சைவத்தையும் தமிழையும் வாழ வைத்த ஸ்ரீலஸ்ரீ ஆறுமுகநாவலர்

அன்னாரின் ஜனன தினம் இன்று
போர்த்துக்கேயர், ஒல்லாந்தர், ஆங்கிலேயர் இந்த நாட்டை ஆண்ட காலத்தில் சைவத்திற்கும், சைவக் கோயில்களுக்கும், தமிழுக்கும் ஏற்பட்ட இழப்புகளைச் சரித்திரம் கூறும். அந்த வகையிலே ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் சைவம் வாடி, வதங்கி, வீழும் நிலையடைந்திருந்ததைக் கண்டு நாவலர் பெருமான் வேதனை யடைந்தார். 
தனது வாழ்நாள் முடிவதற்குள் சைவத்தை மீண்டும் செழிப்புடன் வாழவைக்க வேண்டுமென உறுதிபூண்டார். அவரெடுத்த முயற்சி நிறைவேறியதற்கு அவரது சித்தசுத்தியும், சிவபக்தியும், அற ஒழுக்கங்களும் அர்ப்பணித்த சேவையுமே காரணமாயிருந்தன. நாவலர் மறைந்து 133 வருடங்கள் கழிந்த நிலையில் இன்றுங்கூட இப்பெரியார் நினைவாகக் கல்லூரிகளில் இவருக்குச் சிலை நிறுவி கெளரவிக்கப்படுகின்றது.
அந்தளவிற்கு நாவலர் பெருமான் சைவத்திற்கும் தமிழிற்கும் ஆற்றிய அளப்பரிய சேவைகளால் தமிழ் மக்கள் மனங்களில் நீங்காத இடத்தைப் பிடித்துள்ளார். இக்கட்டான ஒரு கால கட்டத்திலே யாழ்ப்பாணத்து நல்லூர் முருகன் திருவருளால் ஆறுமுகம் எனும் இயற்பெயரில் இப்பெரியார் தோன்றிச் சைவத்தையும் தமிழையும் வீழாது காத்து வாழவைத்தார்.
ஆறுமுகநாவலர் சிறந்த கல்வியாளர், தமிழறிஞர், நல்லாசியர், சமயப் பிரசாரகர், பல சைவ நூல்களின் ஆசிரியருமாவார். இவரது நோக்கம் சைவத்தையும் கல்வியையும் வளர்த்தல், வளமாக்கல் என்பதாகும். அதற்காகத் தனது உடல், பொருள், ஆவி ஆகிய மூன்றையும் அர்ப்பணித்த பெரியாரிவர்.
1822 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 18 ஆம் திகதி யாழ்ப்பாணத்து நல்லூரில் &#39;ஆறுமுகம்&#39; எனும் இயற்பெயருடன் இவர் பிறந்தார். இவரது தாயார் பெயர் சிவகாமி, தந்தையார் பெயர் கந்தப்பிள்ளை. பன்னிரண்டு வயதிற்குள் தமிழ் இலக்கண, இலக்கியங்களை நன்கு கற்றுத் தெளிந்தார். 1834 ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலக் கல்வி கற்பதற்காக யாழ். வெஸ்லியன் மிஷன் கல்லூரியில் (இப்போதைய யாழ் மத்திய கல்லூரி) சேர்ந்தார்.
1841 வரை கற்றபின் அப்பாடசாலையிலேயே ஆசிரியராக நியமனம் பெற்றார். நாவலரது தமிழ், ஆங்கில அறிவை நன்கறிந்த அப்பாடசாலை அதிபர் பேர்சிவல் பாதிரியார் நாவலரைத் தனது தமிழ்ப் பண்டிதராக்கியதோடு, விவிலிய (பைபிள்) நூலினைத் தமிழில் மொழிபெயர்க்கும் பணியினையும் அவரிடம் கொடுத்தார். 
அதேவேளை சென்னைக் கிறிஸ்தவ சபையினராலும் பைபிள் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. இருப்பினும் நாவலரது மொழிபெயர்ப்பே சிறந்ததெனத் தெரிவு செய்யப்பட்டது. நாவலரது ஆங்கிலப் புலமை தூய தமிழ்ப் பாவனை, மொழிபெயர்ப்புத் திறமை எல்லோரையும் கவர்ந்தது.
கிறிஸ்தவப் பாடசாலையில் ஆசிரியர் பணியாற்றி வரும்போது அவர் மனம் அன்று வாட்டமுறும் நிலைக்குச் சென்ற சைவத் தமிழைக் காப்பாற்றுவதில் நாட்டங் கொண்டது. அதனால் தனது ஆசிரியர்ப் பதவியை இராஜினாமாச் செய்து சைவத் தமிழை வளர்ப்பதில் முழுமையாக ஈடுபட்டார்.
சைவப் பிரசங்கம் செய்தல், சைவ முறையில் கல்வியூட்டல், செய்யுள் வடிவில மைந்த பெரிய புராணம், கந்தபுராணம், திருவிளையாடற் புராணம் போன்ற நூல்களை வசன நடையில் வெளியிடல் போன்ற பணிகளைச் செய்வதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து அவற்றை நடைமுறைப்படுத்தினார். 
