 
உரிய அந்தஸ்தை வழங்கத் திட்டங்கள் **
 
தற்போது நம் நாட்டின் உள்;ர் சந்தைகளில் விற்பனை செய்யப்பட்டு வரும் அநேகமான பொருட்கள் பற்றிய விபரங்கள் ஆங்கில மொழியில் மாத்திரமே அச்சிடப்பட்டுள்ளன. 

இதனால் தமிழ் சிங்கள வாடிக்கையாளர்கள் மிகுந்த அசெளகரியங்களுக்கு முகங்கொடுத்து வருகின்றனர். 

இந்த நிலைமை உணவு வகை மற்றும் மருந்து வகைகள் விற்பனை அல்லது உற்பத்தி செய்து விநியோகிப்போரிடமே பெரும்பாலும் காணப்படுகின்றது. 

அவர்கள் தமது உள்ளடக்கம் பற்றிய விபரங்களை அநேகமாக ஆங்கில மொழியில் மாத்திரமே அச்சிட்டு வருகின்றனர். 
(4)

இது இந்நாட்டின் அரச மொழிக் கொள்கையை மாத்திரமன்றி வாடிக்கையாளர்களின் உரிமையையும் மீறும் செயலாகும். 
ஆயினும் இந்நிலைமையை கண்டிக்கும் எவ்வித நடவடிக்கையும் எவராலும் இதுவரை எடுக்கப்படவில்லை. 

மொழி அமைப்புக்களிடமிருந்தேர அல்லது பாவனையாளர்களின் அமைப்புக்களிடமிருந்தேர இதுவரை திருப்திகரமான எந்தவொரு குரலும் எழுப்பப்படவில்லை. 
(2)
இந்த நிலை குறித்து தமது கருத்தை தெரிவிக்கும் தேசிய மொழிகள் மற்றும் சமூக ஒருமைப்பாட்டு அமைச்சர் வாசுதேவ நாணயக்கார‚ அரச மொழிக்கொள்கைகள் தொடர்பான பிரச்சினைகளின்போது அரச நிறுவனங்கள் மீதே தமது அமைச்சு மூலம் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும் வாய்ப்பு உள்ளதாகவும்‚ தனியார் நிறுவனங்கள் மீது நேரடியான தாக்கத்தை தமது அமைச்சினால் ஏற்படுத்த முடியாது என்றும்‚ பாவனையாளர் பாதுகாப்பு அதிகாரசபை மூலமாக இது தொடர்பான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் அதேவேளை சட்டரீதியாக நடவடிக்கை எடுப்பதற்கு தேவையான முயற்சிகளை தாம் மேற்கொள்ள இருப்பதாகவும் தெரிவிக்கின்றார். 
(1)

குறிப்பாக உணவு‚ மருந்து ஆகியவற்றை சந்தைப்படுத்தும்போது அவை பற்றிய விபரங்களை தெளிவாக தத்தமது தாய் மொழிகளில் அறிந்துகொள்ளும் உரிமை பாவனையாளர்களுக்கு இருப்பதால் அதனை மீறி ஆங்கில மொழியில் மாத்திரம் தகவல்களை கொடுத்திருப்பின் அதன் மூலம் வாடிக்கையாளர்களின் உரிமை மீறப்படுவதாகவும் அமைச்சர் தெரிவிக்கின்றார். 
(2)

இது தொடர்பான பொறுப்பு பல்வேறு வாடிக்கையாளர் அமைப்புக்கள் மற்றும் இலங்கை பாவனையாளர் அதிகாரசபை ஆகியவற்றின் மீதும் சுமத்தப்படுகின்றது. 

தற்போது நாடுதழுவிய ரீதியில் பல்வேறு வாடிக்கையாளர் சங்கங்கள் செயற்பட்டு வருகின்றன. 
(2)

எப்படியாயினும் எதிர்வரும் காலத்தில் சிங்கள மற்றும் தமிழ் மொழிகளில் தனது உற்பத்திகள் தொடர்பான விபரங்களை வெளியிட உற்பத்தியாளர்களைத் தூ ண்டும் முறையான செயற்பாடுகள் முன்னெடுக்கப்படவுள்ளதாகவும்‚ அதன் பின் அந்தச் செயல்முறையைச் மீறுவோருக்கு எதிராக சட்டரீதியிலான நடவடிக்கைகள் எடுப்பதற்கான திட்டங்கள் தீட்டப்பட உள்ளதாகவும் தேசிய மொழிகள் மற்றும் சமூக ஒருமைப்பாட்டு அமைச்சர் கூறுகின்றார். 
(1)
 * Missing some text in page no1 & full page in 2*
 
இவ்வேலை வாய்ப்புகளைப் பெறுவது மிகவும் அரிதாகவே உள்ளது. 
பிறப்பு மற்றும் இறப்பு சான்றிதழ்கள் பதிவு 
தோட்டப்புற மக்களுக்கு பிறப்பு இறப்பு சான்றிதழ்களைப் பெற்றுக்கொள்வது 
 
 
“இன்று எம்முன் இருப்பது ஒன்றுபட்டு முகங்கொடுக்க வேண்டிய சவால் என்பது புரிகின்றது. அதை இந்நாட்டின் மொழி உரிமை மீது கவனம் செலுத்தும்‚ அக்கறையுள்ள சகல சக்திகளும் ஒன்றுதிரண்டு முகங்கொடுக்க வேண்டிய ஒரு சவாலாகும். 
விபாஷர சஞ்சிகை அப்பயணத்திற்கு ஒரு பக்கபலமாகும்.” 
 PAGE 3
இந்நாட்டு வரலாற்றில் அழியாத இடத்தைப் பிடித்த ஒரு பிரபலமான வாசகம் தற்போது அடிக்கடி கேட்க முடிகின்றது. 

“இரு மொழிகள் என்றால் ஒரு நாடு‚ ஒரு மொழி என்றால் இரு நாடுகள்” 
இதுவே அந்த வாசகமாகும். 
(2)
கலாநிதி கொல்வின் ஆர்.டி. சில்வாவின் 
இக்கருத்து பல விடயங்களைக் 
வெளிப்படுத்திய போதும் இங்கே 
அதில் ஒரு விடயத்தை மாத்திரம் 
கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்வோம். 

அதாவது இலங்கையில் எதிர்காலத்தை 
நிர்ணயிக்கும் ஒரு முக்கியமான காரணியாக 
‘மொழி’ என்பது செயற்பட்டிருப்பது 
தெரியவருகின்றது.

 இந்நாட்டை இரண்டாக 
பிளவுபடும் எல்லைக்கே இழுத்துச் சென்ற 
முப்பது வருடகால யுத்த வரலாற்றின் 
பின்னணியில் இருக்கும் முக்கிய அம்சமும் 
மொழியே ஆகும். 
(3)

அந்த வகையில் மொழி என்பது 
வெறுமனே ஒரு தொடர்பாடல் ஊடகமாக 
மாத்திரமன்றி அரசியல் கருவியாகவும்‚ 
காரணியாகவும் செயற்பட்டிருக்கின்றது 
என்பது தெளிவாகின்றது. 
நாடு சுதந்திரம் அடைந்ததன் பின் யுத்தம் ஆரம்பிப்பதற்கு 
முன்னரான 48 – 77 காலகட்டத்தில் 
ஏற்பட்ட பல்வேறு பிரச்சினைகளுக்கு 
முக்கிய காரணியாக அமைந்தது 
மொழிப்பிரச்சினையேயாகும். 
(2)
 
ஆகையால் மொழி உரிமையை 
மையமாகக் கொண்ட பிரச்சினைகளுக்கு 
தீர்வுகாணும்போது அது வெறுமனே ஒரு 
தொடர்பாடல் பிரச்சினை என்பதற்கு அப்பாற் 
செல்லும் சமூக‚ பொருளாதார‚ அரசியல் 
மற்றும் கலாச்சார பிரச்சினையாகும் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ளுதல் 
வேண்டும். 
(1)
இந்த விடயம் தொடர்பாக இந்நாட்டில் 
புகழ்பெற்ற தமிழ் அரசியல் தலைவராக 
இருந்த அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கம் 
பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பாகவே 
தமது கருத்தைத் தெரிவித்திருந்தார். 

“தமிழ் மொழிக்கு கிடைக்க வேண்டிய 
உரிமை அந்தஸ்து கிடைக்காது 
போவதால் இந்நாட்டின் தமிழ் மொழி 
பேசும் மக்கள் இலங்கை அரசியல்‚ 
பொருளாதாரம்‚ கலாச்சாரம் 
ஆகியவற்றில் பங்குவற்றுவதற்கு பதிலாக 
வெளியேற்றப்படுவர்” என தெரிவித்திருந்தார். 
 (2)
 
தமிழ் மொழி மாத்திரமன்றி வேறு எந்தவொரு 
மொழி தொடர்பாக இருப்பினும் இக்கருத்து 
ஏற்றுக்கொள்ளத் தக்கதாகும்.

ஆகையால் மொழி உரிமை என்பது ஒரு இனத்தை‚ ஒரு 
மொழியை மட்டும் சார்ந்ததாக அமையாது. 

அது அனைத்து இன மக்களுக்கும்‚ 
சமூகக் குழுக்களுக்கும் பொதுவானதொரு 
பிரச்சினையாகும் என்பதை புரிந்துகொள்வது 
அவசியமாகும். 

அப்பிரச்சினைக்கு விடைகாண இப்புரிந்துணர்வு இருத்தல் 
வேண்டும்.

சிங்கள‚ தமிழ்‚ முஸ்லிம் இனங்களைப் பற்றி மாத்திரமன்றி 
இலங்கை வாழ் பல்லின மக்களின் 
பிரதிநிதித்துவத்தைப் பற்றி சிந்தித்தே 
இவ்வாறான பிரச்சினையை தீர்க்க முயல 
வேண்டும். 
(5)
பல்வேறு வகையான தடைகளைத் 
தாண்டி இலங்கை மக்கள் இன்னமும் 
தமது சமூகத்தின் பன்முக‚ பல்லினத் 
தன்மையின் உரிமையை தக்க 
வைத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

கடந்த காலங்களில் காணப்பட்ட சில தடைகள் 
தற்போது நீங்கி இருந்த போதிலும்‚ 
வெற்றிகொள்ள வேண்டிய விடயங்கள் இன்னும் இருக்கத்தான் செய்கின்றன.
 
ஆயினும்‚ தற்போது சட்டரீதியாகவே மொழி தொடர்பான பல சலுகைகள் ஏற்படுத்தப் பட்டிருப்பதை இன்று நாம் காணக்கூடிய நன்மையான விடயமாகும். 
 (3)
அரசியல் யாப்பு ரீதியாகவும்‚ சட்டங்கள் மூலமாகவும்‚ சுற்றுநிருபங்கள் மூலமும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு இம் மொழி உரிமைகளை யதார்த்தமாக செயற்படுத்த முனையும்போது பல்வேறு சிக்கல்கள் ஏற்படுவது உண்மை என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். 
ஆயினும் அவ்வாறான தடைகள் ஏற்படும் வேளைகளில் அவற்றுக்குப் பரிகாரம் தேடும் விதத்தில் சில நிர்வாக அமைப்புக்களையும் அரசு உருவாக்கி இருக்கின்றது.
அத்தோடு எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள் பற்றிய விபரங்களும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. 
(3)

குறிப்பாகத் தேசிய மொழிகள் மற்றும் சமூக ஒருமைப்பாடு அமைச்சை உருவாக்கி‚ அதன் கீழ் தேசிய மொழிக்கொள்கையை செயற்படுத்தும் பொறுப்புமிக்க அரச கரும மொழிகள் திணைக்களம்‚ அரச கரும மொழிகள் ஆணைக்குழு‚ அரச கரும மொழிகள் கற்கை மற்றும் பயிற்சி நிலையம் ஆகியனவும் இந்த விடயத்தில் முக்கிய பங்கை ஆற்றி வருகின்றன.
(1)
 
ஆயினும் மிகச் சிக்கலான இந்தச் சவாலை வெற்றிகொள்ள எடுக்கும் முயற்சிகளில் சமூக மற்றும் சமூக அமைப்புக்கள் ஆகியவற்றின் பொறுப்பு மிகப் பெரியதாகும்.
அத்துடன் தமது உரிமைகள் பற்றி தெளிவான புரிந்துணர்வினை சமூகம் பெற்றிருத்தல் வேண்டும். 
அதேபோன்று சமூகத்தினரின் அன்றாட வாழ்க்கையில் அவ் உரிமைகளை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பும்‚ வசதியும் சமூகத்திற்கு கிடைத்திட வேண்டும். 
(3)

ஏட்டில் எழுதப்பட்ட உரிமைகளால் ஒரு சமூகத்திற்கு எந்தப் பயனும் இல்லை. 
மொழி தொடர்பான அநேகமான பிரச்சினைகள் அதனை செயற்படுத்த முற்படும்போதே எழுகின்றன. 
(2)

அச் சவால்களை வெற்றிகொள்ளும் வழிமுறைகளை அறிமுகப்படுத்த்ியிருப்பினும் அவற்றை அறிந்து கொள்ளவும்‚ பின்பற்றவும் ஒரு முறையான வழிகாட்டல் தேவைப்படுகின்றது.

அதைச் செவ்வனே செய்வதற்கு பலமிக்க அமைப்பு ஒன்றும் தேவைப்படுகின்றது. 
 
கீழ் மட்டத்தில் செயற்படக்கூடிய சமூக அமைப்புக்களின் செயற்பாடுகள் இவற்றின் அடித்தளமாக செயற்படக்கூடிய சக்தியைக் கொண்டுள்ளது.
(3)
 
இது தவிர மொழி உரிமையை உறுதிப்படுத்துவது தொடர்பாக முக்கிய பொறுப்பு மாகாண சபைகளுக்கும்‚ மாகாண நிர்வாக அமைப்புக்களுக்கும் உண்டு என்பதை நாம் மறப்பதற்கில்லை. 

அது மாத்திரமின்றி தனியார் நிறுவனங்களும் இது தொடர்பாக முக்கிய பங்கினை ஆற்றக்கூடிய வாய்ப்பு இருக்கின்றது.

 இவ்வாறு நோக்குகின்றபோது இன்று எம்முன் இருப்பது ஒன்றுபட்டு முகங்கொடுக்க வேண்டிய சவால் என்பது புரிகின்றது. 
 
 அதை இந்நாட்டின் மொழி உரிமை மீது கவனம் செலுத்தும்‚ அக்கறையுள்ள சகல சக்திகளும் ஒன்றுதிரண்டு முகங்கொடுக்க வேண்டிய ஒரு சவாலாகும்.
 
விபாஷர சஞ்சிகை அப்பயணத்திற்கு ஒரு பக்கபலமாகும். 
 (5)
 page 4
இலங்கையில் மொழி அமுலாக்கம் **
 
அடிப்படை உரிமைகளும் மொழி உரிமைகளும் **

அரசியல் யாப்பு மூலமாக இலங்கையின் 
மொழிக்கொள்கையை விபரிக்கும் அடிப்படையை 
இக்கட்டுரை தெளிவுபடுத்துகின்றது. *

இலங்கை வாழ் மக்களில் பெரும்பான்மையானோர் சிங்களம் மற்றும் தமிழ் ஆகிய மொழிகளையே உபயோகப்படுத்துகின்றனர்.
 
