உதுமானிய சாம்ராஜ்யத்தின் ஆளுமை மிக்கமன்னர் சுல்தான் அப்துல் ஹமீத் (ரஹ்)


மர்லின் மரிக்கார்
சுல்தான் இரண்டாவது அப்துல் ஹமீத் (ரஹ்) அவர்களின் 92வது நினைவு தினத்தின் (10.02.2010) நிமித்தம் இன்று இக்கட்டுரை பிரசுரமாகின்றது.
சுல்தான் இரண்டாவது அப்துல் ஹமீத் (ரஹ்) உதுமானிய சாம்ராஜ்யத்தின் 34வது கலீபா ஆவார். இவர் 1842ம் ஆண்டு செப்டெம்பர் மாதம் 21ம் திகதி சுல்தான் அப்துல் மஜீதுக்கு மகனாகப் பிறந்தார். இவருக்கு ஏழு வயதாகும்போது அவர் தாயை இழந்தார். சொற்ப காலத்தில் தந்தையும் வபாத்தானார். 
இருந்த போதிலும் அவர் அறபு, பாரசீகம், துருக்கி ஆகிய மொழிகளில் கற்று, அம்மொழிகளைச் சரளமாகப் பேசக்கூடியவராக விளங்கினார்.
இவ்வாறான சூழ்நிலையில் 1876ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 31ம் திகதி இவர் உதுமானிய சாம்ராஜ்யத்தின் 34வது மன்னராகப் பதவியேற்றார். அப்போது அவருக்கு வயதும் 34 ஆகும்.
இதே காலப் பகுதியில் உதுமானிய சாம்ராஜ்யம் சரிவையும், வீழ்ச்சியையும் நோக்கி வேகமாக நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. சாம்ராஜ்யத்தின் கடன் பளு எல்லைமீறி இருந்தது.
இந்தக் காலப் பகுதியில் யூதர்கள் தங்களுக்கென தனியான நாடொன்றை அமைத்துக்கொள்ளும் திட்டத்தை வகுத்து அதற்கான முயற்சிகளையும் தொடங்கி இருந்தனர். இவர்கள் தங்களுக்கான நாட்டை அன்றைய உதுமானிய சாம்ராஜ்யத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்த பலஸ்தீனில் அமைத்துக்கொள்ளுவதற்கும் திட்டமிட்டிருந்தனர்.
இவ்வாறான சூழலில்தான் சுல்தான் அப்துல் ஹமீத் (ரஹ்) மன்னராகப் பதவியேற்றார். காலா காலமாக நாடற்று அலைந்து திரியும் யூதர்களுக்கு பலஸ்தீனில் நாடு அமைப்பது என்ற திட்டத்தை அறிந்ததும் மன்னர் அதிர்ந்துபோனார். இந்த திட்டத்தை அவர் எதிர்கொண்ட விதம் அலாதியானது. அதனால் அவர் வரலாற்றில் அழியாத் தடம்பதித்த மனிதராக விளங்குகிறார்.
அன்று 1901ம் ஆண்டு ஆரம்பமாகி சொற்ப நாட்கள் தான் நகர்ந்து இருக்கும். யூத வங்கியியலாளரான மிஷ்ராய் க்ரோசோமோவும் இன்னும் இரு செல்வாக்கு மிக்க யூதத் தலைவர்களும், சுல்தான் அப்துல் ஹமீதை சந்தித்துக் கலந்துரையாடவென துருக்கியின் தலைநகருக்கு வருகை தந்தனர். நாடற்று அலையும் யூதர்களுக்கென தனியான நாடு அமைக்கும் திட்டத்தை மன்னரிடம் முன்வைத்து அது தொடர்பாகப் பேரம் பேசும் நோக்கிலேயே அவர்கள் வந்தனர்.
