வசந்தகால முதிர்ச்சியைத் தொடர்ந்து 
காண்டாவனத்தை எதிர்கொள்கின்ற வைகாசித் திங்கள்


இந்து சமயத்தவர்கள் சித்திரை வருடத்தை அனுபவித்த பின் காண்டாவனத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர். இதனை அக்கினி நாள் என்றும் கூறுவதுண்டு. இது சித்திரை மாத இறுதியில் தோன்றி வைகாசி முதல் பகுதியில் முடிவடையும். 
இருபத்தொரு நாட்கள் அதாவது சித்திரை பூரணையின் மறுநாள் தொடங்கி வைகாசி அமாவாசையை அடுத்துள்ள எட்டாம் நாள்வரை உள்ள நாட்களில் அக்கினி நாட்கள் தோற்றம் பெறுகின்றன. இக்காலத்தில் சூரிய உஷ்ணம் அதிகமாகவிருக்கும். காற்று அணல் காற்றாக வீசும். 
அபரிமிதமான வெப்ப அதிகரிப்பினால் மக்கள் அனைவரும் பெரும் அல்லோலகல்லோலப்படுவதைக் காணலாம்.
இக்காலகட்டத் தொடக்க நாளில் சிவலிங்கத் திருமேனியின் மேலே ஒரு பானை வடிவிலான பாத்திரம் தொங்க விடப்படும்.
அப்பானையில் அடியில் சிறு துவாரம் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். அத்துவாரத்தினூடே வெளிவருகின்ற நூல் சிவலிங்கத்திருமேனியைப் படும்படியாக விடப்பட்டிருக்கும். நாள்தோறும் காலைப் பூஜையின் போது பானை தண்ணீரால் நிரப்பப்படும். 
ஆகவே அத்தண்ணீரானது சிறு துவாரத்தின் வழியாக வெளியேறி நூலின் மூலம் வெளியேறி சிவலிங்கத்திருமேனியை நான் முழுக்க ஈரலிப்பாக்கிய வண்ணம் இருக்கும். 
இதன் காரணமாக சிவலிங்கத் திருமேனி குளிர்ச்சியடைந்த வண்ணமே காணப்படும். மேலும் தினமும் நடைபெறும் பூஜையின் போது தயிர்ச்சாதம் இறைவனுக்கு நைவேதிக்கப்படுகின்றது.
இவ்விசேட பூஜையானது அக்கினி நாட்களால் உண்டாகும் இடர்களைப் போக்கி அருளை சிவபொருமானிடமிருந்து பெறுவதற்கே ஆகும். இவ்வாறான வழிபாடு முறை தலை நகரிலும் இலங்கைத் திருநாட்டில் அமையப் பெற்றுள்ள சிவாலயங்களிலும் நடைபெறுவதுண்டு.
மானிட வாழ்வில் இன்னல்கள் இடர்கள் போன்றவை தவிர்க்க முடியாததொன்றாகக் கருதலாம். எந்தக் கஷ்டம் ஏற்பட்டாலும் இறைவனைச் சிக்கெனப் பிடித்து ஆகம முறைப்படி விரத அனுஷ்டானங்களுடன் வழிபட முனைய வேண்டும்.
அவ்வாறு வழிபடும் பட்சத்தில் நற்பெரு வாழ்வு நமக்கு நிச்சயம் கிடைக்கும் என்பது உறுதி.
இனி வரப் போகின்ற வைகாசி மாதத்தினைப் பற்றி சற்றுப் பார்ப்போம். இது அன்பும் அருளும் நிறைந்த மாதமாகும். வசந்த ருதுவில் தோன்றும் வைகாசி மாதத் திருநாளை நோக்குமிடத்து வசந்த ருதுவானது சித்திரையும் வைகாசியும் கலந்தே காணப்படுகின்றது. வசந்த ருதுவானது சித்திரையில் தோன்றினாலும் அதன் முழுப் பெறுபேறுகளையும் பெற்றுக்கொள்ளும் மாதம் வைகாசியே ஆகும். 
வசந்த ருதுவானது சித்திரைத் திங்களில் ஆரம்பிக்கும் போதே தாவரங்கள் தளிர்விட்டுத் தளைக்கின்றன. அதனைத் தொடர்ந்து மொட்டுகள் தோன்றும். அதனைத் தொடர்ந்து அழகிய நறுமணங்கொண்ட மலர்களாகியும் விடுகின்றன. முதிர்ச்சி பெற்ற பூக்களில் காய் தோன்றும். அவை காலப் போக்கில் பழமானதும் நாம் இறைவனுக்குப் படைப்பதற்காகவும் நமது உணவுத் தேவைகளுக்கும் பயன்படுத்துகின்றோம்.
