நூல் I
இனங்கள் கலத்தல் - அதிகாலம் முதல்
நோமானிய வெற்றிவரை
முன்னுரை

பிரித்தானியர் மலபபு இரத்தமுடைய ஒர் இனத்தவர் என்று கூப்படுவது யாவருமறிந்ததே.
இவ்வினக்கலப்பு எவ்வாறு, எக்காலை, ஏன் ஏற்பட்டதென்பதை இம்முதல் அதிகாரத்தில் ஒரு சிறிது குறிப்பிடலாமென நான் கருதுகிறேன்.

இத்தீவில் இன்று வாழம் இனங்களின் வருகையானது நோமானிய வெற்றிக் காலத்திலேயே பெரும்பாலாக முற்றுப்பெற்றிருந்த தென்பதைத் தொடக்கத்திலேயே கூறிக் கொள்வது ஏற்புடைத்தாகும்.
இனவிடயமான மாற்றத்திலும் சமுதாய, அண்பாட்டு மாற்றங்களையே அதிக முண்டாக்கிய இந்நிகழ்ச்சியுடன், புலம்பெயர்வுப் படையெடுப்புக்களும் வாள் முனையில் வலுக்கட்டாயமாகச் செய்த நுழைவுகளும் முடிவெய்தின.
வேற்று நாட்டுக்கம்மியசும் தொழிலாளரும்-பிளமிற்குகள், இயூசெனற்றுக்கள், ஐரிசுக்காரர், மற்றும் பலர்-ஏவவே அங்கு குடியேறியள்ள மக்களின் சம்மதத்துடன் மெதுவலகவும் அமைதியுடனும் அங்து நுழைந்துகொண்டுருந்தனர்.
ஏத்திஞ்ருப் போருக்குப் பின்னர் இத்தகைய நுழைவைக் காட்டிலும் பேரிடர் விளைக்கக்கூடிய நிகழ்ச்சி ஏதும் ஏற்பட்டதில்லை எனலாம்.

நோமானிய வெற்றிக்கு முன்னர், பிரித்தானியா மீது படையெடுப்பது இலகுவாயிருந்தது; ஆமின் அவ்வெற்றிக்குப் பின்னரோ அது கடினமான தொன்றாயிற்று.
இதற்குக் காரணம் வெளிப்படையானதே.
ஒன்றுபட்ட மக்களை நாட்டிலும், வலிமைமிக்க கடற்படையைக் கடலிலும் கொண்டுதிறம்படவமைந்த ஒர் அரசானது கிபானிய நாட்டுப் பிலிப்போ, 14 ஆம் உலூயியோ, நெப்போலியனேன போன்றார் கால்வாய்க்கு அப்பால், எதிர்க்கரையிலே, திரட்டுநிறுத்தக்கூடிய படைப்பலத்தைத்துானும் எதிர்த்துக் கால்வாய்க்கு இப்பால் தன்னைப் பாதுகாக்க வல்லதாயிருந்தது.
அண்மை நூற்றாண்டுகளில் இத்தகைல நிலைமைகள் தோன்றி மேற்கூறியாங்கே முடிவுற்றுள்ளன.
என்றி தியூடர் அல்லது ஒறேஞ்சு வமிச உவில்லியம் போன்றவர்கள் வரவேற்கப்பட்டதுபோல், சிலவேளைகளில் சில படையெடுப்புக்கள் வாவேற்கப்பட்டிருப்பினும், அந்நாட்டுச் சமுதாயமனைத்துக்கும் எதிராக வெழுந்த எப்படையெடுப்பும் அரைகுறையான வெற்றிதானு மெய்தியதில்லை; என்னையோவெனின் பிரித்தானியா கடலை அரணாகக் கொண்டதனாலென்க.
ஆனால், நோமானிய வெற்றிக்கு முன்னர், பல காலமாகது தீவின் அரசோ, கடறிபடையோ வெல்லமுடுயாததொன்றா யிருக்கவில்லை.
அல்பிரெட்டு, அரல் ஆகியவர்களின் காலங்களிற்றானும், அவர்களின் தேவைகட்கு அவை ஏற்றவாயனமயவில்லை.
அவர்களுக்கு முற்பட்ட காலங்களிலோ அரசோ, கடற்படையோ இரந்த்துமில்லை.
உரோ மானியாது துடுப்படைக் கலன்களாலும், காலாட்படைகளினாலும் பெற்ற பாதுகாப்பைத் தவிர, ஏனைய காலங்களில் ஆதிப்பிரித்தானியாவோ புவியியற் காரணங்களினாலும், பிற காரணங்களினாலும் பிறர் படையெடுப்பிற்றகு உவந்த ஒரு தனியிடமாயமைந்தருந்நதது.

பிரித்தானியாவிலே நோமானாியர் வருகையோடு முடிவுற்ற இனக்கலப்புக் கதையானது மிக மங்கலாகத் தோன்றும் ஒராயிர வாண்டுன் வரலாற்றை அடக்கியுளது; இதற்கு முன்னர் தொல்பொருளியல் ஆராய்ச்சியாளர்தந்த அந்தியொளியே பல்லாயிரமண்டுகளாக நிலவிவந்தது.
கெலித்தியர், சட்சனியர், தேனியர் ஆகியோர் ஊழியானது பாழ்பட்ட தரிசு நிலத்தில் மகுபெது நிகழ்த்திய போரினைப் போன்றது.
வருவது கூறும் நிமித்தரின் உரை சூழலிலே வட்டமிடுகின்றது.
கொம்புகளின் ஒலி புகார்ப்படலத்தூடே கேட்கின்றது.
அதனேனடு அச்சம் விளைக்கும் அமளிதுமளியுங் கலந்து பேரிரைச்சலாயெமுக்ன்றது.
அரக்கவுருவங்கள் ஆங்காங்குத் தோன்றிமறை கின்றன-ஆம், பெரும்பாலும் தம்முள் இகலிப் பொரும் போர் மறவரின் உருவங்களே ஆவை.
ஆயின் பழமுது பாரினை உமுது பரம்படுக்கும் உழவரும் ஆண்டுத்தோற்றமளின்றனர்; காட்டு மரங்கள் கோடரிமினால் வீழ்த்தப்படும் ஒசையும் ஆங்குக் கேட்கின்ற​ேற்றையும் சூழ்ந்து கரைபொரும் அலை முழக்கமும் கப்பல்களைக் கரைக்குக் கொணரும் கடலோடுவாரின் உரப்பொலியுங் கேட்கின்றன.

அத்தியாயம் I
ஆதி மனிதள். ஐபீரியரும் கெலித்தியரும்
பெரிய பிரித்தானியா தீலாயமைவதற்கு முன்புள்ள நிலையையும் அதன்பெரும் புலிமியள் மாற்ங்களையும், எரிமலைகழளயும், மலைகளின் எழுச்சி களையும் வீழ்ச்சிகளைபும், நிலக்கரிக் கரடுகள் வளர்ந்துள்ள அயனமண்டலச்சதுப்பு நிலங்களையும், அல்லது கடலின் கீழப் பரந்து சோக்குக்குன்றுகளையும், பற்றதிக் கூறுவது என்னுழமய நோக்கமன்று.
அன்றியும், "பிலிற்றவண் மனிதன்" தொடக்கம் பனிக்கட்டியரற்று இடைக்காலங் சளில் நாட்டில் அலைந்து திரிந்த ஆதி வேட்டையாளரின் பல்வகை இனங்களைப் பற்றி வேறுபடுத்திக் கூற​ைம் நான் முயலவில்லை.
பனிக்கட்டியாற்றுக் காலத்தின் பின், வடக்கைரோப்பாவின் சிறந்த வசந்த காலத்திலே, ஐயத்துக்கிடமின்றி மனிதன் எனக் கருதப்பட்ட "அறிவுடைமனு" முதன்முதலாகப் பிற்காலத்திற் பிரித்தானியா எனப்படவிருநத அந்த மண்ணில் காலெடுத்து வைத்திருத்தல் வேண்டும்.
இவ்வகக் குடியேறிகள் நிலமார்க்கமாகவே, பனிக்கட்டியாறுகள் வடக்கை நோக்கிப் பின்வாங்கும் போது அவற்றுடன் தாமும் ஐரோப்பாவிலிருந்து பிரித்தானியாவை அடைந்தரை்.
அவர்களுடன், அல்லது அவர்களுக்குச் சிறிது காலத்துக்கு முன்னர், சாதாரணக் காட்டு விலங்குகளும் பறவைகளும் மலர்களும் தாவரங் களும் பிரித்தானியாவை அடைந்தன, யானை, குதிரை, துருவமான் முதலிய மிருகங்களை வேட்டையாடும் இச்சாதுயினர், நிச்சயமாக எங்கள் முன்னேனரெனக் கருதப்பட்ட பிந்திய இனங்களுடன் ஒருவேளை கலந்திருப்பர்.
ஐரோப்பிய வேடர் பிரித்தானியாவிற் குடியேறியபோது, சோக்கு நிலங்களாகிய தோவரும் கலேயும் ஒரே தொடராக அன்னும் அருந்தன.
மாண்புடன் பாயும் தேமிசு நதி, ஐரோப்பாவிலிர'க்கும் இரையின் நதியின் கீழ்ப்பாகத்துட் பாய்ந்தது.
இரையின் நதியும் இப்போது வட க்டலால் அமிழ்த்தப்பட்டிருக்கும் சேற்றுச் சமவெளிகளுக்கூடாக ஆட்டிக்குச் சமுத்திரத்தை நோக்கி வளைந்து சென்றது.
வட கடலின் "தொகர்கரை" என்று அழைக்கப்படும் மணற்தரையில் யானையினதும் துருவ மானினதும் எலும்புகள் எடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

