ஆசிரியர்கள் வகுப்பறையில்அர்ப்பணிப்புடன் செயற்பட வேண்டும்



பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர் காலம் தொட்டு எங்கள் நாட்டில் அரசாங்க ஊழியர்கள் மற்ற சாதாரண மக்களை விட பல சலுகைகளைப் பெற்று சமூகத்தில் பெரும் மதிப்புடன் இருந்து வந்தார்கள். 
அன்று அவர்களுக்கு பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் தங்கள் நாட்டுப் பிரஜைகளுக்குக் கொடுக்கும் சகல சலுகைகளையும் வாய்ப்புக்களையும் பெற்றுக் கொடு த்து அரசாங்க ஊழியர்கள் என்ற ஒரு புதிய வர்க்கத்தை உருவாக்கி அவர்களை என்றும் தங்கள் அரசாங்கத்துக்கு விசுவாசமாக கைகட்டி சேவகம் செய்யும் ஊழியர்களாக வைத்திருந்தது.
அன்று அரசாங்க சேவையில் சாதாரண எழுதுவினைஞர் பதவியில் இருக் கும் ஒருவர் கூட சேட்டும் கோட்டும் டையும் அணிந்தே காரியாலயத் துக்கு வரவேண்டும் என்றும் பணிப்புரை விடுத்திருந்தனர். இதனால் அர சாங்க ஊழியர்களைப் பார்க்கும் பொதுமக்கள் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத் தைப் பார்த்து கெளரவத்துடன் நடந்து கொள்வதைப் போன்று அரசாங்க ஊழியர்களையும் கேளரவமாக பொதுமக்கள் நடத்துவதற்கு வகை செய்தது.
அன்று அரசாங்க ஊழியர்களுக்கு ரெயிலில் தங்கள் குடும்பத்துடன் பய ணிப்பதற்கு வருடத்திற்கு வோறண்ட் என்று அழைக்கப்படும் 3 இலவச அனுமதிப் பத்திரங்களும் கொடுக்கப்பட்டன. 
இவை எல்லாவற்றையும் விட அரசாங்க ஊழியர்கள் 60 வயதை அடைந்தவுடன் சேவையில் இருந்து இளைப்பாறி தங்கள் வாழ்க்கையில் வயோதிபத்தை நிம்மதியாக அனுபவிப்பதற்கு உதவுவதற்காக அவர்களுக்குக் கிடைத்த சம்பளத்தில் 75 முதல் 90 சதவீதத்தை மாதாந்தம் ஓய்வூதியமாக அவர்கள் மரணிக் கும் வரை வழங்கியது.
ஓய்வூதியம் பெறும் கணவர் இறந்துவிட்டால் அவரது மனைவிக்கும், மனை வியும் இறந்துவிட்டால் அவர்களது 18 வயதுக்குக் குறைந்த பிள்ளைக ளுக்கும் அந்த ஓய்வூதியம் அப்பிள்ளைகள் 18 வயதை அடையும் வரை கொடுக்கப்பட்டது. 
ஓய்வூதியம் பெறும் பெற்றோர் இறந்த பின்னர் அவர்களுக்கு மற்றவர்களின் உதவியின்றி வாழமுடியாத ஊனமுற்ற அல்லது மனநிலை பாதிக்கப்பட்ட ஒரு பிள்ளை இருந்தால் அப் பிள்ளை மரணிக்கும் வரை பெற்றோருக்கு வழங்கப்பட்ட ஓய்வூதியம் கொடுக்கப்பட்டது.
இவ்விதம் பல்வேறு சலுகைகளை அரசாங்க உழியர்களுக்கு வழங்கிய பிரி ட்டிஷ் அரசாங்கம் அவர்களுக்கு வாழ்க்கை நடத்துவதற்கு ஒரு நியாய மான போதிய அளவுடைய சம்பளத்தையும் வழங்கியது. 
அன்றைய கால கட்டத்தில் விலைவாசி மிகவும் குறைவாக இருந்ததனால் பிரிட்டிஷ் அர சாங்கம் அப்போது கொடுக்கும் சம்பளம் அவர்களுக்குப் போதுமானது என்று திருப்தியும் அடைந்தது. ஆயினும் விலைவாசி உயர்வுக்கு ஏற்ப அதனை அரச ஊழியர்கள் கஷ்டம் இன்றி சமாளிப்பதற்காக வாழ்க்கை செலவுக்கான விசேட அலவன்ஸ்களையும் சம்பளத்துடன் வழங்கியது.
இவ்விதம் அரசாங்க ஊழியர்களைக் கெளரவமாக சகல சலுகைகளையும் கொடுத்து வழிநடத்தி வந்த பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் அவர்களுக்கு வருட த்துக்கு ஒரு தடவை ஓய்வு எடுப்பதற்காகவும் விடுமுறைகள், சுகவீன விடுமுறைகள் போன்ற சலுகைகளையும் பெற்றுக்கொடுத்தது. 