தங்களது வருகையின், நோக்கத்தை யூதத் தலைவர்கள் உதுமானிய மன்னருக்கு பிரதிநிதியொருவர் ஊடாகத் தெரியப்படுத்தினர். அதாவது அரசாங்கத்தின் எல்லா கடன்களையும் திருப்பி செலுத்துவதற்கும், உதுமானிய சாம்ராஜ்யத்தின் சுபீட்சத்திற்காக வட்டியின்றி 35 மில்லியன் தங்க லிரா நிதியை வழங்கவும், உதுமானிய ராஜ்யத்திற்கென கடற்படையொன்றை கட்டியெழுப்பித் தரவும் நாம் தயாராக இருக்கிறோம்.
இதற்கு பதிலாக, ‘யூதர்கள் விரும்பும் எந்த நேரத்திலும் பலஸ்தீனுக்கு செல்லுவதற்கும், அங்குள்ள புனித ஸ்தலங்களை தரிசிப்பதற்கும் இடமளிக்க வேண்டும். அத்தோடு யூதர்கள் வாழும் இடங்களில் குடியிருப்புக்களை அமைப்பதற்கும், ஜெரூஸலத்திற்கு அருகில் புதிய குடியிருப்புக்களை நிர்மாணிக்கவும் அனுமதிக்க வேண்டும். இவற்றையே நாம் எதிர்பார்க்கின்றோம்’ என்றும் யூதத் தலைவர்கள் குறிப்பிட்டனர்.
இவர்களது திட்டத்தை அறிந்துகொண்ட சுல்தான் அப்துல் ஹமீத் அவர்களைச் சந்திப்பதற்கு மறுத்துவிட்டார். அத்தோடு தம்மைச் சந்திக்க வந்த யூதத் தலைவர்களுக்கு தமது அரசாங்க முக்கியஸ்தரான தஹ்ஸின் பாஷா மூலம் தமது பதிலையும் கூறி அனுப்பி வைத்தார்.
‘நாகரிகமற்ற அந்த யூதர்களுக்குச் சொல்லுங்கள். உதுமானிய அரசாங்கத்தின் கடன் வெட்கத்திற்குரிய ஒரு விடயமல்ல. பிரான்ஸ¤க்கும் கடனிருக்கிறது. அது எவ்வாறு அவர்களைப் பாதிக்கவில்லையோ, அதுபோலவே இதுவும்.’
“இஸ்லாமிய சாம்ராஜ்யத்தின் இரண்டாவது கலீபாவான உமர் (ரலி) ஜெரூஸலம் நகரை கையேற்றது முதல் அது இஸ்லாமிய பூமியின் ஒரு அங்கமாகிவிட்டது. இந்தப் புனித பூமியை யூதர்களுக்கு விற்று மக்கள் என் மீது வைத்துள்ள நம்பிக்கைக்கும், சுமத்தி இருக்கும் பொறுப்புக்கும் துரோகமிழைத்து வரலாற்றில் வெட்கக் கேடான ஒரு மனிதனாக ஆகிவிட நான் விரும்பவில்லை”.
‘யூதர்கள் அவர்களது பணத்தை வைத்துக்கொள்ளட்டும். இஸ்லாத்தின் எதிரிகளுடைய பணத்தால் எழுப்பப்படுகின்ற கோட்டைகளுக்குள் ஒழிந்துகொள்ளுபவர்களல்லர் உதுமானியர்கள்”.
‘யூதர்களை உடனடியாக இங்கிருந்து வெளியேறிவிட வேண்டும் என்றும் அவர்கள் மீண்டும் தம்மைச் சந்திப்பதற்கு ஒருபோதும் வரக்கூடாது’ என்றும் சொல்லி அனுப்புமாறு கூறி அனுப்பினார் மன்னார் சுல்தான் அப்துல் ஹமீத் (ரஹ்).
மன்னரின் இந்த பதிலை அறிந்ததும் யூதத் தலைவர்கள் அங்கிருந்து வெளியேறினர். என்றாலும் அதேயாண்டின் (1901) பிற்பகுதியில், யூதர்களுக்கு தனி நாடு உருவாக்கப்பட்ட வேண்டும் என்ற சிந்தனையின் மூல கர்த்தாவான தியேடர் ஹேஸ்ல் சுல்தான் அப்துல் ஹமீதை சந்திக்கும் நோக்கில் ஸ்தான்பூலுக்கு வந்தார். அவரையும் சந்திப்பதற்கு சுல்தான் அப்துல் ஹமீத் மறுத்துவிட்டார். தமது பிரதிநிதி ஊடாக ஹேஸ்லுக்கு மன்னர் இவ்வாறு கூறி அனுப்பினார்.
