கூட்டணி தர்மமும் சரத் பவாரின் அதிர்ச்சி வைத்தியமும்

ஜனாதிபதி தேர்தலில் வாக்குப்பதிவு முடிந்த கையோடு தேசியவாத காங்கிரஸ் - ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணியின் காங்கிரஸ் தலைமைக்கு அதிர்ச்சி வைத்தியம் கொடுத்து இருக்கிறது. அதன் காரணமாக தற்போது மத்தியிலும் சரி, தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சி, காங்கிரஸ் கட்சியுடன் ஆட்சியில் பங்கு வகிக்கும் மஹாராஷ்டிர மாநிலத்திலும் சரி, கூட்டணியின் ஒருங்கிணைப்பு குழு உருவாக உள்ளன. இதன் செயல்பாடு எவ்வாறு இருக்கும், அதனால் சரத் பவாரின் நியாயமான கவலைகளும் கோரிக்கைகளும் தீர்க்கப்படுமா என்பது போகப்போக தான் தெரியும். ஆனால் அத்தகைய செயல்பாடுகளே எதிர்வரும் 2014ஆம் ஆண்டு மக்களவை தேர்தலில் காங்கிரஸ் கூட்டணியில் தற்போது அங்கம் வகிக்கும் கட்சிகள் அதில் தொடர்வது குறித்தும் அவர்களின் ஒருங்கிணைந்த களப்பணி குறித்தும் தெளிவை ஏற்படுத்தும்.

மத்தியில் மன்மோகன் சிங் அரசில் நிதி அமைச்சராக இருந்த பிராணாப் முகர்ஜி - ஜனாதிபதி வேட்பாளராக ஆன பிறகு, அமைச்சரவையில் அவர் வகித்த இரண்டாவது இடத்திற்கு தன்னை நியமிக்காத வருத்தத்திலேயே சரத் பவாரும் அவரது கட்சி சகாவான பிரஃபுல் பட்டேலும் தங்களது மந்திரி பதவிகளை ராஜினாமா செய்ததாக செய்திகள் வெளியாயின. அதுவும் பிராணாப் முகர்ஜியை ஜனாதிபதி பதவிக்கு ஆதரிக்க முடியாது என்று மேற்கு வங்க முதலமைச்சரும் மத்திய கூட்டணியில் அங்கம் வகிக்கும் திரிணாமுல் காங்கிரஸ் தலைவருமான மம்தா பனர்ஜி தனது முடிவை மாற்றிக்கொண்ட பின்னர், சரத் பவார் விடுத்த இந்த அஸ்திரம் காங்கிரஸ் கட்சியின் சோனியா காந்தி தலைமையை அதிர வைத்தது என்பதும் உண்மை.

அதே சமயம் ஆட்சியில் பங்கு வகிக்கவில்லை என்றாலும் மன்மோகன் சிங் அரசிற்கு தொடர்ந்து ஆதரவு கொடுப்போம் என்று பவார் கூறியது நடைமுறை சாத்தியம் இல்லாத ஒன்று என்பதனை இருபாலரும் உணர்ந்தே இருந்தார்கள். அதிலும் குறிப்பாக மஹாராஷ்டிர மாநில அரசில் இருந்தும் தேசியவாத காங்கிரஸ் அமைச்சர்கள் விலகுவார்களேயானால் அதன் விளைவுகள் காங்கிரஸ் கட்சிக்கு வினையாக தான் முடியும் என்பதையும் அவர்கள் புரிந்து கொண்டிருந்தார்கள். அதனால் தான், காங்கிரஸ் தலைமையும் பவாரை சரிக்கட்ட அதிரடி முயற்சிகள் எடுத்து அதில் வெற்றியும் பெற்றது.

தொண்ணூறுகளில் தனிக்கட்சி தொடங்குவதற்கு முன்னர் காங்கிரஸ் கட்சியின் மூத்த தலைவர்களில் ஒருவராக சரத் பவார் முன்னேறி இருந்தார். கடந்த 1991ஆம் ஆண்டு ராஜீவ் காந்தி படுகொலை சம்பவத்திற்கு பின்னர் காங்கிரஸ் கட்சியின் பிரதமர் வேட்பாளராக பவாரும் காலம் சென்ற அர்ஜீன் சிங் ஆகிய இருவருமே முன்னால் நின்றார்கள். என்றாலும், அப்போதைய மக்களவை தேர்தல் முடிவுகளுக்கு பின்னர் உட்கட்சி பூசல்கள் உருவாகாமல் இருக்க மறைந்த நரசிம்ம ராவ் பிரதமராகவும் கட்சி தலைவராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது தனிக்கதை.