பிரித்தானியாவிற்குரியதென நாம் கூறும் தாவரவினமும் விலங்கினமும், கடைசிப் பனிக்கட்டிக்கால மழைப்பனிக் கவிப்பினால் முற்றாக வெறி தாக்கப்பட்ட நாட்டினை நிறைவாக்க இக்காலத்தில் வடக்கு நோக்கி வந்தன.
ஆகவே, இவைகள் பிரித்தானியத் தீவிற்கே சிறப்பாக உரிய செங்கவுதாரியினைத் தவிர, வட ஐரோப்பிய தாவரங்களுடறும் விலங்குகளுடனும் வேற்றுமை யில்லாதனவாகும்.
கடலினால் தோவர் தொடுதடல் துளைபடுமுன்பே, அயலந்து, இங்கிலாந்திலிருந்து வேறாகப் பிரிந்திருந்தது.
இக்காரணத்தினால், அங்கே முலையூட்டிகள், ஊரிவன வாகியலை குறைவாக இரிந்தன.

பிரித்தானியாவானது, தீவாகிய பல நூற்றாண்டுகளின் பின்னரும், காடடர்ந்ததாயிருந்தது. அத் தீவின் பாசி அடர்ந்த ஈரத் தரைனய, வானத்தின்கண்ணென விளங்குங்கதுரவனிலிருந்து எண்ணற்ற மர உச்சிகள்திரைமிட்டு மூடிக்கொண்டிருந்தன.
இம் மாக்கொப்புக்கள் வேனிற் காலத்திலே பொழது புலர்ந்ததும் வீசுந் தென்றா் காற்றில் அசைந்தாடுவதுடன், இலட்சக்கணக்கான பறவைசளைத் துயிலெடப்பிப் பண்ணிசைக்கவும் செய்வித்தன.
இவ்விசை விருந்து, கிளைக்குக்கிளை நீடித்து ஒருசிறு இடையீடுமின்றி, நூற்றுக்கணக்கான மைல்களிலேயுள்ள குன்றுகளிலும் சமவெளிகளிலும் மலைகளிலும் நிகழவதாகும்; நாடோடிகளாகத்தோலுடுத்து, கையிற் கற்கோடரி எந்தி, கீழேயுள்ள பூமியிற் பதுங்கித்தியும்வேடர் கூட்டம் ஒன்று, சிலவேளைகளில் இதனை அபூர்வமாகக் கவனித்திருந்தாலொழியப் பிற மனிதன் எவனும் இவ்விசை விருந்தைக் கேட்டதில்லை'
அக் கூட்டத்தார், தாங்கள் ஒரு தீவில் வசிக்கிறேறம் என்பதையும், குளங்களும் சேறுகளும் நிறைந்து, ஈரக்கசிவாயும் பாசிபடர்ந்தும் மரம்மலிந்து மிருக்கும் அக் காட்டைத்தவிர, உலகத்தில் வேறு பகுதிகளுமுண்டென்பதையும் அறியார்'
அன்றியும், அவர்கள் தாமும் அச்சங்கொண்டோராகி, வேட்டையாடு மிடங்களிலுள்ள நாற்கால் விலங்குகளுக்கும் வெரித்தருவோராகித் திரிந்தனர்.

பெள்திக தேசப்படத்தை நோக்குமிடத்து, ஐரோப்பவை நோக்கியிருக்கும் பிரித்தானியக்கரை, தாழ்ந்ததாய், தொடரலைச் சமவெளியை யுடையதாக இருப்பது தெரியும்.
இப் பகுதி, பல துறைமுகங்களாலும் கப்பவலாட்டக்குடிய ஆறகளாலும் அடைதற்கெளிதாய் உளது.
இத் தீவின் வடக்கிலும் மேற்கிலும் மாத்திரம் அத்திலாந்திக்குச் சமுத்தை நோக்கி, தரையோரத்தில் மலைத்தொடர்கள் இருந்தன.
எனினும், எதிர்கால வரலாற்றினை ஆக்குதற்கு உதவிய செவேண், இடீ, மேசி, கிளைடு ஆகிா ஆற்று முகங்களும் வேறும் சிறு நுழைகுடாக்களும் இருந்தன.
ஆனால், ஆதிகாலந் தொடக்கம், சமவெளிகழளயும் உயரமற்ற பாறைத் தொடர்களையுமுடைய தாழ் பூமியான தெற்கு கிழக்குக் கரையோரங்கள் கடற்படையினாற் பாதுகாக்கப்படாதிருந்த வரையில், கண்டத்திற்குரிய கடற்கரைகளிற் சுற்றித்திரிந்த புலம் பெயரும் குலத்தோர், கடற்கொள்ளைக்காரர், கொள்ளைபடிப்போர், வணிகர் ஆகியோரின் மனத்தை எப்பொழதும் கவர்ந்தன.

உரோம் நகர் கட்டப்படுவதற்கு மிகப்பல காலத்திற்கு முன்பே மத்தியதரைக் கடலைச் சார்ந்த நமடுகளிலுள்ள சில வர்த்தகர்கள், இத்தீவிலுள்ள அபான், வெள்ளீயம், முத்து ஆகியவற்றைப் பற்றி அறிந்திருந்தனர்; ஆனால், இவற்றைப் பெறும் நோக்கமாக மாத்திரம் இத்தீவின் மீது படையெடுப்பக்கள் நிகழவில்லை; இங்குள்ள நிலம் வளம்மிக்கதாயும், காடுகளுக்கிடையே மரமற்ற வெளிகளும் சம வெளிகளும் என்றும் பச்சைப்பசேரென்று செழிப்புள்ளனவாயும், மூடுபனி, நீண்டகாலம் நிலைக்காது அகன்று விடுவதாயுமிருந்தபடியினாலும், பிறர், படையெடுக்கத் கூண்டப்பட்டனர்.
விரிகுடாநீரோட்டம் பற்றிய இரகசியத்தை மக்களறியமுன்னர், வடக்கிலே இத்துணைதொலைவிலுள்ள ஒரு பூமியில மூடுபனி இவ்வாறு நீண்டகாலம் நிலைக்காமை விந்தையான ஒரு நிகழ்ச்சியாய் அக்காலத்திலே தோன்றியிருத்தல் வேண்டும்.

பிரித்தானியக் காட்டில் வேட்டைக்குரிய விலங்குகள் நிறைந்திருந்தன, ஆதி மனிதரும் வேட்டையாடுவோரா யிருந்தனர.
பிற்காலங்களில் வற்றிப்போய பகுதிகள், அப்போது புள்ளும் மீனும் ஈண்டிா ஆழமற்த சிற்றரிகளாத இருந்தன'
இக்காலக் கேம்பிரிட்சுக்கும் இலிங்கனுக்கு மிடையிலேயே மிகப்பெரிய சேற்று நிலங்கள் பாந்திநதன.
கணக்கற்ற தலைமுறைகளாகக் காட்டுப பறவைகளை வேட்டையாடுபவரும் மீன்பிடிகாரரும், தீக்கல்லினாற் செய்யப்பட்ட தங் கருவிகளையும் ஆயுதங்களையும சேற்றுநிலங்களில், அன்றேல், அச்சேற்று நிலங்களைச் சுற்றியுள்ள மணற்றிடர்களில் விட்டுச்சென்றுளர்.
இவை தொல்பொருளியல் வல்லுநர்களின் ஆராய்ச்சிகளுக்குப் பெரும் ஆதாரமாக ஈருக்குன்றன.
இடையர் காலத்தில் தெற்கிலிருந்த பெரும் சோக்குப்புல் வெளினளே அவர்களுக்கு ஆக்கத்தையும் ஆனந்தத்தையும் அளிக்க அவரிலுந்துணிவு மிக்க பனறி மேய்ப்போன், வேடரைத் தொடர்ந்து, தானும் தனது பன்றிகளுடன் பேரிருள் நிறைந்த காடுகளுட் புகுவானாயினன்.

