதித்துக் கொண்டி ருக்கும் பேரளவு உஷ்ணமுள்ள ஓர் வெப்பக் கனல் அடுப்பு இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. அடிக்கடி நிகழும் நில நடுக்கமும், குமுறி எழும் எரிமலைகளும், பீறிடும் வெப்ப நீர் ஊற்றுகளும் அந்த சூட்டு மையம் இருப்பதற்கு ஆதாரங்கள் காட்டுகின்றன! பூமி யின் உட்கரு மிகக் கனமான உலோகக் கோளாக இருந்து அதைச் சுற்றிலும் கொதிக்கும் உலோகக் குழம்பு வெப்பத் தணிப்பியாக உஷ்ணத்தைக் கடத்தி வருகிறது.
இரண்டு கோளங்களும் வெவ் வேறு வேகத்தில் சுழன்று பூகோ ளத்தில் மாபெரும் காந்த மண்ட லத்தை உண்டாக்கி வருகின்றன. பரிதியில் கோரக் கதிர்ப் புயல்களை விலக்கிப் பூமியின் சூழ்வெளி சிதையாமல் பாதுகாத்து வருவது அதன் காந்த மண்டலமே! பூமியில் தங்கிக் கொள்ளும் கதிர்த் துகள்கள் முடிவில் வடதுருவ முனையில் சிக்கிக்கொண்டு கண் கவரும் வண்ணத் தோரணங்களாகக் காட்சி தருகின்றன. 
பல பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பரிதியின் பயங்கரக் கதிர்வீச்சுகள் செவ்வாய்க் கோளின் சூழ்வெளியைச் சிதைத் துப் பலவீனப்படுத்தி விட்டன. அந்த எளிய வாயு மண்டலம் நீர் வளத்தை வற்ற வைத்து நிலத்தை முற்றிலும் வரட்சியாக்கியது. இப்போது செவ்வாயில் எஞ்சிய நீர்வளம் 10% கொள்ளளவு தான் என்று விஞ்ஞானிகள் நம்புகிறார்.
3.45 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முந்திய காலத்தில்தான் பூகாந்த மண்டலம் உண்டாகி உயிரின மரபணுக்களும் தோன்ற ஆரம்பித் தன. ஆதலால் அவை இரண்டுக் கும் தொடர்பு உள்ளது. பரிதியின் கதிர்வீச்சுப் புயலுக்கும் பூகாந்தக் கோளுக்கும் உள்ள நவீன வரை யறை வேலி சுமார் 10 புவி ஆரங் கள் பூர்வீக வரையறை அதற்குக் குறைவாக 12,000 முதல் 20,000 மைல் வரை இருந்திருக்கலாம். 
பூமியின் காந்த மண்டலத்தில் சிக்கிய பரிதித் துகள்கள் தான் கீழ் மட்ட உயரத்தில் தெரியும் ‘வடதுருவ வண்ணத் தோரணங் களாய்க்’ காட்சி தருகின்றன. பரிதியின் இந்தத் துகள்கள் யாவும் பாதுகாப்புக் கவசத்தைத் துளைத் துச் சூழ்வெளி மூலக்கூறுகளோடு மோதிக்கொண்டவை.
பேராசிரியர் ஜான் தார்துனோ இதுபற்றி, மியின் மையத்து வரை ஒரு துளையைத் தோண்டிச் சென் றால் நாம் எதைக் காண்போம்? உட்கருவின் நடுவில் இயற்கை அணு உலையாய் இயங்கி வரும் 5 மைல் விட்டமுள்ள யுரேனியக் கோளம் ஒன்றிருப்பதை ஊகித்து உடன்பட வைக்க ஆதாரம் உள்ளது. அதை நான் ‘புவி அணு உலை’ என்று குறிப்பிடுகின்றேன் என்கிறார்.
பரிதியின் கதிர்வீச்சுப் புயல் தாக்கினால் பாதுகாப்பின்றி உயிரி னம் எதுவும் பிழைத்திருக்க முடி யாது. இவ்விதமே செவ்வாய்க் கோளில் காந்த சக்தி குன்றிச் சூழ்வெளி சிறுகச் சிறுகச் சிதைந்து நீர்வளம் யாவும் வற்றி வரண்டு போய் மயானத் தளமாக மாறி யிருக்க வேண்டும் என்று அறியப் படுகிறது என்கிறார்.

