நீதிதான் கடவுளின் வடிவமென வாழ்ந்துகாட்டியவர் பண்டிதமணி கணபதிப்பிள்ளை

சைவத்தமிழ் ஆசான் பண்டிதமணிசி. கணபதிப்பிள்ளையின்113ம் பிறந்த நாளையொட்டிஇக்கட்டுரை பிரசுரிக்கப்படுகிறது

1899ம் ஆண்டு ஈழ நாட்டில் வடக்கில் ஒருவர் கிழக்கில் ஒருவர் ‘தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுக’ என்ற வள்ளுவப் பெருந்தகையின் வாக்கை நிலைநாட்டத் தோன்றினர். அவர்களுள் எமது ஆசானாகிய இலக்கிய கலாநிதி சி. கணபதிப்பிள்ளையை இன்று நினைப்போமாக.
திருநெல்வேலி சைவாசிரிய கலாசாலையில் 1955, 1956 ஆண்டுகளில் ஐம்பது ஆசிரிய மாணவர்கள் உள்ள எங்கள் முன் பண்டிதமணி ஐயா நிற்கின்றார். 
யாவரையும் கவரும் வசீகரமான தோற்றம், நிமிர்ந்த நிலை நேரியநோக்கு, புன்முறுவல் பூத்தமுகம், இனியகுரல், உறுதியான பேச்சு, உள்ளுணர்வின் மெய்ப்பாடுகள், அபிநயங்கள் அவரது மாசற்ற உள்ளம் அரிய பண்பு, அறிவு எல்லாம் எங்களை நல்வழிப்படுத்தக்கூடியன. ஐயா கூறிய பயன்படும் கருத்துகள் சிலவற்றை நினைவு கூருவோம்.
‘நீதிதான் கடவுளின் வடிவம். அதற்கு மற்றொரு பெயர் சிவம், சிவம் என்றால் நன்மை, மங்களம், அன்பு, நீதி என்று பொருள். எவன் நீதியோடு சம்பந்தப்படுகிறானோ அவன் சிவத்தோடு சம்பந்தப்படுகின்றான். சிவத்தோடு சம்பந்தப்படுகின்றவனுக்குச் சைவன் என்று பெயர். சிவத்தோடு சம்பந்தப்பட்ட சமயம் சைவ சமயம்.
‘சாதியிரண்டொழிய வேறில்லை’ என்கிறாள் ஒளவைப்பிராட்டியார். ஒன்று நீதிச் சாதி, மற்றது அநீதிச் சாதி. நமக்கு அறிவு இருக்கிறது. அதனோடு கூட ஆசையும் இருக்கிறது. அறிவு நீதிச் சாதியைச் சேர்ந்தது. ஆசை அநீதிச் சாதியைச் சேர்ந்தது. அழுக்கோடு கூடியது. ஆசையைச் சுத்தப்படுத்தி அறிவின் வழிப்படுத்த வேண்டும். 
ஆசையை அறிவின் வழி நடத்துகின்றவர்கள் நீதிச் சாதியைச் சேருகின்றார்கள். அவர்களே சாதிமான்கள் ‘நீதிவழுவாநெறிமுறையில் இட்டார் பெரியோர் இடாதார் இழிகுலத்தோர் பட்டாங்கில் உள்ளபடி’ என்பதற்கு ஐயா கூறிய விளக்கம்- பட்டாங்கு என்பது நீதி நூல்கள்.
நீதி நூல்களில் கூறப்பட்டபடி ஒருவன் தன்னை அழைத்துக் கொண்டானோஅவன் பெரியவன். அதற்கு இயலாதவர் இழிகுலத்தோர், சிறுகதை ஒன்று சொன்னார். அமெரிக்க நாட்டில் ஆபிரகாம் லிங்கன் சின்னப் பையனாக இருந்தபோது ஒருகடையைத் நடத்தினான். விடிய விடிய திருவிழாப் பார்த்த பையன் ஒரு கிழவி ஒரு இறாத்தல் சீனிக்குக் காசு கொடுக்க அரை இறாத்தல் சீனி கட்டிக்கொடுத்துவிட்டான். 
