இறைவன் எதிர்பார்க்கும் நற்செய்தி 
பணியேஇன்றைய தேவையாகும்!


துன்புறுத்தல் அல்லது துன்பம் என்ற சொற்தொடர் தெரியாதவர்களும் இல்லை. அல்லது மானிட வாழ்வில் அனுபவிக்காதவர்களும் இல்லை.
துன்பம் என்று எண்ணும் போது துவண்டு விடுபவர்கள் தான் இன்னும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். துன்பத்தைக் காட்டிலும் இன்பமாய் வாழத்தான் மானிடம் தவியாத்தவிக்கின்றது. ஆனால் துன்ப காலத்தில் இறைவன் எவ்வாறெல்லாம் மானிடத்தைப் பயன்படுத்தித் தன் திட்டத்தை நிறைவேற்றியதை நாம் அறியாமல் இல்லை.
ஸ்ரவேல் மக்கள் எகிப்திலே அடிமைகளாக இருந்து பல்வேறு துன்பங்களை அனுபவித்த போது இறைவன் மோசே மூலம் இம்மக்களின் விடுதலைப் பயணத்தை மேற்கொண்டார் என்பது நாம் யாவரும் அறிந்த உண்மை.
ஒரு காலத்தில் சீரும் சிறப்பும் பெற்ற வடநாடான இஸ்ரவேல் தன் அடிமைத்தனத்தை அல்லது துன்பத்தை மறந்து தன் நாட்டில் வாழ்ந்த ஏழை எளியவர்களை நசுக்கி துன்புறுத்திய காலத்தில் கி.மு. 8ம் நூற்றாண்டிலே ஆமோஸ் போன்ற இறைவாக்கினர்களை இறைவன் பாவிக்கின்றார்.
ஒரு சமூகம் அல்லது தனிநபர் துன்புறும் போது இறைவன் யாரையும் பாவித்து துன்புறுதல் காலத்தில் தன் நோக்கத்தை நிறைவு செய்வார்.
புதிய ஏற்பாட்டிலே திருத்தூதர் பணியில் சவுலின் காலத்தில் திருச்சபை வரலாற்றில் ஏற்பட்ட துன்புறுத்தலுக்கு அளவே இல்லை. சவுலின் துன்புறுத்தல் படலத்தைப் பார்க்க வேண்டுமாயின் திருத்தூதர் நூலில் சவுல் யார் என்பதை இந்நூல் ஆசிரியர் படம் பிடித்துக் காட்டுவதன் மூலம் அறியலாம்.
திருத்தூதர் 7:58 இல் சவுல் இளைஞனாக இருந்தான், 8:1 இல் ஸ்தோவனைக் கொலை செய்ய சவுலும் உடன்பட்டிருந்தார். 8:3 இல் சவுல் வீடு வீடாய் போய் ஆண்களையும் பெண்களையும் இழுத்துக் கொண்டு போய் அவர்களைச் சிறையிலடைக்கச் செய்தார். 9:1 இல் சவுல் சீறியெழுந்து ஆண்டவரின் சீடர்களை கொன்று விடுவதாக அச்சுறுத்தி வந்தார்.
ஆதித்திருச்சபையில் துன்புறுத்தலைக் காட்டமுன் துன்புறுத்துபவர் யார் என்றும் அவர் எப்படியெல்லாம் நடந்து கொண்டார் என்றும் அவரது மூர்க்கத்தனம் எவ்வளவு ஆபத்தை ஏற்படுத்தியது என்றெல்லாம் மேற்கூறப்பட்ட நான்கு பகுதிகளும் தெளிவுபடுத்துகின்றன.
இந்த கொடூரமான துன்ப காலத்தில் மக்கள் பயந்து ஓடி ஒளித்துக் கொண்டாலும் வாய்மூடி மெளனிகளாக இருக்கவில்லை என்பதை இதே திருத்தூதர் நூல் தெளிவுபடுத்துகின்றது.