பல பிரதேசங்களில், தீக்கற்கள் தாராளமாய்ப் பரவிக்கிடப்பினும் ஆவற்றிற் சிறந்தவை சோக்கு வெளிகளின் கீழ்ப்பதைந்து கிடந்து கிடந்தன; 30 அடி நீளமுள்ள நீண்ட சுரங்க வழிகள் கீவின் ஆதிச் சுரங்கமறுப்பொரால் வெட்டப்பட்டன.
சுரங்கங்களின் அடியில் கலைக் கொம்பினைக் குந்காலியாகவும் தோட்பட்டை எலும்புகளைக் கோலிகளாகவும் பயன்படுத்தி, சோக்குப்படைகளினூடே சுரங்க வழிகளை வெட்டி, அக்காலத்தில் மனிதன் உலகினை அடக்கியாள்வதற்குக் காரணமாயிருந்த விலைமதிப்பற்ற தீக்கற்களைப்பொறுக்கிவதைனர்.
அழத்தமின்றிப் பொளியப்பட்ட தீககற்களின் காலமாகிய பலியோலிதிக்குக் காலமென அழைக்கப்படும் பழைய கற்காலமானது, மக்கள் தங்கள் கரவிகளையும் ஆயுதங்களையும் வியக்கத்தக்க அளவுக்ககு மினுக்கக் கற்றுக்கொண்ட காலமாகிய "நியோலித்க்கு"க் காலமெனப்படும் "புதிய கற்கால" மாக, புலப்படாத வகையில் மாறிக்கொண்டிருந்ககு.

ஏறத்தாழ கிறித்துவுக்கு 2,000 ஆண்டுகளுக்கு முன், பிரித்தானியாவில் வெண்கலக் காலம் பிறந்தது.
அதற்து ஏறக்குறைய 1,000 ஆண்டுகளுக்குப்பின்னர், இரும்புக்காலம் பிறந்தது.
அப்பொழது ஆங்கே இவ்வுலோகங்களும் இவற்றை உருக்குவத்ற்குரிய எரிமரங்களும் அதிகமிருந்தன.
வீடுகட்டுவதற்கும் எரிப்பதற்கும் வேண்டிய மரங்கும் வளர்ந்தன.
நன்னிர் பல விடங்களிற் பெறக்கூடியதாயிருந்தது.
கிணறு வெட்டுங்காலத்திற்கு முன் இன்றைய தென்னிங்கிலாந்திலும் பார்க்க உயர்ந்த ம்ட்மான நிலங்களிலேயே நல்லநீர் அதிகமாக இரந்தது.
ஆதிகாலக்குடிசைகள் முதல், நிலவுடைமைப்பதிவேட்டிற் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சட்சன் நகாங்கள் வரை இருந்த கிராமப்பறமனையிடங்கள் எப்பொழதும் உவர்ப்பற்ற நன்னீர்க் கண்மையிலேயே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்தன.
ஈற்றில், மனிதன் உழுது பயிரிடத் தொடங்கிய காலை, கிழக்குப் பிரதேசங்களிலும் தெற்குப் பிரதேசங்களிலும் உள்ள நிலங்கள் பன்மடங்கு விளைச்சலைக் கொடுக்கக் கூடியனவாகக் காணப்பட்டன.
இக் காலத் தானியச் சந்தையின் மிக வேறுபட்ட உலக நிலைமையிலும், இத் தீவின்கண், மிகுந்த சூரிய வெளிச்சத்தைப் பெறும் பிரதேசங்களாகிய இப் பகுதிகளில், இன்றும் கோதுமைப் பயிர்ச்செய்கை பொதுவாக இலாபந் தரக்கூடியதாகவே இருக்கின்றது.
மனிதனின் ஆதி வாழ்ககையில் விவசாயமே மாஅபரும் மாற்றதிதை ஏற்படுத்தியுளது; ஏனெனில், அது மனிதனின் குடிப்பெருக்கத்திற்கும், அவனை வீட்டிலும் கமத்திலும் ந்ளைபெறுத்தற்கும், பெரியகிராம சமுதாயங்களில் அவனை ஒன்று சேர்த்தற்கும் வாய்ப்பளித்து,  அதனால் புதியன புனைதலையும் மாற்றங்கள் நிகழ்வதையும் இலகுவாக்கியமையால் என்க.
விவசாயம், பிரித்தானியாவில் அதிவிரைவிற் பரவவில்லை.
சட்சன் காலவவதியின் பிற்பகுதியிலேயே ஏரின் முக்கியத்துவம் வெள்ளிடை மலையாயிற்று.
அக்காலத்திலேயே, இக்காலக் கிராமங்கள் பல, காடமிப்பதன் மூலம் உருவாக்கப்பட்டன.
ஆனால், விவசாயமானது வரலாற்றிற்கு முந்திய காலத்திலேயே முதன் முதற் புக்கத்தப்பட்டிருந் தபோதிலும், சதுப்பு நிலங்களும் அடர்ந்த காடுகளிம் செடிகளும், அல்லது வெறுஞ் சமவெளிகளும் அல்லாது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிற்சில இடங்களிலேயே நடைபெற்று வந்தது.

நாட்டத்திற்குரிய இந்த நாட்டின் கவர்ச்சிகள் இத்தகையன.
நோவே தொடக்கம் அசந்து வரையும் ஈராயிரம் மைல்களுக்கு நீண்டிருக்கும் வட ஐரோப்பியக் கடற்கரையான அரை வட்டத்திற்குப் பிரித்தானியாலே, யாவருக்கும் வெளிப்படையாய், மையமாக ஆமைந்திருந்தது. வரலாற்றின் உதயத்துக்குப் பல ஆண்டுகளுக்கு, முற்பட்டகாலந் தொடக்கம் நோமானிய வெற்றிக்காலம் வரை, ஆப் பெருங்கரையில் நாடோடிகளாயோ, குடியேறுநராகவோ அலையலையாக வந்தடைந்த பல்வேறுப்ட்ட கடலோடுமாந்தானியாவைத் தம் கொள்ளைக்கு இலக்கான ஒர் இடமாகக் கருதினர்.
ஐரொப்பாவின் குழக்குப் பாகங்களிலிருந்து மேற்குப் பகுதிகளை நோக்கி இம் மக்கள் நாடோடிகளாகச் சென்றுகொண்டிருந்தமையால், பிரித்தானியாவே பிற இபங்ககளிலும் பாரிக்க அவர்கள் கண்களுககுப்புலப்பட, அதுந்த தாக்கலுக்குளிளாகியது. இவ்வாறாக, பல்லாயிரமாண்டுகளாக, கடலோடும் வீர இனக் கூட்டங்களும், துணிவுள்ள பிற வீர இனத்தவராற் பின்னனிக்குத் தள்ப்பட்ட இனக் கூட்டங்களும், ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் பிரித்தானியாவின் தென் கரையிலும் கீழ்க்கரையிலும் ஒதுக்கப்ப்ட்டு வந்தன.
ஒவ்வொரு புதுவோர் கூட்டமும் தீவின் அரைப்பதுதியைக் கடந்து செல்லும் வரை, மிகவும் பரந்திருந்த காடுகளும் சதுப்புநிலங்களுமே அவர்ககளை எதிர்க்கும் மிகக்கமிய இயற்கைத் இயற்கைத் தடைகளாயிருந்தன.
ஆனால், காடுகளிற் பாதைகள் இல்லாதிருதால், அல்லது பள்ளத்தாக்குக்களில் அதிக நீர் நிறைந்திருந்தால், ஆற்றிற் அடகு ஒட்டியேனும் புன்னிலங்கள் தரிசு ந்லங்கள் வழியாக நடந்தேனும் செல்லக் கூமியதாயிருந்தது.
காடுகள் ஆழிக்கப்படுவதற்கு னைனரும் பள்ளத்தாக்குக்கள் வற்றுவிக்கப்படுவதற்கு முன்னரும் மனிதர் வாழ்க்கையில், வெறிதான மேட்டு நிலங்களிலேயே ஆவர்கள் முக்கியமாகக் குடியேறினர் என்பதை, இப்பொழுது ஆடுசளும் ஆட்காட்டிக் கூடியிருக்கும் இடங்களான உயர்ந்த நிலங்களில் அமைக்கப்பட்டிரக்கும் ஆதிகாலமக்களின் கூடாரங்கள், தெருக்கள், பனியேரிகள் யாவும் ஞாபகப்படுத்து கின்றன.

