போதைப் பொருள் பாவனை அதிகரிப்பை தடைசெய்ய வேண்டும்


ஆசிரியர்எஸ். எல். மன்சூர்
(கல்விமாணி)அட்டாளைச்சேனை
இன்று போதைவஸ்துப் பாவனையானது உலகில் வெறுக்கப்படுகின்ற ஒரு பொருளாக கருதப்பட்டு அதனை உலகிலிருந்து இல்லாமலாக்குவதற்காக அரசுகள் முனைந்து செயற்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்ற வேளையில் ‘உலக போதைப் பொருள் தடுப்பு தினம்’ உலகளவில் அனுஷ்டிக்கப்பட்டு வருகிறது. ஒவ்வொருவருடமும் ஜூன் 26 இல் இத்தினத்தை நினைவுகூர்ந்து, இதனைப்பாவிப்பதன் மூலம் மனிதருக்கு ஏற்படுகின்ற பாதிப்புக்களையும், பிரச்சினைகள் போன்றவற்றையும் ஆய்ந்தறிந்து வெளிக்கொணர்கின்ற அதேவேளை முற்றாக ஒழிப்பதிலும் கவனம் செலுத்தி நாளைய தலைமுறையின ருக்கும் எத்திவைக்கின்ற பாரிய பொறுப்புக்களையும் சுமந்து வருகின்ற ஒரு தினமாகவே இவை கருதப்படுகின்றது எனலாம்.
கடந்த காலங்களில் போதைவஸ்து பாவனையானது வயதானவர்களின் ஒரு போகப் பொருளாக கருதப்பட்டு வந்தாலும் புதிய புதிய வடிவங்களிலும் நாட்டுக்குள் ஊடுருவி, அது பல்வேறு பெயர்களில் உலாவருகின்ற இக்கால கட்டங்களில் சட்டப்படியான விற்பனை நிலையங்களும், சில பொருட்கள் சட்டவிரோதமான பொருட்களாகவும் காணப்படுகிறது. மனிதர்களின் உயிரையே குடிக்கின்ற இப்போதைவஸ்துக்கள் குடும்பத்தையும் அலைக்கழித்து, நாட்டையும் குட்டிச்சுவராக்கி விடுகிறது. உலகின் பல நாடுகளில் சர்வதேச வலைப் பின்னல்களூடாக இப்போதைப் பொருட்கள் விற்பனை செய்யப்படுவதாகவும் கூறப்படுகிறது. எது எப்படியிருப்பினும் இப்போதைவஸ்துக்கள் இன்று மாணவர்கள் மத்தியிலும் வேகமாக பரவி வருகின்ற செய்திகள் நமக்கு ஒரு படிப்பினையை எத்திவைக்கின்றது. அதாவது நாளைய நற்குழந்தைகளாக வளரவேண்டியவர்கள் இன்று இப்பாவனையில் ஈடுபட்டு நோய் நொம்படியுள்ளவர்களையும், உடல் பலவீனர்களையும் அல்லவா நாளைய சமுதாயத்திற்கு தரப்போகின்றன என்பதுதன் உண்மையாகும்.
அண்மையில் அநுராதபுரத்தில் ஒரு பிரபல்யமிக்க பாடசாலையில் மாணவிகள் மது அருந்திய சம்பவத்தை பத்திரிகையில் பார்த்து அறிந்து கொண்டோம். பாடசாலை நேரத்தில் இவ்வாறு மது அருந்துவதானது நினைத்துப் பார்க்கவே முடியாதுள்ளது. இவற்றுக்கு யார் காரணம்? தமது பிள்ளை எங்கு செல்கிறாள். யாருடன் பழகுகிறாள் போன்ற விடயங்களை கவனிப்பது பெற்றோரினது கடமையாகும். பிள்ளைகளை பெற்றோர் ‘மாலை வேளை படிப்பு’ என்கிற பெயரில் அங்கும் இங்கும் அலைந்து திரிவதை நகரப் பகுதிகளில் பரவலாக பார்க்கிறோம். இவ்வாறு செல்பவர்கள் மதுவுக்கு அடிமையாகி, இறுதியில் விபசார விடுதிகளில் இவர்கள் தஞ்சமடைந்து மானமிழந்து போன செய்திகள் பலவும் உலாவருகின்ற இக்கால கட்டங்களில் இவற்றிலிருந்து ஒவ்வொரு பெற்றோரும் தமது பிள்ளைகளின் மீதான பார்வையை செலுத்துதல் அவசியமாகும்.