சிறு தொகையினர் ஆங்கில மொழியை உபயோகப்படுத்துகின்ற அதேவேளை வேறு மொழிகளை உபயோகப்படுத்தும் சிறு பிரிவினரும் வசித்து வருகின்றனர்.

 இவ் அனைவருக்கும் தமது மொழியை உபயோகப்படுத்தவும் அதனை பாதுகாத்துக்கொள்ளவும் உரிமை இருக்கின்றது.
 
 ஆயினும் அவர்கள் இலங்கை அரசுடனான செயல்பாடுகளின்போது உபயோகப்படுத்த வேண்டிய மொழிகள் பற்றி அரசியல் யாப்பில் கூறப்பட்டிருப்பதுடன்‚ அதற்கு அமைய செயலாற்ற வேண்டிய பொறுப்பு அரசுக்கு இருக்கின்றது.
 
 அரச மொழி தொடர்பாக யாப்பில் கூறப்பட்டுள்ள விடயங்களே மொழி உரிமை என கருதப்படுகின்றது. 
(5)

அரசியல் யாப்பில் வரும் மொழி தொடர்பான விளக்கம் *

அரசியல் யாப்பில் எைஆம் 
அத்தியாயம் மொழிகளுக்காகவே 
ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.
 இவ் அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் 
விபரங்கள் 1987ஆம் ஆண்டின் 13ஆவது 
அரசியல் யாப்புத் திருத்தத்தின்படியும்‚ 
1988ஆம் ஆண்டின் 16ஆவது 
அரசியல் யாப்புத் திருத்தத்தின் கீழும் 
மாற்றங்களுக்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளது. 
(2)

அரச மொழிகள்* 
அரசியல் யாப்பின் 18(1). 18(2)இன்படி அரச மொழிகள் பற்றிய சட்டம் தொடர்பான விபரங்களைத் தருகின்றது. அதற்கமைய 
18. 1. இலங்கையின் அரச கரும மொழி சிங்களமாகும். 
2. தமிழ் மொழியும் ஒரு அரச கரும மொழியாகும். 
3. ஆங்கில மொழி இணைப்பு மொழியாகும். 
4. இவ் அத்தியாயத்தின் ஏற்பாடுகளை செயற்படுத்த பாராளுமன்றம் மூலம் தேவையான சட்டதிட்டங்களை செயற்படுத்த வேண்டும். 
 
இதன்படி 18(1) மற்றும் 18(2) உப யாப்புக்கள் மூலம் சிங்களம் மற்றும் தமிழ் ஆகிய இரு மொழிகளும் இலங்கையில் அரச கரும மொழிகளாகும் எனவும்‚ ஆங்கில மொழி ஒரு அரச மொழியாக இல்லாது விட்டாலும்‚ சிங்களம் மற்றும் தமிழ் ஆகிய மொழிகளுக்கிடையே தொடர்புகளைப் பேணுகின்ற இணைப்பு மொழியாக அது செயற்பட வேண்டும் எனவும் இதில் கூறப்படுகின்றது. 
(1)

அதற்கமைய 18(4) ஆவது யாப்பின் மூலம் மிக முக்கியமான ஒரு பொறுப்பு அரசியல் யாப்பினை உருவாக்கும் பாராளுமன்றத்திடம் கையளிக்கப்படுகின்றது. அதாவது தேவைப்படுகின்ற விதிமுறைகளை செயற்படுத்துவதற்கு அவசியமான சட்டதிட்டங்களை பாராளுமன்றம் மூலம் நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும் என்பதாகும். 

தேசிய மொழிகள் *
அரசியல்யாப்பின் 19ஆவது அத்தியாயத்தில் சிங்களம்‚ தமிழ் இரு மொழிகளும் இந்நாட்டின் அரச கரும மொழிகளாகும் என்பதைக் கூறி நிற்கின்றது. 

அதற்கமைய பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் மாகாண‚ உள்;ராட்சி அதிகார சபை மக்கள் பிரதிநிதிகளுக்கு சிங்களம் அல்லது தமிழ் ஆகிய மொழிகளில் தமது பணிகளைச் செய்யும் உரிமை இருக்கின்றது. 
(2)

கல்வி மொழி *
அரசியல் யாப்பின் 21(01) அத்தியாயத்திற்கு அமைய தாம் விரும்பும் தாய்மொழியில் அதாவது சிங்களம் அல்லது தமிழ் மொழியில் கல்வி கற்க உரிமை உள்ளதாக தெரிவிக்கின்றது. 
(1)
ஆயினும் ஏதேனும் ஒரு உயர்கல்வி நிறுவனத்தில் தேசிய மொழி அல்லாத வேறு மொழிகளில் தமது கற்பித்தலை நடத்துகின்ற வேளையில் அதற்கு மாறாக தமது தேசிய மொழியில் அப்பாட நெறியை நடத்துமாறு கேட்கும் உரிமை இல்லை என்பதையும் அரசியல்யாப்பு கூறுகின்றது. 
(1)
அதேபோன்று 21(2) இல் மிக முக்கியமான இன்னுமொரு உரிமையைப் பற்றிக் கூறுகின்றது. 

அது பல்கலைக்கழகம் மற்றும் உயர்கல்வி நிலையங்கள் ஆகியவற்றின் போதனர மொழி தொடர்பானதாகும். 

அதன்படி அந் நிறுவனங்களில் ஏதேனும் ஒரு தேசிய மொழியில் கற்கை நெறிகளை நடத்தும் பட்சத்தில் அதே மாதிரியான கற்கைநெறியை அடுத்த தேசிய மொழியிலும் (தமிழ் அல்லது சிங்கள) கற்கை நெறியை நடத்த வேண்டும் என தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 

ஆயினும் வேறு பல்கலைக்கழகம் அல்லது உயர்கல்வி நிலையம் இவ்வாறான குறிப்பிட்ட தேசிய மொழியில் அக் கற்கை நெறியை நடத்துமாக இருப்பின் அவ் இடங்களுக்கு அந்த மாணவர்களை இடம் மாற்றும் வாய்ப்பு இருக்கும் பட்சத்தில் இரு தேசிய மொழிகளிலும் குறிப்பிட்ட கற்கை நெறியை நடத்த வேண்டும் என்று வலியுறுத்த இயலாது என்றும் கூறுகின்றது.
(4)
இதன்மூலம் ஒரு தேசிய மொழியில் நடத்தப்படும் கற்கைநெறியை அடுத்த தேசிய மொழி மூலம் கற்பவருக்கு கற்கும் வாய்ப்பை உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. 
(1)
நிர்வாக மொழி *

இலங்கை முழுவதிலும் சிங்களமும் தமிழும் நிர்வாக மொழிகளாக இருக்க வேண்டுமென அரசியல்யாப்பின் 22(1) ஆம் அத்தியாயத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

 அவ் யாப்பின்படி வடகிழக்கு பிரதேசங்களில் அரச நிறுவனங்களின் பொது அறிக்கை மற்றும் ஏனைய நிர்வாக பணிகள் ஆகியன தமிழ் மொழி மூலம் நிறைவேற்ற வேண்டும் எனவும் ஏனைய அனைத்து மாகாணங்களிலும் நிர்வாக மொழி சிங்களமாக இருக்க வேண்டும் எனவும் அதில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 
 (2)
ஆயினும் பிரதேச செயலகப் பிரிவுகளின் இன விகிதாசாரத்தை கவனத்தில் கொண்டு‚ தமிழ் சிங்களம் ஆகிய இரு மொழிகளும் குறிப்பிட்ட பிரதேச செயலகப் பிரிவில் அரச கரும மொழியாக செயற்பட வேண்டும் என்பதை ஜனாதிபதி அவர்களின் நேரடி பணிப்பின் பேரில் செயற்படுத்தலாம். 
(1)

 நாட்டில் உங்கள் மொழிக்கு உரிய அந்தஸ்து **
 
மொழியை ஒரு அடிப்படை உரிமையாக நோக்குதல் *

இலங்கை பிரஜைகளுக்கு தமது மொழி உரிமையை உபயோகப்படுத்த அரசியல்யாப்பு மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கும் முறையை இச் சிறுகுறிப்பு எடுத்துக்கூறுகின்றது.*

மொழியை உபயோகிக்கும் உரிமை தொடர்பான இரண்டு விதமான உரிமைகள் ைை ைஅத்தியாயத்தில் காணப்படுகின்றன. 
(1) 
1. 	 
மொழியை அடிப்படையாகக் கொண்டு வேறுபாடுகளுக்கு உட்படுத்தப்பட முடியாது. 
2. 	 
கருத்து தெரிவிக்கும்போது தமது தாய் மொழியைப் பாவிக்கும் உரிமை அனைவருக்கும் உண்டு. 
1. மொழியின் அடிப்படையில் வேறுபாடுகளுக்கு உட்படுத்த முடியாது. *

அரசியல்யாப்பின் 12ஆம் அத்தியாயத்தின் கீழ் அனைவருக்கும் நியாயமான உரிமையை வலியுறுத்துகின்றது. 
(1)
12(1) யாப்பின் கீழ் சட்டத்தின் பரிகாரத்தை நாடுவோருக்கு சட்டத்தின் பாதுகாப்பு நியாயமான முறையில் கிடைத்தல் வேண்டும். 
இதற்கமைய ஒருவர் உபயோகப்படுத்தும் மொழியானது நீதியைப் பெற தடையாக அமையக்கூடாது என தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 
 (2)
 
12(2) அரசியல்யாப்பின் அத்தியாயத்தின்படி எந்தவொரு குடிமகனும் இன‚ மத‚ மொழி‚ சாதி‚ ஆண் பெண் வேற்றுமை அல்லது அரசியல் கருத்து பிறந்த பிரதேசம் ஆகிய எந்தவொரு காரணத்தினாலும் வேற்றுமைப்படுத்திப் பார்க்கவோ‚ விஷேட சலுகைகள் பெறவேர வழிசமைத்தல் எனவும் மேலும் கூறப்பட்டுள்ளது.
ஆயினும் ஏதேனும் ஒரு அரச பணியை செய்ய வருகின்ற வேலை குறிப்பிட்ட மொழி தொடர்பான அறிவை அல்லது புலமையைக் கோருவார்களாக இருப்பின் அதைச் செய்வதற்கு எவ்வித தடையும் இல்லை என்பதையும் குறிப்பிட்டுள்ளது. 
(2)
அதேபோன்று வர்த்தக நிலையங்கள்‚ பொது உணவகங்கள்‚ அல்லது களியாட்ட நிலையங்கள் ஆகியவற்றுக்கு செல்ல முயலும்போது மொழி என்பது ஒரு தடையாகவோ‚ நிபந்தனையாகவேர அமையக்கூடாது என்றும் அதில் கூறப்பட்டுள்ளது. 
(1)
அத்தோடு எந்த மொழியை உபயோகிப்பவராக இருப்பினும் இலங்கையில் எந்தவொரு இடத்திற்கும் தடையின்றி செல்லும் உரிமையையும் யாப்பு மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. 
(1)
2. கருத்துத் தெரிவிக்கும் போது தமது மொழிப்பாவனையின் உரிமை **
 
அரசியல் யாப்பின் 14(1) அத்தியாயத்தில் உரையாடல் மற்றும் கருத்து தெரிவிக்கும் உரிமையை பற்றி கூறுகின்றது. 14(1) ஈ யாப்பில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது. 
(1)
“தனியாகவேர அல்லது சமூகமாக இணைந்தேர தத்தமது கலாச்சாரத்தை பேணிப்பாதுகாத்து அதனை பின்பற்றவும்‚ தனது தாய் மொழியை உபயோகப்படுத்தவும் அனைவருக்கும் உரிமையும் அதற்கான சுதந்திரமும் இருக்கின்றது”. 
(1)
அதன்படி எல்லர குடிமக்களுக்கும் தமது மொழியை உபயோகப்படுத்தி அதை வளர்த்தெடுக்கவும்‚ அதன் வளர்ச்சிக்காக செயற்படவும் இருக்கும் உரிமையானது அரசியல் யாப்பினால் அனைவருக்கும் வழங்கப்பட்ட அடிப்படை உரிமையாகின்றது. 
(1)
ஆதலால் மொழி உரிமை என்பது வெறுமனே தொடர்பாடல் உபகரணமாக மாத்திரமன்றி அதை ஒரு கலாச்சார அங்கமாகவும் பயன்படுத்தக்கூடிய உரிமை இலங்கையரின் அடிப்படை உரிமையாக அரசியல் யாப்பின் 14(1) ஈ இன் கீழ் மிகத்தெளிவாக சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. 
(1)
பிரதான அரசியல்யாப்பில் கூறப்பட்டுள்ள இவ் அடிப்படை உரிமைகளுக்கு அமைய பணியாற்ற வேண்டிய பொறுப்பு எல்லர அரச ஊழியர்களுக்கும் உள்ளதை உணர்ந்து கடமையாற்ற வேண்டியது அனைத்து அரச ஊழியர்களினதும் கடமையாகும். 
(1)
இந்த உரிமைகள் அரச பணியில் மேல்மட்டத்தினராலேர அல்லது நிர்வாக செயற்பாட்டினாலேர மீறப்படும் பட்சத்தில் அதற்கான பரிகாரத்தைத் தேடிக்கொள்வதற்காக உயர்நீதிமன்றம்‚ இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு ஆகியவற்றை நாடும் உரிமை அனைத்து இலங்கையருக்கும் இருக்கின்றது. 
(1)

இலங்கையில் மொழி அமுலாக்கம் *

அதேபோன்று அரசியல் யாப்பின் 22ஆம் அத்தியாயத்தின் கீழ் மேலும் இவ்வாறு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
 
அதாவது சிங்கள மொழி நிர்வாக மொழியாக இருக்கும் பிரதேசத்தில் வசிக்கும் சாதாரண மக்கள் அரச நிறுவனங்களுடன் தொடர்பு கொள்ளும்போது தமிழ் அல்லது ஆங்கில மொழிகளில் ஏதேனும் ஒரு மொழியில் அதனை செய்ய உரிமை உள்ளதாக கூறப்பட்டுள்ளது.

அதேபோன்று குறிப்பிட்ட ஆவணத்தின் பிரதிகளையும் தமக்கு தேவையான மொழியில் பெற்றுக்கொள்ள உரிமை இருக்கின்றது என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றது. 
(3)

இதே சலுகைகள் தமிழ் மொழி நிர்வாக மொழியாக இருக்கும் பிரதேசத்தில் வசிக்கும் சிங்கள மக்களுக்கும் கிடைக்கப்பெற வேண்டும். அது அவர்களது உரிமையாகும். 
(1)
 
அதேபோன்று அரச சேவை‚ நீதித்துறை‚ மாகாண ரீதியிலான அரச சேவை‚ உள்;ராட்சி அதிகார சபை நிர்வாக சேவை அல்லது வேறு விதமான அரச சேவையில் இணைந்துகொள்ளும்போது நடத்தப்படும் பரீட்சை அல்லது நேர்முகப்பரீட்சைகளுக்கு முகங்கொடுக்கத் தாம் விரும்பிய மொழியை அதாவது சிங்களம் அல்லது தமிழ் மொழியை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளலாம். 

