பல்கலைக்கழக கல்வி சுதந்திரத்தில்எதிர்க்கட்சிகள் தலையிடலாகாது


ல்கலைக்கழக பேராசிரியர்கள் மற்றும் விரிவுரையாளர்களின் சம்பள உயர்வு பிரச்சினை ஒரு சாதாரண தொழிற்சங்க நடவ டிக்கையாக ஆரம்பித்துள்ள போதிலும் அதனை இப்போது அரசியல் அரங்கில் தேர்தல் தோல்விகள் பலவற்றை கண்டதனால் செல்லாக்காசாக மாறியிருக்கும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும், ஜே.வி. பி.யும், ஜே.வி.பி.யில் இருந்து பிரிந்து சென்ற குழுவினரும், சரத் பொன்சேகாவின் அணியினரும் இதனை ஒரு அரசியல் பிரச்சினை யாக மாற்றி அரசியல் இலாபம் பெற முயற்சிகளை எடுத்து வரு கின்றனர்.
பொதுமக்களின் வாக்குப் பலத்தினால் நிராகரிக்கப்பட்ட இந்த அரசியல் கட்சிகள் எவ்வளவுதான் திருகுதாள சதி வேலைகளில் ஈடுபட்டா லும் அவர்களுக்கு மக்களின் ஆதரவு கிடைப்பதற்கு பதில் மக்க ளின் வெறுப்பும், எதிர்ப்புமே கிடைக்கும் என்று பல்கலைக்கழகத் தின் கல்வி சுதந்திரத்தின் மீது நம்பிக்கை கொண்ட கல்விமான்கள் வேதனைப்படுகிறார்கள்.
இந்த அரசியல்கட்சிகள் தென்னிலங்கையில் இருந்து ஆரம்பித்த பல் கலைக்கழக பேராசிரியர்கள் மற்றும் விரிவுரையாளர்கள் சிலரின் பாத யாத்திரைக்கு பூரண அனுசரணை அளித்து வருவதுடன் இது தங்களுடைய எதிர்ப்பு ஆர்ப்பாட்டமாக பொதுமக்களை ஏமாற்றி, இந்த பாத யாத்திரையில் அவர்கள் கலந்து கொள்கிறார்கள். சஜித் பிரேமதாஸ, சோமவங்க அமரசிங்க, விஜித்த ஹேரத், சரத் பொன் சேகா போன்றவர்கள் ஊர்வலங்களில் முன்வரிசையில் நடந்தவாறு, இந்நாட்டின் உயர்கல்வி சுதந்திரத்தை காப்பாற்றுங்கள் என்றெல்லாம் சுலோகங்களை கோஷித்தவாறு சென்றார்கள்.
நியாயமாக சிந்தித்து இந்த வேலை நிறுத்தத்திலும், எதிர்ப்பு ஆர்ப்பாட் டத்திலும் கலந்து கொள்ள மறுப்புத் தெரிவித்த பல பேராசிரியர்க ளும், விரிவுரையாளர்களும் தற்போது எதிர்க்கட்சி அரசியல்வாதி கள் தான் அவர்களின் சுயநல நோக்கத்துக்கான பல்கலைக்கழகங்க ளின் உயர்கல்வியை சீர்குலைக்கிறார்கள் என்று கண்டனம் தெரி வித்தார்கள்.
தென்னிலங்கையில் இருந்து ஆரம்பித்த இந்த பேராசிரியர்களின் பாத யாத்திரையில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு அங்குள்ள ஒரு நகரில் ஐக்கிய தேசியக்கட்சி தலைவரின் நெருங்கிய ஆதரவாளர் ஒருவர் பகல் உணவை ஒரு வீட்டில் ஒழுங்கு செய்திருந்த போது, இங்கு சாப் பிடாதீர்கள் இன்னும் கொஞ்ச தூரத்தில் எனது ஆதரவாளர் ஒருவர் வீட்டில் நான் உணவை ஒழுங்கு செய்திருக்கிறேன், என்று சரத் பொன்சேகாவின் ஆதரவாளர் ஒருவர் தெரிவித்ததை அடுத்து இரு சாராருக்கும் இடையில் கருத்து மோதல்கள் இடம்பெற்றதாகவும் இதனால் அதிருப்தி அடைந்து பாதயாத்திரையில் கலந்து கொண்ட பலர் பாதயாத்திரையில் இருந்து விலகி தங்கள் இருப்பிடங்களுக்கு திரும்பியதாகவும் கூறப்படுகின்றது.