தங்கள் நாட்டுப் பிரஜைகள் போன்று இவர்களை மதித்து நடத்திய பிரிட்டிஷ் அர சாங்கம் ஒரு விடயத்தில் மாத்திரமே அரசாங்க ஊழியர்களுடன் கண்டி ப்பாக நடந்து கொண்டது. நேர்மையாகவும் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்துக்கு வாழ்நாள் பூராகவும் விசுவாசமாக இருப்பதுடன் கடமையை சரியாக நிறைவேற்ற வேண்டும் என்றும் கைலஞ்சம் வாங்குதல் உட்பட ஏனைய மோசடிகளில் ஈடுபடலாகாது என்றும் கண்டிப்பான நிபந்தனையை விதி த்திருந்தது.
இந்த நிபந்தனைகளை மீறி நடப்பவர்கள் மீது நியாயமான ஒழுக்காற்று விசாரணைகள் நடத்தப்பட்ட பின்னர் அவர்கள் குற்றம் செய்தார்கள் என்பது நிரூபிக்கப்பட்டால் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் அரசாங்க சேவையில் இருந்து பதவி நீக்கம் செய்யப்படுவார்கள். இலங்கை சுதந்திரம் அடைந்த பின்னரும் அரசாங்க ஊழியர்கள் இவ்விதம் மதித்து நடத்தப்பட்டார்கள்.
காலப் போக்கில் அரசாங்க சேவையில் அரசியல் தலையீடுகள் மேற்கொள் ளப்பட்ட போது அரசாங்க ஊழியர்களின் கண்ணியம், கட்டுப்பாடு, நேர்மை ஆகியன சீர்குலைந்து போய் அரசாங்க ஊழியர் அரசியல் வாதிகளுக்கு வால்பிடிக்கும் அடிவருடிகளாக மாறவேண்டிய வேதனைக் குரிய அவல நிலை தோன்றியது.
அரசாங்க ஊழியர்களில் இன்று அதிகமாக சலுகைகளையும் வருடத்துக்கு சுமார் 4 மாதகாலம் உத்தியோகபூர்வமாக லீவு எடுக்கும் சலுகையும் கல் வித்துறையில் ஆசிரியர்களுக்கு மாத்திரமே இன்றும் இருந்து வருகின் றது. பாடசாலை விடுமுறை காலத்தில் இவர்கள் பரீட்சை விடைத்தாள் களை திருத்தும் பணியை மேற்கொள்ளும் போது அதற்காக மேலதிக மான கட்டணத்தையும் பெறுகிறார்கள். அதுபோன்று தேர்தல்கள் நடை பெறும் போது தேர்தல் பணிகளில் ஈடுபடுவதற்கும் மேலதிகமான வரு மானத்தைப் பெறுகின்றனர்.
இவ்விதம் மற்ற அரச ஊழியர்களை விட கூடுதலான சலுகைகளைப் பெற் றிருக்கும் ஆசிரியர்களில் பிள்ளைகளுக்கு கற்றுக்கொடுக்கும் தங்கள் கட மைகளை சரியாக நிறைவேற்றும் ஆசிரியர்களின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாகவே இருந்து வருகின்றது. ஆசிரியர்கள் வகுப்புகளில் பாட ங்களை சரியாக பிள்ளைகளுக்குக் கற்றுக்கொடுத்திருந்தால் சுமார் 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இருந்தது போன்று ரியூசன் வகுப்புகளும் அவசியம் ஏற்பட்டிருக்காது.
ஆசிரியர்களில் பலர் பணம் சம்பாதிக்கும் ஆசையில் இன்று ரியூசன் முத லாளிகளாக மாறி அப்பாவிப் பிள்ளைகளின் பேற்றோரிடம் இருந்து பண த்தை சூறையாடி வருகிறார்கள். பெருமளவு பணத்தைச் செலவிட்டு கஷ் டப்பட்டு பல்கலைக்கழகத்துக்குச் சென்ற மாணவர்களே விரக்தி காரண மாக அங்கு வேலைநிறுத்தங்கள் மற்றும் வன்முறைகளில் ஈடுபடுகின்றார்கள்.
இவ்விதம் இன்று எமது நாட்டின் கல்வித்துறை சீர்குலைந்திருப்பதற்கான முழுப் பொறுப்பையும் ஆசிரிய சமூகமே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். எனவே இனிமேலாவது ஆசிரியர்கள் தங்கள் சமூகப் பொறுப்பை உணர்ந்து பாடச¨¡லகளில் பிள்ளைகளுக்கு பாடங்களைக் கற்றுக் கொடுப்பதில் கண்ணும் கருத்துமாக இருப்பது அவசியம்.