ஆயினும் மொழி தேர்ச்சி தேவைப்படும் சந்தர்ப்பத்தில் குறிப்பிட்ட கால அவகாசத்திற்குள் மொழித் தேர்ச்சியை பெற வேண்டும் என நியமிக்கலாம். 
(2)

சட்டங்களை இயற்றும் மொழி *
எல்லாவிதமான சட்டங்கள் உப சட்டங்கள் ஆகியவற்றை ஆங்கில மொழியிலான மொழிபெயர்ப்புடன் சிங்களம் மற்றும் தமிழ் ஆகிய இரு மொழிகளிலும் வெளியிட வேண்டுமென அரசியல் யாப்பின் 23(1)ஆம் அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
இதற்கு அமைய பாராளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்படும் அனைத்து ஆவணங்கள்‚ சட்டமூலங்கள் ஆகியன சிங்களம்‚ தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகிய மும்மொழிகளிலும் சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும் என்பது நடைமுறையில் உள்ளது. 
(2)

அதேபோன்று 23(1) ஆம் அத்தியாயத்தின்படி சட்டமொன்றை சிங்களம்‚ தமிழ்‚ ஆங்கிலம் ஆகிய மொழிகளில் இயற்றி வெளியிடும்போது‚ குறிப்பிட்ட மொழிகளுக்கிடையே வேறுபாடுகள் ஏற்படும் பட்சத்தில்‚ அதிகாரபூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியது எந்த மொழியில் வெளியிட்ட சட்டத்தை என்பதை அந்த சட்டத்தை அமுலாக்கும்போதே பாராளுமன்றம் மூலமாக தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும்.

 எல்லர சட்டங்களிலும் ஆங்கில மொழி பெயர்ப்புடன் கூடிய அந்தந்த மாவட்டங்களின் நிர்வாக மொழியிலான சட்ட ஆவணங்களை வெளியிடுதல் வேண்டும்.

 அத்துடன் அச்சட்ட ஆவணங்கள் மாகாண சபை‚ உள்;ராட்சி அதிகார சபை (மாநகரசபை‚ நகர சபை‚ பிரதேச சபை) உள்ளிட்ட அனைத்து மட்டங்களிலும் கொண்டுவரப்படும் எல்லாவிதமான துணைச்சட்டங்கள்‚ அறிக்கைகள்‚ அறிவிப்புகள்‚ இடைக்கால விதிகள்‚ கட்டளைகள் அல்லது அரச நிறுவனங்களால் வெளியிடும் சுற்றுநிருபங்கள் ஆகியனவும் இவ்வாறு ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புடன் அந்தந்த பிரதேசங்களின் நிர்வாக மொழியில் வெளியிடுதல் வேண்டும் என அரசியல் யாப்பின் 23(3)ஆம் அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 
(3)

நீதிமன்ற மொழி *
அரசியல் யாப்பின் 24(1)இன் கீழ் இலங்கை நீதிமன்றங்களின் மொழிகளாக சிங்கள மொழியும் தமிழ் மொழியும் இருத்தல் வேண்டும் எனக்கூறப்பட்டுள்ளது.

இதற்கமைய சிங்கள மொழி நிர்வாக மொழியாக இருக்கும் பிரதேசங்களில் சிங்கள மொழியும்‚ தமிழ் மொழி நிர்வாக மொழியாக இருக்கும் பிரதேசங்களில் தமிழ் மொழியும் இருக்க வேண்டும் எனக்கூறப்பட்டுள்ளது.

 அதேபோன்று இவ்விரு மொழிகளும் நிர்வாக மொழிகளாக இருக்கும் பிரதேசங்களில் இரு மொழிகளும் நீதிமன்ற மொழிகளாக இருக்கும். 
 
நீதிமன்ற மொழியைப் புரிந்துகொள்ள முடியாதவர்களுக்கு தேவையான மொழிபெயர்ப்பை பெற்றுக்கொள்ள முடியும். அப்படி இருந்தும் ஏதேனும் ஒரு நீதிமன்றத்தில் செயற்பாடுகள் ஆங்கில மொழியில் நடைபெற வேண்டுமாக இருப்பின் அமைச்சரவையின் அனுமதியுடன் அந்தக் கட்டளையை விடுக்கும் உரிமை நீதி அமைச்சுக்கு இருக்கின்றது. 
(4)

இவ்வாறு அரசியல் யாப்பின் எை ஆம் அத்தியாயத்தில் கூறப்பட்டிருக்கும் மொழி உரிமை என்பது வெறுமனே ஒரு மொழி உரிமை மாத்திரம் அல்ல.

 அதை ஒரு அடிப்படை உரிமையாக அனுபவிக்கும் வகையிலான சட்டத்திட்டங்களும் அரசியல்யாப்பினால் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. 
 (2)
 
page 6
மொழி உரிமையை கிராமங்களுக்கு எடுத்துச் செல்லும் இருமொழி பிரதேசச் செயலக பிரிவுகள்** 
 
இரு அரச கரும மொழிகள் எனும் கொள்கையை கிராமவாரியாக யதார்த்தமாக்கும் ஒரு முயற்சியாக இரு மொழிகளை நிர்வாக மொழிகளாக கொண்டு செயற்படும் பிரதேசச் செயலக பிரிவுகளை உருவாக்கும் வேலைத்திட்டத்தை கூறலாம்.
(1) 
இத்திட்டத்திற்கமைய ஒரு குறிப்பிட்ட பிரதேசச் செயலகப்பிரிவில் செயலில் இருக்கின்ற நிர்வாக மொழியாக இல்லாத அடுத்த அரச கரும மொழியை உபயோகப்படுத்துவோர் கணிசமான எண்ணிக்கையானவர்கள் குறிப்பிட்ட பிரதேச செயலகத்திற்குள் வசித்துவரும் பட்சத்தில் அப்பிரதேச செயலகத்தின் நிர்வாக மொழியாக உபயோகப்படுத்த வேண்டுமென ஜனாதிபதியினால் கட்டளைப்பிறப்பிக்க முடியும். 
(1)

1988இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட 16ஆவது அரசியல்யாப்புத் திருத்தத்தின்படி‚ திருத்தப்பட்ட அரசியல் யாப்பின் 22ு1 ஆம் அத்தியாயத்தில் இவ்விடயம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
(1) 
 இதற்கமைய ஜனாதிபதி சந்திரிகர குமாரதுங்க அம்மையார்‚ 

1.1999 நவம்பர் 12ஆம் திகதி இலக்கம் 1105ு25ஆம் அதிவிஷேட வர்த்தமானி. 
 
2.2001 பெப்ரவரி 14ஆம் திகதி இலக்கம் 1171ு15 அதிவிஷேட வர்த்தமானி. 
 
3.2003 ஏப்ரல் 07ஆம் திகதி இலக்கம் 1283ு3 அதிவிஷேட வர்த்தமானி‚ 
  
ஆகிய விஷேட வர்த்தமானி அறிவித்தல்கள் மூலம் இந்நாட்டின் 29 இரு மொழி நிர்வாக செயற்பாடுகள் கொண்ட பிரதேச செயலகங்களை பிரகடனம் செய்தார். 
(1)
மேற்காணப்படும் அட்டவணையும் அட்டைப்படமும் அதன் விபரங்களை தருகின்றன. 
(1)
இவ்வாறு பிரகடனப்படுத்தப்பட்ட எல்லர இரு மொழி நிர்வாக பிரதேசங்களும் அரசியல் யாப்பின் கீழ் நிர்வாக மொழியாக சிங்கள மொழியைக் கொண்டிருக்கும் பிரதேச செயலகங்களுக்குள்ளேயே அமைந்திருக்கின்றன.
அப்பிரதேச செயலகங்களுக்கும் கணிசமான அளவு மக்கள் தமிழ் மொழிமூலமே செயலாற்றுகின்றனர் என்ற அடிப்படையிலேயே இம் மாற்றம் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. 
(2)
ஆயினும் 2005ஆம் ஆண்டில் அரசகரும மொழிகள் ஆணைக்குழுவானது‚ சிறுபான்மை இன மொழியை உபயோகப்படுத்துவோரின் எண்ணிக்கை இற்கு 
மேல் இருக்கும் எல்லர பிரதேசச் செயலகப்பிரிவுகளிலும் இரு மொழி நிர்வாகப் பிரதேச செயலகங்களாக பிரகடனப்படுத்த வேண்டுமென பரிந்துரைத்துள்ளது.
ஆப் பரிந்துரைத்தலுக்கு அமைய இரு நிர்வாக மொழிகளைக் கொண்ட பிரதேச செயலகங்களின் எண்ணிக்கை தற்போது செயலில் இருக்கும் இருமொழி பிரதேச செயலகங்களின் எண்ணிக்கையை விட மிக அதிகமாக இருக்க வேண்டும். இருந்தும் அவ்விடயம் இன்னமும் செயல்வடிவம் பெறவில்லை.
(2) 
page 7
**மறைந்து போகும் உரிமைகளின் ஞாபகங்கள் (சிரம்பிஅடி) சிமேபி அடியின் கெஃபர்மார் 

இலங்கையின் மொழி வேறுபாடுகள் மூலம் அழகூட்டப்பட்ட ஒரு ரம்மியமான அனுபவம் பற்றியதாகவே இச் சிறு குறிப்பு அமைகின்றது. 

இலங்கை சமூகத்தினால் ஓரங்கட்டப்பட்டுள்ள பல இனங்கள் தொடர்பான அறிக்கையிலிருந்து பெறப்பட்ட தகவல்களின் அடிப்படையில் புத்தளம் சிரம்பிஅடியில் வாழும் ஆபிரிக்க நாட்டு வம்சாவளி மக்கள் பற்றிய தகவல்கள் இங்கு தொகுத்துத் தரப்படுகின்றன. 
(2)

எமக்கு குடிநீர் கூட இல்லை.**

 முஸ்லிம் முதலாளி ஒருவருக்குச் சொந்தமான தண்ணீர் ஊற்றொன்று 
 இருக்கின்றது.
 
 அதில் ஒரு கலன் தண்ணீர் ஆறு ரூபாவுக்கு விற்கப்படுகிறது.
 
 எமது காணிகளில் இருக்கும் கிணற்று நீரைக்குடிக்க முடியாது.
 
 அதில் ஒருவகை கரியம் கலந்திருக்கின்றது.
 
 இது தொடர்பாக அறிவித்தும் பலன் கிடைக்கவில்லை. 
(6)
 
பீட்டர் லுவி கூறும் அக் கருத்துக்கள் காய்ந்த ஓலையை ஆட்டிச்செல்லும் காற்றுடன் கலந்து செல்கின்றது.

 அவரின் சில்லறைக் கடையின் ஒவ்வொரு தோற்றமும் வறுமையின் பிம்பமாகவே தோன்றுகின்றன. 
 
 புத்தளம் சிரம்பிஅடியில் வசிக்கும் அவர்‚ ஒரு பிள்ளைக்கு தகப்பன்.
 
 வயது ஐம்பத்தி மூன்று.
 
 பீட்டர் லூவி கூறியது சிரம்பி அடி மக்கள் படும் பல கஷ்டங்களில் ஒன்றாகும்.
 
 ஆபிரிக்க வம்சாவழி மக்களாகிய சிலோன் கெரிபர் இனத்தவர் வாழும் பிரதேசமாக புத்தளம் சிரம்பிஅடி கிராமம் விளங்குகின்றது.
 
 ஆயினும் கொழும்பு‚ கண்டி மற்றும் மட்டக்களப்பு ஆகிய பிரதேசங்களிலும் இந்த சிறுபான்மை இன மக்கள் சிறிய அளவில் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.
 
 காலனி ஆதிக்கம் நிலவிய காலத்தில் முதலில் போர்த்துக்கேயரும் பின்னர் ஆங்கிலேயரும் பல்வேறு தேவைகளுக்காக ஆபிரிக்க நாட்டவரை இலங்கைக்கு அழைத்து வந்தனர். 
(7)

பல்லாண்டு காலமாக அவர்கள் இலங்கையின் சிங்கள இனத்தவருடன் கலந்ததன் விளைவாக இன்று அந்த ஆபிரிக்க இனத்தவர் தமது தனித்தவம் மறைந்துபோன ஓர் இனமாக வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

 இன்று அவர்களிடம் இருப்பது அவர்களது தாய்மொழியின் சில வார்த்தைகளும் ‘மஞ்ஞா’ பாடல்கள் சிலவும் மாத்திரமே.
 
 சுருட்டை தலைமுடியும் உயரமான‚ கறுப்புநிற தேகமும் இருக்க வேண்டியதற்கு பதிலாக இன்று மாநிற வர்ணமும்‚ மத்திய அளவிலான உடலும் கொண்ட அவர்கள் முகங்களில் மாத்திரம் இன்னும் கொஞ்சம் ஆபிரிக்க முகபாவம் காணக்கூடியதாக உள்ளது. 
(3)

சிரம்பிஅடியில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் கெஃபர்மார்களின் எண்ணிக்கை 20 குடும்பங்களாகும். ஹியுமெடிகேர எனும் நிறுவனம் அவர்களுக்கு 14 வீடுகளை நிர்மாணித்துக் கொடுத்துள்ளது.

 சிரம்பிஅடியைத் தவிர‚ புத்தளம் குட்ஷெட் வீதியிலும் சில கெஃபர்மார் இனக் குடும்பங்கள் வசிக்கின்றனர்.

 ஹோட்டல்கள் மற்றும் தும்புத்தொழிற்சாலைகள் ஆகியவற்றில் ஊழியர்களாக வேலை செய்வதன் மூலமே இவர்கள் தமது சீவியத்தை நடத்தி வருகின்றனர். 
(3)

“இங்கிரிய போருவதண்ட ஊரில் இருக்கும் சிற்றுண்டிச்சாலை ஒன்றிலேயே நான் வேலை செய்கின்றேன்.
 நான் எங்கள் இனத்தைச் சேர்ந்த பெண் ஒருவரையே திருமணம் செய்துள்ளேன்.
 எங்கள் ஊரில் எமக்கு தொழில் வாய்ப்புகள் இல்லாததால் வெளி ஊர்களுக்குச் சென்றே நாம் தொழில் செய்கின்றோம்” பிரதீப் ரங்கன எனும் 30 வயது இளைஞன் இவ்வாறு கூறினார்.
(3)
 
பீடர் லுவியின் ரன்மெனிக்கர ஒரு சிங்களப் பெண். 
தனது கணவரின் தாய்மொழி மெதுமெதுவாக மறைந்து போய்க்கொண்டிருப்பதைப் பற்றி அவள் கவலை கொண்டிருப்பது தெரிகின்றது.
(2)

எங்கட கூட்டத்தில பழையவங்களுக்கு மட்டும்தான் எங்கட மொழி கொஞ்சமாவது தெரியும்.

மத்தவங்களுக்குத் தெரியாது. 

ஆப்படி காப்பிரி மொழி தெரிஞ்சவங்க எங்களோட காபிரி மொழியில் 
எங்கட கூட்டத்தில பழையவங்களுக்கு மட்டும்தான் எங்கட மொழி கொஞ்சமாவது தெரியும்.

 மத்தவங்களுக்குத் தெரியாது.
 
ஆப்படி காப்பிரி மொழி தெரிஞ்சவங்க எங்களோட காபிரி மொழியில் கதைச்சிருந்த எங்கட பிள்ளைகளும் அந்த மொழி தெரிஞ்சிருக்கும்.
 
ஆனர அவங்க சிங்களத்திலதான் கதைச்சாங்க. 