செவ்வாய்க் கோள் ஒரு காலத் தில் இப்போதுள்ளதை விடச் சூடாகவும், ஈரமான தளமாக இருந்ததாகவும், தற்போதைய வரண்ட கால நிலைக்குக் காரணம் என்ன என்பதற்கு ஆதார அறிவுரை அளிக்கிறது. 
செவ்வாய் கோள் வரலாற்றில் இப்போது போலி ன்றி ஒரு சமயம் மிகத் திண்ணிய சூழ்வெளியைப் பெற்றிருந்தாகத் தெரிகிறது. திண்ணிய வாயுச் சூழ் வெளி தளத்தின் அழுத்தத்தை அதிகமாக்கி நீர் எப்போதும் திரவ மாக நிலவ ஏதுவாகி இருந்தது. ஆகவே செவ்வாய்க்கோள் அத்த கைய திண்ணிய பாதுகாப்புக் குடையை இழக்கக் காரணங்கள் என்ன என்னும் வினா இப்போது எழுகிறது.

பரிதியைச் சுற்றிவரும் கோளங் களின் மையத்தில் உறுதியாக இருப்பதாய்க் கருதப்படும் அணுப் பிளவு உலைகள் போல் உலோகச் செழிப்பான பூர்வ விண்மீன்களிலும் இருக்கலாம் என்று டாக்டர் மர்னி ஹெர்ன்டன் அறிவிக்கிறார். அத் தகைய ஓர் அணுப் பிளவு இயக் கமே முதலில் விண்மீன்களில் தொடங்கி பிறகு அடர்த்தியான ஹைடிரஜன் வாயுவில் அணுப் பிணைவு இயக்கத்தைத் தூண்டி விடுகிறது என்றும் ஹெர்ன்டன் கூறுகிறார். 
புதிய கோட் பாடு விண்மீன்களில் எவ்விதம் தீ ஒளி எழுகிறது என்று முன்பு கூறிய வானியல் விஞ்ஞானிகளுக்குச் சவால் விடுகிறது. பூர்வீகக் கோட் பாடு பல ஆண்டுகளாய்ச் சொல்லி வருவது விண்மீனில் அணுப் பிணைவு இயக்கத்தைத் தூண்டு வது ‘ஈர்ப்பியல் சிதைவு’ என்னும் ஓர் ஊகிப்புச் சித்தாந்தமே மேலும் அத்தகையதோர் பிணைவு இயக்கத்தைத் தூண்ட 1 மில்லியன் டிகிரி செல்சியஸ் உஷ்ணம் தேவைப்படுகிறது!
டாக்டர் மேர்வின் ஹெர்ன்டன் கூறும் அணுப்பிளவுத் தூண்டல் கோட்பாடு தற்போதைய ஹைடிரஜன் குண்டுகளில் பயன்பட்டு வருகிறது. ஆனால் ஈர்ப்பியல் சிதைவுக்கோட்பாடு இதுவரை யாராலும் நிரூபிக்கப் பட்டாத ஒரு விஞ்ஞானச் சித்தாந்தமாகும். கணிதப்பாடு மூலமும் 1 மில்லியன் டிகிரி செல்சியஸ் உஷ்ணம் ஈர்ப்பியல் சிதைவால் எழுவதாகக் கணக்கிட்டுக் காட்ட முடியாது ஏனெனில் வெப்ப சக்தி உஷ்ணத்தின் நாலடுக்கு விகிதத்தில் கதிர்வீச்சு மூலமாக வெளியேறிப் போகிறது.
மேர்வின் ஹெர்ன்டன் கோட்பாடு மூலம் நாம் கற்றுக் கொள்வது என்ன வென்றால் அணுப் பிளவு இயக்கத்தைத் தொடங்கப் போதுமான ‘பூரண நிறை’ அணுப் பிளவுக் கனிமங்கள் விண்மீன்களின் இல்லாவிட்டால் அணுப் பிணைவு இயக்கம் தூண்டப்படுவ தில்லை. இந்த நிலையில்தான் ஹைடிரஜன் வாயு திரண்ட பூதக்கோள் வியாழனும், சனிக்கோளும் பரிதியைப் போல் அணுப் பிணைவு சக்தியில் ஒளி வீசி விண் மீன்கள் ஆக முடியவில்லை. இவற்றைப்போல் வாயுக் கோள்களான மற்ற யுரேனஸ் நெப்டியுனும் விண் மீன்களாய் மாற முடியவில்லை.