நன்றாக விடிந்த பின் தராசைப் பார்த்தான் அரை இறாத்தல் படி இருப்பதைக் கண்டான். பணம் ஒரு இறாத்தலுக்கு வாங்கிவிட்டேன் என்ற எண்ணம் அவனது உள்ளத்தை வருத்தியது. உடனே அரை இறாத்தல் சீனியைக் கட்டினான். விடியற் காலையில் சீனி வாங்கிய கிழவியைத் தேடிப் பிடித்து மிகுதி அரை இறாத்தல் சீனியைக் கொடுத்து மன்னிப்புக் கேட்டான். நீதி நெறியில் வாழ்ந்த சிறுவன் அமெரிக்க நாட்டின் ஜனாதிபதியாகப் பிரகாசித்தான்.
இலக்கிய பகுதியில் நாம் சுவைத்த பகுதிக்குச் செல்வோம். கூனியின் சூட்சியால் கைகேகி மனம் மாறி இராமன் காடு ஆளவும், பரதன் நாடாளவும் தசரதச் சக்கரவர்த்தியை இணங்கச் செய்து, இராமன் முன் தான் தோன்றி ‘அப்பா சொல்லுகிறார் உங்களைக் காட்டுக்குப் போகும்படியும், பரதன் நாட்டை ஆளும்படியும்’ அப்போது மகிழ்ச்சியுடன் இராமன் சொல்லுகின்றான். ஏன் அப்பா சொன்னது என்று சொல்லுகிaர்கள்.
நீங்கள் சொன்னாலே யான் செய்வேனே. ‘என் பின்னவன் பெற்ற செல்வம் யான் பெற்ற செல்வம அன்றோ இங்கே கம்பன் இராமன் வாயால் கூறியதை நாம் எங்கள் ஆசானின் வாயால் கேட்கும்போது அளவு கடந்த இன்பம்.
இராமன் காட்டிற்குப் போகும்போது சீதைக்குக் கூறுகின்றான். ‘காடு சூடு, நீவரவேண்டாம். யான் பதினான்கு வருடம் கழித்து வருகின்றேன். உடனே சீதை சொல்லுகின்றாள், நின்பிரிவிலும் சுடுமோ பெருங்காடு’ சீதையின் குணாதி சயங்களை-நாம் சிந்திக்கவேண்டும். இலக்கண வகுப்புப் பற்றியும் ஒருவார்த்தை. இலக்கணம் என்றால் கடுமையான பாடம் என்று நினைத்த எமக்கு இது மிக இலகுவான இலக்கிய பாடமாக்கிக் கற்பித்தார்.
எமது வகுப்பில் ஆசான் அழுத்தி அழுத்திக் கற்பிக்கும் குறட்பாக்கள் மூன்றைப் பார்ப்போம்.
1. ‘ஒழுக்கம் விழுப்பந்தரலால் ஒழுக்கம்
உயிரினும் ஓம்பப்படும்’
உடம்பில் உயிர் இருக்கும்போது என் மனிதன் என்று பெயர். உயிரைப் பேண இலட்சக் கணக்கான பணத்தைச் செலவு செய்கின்றோம். இந்த உயிரிலும் மேலான பொருளாக ஒழுக்கத்தை பொய்யா மொழியர் மதிக்கின்றார். எனவே நடத்தையைப் பாதுகாக்கவேண்டும் என்று கூறுகின்றார். ஒழுக்கம் மேலான பொருள் என்று காட்டுகின்றார்.
2. “மனத்துக் கண் மாசிலனாதல் அனைத்தறன்
ஆகுல நீரபிற”.
மனம் புனிதமானதாக இருத்தல் வேண்டும். அறத்தின் அடிப்படை சுத்தமான மனம். மனக்குற்றம் அகலாமல் செய்யும் செயலும் சொல்லும் வீண் ஆரவாரமானவை. மனம் மாசுபோக வேண்டிய வழிவகையெல்லாம் உண்டு. அவற்றை நாம் தேடிப் பிடிக்க வேண்டும்.
3. “தன்னைத் தான் காதலனாயின் எனைத் தொன்றும்
துன்னற்க தீவினைப்பால்’.
தன்னைத் தானே நேசிக்கின்றவன் பிறருக்குத் தீங்கு உண்டாக்கும் செயல்களின் பக்கத்திற்குப் போகமாட்டான். பிறருக்குத் தீமை செய்யாமலிருப்பது பிறருடைய நன்மைக்காக மட்டுமல்ல தனது நன்மைக்காகவே, தான் செய்த வினையைத் தானே அனுபவிக்க வேண்டிவரும். எவர்க்கும் தீமை செய்யாமல் தீங்கு எண்ணாமல் இருப்பது சுயநலமே. இந்தக் குறளிலே தான் தர்மம் ஆரம்பிக்கின்றது.