எங்கள ஒரு சங்கம் ஒன்று இருக்கு‚ அந்த சங்கத்தால எங்கட புள்ளங்களுக்கு ஆபிரிக்க மொழி படிக்கு குடுக்க இருக்கம். 
(7) 

 
கதைச்சிருந்தால் எங்கட பிள்ளைகளுக்கும் அந்த மொழி தெரிஞ்சிருக்கும். ஆனர அவங்க சிங்களத்திலதான் கதைச்சாங்க. எங்கட ஒரு சங்கம் ஒன்று இருக்கு‚ அந்தச் சங்கத்தால எங்கட புள்ளங்களுக்கு ஆபிரிக்க மொழி படிச்சு குடுக்க இருக்கம். தென் ஆபிரிக்காவில் மொசாம்பிக்ள இருந்து வந்த எங்கட பரம்பர உரிமை எங்களுக்கு சொந்தமாச்சே. அத காப்பாத்தினாத்தான் எங்களுக்குப் பெருமை. 

  page 8
 
கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் சிங்கள மற்றும் தமிழ் பத்திரிகைகள் சிலவற்றில் இரு மொழி உரிமை பற்றி வெளியிட்ட சில செய்திகளே இங்குத் தரப்படுகின்றன.

 தற்போது இலங்கையில் வெளிவருகின்ற சிங்கள மற்றும் 
தமிழ்ப்பத்திரிகைகள் தமது நாட்டு மக்களின் மொழி உரிமைகள் தொடர்பான பல்வேறு பிரச்சினைகள் தொடர்பில் காட்டும் அக்கறை‚ கவனம் அவர்களின் கருத்து ஆகியவற்றை அறிய முற்படும் முயற்சியாக இது அமைகின்றது. *
(2)
 
இரத்தினபுரி மாவட்ட த்தில் உள்ள தமிழ் 
மொழிமூல பாடசாலைகளில் பெரும் ஆசிரியர் 
பற்றாக்குறை நிலவுகின்றது.
 குறிப்பாக தமிழ் 
மொழயில் மாத்திரம் கற்பிக்கும் ஆரம்பப் 
பாடசாலைகளில் பாடசாலை அதிபரும் இன்னும் 
ஒரு ஆசிரியருமே கடமையாற்றி வருவதாக 
பெற்றோர் தெரிவிக்கின்றனர். 
(1)
முதலாம் ஆண்டு முதல் ஐந்தாம் ஆண்டுவரை 
வகுப்புகள் நடத்தப்படும் இப்பாடசாலைகளில் 
மாணவர்களுக்கு முறையான கல்விகற்ற 
கிடைப்பதில்லை என பெற்றோர் 
சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். 
(2)

இக்குறைபாட்டிற்கு காரணம்‚ 
சப்ரகமுவ மாகாணத்தில் போதிய அளவு 
தமிழ்மொழி மூல ஆசிரியர்களை சேவையில் 
சேர்த்துக்கொள்ள முடியாமல் இருப்பது எனவும்‚ 
தகுதி பெற்றவர்களின் குறைபாடே இதற்கு 
காரணம் எனவும் சப்ரகமுவ மாகாண கல்வி 
அதிகாரிகள் தெரிவிக்கின்றனர்.

அத்தோடு வேறு மாகாணங்களில் இருந்து வரும் ஆசிரியர்களும் 
அவர்களுக்குரிய கடினமான சேவைக்காலம் 
முடிவடைந்தவுடன் தமது சொந்த இடங்களுக்கு 
திரும்பிச் சென்று விடுவதால் இவ்வாறான 
ஆசிரியர் பற்றாக்குறையை தவிர்க்க முடியாது என 
சப்ரகமுவ மாகாண சபை கூறுகின்றது. 
(2)

25000 அரச ஊழியர்களுக்கு மொழிப் பயிற்சி‚ 12000 ஊழியர்கள் ஏற்கனவே மொழிப் பயிற்சியைப் பெறுகின்றனர்.**

missing some Text

அதற்கமைய ஏற்கனவே 12‚000 அரச ஊழியர்களுக்கு 
தேவையான மொழிப்பயிற்சியை பெற்றுக்கொடுக்க 
தேவையான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளதாக தேசிய 
மொழிப் பயிற்சி நிலையத்தின் பணிப்பாளர் நாயகம் 
பிரசாத் ஹேரத் தெரிவிக்கின்றார்.

இக் குறிக்கோளை அடையும் நோக்கில் மாவட்ட ரீதியில் மொழிப்பயிற்சி 
நிலையங்கள் நிறுவப்பட உள்ளன. 
(2)

குருணாகல் மாவட்டத்தில் நிறுவப்பட்டுள்ள 
பிராந்திய மொழிப்பயிற்சி நிலையத்தில் ஏற்கனவே 
ஆங்கில பாடநெறிகள் மூன்றும்‚ தமிழ் பாடநெறிகள் 
மூன்றும் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளதாக பணிப்பாளர் 
நாயகம் தெரிவிக்கின்றார்.
 மாவட்ட ரீதியில் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ள இப் பாடத்திட்டங்கள் 
மூலம்‚ சப்ரகமுவ மாகாணத்தில் பொலிஸ் 
நிலையங்களில் சேவையாற்றும் மக்கள் தொடர்பாடல் 
உத்தியோகத்தர்களுக்கு மொழிப்பயிற்சி 
வழங்கப்பட்டுள்ளது எனவும் மேலும் தெரிவிக்கின்றார 
(2)

மொழி உரிமைகள் மீறப்படும் பட்சத்தில் அது தொடர்பான புகார்களை செய்ய 
வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது.** 
 
ஆரியரத்ன ரணபாஹூ - 2011.07.05 லங்காதீப 13ஆம் பக்கம் *
 
அரச நிறுவனங்களின் கடமைகளை நாடிச் செல்லும்போது உங்கள் மொழி உரிமைகள் மீறப்படுமாயின் அது தொடர்பில் புகார் செய்யும்படி அரச மொழி ஆணைக்குழு பொது மக்களிடம் கேட்டுக் கொள்கின்றது. 
(1)
அவ்வாறு முன்வைக்கப்படும் புகார்கள் ஆணைக்குழுவினால் விசாரிக்கப்பட்டு அது தொடர்பான தீர்வுகளை உரிய தரப்பினரிடம் தெரிவிப்பதாகவும்‚ அதனை குறிப்பிட்ட பிரிவினர் ஏற்க மறுப்பின் அவர்களுக்கு ஆயிரம் ரூபாவுக்கு குறைந்த தண்டப்பணம் அல்லது மூன்று மாதத்திற்குட்பட்ட சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்படும் எனவும் அரச கரும மொழி ஆணைக்குழு தெரிவிக்கின்றது. 
(1)

அரசியல் யாப்பின் எை ஆம் அத்தியாயத்தின்படி ஒருவரின் மொழி உரிமை மீறப்படும் பட்சத்தில் எவராக இருப்பினும் அது தொடர்பான புகாரை மேற்கொள்ளக்கூடிய வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டிருப்பதாக ஆணைக்குழு தெரிவிக்கின்றது. 
அரச நிறுவனங்கள்‚ பொது இடங்கள்‚ பொதுப் போக்குவரத்து ஆகியன தொடர்பான பெயர்ப்பலகைகள்‚ சிங்கள‚ தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகிய மும்மொழிகளிலும் அச்சிடும் வேலைத்திட்டம் ஒன்றை தேசிய மொழிகள் மற்றும் சமூக ஒருமைப்பாட்டு அமைச்சு செயற்படுத்தி வருவதாக அரச கரும மொழிகள் ஆணைக்குழு தெரிவிக்கின்றது.

 
அப்படி இருந்தும் அவ் வேலைத்திட்டத்தை இன்னும் உரிய முறையில் செயற்படுத்த வாய்ப்பு கிட்டாது இருப்பதால் மக்கள் பல அசெளகரியங்களுக்கு முகங்கொடுத்து வருவதாகவும்‚ ஆகையால் இது தொடர்பிலான குறைபாடுகள் பற்றிய முறைப்பாடுகள்‚ புகார்கள் இருப்பின் அவற்றை மொழி ஆணைக்குழுவுக்கு அனுப்பி வைக்குமாறு ஆணைக்குழுவின் செயலாளர் ஜே.சி. ரணேபுர தெரிவிக்கின்றார். 
(1)

இது தொடர்பான பொதுமக்களின் புகார்களை எழுத்து மூலமாகவேர அல்லது வாய்மொழி மூலமாகவேர தெரிவிக்கலாம். 
எழுத்து மூலமான புகார்களை தலைவர்‚ அரச கரும மொழிகள் ஆணைக்குழு‚ 4ஆம் மாடி‚ மொழி மாளிகை‚ 341ு7‚ கோட்டை வீதி‚ ராஜகிரிய என்ற முகவரிக்கு அனுப்பி வைக்கலாம். 
(2)

அவ்வாறு இல்லாவிட்டின் 0112871379 மின் அஞ்சல்‚ அல்லது ழடஉளடவ.ெடம இணையத்தள முகவரிக்கு அனுப்பி வைக்கலாம். வாய்மூலமான உங்கள் புகார்களை 01122871378 தொலைபேசி மூலம் தெரிவிக்கலாம் என ஆணைக்குழுவின் செயலாளர் தெரிவிக்கின்றார். 
(1) 
 
 page 9
 
தமிழ்மொழி அமுலாக்கலை உறுதிப்படுத்த ஆக்கபூர்வமான நடவடிக்கைகள் அவசியம் **
  
மொழியானது தொடர்பாடலுக்கும் அறிவைத் தேடுவதற்குமான ஒரு மிகச் சிறந்த கருவியாகும் என்பார்கள்.
 
மனிதனின் கண்டுபிடிப்புகளில் மொழி முக்கிய இடத்தினைப் பெறுகின்றது.

 இந்த வகையில் ஒவ்வொருவரினதும் மொழியுரிமைகள் உரியவாறு பேணப்படுவது இன்றியமையாததாகும்.
 
ஒருவர் தனது தாய்மொழியின் ஊடாக கருத்துக்களை வெளியிடவும் கருமங்களை இலகுவாக நிறைவேற்றிக்கொள்ளவும் வழிவகைகள் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கப்படல் வேண்டும். 
(4)

இதனடிப்படையில் நோக்குகின்றபோது எமது நாட்டில் தமிழ் மொழியின் நிலைமை குறித்து சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது.
 
எமது நாட்டின் அரச கரும மொழிகளுள் ஒன்றாக தமிழ்மொழிக்கு அந்தஸ்து வழங்கப்பட்டுள்ள போதும் இம்மொழியின் நடைமுறைப் பயன்பாடு குறித்து தொடர்ந்தும் அதிருப்தியான நிலைமைகளே இருந்து வருவதனை மறுப்பதற்கில்லை. 

தமிழ் மொழியின் நடைமுறை பயன்பாட்டுத் தன்மை குறைவடைந்து காணப்படுகின்றமையின் காரணமாக பல்வேறு அசெளகரியங்களுக்கும் மக்கள் முகம் கொடுத்து வருகின்றமை தெரிந்த விடயமாகும்.
(3)

1956 ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட தனிச் சிங்கள சட்டம் இந்நாட்டு மக்களின் ஐக்கியத்தை கூறுபோட்டது.

 மொழியின் ஊடாக இணைந்துகொள்ள வேண்டிய மக்களை இச்சட்டம் பிரித்து வைத்து வேடிக்கை பார்த்தது.
 
 இச்சட்டத்தின் பாதக விளைவுகள் பற்றி அப்போதைய தலைவர்கள் எச்சரிக்கை விடுத்திருந்தனர்.
 
 சிறுபான்மையினரை வலிந்து சிங்கள மொழியை ஏற்கும்படி நிர்ப்பந்திப்பது இனக்கலவரத்துக்கு வழிவகுக்கும் என்று எச்சரித்த லெஸ்லி இலங்கைக்கு மிகப் பெரிய ஆபத்து வர உள்ளது.
 
 அம்மக்கள் தமக்கு அநியாயம் நடப்பதாக உணர்ந்தால் அவர்கள் நாட்டில் இருந்து பிரிந்து போகக்கூடத் தீர்மானிக்கலாம் என்று தெரிவித்திருந்தார். 
 (5)
 
சிங்களம் மட்டும் சட்டம் எதிர்பாராத விளைவுகளைத் தரும் என்று கொல்வின் ஆர்.டி. சில்வர கூறினார்.

சிங்களமும் தமிழும் சமத்துவ அடிப்படையில் அரச மொழியாக ஆக்கப்பட வேண்டும் என்று கலாநிதி என்.எம். பெரேரர பிரேரணை ஒன்றை கொண்டு வந்தார்.

தனிச் சிங்களச் சட்டம் அமைச்சரவைக் குறிப்புக்கள் மற்றும் திறைசேரி சுற்றறிக்கைகளுடன் இணைந்து அரசாங்க சேவையில் புதிதாக இணைந்துகொள்வோருக்கு சிங்களத்தை கட்டாயமாகவும் மற்றும் ஐம்பது வயதுக்கு உட்பட்டோர் சிங்கள மொழித் தேர்ச்சிப் பரீட்சை சித்தியடைவதையும் கட்டாயப்படுத்தியது. 
(3)

தனிச் சிங்களம் என்னும் கொள்கை.... இந்த நாட்டில் பொது வாழ்க்கையில் தமிழ் மொழியை அதற்குரிய ஸ்தானத்தில் இருந்து வெறுமனே விலக்கி வைப்பதை மட்டும் கருதவில்லை.

ஆனால் அது இந்த நாட்டின் தமிழ் மொழி பேசும் மக்களை இலங்கையின் அரசியல்‚ பொருளாதாரம் மற்றும் கலாசார வாழ்க்கை என்பவற்றில் இருந்தே வெளியில் தள்ளி வைக்கின்றது. 
 
என்று அ.அமிர்தலிங்கம் ஒருமுறை கருத்து தெரிவித்து இருந்தார். 
 (3)
 
1972ஆம் மற்றும் 1978ஆம் ஆண்டின் யாப்புகளும் சிங்கள மொழியையே அரச கரும மொழியாக பிரகடனம் செய்தன.
(1)
 
இந்நிலையில் தமிழ் மொழி அரச கரும மொழியாக்கப்பட்டு அம்மொழிக்குரிய அந்தஸ்து வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கருத்துக்கள் நீண்டகாலமாக ஒலித்து வந்தன. 

இந்தியர மற்றும் இலங்கை அரசாங்கங்களுக்கிடையிலான 1987இன் ஒப்பந்தத்தின் விளைவாக தமிழ் மொழி அரச கரும மொழியாக தரம் உயர்த்தப்பட்டது. 

தமிழ் மொழி அரச கரும மொழியாக மாற்றம் பெற்றதன் பின்னர் பல்வேறு சாதக விளைவுகள் ஏற்படும் என்று தமிழ் மக்கள் எதிர்பார்த்திருந்தனர்.

எனினும் நடைமுறையில் அல்லாது ஏட்டளவிலேயே அரச கரும மொழியாக தமிழ் மொழி இருந்து வந்தது. இந்நிலைமை இன்னும் பூரணமாற்றம் பெற்றதாக குறிப்பிடுவதற்கில்லை. 
(4)
தமிழ் மொழி அமுலாக்கலை உறுதிப்படுத்தக் கோரி அரச சார்பற்ற நிறுவனங்களும் தொடர்ச்சியாக வலியுறுத்தி வந்துள்ளன. 

புத்திஜீவிகளும் இவ்விடயம் குறித்து சாதக நிலைப்பாட்டை தெளிவுபடுத்தி இருந்தனர். 