எது எப்படியோ, பிரதமர் பதவிக்கு ஆசைப்பட்டு தனிக்கட்சி தொடங்கிய சரத் பவார் இடைப்பட்ட காலத்தில் காங்கிரஸ் கூட்டணிக்கு தனது விசுவாசத்தையும் நம்பிக்கையையும் தெரிவிக்கும் விதமாகவே செயல்பட்டு வந்த பிறகும் அமைச்சரவையில் இரண்டாவது இடத்திற்கு கூட தகுதியில்லை என்ற விதத்தில் நடத்தப்படுவாரேயானால் அது அவருக்கு மன உளைச்சலை அளித்தது என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும். ஆனால், பிரச்சினை அதுவாக மட்டுமே இருந்து விடமுடியாது.

அமைச்சர் பதவியில் இருந்து விலகுவதாக முடிவெடுத்த பிறகு கொடுத்த பேட்டிகளில் பவாரின் கட்சி தலைவர்கள் பல்வேறு மக்கள் பிரச்சினைகளையும் குறிப்பிட்டுள்ளனர். அவர்களது குற்றச்சாட்டுகளிலும் உண்மை உள்ளது. இன்றைய நிலைமையில் ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணியில் தனது பலத்தை விட மாநில கட்சிகளின் ஆதரவையே காங்கிரஸ் கட்சி அடுத்த தேர்தல் காலத்திற்கு நம்பி இருக்கிறது. அந்த வகையில் அந்த கட்சிகளின் பிரச்சினைகளையும் அவர்களுக்கு பிரச்சினையாக இருக்கும் அவர்களது மாநில விடயங்களையும் காங்கிரஸ் கட்சியும் மத்திய அரசும் கையாளும் விதம் குறித்து அவை பலவும் கவலை தெரிவித்து வந்திருக்கின்றன.

அந்த வகையில் தமிழ் நாட்டில் அந்த கூட்டணியில் அங்கம் வகிக்கும் திமுக தலைமைக்கு '2-ஜீ அலைவரிசை' பிரச்சினையில் ஏற்பட்ட அரசியல் பின்னடைவுகளை சரிக்கட்ட காங்கிரஸ் தலைமை முன்வரவில்லை என்ற எண்ணம் அந்த கட்சி தொண்டர்களிடையே ஏற்பட்டது உண்மை. மாறாக, திமுக-வின் இருதலை கொள்ளி எறும்பு போன்ற அப்போதைய நிலைமையை மத்தியில் உள்ள காங்கிரஸ் அமைச்சர்கள் பலரும் ரசித்தார்கள் என்று கூட செய்திகள் வெளியாயின. இது குறித்து மத்திய அரசும், திமுக-வை மட்டும் உச்ச நீதி மன்றத்திலும் நாடாளுமன்றத்திலும் கூட கை கழுவி விட்டது என்றும் கூறப்பட்டது.

எது எப்படியோ, திமுக-வின் இந்த சூழ்நிலையை பயன்படுத்தி காங்கிரஸ் கட்சி கடந்த வருடம் நடந்த சட்டப் பேரவை தேர்தலில் தனது தகுதிக்கும் மேலான அளவில் தொகுதிகளை மிரட்டி பெற்றுக் கொண்டது என்று கூட திமுக தொண்டர்கள் கருதினார்கள். மாநில அளவில் இத்தகைய சூழ்நிலையை ஏற்படுத்திய கட்சி தலைவர்களை காங்கிரஸ் கட்சியின் தேசிய தலைமை தட்டி கேட்கவில்லை என்று கூட அவர்கள் எண்ணினார்கள். மாறாக, அத்தகைய மாநில தலைவர்களுக்கு மத்தியில் உள்ள சில காங்கிரஸ் தலைவர்கள் பின்னால் இருந்து தூபம் போட்டார்கள் என்று கூட எண்ண இடம் இருந்தது.

இது காங்கிரஸ் - திமுக அல்லது காங்கிரஸ் - தேசியவாத காங்கிரஸ் மட்டும் குறித்த விடயம் அல்ல. நரசிம்ம ராவ் தலைமையில் காங்கிரஸ் அரசிலும், பின்னர் வாஜ்பாய் பிரதமராக இருந்த பாரதீய ஜனதா தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி ஆட்சியிலும் அங்கம் வகித்த அஇஅதிமுக-வின் நிலையும் இவ்வாறாகவே இருந்தது. முதலமைச்சராகவும் கட்சி தலைவராகவும் ஜெயலலிதா எடுத்த அதிரடி முடிவுகள் வேண்டுமென்றால் அதிர்ச்சியாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால், அப்போதும் மத்தியில் ஆளும் கூட்டணி தலைமை அதில் அங்கம் வகிக்கும் மாநில கட்சிகளை வகை வைக்கவில்லை என்ற நிiமையே இன்னமும் இருந்து வருகிறது.