அக்கினி நாள் வைகாசியில் முடிவுறும் இயல்பைக் கொண்டது. முருகப் பெருமான் அவதரித்தது வைகாசி விசாகத்திலே ஆகும். ஆகவே வசந்த காலத்தில் தோன்றும் வைகாசித் திங்கள் ஒரு சிறப்பான மாதம் என்றும் கூறலாம்.
இனி வசந்த காலத்தின் முக்கிய தாற்பரியத்தை சற்று நோக்குவோம். முன்னர் குறிப்பிட்டதைப் போன்று வசந்தத்தின் முத்திர்ச்சியை வைகாசி மாதத்திலேயே காண முடிகின்றது. இந்துக் கோயில்களில் வசந்த காலத்தில் நடைபெறுகின்ற அபிஷேகம், உற்சவம் என்பவற்றிற்கு பூ, காய், கனிகள் அதிகளவில் உபயோகிக்கப்படுகின்றன. மேலும் இக்காலத்தில் கிடைக்கின்ற காய்கள், பழங்கள் என்பன அதிக போஷாக்கும் சுவையும் நிறைந்தனவாக இருப்பதையும் நாம் காணலாம். இவற்றை நாம் மகிழ்ச்சியுடன் உண்ணக்கூடியதாகவுமுள்ளது.
இனி அக்கனி நாளைப் பற்றி சிறிது விபரிப்போம். காண்டாவனம் என்று அழைக்கப்படுகின்ற அக்கினி நாளானது சித்திரையில் தொடங்கி வைகாசியில் நிறைவு பெறும். ஏலவே குறிப்பிட்டதைப் போன்று பூஜை வழிபாடுகள் நடைபெறுகின்ற வேளையில் அனைவரும் சிவதர்சனஞ் செய்தல் நல்லது.
வைகாசித் திங்களில் கதிரவனின் வெப்பம் அதிகமாகவே காணப்படும். ஏலவே இக்காலகட்டத்தில் அணிவதற்கு வேண்டிய ஆடைகளையும், செருப்பு, சப்பாத்து, விசிறி, குடை, தண்ணீர் நிரப்பிவைக்கக் கூடிய மண் பாத்திரங்களையும் தானமாகக் கொடுப்பது இந்துக்களின் வழக்கமாகும்.
பொதுவாக இம் மாதங்களில் தாகம் அதிகமாகவே தென்படும். ஆகவே இக்காலத்தில் தண்ணீர்ப் பந்தல் வைத்து மோர் குளிர்பானங்கள் என்பன நல்குவதால் அனேகம் பேர் தமது தாகத்தை தீர்த்துக் கொள்ளுகின்றனர். தாகத்தைத் தனிப்பதில் பழச்சாறும் பிரதான பங்கினை வகிக்கின்றது என்றும் கூறலாம்.
மக்கள் மட்டுமல்லாது நாம் வளர்க்கும் கால் நடைகளான ஆடு, காளை, பசு போன்றவையும் அக்கினி நாட்களில் சூரிய வெப்பத்தால் தவிப்பதைக் காணலாம். ஆகவே ஆலயங்களின் முகப்பிலோ, வீட்டுவாசலின் மருங்கிலோ சீமெந்தினால்(விரிணிரினிஹி) தண்ணீர் தொட்டி நிர்மாணித்தல் புண்ணியத்தைத் தரும். தண்ணீர்த் தொட்டியின் அருகில் ஓர் ஆவுரிஞ்சிக் கல் நட்டுவைத்தால் களைப்புற்று தாகத்துடன் வருகின்ற கால் நடைகள் தண்ணீர் தொட்டியிலுள்ள நீரை ஆசை தீர உறுஞ்சிக் குடித்த பின்னர் ஆவுரிஞ்சிக்கல்லில் தமது உடம்பைத் தேய்த்து இளைப்பாறும்.
இவ்வரிய புண்ணிய செயற்பாட்டை நம்முன்னோர் தவறாது செயற்படுத்தினர். ஆனால் மிலேனியம் ஆண்டாக மிளிரும் இன்றைய காலகட்டத்தில் கோயிலின் முகப்பில் நீர்த்தொட்டிகள் காணப்படுகின்ற அதேவேளை வீட்டு வாசல்களில் நீர்த்தொட்டி அமைக்கப் பெற்றுள்ளதை மிகக் குறைந்த அளவே காணக்கூடியதாகவுமுள்ளது.