அவ்வப்போது ஆட்சிக்கு வந்த அரசுகளும் தமிழ் மொழி அமுலாக்கலை உறுதிப்படுத்தும் நோக்கில் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டமையை மறுப்பதற்கில்லை. 

சமகாலத்திலும் அரசு இது குறித்து சில நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டுள்ளது. 
(4)

அரச நியமனங்கள் தமிழ்‚ சிங்களம் ஆகிய இரண்டு மொழிகளிலும் தேர்ச்சி பெற்றவர்களுக்கே வழங்கப்படும். 

இருமொழித் தேர்ச்சி இ்ல்லாதவர்களுக்கு எதிர் காலத்தில் அரச நியமனங்கள் வழங்கப்படமாட்டாது என்று தெரிவித்துள்ள அரசு மொழி உரிமை விடயத்தில் சர்வதேச நாடுகளின் உதவிகளைக் கோரி இருப்பதாகவும் தற்போதைய நிலையில் கனடர அரசு இவ்விடயம் தொடர்பாக தேசிய மொழிகள் மற்றும் சமூக ஒருமைப்பாட்டு அமைச்சுக்கு உதவி இருப்பதாகவும் தெரிவித்துள்ளது. 
(2)

மேலும் ஐயாயிரம் இரு மொழிச் சங்கங்களை அமைக்க உறுதி பூண்டுள்ளதாக தெரிவித்துள்ள அரசாங்கம் தமிழ்‚ சிங்களம் ஆகிய இரு மொழிகளும் முறையாகவும் கிரமமாகவும் முழுமையாக நடைமுறைப் படுத்துவதற்கு மக்கள் சக்தி மிகவும் இன்றியமையாதது என்றும் வலியுறுத்தி இருக்கின்றது.
 (1)
 
எனினும் மொழிப் பிரச்சினை என்பது இன்னும் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றது.

 அரச மற்றும் தனியார் நிறுவனங்களில் இருந்து அனுப்பப்படும் பெரும்பாலான கடிதங்கள் மற்றும் சுற்றுநிருபங்கள் என்பன இன்னும் தனிச் சிங்கள மொழியிலேயே அனுப்பப்படுவதாக பல்வேறு தரப்பினரும் சுட்டிக் காட்டுகின்றனர்.
 
 சில கல்வி வலயங்களில் தமிழ் ஆசிரியர்களுக்கென நடத்தப்படுகின்ற சில செயலமர்வுகள் தனிச் சிங்களத்திலேயே இடம்பெற்று வருகின்றன.
 அதிபர் கூட்டங்கள் இடம்பெறுகின்ற போதும் இந்நிலைமையை அவதானிக்க முடிகின்றது‚
 (4)
 
அரச அலுவலகங்களில் தொடர்பாடல் உத்தியோகத்தர்களாக நியமிக்கப்பட்ட பலர் தற்போது வேறு தொழில்களை நாடிக் சென்றுள்ளனர். 

இருக்கும் ஒரு சிலரும் தொடர்பாடல் நடவடிக்கைகளுக்கென்று பயன்படுது்தப்படாது அலுவலகத்தில் வேறு பணிகளில் ஈடுபடுத்தப்பட்டு வருவதாக குற்றச்சாட்டுக்கள் இருந்து வருகின்றமையும் குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

 இதனால் சாதாரண பொதுமக்கள் அரச அலுவலகங்களுக்குச் சென்று தமது கடமைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்வதில் பெரிதும் சிரமப்படுகின்றனர்.

 பெரும்பான்மை பலம் இருந்தபோதும் அரசினால் மொழிப் பிரச்சினைக்கு உரிய தீர்வு காண முடியாதுள்ளமை குறித்து பல்வேறு தரப்பினரும் கண்டனங்களை முன்வைத்து வருகின்றனர்.

 மொழிக்கொள்கையை பலப்படுத்துவதன் மூலம் மக்கள் மத்தியில் ஒற்றுமையையும் சகோதரத்துவத்தையும் மேம்படுத்த முடியும்.

 ஆனால் அரசு அதனை செயல்படுத்த தயக்கம் காட்டி வருவதாக ஊவர மாகாண சபை உறுப்பினர் கே. 
 (6)
page 10
அங்கு 2001ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட கணிப்புகளுக்கு அமைய‚ ஒரு மில்லியனுக்கும் கூடுதலான மக்கள் பயன்படுத்தும் 30 மொழிகளும்‚ பத்தாயிரம் மக்களுக்கு கூடுதலானோர் உபயோகப்படுத்தும் 122 மொழி வகைகளும் அமுலில் இருப்பது தெரியவந்துள்ளது.
அதற்கு அப்பால் சிறிய இனக்குழுக்கள் உபயோகிக்கும் ஆயிரத்திற்கும் மேலான மொழிகள் இந்தியாவில் வழக்கத்தில் இருந்து வருகின்றன. இதற்கு அமைய இந்தியர ஏனைய விவகாரங்களில் போன்றே மொழி தொடர்பாகவும் பரந்த பன்முகத் தன்மையைக் கொண்டுள்ளது. **
(2) 
இரண்டு மொழிகளை உபயோகிக்கும் நாடே பிரிவினையை எதிர்நோக்கியதென்றால் நூற்றுக்கு மேற்பட்ட எண்ணிக்கை கொண்ட மொழிகளை உபயோகப்படுத்தும் நாட்டின் தலைவிதி எவ்வாறு அமையும்.
 
இக் கட்டுரையின் நோக்கம் நமது அயல்நாடான இந்திய நாட்டில் நடைமுறையில் இருக்கும் 122 மொழிகள் மற்றும் சிறிய இனக்குழுக்கள் உபயோகப்படுத்திக்கொள்ளும் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட எண்ணிக்கையிலான மொழிகள் ஆகியவற்றை அந்தந்த மொழிகளை உபயோகப்படுத்துவோரின் கெளரவம்‚ மொழி உரிமை ஆகியவற்றை பேணிக்காக்கும் அதேசமயம்‚ அந்நாட்டில் மொழிப்பிரச்சினை ஏற்படாத வண்ணம் எவ்வாறு தன்னை வழிநடத்திக்கொள்கின்றது என்பதை ஆராய்ந்து பார்ப்பதேயாகும்.
(2)* 

உலகிலேயே மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடான இந்தியர 840 மில்லியன் மக்கள் தொகையைக் கொண்டதாகும்.

அங்கு 2001ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட கணிப்புகளுக்கு அமைய‚ ஒரு மில்லியனுக்கும் கூடுதலான மக்கள் பயன்படுத்தும் 30 மொழிகளும்‚ பத்தாயிரம் மக்களுக்கு கூடுதலானோர் உபயோகப்படுத்தும் 122 மொழி வகைகளும் இந்தியாவில் அமுலில் இருப்பது தெரியவந்துள்ளது.

அதற்கு அப்பால் சிறிய இனக்குழுக்கள் உபயோகிக்கும் ஆயிரத்திற்கும் மேலான மொழிகள் இந்தியாவில் வழக்கத்தில் இருந்து வருகின்றன.

இதற்கு அமைய இந்தியர ஏனைய விவகாரங்களில் போன்றே மொழி தொடர்பாகவும் பரந்த பன்முகத் தன்மையைக் கொண்டுள்ளது தெரியவருகின்றது. 
(4) 
 
வேற்றுமைக்குள் ஒற்றுமையை‚ ஐக்கியத்தை தக்கவைத்துக் கொள்ளக்கூடிய வகையில் பன்முகத்துவத்தை உணர்ந்து இந்தியர தனது மொழிக் கொள்கையை கடைப்பிடித்து வருகின்றது. இம் மொழிக் கொள்கையை அந்நாட்டின் அரசியலமைப்பு மூலமாகவே செயற்படுத்துவதையும் காணக்கூடியதாக உள்ளது. 
(1)

மத்திய அரசின் உத்தியோகபூர்வ மொழி *

இந்திய அரசியல் யாப்பின் ஒஎைைஆம் பிரிவு இந்நாட்டின் மொழிக்கொள்கை தொடர்பான விடயங்களையே உள்வாங்கியுள்ளது.

அதில் 343ஆம் அத்தியாயத்தின் கீழ் இந்திய மத்திய அரசின் உத்தியோகபூர்வ மொழி பற்றி கூறப்பட்டுள்ளது.

அதற்கமைய தேவநாகரி எழுத்துக்களால் எழுதப்பட்டுள்ள ஹிந்தி மொழியே அந்நாட்டின் உத்தியோகபூர்வ அரச மொழியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.
 
அதற்கமைய இந்திய அரசின் உத்தியோகபூர்வ காரியங்கள் ஹிந்தி மொழியில் இடம்பெற வேண்டும் எனக்கூறப்பட்டுள்ளது. 

ஆயினும் இந்திய சட்டம் தொடர்பான விடயங்கள் தொடர்பில் ஆங்கிலம் அல்லது ஹிந்தி மொழியை உபயோகப்படுத்திக்கொள்ள முடியும் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. 
(5)

மாநிலங்களின் உத்தியோகபூர்வ மொழிகள் *

அரசியல் யாப்பின் ஒஎைைஆம் அத்தியாயத்தின் இரண்டாம் பந்தி மாநில மொழிகள் உபயோகம் தொடர்பிலான செயற்பாடுகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. 

அதில் 345ஆம் அத்தியாயத்தின்படி அந்தந்த மாநில அரசுகள் ஒன்றுகூடி தமது மாநிலத்தின் உத்தியோகபூர்வ மொழி தொடர்பான சட்டதிட்டங்களை வகுக்க வெண்டுமென கூறப்பட்டுள்ளது. 

அதேபோன்று மாநிலங்களில் ஒரு மொழியேர அல்லது ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மொழிகளேர உத்தியோகபூர்வ மொழிகளாக உபயோகப்படுத்தலாம் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.
(3)
 
அத்துடன் மாநிலங்கள் தமது உத்தியோகபூர்வ மொழி அல்லது மொழிகளை சட்டபூர்வமாக அறிவித்து அவற்றை செயற்படுத்தும் வரை அச்சட்டத்தின் உத்தியோகபூர்வ மொழியாக ஆங்கில மொழியை உபயோகப்படுத்தலாம் என்றும் யாப்பில் மேலும் கூறப்பட்டுள்ளது.
(1)
 
எப்படியாயினும் ஏற்கனவே அனைத்து மாநிலங்களும் (ளவயவந) மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களும் (ருெைழ ெவுநசவைழசல) சட்டப்பூர்வமாகவே தமது உத்தியோகபூர்வ மொழி அல்லது மொழிகளைப் பிரகடனப்படுத்தியுள்ளன. 
(1)

இதன்மூலம் இந்தியர அதன் மக்களின் இரட்டைத் தனித்துவத்தை அதாவது மாநிலத் தனித்தவத்தையும் அதேநேரம் இந்தியர் என்ற தனித்துவத்தையும் தக்க வைத்துக்கொண்டுள்ளது.
(1)
 
உத்தியோகபூர்வ மொழிகள் ஆணைக்குழு 
 
இந்திய ஜனாதிபதியினால் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை இந்தியாவின் உத்தியோகபூர்வ மொழிகள் ஆணைக்குழுவை நியமிப்பார் என அந்நாட்டு யாப்பில் கூறப்பட்டுள்ளது.
(1)

அக்குழுவில் அரசியல் யாப்பில் 8ஆவது உப பிரிவில் கூறப்பட்டுள்ள மொழிகளில் தலர ஒவ்வொரு மொழியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துபவராக இருக்க வேண்டும் என்றும் அம் மொழிகளின் வளர்ச்சிக்கான யோசனைகளை இக்குழு அரசுக்கு பரிந்துரைக்க வேண்டும் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.
(2)
 
ஆரம்பத்தில் 8ஆவது உப பிரிவில் 12 மொழிகள் உள்ளடக்கப்பட்டிருந்தது.

 பின்னர் மேற்கொள்ளப்பட்ட திருத்தங்களின் விளைவாக தற்போது அந்த உத்தியோகபூர்வ மொழிகளின் எண்ணிக்கை 22 வரை அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

 இதன் மூலம் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட மொழிகளை உபயோகப்படுத்தும் இந்திய மக்களின் தனித்துவத்தையும் கெளரவத்தையும்‚ உரிமைகளையும் காப்பதற்கான திட்டங்களை இந்திய வகுத்துள்ளது.

 உத்தியோகபூர்வமற்ற மொழிகளுக்கும் உயர்ந்த அந்தஸ்தைப் பெற்றுக் கொடுத்துள்ளது. 
(4)

ஆரம்பத்தில் இந்த நிலைமைகளைக் கருத்தில் கொண்டு பார்க்கும்போது இரண்டு மொழிகளை மட்டும் தமது உத்தியோகபூர்வ மொழிகளாக உபயோகப்படுத்தும் இலங்கையில் மொழிப்பிரச்சினையைத் தீர்ப்பது கடினமான விடயமாக இருப்பதற்கு இடமில்லை.

குறிப்பாக உயர்ந்த படிப்பறிவும்‚ எழுத்தாற்றலும் இருக்கின்ற நாடு என்ற வகையில் நாட்டின் பன்முக மொழித் தன்மை ஒரு பிரச்சினையாக அமைவதற்கான எவ்வித வாய்ப்புக்களும் இருப்பதற்கு இடமில்லை.
(2)
 
இந்திய அரசியல்யாப்பு மற்றும் இணையத்தள தகவல்களைக் கொண்டு எழுதப்பட்ட கட்டுரையாகும்.
(1)
 
மொழி அமுலாக்கம் அன்றும் இன்றும் *
 
 
1948 வரையான 117 ஆண்டுகள் வரை ஆங்கிலேயரினதும் மற்றும் அவர்களின் மொழியினதும் ஆதிக்கத்தில் உள்நாட்டவர்களான நாம் சில நன்மைகளைப் பெற்றோம் ஆனால் அநேகமான விடயங்கள் இல்லாது போயின் மொழிகளைக் கவனிக்கும் முறை இதில் பிரதானமாகும் 
 (1)
சட்டத்தரணி எஸ். ஜி. புஞ்சிஹேவர *

1815ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட கண்டி ஒப்பந்தத்தில் நாட்டை எந்த மொழியில் ஆள வேண்டும் என்பது தொடர்பில் எந்தவொரு குறிப்பும் இல்லை.

அப்படி குறிப்பிடாதிருப்பதிலிருந்தே ஆட்சி மொழி ஆங்கிலமாக இருக்க வேண்டும் என சம்பந்தப்பட்டத் தரப்புகள் மெளனமாக ஏற்றுக் கொண்டுள்ளமை தெரியவருகின்றது.

அதேசமயம் தேவைப்படும் பட்சத்தில் சிங்களம் அல்லது தமிழ் மொழிகளை உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளுவதற்கான இணக்கப்பாடும் இதில் இருந்தது. ஆயினும் அரச கரும மொழியாக ஆங்கிலமே இருந்து வந்தது.

 நாட்டு மக்கள் தொடர்பான அனைத்து நிர்வாகப் பணிகளும் ஆங்கில மொழிகளிலேயே மேற்கொள்ளப்பட்டன.

 பிறப்புச் சான்றிதழ்‚ கல்விச் சான்றிதழ்‚ விவாகச் சான்றிதழ்‚ மரணச் சான்றிதழ் ஆகிய அனைத்து ஆவணங்களும் ஆங்கிலத்திலேயே வழங்கப்பட்டன.