இந்த நாட்டில் மதிகெட்டழியும் போதைப் பொருட்கள் வரக்காரணமாக இருந்த ஒரு முக்கிய நிகழ்வுதான் இலங்கையின் (1977) திறந்த பொருளாதாரக் கொள்கையாகும். இதன் காரணமாக நாட்டிற்கு பல்வேறு அபிவிருத்திகளும், தொழில் வாய்ப்புக்களும் ஏற்பட்டிருந்தாலும், கட்டுப்பாடில்லாத பொருட்கள், இறக்குமதிகள் இதனை இலகுவாகவே சுண்டியிழுத்திருந்தன. அதாவது பெருமளவில் உல்லாசப் பிரயாணிகள் நாட்டுக்குள் வர, அவர்களின் குறிப்பாக மேற்குலகத்தாரின் சாதாரணமான இப்போதைப் பொருட்களும் அவர்களுடனே வரவேண்டிய கட்டாயத்திற்கு திறந்த பொருளாதாரம் காணரமாக அமைய, 1984 இன் இலக்கம் 13 இன் புதிய சட்டம் போதைப் பொருள்கள் நாட்டுக்குள் வரவும், பாவிப்பது, வைத்திருப்பது தண்டனைக்குறியதாக மாறி, அதிக பட்சத்தண்டனையாக மரணதண்டனையும் விதிப்பதற்கு சட்டம் ஏதுவாக அமைந்தது. மேலும் பள்ளி மாணவர்களின் மீதான போதைப் பொருள்கள், பாவனைக்கு இன்னும் சில காரணங்களையும் முன்வைக்கலாம். சுற்றுலா மையங்கள் என புகழ்பெற்ற இடங்கள், பொழுதுபோக்குக்கு உகந்த இடங்கள் போன்றவற்றில் சில மாணவர்கள் நண்பர்களுடன் உலாவருகின்றபோது இப்பாவனைப் பொருட்களையும் தம்முடன் இனைத்தே வருகின்றனர். இதனை கண்டு கொள்வாரில்லை. சில பெரிய நண்பர்களின் பழக்கமும், உரிய வயதிற்கு மேற்பட்டவர்களுக்கு மாத்திரம் தான் விற்பனை செய்யப்படும் என்பதனையும் தாண்டி விற்பனைக்குள்ள சட்டப்படியான போதைப் பொருட்களை இம்மாணவர்கள் இலகுவாக பெற்று இதுபோன்ற மையங்களிலும், தனிமையான இடங்களிலும் குடிக்கின்ற காட்சியை நாம் பல இடங்களில் பார்க்கிறோம். உண்மையில் இவ்வாறான மாணவர்களின் எதிர்காலத்தை இவர்களோ, இவர்கள் உறவினர்களோ, பெற்றோர்களோ கவலைப்படுவதாய் இல்லை. சில வீடுகளில் பெற்றோருக்குப் பிள்ளையும், பிள்ளைக்கு பெற்றோரும் சிகரட், மதுசாரம் பரிமாறுகின்ற போக்கற்றவர்களும் இருக்கத்தானே செய்கிறார்கள்.
இப்படியானவர்களின் வீடுகளிலுள்ள பிள்ளைகள் வெளியே செல்கின்ற போது அவர்களது நண்பர்களையும் அல்லவா பழக்கிவிடுகிறார்கள். குறிப்பாக போதைப் பொருட்களை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பழகிய ஒருவர் விரைவில் அதற்கு அடிமையாகின்ற ஒரு தன்மையும் அதற்குண்டு. ஆதலால்தான் சிறுவர்கள் உள்ள இடங்களிலும், சிறுவர்களைக் கொண்டும் இதுபோன்ற பாவனைப் பொருட்களை வாங்குவதிலும், குடிப்பதிலும் கட்டுப்பாடுகளை கொண்டிருக்க வேண்டிய பாரிய பொறுப்பு வளர்ந்தோருக்கு உரியதாகும். எவ்வாறுதான் விளம்பரங்களும், நோய்களின் தாக்கம் பற்றி எடுத்துக் கூறியும், தொடர்கின்ற பலர் இருக்கத்தான் செய்கின்றார்கள். அறிஞரான பீல்டிங் அவர்களது பழக்கம் பற்றிய ஒரு குறிப்பில் ‘பழக்கம் ஒரு மனிதனை பல தவறுகளுக்கு அழைத்துச் செல்கிறது. ஆனால் அது எதையும் நியாப்படுத்துவதில்லை’ என்று கூறுகிறார்.