பொதுவாக அக்கினி காலங்களில் வெயிலின் கொடுமையின் நிமித்தம் தொற்றுநோய்கள் பரவ நிறைய வாய்ப்புக்கள் உண்டாகின்றன. அதில் அம்மை நோய் (ஷிணிதிழிழி ஜிலிகீ) ஏற்பட்டால் சுத்தம் பேணப்படுவதுடன் தொன்று தொட்டு நடைமுறையிலுள்ள பழக்க வழக்கங்களை கைக்கொள்வதன் மூலம் குணப்படுத்தலாம். வியாதி அதி தீவிரமாகக் காணப்படின் உடன் மருத்துவ மனையை நாடவேண்டும். அசட்டையாக இருப்பின் உயிருக்கு ஆபத்து உண்டாகலாம்.
அக்காலகட்டத்தில் இந்நோயால் பீடிக்கப்பட்டவர்கள் பிரத்தியேகமாகத் தங்கவைக்கப்பட்டு நோய் குணமானதும் வீடு செல்ல அனுமதிக்கப்படுவர். ஒதுக்குப்புறமாக அமைந்துள்ள அம்பாள் பற்றும் பத்தினி ஆலயங்களில் இந்நோய் கண்டவர்கள் தங்கி நின்று சிகிச்சையை மேவிய பின் இல்லங்களுக்கு செல்வது வழக்கம். 
அத்துடன் மாரியம்மன், காளி, துர்க்கை ஷி&gt;ளி!யி பெண் தெய்வங்களின் அங்கிரதத்தை வேண்டி பிணியால் பாதிக்கப்பட்டோர் பலரும் விசேட பூசை வழிபாடுகளை மேற்கொள்வது மரபு ஆகும். அனேகமானோர் நேர்த்திக் கடனுக்கே, சக்கரைச் சாதம், தயிர்ச்சாதம், நீர்மோர், பானக்கம், பழவகை, செவ்விளனீர் முதலானவற்றை அம்பாளுக்கு நைவேதனஞ் செய்து பின்னர் அவற்றை பக்தர்களுக்கு விநியோகிப்பதையும் காணலாம்.
வடக்கு கிழக்கிலுள்ள மாரியம்மன், காளி மற்றும் துர்க்கை ஆலயங்களில் பக்தர்கள் மேற்கண்டவாறு நேர்த்திக்கடனை நிறைவேற்றுவதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர்.
இனி நீர் மோர் தயாரிக்கும் விதத்தை சற்று அறிவது பயனுள்ளதாகும். ஒரு குவளை தயிர், சிறிதளவு உப்பு இவை இரண்டையும் நன்றாகக் கடைய வேண்டும். ஒரு துண்டு இஞ்சியை நசுக்கி கடைந்த மோருடன் சேர்க்க வேண்டும். சிறு துண்டு பெருங்காயம், ஒரு தேக்கரண்டி கடுகு இவைகளை தாளித்தபின் மோருடன் சேர்த்து நன்றாகக் கலக்கிய பின் பயன்படுத்தலாம்.
அடுத்து பானக்கம் எப்படிச் செய்வதென்பதைப் பார்ப்போம். சக்கரையைச் சிறு பொடிகளாக்கி தண்ணீருடன் கலக்க வேண்டும். இரண்டு, மூன்று ஏலக்காய், சுக்கு ஒரு துண்டு இலைகளைப் பொடித்து நீருடன் சேர்க்க வேண்டும். ஒரு தேசிக்காய் பழச்சாற்றையும் பிழிந்து மேற்கூறிய சக்கரைத் தண்ணீருடன் கலந்து பின்பு நைவேதியம் செய்யலாம்.
இனி வைகாசியில் வரும் பொங்கலின் தாற்பரியத்தை சிறிது நோக்குவோம். முதன் முதல் தைத்திங்களுடன் ஆரம்பமாகும் பொங்கல் சித்திரை வருடப்பிறப்பு பொங்கல் என விரிவடைந்து வைகாசிப் பொங்கல் என மலருகின்றது. 
விசேடமாக வைகாசித் திங்களிலும் வெள்ளியிலும், விசாகம், பூரணை தினத்திலும் வைகாசிப் பொங்கல் விமர்சையாக இடம்பெறுவது வழக்கம் ஆகும். இதற்கு வற்றாப்பளையில் அமைந்துள்ள கண்ணகி அம்பாள் பொங்கல் அதி விசேடமாகக் கருத்தப்படுகின்றது. அருட்கடாஷம் கொண்ட கண்ணகி அம்பாள் அங்கு கொலு வீற்றிருந்து அடியார்களின் இன்னல் இடர்களைக் களைகின்றாள். மட்டக்களப்பில் அமைந்துள்ள எல்லா கண்ணகி ஆலயங்களிலும் சிறப்பான வைகாசிப் பொங்கல் வழிபாடுகளைக் காணலாம்.