சரத் பவார் பிரச்சினையில் அவருக்கு அமைச்சரவையில் இரண்டாம் இடம் கொடுக்கப்படவில்லை என்பதை விட, அது குறித்து கூட்டணியின் பிற கட்சிகளை கலக்காமலே காங்கிரஸ் கட்சியை சார்ந்த பாதுகாப்பு அமைச்சர் அந்தோணி அந்த பதவிக்கு நியமிக்கப்பட்டார் என்பதும் கொள்கை அளவில் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாக விடயம். ஏன், கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அமைச்சரவையில் முழு பங்களிப்போடு செயலாற்றாத திமுக-வின் மனவருத்தத்தை குறித்து காங்கிரஸ் தலைமை கவலைபட்டதாகவே தெரியவில்லை. அந்த அளவிற்கு தங்களுக்கு நிம்மதி என்ற விதத்தில் தான் அதன் செயல்பாடு இருந்து வருகிறது.

இதுபோன்ற பிரச்சினைகளுக்காக தான் ஜெயலலிதாவும் சரி, மம்தா பானர்ஜியும் சரி, தாங்கள் அமைச்சரவையில் அங்கம் வகித்த காலத்தில் காங்கிரஸ் மற்றும் பாரதீய ஜனதா தலைமைகளுக்கு எதிராக குரல் எழுப்பி வந்துள்ளனர். இதே காரணத்திற்காக தான் கடந்த 2004ஆம் ஆண்டு மக்களவை தேர்தலுக்கு முந்தைய காலகட்டத்தில், திமுக, மதிமுக மற்றும் பாட்டாளி மக்கள் கட்சி ஆகியவை பாரதீய ஜனதாவின் தேசிய ஜனநாயக கூட்டணியில் இருந்தும் வாஜ்பாய் அரசில் இருந்தும் விலகி, காங்கிரஸோடு கைகோர்த்தன என்பதும் அந்த கட்சி தலைமைக்கு மறந்துவிட்டது என்றே எண்ணத் தோன்றுகிறது.

மத்தியில் கூட்டணி ஆட்சியின் தலைமையில் இருக்கும் போது பாரதீய ஜனதாவாகட்டும் அல்லது காங்கிரஸ் கட்சியாகட்டும், ஆட்சியில் அங்கம் வகிக்கும் மாநில கட்சிகளை இரண்டாம் பட்சமாகவே கருதி வந்துள்ளது. அவர்கள் குறை சொல்லும் போது அவர்களது வாயை அடைப்பதற்காகவே ஒருங்கிணைப்பு குழு என்ற பெயரில் ஒரு நாடகத்தை அரங்கேற்றி வந்துள்ளனர். தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி ஆட்சி காலத்தில் பாரதீய ஜனதாவை சேர்ந்த காலம் சென்ற பிரமோத் மகாஜன் ஒருங்கிணைப்பு குழுவின் கன்வீனர் என்று பதவி வகித்து வந்தார்.

ஜெயலலிதா போன்ற தலைவர்களிடம் அந்த பருப்பு வேகாது என்று புரிந்ததும் அந்த பதவி, கூட்டணி கட்சியான சமதா கட்சியின் மூத்த தலைவரான ஜோர்ஜ் பெர்ணாண்டஸூக்கு கிடைத்தது. அவரது வேலையே பாரதீய ஜனதா எள் என்று சொன்னால் அதனை ஒருங்கிணைப்பு குழுவில் எண்ணெய்யாக மாற்றிக் கொடுப்பதே அவரது வேலை. அதற்கு பரிசாக தானோ என்னவோ, அவருக்கு பாதுகாப்பு அமைச்சர் பதவியும் கொடுக்கப்பட்டது என்றே கூற வேண்டும். ஆனாலும் இன்றும் எப்போதாவது தேசிய ஜனநாயக கூட்டணியின் ஒருங்கிணைப்பு குழு கூடி வருகிறது என்றே கூறவேண்டும்.

