திருப்பலி எனும் உன்னத ஆராதனை; 
இறைவனைத் தேடும் மனித தாகம்


இறைவனை நாம் எப்போது காண்போம் என்பதே எல்லா மனிதரதும் கேள்வி. பரிசுத்த வேதாகமத்தின் திருப்பாடல்களில் தாவீது அரசர் மனித எண்ணத்தை மிக அழகாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
கலைமான் நீரோடைகளுக்காக ஏங்கித் தவிப்பது போல் கடவுளே என் நெஞ்சம் உமக்காக ஏங்கித் தவிக்கின்றது. என் நெஞ்சம் கடவுள் மீது, உயிருள்ள இறைவன் மீது தாகம் கொண்டுள்ளது. எப்பொழுது நான் கடவுள் முன்னிலையில் வந்து நிற்கப் போகிறேன்? என்கிறது அத்திருப்பாடல்.
இறைவனைக் காண வேண்டும் என்ற மனிதரின் விருப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக இறைவன் தாமே மனிதனாக மண்ணில் வந்து பிறந்தார். இயேசுவின் வடிவில் இறைவன் மனிதரில் குடிகொள்ள, மனிதரிடையே வாழ, மனிதன் சுவைத்துணர, தொட்டுணர திவ்விய நற்கருணை வடிவில் திருவருட் சாதனமானார். அதனால்தான் கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவர்கள் திருப்பலிப் பூசையை ஒப்பற்ற வரப்பிரசாதமாகப் போற்றுகின்றனர்.
இறைப் பிரசன்னத்தை வெளிப்படுத்துவதுதான் திருப்பலிப் பூசை. பழைய ஏற்பாட்டில் இறைவன் மனிதருக்கு அருகில் இருந்தார் (இச. 4:7). மக்களுக்கு மிகவும் நெருங்கிய கடவுளைக் கொண்ட வேறு பேரின்பம் ஏதாகிலும் உண்டா? என்று அவர்கள் கேட்டனர். கடவுள் மக்களுக்கு அருகில் என்று நிலை மாறி, மக்களோடு, மக்களுள் என்ற நிலையை நாம் புதிய ஏற்பாட்டில் காண்கிறோம். 
‘இதோ! உலக முடிவு வரை எந்நாளும் நான் உங்களுடன் இருக்கிறேன்’ என்று சொல்லி ஆண்டவர் விண்ணேற்றம் செய்தார். ‘அவர்களுக்கு ஆசி வழங்கிக் கொண்டிருந்த போதே அவர் அவர்களிடமிருந்து பிரிந்து விண்ணேற்றம் அடைந்தார்’ (லூக். 24:31).
நம்முள் வாசம் செய்பவர் அப்பத்தில் மறைந்திருக்கிறார். உலகெங்கும் நிறைந்திருக்கிறார் (திபா 33:6). ‘ஆண்டவரின் ஆவி உலகை நிரப்பியுள்ளது’ (சாஞா 1:7). ஆண்டவரையும் அவரது ஆற்றலையும் தேட வேண்டுமென்று நாம் திருப்பாடல்களில் வாசிக்கின்றோம் (105:4). இறைப்பிரசன்னம் விரும்பத்தக்கது என்பதை நாம் திபா 84 இல் வாசிக்கின்றோம். ஆண்டவரின் இல்லத்தில் வாழ்நாள் எல்லாம் குடியிருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார் திருப்பாடல்களின் ஆசிரியர். (27).
திருப்பலிப் பூசையில் நாம் இயேசுவின் வாழ்க்கையை பிறப்பு, மறைவான வாழ்க்கை, வெளிப்படையான வாழ்க்கை, துன்பங்கள், சாவு மற்றும் உயிர்ப்பு - தியானிக்கின்றோம். 
ஆனால் திவ்விய நற்கருணை ஆராதனையில் நாம் இயேசுவின் சிலுவைச் சாவைக் குறித்து சிந்திக்கின்றோம். திவ்விய நற்கருணை நாதரான இயேசு உலகம் உயிரைப் பெறுவதற்காக (யோவா. 6:57). நாம் வாழ்வு பெறுவதற்காக (லூக். 22:19). சிலுவையில் பலியான, அப்பத்தில் பிட்கப்படும்இறைவன் ஆவார். 
