2019ம் ஆண்டு பூமியை விண்கல் தாக்குமா?


2002 என். டி. 7 (2002 னி. ஹி. 7) என்ற விண்கல் ஒன்று விநாடிக்கு 25 கிலோ மீற்றர் வேகத்தில் பூமியை நோக்கி வந்து கொண்டிருக்கிறது. இது 2019வது ஆண்டு பெப்ரவரி மாதம் முதலாம் திகதி பூமியைத் தாக்கும் என்று விஞ்ஞானிகள் நாள் குறித்தனர். இந்த விண்கல்லின் அகலம் 3 கிலோ மீற்றர். 
இது பூமியின் மீது மோதினால் 77 இலட்சம் அணுகுண்டுகள் வெடித்தது போன்ற பேரழிவு ஏற்படும், பூமியில் ஐந்தில் ஒரு பகுதி அழிந்துவிடும். கடல் பகுதியில் மூன்றில் ஒரு பகுதி வற்றிவிடும். தொடர்ந்து 16 மணி நேரம் வானம் இருட்டாக இருக்கும். 12 கோடி பேர் இறந்து போவார்கள். ஓசோன் படலத்தில் பெரிய ஓட்டை விழுந்து பகலில் அதிக வெப்பமும், இரவில் அதிக குளிரும் இருக்கும் என்று ஆல்ஸ்டர் அப்ஸர்வேஷன் துறையைச் சேர்ந்த விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்தனர்.
ஆனால் பின்னர் வெளியான ஆராய்ச்சி முடிவுகள் இந்த விண்கல் பூமியைத் தாக்குவதற்கான வாய்ப்புகள் இல்லை என்றும் அப்படியே பூமியின் பாதையில் வந்தாலும் அதைத் தாக்கி அழிக்க முடியும் என்றும் தெரிவித்துள்ளன. விண் கற்கள் பூமியின் பாதையில் வருவதும், பின்பு அவை விலகிச் செல்வதும் விண்வெளி வரலாற்றில் அவ்வப்போது நடைபெறும் நிகழ்வுகளே. எனவே பயம் கொள்ளத் தேவையில்லை.

எரிமலை சீறும்போது எரிமலைக் குழம்போடு கந்தக ஆவி வெளிவருகிறது. அந்த கந்தக ஆவியானது, அனல் போன்ற பாறைக் குழம்பு குளிர்ந்து இறுகும்போது கட்டியாக மாறி, எரிமலைப் பள்ளங்களில் படிந்து விடுகிறது. இம்மாதிரியான எரிமலைப் படிவங்கள் உள்ள எரிமலைப் பகுதிகள் தென் அமெரிக்கா, நியூசிலாந்து, ஜப்பான், மெக்சிகோ, சிசிலி முதலிய இடங்களில் காணப்படுகின்றன. 
அப்பகுதிகளில் 500 முதல் ஆயிரம் அடிக்கு சுரங்கம் தோண்டி கந்தகம் வெட்டி எடுக்கிறார்கள். அவ்வாறு கிடைக்கும் கந்தகத்தைத்தான் தீக்குச்சிகள் செய்வதற்கும், துப்பாக்கி மருந்து தயாரிப்பதற்கும், ரப்பர் பதனிடுவதற்கும், நமது நோய் தீர்க்கும் சல்பா மருந்து தயாரிக்கவும், பூச்சிகொல்லி மருந்துகள் போன்றவை தயாரிப்பதற்கும் பயன்படுத்துகிறார்கள்.
அனல் குழம்பு குளிரும்போது மேலிருந்து கீழே பாறையாக இறுதிக்கொண்டே போவதால் தங்கம், வெள்ளி, ஈயம், துத்தநாகம், பாதரசம் போன்ற பல உருகிய உலோகப் பொருட்களும் கட்டியாக மாறிப் பாறைகளோடு கலந்து விடுகின்றன. அவ்வாறு பூமிக்குக் கீழே சில அடி ஆழத்துக்குள்ளாகவே உலோகக் குழம்புகள் பாறைக் குழம்போடு வந்து படிவதால்தான் சுரங்கங்கள் மூலம் அவை நமக்கு எளிதில் கிட்டுகின்றன.

கடந்த 10 ஆண்டுகளாகவே நரம்பியல் வல்லுநர்கள் உடம்பு அரிப்பதற்குக் காரணம் என்பதைப் பற்றி தலையைப் பிய்த்துக் கொண்டிருந்தனர். ஒரு சிலர் வலிக்குக் காரணமான நரம்புகள்தான் அரிப்பு உணர்வுக்கும் காரணம் என்று பிரச்சினைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்து வேறு வேலைக்குச் சென்றுவிட்டனர்.
வாஷிங்டன் பல்கலையின் மருத்துவப் பிரிவின் நரம்பியல் வல்லுநர் சென் என்பவர் எலிகளின் ஜீனோமை ஆராய்ந்தபோது கேஸ்ட்ரின் ரீலிங்க பெப்டைட் ரிசப்டார் (மிஞிஜிஞி மிastrin ஞிலீlலீashing ஜிலீptiனீலீ ஞிலீணீலீptor) என்றொரு ஜினைச் செயல்படுத்தும் நரம்பு செல்கள்தான் அரிப்பிற்குக் காரணமான தகவல்களை மூளைக்கு அனுப்புகிறது என்றும் அவை முதுகுத் தண்டில்தான் செயல்படுகின்றன என்றும் கண்டுபிடித்துள்ளார்.
பாம்பெசெரின் என்ற நரம்பு விஷயத்தைப் பயன்படுத்தி மேற்கூறிய ஜி. ஆர். பி. ஆர். புரதத்தைத் தாங்கிய நரம்பு செல்களை பரிசோதனை முறையில் எலிகளிடம் நீக்கிய பிறகு அதற்கு அரிப்பே ஏற்படவில¨ என்பதை நிரூபித்தார். சென். அரிப்பை உண்டு பண்ணும் பொருளை தோலில் போட்டுத் தேய்த்தாலும் அந்த எலிக்கு அரிப்பு ஏற்படவில்லையாம்.