கூட்டணி ஆட்சியில் நம்பிக்கை வைக்காத காங்கிரஸ் கட்சி அத்தகைய அமைப்பில் செயல் பட்டால் மட்டுமே மத்தியில் ஆட்சியை பிடிக்க முடியும் என்ற நிலைமை ஏற்பட்டது. அப்போது வேண்டா வெறுப்பாக கூட்டணி ஆட்சியையும் அதற்கு தோதாக ஒருங்கிணைப்பு என்ற அமைப்பையும் அந்த கட்சி ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது. கடந்த 2004ஆம் ஆண்டு மன்மோகன் சிங் தலைமையில் ஆட்சி அமைந்த காலகட்டத்தில் மட்டுமே ஒருங்கிணைப்பு குழு ஒழுங்காக செயல்பட்டது எனலாம். பின்னர் அதுவே கழுதை தேய்ந்து கட்டெறும்பாகி விட்டது. இப்போது அது சிற்றெறும்பையும் விட சிறிதாகி விட்டது. அதுவே சரத் பவார் முன்வைத்த பிரச்சினை.

தேவ கௌடா மற்றும் குஜரால் தலைமையில் மத்தியில் ஆட்சி அமைந்த காலகட்டத்தில் ஏற்பட்ட ஸ்திரமற்ற அரசியல் நிலைமையை பின்னர் வந்த வாஜ்பாய் ஆட்சி காலத்தில் பாரதீய ஜனதா முதலெடுத்தது. அப்போது கூட்டணியில் அங்கம் வகித்த மாநில கட்சிகளுக்கு மக்களிடையே அதிக மரியாதை இருக்கவில்லை. அதே சமயம் பாரதீய ஜனதா மீது தேசிய அளவில் மக்களுக்கு அதிக மரியாதை இருந்தது. அதனையே முதலீடாக வைத்து கூட்டணி கட்சிகளை தன் வழிக்கு கொண்டு வருவதற்கே பாரதீய ஜனதா ஒருங்கிணைப்பு குழுவை பயன்படுத்தியது என்று கூறலாம்.

இது போன்றே 2009ஆம் ஆண்டு இரண்டாவது முறையாக காங்கிரஸ் கூட்டணி மக்களவை தேர்தலில் வெற்றி பெற்றதை தொடர்ந்து மன்மோகன் சிங் தலைமைக்கு கிடைத்த வெற்றியாக மட்டுமே காங்கிரஸ் கட்சி கருதி செயல்பட தொடங்கியது. கூட்டணியிலும் சரி, அமைச்சரவையிலும் சரி முதல் வரிசை இடங்கள் அனைத்துமே காங்கிரஸ் கட்சி தலைவர்களுக்கு மட்டுமே என்ற விதத்தில் அதன் முடிவுகள் அமைந்தன. ஏன், 2-ஜீ வழக்கு உட்பட்ட விவகாரங்களிலும் கூட்டணி கட்சி தலைவர்கள் மற்றும் அமைச்சர்கள் மீது குற்றச்சாட்டு எழுந்த போது மௌனம் சாதித்த காங்கிரஸ் தலைமை தனது கட்சி அமைச்சர்களின் பெயர்கள் ரிப்பேர் ஆன காலகட்டத்தில் மட்டுமே விழித்துக் கொண்டது. இதுவும் சரத் பவார் எடுத்துச் சொல்லாத குற்றச்சாட்டு.

அடுத்தது என்ன? இப்போது சரத் பவாருக்கு காங்கிரஸ் தலைமை கொடுத்துள்ள வாக்குறுதியின் அடிப்படையிலேயே பிற கூட்டணி கட்சிகளும் தங்களது அரசியல் எதிர்பார்ப்புகளை முன் வைக்கும். அதற்கு காங்கிரஸ் தலைமை கொடுக்கும் மரியாதையில் தான் கூட்டணியின் எதிர்காலம் அமையும். இன்றைய நிலைமையில் அடுத்த மக்களவை தேர்தலில் கூட்டணி கட்சிகள் காங்கிரஸ் கட்சியை நாடி இருப்பதை விட அவற்றை நம்பியே காங்கிரஸ் கட்சி இருக்கிறது என்பதே உண்மை.

உத்திர பிரதேச மாநில சட்டப்பேரவை தேர்தல் முடிவுகளை வைத்து நோக்கும் போது, சோனியா காந்தி மற்றும் ராகுல் காந்தி ஆகியோர் கூட தங்களது மக்களவை தொகுதிகளை தங்க வைத்துக்கொள்ள கூட்டணியின் வெளியில் இருந்து மன்மோகன் சிங் அரசிற்கு ஆதரவு அளித்து வரும் முலாயம் சிங் யாதவ் தலைமையிலான சமாஜ்வாடி கட்சியின் ஆதரவு வெகுவாக தேவை. மக்களவை தேர்தலில் பாரதீய ஜனதாவின் நிலையும் இது தான். இதுவே சரத் பவாரின் புரட்சி தெரிவிக்கும் செய்தி.