அரச சேவையில் இரு 
மொழி அமுலாக்கம். 
சந்தர்ப்பங்களும் சவால்களும 
 
இலங்கையில் அரச கரும மொழிகள் 
ஆணைக்குழுவின் முன்னைநாள் 
தவிசாளர்களில் ஒருவரான திரு. 
ராஜர கொல்லுரே‚ இலங்கையில் 
மொழி உரிமைகளை உறுதிப்படுத்தும் 
செயற்பாட்டின் சிக்கலான தன்மையை 
இக்கட்டுரை மூலம் தெளிவாக எடுத்துக் 
கூறுகிறார். அரச சேவையில் இரு மொழி 
அமுலாக்கம் தொடர்பாக எதிர்நோக்க 
வேண்டிய சவால்களைப் பற்றியும் பெற்ற 
வெற்றிகளைப் பற்றியும் அவருடைய 
கவனம் ஈர்க்கப்பட்டுள்ளது. இக்கட்டுரை 
“இலங்கையின் மொழி உரிமைகள் தமிழ் 
மொழி அரச கரும மொழியாக அமுலாக்குதல்” 
என்ற நூலில் இருந்து இக்கட்டுரை 
வரையப்பட்டுள்ளது. 
அரச கரும மொழிகள் ஆணைக்குழுவின் 
மூலம் முன்வைக்கப்பட்ட பரிந்துரைகளை 
துரிதமாக நிலைநாட்டுவதன் மூலம் 
இலங்கையில் 15 ஆண்டுகளுக்குள் இரு 
மொழி நிர்வாக முறைமையை வழங்க முடியும் 
என திரு. ராஜர கொள்ளுரே கூறுகிறார். 
2008ம் ஆண்டில் இக்கட்டுரை மூலம் அவர் 
இதனை எதிர்வு கூறுகிறார். 
இங்கு நான் அரச கரும மொழிகள் 
ஆணைக்குழுவைப் பற்றி நீண்ட விரிவுரை 
நிகழ்த்த விரும்பவில்லை. நான்கு 
குறிக்கோள்களை அடிப்படையாகக் 
கொண்டே அரச கரும மொழிகள் 
ஆணைக்குழுவை அமைக்கப்பட்டது. 
முதலாவது : அரச கரும மொழிகள் 
பற்றி சட்டங்கள் தயாரிக்கும் போது 
அரசியலமைப்போடு மேற்படி சட்டங்கள் 
ஒத்திசைவாக அமைந்துள்ளனவர 
எனக் கண்காணித்தல். இரண்டாவது : 
அரசியலமைப்பின் 4ம் அத்தியாயத்தில் 
மொழி தொடர்பான (அரச கரும மொழிகள்) 
பயன்பாட்டுத் தேவை. அது தொடர்பாக 
மேற்கொள்ள வேண்டிய நடவடிக்கைகள். 
மூன்றாவது : அரச கரும மொழிகளுக்கு 
உரிய இடத்தையும் சமத்துவத்தையும் 
வழங்குவதற்கு அரச கரும மொழிகள் 
ஆணைக்குழு மேற்கொள்ள வேண்டிய 
நடவடிக்கைகள். நான்காவது: மொழி 
உரிமைகள் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகும் 
போது அதற்குரிய நடவடிக்கைகளை 
மேற்கொள்ளுதல். என்பன 
ஆணைக்குழுவின் குறிக்கோள்களாகும். 
அரசியலமைப்பின் எை வது 
அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்பட்டவாறு 
அரச கரும மொழிகளின் அந்தஸ்து 
மற்றும் சமத்துவம். அதே சமயம் அவற்றை 
அமுல்படுத்தும் போது இருக்க வேண்டிய 
உரிமைகள் என்பன தெளிவாகக் 
கூறப்பட்டுள்ளன. இங்கு சில விடயங்களில் 
மேலும் தெளிவினை ஏற்படுத்துவதும் 
மேம்படுத்துவதும் பிரச்சினைக்குரியது. 
அல்லது. எவ்வாறாயினும் 
அரசியலமைப்பில் உள்ளடக்கப்பட்ட 
நிபந்தனைகள் அவற்றின் நடைமுறைப் 
பயன்பாட்டிற்கும் இடையே குறிப்பிடத்தக்க 
இடைவெளி காணப்படுகின்றது. இதனை 
வலியுறுத்த வேண்டியுள்ளது. 
