உன்னையே நீ அறிவாய்!


சாக்ரடீஸ்

தன்னம்பிக்கை இல்லாத மனிதர்கள் வெற்றிக் கனியை சுவைப்பதென்பது இயலாத ஒன்றாகும். ஒரு மனிதனின் தன் னம்பிக்கை அளவைப் பொறுத்து வெற்றிச் சிகரத்தின் உயரம் தீர்மான மாகிறது. இந்த உலகத்தில் பிறந்த எல்லா மனிதர்களிடமும் அவர் அவர்களுக்கென்று ஒரு தனித் திறமை இருக்கிறது. 
அந்தத் திற மையை அடையாளங்கண்டு அதை மேலும் வளர்க்கப் பாடுபட்டு அந்த ஆற்றலை பயன்படுத்தி நம்மால் வெற்றிபெற இயலும் என்று தன்னாற்றலின், திறமையின் மீது நம்பிக்கை வைத்திருப்பவர்களை த்தான் தன்னம்பிக்கையாளர்கள் என்று கூறலாம். 
பிறப்பிலேயோ அல்லது வளர்ப்புச் சூழலினாலேயோ ஒருவர் கூச்ச சுபாவமும் வெட்க உணர்வும் கொண்டவராக இருந் தாலும் வாழ்க்கையின் எந்த ஒரு கட்டத்திலும் அதை உணர்ந்து கூச்சத்தையும் வெட்கத்தையும் வீசி எறிந்தவர்கள் வெற்றியாளர்களாக மாற முடியும்.
கூச்சமும் குற்ற உணர்வும் முன் னேற்றத்தின் முதல் எதிரிகள் என்றுகூட நாம் வரையறுக்கலாம். ஆம். குற்ற உணர்வும்கூட, ஒரு மனிதனின் பிடறியை பற்றி இழுத்து பின்னோக்கித் தள்ளும். கண்ணுக்குத் தெரியா எதிரி நம்மோடு கூடவே நட் பாயிருப்பதை நாம் அடை யாளங்காண வேண்டும். 
சமுதாயம் விதித்த தர் மங்களையும் நியாய ங்களையும் பின்னோக்கித் தள்ள கெட்ட நட்புகளின் சுவாசத்தாலும் தன்னையும் தன் மனதையும் மற்றவ ர்களுக்கு மறைத்துச் செய்த குற்றங்களும், பழிகளும், பாவங்களும் மனசாட்சியில் குற்ற உணர்வாக பதிவு செய்யப்படுவதால் ஆற்றல் குறைபாடும் அச்சமும் உருவாகி தன்னம்பிக்கையை தகர்த்துவிடுகிறது. 
அதனால்தான் திருமூலர் போன்ற பேரறிஞர்கள் ‘தன்னையறியத் தனக்கொரு கேடில்லை’ என்றுச் சொல்லிச் சென்றார்கள் போலும். ஏதன் மாநகரத்து எழில்மிக்க இளைஞர்களே ஓடி வாருங்கள். கூடி நில்லுங்கள். உங்களுக்கெல்லாம் உன்னதமானதொரு வெற்றி இரகசியத்தை போதிக்கிறேன் என்று வீதி முனைகளில் விளக்கம் தந்த சாக்கரடீஸ் சொன்னது கூட ‘உன்னையே நீ அறிவாய்’ (Know yourself) என்பதுதான். வெற்றியின் விளிம்பைத் தொட வேண்டும் என்று விருப் பப்படுகிறவர்கள் எல்லாம் ‘அகத்தாய்வு’ செய்ய வேண்டும்.
ஒருவேளை ‘தன்னையறிதல்’ என்பதை தவறாக புரிந்துகொண்டவர்கள் தன் பெயரையும், குடும்பத்தையும் உறவையும் நண்பர்களையும் அறிந்திருக்கும் போது வேறென்ன அறிவதற்கு இருக்கிறது என்று எண்ணாமல் தன் பலம் என்ன? தன் பலவீனம் என்ன? தன் விருப்பங்கள் என்ன? ஆசைகள் என்ன? அபிலாஷைகள் என்ன? எதன் மீது வெறுப்பு? ஏன் அந்த வெறுப்பு? என் இலட்சியம் என்ன? இலக்கு என்ன? அதை நோக்கி நான் பயணம் செய்ய வேண்டும்? இப்படி அடுக்கடுக்காக ஆராயும் போது தன் ஆற்றலை அறிந்து கொள்ளலாம். அளந்தும் கொள்ளலாம். வெற்றியின் முதல் படி தன்னையறிதல்.
இறைநம்பிக்கை இல்லாத வனை நாத்திகன் என்று பழைய மதங்கள் சொல் லுகின்றன. ஆனால் தன் னம்பிக்கை இல்லாத வனைத்தான் நாத்திகன் என்று புதிய மதம் சொல் லுகிறது என்று விவேகான ந்தர் விளம்புகிறார்.
வரலாற்றின் ஏடுகளைப் புரட்டிப் பார்த்தால் அழியாப் புகழ் படைத்து ஆழி சூழ் உலகை ஆண்டவர்கள் அனைவருமே தனி மனிதர் கள் தான். ஆனால் அவர் களெல்லோரும் தன்னம்பி க்கை மிக்கவர்களாக இருந் திருக்கிறார்கள். என்னால் முடியுமா? என்று சந்தேகத்தோடு கேட்பவர்கள் பிரஞ்சுப் பேரரசன் நெப்போலியன் போனபார்ட் வாழ்க் கையை படித்துப் பாருங்கள். 
‘முடி யாது’ என்கிற வார்த்தை பிரெஞ்சு வார்த்தையே அல்ல. அது முட்டாள்க ளின் அகராதியில் மட்டுமே உள்ளது என்று முழங்கிய நெப்போலியன், மத்தியத் தரைக் கடலில் உள்ள காசிகா என்னும் தீவில் பிறந்து பிரஞ்சு படையில் ஒரு சாதாரண போர் வீரனாக வாழ்க்கையைத் தொடங்கிய வன்தான் பிரஞ்சு ஏகாதிபத்தியத்தின் சக்ரவர்த்தியாக தன்னை உயர்த்திக் கொள்ள முடிந்ததென்றால் அது அவன் கொண்டிருந்த ‘தன்னம்பிக்கை’ என்னும் தன்மையினால் தான்.