இவ்வாறு நுழைபவர்களின் இரண்டாம் அல்லது மூன்றாம் தலைமுறையினர், இறுதியாக இத்தீவின் வடக்கை, அல்லது மேற்கை, அடைந்த பொழுதே, இடர்துரக்கூடிய புவியிற்றடைகள் முதன்முதலாகத் தோன்றலாயின-ஆவையாலன, உவேல்சு, வடமேற்கு இங்கிலாந்து, கொத்துலாந்து ஆகிய இடங்களில் உள்ள மலைத் தொடர்களே.
இம் மலைத்தொடர்களுக்கிடையே, துரத்தப்படுவோர் மீண்டும் ஒன்றுகூடி எதிர்த்தால், அவர்களைத்துரந்து வருவோர் தம் செலவினை நிறுத்த வேண்டியதாயிருக்கும்.
இங்கிலாந்தில் இங்கிலாந்தில் இத்தகையமலைத் தொடர்கள் இல்லாது எங்கும் தாழ்நிலமே இருந்திருப்பின், ஒவ்வொரு படையெடுப்பும் முழத் தீவையும் விரைவில் அடிப்படுத்தியிருக்கும்.
இங்ஙனமாயுன், உவேல்சும் கொத்துலாந்தின் உயர் நிலங்களும் அடங்கிா கெலித்திக்குப் பிரித்தானியாவை, சட்சன் மாவட்டங்களிலிருந்து பிரிக்கும் இன்றைய இனவேற்றுமையானது தோன்றியிருக்கமாட்டாது.
ஏனெனில், ஆதிகாலச் சட்சனியர் 6 ஆம் நூற்றாண்டில், உவேல்சை முற்றாக மேவிச் சென்ளு அயலாந்துட் புகுந்திருப்பர்.
ஆனால், உண்மையில் 12 ஆம் நூற்றாண்டில் மட்டிமே ஆங்கிலேயர் அயலாந்தின் பெரிா சமவெளிகளை, திரோங்குபோவின் நிலமானியக் கொடியின் கீழ் ஒன்று திரண்டு, சென்றடைந்துனர்; சட்சன் அகக் குடியேறிகளின்முதல் வருமக, உவேல்சிலுள்ள மலைகளாலும் பெனையின் மலைகளாலும் தடைப்புத்து.
பல காலங்தளுக்கு முன்ன், பதிவு செய்யப்படாத பல கெலித்திய, ஐபீரிய படையெடுப்புக்களும் இவ்வாறே தடைப்பட்டிருத்தல் வேண்டும்.
புவியியலின் ஆட்சிக்கமைந்ததே வரலாறு ஆகும்.
குறித்த இம் மலைத்தொடர்கள் வடக்கிலும் மேற்கிலும் இல்லாது, இங்கிலாந்தின் தெற்கு, கிழக்குக் கரைகளில் இருந்திருப்பின், கண்டத்திலிருந்து இங்கு படையெடுத்து வந்த குலங்களின் நுழைவு மிகவும் கடினமானதொன்றாகவிருந்திருக்குமாதலால் பிரித்தானியா, உக்கிரமான பல மிலேச்ச இன்ங்களை ஆதியில் தன்னகத்தே கொண்ட ஒரு நாடாயுமிருந்திருக்க முடியாது.
மனிதன், இயற்கையை அடக்கும் சத்திகளை இப்பொழுது பெற்றிருப்பதுபோல், பெறாதிருந்த அக்காவங்களில், ஒரு நாட்டின் பௌதிக உறுப்புக்களே அந்நாட்டின் ஆதிப் குடியேற்ற வரலாற்றின் திறவுகோலாயமைகின்றன.

ஆகையினால் பிரித்தானியாவின் இந்தப் புவியியல் உறுப்புக்களினால், பல்வேறுகுலங்களின் படை யேடுப்புக்கள் மீண்டும் மீண்டும் ஒரே வகை ஆடிப்படையில் நிகழ்வவாயின.
கற்காலம் தொடக்கம் தேனியப் படை யெடுப்பு வரை, பிரான்சு, ஒல்லாந்து, கந்தினேவியா, சேர்மனி என்றுநாம் இப்பொழது வழங்கும் நாடுகளிலிருந்து வீரப்பண்பு வாய்ந்தசில இனத்தவர், பிரித்தானியாவிலே தெற்கிலும் கிழக்கிலும் உள்ள வளம்பொருந்திய தாழ்நிலங்களிற் குடியேறி, அங்கிருந்த அழங்குடிகளிட் பலரைக் கொன்றிம், அல்லது அடிமைப்படுத்திபயம் வந்தனர்; ஏனையோரை வடக்கி மேற்கிலுமுள்ள மலைகளுக்கு, அல்லது வெறுநிலமாகிய தொலைவிலிருந்த கோண்வால் தீபகற்பத்திற்குத் துரத்தினரி. மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்ந்த இப்படையெடுப்புக்கள் எததனைமுஙறை நிகழ்ந்தன என்பது எமக்குத் தெரியாது.

ஆதிகாலத்தில் பிரித்தானியாவில் ஒன்றுசேர்ந்த இனங்களின் பல்வகைப்பட்ட தன்மைக்கும் அவ்வினங்கள் குறித்த சில இடங்களிலே இன்றுகாண்ப்படுமாற்றுக்கும் இவ்வாறே நாம் காரணங் கூறல் வேண்டும்.
கோண்வால், உவேல்சு, கொத்துலாந்தின் உயர்நிலங்கள் ஆகிய இடங்களில்மிகப் பழைய குலத்தவரே வசிக்கின்றனர்.
இவர்களை இக்காலத்தில் நாம், கெலித்திய இனத்தவர் என அழைக்கிறேறம்.
ஆனால், அவர்களுட், பெரிம்பான்மையோர் அயலாந்து வாசிகளைப் போன்று கெலித்தியருக்கு முந்தியவராவர்.
காலத்தாற் பிந்தியே மேற்கு ஐரோப்பாவிற்கு கேலித்தியர் உயரமானவர்; வெண்மயிர், அல்லது செம்மயிருமுடையவர்; யூலியசு சீசரின் வருகைக்குச் சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே இவர்கள் பிரித்தானியாவிலும் அயலாந்திலும் புகுந்தனர்.
இப்போது "கெலித்தியர்" என்ற நாம் பிழையாக அழைக்கும் இனத்தவர் கருமயிருடையவர்; அவர்களின் முன்னோர், செங்கெலித்திய இனத்தவரைப் பற்றி நாம் அறிதற்குப் பல்லாயிரமாண்டுகளுக்கு முன்னரே, இங்கிலாந்திலிருந்தவராவர்.
அவர்களையே மத்தியூ ஆனல் தமது கவிதையொன்றில், "கரும் ஐபீரியர்" என்றும் கரையிலிருந்த பினீசிய வியாபாரிகளுடன் பண்டமாற்றுக்காக உண்ணனட்டிலிருந்துவரும் "நாணாடை வணிகர்" என்றும் குறிப்பிடுகின்றார்.

கெலித்தியருக்கு முன்னிருந்தோர் பல்வேறுபட்ட இனத்தினரேனினும், அவர்களை நாம் "ஐபீரியர்" எனத் தொகுத்துக் கூறலாம்.
இவ்வினத்தின ரெல்லோரும் கருமயிருடையரல்லர்.
இக்கால ஆங்கிலேயன் ஒவ்வொருவன் உதிரத்திலும் ஒரளவு ஐபீரில உதிரம் கலந்துள்ளது.
ஐபீரிய உதிரம் கொத்துலாந்து மக்களிடையே ஆங்கிலேயனிலும் பார்க்கக் கூடவும், உவெல்சு ஐரிசு மக்களிடையே அதனிஸ்ரீும் பார்க்கக் கூடவும் கலந்துளது.
ஐபீரியர் அண்பாடற்ற மிலேச்சரல்லர்.
அவர்கள், பிரித்தானியாவின் கற்காலம், வெண்கலக்காலம் ஆகிய நீண்ட காலங்களில் மிவேச்ச நிலையிலிருந்து நாகரிக வாழ்க்கையின் முதற் படிகளுக்குத தாமாக உயர்ந்கனர்.
முதலில் அவர்கள் வேடராகவும் சக்கிமுக்கிக் கல்லைப் பயன்படுத்துவோராகவும், பின் ஆடுமாடு மேய்ப்போராகவு மிருந்த்தனால், நாய், ஆடு, மாடு, பன்றி ஆகியவற்றை மனிதன் எவ்வாறு பயன்படுத்தக் கூடும் என்பதனை அவர்கள் இயற்கையாகவே கற்றனர்.
அவர்கள் உலோகங்களைப் பயன்படுத்தினர்.
அவர்களே வெண்கலக் காலத்து மனிதராகி, நெசவு, விவசாயம் உட்டபடப் பல்லகைத் தொடில்களிலே தேர்ச்சியுடையோராயினர்.
ஆதிகாலத்திலிருந்த மிகப் பெரிய அரசியற் கூறானது, ஒருாயகளுக்கும் கரடிகளுக்கும், தமக்கு மிப அணித்தாயுள்ள மனித சாதிக்கும் பயந்து வாழம் சில நூறு மக்களைடைய குலத்தோரைக் கொண்டதாயிருக்க, ஐபீரியரோ நாட்டின்சில பாகங்களில் இத்தகைய அரசியற் கூறிலும் உயர்ந்த ஒர் அரசியலமைப்பிம் கீழ் வரழ்வராயினர்; இவர்கள் விஞ்ஞான, இராணுவ திட்டத்துக்கமையத் தோசெற்றரின் அண்மையிலுள்ள "கன்னிக்கோட்டை" போன்ற மிகப் பெரிய மண்கோட்டைகளை எழப்பியும் "கற்கோட்டத்தைக்" கட்டியும் வந்தனர்.
இக்கற்கோட்டமானது சிறந்த ஒர் எந்திரவியற் சாதனையாகும்.
ஆதியில் ஆவர்கள் பரிசல் என்னும் ஒருவகை ஒடத்தில், அல்லது வள்ளத்தில் வந்தனரெனினும், அவர்கள் "நீண்ட கப்பலய" அல்லதுதாழ்ந்த துடுப்புடைக் கலன்கள் கட்டவுங் கற்றக்கொண்டனர.