அரச கரும மொழிகள் ஆணைக்குழுவின் 
பரிந்துரைகள் 
 
2005ம் ஆண்டு அரச கரும மொழிகள 
ஆணைக்குழுவின் பரிந்துரைகளுக்கு 
ஏற்புடைய நிபந்தனைகள் அரச கரும 
மொழிக்கொள்கையை நிலைநாட்டுவதில் 
விசேட இடத்தைக் கொண்டுள்ளது. இந்த 
நிபந்தனைகள் ஊடாபகத் தற்போது உள்ள 
நிலமைகளை ஆழமாக பகுப்பாய்வு செய்ய 
வேண்டும். ஏற்கனவே நடைமுறையிலுள்ள 
சிக்கல்களுக்கு தீர்வு காணும் வரையிலான 
விடயங்களை உரிய முறையில் எவ்வாறு 
ஸ்தாபிக்கப்பட வேண்டியுள்ளது என்பது கவனஞ் 
செலுத்த வேண்டும். 
ஏனைய விடயங்களைப் பற்றி 
கவனத்திற் கொண்டு அரச கரும 
மொழிகள் ஆணைக்குழுவின் 
பரிந்துரைகள் முன்னோக்கிய பயணப் 
பாதையை எடுத்துக் காட்டுகிறது. 
நாடு பூராவும் சகல மட்டங்களிலும் 
இரு மொழிகளிலும் நிர்வாகத்தை 
நடத்துவதற்கு உறுதுணையாக 
இருப்பதே‚ இந்நிபந்தனைகளின் 
குறிக்கோளாகும். அரசியலமைப்பின் 
ஐஏம் அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்படும் 
நிபந்தனைகளுக்கு அமைவாக 
ஒருவர் வேறு தீர்விற்கு வர முடியாது. 
2005 பரிந்துரைகளுக்கு ஏற்ப 
நிபந்தனைகளை அரச தரப்பினரும் 
சிவில்சமூகத் தரப்பினரும் மிகச் சிறப்பாக 
ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர் என்பதை 
அரச கரும மொழிகள் ஆணைக்குழு 
மகிழ்ச்சியுடன் அறிவிக்கிறது. 
 
அரச சுற்றுநிருபங்கள் 
அரச தரப்பினரைப் பொறுத்தவரை 
அரச கரும மொழிகள் ஆணைக்குழுவின் 
இரண்டு முக்கிய பரிந்துரைகளை அரசு 
ஏற்று அங்கீகரித்துள்ளது. 
ழூ 2007 முதல் அரச சேவையை 
புதிதாக இணைந்துகொள்ளும் 
அைைனவரும் தமது இரண்டாவது அரச 
கரும மொழியில் தேர்ச்சி பெற்றிருக்க 
வேண்டும். அல்லது குறிப்பிட்ட கால 
எல்லைக்குள் தமது அரச கடமைகளைச் 
செய்யக்கூடியவாறு குறிப்பிட்ட மொழியில் 
தேர்ச்சி பெற வேண்டும். 
ழூ தமது கடமைகளை முன்னெடுத்துச் 
செல்வதாக 2வது அரச கரும மொழியை 
அறிந்திருக்க வேண்டும் என்பதேர அரச 
ஊழியர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டு்ள்ளது. 
நியாயமான மட்டத்தில் உயர்த்தப்பட 
வேண்டும். 
2007ம் ஆண்டு 3 மற்றும் 7 ஆகிய 
பொது நிர்வாக சுற்றறிக்கைகளை 
நம்பகத் தன்மை வாய்ந்தவாறு நிறுவ 
முடியும் என எதிர்பார்க்கின்றோம். 
இந்நடவடிக்கையின் ஆரம்பக் கட்டத்தில்‚ 
அதாவது அரசியலமைப்பிற்கான 13வது 
திருத்த்தின் பின்னர் உரிய முறையில் 
அவை நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டிருப்பின் 
இன்று நாம் எதிர்நோக்கும் பாரதூ 
ரமான விளைவுகளை எதிர்நோக்க 
வேண்டியிருக்காது. 