 உடமைகள்‚ காணி பூமி‚ இயற்கை வளங்கள் மாத்திரமன்றி மனிதர்களையும் ஆங்கிலம் மூலமே அவர்கள் தனதாக்கிக் கொண்டனர். 
(6)

ஆரம்பத்தில் இலங்கை பணக்கார வர்க்கத்தினரிடமிருந்து மீள்வதற்காக இலங்கையர் ஆங்கிலேயேரின் ஆட்சியிலிருந்து விடுபடுவதே முக்கியம் என இந்நாட்டவர் உணரத் தொடங்கினர்.

அக்காலத்தில் இந்நாட்டின் அனைத்து அம்சங்களும் ஆங்கிலேயரின் ஆதிக்கத்திற்கே உட்பட்டிருந்தது. 

அவற்றுள் சில நிதர்சனங்கள் இங்கு தரப்படுகின்றன. 
(3)
 
கோல்புறூக் ஆணைக்குழுவின் அறிக்கையின்படி இலங்கை 1831ஆம் ஆண்டிலேயே ஒரு மத்திய நிர்வாகத்துக்குள் கொண்டுவரப்பட்டது.

 அதிலிருந்து முழு இலங்கையிலும் ஆங்கிலமொழி நிர்வாகத்திற்கு உள்ளாக்கப்பட்டது. அதிலிந்து இலங்கையின் அரச கரும மொழியாக ஆங்கிலமே விளங்கியது.

 நிர்வாக வசதி கருதி அவ்வாறு செய்யப்படுவதாக கூறப்படுவதுடன்‚ அதனால் சிங்களம் மற்றும் தமிழ் ஆகிய மொழிகள் அரச நிர்வாகத்திலிருந்து விலக்கப்பட்டு கிராமங்களுக்குள் முடக்கப்பட்டன.

 1948 வரையிலான 117 ஆண்டுகளாக ஆங்கிலம் ஆட்சி மொழியாக இருந்ததால் எமக்கு சில நன்மைகள் கிடைத்த அதேவேளை மாறாக பலவற்றை இழக்க நேர்ந்தது.
 
 தமது தாய் மொழியை காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணமும் இதனால் இல்லாது போகலாயிற்று. 
 
 நிர்வாகப் பணிகளில் ஆங்கிலம் கற்ற சிங்கள தமிழ் இனத்தவர்கள் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டனர்.

 ஆங்கிலம் வசதியாக அமைந்து விட்டதால் சிங்களமும் தமிழும் அரசியலில் ஓரங்கட்டப்பட்டன.

 கோல்புறூக் ஆணைக்குழு அமைக்கப்பட்டதன் பின் உருவாக்கப்பட்ட அரச அதிபர்‚ பாராளுமன்றம் ஆகியனவும் ஆங்கில மொழி மூலமே செயற்பட்டன.

 அதாவது அரச மந்திரி சபையின் பணிகள் ஆங்கிலத்தில் இடம் பெற்றாலும் தேவைப்படும் பட்சத்தில் தமிழ் மற்றும் சிங்கள மொழிகளில் சபையில் உரையாற்றிய நிலையியற் கட்டளை 105இன் கீழ் வழிசமைத்துக் கொடுக்கப்பட்டது.

 இது தொடர்பாக முன்மொழியப்பட்ட பரிந்துரை ஆரம்பத்தில் நிராகரிக்கப்பட்ட போதிலும்‚ பின்னர் பெரும்பான்மை வாக்குகளால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. 
 
 ஆயினும் அந்த வாய்ப்பை சிங்கள மற்றும் தமிழ் பிரதிநிதிகள் மிக அரிதாகவே பயன்படுத்தினர். 
 
 1932ஆம் ஆண்டில் ஜீ.கே. டபிள்யூ பெரேரர 80 ஆண்டுகள் கழிந்து இன்றும் தேவைப்படும் பல ஆலோசணைகளை முன்வைத்தார். 
(12)

‘சிங்கள அல்லது தமிழ்மொழி பற்றிய உயர்ந்த அறிவு இல்லாத எவரையும் எதிர்காலத்தில் எழுதுவினைஞர் அல்லது வேறு தொழில்களில் இணைத்துக் கொள்ளுதல் கூடாது’ சிங்கள அல்லது ஆங்கில மொழியில் தேர்ச்சிபெறாத எவருக்கும் சிவில் நிர்வாக அல்லது எழுதுவினைஞர் சேவையில் இருக்கும் உத்தியோகத்தர்களுக்கு உயர்வு வழங்குதல் கூடாது. 
(1)

சுிங்கள அல்லது தமிழ் மொழிகளில் வழக்கு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள முடியாத எவரையும் பொலிஸ் அல்லது மேல் நீதிமன்றங்களில் நீதவானாக நியமித்தல் ஆகாது.
(1)
 
சிங்களம் அல்லது தமிழ் மொழிகளில் வழக்கு விசாரணைகளை மேற்கொள்ள வழக்கறிஞர்களுக்கு அனுமதி வழங்க வேண்டும். 
(1)

இவ் யோசனைகளை பிரதம செயலாளர் மற்றும் நீதிபதி ஆகியோருக்கு அனுப்பிவைக்கப்பட்ட போதிலும் 1935ஆம் ஆண்டு அரச சட்ட சபை கலைக்கப்பட்டதால் இவ் யோசனைகள் கவனத்தில் கொள்ளாது கைவிடப்பட்டன.
இன்றும் காணப்படும் கண்டும் காணாது செல்லும் வழக்கம் அன்றுதொட்டு தொடர்கிறது. 
(2)

1936ஆம் ஆண்டு புதிய அரச சட்ட சபை கூடியது.
 
சிங்கள தமிழ் மொழி உபயோகம் தொடர்பான குரலை இம்முறை அவிசாவளைப் பிரதிநிதி பிலிப் குணவர்த்தன எழுப்பினார். 

அது பின்வருமாறு அமைந்திருந்தது. 

நீதிமன்றங்களில் வழங்கு விசாரணைகள் இடம்பெறுகையில் மேற்கொள்ளப்படும் மொழிபெயர்ப்புகளில் ஏற்படும் சங்கடங்கள்‚ அநீதிகள் ஆகியவற்றை தவிர்த்துக் கொள்ளும் வகையில் நகரசபை‚ நீதிமன்றங்கள் மற்றும் பொலிஸ் நீதிமன்றங்கள் ஆகியவற்றில் இடம்பெறும் வழக்கு விசாரணைகள் தாய்மொழிகளில் இடம்பெறச் செய்ய வேண்டும். (1937) 
(4)

இவ் யோசனைகள் நீதிச் செயலாளரிடம் கையளிக்கப்பட்டபோது அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப்பட்டது.

 ஆயினும் சட்ட சபையில் மூன்று வருடங்களுக்குள் செயற்படுத்த வேண்டும் என்று அவ் யோசனைக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டது. 
 
அதற்கு சில ஆண்டுகளுக்குப் பின் பிலிப் குணவர்த்தன இதற்கு இன்னும் சில யோசனைகளை முன்மொழிந்தார். 
(3)

அதாவது பொலிஸ் நிலையங்களில் முறையிடப்படும் புகார்கள் ஆங்கில மொழியில் எழுதிக்கொள்ளப்படுவதால் பெரும் அநீதியும்‚ தவறும் விளைவிக்கப்பவதாகவும்‚ அப்புகார்களை தாய் மொழியேர ஆங்கிலமேர சரியாக தெரிந்திராத பொலிஸ் உத்தியோகத்தர்களே பதிவு செய்கின்றனர் என்றும் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டது.
ஆகையால் பொலிஸ் நிலையங்களுக்கு கொடுக்கப்படும் புகார்கள்‚ புகார் செய்யும் மொழிகளிலேயே எழுதப்பட வேண்டும் என வலியுறுத்தப்பட்டது. 
இந்தப் பரிந்துரை 1939.02.09 திகதியன்று சட்ட சபையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. 
(3)

தேசிய மொழிகளைப் பயன்படுத்துதல் தொடர்பான மூன்றாவது முயற்சி.
 
அன்றைய களனிப் பிரதிநிதியாக இருந்த ஜே.ஆர். ஜயவர்த்தன அவர்களால் 1943.06.22ஆம் திகதியன்று மேற்கொள்ளப்பட்டது.
(2)
 அதற்கமைய‚சிங்கள மொழியை நியாயமான கால எல்லைக்குள் அரச கரும மொழியாக செயற்படுத்துவதற்கு தெரிவிக்கப்படும் எதிர்ப்பு காரணமாக கீழ்க்காணும் யோசனைகளை முன்வைக்கின்றோம். 
 (1)
(மொழியும் மனித நேயமும் என்ற கட்டுரையிலிருந்து பெறப்பட்டது) 
 (1)
 
 
எத்தனை சட்டதிட்டங்கள்‚ சுற்றறிக்கைகள் இருந்த போதிலும் மனதளவில் தமிழ் மொழிக்கு உரிய மதிப்பை‚ அந்தஸ்தை கொடுக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம்‚ அர்ப்பணிப்பு‚ பக்குவம் மனதளவில் இல்லாவிட்டால் இவ்வாறான விடயங்களை செயற்படுத்துவது கடினமாகும். *
(1) 
.பாடசாலைகளில் கற்பிக்கும் மொழி சிங்களமாக இருத்தல் வேண்டும்.
 
.சகல அரச பரீட்சைகளுக்கும் சிங்கள மொழி கட்டாயமாக இருக்க வேண்டும். 

.அரச சட்ட சபையின் செயற்பாடுகள் சிங்கள மொழியிலும் இடம்பெற வேண்டுமென சட்டம் இயற்ற வேண்டும்.
 
.வேற்று மொழி நூல்களை சிங்கள மொழிக்கு மொழி மாற்றம் செய்வதற்கும்‚ புத்தகங்களை தேர்வு செய்வதற்கும் ஆணைக்குழு ஒன்றை ஸ்தாபிக்க வேண்டும். 

.ஆங்கில மொழியிலிருந்து சிங்கள மொழிக்கு மாற்றுவதற்குத் தேவையான நடவடிக்கையை எடுக்க ஆணைக்குழுவொன்றை நியமித்தல் வேண்டும். 
(5)

இங்கே சிங்கள மொழி எனும் பதம் இருக்கும் இடங்களில் ‘தாய்மொழி’ என்ற மாற்றம் கொண்டுவர வேண்டுமென சீ.டபிள்யூ.டபிள்யூ.

 கன்னங்கர யோசனை கொண்டு வந்தார். வீ. நல்லையர சிங்களம் என்ற வார்த்தையுடன் தமிழ் என்ற வார்த்தையும் இணைத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும் எனக் கருத்துத் தெரிவித்தார்.

 அக்கருத்தும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. இந்த மாற்றங்களுடன் கூடிய சட்டமூலம் 1944.05.04ஆம் திகதியன்று அரச சட்ட சபையின் அங்கீகாரத்தைப் பெற்றது. 
 (3)
அதன்பின் பிலிப்‚ ஜே.ஆர். மற்றும் அரச மந்திரி சபையின் செயலாளர் உள்ளிட்ட தெரிவுக்குழுவொன்று அமைக்கப்பட்டது.
அக்குழுவும் தமது அறிக்கையை இவ்வாறு வெளியிட்டனர். 
(2)

.சிங்கள தமிழ் இரு மொழிகளும் அரச கரும மொழிகளாக இருக்க வேண்டும்.
 அதையடுத்து அரச சட்ட சபை இவ்வாறு கூறியது. 

.ஆரம்பப் பாடசாலைகளில் கற்பிக்கும் மொழியாக தாய்மொழி இருக்க வேண்டும். அத்தோடு ஆங்கிலமும் கட்டாய பாடமாக ருத்தல் வேண்டும். 

.உயர் வகுப்புக்களுக்கான கற்பித்தல்கள் ஆங்கிலம்‚சிங்களம் அல்லது     தமிழ் உள்ளிட்ட இரு மொழிகளில் இருத்தல் வேண்டும்.
 
அதன் பின்னர் ஜே.ஆர். முன்வைத்த யோசனை தோற்கடிக்கப்பட்டது. அதாவது அனைத்துப் 
பாடசாலைகளிலும் தாய் மொழி மூலமே கற்பிக்க வேண்டும் என்ற யோசனையே அவ்வாறு தோற்கடிக்கப்பட்டது. 
(2)

இந்தத் தகவல்களிலிருந்து ஆரம்பம் முதலே ஆங்கிலம் பற்றி எதிர்ப்பு இருந்து வந்தமையும் தெரியவருகின்றது.
 
அப்படி இருந்தும் சிங்கள‚ தமிழ் அரசியல்வாதிகள் ஆங்கில மொழியில் செயற்பட்டு வந்தமையினால் ஆங்கிலம் நிரந்தர தொடர்பாடல் மொழியாகிவிட்டது.

இப் பின்னணியில் சிங்களம்‚ தமிழ் அல்லது ஆங்கிலம் ஆகிய எந்தவொரு மொழி மீதும்‚ பற்றேர பிடிப்பேர இல்லாத கூட்டமே உருவாகியது.

ஆயினும் சிங்கள‚ தமிழ் இரு பிரிவினரும் இனவாதத்தைக் கட்டியெழுப்பும் ஒரு கருவியாக மொழியை உபயோகப்படுத்திக் கொண்டனர். 
(4)

மேற்குறிப்பிட்ட அனேகமான விடயங்கள் ஆங்கிலேயரின் ஆட்சியிலிருந்தும்‚ ஆங்கில மொழி ஆதிக்கத்திலிருந்தும் விடுபடும் நோக்கத்துடனேயே முன்னெடுக்கப்பட்டன.

 1948ஆம் ஆண்டு கிடைத்த சுதந்திரம் அரசியல் விடுதலையை மேலும் அர்த்தபுஷ்டியாக்கும் வகையில் அமைந்தது.

 ஆயினும் அது மேலோட்டமான மாற்றமே என்பது தற்போது வெளிப்படையாக புரிகின்றது.

 எப்படியாயினும் ‘சுதந்திரத்தைப் பெற பாடுபட்டவர்கள் யார்? சிங்கள‚ தமிழ்‚ முஸ்லிம் ஆகிய மூவினத்தவருமே பாடுபட்டனர்.

 ‘சுயராஜ்யம்’ பற்றிய கருத்து அவர்களிடம் இருந்தது. அதன் விளைவாக 1948இல் வரையறுக்கப்பட்ட சுதந்திரம் நமது நாட்டுக்கு கிடைத்தது.

 அச் சுதந்திரத்தை முழுமைப்படுத்திக்கொள்ள தமிழ்‚ சிங்கள முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகள் தவறிவிட்டனர்.

 அவர்கள் துரதிர்ஷ்டவசமான முடிவுகளையே எடுத்தனர். சிங்கள தமிழ் மொழிகளினால் நிர்வாகம் என்பதை மறந்துவிட்டு‚ பெரும்பான்மையினராக இருந்த சிங்களவர்கள் எல்லர அதிகாரங்களையும் தமதாக்கிக் கொண்டனர்.

 அதற்கமைய 1948ஆம் ஆண்டுக்கு முன் ஆங்கில மொழிக்கு இருந்த ஆதிக்கத்தை தனிச்சிங்கள சட்டமூலம் சிங்கள மொழிக்குப் பெற்றுக் கொடுத்தனர்.