சிறப்பாக, விவசாயம், உலோகத்தொழில், நீண்ட கப்பல் கட்டல் ஆகியவற்றைத தூர தெற்கிலிருந்து வந்த வணிகர்பால், அல்லது அவ்வணிகரிடமிருந்து கற்றக்கொண்ட கண்டத்தில் வசிக்கும் குலத்தினர்பால், இத்தீவினர் கற்றனர்கோலும்.
இலெவாந்து, ஐரோப்பிய நாகரிகத்தின் பிறப்பிடமாகும்.
மெசப்பொத்தேமியா, எகித்து, கிறீற்று ஆகிய இடங்களில் வாழ்ந்தோர், அதென்சு, உரோம் ஆகிய இடங்களில் வாழ்ந்தவர்களுக்கு முன்னரே, பயிர்ச் செய்கை, உலோகவேலை, கப்பல் கட்டல், வாழ்ககைக்குத்தேனவயான பிறகலைகள் ஆகியவற்றைத் தோற்நுவிக்கனர்.
இத்தகைய புரொமிதியன் இரகசியங்கள், தெற்கிலும் கிழக்கிலூமிருந்து தம் பிரயாணத்தைத் தொடங்கி, வியாபாரிகள் மூலமும் மிலேச்ச ஐரோப்பாலின் காடுகளைக் கடந்து வடக்குந் தெற்குஞ் செவலும் குலத்தினர் மூலமும், அல்லது ஏக்கியூலிசுத் தூகைளெனப்படும் சிபுரோத்தரின் கிக்ககு முனையைச் ருற்றிச் செல்லும் வர்த்தகர்கள் வாமிலாகவும் வடகடலின் புகாருக்கும் வற்றுப் கெருக்குக்கும் மத்திமிலுள்ள "வெள்ளீயத் தீவுகள" எனப்படும் புராதனத் தீவுகளைச் சென்றடைந்தன.

இலெவாந்திற்கும் பிரித்தானியாவுக்கு மிடையே நடந்த வர்த்கத்தொடர்பு கெலித்திய வவெற்றிக்கு மிகவும் முந்தியது.
சிபெயினிற் கண்டெடுக்கப்பட்ட பிரித்தானியக் கருநிமிளை கி. மு. 2500 ஆண்டுக்குரிய தெனவும், பிரித்தானியாலில் எடுக்கப்பட்ட எகித்திய மணிகள் கி. மு. 1300 ஆம் ஆண்டுக்குரியனவெனவும் நம்பப்படகின்றது.
இவ்வாறாக ஆதியில, மத்திய தரைக் கடலில் வர்த்தகஞ் செய்வோர் பிரித்தானியத் தீவுகளை ஆவற்றின் செல்வங்களான முத்து, பொன் ஆகிாவற்றுடனும் உலோகங்களுடனும் கண்டுபிடித்திருந்தனர்.
பொன்னும் முத்தும் இன்று செலவழிந்தொழிந்தன'
ஆனால் உலோகங்கள் இன்றும் ஒழியவில்லை.
ஆனால், இந்தககீழைத் தேச வாணிபருக்கேநாகரிகத்தைப்பிரித்தானியாலிற்குக் கொணர்ந்த கௌரவம் உரியது.
எனினும் அவர்கள் கொணர்தை படிப்பினையைத்தமக்கெற்றவாறு தழுவிக் கோடற்கு வேண்டிய அறிவாற்றலை ஐபீரியக்குலத்தவர் பெற்றிருந்தனர்.

இத் தீவிற் கண்டுடிக்கப்பட்ட முதல் வெண்கல ஆயுதங்கள், வியாபாரிகளாலோ, இத்தீவைக் கைப்பற்றிய இனத்தவர்களாலோ கடலிக்கப்பாலிருந்து இங்கு கொண்டுஞவரப்பட்டன.
தீவின் பல பாகங்களில், முக்கிய மாகக் கோண்வாலில், செம்பும் வெள்ளீயமும் பூமியின் மேற்பரப்பி னண்மையிற் காணப்பட்டமையால், இங்குள்ளோர் இவற்றை ஒருங்கே உருக்கி வெண்கலமாக்க விரைவிற் கற்றனர்.
அதன்பின், நெடுங்கற்காலத்தின் முடிவு தென்பட்டது.
அதிலிரைல் வெண்கலக் காலமும், பின் இரும்புக் காலமும் பிறந்தன.
இத்தீவினர் சிலர் உலோகலேலைமில்நுட்பத்திறமையடைந்தனர்.
இப்பொழுது உலகத்திற் காணப்படிம் மிகச்சிறந்த மிளிரிவேலைப்பாடமைந்த லெண்கலப் பொருட்கள் சிலவற்றை உண்டாக்கியவர் எங்கள் ஐபீரிய முன்னோராவர்.
ஆனால், இந்த ஆதிகால நாகிகத்தின் மையங்கள்-உதாரணமாக, கற்கோட்டம் போன்றவை--விவசாயத்துக்குகந்த நிலையங்களில் அமையலில்லை; ஆனால், இவ்விடங்கள், செலவழிந்துபோன சிறந்த சக்கிமுக்கிக் கற்களுக்கு, அல்லது மேற்பரப்பிலிருக்கும் பொன்னுக்கும் செம்புக்கும் அல்லது வெள்ளீயத்திற்கும் ஒரு காலத்தில் முக்கியமானவையாக விளங்ளின.

பிரித்தானியாவிலேயே, தூர இடங்களில் ஆங்காங்து பரம்பியிருந்த வியாபார வழிகளும் வியாபாரத் தொடர்புகளும் வளர்ச்சியடைந்த்ன.
அயலாந்துடன் தங்க வியாபாரம் செய்வதற்காகவும் கண்டத்திற்கு வெள்ளீயம் ஏற்றுமதி செய்வதற்காகவும் சிரித்தானியாவிலே துறைமுகங்கள் இருந்தன.
திறந்த புன்னிலங்கள், பாறைத் தொடர்கள் ஆளியலற்றினூடே செல்கின்ற ஆதி கால அடிப்பாதைகள் நாகரிகம் வாயந்த நிலையங்களை இணைத்தன.
இவைகளின்றேல் இந் நாகரிகம் வாய்ந்த நிலை யங்கள், அகன்ற உளை நிலங்களாலும் நீண்ட காட்டுத் தொடர்களாலும் பிரிக்கப்பட்டனவாயிருக்கும்.
காலடிப் பாதைகள் செல்லும் உயர் வெறுநிலத்திலேயே பெரும்பாலும் அரண்கள் அமைக்கப்பட்டன.
இவை பீட பூமியின் உச்சிக்குக் கீழே, சமவெளியில் அடர்ந்திருந்த, சேறுடைக் காடு களுக்கு மேலாயுள்ள சோக்குச் சமவைளிகளின் கரையோரமாய்ச் சேன்றன; இப் பாதைகள், வட புன்னிலங்களின் கரையோரமாகக் கந்தபெரிக்குச் செல்லும் யாத்திரிகர் வழி"" என வழங்கப்பட்டதும், நாலாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னிருந்தவாறே ஈன்னும் சிற்நில விடத்து வழிப்போக்கருக்கு வாய்பாக இருப்பதுமான பாதையை ஒத்தவை.
இப்படியே, கெலித்தியரின் வருகைக்குப் பலகாலங்களுக்கு முன்னரி இக்குநீல் வழிாயனது சிற்றேன் பாறைத் தொபர்களின் கீழள்ள சோக்குச்சமவெளியின் கரையோரமாகச் கசன்று, தேமிசுக்குத் தெற்கேயிருந்த புன்னிலங்களை அடுத்திருந்த வழியுடன் சேர்ந்து மேற்கு நோக்கிச் சேன்றது; கிழக்கு அங்கிலியாவிலே தோன்றிய மருதநில நாகரிகத்தை, ஏபேரி, கற்கோட்டம் ஆகிய இடங்களைச் சுற்றியுள்ள முல்லைநில நாகரிகத்துடன் இணைப்பதே இதன்நோக்கதமாகும்.
இவ்விடங்களில் மனிதவாழ்க்கைக்கு இடையூறாம காடுகளுஞ் சேற்று நிலங்களும் அருகிலே காணப்பட்டமையால், ஆங்கு மக்கள் செறிந்து வாழ்ந்தன்ரி.
துணிவுள்ள வேட்டையாளர்சிலராலன்றி, வேறு எவராலும் உட்புக முடியாத காடு இக்குநீல் வழியின் இருமருங்கும் அடர்த்தியாக இருந்தது.
ஒநாய்களின் ஊளையையும் கரடி களின் உறுமலையும் விரோத மனப்பாங்குள்ள குலத்தலரின் பயங்கரக்குரலையும் வேறுபடித்தியறிதற்காகக் காட்டொலிகளை அக்கறையுடன் உற்றுக்கேட்கும் வழிப்பொக்கர், மனித வாழ்க்கைக்கு அதிமுக்கியமான கருத்துக்களையும் கலைகளையும், அப்பசும் புற்றரைகளின் மீதாக நடந்து சென்றே நாட்டிற் பரப்பினர்.