எவ்வாறாயினும் பொது நிர்வாகச் 
சுற்றறிக்கைகளை வெளியிடுவதும் 
அவற்றை நிறுவி அமுல்படுத்துவதும் 
வித்தியாசமான நடவடிக்கைகளாக அவை 
அமையும். உதாரணமாக ஜனாதிபதி 
பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க 1979-06- 
30 ம் திகதி வெளியிட்ட அரச கரும 
மொழிக் கொள்கையை ஸ்தாபித்தலும் 
அது தொடர்பான சுற்று நிருபத்தின் 
செயலாளர்கள்‚ திணைக்களத் 
தலைவர்கள் அவற்றை உரிய முறையில் 
அமுல்படுத்தவில்லை. அதே சமயம் 
கவனத்திற்கொள்ளப்படாத வேறு பல 
அரச பொது நிர்வாககக் சுற்றறிக்கைகள் 
பின்வருமாறு: (பொது நிர்வாகச் 
சுற்றறிக்கை இல. 36ு92 மற்றும் பொது 
நிர்வாகச் சுற்றரிக்கை இலக்கம் 28ு97) 
 
இச்சுற்றரிக்கையின் செயற்பாடு 
காலத்தோடு தொடர்புடைய 
பிரச்சினையாகும். எனது நம்பிக்கையின்படி 
இத்தகைய ஸ்தாபிப்பிற்காக சிவில் சமூகச் 
செயற்பாட்டாளர்கள் செயற்பாட்டு ரீதியில் 
நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். 
அரசியலமைப்பின் 18 (4) 
உறுப்புரையில் குறிப்பிட்டுள்ள படி 
நிபந்தனைகளை நிலைநாட்டுவதற்கு அரசு 
அரசியலமைப்பு ரீதியான மேற்கூறிய 
நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள 
வேண்டும். 
(இந்த விசேட ஏற்பாடுகளை 
அமுலாக்குவதற்கான 
சகல அதிகாரங்களும் 
பாராளுமன்றத்திற்குரியது) 
மனித வளங்களின் பற்றாக்குறை 
இரு அரச கரும மொழிகளில் 
அரச நிர்வாகத்தை நடத்தும் போது 
எதிர்கொள்ளும் பாரதூரமான 
பிரச்சினை போதியளவு மனித வளங்கள் 
இன்மையாகும். அதாவது தமது 
கடமைகளை செவ்வனே செய்யும் 
மட்டத்திற்கு இரு மொழி அறிவு கொண்ட 
அரசாங்க ஊழியர்களின் பற்றாக்குறை மிக 
அதிகமாகும். 
தற்போது வடக்கு கிழக்கு 
மாகாணங்களுக்கு வெளியே வாழும் தமிழ் 
பிரஜைகள் தாம் வாழும் மாகாணங்களில் 
தனது மொழியில் அரச சேவையைத் 
திருப்திகரமான முறையில் பெற 
முடியாதுள்ளது. அதே போல வடக்குக் 
கிழக்கு மாகாணங்களில் எண்ணிக்கையில் 
சிறுபான்மையினராக வாழும் சிங்கள 
மக்களும் அரச தேவைகளை 
அம்மாகாணங்களில் திருப்திகரமான 
முறையில் நிறைவேற்றிக்கொள்ள 
முடியாத நிலையே உள்ளது. எனினும் 
வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களுக்கு 
வெளியே 61 வீதமாக வாழும் தமிழ் 
மக்களின் நிலை சிங்கள மக்கள் 
எதிர்நோக்கும் பிரச்சினைகளை 
விடப் பாரதூரமானவை 2002ம் 
ஆண்டு சனத்தொகை புள்ளிவிபரத் 
திணைக்களத்தின் ஆய்வுக்கமைய 
தமிழ் மொழியில் கருமமாற்றும் அரச 
உத்தியோகத்தரின் எண்ணிக்கை 8.31 
வீதமாகும். இது முழுத் தமிழ் மக்களோடு 
ஒப்பு நோக்கும் போது 26 வீதமாகும். 
இது இப்பிரச்சினையின் ஆரம்பம் என்றே 
கருதவேண்டியுள்ளது. தேசிய ரீதியாக 
தமிழ் மக்களின் 100 சதவீதத்தோடு 
சமாந்தரமாக தமிழ் மொழியைப் 
பேசுபவர்கள் அரச சேவையில் 
ஈடுபட்டிருப்பின் நிலைமை வித்தியாசமாக 
இருக்கும். பின்வரும் அட்டவணை 
மூலம் 2006ம் ஆண்டு பல்வேறு அரச 
துறைகளிலும் சேவையில் ஈடுபட்டிருந்த 
ஊழியர்களின் தமிழ் ஆங்கில மொழி 
அறிவை பின்வருமாறு வகைப்படுத்தலாம். 