எதிர்கட்சி அரசியல்வாதிகள் இவ்விதம் பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்க ளின் பிரச்சினையை அரசியலாக்கி இந்நாட்டின் எதிர்கால சந்ததியி னரின் உயர்கல்வியை சீர்குலைப்பதற்கு சதி முயற்சிகளை செய்து வருகின்ற போதிலும் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ அவர்கள் இந்த பிரச்சினையை சமாதானமாக தீர்த்து வைப்பதில் விருப்பம் தெரிவித்துள்ளார்.
2005ம் ஆண்டில் ஜனாதிபதி பதவியை ஏற்ற தினம் முதல் திரு. மஹி ந்த ராஜபக்ஷ பல்கலைக்கழகங்களின் பேராசிரியர்களுக்கும் விரிவு ரையாளர்களுக்கும் பெருமளவு சேவை செய்து அவர்களை திருப் தியாக வைத்திருப்பதன் மூலமே உயர்கல்வியை பேணிப் பாதுகா க்க முடியுமென்ற நிலைப்பாட்டில் இருந்து வருகின்றார். பேராசிரியர் களுக்கும், விரிவுரையாளர்களுக்கும் அரசாங்கம் வெளிநாடு செல்வ தற்கு மூன்று மாத சம்பளத்துடன் விடுமுறையும், அத்துடன் மேலதி கமாக 42 நாட்கள் சம்பளத்துடன் கூடிய விடுமுறையும் வழங்கி பல் கலைக்கழக நிர்வாகம் ஒத்துழைப்பை அளிக்கின்றது. இத்தகைய சந் தர்ப்பத்தில் தங்களுடைய நியாயபூர்வமான கோரிக்கைகளை பல்க லைக்கழக பேராசிரியர்கள் பிரச்சினைகளை நீடிக்கும் எண்ணத்து டன் நடந்து கொள்ளாமல் பிரச்சினைகளை சுமுகமாக தீர்த்துக் கொள் ளும் நல்லெண்ணத்துடன் செயற்படுவது அவசியமாகும்.
இன்று பேராசிரியர்களாகவும், சிரேஷ்ட விரிவுரையாளர்களும், விரிவு ரையாளர் களாகவும் இருப்பவர்கள் பல வருடங்களுக்கு முன்னர் இலவசக் கல்வியின் மூலம் உயர்கல்வியை பெற்றதுடன் முதுமாணி, கலாநிதி பட்டங்களை பெறுவதற்காக பல்கலைக்கழகங்களில் புல மைப்பரிசில் பெற்றவர்களாவர். இவர்கள் இவ்விதம் இன்று சுயநல போக்கில் வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபடுவதனால் இந்நாட்டின் மூன்று இலட்சத்து 50 ஆயிரம் பல்கலைக்கழக பட்டதாரி மாணவ, மாணவி யரை இன்று பணயக் கைதிகளாக வைத்து, அந்தப் பிள்ளைகளின் உயர்கல்வியை சீர்குலைக்கிறார்கள் என்பதை பொதுமக்களும் புரி ந்து கொள்ள வேண்டும். இவர்கள் இவ்விதம் சுயநல நோக்கத்து டன் நடந்து கொள்வதனால் பல்கலைக்கழகங்களின் 3 லட்சத்து 50 ஆயிரம் மாணவர்களின் குடும்பங்களும் பெரும் வேதனையையும், கஷ்டத்தையும் எதிர்நோக்க வேண்டியிருக்கிறது.
இது ஒரு நியாயமற்ற கோரிக்கை என்பதை இப்போது உணர்ந்து கொண்டுள்ள இந்த வேலை நிறுத்தத்தில் ஆரம்பம் முதல் பங்கு கொண்ட பல பேராசிரியர்களும் விரிவுரையாளர்களும் இன்று விர க்தி அடைந்த நிலையில் தாங்கள் செய்தது தவறு என்பதை உணர் ந்து இப்போது பல்கலைக்கழகங்களுக்கு திரும்பிக் கொண்டிருக்கி றார்கள் என்ற ஒரு மகிழ்ச்சிக்குரிய செய்தியும் இப்போது எமக்கு கிடை த்துள்ளது.
பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்கள் மட்டுமன்றி அரசியல் கட்சிகளும் சமூக அமைப்புகளும், அரச சார்பற்ற அமைப்புகளும் எங்கள் நாட்டின் எதிர்காலம் கல்வியில் மாத்திரமே தங்கியிருக்கிறது என்ற உண் மையை உணர்ந்து இனிமேலாவது இத்தகைய தேசத்துரோக செயல் களில் ஈடுபடாமல் பல்கலைக்கழக கல்வியை சுதந்திரமாக வைத்தி ருப்பதற்கு தங்கள் பூரண ஒத்துழைப்பை வழங்க வேண்டும்.