கி.மு. 7-ஆம் நூற்றாண்டு தொடக்கம் 3-ஆம் நூற்றாண்டு வரை, வடமேற்துச் சேர்மனியிலும் சநதலாந்திலுமிருந்த பழைய கெலித்தியகுலத்தவர், ஐரோப்பாவிற்கூடாகப் பல்வேறுதிசை நோக்கிச் செல்வாராயினர்.
கி.பி. முதலாம், இரண்டாம் நூற்றாண்டுகளில் தியூத்தன் இனத்தவர், அதிகிழக்குப் பாகங்களிலிருந்து ஐரோப்பாவிற் சிதறியபொழுது, கெலித்திய இனத்தவர் முன்பு சென்ற வழிகளையே பின்பற்றி, கெலித்திய இனத்தவர் பரலியிருந்த இடங்களையே தாடும் அடைந்தனர்.
ஆனால், இவ்வீர் இனத்தவர்களும் அலைந்து திரிந்த காலங்களுக்கிடையில், உரோமர் ஆல்பிசுக்கு வடக்கே புகுந்த பெரு நிகழ்ச்சி குறுக்கிடுவதாயிற்று.

கெலித்தியர், தொடக்க காலத்தில், தமக்குப் பின் வந்த இனத்தவவர் புலம்பெயர்தலில் எத்துணை ஆர்வங்கொண்டனராயிருந்தனரோ அத்துணை ஆர்வங் கொண்டவராய்த் தாமும் விளங்கினர்.
கெலித்திய இன்த்த வரில் ஒரு பகுதியினர் பிரான்சிற் குடியேறி, அங்கிருந்த கோல் நாட்டினத்தை உருவாக்கிய இனங்களுள் தாடும் ஒரு முதன்மையான இனத்தவராகினர்.
தென் பகுதியினர் போ நதிப் பள்ளத்தாக்கிற் குடியோறி, இத்தாலியில் இதிரசிக்கன் ஆதிக்கத்தை நசுக்கி, க.மு. 387 ஆம் ஆண்டளவில் உரோமைக் கொள்ளையடித்தனர்; அப்பொடழுது, வாத்துக்கள் கப்பித்தோலைக் காப்பாற்றின எனக் கூறப்பட்டிள்ளது.
இக் குடியேறிகளுட் சிலர் சிபேயினுள்ளும், சிலர் போல்கன் மலைப் பிரதேசத்துள்ளும் புகுந்தனர்.
இந் நூற்றாண்டுகளிலேயே இப்பெரு வலசையின் வடபாற் கிளையோன்று எமது தீவுட் புகுந்து, இங்கிருந்தவரிடையே கெவித்திய ஆட்சியையும் மொழியைமை புகுத்திற்று.
பிரித்தானியாவிற் புகுந்த கெலித்தியர், அலையலையாக அடுத்தடுத்து வந்து கொண்டிருந்தனர்.
ஆனால், இவர்கள் இரத்த்த் தொடர்புடையராயிருந்தும், தம்முட் பகைபூண்டும் த்த்தமக் கென ஒரு மொழி வகையையுடையராயு மிருந்தனர்; இன்று வழக்கிலிருக்கும் ஏசு, கெயிலிக்கு, உவெல்சு ஆகிய மொழிகள் லெத்தியரும் பைரியரும் உருவாக்கிய மொகைளிலிருந்து ஒரளவுக்கு வேறுபாடடைந்தனவாகும்.
பிரித்தானியாவின் தென்பாலிலும் குணபாலிலுமுள்ள சம வெளிகளிநூடாகப் பிரித்தானியாவிற்கு அடுத்தடுத்து வந்த கெலித்தியர், அங்கிருந்த ஐபீரியரை மட்டுமன்றி, தமக்குமுன் ஏலவே வந்த தம்மினத்தவரையும் கொன்று, அடிமைப்படுத்தி, அல்லது தீவுக்கப்பால்துரத்தி வந்தனர்.
பிரித்தானியாவில் எ;்;ான்றும் நிகழ்வதுபோல், துரத்ப்பட்ட பலர், வடபாலிலும் குடபாலிலுமுள்ள மலைகளைத் தம்புகலிடமாகக் கொண்டனர்.

கெலித்திய வருகையில் இருபெரும் படையெடுப்புக்களை வேறுபடுத்திக் கூறலாம்; முதலாவதாக, அயலாந்திலும் கொத்துலாந்திலும் இன்றும் காணப்படும் கெயில், அல்லது கொயிடல் இனத்தவர்; இவர்களிற் சிலர் கி.மு. 600 ஆண்டளவில் வந்திருக்கலாம்.
இரண்டாவதாக, உவேல்சில் இன்றுங் காணப்படும் கிமிறி, பிறழத்தன் இனத்தவர்.
பிறித்தன் மக்களிடையே பெல்கே இனத்தவரும் பிற இனத்தவரும் சேர்க்கப்பட்டிருந்தனர்; இவ்வினத்தவர் தென் இங்கிலாந்திற் பரவியிருப்பதைச் சீசர் கண்டார்.
இவர்கள் கால்வாய்க்கு அப்பாலுள்ள கோல் இனத்தவருன் நெருங்கிய தொடர்புடையவரே.
மசிடன் தேசத்து அலச்சாந்தர் காலத்தில் (ஏறக்குறைய கி.மு. 325 இல்) இங்கிலாந்தை அடைந்த பிதியசு என்ற கிரேக்கப்பிரயாணி தான் "பிரித்தானியத் தீவு" க்குச் சென்றதாகக் கூறியதால், அக்காலத்திலேயே "பிரித்தானியர்" என்ற பெயருக்கு உரியவராகிய பிறித்தன் இனத்தவர் குறித்த தீவில் ஏலவே குடியிருந்தனரேனத்தெரிகின்றது.

கி.மு. கடைசி ஆறு நூற்றாண்டுகளில் ஐரோப்பா முழுவதிலும் பரவியகெலித்திய இன்த்தவர் நெடிய தோற்றமும் கருமையற்ற மயிரு முடைய போரேறுகளாவர்.
அப்பொழுது வெண்கலத்தின் இடத்தைப் பெற்ற இரும்பு வேலைகளிலும் இக்காலத் தொல்கபொருளியல் வல்லுநராற்பெரிதும் புகழப்படும் கலை, கைத்தொழில் ஆகிலவற்றிலும் திறமையுடை யோராயிருந்தனர்.
பிரித்தானியாவிற் பிந்திப் புகுந்த கெலித்தியரின் இயல்புகள் தெதகையனவே.
பிரித்தானியாவிலும் அயலாந்திலும் பரவிய, கருமையற்ற மயிருடைய கெலித்தியர் தாம் வெற்றிகொண்ட குலங்களிழடத் தம்மை உயர் குடிமக்களாக நிறுவிக் கொண்டனர்.
இறுதியில், எல்லா இனங்களும் கலந்தன.
ஆனால், ஐபீரிய இரத்தத்துடன் கலந்த கெலித்திய உதிரம் இவ்வளவிற்றென்று கூற இயலாது.
உவேல்சு, கோண்வால், அயலாந்து, கொத்துலாந்து உயர்நிலங்கள் ஆகிய இடங்களில் உள்ளோரின் தோற்றமும் நிறமும் பெரும்பான்மையும் ஆவர்கள் ஐபீரிய இனத்தைச் சேர்ந்தவர்களெனக் காட்டுகின்றன.
உவெல்சு மலைப்பிரதேசத்திலிருக்கும் ஐபீரியர் சிறிய அளவு கெலித்திய இரத்தம் கலக்கப்பெற்றவர்களே.
உரோமரினதும் சட்சனியரதும் படையெடுப்புக் காலங்களில் பிரித்தானியாவின் தெற்கு, கிழக்குப் பகுதிகளில் இருந்தவர்கள் எந்த அளவுக்குக் கெலித்திய இரத்தம் கலக்கப்பெற்றவர்கள் என நிச்சயிப்பதற்கு வழிவகையில்லை.
அதேபோல, தாம் வெற்றிகொண்ட ஐபீரியரிடையே எத்தகைய பொருளாதார, சமுதாயத் தொடர்புகளை உண்டுபண்ணினர் என்பதையறிவதும் முடியாததொன்றாயிருக்கின்றது.
வெற்றிகொள் ளப்பட்டவர்க்கெனச் சில குத்திராமங்கள் ஒதுக்கப்பட்டும், வெற்றிகொண்ட வர்க்கெனப் பிற கிராமங்கள் ஒதுக்கப்பட்டுமிருந்த ஒரு முறைமையின் சின்னங்கள் உவேல்சில் நெடுங்காலமாகக் காணப்பட்ட வெனத் தொல் பொருளியல் வல்லுநர் கருதுகின்றனர்.
வெற்றிகொள்ளப்பட்டோர் கூடிய திறையைச் செலுத்தினர்.
ஆனால், இத்தகைய ஒரு முறைமை, தீவுமுழுதும் கையாளப்பட்டு வந்ததென ஒரு முடிபுக்கு வருதல் பொருத்த மற்றதுாகும்.
அடிமை நிலை, அல்லது தொழும்புமுறை கிழக்கிலேயே பெரும்பாலுங் காணப்பட்டிருத்தல் கூடும்.

