அடுத்த நூற்றாண்டுகளில் ஏற்படும் உணவு பஞ்சத்தை தடுப்பது எமது கடமையாகும்



இயற்கை அன்னை இலங்கைக்கு பெற்றுக் கொடுத்த ஏரிகள், நீர்த் தேக்கங்கள் மற்றும் ஆறுகளை சரியான முறையில் பயன்படுத்து வதற்கு எம் நாட்டவர்களுக்கு பண்டைய மன்னர் காலத்தில் அவர்களுக்கு பணிவிடை செய்த நீர்ப்பாசன துறையில் நிபுணத்துவம் பெற்ற கட்டிட கலைஞர்கள் மற்றும் பல்கலைக்கழகங்களுக்குச் சென்று பட்டம் பெறாவிட்டாலும், அனுபவ ரீதியில் சிறந்து விளங்கிய பொறியியலாளர்களின் சாதனை என்பதை நாம் மறந்துவிடலாகாது.
பண்டைய காலத்தில் இலங்கை, நெல் உற்பத்தியிலும், உணவு உற்பத்தி யிலும் தன்னிறைவை பெற்றிருந்ததுடன், வெளிநாடுகளுக்கும் நெல்லை ஏற்றுமதி செய்யும் அளவுக்கு பசுமைப்புரட்சியை ஏற்படுத்தியதனால் தான், எமது நாடு ஆசியாவின் நெற்களஞ்சியம் என்ற பாராட்டை பெற்றது.
பண்டைய மன்னர்கள் நீர்த்தேக்கங்களையும், குளங்களையும், நல்ல முறையில் பராமரித்து, தேவைக்கேற்ப அவற்றிலிருந்து நீரை விவ சாய நிலங்களுக்கு பெற்றுக் கொடுக்கக் கூடிய வகையில், சிறந்த வடி காலமைப்புகளையும் ஏற்படுத்தியிருந்தார்கள்.
மழை காலத்தில் மக்கள் வாழும் பிரதேசங்களில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத் தாத வகையில், நீர்த்தேக்கங்களிலும், ஆற்றுப்படுக்கைகளிலும் குளங் களிலும் இருந்து வடிந்தோடும் நீரை தாங்குவதற்காக இயற்கை அன்னை படைத்திருந்த வில்லுகள் அல்லது சதுப்புநிலங்கள் பயன்படுத்தப்பட் டன. இதனால், அன்று இலங்கையில் எக்காரணம் கொண்டும் வெள் ளப் பெருக்குகள் ஏற்படவில்லை.
மனிதனின் சுயநல செயற்பாட்டினால் வெள்ளநீரை தாங்கிக் கொள்வதற்கு இருந்த சதுப்பு நிலங்களில் மாடமாளிகைகளையும், பாரிய கட்டிடங்க ளையும் நிர்மாணித்தமையினால் தான் இன்று ஓரிரு மணித்தியாலங்க ளுக்கு மழை பெய்தாலும், வெள்ளம் மக்கள் வாழும் குடியிருப்புக ளில் பெருக்கெடுக்கின்ற அவலம் ஏற்பட்டுள்ளது.
1802ஆம் ஆண்டில், காலி பிரதேசத்தில் கடல் பெருக்கெடுத்தது என்பத ற்கு வரலாறு சான்று பகர்கின்றது. அது, உண்மையிலேயே இன்று நாம் அழைக்கும் சுனாமி தான். அதனால் தான் ஒல்லாந்தர் காலி நக ரத்தில் மிக உயர்த்தில் தங்கள் கோட்டையை அமைத்து இருந்தார்கள். இப்போதும் காலிக்கு செல்பவர்கள் அந்த உயரமான கோட்டையை பார்க்க முடியும்.
கெளதுல்ல நீர்த்தேக்கம், வால்கந்த நீர்த்தேக்கம், கட்டுகரை குளம், பராக் கிரம சமுத்திரம், மின்னேரிய நீர்த்தேக்கம், ரிதிபத்தஅல அணை, கலா ஓய, திஸ்ஸவெவ ஆகியன இலங்கையின் பாரிய நீர்த்தேக்கங்களா கும்.