அதனால்தான் பழக்கவழக்கங்கள் போதைக்கு அடிமையாகுவதற்கு எண்ணங்களும் காரணமாக அமைகின்றன. சினிமா படங்களில் வருவதுபோல் உளரீதியான தாக்கங்கள் ஏற்படுகின்றபோது போதைக்கு அடிமையாகி “நான் இருந்தால் என்ன இறந்தால் என்ன’ என்கிற மன உறுத்துதல்களும் மனம் போனபோக்கில் மனதை விடுவதும் உடல், உளநலத்திற்கு கேடுவருவதை கவனிக்காது இறுதியில் வைத்தியசாலையே தஞ்சமாக கொண்ட பலரையும் பார்த்திருக்கிறோம். நாட்டின் செல்வங்களும், வரிப்பணமும் அநியாயமாக செலவாகிறது என்பதை இவர்கள் எண்ணிப்பார்த்திருப்பார்களா? ஒரு சிகரட்டினால் வருகின்ற வருமானத்தை விட, சிகரட்டினால் ஏற்படுகின்ற நோய்க்கு செலவு செய்யப்படுகின்ற பணம் அதிகமாகும் என்பதே உண்மையாகும். இவ்வாறான நிலையில் அரசு இதனை தடை செய்வதுதான் உசிதமான செயலாகும். அது மட்டுமல்ல கொலை, கொள்ளை போன்ற பாதகச் செயல்களுக்கும் மூலவேராக இப்போதைப் பொருள் பாவனையே காணப்படுகிறது. எத்தனையோ பிரயாணிகளைச் சுமந்து செல்கின்ற பஸ் சாரதி மது போதையில் மோதுண்டு பலர் இறக்கக் காரணமாக இருந்திருக்கின்ற பல சம்பங்கள் நம் நாட்டில் பரவலாக நடைபெற்றே வருகின்றன. இன்று சாரயம், அபின், கஞ்சா, ஹெரோயின் போன்ற பல்வேறு போதையூட்டிகள் சமுதாயத்தில் ஊடுருவி எத்தனையோ குடும்பங்களையும், இளம் சிட்டுக்களின் வாழ்வையும் பறித்துள்ளன. ‘குடி குடியைச் கெடுக்கும்’ என்பார்கள். எத்தனையோ குடும்பங்களின் வாழ்வுகள் இக்குடிகாரர்களால் சீரழிந்து உள்ளதை நமது அண்டை’ வீடுகளிலும், பிரதேசங்களிலும் காண்கின்றோம். இவ்வாறான நிலைமையில் ஏற்படுகின்ற கலாசார சீரழிவுகளும் ஏற்பட்டு மனிதர்கள் வெறுக்கின்ற நிலைமைக்கு ஆளாகின்ற ஒரு நிலையும் காணப்படுகிறது. இந்த நிலையில், பாடசாலையின் மாணவர்களின் புகைத்தல், மதுசாரம் போன்ற போதை வஸ்துப்பாவனை முழுமையான கல்விக்கும் தடையேற்படுத்திவிடுகிறது. அண்மைய ஆய்வொன்றின்படி சமய ரீதியான விழிப்புணர்வுகளும், பற்றுக்களும் இன்மையானது. மாணவர்களது பாதகச் செயல்களின் பங்களிப்பு அதிகரித்துவிட்டது என்கிற குற்றச்சாட்டுகளின் மத்தியில் சமய பாடங்களை உரிய முறைகளில் கற்பிக்கும் ஏற்பாட்டினை இன்றைய பாடசாலையின் புதிய கலைத் திட்டங்கள் எத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. அந்த வகையில் பார்க்கின்றபோது ‘மனிதனது உடல், உள்ளம்- அகம், புறம் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான சமநிலை பேணப்பட்டு போசிக்கப்படுகிறபோது மனிதனது ஆளுமை விருத்தி முழுமைபெற்று விளங்குகிறது என்பதுதான் மார்க்கத்தின் உறுதியான நிலைப்பாடாகும் என்பதை வலியுறுத்தி ஆண்மீக, தார்மீகத் தேவைகளும் நிறைவாகப் பூர்த்தியடையவேண்டும் என்ற வகையில் சமயம் சார் போதனைகளும் வழிகாட்டல்களும் அமையப் பெற்றுள்ளன’ என்று கடந்த 2007ல் அறிமுகமான சமய பாடத்திற்கான ஆசிரியர் அறிவுரைப்படி வழிகாட்டலில் கூறப்பட்டுள்ளது.
