மனதையும் புத்தியையும் பிரிக்க முடியாதா?



(நேற்றைய தொடர்)
வேடிக்கையான சம்பவம் ஒன்று வீட்டுக்குள் களைப்பாக நுழைந்த தந்தை தன்னுடைய எட்டு வயது மகனை அழைத்தார். “போய் வாசலில் உட்கார். யாராவது வந்து நான் இருக்கிறேனா என்று கேட்டால் அவர்களை யார் என்று கேள் நண்பர் என்று சொன்னால் ‘உள்ளே போங்கள்... அப்பா இருக்கிறார்’ என்று சொல் மாறாக இன்ஷ¤ரன்ஸ் ஏஜென்ட் என்றால் ‘அப்பா வெளியே போயிருக்கார்’ என்று சொல்லித் திருப்பி அனுப்பிவிடு என்றார். பையனும் வாசலில் போய் நின்றான்.
பத்து நிமிடங்கள் கழிந்திருக்கும். ஒருவர் வந்து ‘அப்பா இருக்கிறாரா?’ என்று கேட்டார், உடனே மகன் “நீங்கள் யார்?” என்று கேட்டான், வந்தவரோ, “நான் யாராக இருந்தால் உனக்கென்ன? அப்பா இருக்காரா, இல்லையா? அதைச் செல்” என்றார் விறைப்பாக, பையன் குழம்பினான். “இல்லை.... நீங்க நண்பரா, இன்ஷ¤ரன்ஸ் ஏஜெடான்னு தெரிஞ்சாதான் பதில் சொல்ல முடியும்” என்றான்.
இதைக் கேட்டவர், ‘ரெண்டும் தான் உங்க அப்பாவோட நண்பன் இன்ஷ¤ரன்ஸ் ஏஜென்டும்கூட’ என்றதும், பையன் மேலும் குழம்பினான். நண்பர்னா... அப்பா இருகார் உள்ளே போங்க இன்ஷ¤ரன்ஸ் ஏஜென்ட்னா.... அப்பா வெளியே போயிருக்கார். எப்ப வருவார்னு தெரியாது என்றான். இந்தப் பையனைப்போல் மனதையும், புத்தியையும் பிரிக்க நம்மால் முடிவதில்லை. இதுதான் நமது சகல குழப்பங்களுக்கும் காரணம்.
யிரக்கணக்கான ஞானிகள் பிறந்து மீண்டும் மீண்டும் நமக்கு வழிகாட்டிக்கொண்டே இருக்கின்றனர். ஆனால் நாம்தான், பாதையைத் தவறவிட்டபடி அல்லாடுகிறோம். உடம்பே பிரதானம் என எண்ணி ஆடுகிறோம். மனத்தையே முதன்மையாகக் கொண்டு ஓடுகிறோம். புத்தியையே பெரிதாக நினைத்துக்கொண்டு வாடுகிறோம். இறுதியில் பிராணனை விட்டுவிட்ட சவத்தைச் சுடுகாட்டில் போடுகிறோம். ஆனால் ஆனந்தத்தை ஆத்ம போதத்தை நாடுகிறோமா என்றால் இல்லை வாடுகிறோம்.
ஜென் மதத்தைச் சார்ந்த பெண் துறவி ஒருவர் தன் சீடர்களிடம், “எப்படியும் ஒருநாள் சாகத்தான் வேண்டும். நான் கொஞ்சம் வித்தியாசமாகச் சாக விரும்புகிறேன். அதற்கு ஏதேனும் யோசனை சொல்லுங்கள்” என்று கேட்டார். பலரும் பலவிதமான யோசனைகளை முன்வைத்தனர். இறுதியாக வட்டம் ஒன்று வரைந்து சுற்றிலும் தீ வளர்த்து நடுவில் +திwsஜி உயிரை விடலாம் எனும் யோசனை அவருக்குப் பிடித்திருந்தது.
அதன்படி அந்தப் பெண் துறவி உட்கார்ந்தார். அவரைச் சுற்றி வட்டம் வரைந்து தீயை எரியவிட்டனர். வட்டத்துக்கு வெளியில் இருந்தவர்கள். நெருப்பு வளையத்தை நெருங்கவே முடியாத நிலை, “அங்கே இப்போது எப்படி இருக்கிறது” என்று ஒரு சீடன் கத்தினான். அந்தப் பெண் துறவியோ வழக்கமான புன்னகை மாறாமல் பதில் சொன்னார். ‘இங்கே எப்போதும்போல் குளிர்ச்சியாகவே இருக்கிறது’.
இது ஓர் ஆழமான பதில் ‘வாளால் சேதிக்க முடியாதது சூடு அடையாதது என ஆத்மாவை வர்ணிக்கிறது பகவத் கீதை. அந்தத் துறவி ஆத்மாவின் மையத்தில் இருப்பதையே இங்கே எப்போதும்போல் குளிர்ச்சியாகவே இருக்கிறது’ என்று குறிப்பிட்டார். ஆத்மா ஆனந்தமயமானது, எப்போதும் குளிர்ச்சியாகத்தான் இருக்கும்.
நமது வெளிப்புறப் பயணமானது இப்போது நின்றுவிடுகிறது. இனி உள்ளே பயணிப்பது உங்கள் வசம்.
தாயும் தந்தையும் கலந்த ஆனந்தத்தில் தொடங்கிய வாழ்வை அஞ்ஞானத்தால்... அழுகையிலும் துக்கத்திலும் முடிக்கிறான் மனிதன். ஆனால் ஞானிகளோ, ஆத்மாவை உணர்ந்து பரமாத்மாவில் பிரவேசித்து, ஆனந்தத்தில் துவங்கிய வாழ்க்கையைப் பரமானந்தத்தில் நிறைவு செய்கின்றனர்.