கெலித்தியர் தங்களுக்கு முந்திய ஐபீரியரைப் பேலவே குலங்களாக அல்லது கோத்திரங்களாக விருந்தனர்; சமூகத்தின் ஒழுக்க அடிப்படையாகத் தமது இரத்த உறவு பற்றிய இன உணர்ச்சியினாலும், சட்டப் பிணைப்பினாலும் ஒன்றுபட்டவராய் வாழ்ந்தனர்.
அவர்களுககுப் பின்வந்த சட்சன் இனத்தவரைப் போல் கெலித்தியர் ஆள்புலப் பிரிவுகளையும் மானியமுறை அமைப்பையும் ஏற்படுத்தவில்லை.
இங்கிலாந்தைச்சட்சனியர் வெற்றிகொண்ட ஆயிரமாண்டுகளுக்குப் பின்னரும், குலமுறையான வாழ்ககை விதிகள் வெல்வேறு அளவில், அயலாந்து, கொத்துலாந்து உயர்நிலம் போன்ற இடங்களில் என்றும் நிலைத்திருந்தன.
பிரித்தானிய தீவுகளில் கெலித்தியர் தனி அதிகாரஞ் செலுத்திய காலத்தில், அரசர்கள், ஆள்புலமன்னர் களாகவோ, நிலமானிய முடியாட்சியாளராகவோ இராது, குலங்களின் தலைவர்களாகவே ளிருந்திநுப்பர் என்பது திண்ணம்.
குலமுறைப்படியே நீதி வழங்கப்பட்டது; இதன்படி ஒரு குலத்து உறுப்பினர் வேண்டியாங்கு தண்டிக்கப்பட்டோ, பாதுகாக்கப்பட்டோ வந்தனர்; பிறகுலத்தவர் தங்குலத்தவருக்கு இழைத்த குற்றத்திற்காக அக்குலத்தவர் மீது பழிவாங்கப்பட்டது; அல்லது அவர்கள் விளைத்த ஊறுகளுக்காக இளப்பீடு பெறப்பட்டது.
உரோமர் பிரித்தானியாவிற் கால்வைத்தபோது, கெலித்திய குலங்கள் தமக்கிடையே இடைவிடாது போர்புரிந்து கொண்டிருந்தன.
ஆனால் ஒவ்வோர் குலமும் வளர்ச்சியடைந்து, இக்காலத்தில் உள்ள பல மாகாணங்களுக்குச் சமமான நிலப்பரப்பிற் பரம்பியிருந்தது.

வெண்கலக் காலத்தில் ஐபீரியரின் கீழ்ப் அயிர்ச்செய்கை எவ்வாறு அபிவிருத்தியடைந்ததோ, அவ்வாறே ஈரும்புக் காலத்திலும் கெலித்தியர் ஆட்சியிற் பயிர்ச் செய்கை தொடர்ந்து முன்னேறுவதாயிற்று.
இன்றுபோல், தெற்குப் பகுதிகளிற் கோதுமையும் வடக்குப் பிரதேசங்களில் ஒற்சும் பயிர் செய்யப்பட்டன.
தானியத்துடன் தேனைக் கலந்து புளிக்க வைத்துப்பெறும் மதுலகையை உண்டு களி கொள்ளவோ வெறியாடவோ விரும்பினர் கெலித்தியர்,
னோல், விவசாயத்திறகுரிய நிலப்பாப்பு சிறிதாயிருந்தது.
ஏனெனில், காடுகள் பல அழிக்கப்படாதிருந்தன; அத்துடன் தேமிசு, திரெந்து போன்று அந்நதிப் பள்ளத்தாக்குக்கள் கேறுடையனவாகவும் குடித்தொகையிற் குறைந்தனவாகவும் இருந்தன.

ஒக்கு மரக்காடுகளில் ஆயிரக்கணக்கான பன்றிகள் மந்தை மந்தையாகத்திரிந்தமை, சட்சன், நோமன் காலங்களில் சாதாரணக் காட்சியாகும்.
கெலித்திய காலத்திலும் அதற்கு முன்னுள்ள காலத்திலும் பன்றிகள் மனிதரின் பொருளாதாரத்தில் ஒருமுக்கிய அமிசமாய் இருந்தருத்தல் வேண்டும்.
அபவகைப்பட்ட பன்றியிறைச்சி இன்றும் ஆங்கிலேயரால் விரும்பியுண்ணப்பட்டு வருகின்றது.
ஆதியில், அன்றியிறைச்சி அயலாந்தில் மாத்திமன்றிப் பிரித்தானியாவிலும் வாழ்வுக்கு வேண்டிய இன்றியதையா உணவாய் இருந்தது.
செம்மறியாடுகளும் எருதுகளும் செலவப்பெருக்கத்துக்கு வேண்டிய மூலப் பொருள்களாகவும் பண்டமாறிறுக்கு வேணடிய முக்கிய சாதனமாகவும் இருந்தன.
போரிற் கெலித்தியரின் தேர்களை இழப்பதற்குக் குதிரைகள் வளரரக்கப்பட்பன.
ஆனால், உழதற்கு எருதுகளே பயன்படுத்தப்பதட்டன.

செலித்திக்குத் தீவு முழுவதையும் ஒருங்கு நோக்குமிடக்கு, சட்சனியகாலத்திலும் மத்திய காலத்திலும் இருந்த்து போல, விவசாயம் அவர்களின் முக்கிய தொழிலாக இருக்கவிலலை.
காடுகளும் சேற்று நிலங்களும் நிறைந்கிருந்த பூமியிற் சிதறுண்டிருந்த அம்மக்கள், வேட்டையாடல், மீன்பிடித்தல், மந்தை மேயத்தல், நெசவு செய்கல், தேனீ பேணல், போர் புரித்ல், தச்சுவேலை, உலோக வேலை போன்ற பலவகைப்பட்ட முயற்சிகளில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
கெலித்திய குடும்பங்களின் சிந்றூர்கள், வெட்டு மரங்கள், சிறு கொம்பர்கள் அல்லது மண் என்பவற்றால் ஆயகட்டடங்களை உடையனவாக இருந்தன. இக்கட்டடங்கள், குலங்களிடை நிசழும் போர்களில் லகுவாக அடிக்கடி அழிக்கப்பட்டன.
உவெல்சுமக்கள் ம்த்ியகாலத்தின கடைசிவரை தொடர்ந்து செய்தது போலவே மேங்கிங்கிலாந்திலிருந்தவர்களும் புதிய புன்னிலங்களையும் வேட்டைத்தலங்களையும் தேடித் தங்கள் இருப்பிடங்களை மாற்றினர்.

"அங்கு காணப்பட்ட அருகிய விவசரயம், மக்களை ஒரிடத்தில் நிலையூன்றச்செய்யவில்லை", என வினோகிறதொவு கூறிகின்னார்.
இத் தீர்ப்பு கெலித்தியர் ஐதாகக் குடியிருந்த மேற்கு, ம்த்திய பாகங்களுக்குப் பொருந்துமாயினும், தெற்கிலும், கிழக்கிலும் கோதுமை விளையும் மாவட்டங்சளுக்குப் போருந்நதாது.
எனினும், பிற்கூறிய பிரதேசங்களிலும், கெலித்தியர் சமுதாய அடிப்படையிலமைந்த கிராமப் பயிரச்செய்கையையும் எல்லை வரையறுக்கப்படா வயல் முறைமையையும் பெரிய கூடடுப் பட்டண முறையையும் கைக்கொண்டர் என்பது எவ்வாற்றானும் நிறுவப்படடிலது.
இப்பயிர் விளையும் பகுதிகளைப் பின்னர் ஆங்கில சட்சனியா கைப்பற்றிய காலத்திலேயே இம்முறைகள் நிறுவப்பட்டன.

எவ்வாற்றாயினும், குறித்த தீவின் பல பகுதிகளிலும் சிறு குடும்பங்களாக நாட்டிப்புறத் தொகுதிகளிற் சிதறியிருத்தலே கெலித்தியரின் இயல் பாயிருந்தது.
ஆயினும், இக் குடும்பங்கள் ஒயாது சிறுசிறு பிரிவுகளாகப்பிரிந்து, தத்தம் குக்கிராமங்தளுடன் அடைக்கப்பட்டிள்ள எல்லைக்கு மத்தியில் வாழ்தைன.
இவ்வடைக்கப்பட்ட நிலங்களுக்கப்பால் தரிசு நிலங்களிருந்தன.