பண்டிதர் ஐயா இந்த மூன்று குறட்பாக்களையும் அடிக்கடி கூறும் நோக்கம் என்ன என்று பின்பு நாம் சிந்திக்கும்போது கொஞ்சம் புரிகிறது. இந்த மூன்று பாக்களும், மனிதன் உள்ளத்திலே பதிந்து, அதன்படி மனிதன் வாழ்க்கை வாழ்ந்தால் இந்த நாடு எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். நாம் காணாத கற்பனைத் தேவலோகமாக இருக்கும். போர் இல்லை. ஆயுதம் வேண்டாம் அமைதி நிலவும் நேர்முகப்பரீட்சை.
மாணவன் சி. கணபதிப் பிள்ளைக்கு நாவலர் காவிய பாடசாலையில் கற்பதற்கு ஒரு நேர்முகப் பரீட்சை மட்டுவில் வே. நடரா என்பவர் மாணவனை அழைத்துச் சென்றார். அங்கேயுள்ள அறையில் சுன்னாகம் குமார சுவாமிப்புலவரும், முகாமையாளர் கைலாச பிள்ளையும் இருக்கிறார்கள். வெளியே நடராசா அவர்கள் இருக்கிறார்கள். மாணவனை இரு வினாக்கள் கேட்டார்கள். நீர் என்ன என்ன நூல்கள் படித்தீர்.
பதில்: பழமலை அந்தாதி, இராமாயணம், இலக்கணம்.
2. உமக்குத் தெரிந்த பாட்டு ஒன்று சொல்லி அதன் பொருளையும் சொல்லும். திடீரென ஒரு பாட்டைச் சொன்னார். பொருள் சொல்ல முடியவில்லை. நேர்முகத் தேர்வு முடிந்தது. கைலாச பிள்ளை வெளியே வந்து நடராசருக்குச் சொன்னார். வகுப்பில் சேருவதற்குத் தகுதியற்றவராக இருக்கிறார். அப்போது நடராசா துணிவுடன் சொன்னார்- ‘ஒரு மாதம்’ வைத்திருந்து பாருங்கள். சரியில்லை என்றால் யான் வந்து கூட்டிக்கொண்டு செல்கின்றேன். 
ஒரு மாதம் முடிந்த பின் நடராசா வந்தார் காவிய பாடசாலைக்கு, புலவரும் பிள்ளையும் நடராசவை வரவேற்று, அவரைக் கொண்டு வந்த உமக்கு மிகவும் நன்றி. அவர் அற்புத விவேகி, படிப்பில் ஊக்கமும் உயர்ந்த குணமும் உள்ள பையன் என்றனர்’ நடராசருக்கு உள்ளம் குளிர்ந்தது. ஒரு மாதத்தின் பின் மட்டக்களப்புப் பையனும் (பெரியதம்பி) இந்த வகுப்பில் வந்து சேர்ந்துவிட்டான். வடக்கும் கிழக்கும் இணைந்தது. இரு மாணவர்களும் குமாரசுவாமி புலவரிடமும், கைலாசபிள்ளையிடம் கற்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றனர்.
குமார சுவாமிப் புலவர் மரணப் படுக்கையில் இருந்தபோது இரவு 12 மணி மாணவன் கணபதிப்பிள்ளை அவருடன் கூட இருந்து அவருக்குச் செய்ய வேண்டிய பணிவிடைகள் எல்லாம் செய்தான் என்று புலவர் வீட்டார் கூறயான் கேட்டேன்.
பண்டிதர் ஐயா பற்றியான் வாசித்த சில சுவையான செய்திகள்- நவாலியூரில் பிறந்த ‘தமிழ்த் தாத்தா’ என்றழைக்கப்படும் சோமசுந்தரப் புலவர் அவர்களுக்கு வட்டுக்கோட்டை இந்துக் கல்லூரி மண்டபத்தில் பொன்னாடை போர்த்துப் பொற்கிழி வழங்கிய விழாவில் பண்டித மணி முக்கிய பேச்சாளர். அவர்கள் தமிழ்த் தாத்தாவின் கவிதைத் திறமையை எடுத்துப் பேசும்போது ‘ஆடிப்பிறப்பு’, ‘கத்தரிவெருளி’ என்னும் தலைப்புகளையுடைய கவிகளை தமக்கு இயல்பான கனிந்த இனிமையான குரலால் இசையுடன் பாடிக் காட்டிச் சொற்பொழிவாற்றினார்.