250 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் பூமியில் உண்டான பூர்வீகக் காந்த தளத்தை விஞ்ஞா னிகள் இப்போது அறிந்துள்ளதா கத் தெரிகிறது. அதற்கு ஆதாரங்கள் தென்னா பிரிக்காவின் பார்பெர் டன் குன்றுகளில் காணப்படும் நுண்ணிய இரும்புக் கனிமங்களில் கிடைக்கின்றன. 
அவை பூர்வீக டாசைட் பாறைகளின் உள்ளே நேர் கோட்டில் படிந்துள்ளது. 3.45 பில்லியன் ஆண்டுகட்கு முன்பு தோன்றிய பூர்வீக உலோகக் கனிமங்களில் காணப்படும் காந்தத் துண்டுகளின் காந்த தளம் மிகவும் பலவீனமானதாய் உள்ளது. அதற்குப் பிறகு தீவிரமாய் இயங்க ஆரம்பித்த உட்கருவின் அணு உலை ஆற்றலே பூமியின் காந்த சக்தியை மிகைப்படுத்தி மாபெரும் காந்த மண்டலத்தை ஆக்கியிருக்க வேண்டும். 
பூமியில் தோன்றிய பயிரினங்களையும் உயிரினங்களையும் பரிதியின் தீவிரக் கதிர்வீச்சுப் புயலிலிருந்து பாதுகாப்பது பூகாந்த மண்டலமே. அந்தப் பாதுகாப்புக் குடையே பூகோளத்தின் வாயு மண்டலச் சூழ்வெளி அரிக்கப்பட்டுச் சிதைந்துபோகாமல் ஒரு கவசமாய்க் காத்து வருகிறது.
3.45 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முந்திய காலத்தில்தான் பூ காந்த மண்டலம் உண்டாகி உயிரின மரபணுக்களும் தோன்ற ஆரம்பித்தன. ஆதலால் அவை இரண்டுக்கும் தொடர்பு உள்ளது. ராச்செஸ்டர் பூதளவியல் குழுவினர் எரிமலைப் பாறை களில் சிக்கிய சிறு மாக்கென டைட் கனிமங்களை துருவி உளவும் நுணுக்கத்தை விருத்தி செய்தார். 
இந்தக் கனிமங்கள் எரிமலைக் கனல் குழம்பு 580 டிகிரி வி உஷ்ணத்துக்குக் கீழ் வெப்பம் தணிந்து பூமியின் காந்த தளத்துடன் ஒன்றிப் போய் சிக்கி விடுகின்றன. தென்னாபிரிக் காவின் பார்பெர்டன் பகுதியின் மாதிரிகளின் பூர்வீகக் காந்த ஆற்றல் தற்போதைய மாதிரிகளை விடப் பலவீனமாய்ப் பாதுகாப்பு அளித்திருக்கிறது.
பரிதியின் கதிர்வீச்சுப் புயலுக்கும் பூ காந்தக் கோளுக்கும் உள்ள நவீன வரையறை வேலி சுமார் 10 புவி ஆரங்கள் பூர்வீக வரையறை அதற்குக் குறைவாக 12,000 முதல் 20,000 மைல் வரை இருந்திருக்கலாம்.
பூமியின் காந்த மண்டலத்தில் சிக்கிய பரிதித் துகள்கள்தான் கீழ் மட்ட உயரத்தில் தெரியும் ‘வடதுருவ வண்ணத் தோரணங்களாய்க்’ காட்சி தருகின்றன. பரிதியில் இந்தத் துகள்கள் யாவும் பாதுகாப்புக் கவசத்தைத் துளைத்துச் சூழ்வெளி மூலக் கூறுகளோடு மோதிக் கொண்டவை, என்று ராச்செஸ்டர் பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர ஜான் தார்துனோ கூறுகிறார். 
பூமியின் மையத்தில் உள்ள வெளிக் கருவின் இரும்புக் குழம்பில் ஏற்படும் வெப்பச் சுற்றியக்கத்தில் உற்பத்தியாகும் காந்த மண்டலத்தையும் அதற்கு முன்னிருந்த பூர்வீகப் புவிக் காந்தமும், பிள்ளைப் பூமியின் மையத்து நிலையைப் பற்றி விளக்கம் தரும் ஆபிரிக்கா, இந்தியா, அவுஸ்திரேலியா ஆகிய மூன்று நாடுகளிலும் பூர்வீக எரிமலைப் பாறைகள் இருப்பதை நாம் அறிகிறோம். அவை 3.6 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னிருந்த பூதளவியல் காந்தப் பதிவுகளைக் கொண்டிருக்கலாம்.