 சட்டபூர்வமாகவே தனிச் சிங்களத்தை அமுல்படுத்தினர். அதன்படியே 1956ஆம் ஆண்டின் இலக்கம் 33ஆவது சட்டமூலம் மூலமாக சிங்கள மொழியை அரச மொழியாக பிரகடனப்படுத்தும் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது.

 அன்று ஆங்கிலேய ஆதிக்கத்திற்கு எதிராக ஒன்றுதிரண்டு ஒத்துழைத்த தமிழ் முஸ்லிம் மக்களின் மன விரக்தி‚ சிங்களத் தலைவர்களுடன் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பங்குகொண்ட தமிழ் முஸ்லிம் இனங்கள் மீதான நன்றியுணர்வு ஆகியன பற்றி சிந்தித்திருப்பின் தமிழ் மொழியையும் அரச கரும மொழியாக சட்டபூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.

 ஆயினும் அது நடக்கவில்லை. அது அப்படி ஆகாததன் விளைவை நாம் இன்னும் சந்தித்துக்கொண்டிருக்கிறோம்.

 சிங்கள மொழியை அரச கரும மொழியாக பிரகடனப்படுத்தப்பட்ட பின்னரும் பல ஆண்டுகள் சிங்கள மொழி ஆங்கில மொழியின் ஆதிக்கத்திற்கு அடிமையாகியே இருந்து வந்தது.

 அதுவரை சிங்கள மொழிமீது சுமத்தப்பட்ட சுமை அதிலிருந்து இன்றுவரை தமிழ் மொழிமீது சுமத்தப்பட்டுள்ளது.

 இன்றும் அது தொடர்பான பிரச்சினைகள் இருந்தே வருகின்றன.
 (14)
மொழி உரிமை பற்றி எத்தனை சட்டதிட்டங்கள்‚ சுற்றறிக்கைகள் இருந்த போதிலும் மனதளவில் தமிழ் மொழிக்கு உரிய மதிப்பை‚ அந்தஸ்தை கொடுக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம்‚ அர்ப்பணிப்பு‚ பக்குவம் மனதளவில் இல்லாவிட்டால் இவ்வாறான விடயங்களை செயற்படுத்துவது கடினமாகும். ஒரு இனம் என்ற ரீதியில் இலங்கை இனத்தின் மனப்பான்மை அதற்கு சாதகமாக அமைதல் வேண்டும்.

அது சாத்தியமாக வேண்டுமாயின்‚ கல்வி‚ நீதி‚ அரசியல் ஆகிய அம்சங்களில் மொழிக்கொள்கை வெளிப்படையாக இருத்தல் வேண்டும்.

 அப்படி இல்லாத பட்சத்தில் மொழி உரிமையை மீறுதல் ஒரு தவறாக எடுத்துக்கொள்ளப்படுவதில்லை. அரசினால் மொழியை உரிய முறையில் பயன்படுத்துவதற்கான வளங்கள்‚ வசதிகளை வழங்காமையானது பாரிய குற்றமாகும். இதை ஒரு சமூகம் உணரத் தவறுமாயின் அச்சமூகத்தில் சமாதானமும் இன ஒற்றுமையும் ஏற்படுவதென்பது முடியாத காரியமாகும்.
 (3)
 
செயற்படுத்தப்படாதிருக்கும் விடயங்களும் அதன் வரலாறும் **

1945ஆம் ஆண்டு டொனமூர் ஆணைக்குழு அறிக்கையில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது. 
(1)

சிறுபான்மை மக்கள் மீது விளைக்கப்படும் அநீதியானது நிர்வாக குறைபாட்டினாலேயே ஏற்படுகின்றது.

ஏனெனில் அக்குற்றக் குறைகளை எளிதில் இனங்கான முடியாமையேயாகும். 
(2)
 
இவ்வாறான கருத்து நிலவியதால் 1947ஆம் ஆண்டு அரசியல் யாப்பின் 29(2)ஆம் பிரிவின் கீழ் புதியதோர் அம்சத்தை இணைத்துக்கொள்ள அரசியல் யாப்பினை உருவாக்குபவர்கள் நடவடிக்கையை எடுத்தனர்.
(1)
 
29(2) பிரிவின் கீழ் எந்தவொரு சட்டத்தினாலும்: 
(1)

(அ) 	 
மதச் சுதந்திரத்தை கட்டுப்படுத்தவேர தடைசெய்யவேர கூடாது. 

(ஆ) 	 
எந்தவொரு இனத்தையேர மதத்தையேர சேர்ந்த எவருக்கும் ஏற்படுத்தாத கஷ்டங்களை வேறு ஒரு குறிப்பிட்ட இன‚ மத மக்கள் மீது மாத்திரம் திணிக்க முயலக்கூடாது. 
  
(இ)குறிப்பிட்ட ஒரு இனத்துக்கேர அல்லது மதத்திற்கேர மாத்திரம் ஏனைய இன அல்லது மதத்திற்கு கிடைக்காத சலுகைகளைப் பெற்றுக்கொடுத்தல் ஆகாது. 

சட்டத்தில் அப்படி கூறப்பட்டிருந்த போதிலும் நடைமுறைக்கு வரும்போது இதற்கு நேர்மாறாகவே செயல்படுவதைக் காணலாம். 

அதற்குக் காரணம் 1948ஆம் ஆண்டுக்கு முன் இருந்த ஆங்கிலேயர் மீதான எதிர்ப்பு அதன் பின்னரான காலத்தில் இனவாதமாக மாறியதேயாகும்.
(2)
 
1956/33 சிங்கள மொழியை அரச மொழியாக பிரகடனம் செய்யப்பட்டதனால் ஏற்பட்ட குறைபாடுகளை நிறைவேற்றும் வகையில் 1958ஆம் ஆண்டு மீண்டும் ஒரு சட்டமூலம் கொண்டுவரப்பட்டது.

1958/28 தமிழ் மொழி பாவனை தொடர்பான சட்டமூலமே அது. ஆதன் மூலம் அரச பணிகளின்போது தமிழ்மொழி உபயோகம் பற்றிய பல சட்டங்கள் கொண்டுவரப்பட்டது.
(2)

.தமிழ் அரச பாடசாலைகளில் போதனர மொழி தமிழாக இருத்தல் வேண்டும். [2(1)]

.	 தமிழர்களை அரச சேவையில் இணைப்பதற்கான பரீட்சைகள் தமிழ் மொழியில் நடத்த வேண்டும் [2(2)]

.	 தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு அரச நிறுவனங்களின் சேவை தமிழ் மொழியில் பெற்றுக்கொடுத்தல் வேண்டும். (4)
 
.	 வடகிழக்கில் அரச பணி தமிழ் மொழியில் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும் (4) 

page 13
 
 
மொழி உரிமையை பாதுகாக்கின்ற அரச நிர்வாக சுற்றுநிருபம் **

அரசியல் யாப்பில் இணைத்துக்கொள்ளப்பட்ட 13ஆவது திருத்தச் சட்டம்.

 தமிழ் மொழியையும் அரச கரும மொழியாக பிரகடனப்படுத்துவதன் மூலம் இலங்கை மொழிக் கொள்கையில் தெளிவான மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது.

 அதன் பின் 16ஆவது அரசியல் யாப்பு திருத்தத்தின் மூலம் நிர்வாகத்துறை உட்பட்ட பல்வேறு துறைகளிலும்‚ விடயங்களிலும் தமிழ் மொழியை ஏற்று அதன் உபயோக உரிமை உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.

 யாப்பு மூலம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட இந் நிலைமையை நடைமுறைப்படுத்தவதற்காக பல அரச நிர்வாக சுற்றுநிருபங்கள் அனைத்து அமைச்சுக்கள்‚ அரச திணைக்களங்கள்‚ மாகாண சபைகள்‚ மாவட்ட நிர்வாக அமைப்புக்கள் யாப்புமூல அரச சபைகள் ஆகியவற்றில் செயற்படுத்துவதென வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

 இவற்றுள் மிக முக்கியமான சில சுற்றுநிருபங்களின் சாராம்சம் இங்கே தரப்படுகின்றது. 
(5)
 
சுற்றுநிருப இலக்கம்  திகதி  உள்ளடக்கத்தின் சாராம்சம் 
1. 25/89  1989.04.18  சிங்கள‚ தமிழ் மற்றும் ஆங்கில மொழிப் பாவனை பற்றிய அரசியல் யாப்பின் விதிமுறைகள் தொடர்பான வலியுறுத்தல் 
2. 35/89  1989.06.07  அரசியல் யாப்பின் 13ஆம் மற்றும் 06ஆம் திருத்தங்களின்படி மொழிகளை உபயோகப்படுத்தக்கூடிய வகையில் தேவையான மாற்றங்களை கொண்டு வருதல். 
3. 15/19 ()ை  1990.03.09  அரச நிறுவனங்களின் எதிர்கால ஆட்சேர்ப்பு தொடர்பான தேசிய கொள்கைகள். இதில் இன விகிதாசாரத்தை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய முறை மற்றும் மாவட்ட ரீதியில் பிரித்து அனுப்ப வேண்டிய முறை பற்றிய ஆலோசனை. 
4. 15/90 (ைை)  1990.03.15 
5. 15/90 (ைை)ை  1990.06.15 
6. 51/90  1990.12.17  அரச கரும மொழிச் சட்டத்தை அமுலாக்க உத்தியோகபூர்வ மொழி பெயர்ப்பு நடவடிக்கைகளுக்கு வெளியாரைப் பயன்படுத்தல் 
7. 22/91  1991.06.17  அனைத்து அரச நிறுவனங்களினதும் விண்ணப்பப் படிவங்களை ஒரே தாளில் சிங்களம்‚ தமிழ்‚ ஆங்கிலம் ஆகிய மும்மொழிகளிலும் வெளியிட வேண்டும். 
8. 37/91  1991.08.23  1956‚ இலக்கம் 33ஆம் அரச கரும மொழிச் சட்டத்தை  செயற்படுத்துவதற்காக வெளியிட்ட அரச நிர்வாக மற்றும் திறைசேரியினால் வெளியிட்ட சுற்றறிக்கை மூலம் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அரச உத்தியோகத்தர்களுக்கு சலுகை அளித்தல். 
37/91 ()ை  1994.09.27 
37/91 (ைை)  2003.09.09 
9.36/92  1992.12.18  அரச கரும மொழி சட்டத்தினை செயற்படுத்த தேவையான வசதிகளை காரியாலயங்களுக்கு செய்து கொடுத்தல். 
10. 31/96  1996.11.08  அரச மொழிக் கொள்கையை செயற்படுத்தும்போது ஏற்படும் தடைகளை அகற்றுவதற்காக அரச நிறுவனங்களுக்குள் மொழி பெயர்ப்பாளர்கள் இருந்தும்‚ தட்டச்செழுத்தாளர் இல்லாத சமயத்தில் கையெழுத்து மூலமாகவேனும் தேவைப்படும் ஆவணங்களை தயார் செய்து கொடுத்தல்‚ உபகரணங்கள் பற்றிய விபரங்கள். 
11. 02/98  1998.01.23  இன விகிதாசார மற்றும் மொழித் தேர்ச்சி அடிப்படையில் அரச அதிகாரிகள் தொடர்பான தகவல்களைத் திரட்டுதல். 
12. 28/97  1998.01.27  அரச மொழிக்கொள்கையை செயற்படுத்தும் பொறுப்பை ஒப்படைத்தல்‚ அரச மொழிகள் திணைக்களத்தின் செயற்பாடுகள்‚ அரச கரும மொழி ஆணைக்குளுவின் பொறுப்புக்கள் மற்றும் நிறுவனங்களுக்குள் மொழிக் கொள்கையை செயற்படுத்துதல் மற்றும் அந் நிறுவனங்களுடனான தொடர்பாடல் பற்றிய அறிவுரைகள். 
13. 2998  1998.12.30  ஒரு மொழிக்கு மேலாக மொழித்திறன் உள்ள அரச அதிகாரிகளுக்கு ஊக்குவிப்புத் தொகை வழங்குவது பற்றிய ஆலோசனைகள். 
29/98 ()ை  2004.06.23 
02/2009 (ைை)  2009.04.02 
14. 12/2003  2003.12.11  மொழிபெயர்ப்பு‚ உரை பெயர்ப்பு மற்றும் தட்டச்சு ஆகியன  தொடர்பான கட்டணங்களை அதிகரித்தல். 
15. 5/88  1988.02.11  அரச ஊழியர்களுக்கு சிங்கள‚ தமிழ் ஆங்கில மொழிகளை பயிற்றுவித்தல்‚ ஊக்குவிப்பு தொகையை வழங்குதல். 
 
page 14
சிங்கள இனத்தவர்களுக்கு தமிழும்‚ தமிழ் இனத்தவர்களுக்கு சிங்களமும் கற்றுக் கொடுப்பது முக்கிய குறிக்கோளாக இருப்பினும் அத்துடன் நின்றுவிடாது இம் மொழி அமைப்புக்கள் அல்லது சங்கங்கள் மூலமாக சமூக ஒருமைப்பாடு‚ ஒற்றுமை ஆகியவற்றை கட்டியெழுப்புவதும் எமது நோக்கமாகும்.** 
 
எனது மொழியை நீங்கள் அறிந்திருப்பின் நான் உங்களை நாடுவேன். எனது மொழியால் என்னை நீங்கள் அழைக்கும்போது என் மனம் பூரிக்கின்றது. 
ஆகையால் நான் உங்கள் மொழியில் பாடுகின்றேன். உங்கள் உள்ளத்தில் இருந்து உங்களை நேசிக்கின்றேன். 
(3)

நாடு தழுவிய ரீதியில் மொழிச் சங்கங்களை உருவாக்கும் பணியை ஆரம்பித்துவைத்து‚ தேசிய மொழிகள் மற்றும் சமூக ஒருமைப்பாட்டு அமைச்சர் வாசுதேவ நாணயக்கார அவர்கள் ஆற்றிய உரையின் இறுதியில் கூறப்பட்ட கருத்தே இங்கு ஆரம்பத்தில் தரப்பட்டுள்ளது. 
(1)

வாசுதேவ நாணயக்கார தெரிவித்த கருத்தில் இப்படியும் கூறப்பட்டுள்ளது. 
வாசுதேவ நாணயக்கார அவர்கள் வெளியிட்ட செய்தியில் மேலும் இவ்வாறு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

சிங்கள‚ தமிழ் இரு இனங்களும் தமது அயலவர்களுடன் அவர்களது மொழிகளில் கருத்துப் பரிமாறிக்கொள்ளக்கூடிய மற்றவரை மதிக்கின்ற‚ மற்றவர் மீது அன்பு செலுத்துகின்ற மக்களாக மாற்றிக்கொள்ள வேண்டிய தேவை இன்று உருவாகி இருக்கின்றது.

இந்த நிலமையே பொருளாதார அபிவிருத்திமிக்க ஒரே இலங்கையர் எனும் இனமாக வாழவும் சகவாழ்வை உருவாக்கவும் சமூக அடித்தளமாக அமையும் என்பதை நாம் கருத்தில் கொள்ளுதல் வேண்டும்.
 (3)
 
அரச நிறுவனங்களின் மக்கள் பணியை இரு மொழிகளின் மூலமும் வழங்குவதற்குத் தேவையான இது மொழித் தேர்ச்சியை அரச ஊழியர்களுக்கு வழங்கிவருவதுடன்‚ அவர்களுக்கு தேவைப்படும் ஆங்கில மொழி தேர்ச்சியினையும் பெற்றுக்கொடுக்கும் நடவடிக்கைகள் துரிதமாக முன்னெடுக்கப்பட்டுள்ளன. 