மன்னார் மாவட்டத்தில் இருக்கும் கட்டுகரைக்குளம் அல்லது யோதவெவ என்று சிங்களத்தில் அழைக்கப்படும் நீர்த்தேக்கம் ஆற்றுநீரை தடுத்து அவற்றை நீர்ப்பாசனத்திற்கு பயன்படுத்தக்கூடிய வகையில், கால்வாய் களை அமைத்து, தூர இடங்களுக்கு நீரை திசை திருப்பி வைக்கப்பட் டது. அதுபோன்றே, பொலன்னறுவை மாவட்டத்தில் பராக்கிரம சமுத் திரம் அமைக்கப்பட்டது.
455 முதல் 473 ஆம் ஆண்டு வரையில் இலங்கையை ஆட்சி செய்த தாது சேன மன்னர், கட்டுக்கரைக்குளத்தை அமைத்து, மன்னார் மாவட்டம் தரை மட்டமான பிரதேசமாக இருந்த காரணத்தினால், இதன் மூலம் நீர்ப்பாசன வசதிகளை சரியான முறையில் வாய்க்கால்களை நிர்மாணி த்து, ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நெற்காணிகளுக்கு வழங்கினான்.
அம்பாங் கங்கையிலிருந்து வந்த நீரை அங்கமடில என்னும் இடத்தில் அணை ஒன்றை கட்டி, பராக்கிரம சமுத்திரத்திற்கு அன்று நீர் பெறப் பட்டது. நிக்கவரெட்டியவில் அணை ஒன்றை ஏற்படுத்திய மகாசேன மன்னன், 274 ஆம் ஆண்டு முதல் 301 ஆம் ஆண்டு வரை ஆட்சி செலுத்திய போது கெளமுல்ல நீர்த்தேக்கத்தை உருவாக்கினார்.
இதுபோன்றே, மின்னேரிய நீர்த்தேக்கம் 4670 ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் உரு வாக்கப்பட்டது. முதலாவது பராக்கிரமபாகு மன்னன், 1153 முதல் 1186 வரையில் ஆட்சி செலுத்திய காலத்தில், நன்றாக செதுக்கிய கருங்கற் கள் மூலம் ரிதிபக்திஅல அணையை நிர்மாணித்தார். இந்த கட்டிடக் கலை பண்டைய உரோம சாம்ராஜ்யத்தின் கட்டிட நிர்மாணங்களை விட உயர்ந்த தரத்தில் விளங்கியதாக பொறியியலாளர்களும், விஞ்ஞா னிகளும் இன்று பாராட்டுகிறார்கள்.
இவ்விதம், பண்டைய மன்னர்களும் எமது மூதாதையர்களும் நெற்றி வியர்வை நிலத்தில் சிந்தி, கடுமையான உழைப்பின் மூலம் நிர்மாணி த்த எங்கள் நாட்டின் நீர்ப்பாசன கட்டமைப்பை நவீன உலகில் காலடி எடுத்து வைத்துள்ள இன்றைய சந்ததியினர் பேணிப்பாதுகாத்து எமது எதிர்கால சந்ததியினருக்கு பயன்பெறக்கூடிய வகையில் அவற்றை வைத் திருக்கிறார்கள் என்று எங்களால் மனதைத் தொட்டு சொல்ல முடி யாது.
இன்றைய போக்கில் நாம் விவசாயத்துறைக்கு காட்டி வரும் ஆர்வம் குறைய ஆரம்பித்தால், எதிர்காலத்தில் இலங்கை நெல்லையும், உண வுத்தானியங்களையும் உப உணவுப் பொருட்களையும் வெளிநாடுக ளில் இருந்து தான் இறக்குமதி செய்ய வேண்டியிருக்கும்.
இன்றைய நகநாகரிக உலகில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்கள் தங்களைப் பற்றி மாத்திரம் சிந்தித்துக் கொண்டு, வாழ்க்கையை ஆனந்தமாக நட த்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் எதிர்கால சந்ததியைப் பற்றி சிந்திப்பதே இல்லை. அதனால் தான் இன்னும் நூற்றாண்டு கால த்தில் உலகத்தில் உணவுக்குப் பஞ்சம் என்று நிபுணர்கள் இப்போது அபாய அறிவித்தலை விடுத்துள்ளார்கள்.
காலம் கடந்துவிட்ட போதிலும், நாம் எமது பண்டைய மன்னர்கள் மற் றும் எமது மூதாதையர்கள் காட்டிய வழியில் சென்று, எங்கள் நாட்டில் விவசாயத்துறையை மேலோங்கச் செய்வதற்காக எமது நீர்ப்பாசனக் குளங்கள், வாவிகள் மற்றும் நீர்த்தேக்கங்களை கட்டிகாப்பது மிகவும் அவசியமாகும்.