இவையெல்லாம் மாணவர்கள் சுபீட்சம் நிறைந்த வாழ்வுக்கான அத்திவாரத்தினை மார்க்கக் கல்வியின் ஊடாக செயற்படுத்துகின்றபோது நலிவுற்றுள்ள ஆன்மீகப் பண்புகள், சமயரீதியான ஆளுமைகள் உள்வாங்கப்படுவதால் இன்றைய சவால்கள் நிறைந்த உலகினை வெற்றிக்கொள்ள இவை துணை புரிகின்ற அதேவேளை மாணவர்களினது போதைப் பொருள் பாவனைகள் மூலமான கஷ்டங்களும், அவற்றினால் ஏற்படுகின்ற பாரிய சுகாதார மற்றும் சுற்றுப்புறச் சூழல்களின் பாதிப்புக்கள், மார்க்க அடிப்படையில் இதனைப் பாவிப்பதால் ஏற்படுகின்ற இறை தண்டனைகள் போன்றவற்றை சிறு வயது முதல் கைகொள்ள வேண்டியதன் அவசியத்தை கல்வியின் ஊடாக போதனைகள் சரியான முறையில் வழங்கப்படுகின்றபோது உண்மையில் நாளைய சந்ததிகள் போதைப் பொருள் பாவனையற்ற சமுதாயமாகத் தோற்றுவிக்கலாம் என்பதையே மார்க்கக் கல்வி போதித்து நிற்கின்றது.
அதுமட்டுமல்ல சிறுவர்களின் உளசமூகப் பிரச்சினைகளில் நீண்டகாலப் பிரச்சினைகளின் ஒன்றாக கருதப்படுகின்ற பெற்றோரின் மதுபாவனை அல்லது போதைப்பொருள் பாவனையாது சிறுவர்கள் மேம்பாடு, பாதுகாப்பு போன்றவற்றில் பாதிப்பை ஏற்படுத்துமாயின் அது சிறுவர் துஷ்பிரயோகமாக கருதப்படுகின்றது. குடும்ப மட்டத்தில் மதுபானம் அல்லது போதைப் பொருள் பாவனையானது சிறுவர்களை ஆழமாகக் பாதிக்கின்றது. சாதாரணமாக வீடுகளில் நடைபெறும் மதுபாவனைப் பிரச்சினைகளினால் ஏற்படுகின்ற சிறு பராமரிப்புப் பிரச்சினைகள், மதுபாவனையால் பெற்றோர் உண்டாக்கும் வன்முறைகள், குடும்பப்பிளவுகள் அதிக பிள்ளைகள்இ மதுபாவனைப் பெற்றோரால் பொருளாதார ரீதியாகப் பாதிக்கப்படல். பிள்ளைகளுக்கிடையே ஏற்படும் போதைப் பொருள் பாவனைப் பிரச்சினைகள், போதையில் பிள்ளைகள் துன்புறுத்தப்படல் அல்லது கல்வி கற்பதில் பாதிப்பை ஏற்படுத்துதல் போன்ற விடயங்களை சிறுவர்களது உரிமைகள் மீதான தடயங்களைத் தோற்றுவிக்க ஏதுவாகின்றன. இதனை உரியவர்கள் இனங்கண்டு சீர்படுத்த வேண்டியதன் அவசியம் இன்று தோற்றம் பெற்றுள்ளது.
எனவே, நாட்டினதும் மனிதர்களினதும் நலன் கருதி மாணவர்களிடையேயும், அவர்களது பெற்றோர் மற்றும் சுற்றதாரிடையே காணப்படுகின்ற சமுதாய சீர்கேட்டினை உருவாக்கும் போதைப் பொருள் பாவனையை முற்றாக ஒழித்து சீர்படுத்தும் கல்வியில் நலம் பேணும் அவசியத்தை இந்நாளில் உணர்ந்து பெரியவர்கள் தங்களது சிறார்களை தீய வழிகளின் மூலமந்திரமான போதையூட்டிகளின் தீமைகளில் இருந்து காப்பாற்ற முனைந்திடுவோம்.
