மக்கள் மத்தியில்நம்பிக்கை மலர வேண்டும்



இனப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காணும் நடைமுறை தொடர்பாக வெவ்வேறு வட்டாரங்களிலிருந்து வெளியிடப்படும் அபிப்பிராயங்கள் பெரும்பாலும் ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்டவையாக இருப்பதை அவதானி க்க முடிகின்றது. விசேடமாக, தீர்வு நடைமுறையில் வெளிநாடுகள் சம்பந்தப்படுவது பற்றிய அபிப்பிராயங் களைக் குறிப்பிடலாம்.
இனப் பிரச்சினை உள்நாட்டுப் பிரச்சினை என்றும் அதற்குத் தீர்வு காணும் விடயத்தில் வெளிநாடுகள் எவ்விதத்திலும் தலையிடக் கூடாது என்றும் சிலர் கூறுகின்றனர். உள் நாட்டில் தீர்வு காண்பதற்கான முயற்சிகள் அனைத்தும் தோல்வி அடைந்துள்ளதால் வெளிநாடொன்றின் தலை யீடு அவசியம் என்கின்றனர் வேறு சிலர். 
இனப் பிரச்சி னைக்கான தீர்வு தொடர்பாக யதார்த்தபூர்வமாகச் சிந்திக்க இயலாத அளவுக்குப் பிழையான கொள்கைகளை வரித்துக்கொண்டிருப்பவர்களே இக் கருத்துகளைத் தெரிவிப்பவர்கள் என்று சில ஆய்வறிவாளர்கள் கூறு வதை நிராகரிக்க முடியாது. இவ்விரு கருத்துகளும் மாறு பட்ட துருவங்களில் கடுங்கோட்பாட்டு நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்துபவை.
இலங்கையின் இனப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காணும் விட யத்தில் இந்தியா ஏன் தலையிட வேண்டும் என்று ஐக்கிய தேசியக் கட்சிப் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் ரவி கருணா நாயக சில தினங்களுக்கு முன் கேள்வி எழுப்பியிருந்தது பற்றி நேற்று முன்தினம் குறிப்பிட்டிருந்தோம்.
ஆட்சிக் காலங்களில் இனப் பிரச்சினையின் தீர்வுக்கு ஆக்க பூர்வமான முயற்சியை மேற்கொள்ளாததும் தீர்வு முயற்சி களைத் திட்டமிட்டுக் குழப்பிய வரலாற்றைக் கொண்டு ள்ளதுமான கட்சியின் பிரதிநிதியாகவே பாராளுமன்ற உறுப்பினர் ரவி கருணாநாயக மேற்படி கருத்தை வெளி யிட்டிருப்பதால் இவரையும் இவரது கட்சித் தலைமை யையும் பிழையான கொள்கைகளை வரித்துக்கொண்டி ருப்பவர்கள் என்ற வரையறைக்குள் அடக்குவது நியாய மானதே.
உள்ளூரில் தீர்வு முயற்சி சாத்தியமாகாது என்ற நிலைப் பாடும் பிழையானது. இந்த நிலைப்பாட்டையே புலிகள் கொண்டிருந்தனர். இது நாட்டுக்கும் மக்களுக்கும் எவ்வ ளவு பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது என்பதையும் இந்த அணுகுமுறை ஒருபோதும் பலனளிக்காது என்பதையும் கண்கூடாகப் பார்த்துவிட்டோம். இந்த அணுகுமுறையைப் பின்பற்றுபவர்களும் தீர்வுபற்றி யதார்த்தபூர்வமாகச் சிந்திக்க முடியாத அளவுக்குப் பிழையான கொள்கை களை வரித்துக்கொண்டிருப்பவர்களே.
இலங்கையும் ஏனைய நாடுகளைப் போல கோளமயத் தாக்கத்துக்கு உள்ளாகியதாகவே இருக்கின்றது. வெளியுல கிலிருந்து முற்றாகத் துண்டிக்கப்பட்ட நிலையில் நாம் இல்லை. எங்கள் பிரச்சினைகள் தொடர்பாக வெளியுலகம் கருத்துத் தெரிவிப்பதைத் தவிர்க்க முடியாதென்பது இதன் மறுபக்கம். இனப் பிரச்சினையைக் காரணங்காட்டி இல ங்கையர்கள் பலர் வெளிநாடுகளில் அகதிகளாகத் தஞ்சம் அடைந்திருக்கும் நிலையில் பிரச்சினையின் தீர்வு பற்றி அந்நாடுகள் ஆலோசனை தெரிவிப்பது இயல்பானதே. இவ்வாலோசனைகளுள் தீர்வுக்குப் பொருத்தமானவற்றை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.
எவ்வாறாயினும், தீர்வு இலங்கை மக்களின் அங்கீகாரத் துடனேயே நடைமுறைக்கு வர வேண்டும். இனப்பிரச்சி னைக்கான தீர்வு அரசியலமைப்பு மாற்றத்துடன் சம்பந்தப் பட்டதென்பதால் சர்வசன வாக்கெடுப்பில் மக்களின் அங்கீகாரத்தைப் பெற்ற பின்னரே அதை நடை முறைப்படுத்த முடியும். எனவே, வெளிநாட்டுத் தலையீடு வேண்டுமா வேண்டாமா என்ற வாதங்களுக்கு அப்பால் நாட்டு மக்களிடம் தீர்வு பற்றிய நம்பிக்கையைத் தோற்று விக்க வேண்டியது அரசியல்வாதிகளின் தலையாய கடமை.
இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வு நாட்டின் அமைதிக்கும் முன்னேற்றத்துக்கும் அத்தியாவசியமானது என்பதையும் கடுங்கோட்பாட்டு நிலைப்பாடுகளைக் கைவிடுவதன் மூலமே மக்கள் மத்தியில் நம்பிக்கையைத் தோற்றுவிக்க முடியும் என்பதையும் அரசியல் தலைவர்கள் புரிந்துகொள்வார்களென நம்புகின்றோம்.