இனி குளிர்த்தி பற்றி சற்று ஆராய்வோம். வருடாந்த குளிர்த்தி, சடங்கு என்பன வைகாசித் திங்களில் மட்டக்களப்பு மாவட்ட கோயில்களில் இடம்பெறுவதுண்டு. அதுதவிர ஊரெங்கும் அம்பாள் தொற்றுநோய் காணப்படின் குளிர்த்தி நடைபெறும்.
ஊர்மக்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து பெருமெடுப்பில் சோறு, கறி என்பவற்றைச் சமைத்து மலை போல படையல் செய்து நேதிப்பது குளிர்த்தி எனப்படுகின்றது.
வைகாசி விசாகம் பற்றி சிறிது நோக்குவோம். ஸ்ரீமுருகப் பெருமான் உலகில் உள்ளோரை உய்விக்கும் நோக்கில் வைகாசி விசாக நட்சத்திரத்தில் அவதரித்தார். உலகெங்கும் வாழ்பவர்கள் ஆணவம், கன்மம், மாயை என்ற மும்மலங்களின்றும் விடுபடக் கடவுட் சிந்தனையுடன் இருக்க வேண்டும் என முருகப் பெருமான் அறிவுறுத்திய வண்ணம் உள்ளார்.
“மூவிருமுகங்கள் போற்றி முகம் பொழி கருணை போற்றி” என்று புகழ்ந்து பாமாலை சூட்டப்பட்ட முருகப் பெருமான். எமக்கு அறிவுறுத்தியது போன்று முருகப் பெருமான் ஆறு முகங்களுடன் ஸ்ரீ சண்முகா என்ற சிறப்புப் பெயரோடு கோயில்களில் எழுந்தருளியிருப்பதை நாம் தரிசிக்கலாம்.
பஞ்சபூதங்களும் உயிரும் சேர்ந்து ஆறு முகங்கள் ஆகின. உயிர்கள் அனைத்தும் இன்னல், இடர் இன்றி தன் நிலை வந்தடைய வேண்டும் என்ற உயர்ந்த தத்துவத்தை ஆறுமுகப் பெருமான் எமக்கு சதா கூறிவருகின்றார்.
ஒருமுறை தேவர்கள் அரக்கர்களின் கொடுமையால் அல்லல்பட்டு அவஸ்தைக்கு உள்ளானார்கள். ஏலவே அவர்கள் சிவபெருமானிடம் சென்று சூரபத்மன் போன்ற அரக்கர்களினின்றும் தம்மைக் காப்பாற்றுமாறு கோரிக்கை விடுத்தனர். சிவபெருமானும் உடனடியாகவே நெற்றிக்கண்ணிலிருந்து ஆறு தீப்பொறிகளை உண்டாக்கினார். அவை சரவணப் பொய்கையினுள் வீழ்ந்து குளிர்ச்சியடைந்தன.
பின்னர் அவ் ஆறு தீர்ப்பொறிகளும் ஆறு அழகிய குழந்தைகளாக உருமாறின. ஆறுமுக அவதாரம் வைகாசி விசாகத்தில் நிகழ்ந்ததால் வைகாசி விசாகம் முருகனுக்குரிய திருநாளாயிற்று.
வைகாசி விசாகத்தன்று யமதர்ம ராஜாவைத் திருப்திப்படுத்தவும் வழிபாடுகள் நிகழ்ந்து வருவதாகவும் ஐதீகம் உண்டு.
இறுதியாக வைகாசி பெளர்ணமி பற்றி சிறிது பார்ப்போம். அம்பாள் ஆலயங்களில் அபிஷேகம், பூஜை, பொங்கல் குளிர்த்தி என்பன பக்தி பரவசத்தோடு நிகழும் வைகாசி பெளர்ணமியன்று நிலாவானது தன்னொளி வீசி ரம்யமாகக் காட்சியளிப்பதை நாம் அவதானிக்க முடியும். தாய் இல்லாதோர் பெளர்ணமி விரதம் அனுஷ்டிக்க வேண்டும். வைகாசி அமாவாசையன்று பிதர் இல்லாதோர் விரத அனுஷ்டானங்களுடன் பிதுர்க்கடனையும் நிறைவேற்றல் நல்லது.
வைகாசி மாதம் சிவ, சக்தி, முருகன் அம்சம் கொண்ட மாதமாகும். இம்மாதத்தில் கதிரவன் உஷ்ணத்தைத்தர சந்திரன் நல்லொளி வீசுகிறார். மனித வாழ்வு, இன் துன்பங்களுக்கு மத்தியில் உள்ளது என்பதற்கு இது ஓர் எடுத்துக்காட்டு. எமது வழிபாடுகளை ஆகம முறைப்படி மேற்கொண்டு நல்வாழ்வு வாழ்வோமாக.
அருணா தருமலிங்கம்... -
வந்தாறுமூலை