துன்புறுத்தலினால் சிதறியிருந்த மக்கள் நற்செய்தியை அறிவித்து வந்தார்கள். யூதேயாவிலும் சமாரியாவிலும் பெரும் வளர்ச்சி இதை யார் செய்தார்கள் என்றால் துன்புறுத்தலினால் உயிருக்குப் பயந்து வாழ்ந்த மக்கள் உயிரிலும் மேலான அந்த நல்ல செய்தியைச் சொன்னார்கள்.
திருத்தூதர் 8:4-8 வரையான பகுதியில் மேற்சொன்ன கூற்றையும் அதை விட பிலிப்பு சொன்னவற்றைக் கேட்டு சமாரியா நகரே அவருக்கு செவிசாய்த்தனர். இதனால் அவ் நகரே பெரும் மகிழ்ச்சியடைந்தது என அறிகிறோம்.
ஒருபுறத்தில் துன்பம் ஏற்பட்டு மக்கள் சிதறி ஓடும் போது ஓடுகின்ற துன்பப்படுகின்ற மக்களைக் கொண்டு ஒரு நகரையே தனக்காகக் கட்டுகின்றார். இது இறைவன் செயல் மட்டுமல்ல எத்தியோப்பிய அரசியான கந்தகியின் நிதியமைச்சர் அவர் வாசித்த ஏசாயா நூலுக்கு பிலிப்பு விளக்கம் கொடுத்தன் மூலம் அவர் திருமுழுக்குப் பெற்றுக்கொண்டார்.
இறைவனின் செயலையும் திட்டத்தையும் யாராலும் புரிந்து கொள்ள முடியாத அளவுக்கு சில வேளைகளில் செயற்படுகின்றார். இத்திருத்தூதர் நூலிலே துன்புறுத்தலுக்கு காரணமாக இருந்த சவுலையே தன் திருப்பணிக்கு பாவிக்கின்றார். தமஸ்கு நேர்த் தெருவிலே சவுல் ஆண்டவரால் தடுத்தாட்கொள்ளப்படுகின்றார்.
சவுலுக்கும் ஆண்டவருக்கும் இடையில் நடைபெறும் உரையாடல் அருமையானது. திருத்தூதர் 9:4-5 இல் சவுலே சவுலே ஏன் என்னைத் துன்புறுத்துகிறாய்” என்று ஆண்டவர் கேட்க அதற்கு சவுல் “ஆண்டவரே நீர் யார்?” எனக் கேட்கிறார். அதற்கு ஆண்டவர் “நீ துன்புறுத்தும் இயேசு நானே” என பதில் வருகின்றது.
இங்கே கிறிஸ்தவர்கள் துன்பப்படும் போது கிறிஸ்து துன்பப்படும் செய்தியை நூல் ஆசிரியர் தரும் போது கிறிஸ்துவையே துன்பப்படுத்திய அந்த மனிதனையே ஆண்டவர் எடுத்து புறஜாதி மக்களின் நற்செய்தியாளனாக அனுப்புகின்றார்.
மற்றவர்களை துன்பப்படுத்தி இன்பம் அனுபவித்த இம்மனிதன் கிறிஸ்துவுக்காக துன்பப்பட்டு திருச்சபையைக் கட்டினார். பல இன்னல்களை அனுபவித்தார் எனவும் அவரது பல கடிதங்களில் காண்கிறோம்.
துன்பம் ஏற்படும் போது அல்லது துன்ப காலத்தில் இறைவன் தன் பணியை தொடர்ந்து வேறு ஒரு கோணத்தில் செய்கிறார்.
நாம் திருச்சபை வாழ்விலும் துன்ப காலத்தில் குறிப்பாக கொடூரமான யுத்தம் நடைபெற்று இரத்த ஆறு ஓடிய காலத்தில் எல்லாம் இறைவன் தன் அடியவர்கள் மூலம் விசுவாசிகள் மூலம், பக்தர் மூலம் தன் பணியைச் செவ்வனவே செய்தார். இதனால் பல மதகுருக்கள் கூட கொல்லப்பட்ட வரலாறும் எம்முன் மறையவில்லை.