சபையோரின் மகிழ்ச்சி அளவிடமுடியாத எல்லை கடந்து விட்டது. சபையோரின் மனதைக் கவர்ந்தது மட்டுமல்ல சோமசுந்தரப் புலவரே மயங்கிவிட்டார். பண்டித மணியின் ஆரம்பகாலச் சைவாசிரிய கலாசாலை பற்றி நோக்கி னால் அதிபர் மலிட்டி சுவாமிநாதன் உப அதிபர் அளவெட்டி பொ. 
கைலாசபதி இவர்க ளோடு சி.க. வையும் சேர்த்து மும்மணிகள் என்றழைப்பர். உப அதிபர் கைலாசபதியுடன் தான் ஒருமாணவன் என்ற நிலையில் சி.க. பாடம் கற்பார். 56ம் ஆண்டு மூன்றாந் தவணைத் தேர்வில் ஒரு மாணவனுக்குக் கணித பாடத்தில் நாற்பத்தெட்டுப் புள்ளிகள் அன்றைய பரீட்சை முறைப்படி மூன்றாந் தவணைப் புள்ளிகளும் பார்த்தே அரச கல்விப் பரீட்சைத் திணைக்களம் பெறுபேறு தீர்மானிப்பது, உப அதிபரிடம் போக முன் பண்டிதர் ஐயாவுடன் ஆலோசனை கேட்டனர். 
அது உப அதிபர் தான் கணித ஆசிரியர். அவரோடு பேசுங்கள் என்றார். உப அதிபருக்கு இந்தப் பாதிப்புப் பற்றிக் கூறினர். உப அதிபர் சொன்னார் ‘இவருக்கு இரண்டு புள்ளி கூட்டினால் அதே வீதத்தில் எல்லோருக்கும் கூட்டவேண்டும்’ எமது மாணவர் தலைவன் சொன்னார். நூறு புள்ளி எடுத்த மாணவருக்கு நூற்றுக்கு மேலே புள்ளி வந்துவிடும். உப அதிபர் சொன்னார்- ‘அப்படியானால் அதிபர் தனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி ஏதாவது செய்யட்டும், உப அதிபரின் மனச்சாட்சி- அல்லது நீதி எப்படி இருந்தது என்று சிந்திப்போமாக.
இலக்கிய கலாநிதி பண்டித மணி அவர்கள் சிந்தனையாளர் என்று பல அறிஞர்கள் எழுதியுள்ளனர். இவர்கள் யாழ். மண்ணில்தோன்றிய காரணத்தையும் கூறியுள்ளனர். அந்நியர் ஆட்சிக் காலத்தில் நாவலர் பெருமான் அவதரித்துச் சைவ சமயத்தையும், தமிழ் மொழியையும் பேணிக்காத்தார். 
நாவலர்அவர்களின் பரம்பரையினரும் இத்தொண்டில் ஈடுபட்டனர். சி. வை. தாமோதரம் பிள்ளை போன்ற பல புலவர்கள் தோன்றி சைவ சமயத்தைப் பேணியுள்ளனர். எனவே இவர்கள் செய்த அரிய பெரியதொண்டை இன்றைய தமிழ் மக்கள்அறியச் செய்வதற்கும், நல்லாசிரியர்களை உருவாக்குவதற்கும் பண்டிதர் ஐயா தோன்றினார் என்பதே அறிஞர்களின் முடிவு.
பண்டிதமனி ஐயா செய்த தொண்டைப் பிரகாசிக்கச் செய்வதற்கு உரும்பராயில் திரு. அ. பஞ்சாட்சரம் பிறந்தார். ஆசான் எழுதி வைத்த நூல்களைப் பதிபித்து வெளியிட்டார். ஆசிரியமணி ச. பஞ்சாட்சரம் இவருக்கு உதவியாகப் பண்டிதமணியின் உறவினரான சதாசிவமும், பண்டிதமணி நூல் வெளியீட்டுக் குழுவும் இருந்தனர். 
பண்டிதமணியின் அளப்பரிய சேவையில் மனம் சென்ற பலர் ஆண்டு தோறும் நூல் வெளியிடவும் விழா நடத்தவும் வேண்டிய உதவிகளைச் செய்கின்.றனர். தமிழ் மக்கள்அவர்களுக்கு நன்றியுள்ளவர்களாக வாழ்ந்து மேலும் நாம் நல்லவண்ணம் வாழச் சிந்தித்து செயலாற்றுவோமாக.

