உயர்கல்வியின் தரம் உயர்வதேநாடொன்றின் வளர்ச்சிக்கான வழி


நாட்டின் பொருளாதார முன் னேற்றத்துக்கு உயர் கல்வி யின் தரம் உயர வேண்டும் என்பது அடிப்படை உண்மை ஆகும்.
நவீன உலகின் பொருளாதாரச் சூழ்நிலை கடந்த காலத்தைப் போல் தான் என நம்மில் பலர் நினைக்கிறோம். அதாவது, நிறைய தொழிற்சாலைகள் உருவாகி உற்பத்தி பெருகி ஏற்றுமதி அதிகரித்து அதனால் நாட்டின் பொரு ளாதாரம் வளரும் என்ற நம்பிக்கை யில் அனைவரும் உள்ளனர்.
இந்த வகையான பொருளாதார முன் னேற்றம் இக்காலத்தில் நடைமுறைக்கு சாத்தியமல்ல என்பதை ஐரோப்பாவின் பல நாடுகள் பொருளாதாரத்தில் பின் தள்ளப்பட்டதிலிருந்து புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
இன்றைய சூழ்நிலையில் விஞ்ஞான முறையிலான புதிய கண்டுபிடிப்புகள், நிர்வாக நடைமுறைகளில் மாற்றங்கள் ஆகியவற்றுக்கு முக்கிய இடம் உண்டு. இவை உருவாக ஒரு நாட்டின் உயர் கல்வி நிலையங்களும், கல்லூரியின் ஆராய்ச்சித் துறைகளும் மிகவும் சிறப்புடன் செயல்பட வேண்டும்.
பொருளாதாரத்தில் போட்டியிடும் நாடுகள் ஏராளமாக உள்ளன. ஒரு நாடு உற்பத்தி செய்யும் ஒரு பொருளை மேலைநாடுகளில் விற்பனை செய்ய முயலும் போது அதே பொருளை குறைந்த விலைக்கு மற்றொரு நாடு அங்கே விற்க முயன்றால் அதுவே இரு நாடுகளுக்கான பொருளாதாரப் போட்டியாகிறது.
இந்தப் போட்டியில் வெற்றிபெறும் நாட்டின் பின்னணியில் அந்நாட்டின் உயர் கல்வி நிலையங்களும், ஆராய்ச் சித் துறைகளும் இருக்கும். அங்கு உருவாகும் படிப்பாளிகளும், விஞ்ஞா னிகளும் புதிய கண்டுபிடிப்புகளையும், பொருள்களை உற்பத்தி செய்யும் புதிய நடைமுறைகளையும் உருவாக்கு கிறார்கள். 2008ம் ஆண்டு ‘லன்டன் டைம்ஸ்’ பத்திரிகை நடத்திய ஓர் ஆராய்ச்சியின்படி உலகின் தலைசிற ந்த 200 பல்கலைக்கழகங்களில் சீனா, தென் கொரியா, ஹொங்கொங் ஆகிய நாடுகளில் தலா மூன்று பல்கலைக் கழகங்களும் தாய்வான், இந்தியா ஆகிய நாடுகளில் தலா ஒரு பல்கலைக்கழகமும் அடங்கியிருந்தன.
21ம் நூற்றாண்டில் உலகின் தலை சிறந்த உயர் கல்விக்கான அடிப்படை அம்சங்களை உள்ளடக்கிய நாடுகளில், சீனா மற்றும் அமெரிக்காவுக்கு அடுத்த இடம் இந்தியாவுக்கே உண்டு. இது போல் உலகின் மூன்றாவது இடத்தை இந்தியா பிடித்ததற்கு அந்நாட்டின் ஆங்கிலக் கல்வி முறையும் மிக அதிக அளவில் கல்லூரியில் மாணவர்கள் சேர்ந்து பட்டம் பெறுவதும்தான் காரணமாயிருந்தது.
எனினும் இந்திய மக்கள் தொகையைக் கணக்கிலெடுத்தால், இந்தியாவின் இளைஞர்களில் 10 சதவீதமே உயர் கல்வியில் சேர்ந்து பட்டம் பெறுகிறார் கள். ஆனால் சீனாவில் 15 சதவீதத் தினரும் பல மேலைநாடுகளில் 60 சதவீத இளைஞர்களும் உயர் கல்வி பயில்கின்றார்கள். உயர் கல்வி பெறும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை ஒருபுறம், அவற்றின் தரம் மற்றொருபுறம் என்ற உண்மையை இந்திய அரசு உணர்ந்து அதற்கான நடவடிக்கைகளைத் தொடங்க வேண்டும் என்பது விஷயம் தெரிந்தவர்களின் அறிவுரை.
அமெரிக்காவில் உள்ள 3,500 பல்கலைக்கழகங்களில் அரைவாசி தனியாருக்குச் சொந்தமானவை ஆகும். அரசின் பல்கலைக்கழகங்களை விடவும் சிறந்த கல்வியை வழங்கும் எம்.ஐ.டி. பாஸ்டன் பல்கலைக்கழகங் கள் தனியார் பல்கலைக்கழகங்களே. இதுபோன்ற தனியார் பல்கலைக்கழகங் களிலிருந்துதான் நிறைய புதிய கண்டு பிடிப்புகள் உருவாகி அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தைத் தொடர்ந்து முன்னிலையில் வைத்துள்ளன.
உயர் கல்வியில் பட்டப் படிப்பும் ஆராய்ச்சிகளும் கண்டிப்பாக இணைந்து செயல்படும் நிலை அங்கே உருவாகி விட்டது. ஆராய்ச்சி அமைப்பு இல்லாத உயர் கல்வி நிலையங்களில் அதிக மாணவர்கள் சேர்வதில்லை. கல்லூரி யின் விரவுரையாளர்களும், பேராசிரி யர்களும் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டு தங்கள் தகுதியைத் தொடர்ந்து நிரூபித்தால்தான் வேலையில் தொடர முடியும்.
அமெரிக்காவில் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டு புதிய விஷயத்தை ஆராய்ச் சிக் கட்டுரையாக வெளியிடாத கல்லூரி ஆசிரியருக்கு சம்பள உயர்வு கிடை யாது. நிறைய பல்கலைக்கழகங்களில், தொடர்ந்து ஐந்து ஆண்டுகள் ஆராய்ச் சிக் கட்டுரை வெளியிடாத ஆசிரியர் பதவி நீக்கம் செய்யப்படுகிறார்.
இதுபோன்ற நடைமுறைகளை சீனா போன்ற நாடுகள் பின்பற்றி தங்கள் நாட்டிலும் உயர் கல்வி மற்றும் ஆராய் ச்சி கலாசாரத்தை வளர்த்துள்ளன.
