இலந்தை மரத்தை பேணுவோம்!


மரம், செடி, கொடி இல்லாவிட்டால் நம் வாழ்வே இல்லை; இதேபோல் விலங்கினங்களிற்கும் வாழ்வும் இல்லை. நமக்கு உணவு தருபவை தாவரங்கள், உடைதருபவையும் அவையே ஏன் சுவாசக்காற்றின் சுத்திகரிப்பான்களும் அவைதான் எல்லாத் தாவரங்களும் ஏதே வகையில் நமக்கு, நன்மை செய்வனவாகவே உள்ளன. இதனால்தான் இந்துக்கள் எல்லாத் தாவரங்களையும் போற்றுகின்றனர். இந்தவகையில் இலந்தை மரத்தையும், புனித மரமாகவே போற்றுகின்றனர்.
கிறிஸ்து பிறப்பிற்கு சுமார் 1000-1500 ஆண்டுகளிற்கு முன்பே நம் பாரத தேசத்தில் இலந்தை மரங்கள் இருந்துள்ளன. பண்டைய வடமொழி நூல்களான யசுர்வேதம், பிராமணங்கள், புராணங்கள், விருட்ஷாயுர் வேதம் மற்றும் வைத்திய நூல்கள் எல்லாவற்றிலும் இலந்தைமரம் இடம்பெற்றுள்ளது.
ஆலயங்களில் தலவிருட்ஷம் வைத்துப்பேணுதலின் முக்கியத்துவத்தை ஆகமம் உணர்த்தியுள்ளது. இந்த வகையில் தென்னிந்தியாவின் ‘வேளூர்’ திருத்தலத்தின் தலவிருட்ஷமாகவும் இலந்தை மரமே காணப்படுகிறது.

இமய மலைச்சாரலிலே அலக்நந்தா ஆற்றின் மேற்குக் கரையில் இந்துக்களால் புனிதமாகப் பேணும் பத்திரிநாத் எனும் கோவில் உண்டு. இது புராதன காலத்தில் இலந்தை மரக்கள் அடர்ந்த காடாகக் காணப்பட்டது. இங்கு வாழ்ந்த முனிவர்கள் இலந்தைப் பழத்தை உண்டே பயபக்தியுடன் நீண்ட நாட்கள் வா ழ்ந்தனராம். இதன் காரணமாக இவ் முனிவர்கள் வாழ்ந்த இப்பகுதிக்கு ‘பத்திரிகா ஆச்சிரமம்’ (இலந்தை மரங்கள் உள்ள இடம்) என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. பின்னர் இது திரிபடைத்து பத்திரிநாத் என்று மாறிவிட்டது.
வட இந்தியாவின் பஞ்சாப் பிரதேசத்திலுள்ள சீக்கியர்களின் பொற்கோவிலிருக்கும் இலந்தை மரத்தை அவர்கள் துயர்துடைக்கும் மரமாகக் கருதி வழிபட்டு வருகின்றனர்.
பாபாபுதா தன்னுடய கிராமத்தில் எருமைகளை மேய்த்துக்கொண்டிருந்த போது மகான் குருநானக் அவர்களை சந்தித்து அவர்களுடய சீடரானார். பின்னர் பொற்கோவில் தலைமை அர்ச்சகருமானார். அப்போது அங்கு ஒரு குளம் வெட்டப்பட்டபோது இலந்தை மரத்தடியில் அமர்ந்து அவர் வேலைகளைக் கவனித்ததாகவும், இதுவே இன்றுவரை உயிர்வாழும் இவ் இலந்தை மரமுமாகும்.
புராதன காலத்தில் இலந்தை மரங்கள் இருப்பதைக் கொண்டு நீர் ஊற்றுக்கள் இருப்பதைக் அனுமானித்து கிணறு, குளம், கேணி போன்ற நீர் நிலைகளை அமைத்தனர். கரையான் புற்றுக்கு மேற்கே இலந்தை மரம் இருந்தால் அவ் இடத்தில் மூன்று ஆள் ஆழத்தில் நீர் ஊற்று இருக்குமென்றும் அஸ்மந்தகா மரத்திற்கு வலபுறம் இலந்தை மரம் இருந்தால் அதிலிருந்து சிறிது கிழக்கே மூன்று மூன்றரையார் ஆழத்தில் நீர் ஊற்று இருக்கும் என்றும் பண்டைய இந்துக்கள் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தனர்.
விருட்ஷாயுர் வேதம் எனும் தாவர வளர்ப்புப் பற்றிக் கூறும் ஒரு வடமொழி நூல் ‘இலந்தை, வாழை, தூது மாதுளை இவை வாழும் வீட்டில் எஜமான் விருத்தியடையமாட்டான். lணமடைவான்’ எனக் குறிப்பிடுகிறது. எனவே இதன்படி நோக்கும்போது வீட்டில் இலந்தை நடுவது சாலச் சிறந்ததல்ல. ஆனால் வெற்று நிலங்களிலும் வனப்பிரதிஷ்டை செய்யும் போதும் குறைந்த நீருடன் அதிகம் வளர்ந்து பயன்தரும் இலந்தையைப் பயிரிடலாம்.
இந்துக்கள், சீக்கிய மதத்தினர் மட்டுமன்றி வேறும் மதங்களின் புனித நூல்களிலும் இலந்தை பற்றிய செய்திகள் விரவிக் காணப்படுகிறது. பைபிளில் கூட இம்மரம் பற்றிய செய்திகள் உண்டு. இஸ்லாமிய நூல்களும் இலந்தை பற்றிய சிறப்பான குறிப்புக்களைக் கொண்டுள்ளது. எனவே பல்வேறு மதத்தினரும் போற்றும் இலந்தைகளையும் நாமும் பேணிக் காப்போமாக.
ப. அருந்தவம்
சுழிபுரம்
