ஒவ்வொருவரும் தேவனுடைய இராச்சியத்தின்புத்திரராக வேண்டுமென்பதே இயேசுவின் சித்தம்

இன்று பெரிய வெள்ளி
போல் வில்சன்
‘சிலுவை பற்றிய உபதேசம் கெட்டுப்போகிறவர்களுக்குப் பைத்தியமா யிருக்கிறது; இரட்சிக்கப்படுகிற நமக்கோ அது தேவபெலனாயிருக்கிறது’ (1கொரி. 1:18)
இன்று பெரிய வெள்ளித்தினம். உலகிலுள்ள அனைத்து கிறிஸ்தவர்களும் இயேசு கிறிஸ்து சிலுவை மரணத்தை நினைவுகூரும் தினமாகும். பெரும்பான்மை யானோர் வெள்ளை அல்லது கறுப்பு ஆடைகளை அணிந்தே ஆலயம் செல்வார்கள். 
பெரும்பாலான ஆலயங்களில் மும்மணி நேர வழிபாடுகளே இடம்பெறும். இயேசு தனது சிலுவை மரண தருவாயில் சிலுவை மரத்திலிருந்து ஏழு வார்த்தைகளை மொழிந்தார். இத்தினத்தில் அவ்வார்த்தை களை குறித்தே தியானம் இடம்பெறும். இயேசு சிலுவையில் கூறிய ஐந்தாவது வார்த்தை ‘தாகமாயிருக்கிறேன்’ என்பதாகும்.
‘அதன் பின்பு எல்லாம் முடிந்தது என்று இயேசு அறிந்து வேதவாக்கியம் நிறைவேறத்தக்கதாய் தாகமாயிருக்கிறேன் என்றார்’ (யோவான் 19:28). மனிதர்களின் உணர்வுகளில் பசி, தாகம் முக்கிய இடத்தைப் பெறுகிறது.
இயேசு தனது சீஷர்களுடன் இறுதி இராப்போசன பந்தியில் அமர்ந்தபின்னர் ஒலிவமலையிலு ள்ள கெத்சமனே தோட்டத்திற்கு சென்று ஜெபித்தார். அங்கு அவரது வியர்வை இரத்தத்தின் பெருதுளிகளாக வடிந்தது. இதன் பின் அவருக்கு ஏற்பட்ட சித்திரவதை, கொடுமைகள், பரிகாசம் இப்படியாக பல சிந்தனைகள். இதன் விளைவாக அவருக்கு தாகம் ஏற்பட்டதா? இல்லை.
இயேசு கிறிஸ்து ஜீவ தண்ணீர், அவரே ஜீவ ஊற்றானவர் என்று அவருக்கு மறுபெயர்கள் பரிசுத்த வேதாகமத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ‘இந்தத் தண்ணீரை குடிக்கிறவனுக்கு மறுபடியும் தாகமுண்டா கும். 
நான் கொடுக்கும் தண்ணீரைக் குடிக்கிறவனுக்கோ ஒருகாலும் தாகமுண்டா காது; நான் அவனுக்கு கொடுக்கும் தண்ணீர் அவனுக்குள்ளே நித்திய ஜீவகாலமாய் ஊறுகிற நீரூற்றாயிருக்கும்’ (யோவான் 4: 13-14) என்றார் இயேசு கிறிஸ்து. ஜீவ தண்ணீரை கொடுப்பவருக்கு தாகமா? சிந்திக்க வேண்டிய கேள்வி. பரி. வேதாகமம் கீழ்கண்டவாறு கூறுகிறது, ‘நான் பசியாயிருந்தால் உனக்குச் சொல் லேன். பூமியும் அதன் நிறைவும் என்னுடை யது’ (சங். 50:12).
இறைவன் எம்மை பார்த்து கூறுகிறார்; ‘என் ஜனங்கள் இரண்டு தீமைகளைச் செய்தார்கள்; ஜீவ தண்ணீர் ஊற்றாகிய என்னை விட்டு விட்டார்கள். தண்ணீர் நிற்காத தொட்டில்களாகிய வெடிப்புள்ள தொட்டில்களைத் தங்களுக்கு வெட்டிக் கொண்டார்கள்’ (எரே. 2:13). எம் வாழ்க்கையில் ஜீவ தண்ணீராகிய இயேசுவுக்கு முதன்மையான இடத்தினை கொடுக்கின்றோமா? எம்மை நாமே கேட்க வேண்டிய கேள்வி. 
நாம் பணம், கல்வி, பதவி, அந்தஸ்து, லெளகீகம், ஆடம்பரத்துக்கு முதலிடம் கொடுக்கிறோம். எமது வாழ்க்கையில் யாருக்கு முதலிடம் கொடுக்கிறோம்? அத்துடன் பரி. தேவ வார்த்தை, ஜெபத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறோமா?
‘என் ஆகாரத்தில் கசப்புக் கலந்து கொடுத்தார்கள்; என் தாகத்துக்குக் காடியைக் கடிக்கக் கொடுத்தார்கள்’ (சங். 69:21), ‘... என் நாவு மேல் வாயோடே ஒட்டிக் கொண்டது; என்னை மரணத் தூளிலே போடுகிaர் (சங். 22:15). இந்த வேதவாக்கியங்கள் இயேசுவின் மரணத்தின் மூலம் நிறைவேறியது.
காணாமல் போன ஆட்டை தேடி வந்த மீட்பர். அவர் உங்களையும் என்னையும் நோக்கிப் பார்க்கிறார். இயேசுவின் தாகத்தை தீர்ப்பவன் யார்? அதற்கு இயேசு, ‘நான் என்னை அனுப்பினவருடைய சித்தத்தின்படி செய்து அவருடைய கிரியையை முடிப்பதே என்னுடைய போஜனமாயிருக்கிறது’ (யோவான் 4:34). தேவனின் சித்தம் ஒவ்வொருவரும் மீட்கப்பட வேண்டும் என்பதேயாகும். ஒவ்வொருவரும் தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் புத்திரராக வேண்டும் என்பதே அவரின் அவாவாகும்.
‘மானானது நீரோடைகளை வாஞ்சித்து கதறுவது போல், தேவனே என் ஆத்துமா உம்மை வாஞ்சித்து கதறுகிறது. என் ஆத்துமா தேவன் மேல், ஜீவனுள்ள தேவன் மேலேயே தாகமாயிருக்கிறது...’ (சங். 42:1-2). எம் ஆத்துமா தேவன் மேல் தாகமாயிருக்க வேண்டும்.