கடைசி இராவுணவின் போது இயேசு, ‘இது உங்களுக்காகக் கொடுக்கப்படும் எனது உடல்’ என்றார். இது உங்களுக்காகக் கொடுக்கப்படப் போகும் எனது உடல் என்றோ, உங்களுக்காகச் சிந்தப்படப் போகும் இரத்தம் என்றோ சொல்லவில்லை. கொடுக்கப்படும், சிந்தப்படும் என்பது அவர் அப்போதே நமக்காகப் பலியானார் என்பதைக் குறிக்கின்றது.
எனவே, ஆராதனையில் சிலுவைத் துன்பங்களையும், வேதனையிலும் பாவ மன்னிப்பு அளிக்கும் மாபெரும் இரக்கத்தையும் சிந்திக்க வேண்டும். ஆராதனையின் போது நாம் அழிவிலிருந்து அழியாமைக்கு வருகிறோம் (யோவா. 6:23). உலகிலுள்ளவை அனைத்தும் அழிபவை (1யோவா 2:19). அவை தந்தைக்குரியவை அல்ல (1யோவா. 2:15) என்பதைப் புரிந்து கொள்கிறோம். 
அதனால் உலக மோகங்களில் நாட்டம் ஏற்பட்டிருந்தால் அதைக் கைவிட்டு இறைவனிடம் திரும்ப முடிகிறது. எனவே திருப்பாடல் ஆசிரியரோடு சேர்ந்து நம்மாலும், ‘வேற்றிடங்களில் வாழும் ஆயிரம் நாள்களிலும் உம் கோவில் முற்றங்களில் தங்கும் ஒரு நாளே மேலானது’ (திபா 84:10) என்று பாடிப் புகழ முடியும். அவ்வாறு அழியும் மனிதன் அழியாத இறைவனோடு நல்லுறவு கொள்கிறான். இறைவனை நோக்கி வளர்கிறான்.
ஆராதனையில் இறைவன் தாம்அடைக்கலம், பாதுகாவல், அரண், கோட்டை, கேடயம் என்ற விசுவாசம் வளர்கின்றது. இறை அன்பு முழுமையாக ஒரு சிறு அப்பத்தில் நிறைகின்றது. இது மாபெரும் அற்புதமாகும். ஆச்சரியப்படச் செய்யும் இறைப் பிரசன்னமாகும். உலகனைத்தையும் படைத்தவர் அப்பத்தின் வடிவில் நம்முன் வருவது நம்மை திவ்விய நற்கருணையில் நம்பிக்கை கொள்ள வைப்பதற்காகத்தான். 
இயேசு கிறிஸ்து தமது தந்தையிடம் முழுமையான நம்பிக்கை வைத்தது போல் நாமும் இயேசுவிடம் ஆழமான விசுவாசம் கொள்ள வேண்டும். அப்போது துன்பங்களும் துயரஙக்ளும்ஆதவன் முன் பனி போல் மறைந்திடும். ‘உங்கள் கவலைகளையெல்லாம் அவரிடம் விட்டுவிடுங்கள். ஏனென்றால், அவர் உங்கள் மேல் கவலை கொண்டுள்ளார்’ (1பேது. 5:7).
சிலுவையில் பிட்கப்பட்ட இயேசுவின் முன் நாம் ஆராதனையில் இருந்தால் அவர் எவ்வாறு பிறரை மன்னித்தாரோ அதே போல் நம்மாலும் பிறரை மன்னிக்க முடியும். மன்னிப்பு கேட்க முடியும். ‘தந்தையே, இவர்களை மன்னியும், ஏனெனில் தாங்கள் செய்வது என்னவென்று இவர்களுக்குத் தெரியவில்லை’ (லூக். 23:34). இறை அன்பின் நீளம், அகலம், உயரம், ஆழத்தை அறிந்து கொள்ள இயலும். ஏனென்றால் நாம் வேண்டுவதற்கும் நினைப்பதற்கும் மிகவும் மேலாக அனைத்தையும் செய்ய வல்லவர் நம் கடவுள் (எபே. 3;14-20).
திவ்விய நற்கருணை நாதர் தம்மிடம் வரும் அனைவரையும் ஆசீர்வதிக்க வேண்டுமென மன்றாடுகிறேன்.


