எம்மை நல்லவர்களாக்க வேண்டும்!


நம்மைச் சூழ்ந்துள்ள எதிர்ப் புகளையும் முரண்பாடு களையும் அகற்றிவிட்டு வாழ்வில் நாம் முன்னேறிச் செல்வதற்கு வேறு எந்த ஒரு முயற்சியும் செய்ய வேண்டியது இல்லை. நம்மைச் சுற்றிலும் உள்ள மற்றவர்கள் நமக்கு இடையூறு செய்யாவண்ணம், அவர்களை நம் வசப்படுத்துவதற்கு வேறு எந்த ஓர் உத்தியையும் கையாள வேண்டியது இல்லை. நம்மிடத்தே உள்ள தீயகுணங்களை முயன்று ஒழித்துவிட்டு நற்குணங்களை முயன்று வளர்த்துக்கொண்டால், அது ஒன்றே மோதுமானது.
நம்மிடம் உள்ள தீயகுணங்கள் தாம் சூழ்நிலையில் எதிர்ப்புகளையும் இடையூறுகளாகவும் பிரதிபலித்துக் காட்சியளிக்கின்றன. நமது தீய குணங்கள் எந்த அளவுக்கு ஒழிக்கப் படுகின்றனவோ, அந்த அளவுக்கு நமக்குள்ள இடையூறுகளும் எதிர்ப் புகளும் தாமாகவே மறைந்துவிடும் என்பதில் சிறிதும் ஐயமில்லை.
அவ்வாறே நமது நற்குணங்கள்தாம் நம்முடைய சூழ்நிலையின் ஆதரவுகளாகவும் அணுகூலங்களாகவும் பிரதிபலித்துக் காட்சியளிக்கின்றன. அந்த நற்குணங்களை நாம் எந்த அளவுக்குப் பாடுபட்டு வளர்த்துக் கொள்கிறோமோ, அந்த அளவுக்கு இயற்கையும் மனிதர்களும் நமக்குத் துணை நிற்பவர்கள் என்பதைச் சொல்ல வேண்டியதில்லை.
இயற்கையும் மனிதர்களும் நம்மை எதிர்க்கும் போதுதானே நம்மைத் துன்பங்களும் தொடர்கின்றன. அந்த எதிர்ப்பு மறைந்துவிட்டால், அவை தாமாகவே விலகிவிடும் அல்லவா?
ஆகையால், ஆபத்துக்கள், சோதனைகள், துன்பங்கள், துயரங்கள், இடுக்கண்கள் இவற்றில் எல்லாம் சிக்கிக் கொள்ளாமல் நாம் விடுதலை பெற வேண்டுமாயின் அதற்கு வழி ஒன்றே ஒன்றுதான்; அதாவது நம்மை நல்லவர்களாக்கிக் கொள்வதற்கு, நம்மிடத்தே நற்பண்புகளை வளர்த்துக் கொள்வதற்கு, நாம் அயராது பாடுபட வேண்டும்.
தீய குணங்கள் நம்மிடம் எப்படி உருவாகின்றன என்பதையும் சற்று எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.