அதேபோன்று நாட்டை இன ஒற்றுமைமிக்க பலமான தேசமாக கட்டியெழுப்பும் முயற்சியின் ஓர் கட்டாய அங்கமாக எதிர்கால இலங்கையர் இரு மொழி தேர்ச்சி பெற்றவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்ற தேவையைப் பூர்த்தி செய்யும் பணியில் அனைவரினதும் பங்களிப்பு இப்பொழுது முதலே தேவைப்படுகின்றது. 
(2) 
 
இக்குறிக்கோளை எட்டும் வகையில் நாடு தழுவிய ரீதியில் மொழிக்குழுக்கள் அல்லது சங்கங்களை உருவாக்கும் பணியில் நீங்களும் பங்குகொள்ள வேண்டும்.

ஆகையால் இம் முயற்சியில் இணைந்து கொள்ளுமாறு உங்களையும் கெளரவத்துடன் அழைக்கின்றேன்.

 இதன்மூலம் தேசிய மொழிகளை கற்பதற்கும்‚ தேசிய மொழிக் கொள்கையை சிறந்த முறையில் செயற்படுத்துவதற்கும் தேவையான அர்த்தபுஷ்டிமிக்க ஒத்துழைப்பை உங்களிடம் எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது.

 அச்சங்கங்களை மேலும் முன்னெடுத்துச் செல்வதன் மூலம் இன ஒற்றுமை‚ கலாச்சார ஒருங்கிணைப்பு‚ விளையாட்டு போன்ற பல்வேறு துறைகள் ஊடாக எமது சமூகத்தை ஒன்றுகலந்த சிறந்த சமூகமாக மாற்றலாம்.

 ஆகையால் எமது முயற்சியுடன் மிகுந்த அர்ப்பணிப்புடன் இணைந்துகொள்ளுமாறு உங்களை கேட்டுக்கொள்கின்றேன்.
(5)
 
அதனை முன்னெடுத்துச் செல்ல எமது அமைச்சும் அரசும் தன்னால் இயன்ற வசதிகளை பிரதேசவாரியாக வழங்க தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுக்கும்.
(1)

காலனித்துவ காலத்தில் இருந்து இன்றுவரை இலங்கை சமூகம் முகங்கொடுத்து நிற்கும் மிக முக்கியமான ஒரு பிரச்சினைக்கு தேசிய மொழிகள் மற்றும் சமூக ஒருமைப்பாட்டு அமைச்சு ஒரு தீர்வை முன்வைத்துள்ளது.

அதாவது‚2011ஆம் ஆண்டு முற்பகுதியில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட இந்த மொழிச் சங்கங்களை உருவாக்கும் நிகழ்ச்சியின் கீழ் ஏற்கனவே நாடுதழுவிய ரீதியில் பல பிரதேசங்களில் ஐம்பதுக்கும் அதிகமான மொழிச் சங்கங்கள் உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. 

அதன் கீழ் சிங்கள இனத்தவர்களுக்கு தமிழும்‚ தமிழ் இனத்தவர்களுக்கு சிங்களமும் கற்றுக் கொடுப்பது முக்கிய குறிக்கோளாக இருப்பினும் அத்துடன் நின்றுவிடாது இம் மொழி அமைப்புக்கள் அல்லது சங்கங்கள் மூலமாக சமூக ஒருமைப்பாடு‚ ஒற்றுமை ஆகியவற்றை கட்டியெழுப்புவதும் எமது நோக்கமாகும்.

அத்தோடு நின்றுவிடாது இச் சங்கங்கள் பிரயோசனமிக்க சமூக செயற்பாடுகள் பற்றி இவ்வாறு தெளிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளது.
(3)
 
1. 	 
சிங்கள மக்களுக்குத் தமிழும்‚ தமிழ் மக்களுக்கு சிங்களமும் கற்றுக் கொடுப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுத்தல்.

 பேச்சு மொழிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தல் (உங்கள் பிரதேசங்களில் இதனை செய்யும் தகுதி உள்ளவர்கள் (ஆசிரியர்மார்) இருப்பின் அவர்களை இணைத்துக் கொள்ளலாம்). 
 
 ஆயினும் அவ் ஆசிரியர்மார் தகைமைப் பரீட்சைகளில் சித்தியடைய வேண்டும். ஆசிரியர்களை பெற்றுக்கொடுக்கும் பொறுப்பு அமைச்சினால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். 
 (3)
2. 	 
பிரதேசத்தின் பரப்பளவு சனத்தொகையின் இன விகிதாசாரம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில்‚ பல மொழிக் குழுக்கள் ஒன்றிணைந்து பல்வேறு கலாச்சார அம்சங்களைக் கொண்ட செயற்பாட்டு நிகழ்ச்சிகளை ஒழுங்கமைக்கலாம். 

3. சிங்கள தமிழ் மொழிகள் அரச நிறுவனங்களில் உரிய முறையில் செயல்படுத்தப்படுகின்றதர என்பதை ஆராய்ந்து பார்க்கும் பொறுப்பு மொழி சங்கங்களுக்கு உள்ளது. 
(1)
ஒன்பது அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட அங்கத்தவர்களைக் கொண்டு மொழிக் குழுக்களை அமைத்துக்கொள்ளலாம்.

அதன் முதல் கட்டத்திலேயே தலைவர் உட்பட உறுப்பினர்களைத் தெரிவு செய்தல் வேண்டும். அதன் பின்னர் மொழிக்குழுவை சட்டபூர்வமாக அமைத்துக் கொள்ளலாம்.

 இவ்வாறு அமைக்கப்படுகின்ற அனைத்து மொழிக் குழுக்களும் அமைச்சில் பதிவு செய்யப்படும். 
 (3)
 
மொழிப் பயிற்சிக்குத் தேவையான ஆசிரியர்கள்‚ புத்தகங்கள் உட்பட்ட அனைத்து தேவைகளும் அமைச்சினால் பெற்றுக் கொடுக்கப்படும்.

அத்துடன் அவ் வேலைத்திட்டத்தினை முன்னெடுக்கத் தேவையான நிதி வசதியினையும் அமைச்சிடமிருந்து பெற்றுக் கொள்ளலாம். 
 
இது தொடர்பான விருப்பமும்‚ ஆர்வமும் உள்ள அனைவரும் கீழ்க்காணும் முகவரியிலிருந்து தகவல்களைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம் என அமைச்சு தெரிவிக்கின்றது. 
(3)
page 15 
பரீட்சைத் திணைக்களம் மொழி உரிமைைைய மீறுகின்றது. **
 
நிக்கவரெட்டிய கல்வி வலயத்தைச்  என ஏற்கனவே அவரது பாடசாலை  ராஹூல வித்தியாலய பரீட்சை சேர்ந்த முன்னெஹேகுளம ஆசிரியையிடம் கேட்டிருந்ததாக  நிலையத்திலும் இடம்பெற்றுள்ளது. 

சிங்கள மகர வித்தியாலய பரீட்சை  கூறுகின்றார்.
 
அதற்கு பதில் அளித்த  இங்கே பரீட்சைக்குத் தோற்றிய தமிழ் 
நிலையத்தில் நடத்தப்பட்ட  அவ் ஆசிரியர்‚  மாணவர்களைக் கண்காணிக்க தமிழ் 2011ஆம் ஆண்டு புலமைப்பரிசில்  பரீட்சை நடக்கும் மண்டபத்தில்  உத்தியோகத்தர்களை கடமையில் பரீட்சைக்குத் தோற்றிய  தமிழ்மொழிமூல ஆசிரியர் ஃ  ஈடுபடுத்தியிருக்கவில்லை.
 
தமிழ்மொழிமூல மாணவர்கள்  உத்தியோகத்தர்கள் கடமையில்  அங்கே ஒரு மாணவி தமக்கு 65 பேரை கண்காணிப்பதற்கு  இருப்பதால் ஏதேனும் சிக்கல்  மலசலகூடத்திற்குச் செல்லும் தமிழ்மொழி தெரிந்த எந்தவொரு  ஏற்படும் பட்சத்தில் அவர்களிடம்  தேவை இருப்பதாக அங்கிருந்த 
பரீட்சைக் கண்காணிப்பாளரும்  கேட்டு அறிந்து கொள்ளலாம் என  சிங்கள பரீட்சகர்களிடம் இல்லாமையினால் அப் பரீட்சைக்கு  கூறியுள்ளார்.

 ஆயினும் பரீட்சை  கூறியபோதும் அதை சரிவர முகங்கொடுத்த மாணவ  நடக்கும்போது தமிழ் தெரிந்த  புரிந்துகொள்ள மொழி தெரியாது 
மாணவிகளுக்கு பெரும் சிரமம்  எவரும் கடமையில் இல்லாததனால்  போனதால் அம் மாணவிக்கு ஏற்பட்டது. 
(5)
இப் பரீட்சார்த்திகள் பெரும்  தமக்கு விடையெழுத இருந்த (unknown text)


Missing 3 para
இது தொடர்பாக கருத்து தெரிவித்த  சங்கடங்களுக்கு முகங்கொடுத்தனர்.
அரை மணித்தியாலம் விரயமாகிப் தாய் ஒருவர்‚ தமது பிள்ளை  கடந்த வருடம் இதுபோன்றதொரு  போனதாக அறிய வருகின்றது. 
இது இவ்வாறான பிரச்சினை ஏற்படுமர  சம்பவம் மரதங்கடவள ஸ்ரீ  ஒரு துர்ப்பாக்கிய நிலையாகும். 

பரீட்சைத் திணைக்களத்தின் இவ்வாறான கவனக் குறைவுகளின் பாதிப்பின் தாக்கம் எவ்வளது பாரியது என்பது பரீட்சைகளின் பெறுபேறுகள் வெளியானபோதே தெரியவந்தது.
குறிப்பிட்ட மாணவி வசதிகளுடன் கூடிய பாடசாலை ஒன்றுக்கு புலமைப்பரிசில் பெற்று செல்லவிருந்த வாய்ப்பு நான்கு மதிப்பெண் வித்தியாசத்தால் கைநழுவிப் போனது. 
(2)

(சிரச செய்திப் பிரிவினால் 2011.08.21ஆம் திகதியன்று வெளியிட்ட செய்தி விமர்சனத்தின் தொகுப்பு) 
 
மொழி உபயோகத்தில் ஆசியர முன்னணியில் **
 
மொழி வேறுபாடுகளின் அடிப்படையில் உலகளாவிய ரீதியில் நடத்தப்பட்ட தரப்படுத்தலுக்கு அமைய‚ ஏனைய கண்டங்களை விட ஆசியாக் கண்டம் முன்னணியில் திகழ்வது தெரிய வந்துள்ளது.

 அவ் அறிக்கையின்படி ஆசிய பிரதேசத்தில் பாவனையிலிருக்கும் மொழிகளின் எண்ணிக்கை 2322ஆகும். உலக மொத்த மொழிகளில் இது 33.6%மூமாகும்.
 (2)
 
ஆசிய கண்டத்திற்கு அடுத்தப்படியாக ஆபிரிக்கக் கண்டத்தில் 2110 மொழிகள் வழக்கத்தில் இருந்து வருகின்றன. 

அதன் மொத்தப் பெறுமதி 30.5%மாகும். மூன்றாவது இடம் பசுபிக் வலயத்திற்கு கிடைத்துள்ளது.

ஆங்கே 1250 மொழிகள் பாவனையில் இருக்கின்றன அது மொத்த உலக மொழிகளில் 18.1%மாகும். 

அமெரிக்காவில் 993 மொழிகள் உபயோகத்தில் இருந்து வருகின்றன. அது உலக மொழிகளின் 14.4%சதவீதமாகும். 

உலகிலேயே மிகவும் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான மொழிகள்‚ அதாவது 234 மொழிகள் ஐரோப்பிய நாடுகளிலேயே பாவனையில் இருக்கின்றன.

 மொத்த உலக மொழிகளில் 3.05%சதவீதம் இதில் அடங்கும். 
(6)

உலகெங்கும் காணப்படும் பிரதான மொழிகளை ஆறு மொழி குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை எனவும்‚ ஏனைய மொழிகள் 92 மொழி குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவை எனவும் பிரிக்கலாம்.

பிரதான மொழி குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மொழிகளின் மொத்த 
எண்ணிக்கை 4449ஆகும். 

உலக சனத்தொகையில் 85%மான மக்கள் இந்த மொழிகளையே உபயோகப்படுத்துகின்றனர். 

ஏனைய மக்கள் 92 மொழிக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த 2469 மொழிகளை உபயோகப்படுத்தி வருகின்றனர். 
(4)

மேலே தரப்பட்ட விபரங்கள் புள்ளி அடிப்படையில்** 

நோக்கத்தக்கதாகும். இந்நிலையில் வடக்கு 
– கிழக்கு உட்பட நாடளாவிய ரீதியில் 700 நிலையங்களில் அரச ஊழியர்களுக்கு மொழிப் பயிற்சிகள் வழங்கப்பட்டு வருவதாக அரசு தரப்பு செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. 

வடக்கில் 140 நிலையங்களில் சிங்கள மொழிப் பயிற்சியும் தெற்கில் 560 நிலையங்களில் தமிழ் மொழிப் பயிற்சியும் வழங்கப்பட்டு வருகின்றது. இதுவரை 22 ஆயிரம் பேருக்கு மொழிப் பயிற்சி வழங்கப்பட்டுள்ளதாகவும் தெரிய வருகின்றது. 

இலங்கையைப் பொறுத்தவரை 30 வீதமான தமிழர்கள் சிங்கள மொழி தெரிந்தவர்களாக உள்னர். அதேவேளை 09 வீதமான சிங்களவர்களே தமிழ் மொழி தெரிந்தவர்களாக உள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.
 
தமிழ் மொழி அரச கரும மொழியாக இருந்தபோதும் சகல மட்டங்களிலும் அமுலாக்கல் குறைவாகவே காணப்படுகின்றது.

 மொழிக் கொள்கையை மீறும் அரச நிறுவனங்களுக்கு எதிராக சட்ட ரீதியான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படும் என்று அரசு அறிவித்துள்ளபோதும் அரச நிறுவனங்களின் தமிழ் மொழி புறக்கணிப்புத் தன்மை இன்னும் தொடர்ந்த வண்ணமே உள்ளது. 
 
 இது விசனத்துக்குரியதாகும். 
 (6)
 
எமக்கு எழுதுங்கள்.* 

மொழியைப் பற்றி இங்கு நாம் பல விடயங்களை பகிர்ந்து கொண்டுள்ளோம். 

ஆயினும் இன்னும் எத்தனையேர விடயங்கள் பேச இருக்கின்றன.
சொல்ல வேண்டியப ல விடயங்கள் உங்களிடமும் இருக்கும் என்பது எமது எண்ணமாகும். 
 
விபாஷர சஞ்சிகை உங்கள் கருத்துக்கள்‚ ஆக்கங்கள் ஆகியவற்றை வரவேற்கின்றது. 

மொழி உரிமையைப் பற்றி 
 
 உங்களது பரிந்துரைகள்‚ யோசனைகள்‚ பிரச்சினைகள் ஆகியவற்றை எமக்கு எழுதியனுப்புங்கள்.
(4)

 text missing
 
 
 
 
 
 
 