செலித்திய நாகரிகத்தின் மிக முன்னேற்றமான பிரதேசங்கள் பிரித்தானியாவின் தெற்கு, தென்கிழக்குப் பகுதிகளிலேயே இநந்தன.
அப்பகுதிகளிலேயே மிகச் சிறந்த தானிய நிலங்களும் புனனில மேயச்சல் நிலங்களும் சசெட்சு, உவீல் இரும்புச் சுரங்கங்களும் கொல்லுளைக்களங்களும் இருந்தன.
இங்கு மத்தியதரைக் கடலில் வணிநஞ் செய்பலருடனும், கடலுக்கப்பாலிருந்த கெலித்திய உறவினருடனும் இலகுவாகத் தொடர்பு கொள்ளக்கூடிய கப்பற் போக்குவாத்தும் கால்வாய்த் துறைகளும் இருந்தன.
முழுத் தீவிலும் முறையான பட்டின-வாழ்க்கை இல்லா விடினும், பெரிய கூட்டிக் குடிசைகள் சென் ஒல்பன்சு, கோல்சீற்றர் போன்ற இடங்களில் காணப்பட்டன.
கி.மு. 150 ஆம் ஆண்டளவில் கெந்குப் பிரித்தானியர் தமக்கென ஒரு பொற்காசடித்துப் பயன்படுத்தினர்.
இவர்கள் மசிடன் தேசத்து அரசரின் போற்கசு அடிக்கும் முறையைப்பினபற்றினர்.
கி.மு. கடைசி நூற்றாண்டில் தெற்குப் பிரித்தானியா விலிருந்நத பெல்கே இனத்தவரும் வடகோலில் இருந்த ஐரோப்பியருடன் அரசியற்றொமர்பு வைத்திருந்தனர்; பிரித்தானியருட் சிலர் ஐரோப்பிய பெல்கே இனத்தவரின் மன்னளையே தமக்கும் மேலாளனாக ஏற்ுச் சில ஆண்டிகள் வாழ்ந்தனர்.
ஆகவே, உரோமா், வடகோல் இனத்தவரை அடிப்படுத்தற்குச் செல்கின்றனர் என்று அறிந்த பொழுது, பிரித்தானியர் கப்பல்களையும் மக்களையும் அனுப்பிச் சீசருக் கெதிராகக் கடலிலும் தரையிலும் போர் புரிந்தனர்.
சீசர் பிரித்தானியாமீது அடையெடுத்தமைக்கு அச்செய்கையும் ஒரு காரணமாகும்.

கிறித்துவ சமயத்கதாடக்க காலத்தில் வாழ்ந்த கெலித்தியரிடை வழங்கிய ஐதிகக் கதைகளைக் கொண்டு நாம் அறிபவற்றைத் தவிர, ஐபீரியரதும் கெலித்தியரதும் சமயத்தைப் பற்றி எமக்கொன்றுந் தெரியாது.
நீரூற்றுக்களிலும் குகைகளிலும் குன்றுளிலும் காடுகளிலும் வேறு பல இயற்கைப் பொருள்களிலும் ஊருக்குரிய தேவதைகள் குடிகொண்டிருந்தன.
இத் தெய்வங்களே பிற்காலத்தில் மோகினித் தேவதைகளாகவும் நீர்வாழ் தெய்வங்களாகவும் கருதப்பட்டன.
கெலித்தியர் காலத்தவராகிய யூலியசு சீசரே பண்டைக் கெலித்திய மதம் பற்றிய விரிவான் சில குறிப்புரைகளை எழுதியுள்ளார்.
துரூயிட்டுப்பள் எனப்பெயர்படைத்த குருமாரின் ஆதின்னம் அவர் கற்பனையைத் தூண்டிற்று.
இக்குருமார் சட்டுக்கேரப்பான அமைப்பை உடையோராய்க் கோல் நாட்டிலும் பிரித்தனிலும் மிகுந்த ஆதிக்கம் பெற்று விளங்கினர்; கல்வி பயிற்றல் அவர் சையில் இருந்தது; றீதிமன்றங்களிலே நீதி வழங்குவதும் அவர்கையதாயிற்று; அவர் தம் வவிதிகளுக்குப் பணியாத பாமரரைத் தண்டித்தலும் அவர் உரிமையாயிற்று.
"இவ்வாறு மதவிலக்கஞ் செய்யப்பட்டோர் பாவிகளாகவும் பத்தியற்றோராகவும் ஒதுக்கப்பட்டனர்.
மற்றையோர் அவர்களைக் காணவோ அவர்களொடு கதைக்கவோ விரும்அார்.
துரூயிட்டுக குருமாரின் ஆதிக்கம் உரோமானிய உயர்குடிமக்களுககு உவர்ப்பாய் இருந்தது.
இதற்குக் காரணம், கிழக்குப் புலத்திலிருந்து வந்த குருமார் முறைமைக்கு உரோமாபுரி இன்னுந் தலைவணங்காதிருந்த மையே.
"கோல் மக்கள் யாவரும் மூட நம்பிக்கைகளில் ஊறியவரே; ஆதலின், கடுநோய், போராபத்து முதலியன வந்தக்கால், நரபலி கொடுப்பர்; அன்றேல் அவ்வாறு செய்வோமென நேர்ந்து கொள்வர்; இத்தகைய சடங்குகளிலே துரூயிட்டுக் குருமாரே புரோகிதராகக் கடமையாற்றுவர்", எனச் சீசர் குறிப்பிடுகின்றார்.
இன்னும், "இவ்வழமை களிலே சேர்மானியர் கோல் மக்களினின்றும் பேரிதும் வேறுபட்டவர்: மதவிடயங்களை நிருவகித்தற்கு அவர்களிடைத் துரூயிட்டுக்கள் இல்லையாதலின்", என்றும் அவர் கூறுகின்றார்.
ஆங்கில சட்சனியரைப் பற்றியும் நோசுமக்களைப் பற்றியும் சீசர் அறிந்திருந்தாராகில், அவர்களைப் பற்றியும் சீசர் இவ்வாறே கூறியிருப்பர்.
பிரான்சிலும் பிரித்தனிலும் வாழ்ந்த கெலித்திய மக்களின் இயற்கை வழிபாட்டையும், அக்கெலித்திய மக்களைப்புறங்கண்டு இத்தீவினில் தம் ஆதிக்கத்தைப் பிற்காலததே நிறுலிய பிறமிலேச்சவினங்களின் மதத்தையும் ஒப்பு நோக்குமிடத்து, (முன்னைக்) கெலித்தியரின் மதம் அச்சத்தையும் குருமாரின் அதிகார பலத்தையும் பெரும்பாலும் அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்ததென்பது தெளிவு.

குறிப்பு:-
அடைத்த வயல்களையும் சிறிய கிராமங்களையுமே கொண்ட ஒரு பிரதேசமாக இங்கிலாந்தின் மேற்குப்பாகம் அப்பழைய காலந் தொட்டு இருந்தமைக்கு ஒரு காரணம் கெலித்தியரின் வழமையேபோலும் எனினும் மண்ணின் தன்மையையும் நாம் கருத்திற் கொள்ளலேண்டும்.
நோதிக்குப் படையெடுப்பாளர்தாமும், பெரும்படியாய் விவசாயஞ் செய்தற்து ஒவ்வாத பகுத்களிலே அதனை மையமாகக் கொண்டு வளர்கின்ற பட்டணங்களையும் நிறுவியதில்லை என்அதையும் இங்குக் கவனிக்க.
உதாரணமாக வடபுலத்துக் கரம்பைகளிலும், கெந்து மாவட்டப் பழத்தோட்டங்களிலும், மரக்காவரகப் பெரும்பான்மையும் நிலைத்துவிட்ட பிறவிடத்தும் திறந்த வயல்முறையினையோ பட்டணங்கழளயோ அவர்கள் தாபிக்கமுயன்றதில்லை.
ஆயின் சட்சனியரோ கிழக்கிலும் முதுலந்துலும் மேற்கூறிய வகையான பட்டணங்களையும் திறந்த வயல்முறையையும் நிறுவினர் என்பது உண்மை.
எனினும், இங்கு ஒர் ஐயம் இயல்பாக எழுகின்றது.
கிழக்குப் பிரதேசத்திலுள்ள தானிய நிலங்களிலே கெலித்திய மக்கள் பட்டணங்களையும் திறந்த வயல்முறையையும் நிறுவியிருந்தனரா? இவற்றையே சட்சனியர் பிற்பாடு தழுவிக் கொண்டனரா? கெலித்திய மக்கள் அவற்றை நிறுவியிருந்தாரெனச் சீபோமும் நிறுவியதில்லையென வினகிராதோபும் கருதுவா.
இங்கு யாதொனறிற்கும் உறுகியான ஆதாரமில்லை.