ஆனால் இந்த திருச்சபைப் பணிக்கு துன்புறுத்தல் இல்லை என்று கூறலாம். துன்ப காலத்தில் திருச்சபை செய்த மகத்தான பணியை இன்று செய்யவில்லை என்பது எமது ஆதங்கம். துன்ப காலத்தில் திருச்சபையும் அதன் தலைமைப்பீடங்களும் செய்த பணிகள் அளப்பெரியவை. 
துன்ப காலத்தில் குறிப்பாக யுத்த காலத்தில் இடம் பெயர்ந்து மக்கள் சிதறியிருந்த இடங்களில் வழிபாடுகளையும் சமூகப் பணிகளையும் செய்த திருச்சபைகள் இன்று அந்த இடங்களை கவனிக்காமல் இருப்பது வேதனை தரும் நிகழ்வு ஆகும்.
காரணம் ஆதித்திருச்சபை தான் சிதறியிருந்த இடங்களிலெல்லாம் நற்செய்திப் பணி செய்தமையால் சபை வளர்ந்தது. துன்ப காலத்தில் நம் நாட்டு சபைகளும் சபைத் தலைவர்களும் தங்களை வளர்த்தார்களே தவிர நற்செய்திப் பணி செய்யவில்லை என்பதே சாலப் பொருத்தமாகும்.
பல திருச்சபைக் குழுக்கள் நற்செய்திப் பணி செய்கிறோம் துண்டுப் பிரதிகள் மூலம் நற்செய்திப் பணி செய்கிறோம் எனக்கூறிக்கொண்டு வாகனங்களிலிருந்து இறங்காமல் வீதிகளில் துண்டுப் பிரதிகளை அள்ளி வீசுகிறார்கள். உயிர் உள்ள ஆண்டவரின் வார்த்தை வீதியில் மிதிபடுவது தானா நற்செய்திப் பணி.
வயிற்றுப் பிழைப்புக்காக நற்செய்திப்பணி செய்பவர்களே உங்கள் பணி போதும். உம்முடைய வசனம் என் கால்களுக்கு தீபமும் பாதைக்கு வெளிச்சமுமாய் உள்ளது என திருப்பாடல்கள் ஆசிரியர் பாடிய ஆண்டவரின் வார்த்தையை அசிங்கப்படுத்துவது தானா நற்செய்திப் பணி?
திருச்சபைகளின் பணிகளை வளர்க்காமல் திருச்சபைகளில் பிரிவுகளும் பிளவுகளும் பலர் சபைகளை விட்டு சபை மாறுவதும் சபைகள் நீதிமன்றங்களிடம் நியாயம் கேட்க முனைவதும் இன்று நடைபெறுகிறது.
இன்று பல சபைகள் தன் பணியை தாம் உருவாக்கப்பட்ட நோக்கத்தை மறந்து வியாபார நிலையங்களாக மாறி வருகின்றன. பல ஆலய வாசல்களில் கோழி விற்பனைக்குண்டு. நல்ல இன பழங்கள் விற்பனைக்குண்டு. என பெரிய அளவில் விளம்பரப் பலகைகள் தொங்குவதைக் காணலாம். நற்செய்திப்பணி செய்ய வேண்டிய பல சபைகள் வியாபார நிலையங்களாக மாறிவருவது வேதனை தருகின்ற ஒன்றாகும்.
ஆகவே இந்நாட்களில் சபைகள் தன் தலையாய பணியாகிய நற்செய்திப் பணியை செய்ய வேண்டுமானால் மற்றவர்களை மனந்திரும்புங்கள் என அழைக்கும் சபைகள் முதலில் மனந்திருப்ப வேண்டும் அதாவது கிறிஸ்தவர்களாக அல்ல கிறிஸ்துவாக வாழ முற்படுவோம். கிறிஸ்துவாக வாழத்தான் எமக்கு மனமாற்றம் அவசியம்.
அருட்பணி 
டி.எஸ். மதியாபரணம்