‘டாக்டர் ஹேஸ்லுக்குச் சொல்லுங்கள். அவருடைய திட்டத்தைத் தொடர்ந்தும் முன்னெடுக்க வேண்டாம்’ என்று.
இந்த நாடு (பலஸ்தீன்) எனக்குச் சொந்தமானதல்ல. அது முழு முஸ்லிம்களுக்குமுரிய தேசம். அதில் ஒரு கைபிடி அளவைக் கூட நான் யாருக்கும் கொடுக்க முடியாது. இந்தத் தேசத்திற்காக இஸ்லாமிய நாடுகள் புனித யுத்தம் புரிந்து தமது இரத்தத்தை நீராக ஓடவிட்டிருக்கிறார்கள்.
‘யூதர்களிடம் மில்லியன் கணக்கில் பணம் இருக்கலாம். இஸ்லாமிய கிலாபத் ஆட்சி என்றாவது ஒரு நாள் அழிக்கப்பட்டால் எந்த விலையும் கொடுக்காமல் அவர்கள் (யூதர்கள்) பலஸ்தீனைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம். ஆனால் நான் உயிருடன் இருக்கும் வரையும் அது நடக்காது’.
‘பலஸ்தீன் என்ற இஸ்லாமிய பூமி துண்டாடப்பட்டு அதிலொரு பகுதி யூதர்களுக்குக் கொடுக்கப்படுவதைக் காண்பதை விடவும் என்னுடைய உடம்பில் ஒரு வாள் ஏற்றப்படுவதையே நான் காணவிரும்புகிறேன். நாம் உயிருடன் இருக்கும் போதே நமது உடல்கள் துண்டாடப்படுவதற்கு நாம் ஒருபோதும் இடமளிக்க மாட்டோம். அதனால் இவை எதுவும் நடக்காது’ என்றும் சுட்டிக்காட்டியிருந்தார் சுல்தான்.
சுல்தான் அப்துல் ஹமீதின் இந்த பதில் தொடர்பாக தனது டயரிக் குறிப்பில் தியேடர் ஹேஸ்ல் இவ்வாறு குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.
‘அவர் (சுல்தான் அப்துல் ஹமீத்) முஸ்லிம்களின் அமானிதமான பலஸ்தீனில் ஒரு சிறு பகுதியைக் கூட விட்டுத் தருவதைப் பார்க்கிலும் தனது உடல் கண்டம், துண்டமாக ஆக்கப்படுவதையே தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டார்.
இவ்வாறு சுல்தான் அப்துல் ஹமீத் பலஸ்தீன் விவகாரத்தில் உறுதியான நிலைப்பாட்டில் தெளிவாக இருந்தார்.
அதனால் அவரைப் பணத்தையும், ஆசை வார்த்தைகளையும் காட்டி யூதத் தலைவர்களால் ஏமாற்ற முடியாமல் போனது. இவ்வாறான நிலையில் தான் யூதர்கள் தமது திட்டத்தை பிரித்தானியாரிடம் எடுத்துக்கூறி அவர்கள் ஊடாக தங்கள் கனவை நனவாக்கிக்கொள்ளும் கொள்ளும் முயற்சிகளை ஆரம்பித்தனர். இந்தச் சூழலில் சுல்தான் அப்துல ஹமீத்ii (ரஹ்) தனது 75 வயதில் 1918ம் ஆண்டு பெப்ரவரி மாதம் 10ம் திகதி வபாத்தானார். இன்னாலில்லாஹி...
அன்னாரின் ஆளுமையும், திட்ட உறுதியும் முழு முஸ்லிம் சமுதாயத்திற்குமே முன் மாதிரியாக விளங்குகின்றது. அவர் யூதர்களின் பணத்திற்காகவும், பசப்பு வார்த்தைகளுக்காகவும் சோரம் போகாதவர் என்றால் மிகையாகாது.
