நகரங்களுக்கும் ஆன்மா உண்டு


அண்மையில் அபுதாபி நகருக்குச் சென்றிருந்தேன். கட்டாரை விட மிகவும் வேறுபட்டு நிற்கிற நகரம் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. முக்கியமாக அங்கு உருவாக்கி வைத்திருக்கிற பசுமைப் பகுதிகள். சாலை நெடுகிலும் மரங்கள், பசும் புல்வெளிகள் என்று அமர்க்களமாக இருக்கின்றன. பல அழகான விடயங்கள் இருக்கின்றன. வீடுகள் மிட்டாய்க் கடைகளில் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் சதுர சதுரமான மிட்டாய்களைப் போலில்லாமல் நேர்த்தியான அமைப்பைக் கொண்டிருக்கின்றன. சாலைகளும் அதிக நெருக்கடி இல்லாமல் போக்குவரத்து சுணக்கங்கள் இல்லாமல் இருக்கின்றன. இந்த நகரத்தைப் பார்த்தபின் தான் டோஹா இன்னமும் வளருகின்ற கட்டத்திலிருப்பதை உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது. அங்குள்ள சாலைகளில் பிக்-அப் டிரக்குகள் இல்லை என்பது ஆச்சரியமான விடயம். கட்டுமானப் பணிகள் எல்லாம் முடிந்து விட்ட நகரம் என்பதை அது உணர்த்தியது. டோஹா சாலைகளில் எரிச்சலை ஏற்படுத்துகின்ற ஒரு வாகனம் இந்த பிக்-அப் டிரக்குகள். 
அபுதாபி, பஹ்ரேன் போன்ற நகரங்களிலிருந்து டோஹாவுக்கு அண்மையில் குடியேறிய பல நபர்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன். டோஹாவை இது என்ன ஊர் என்று குறைபட்டுக்கொள்வதைக் கேட்டிருக்கிறேன். ஆனால், நேரில் பார்த்தபின் தான் அவர்களுடைய ஆதங்கம் புரிகிறது. இங்கு இயல்பான நகர வாழ்க்கை வர இன்னும் ஐந்தாண்டுகளாவது ஆகும் என்று கருதுகிறார்கள். 2022 உலகக் கோப்பைக் கால்பந்து போட்டிகளை மையமாகக் கொண்டு கட்டுமானப் பணிகள் அடுத்த ஆண்டிலிருந்துதான் தொடங்கவிருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டேன். இந்தக் கட்டுமானப் பணிகள் தொடங்கி விட்டால் இன்னும் பிரச்சினைகள் கூடத்தான் செய்யும். சாலைக் கட்டுமானப் பணிகள் நடைபெறும் இடங்களில் போக்குவரத்து நெரிசல் மிக அதிகமாகி விட்டது. 
நகர்ப்புற வளர்ச்சி என்பது வெறும் சாலை அமைப்புகளையோ கட்டடங்களையோ வைத்துக் கணிப்பது அல்ல. நகரங்களுக்கென்றே ஓர் ஆன்மா உண்டு. இது அங்குள்ள மக்களை மட்டும் பொறுத்ததல்ல. இன்னும் பல பரிமாணங்கள், புரிந்துகொள்ள முடியாத பரிமாணங்கள் பட்டணங்களுக்குண்டு. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இருந்து வரும் பட்டணங்களை போய்ப் பார்த்தால் இது விளங்கும். 
ஒரு நகரத்தின் வரலாறு மற்றும் அங்குள்ள மக்களின் கலாசாரம், சமய வாழ்க்கை ஆகியவை அந்நகரத்தின் ஆன்மாவை நிர்ணயிக்கின்றன. நகரங்கள் உலகமயமாக்குதலின் அடையாளச் சின்னங்கள் என்று கருதப்படுகின்றன. முகம், பெயர் தெரியாத வகையில் மக்கள் கூட்டத்தில் கூட்டத்தோடு கூட்டமாகக் கலந்து விடலாம் என்பது ஒரு புறமிருக்க அந்த நகரத்தின் ஆன்மா ஒவ்வொருவரையும் கட்டுப்படுத்தத்தான் செய்கிறது என்பது எல்லோருக்கும் புரிந்து கொள்ள முடியாத இரகசியம். விமான நிலையத்தை விட்டு வெளியே வரும்போது உலகமயமாக்கப்பட்ட, உலகளாவிய ஒரு கலாசாரமே தென்படும். இது செயற்கையானது. ஆங்கிலத்தில் பேசிக்கொண்டு ஸ்டார்பக்சில் கோப்பி குடிக்கும் கலாசாரம் இது. பெரும் அங்காடிகளும் இத்தகைய செயற்கைத்தன்மையையே உருவாக்க முயலுகின்றன. ஆனால், இந்தச் செயற்கைத் தன்மையையும் தாண்டி அந்த நகரத்தின் ஆன்மாவை நாம் உணர முடியும். அதன் மணம், நிறம், குணம் அனைத்தும் வெளிப்பட்டு விடும்.
இது எங்கள் கலாசாரம் என்று பறைசாற்றக் கூடிய ஒருசில இடங்களைக் கட்டி வருகின்றனர். கட்டாரா கிராமம் ஒரு நல்ல எடுத்துக்காட்டு. பல நாட்டு மக்கள் வாழும் இடம். பல்கலாசாரம் நிலவும் இடம். இங்கு எங்கள் கலாசாரம் புதையுண்டு போய் விடக் கூடாது என்று கவலைப்பட்டு இங்குள்ள ஆட்சியாளர்கள் எடுக்கும் முயற்சிகள் புரியத்தான் செய்கின்றன. இவர்கள் அதிகமாகக் கவலைப்படுவதும் தேவையற்றதுதான். இப்படிப்பட்ட முயற்சிகள் எதுவுமில்லாமலேயே கட்டாரின் தனித்தன்மையை உணர முடியும். 
புதிதாக டோஹாவிற்கு வரும் ஒருவர் விமான நிலையத்தை விட்டு வெளியே வந்து சாலையில் பயணப்படத் தொடங்கிய பத்தாவது நிமிடத்திலேயே டோஹாவின் ஆன்மா அவரிடத்தில் அறிமுகமாகி விடும். இது இங்கு மட்டுமல்ல எல்லா நகரங்களுக்கும் பொருந்தும்.
அரபு நாடுகள் பலவற்றில் ஆட்சி மாற்றத்துக்கான போராட்டங்கள் நடைபெற்று வருவது பழக்கப்பட்ட செய்தியாகப் போய் விட்டது. ஆட்சி மாற்றங்களை ஏற்படுத்திய நாடுகளில் இன்னும் அமைதி திரும்பவில்லை என்பது கவலைப்பட வேண்டிய விடயம். 
ஜெபராஜ் தேவசகாயம்

