தவக்காலத்தின்பொருள் கூறும்தியாக வேதனை


மீண்டும் ஒரு தவக்காலத்திற்கு ஆயத்தமாகிறோம். ஆண்டவர் நம்மீது வைத்துள்ள அளவற்ற அன்பினால் அவர் ஏற்றுக் கொண்ட வேதனையை நாம் ஒரு சிறிதாவது நமது உடலில் ஏற்றுக் கெண்டு கிறிஸ்துவில் மேல் நமக்கிருக்கும் அன்பை எண்பிக்கும் ஒப்பற்ற வாய்ப்பு தான் தவக்காலம். கிறிஸ்து நமக்காகத் தம் உயிரைக் கொடுத்தார். 
இதனால் அன்பு இன்னதென்று அறிந்து கொண்டோம் என்கிறார். இயேசுவின் அன்புச் சீடர் (1 யோவா 3:16) அந்த அன்பை நாம் திருப்பித்தர வேண்டியது வெறும் பேச்சில் அல்ல, செயலிலும் உண்மையிலும்தான்.
அன்பின் அடையாளம் தான் தியாகம். அன்பினால்தான் ஆண்டவர் தியாகம் செய்தார். வேதனையை ஏற்றுக் கொண்டார். தியாகம், ஆம் மாபெரும் தியாகம் ஷிaணீriஜீiணீலீ! தூய்மையாக்குவது என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். ஒவ்வொருவரும் தங்களைத் தூய்மையாக வைத்திருக்கத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் (1தெச 4:4)
உபவாசம், செபம், தான தர்மம் செய்தல் ஆகியன தூய்மைக்கான வழிகளாகும். இறைவனோடு இணைந்திருப்பதுதான் உபவாசம். தங்களுடைய மறைத்தூதுப் பணியைத் தொடங்குவதற்கு முன் மோசேயும் இயேசுவும் நாற்பது நாள்கள் நோன்பிருந்தார்கள். அதாவது அவர்கள் தந்தையாம் இறைவனோடு ஒன்றித்திருந்தார்கள் என்று பொருள். 
நமது வாழ்வும் ஊழியம் செய்வதற்காகத்தான். அதற்கான வல்லமை கிடைக்க நாமும் உபவாசம் எடுத்து செபிக்க வேண்டும். உணவு உண்ணாதிருப்பது மட்டுமல்ல உபவாசகம். இயேசு கிறிஸ்துவிடமிருந்து நம்மை விலகச் செய்யும் அனைத்தையும் கைவிடுவதும் உபவாசம்தான்.
மற்றவர்களைப் பற்றி தவறான எண்ணம் நமக்குக் கூடாது. மனத்தாழ்மையோடு மற்றவர்களை உங்களிலும் உயர்ந்தவராகக் கருதுங்கள். கிறிஸ்து இயேசு கொண்டிருந்த மனநிலையே உங்களிலும் இருக்கட்டும் (பிலி 2:3,5)
இயேசுவோடு இருந்த போது சீடர் நோன்பிருக்கவில்லை. இதைத் திருமுழுக்கு யோவானின் சீடர் விமர்சித்த போது ஆண்டவர்.
மணமகன் தங்களோடு இருக்கும் வரை மணவிருந்தினர்கள் துக்கம் கொண்டாட முடியுமா? மணமகன் அவர்களை விட்டுப் பிரியவேண்டிய காலம் வரும். அப்போது அவர்களும் நோன்பு இருப்பார்கள், என்றார் (மத் 9:15) பாவம் செய்வதால் இயேசுவோடுள்ள ஐக்கியம் இல்லாமல் போகிறது. அப்படி ஒன்றிப்பு இழப்பானவர்கள் கண்டிப்பாக நோன்பிருக்க வேண்டும். அப்போது இறை அன்பைத் துய்த்துணர இயலும்!
இதய மாற்றம் ஏற்பட வேண்டிய காலம்தான் தவக்காலம். இதை இறைவாக்கினர் யோவேல் அழகாக எடுத்துக் கூறுகிறார். இப்பொழுதாவது உண்ணா நோன்பிருந்து, அழுது புலம்பிக் கொண்டு உங்கள் முழு இதயத்தோடு என்னிடம் திரும்பி வாருங்கள். நீங்கள் உங்கள் உடைகளைக் கிழித்துக் கொள்ள வேண்டாம். 
இதயத்தைக் கிழித்துக் கொண்டு உங்கள் கடவுளாகிய ஆண்டவரிடம் திரும்பி வாருங்கள் (2:12-13) முழு இதயம் என்பது நிறைவான இதயமாகும். அது இயேசுவின் திரு இதயத்தைப் போன்றது. அதில் அன்பும் பரிவும் மட்டும் தான் காணப்படும். உங்கள் விண்ணகத் தந்தை நிறைவுள்ளவராய் இருப்பது போல நீங்களும் நிறைவுள்ளவர்களாய் இருங்கள் என்கிறார் ஆண்டவர் இயேசு. (மத் 5:48)
தூய ஆவியானவரின் அருட்கொடைதான் நிறைவு. இயேசு நிறைவுள்ளவராக இருந்தார் இருந்தும் அவர் நாற்பது நாள் இரவும் பகலும் நோன்பிருந்தார். அதுவும் தனிமையில் பாலை நிலத்தில் ஏனென்றால் அவர் மனிதராகவும் இருந்தார். உண்ணாமல் இருப்பதால் மட்டும் உண்ணா நோன்பாகாது. 
அது பட்டினி இருப்பதுதான். பட்டினி இருந்து அன்பு செய்வதுதான் தவம், அதுதான் உபவாசம். பசித்தோர்க்கு உங்கள் உணவைப் பகிர்ந்து கொடுப்பதும் தங்க இடமில்லா வறியோரை உங்கள் இல்லத்திற்கு அழைத்து வருவதும், உடையற்றோரைக் காணும் போது அவர்களுக்கு உடுக்கக் கொடுப்பதும் உங்கள் இனத்தாருக்கு உங்களை மறைத்துக் கொள்ளாதிருப்பதும் அன்றோ நான் விரும்பும் நோன்பு (எசா 58:7) அதாவது தேவையில் இருப்பவர்களுக்கு நாமே வலிந்து சென்று உதவி செய்ய வேண்டும். 
கடமை செய்யாமல் இருக்கக் கூடாது. அதற்கான வலிமையை இறைவனி டமிருந்து பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும். இதயத்தில் இறைவனைக் குடி வைப்போம். அப்போது தவக்கால தியாக வேதனைகள் நம்மை விண்ணரசுக்கு உரியவர் ஆக்கும் இது உறுதி!
பேராசிரியர் 
ஜோசப்...