அதன்படி 1847 ஆம் ஆண்டு டிசெம்பர் மாதம் 31 ஆம் திகதி வண்ணை வைத்திஸ்வரன் கோயில் வசந்த மண்டபத்தில் சைவப் பிரசங்கத்தை ஆரம்பித்து வெள்ளிக்கிழமைகள் தோறும் செய்துவந்தார். நாவலரது பிரசங்கம் பொழுதுபோக்கிற்கு கேட்பவை போலமையாது, கேட்பவர்களைக் கேட்டபடி நடக்கத் தூண்டுவதாக அமைந்திருந்தது.
சைவப் பிள்ளைகளின் கல்வியை முன்னிட்டு 1848ல் வண்ணார்பண்ணை யில் சைவப்பிரகாச வித்தியாசாலையை ஆரம்பித்தார். இவரால் ஸ்தாபிக்கப் பட்ட இப்பாடசாலையில் மாணவர்களு க்கு இலவசமாகக் கல்வி கற்பிக்கப் பட்டது. பாடநூல்களையும் சைவத் துண்டுப் பிரசுரங்களையும் அச்சிட்டு வெளியிடுவதற்காக 1849ல் இந்தியா விற்குச் சென்று அச்சு யந்திரத்தை வாங்கி வந்தார். இதேபோல் சென்னையிலும் ஓர் அச்சுக் கூடத்தை நிறுவி சமய நூல்களை அச்சிட்டு வெளியிட்டார். 1864 ஆம் ஆண்டு ஐப்பசி மாதம் சிதம்பரத்திலும் ஒரு சைவ வித்தியாலயத்தை நிறுவினார்.
1872 ல் மாணவர்களின் ஆங்கில அறிவை உயர்த்தும் நோக்கில் வண்ணார்பண்ணையில் சைவ ஆங்கில வித்தியாசாலை ஒன்றை ஆரம்பித்து நடத்தி வந்தார். ஆனால் அதைத் தொடர்ந்து நடத்தக்கூடிய நிலைமை ஏற்படவில்லை. யாழ்ப்பாணத்திலே ஊர்கள் தோறும் சைவப் பாடசாலைகளை ஆரம்பிக்கும்படி நாவலர் வேண்டியதற்கமைய இணுவில், கோப்பாய், புலோலி, கொழும்புத்துறை போன்ற இடங்களில் சைவத் தமிழ்ப் பாடசாலைகள் நிறுவப்பட்டன.
இவர் தனியே சமயப் பணியோடு மாத்திரம் நில்லாது சமூகப் பணியும் ஆற்றினார். கடும் வரட்சி காரணமாக 1877 ல் யாழ்ப்பாணத்தில் பஞ்சம் நிலவியபோது கஞ்சித் தொட்டி அமைத்து உரிய நேரத்தில் மக்களுக்குத் தொண்டாற்றினார். அதே ஆண்டில் யாழ்ப்பாணத்தின் கரையோரப் பகுதிகள் சிலவற்றில் பேதி நோய் பரவியதால் மக்கள் அவதிப்பட்டார்கள். 
இதற்குரிய நடவடிக்கையை உரிய முறையில் எடுக்காது பராமுகம் காட்டிவந்த அப்போதைய மாவட்ட அதிபராகயிருந்த துவைனம் துரையின் செயலைக் கண்டித்தார். அத்தோடு அதுபற்றி தேசாதிபதிக்கு அறிவித்ததோடு தூதுக் குழு ஒன்றையும் அனுப்பி உரிய நடவடிக்கை எடுத்தார். 1879 ல் பொன்னம்பலம் இராமநாதன் அவர்களைச் சட்ட சபைக்கு அனுப்புவதற்காக உண்மைக் காரணங்களை நேர்மையான வழியில் மக்களுக்கு நேரடியாக எடுத்துரைத்து வெற்றிபெற உதவினார். சமூகத்தின் நன்மை கருதி அரசியல் ரீதியில் ஆற்றிய பணியாக காணலாம்.
சிவாலயங்களில் திருமுறைகளைப் பண்ணோடு ஓத வேண்டும். அதன் மூலம் பக்தியை உண்டாக்க வேண்டும் என்ற உயர் நோக்கில் திருவாவடுதுறை ஆதீனத்திலிருந்தும் ஓதுவார்களை வரவழைத்து பண்முறைப் பயிற்சி செய்வித்தார். இவரது சைவசமயச் சொற்பொழிவுகளின் ஆழத்தை அர்த்தத்தை திறமையை அறிந்த திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தார் இவருக்கு &#39;நாவலர்&#39; எனும் பட்டமளித்துக் கெளரவித்தார்.
நாவலர் பெருமான் 1879 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 5 ஆம் நாள் இறைவனடி சேர்ந்தார். அஞ்சாமை, வீரம், நேர்மை, உழைப்பு, ஒழுக்கம், கல்வி, அறிவு ஆகிய உள்ளார்ந்த பண்புகளைக் கொண்ட இவர் மக்களின் ஒத்துழைப்புடன் சமயம், சமுதாயம் உயர்வடைய அயராது உழைத்தார். உயர்வடைந்தார். அவரது பெயர் என்றும் வாழும்.
குளப்பிட்டி 
க. அருமை நாயகம்
