நாற்பத்தாறு வருட கலைப் பயணத்தில் திருமறை கலாமன்றம்


அல்வி
ரும் மார்கழி திங்கள் 3 ஆம் நாள் அகில இலங்கை திருமறைக் கலாமன்றங்கள் அனைத்துக்கும் ஒரு பொன்னாள். காரணம் அம்மன்றத்தை கட்டியெழுப்பிய கலைத்தூதர் மரியசேவியர் அடிகளார் அகவை 72 இல் காலடி பதிக்கும் நந்நாளும் அதுவேதான்.
இற்றைக்கு 50 வருடங்களுக்கு முன்னர் இத்தாலி நாட்டின் வத்திக்கான் புனித பூமியில் கத்தோலிக்கத் துறவியாக திருநிலைப்படுத்தப்பட்டு தன் தாய் நாடாம் ஈழத்திரு நாட்டிற்கு வருகை தந்த இக்குரவர் ஒரு கலைத்தூதராக, தன் மண்ணின் கலை, கலாசார, பண்பாட்டுக் கோலங்களை பாதுகாக்கும் கலைப் பக்தனாக மாறிய வரலாற்றுக் கதையே திருமறைக் கலாமன்றத்தின் 46 வருட கலைப் பணியின் செயற்பாடு எனின் அது மிகை.
பக்தர்களுக்கு பரலோக வழியை வகுத்துக்காட்டப் புறப்பட்ட இக்குரவர் தமிழின் பக்தனாகவும், கலையில் பித்தனாகவும் மாறிய வரலாற்று வடிவம் தான் நாம் இன்று காணும் திருமறைக் கலாமன்றம். ஆலயத்தின் நான்கு சுவர்களின் நடுவே நின்று மட்டும் கடவுளைக் காணமுடியாது என்று உணர்ந்த இக்குரவர் ‘கலைவழி இறைபணி’ என்ற புரட்சிகர தாரக மந்திரத்தோடு கலைஞர்களை தேடினார், இளைஞர்களை நாடினார்.
இன, மத, ஜாதி பேதமின்றி அவர் கருத்துக்கு செவி மடுத்த ஆயிரமாயிரம் இளைஞர்களும், வனிதைகளும், அவர் பின்னால் அணி வகுத்துச் சென்றனர். அழகு தமிழ் பேச்சாலும், இயல், இசை, நாடகக் கலைப் படைப்புக்களாலும், அவர் தம் உள்ளங்களை வென்றார்.,
இன்று இலங்கையில் 18 மாவட் டங்களை உள்ளடக்கிய 20 பிரதேசங்களில் திருமறைக் கலாமன்றம் கலைப் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றதென்றால் 72 வயதிலும் இன்றுவரை அயராது உழைக்கும் அந்த அடிகளாரின் கலைப்பற்றும், மொழிப் பற்றும், இனப் பற்றும்தான் காரணம் எனலாம்.
தமிழனின் வரலாற்றுப் பாதையை சற்றே பின் நோக்கிப் பார்க்கின் காலத்திற்குக் காலம் தமிழுக்குத் தொண்டு செய்த கத்தோலிக்கத் துறவிகளின் பெயர் காலத்தால் அழியாத ஒன்று. வீரமாமுனிவர், ஞானப் பிரகாசர், தமிழ் தூது தனிநாயக அடிகள், தாவீது அடிகள் என தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் மறக்காத மேதைகள் இவர்கள்.
இந்த வரிசையில் இனி வருங்காலம் பேசப்பட இருக்கின்ற ஒரு புரட்சித் துறவியாகத் தான் மரிய சேவியர் அடிகளாரை நாம் காண்கின்றோம்.
அவர் கட்டியெழுப்பியிருக்கும் கலைக்கூடமாம் திருமறைக் கலாமன்றத்தின் செயற்பாடுகள் பன்முகப்பட்டவை. பல்லினக் கலைஞர்களின் பாசறை தான் திருமறைக் கலாமன்றம். இணைந்த கலாசார கலைச் செயற்பாடுகள் சைவ சித்தாந்த மாநாடுகள், இளைஞர் வலுவூட்டல் பாசறைகள், எழுத்தாளர் ஒன்றுகூடல்கள், சிறுவர் உரிமை விழிப்புணர்வு ஆற்று கைகள் என மன்றத்தின் செயற்பாடுகள் வடக்கின் ஒரு முனையில் இருந்து தெற்கின் மறுமுனைவரை இன்றுவரை இடம்பெறும் நிகழ்வுகளாகத் திகழ்கின்றன.
நாட்டுக் கூத்து தொட்டு நாடக அரங்கியல்வரை நிகழ் கலை தொட்டு கவின் கலை வரை பல நூறு மேடை பேற்றங்களையும், செயற்பாடுகளையும் காட்சிப்படுத்திய திருமறைக் கலாமன்றம் கலை கலைக்காக மட்டுமல்லாது சமுதாய மேம்பாட்டுக்கும் சமூக விடுதலைக்கும் அநீதிக்கும் அக்கிரமத் திற்கும் எதிராக குரல் கொடுக்கும் நல்லதோர் ஊடகம் என்பதை பல மேடைகளில் நிரூபித்துள்ளார்.
இன, மத, மொழி பேதமற்ற ஒரு கலைக் குடும்பத்தை உருவாக்குவதே திருமறைக் கலா மன்றத்தின் தொலைநோக்காக இருந்தது. அதனை இந்த 46 வருடக் காலப்பகுதியில் ஓரளவு சாதித்திருப்பதனையே அவர்களின் செயற்பாடுகள் காட்டி நிற்கின்றன. இலங்கையில் மட்டுமன்றி சர்வதேச ரீதியாக ஐரோப்பிய நாடுகளிலும், கனடாவிலும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் மன்றங்களிலும் இயக்குனர் மரியசேவியர் அடிகளாரின் கலைப்பாலத்தில் கைகோர்த்து நிற்கின்றன.
தலைநகர் கொழும்பில் மேடையேறிய அசோகா, தர்சனா போன்ற வார்த்தை களற்ற இவர்களது மாபெரும் கலை ப்படைப்புக்கள் காலத்தின் தேவைக்கேற்ற கருத்துக்களை வலியுறுத்துவதுடன் இனங்களிடையேயான சமூக ஒன்றி ணைப்பை கலைப் படைப்புகளினூடாக நிலைநாட்ட முடியும் என்பதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாகவும் இருக்கின்றன.
கடந்த மூன்று தசாப்த கால யுத்த தாண்டவத்தில் யாழ் குடாநாடு சீரழிந்து கொண்டிருந்த நிலையிலும் கூட திருமறைக் கலாமன்றத்தின் தாய் மன்றத்தை சுற்றி ‘கலைத்தூது அழகியல் கல்லூரி’ ‘கலாமுற்றம்’ ‘கலைக்கோட்டம்’ ‘திறந்த வெளி நாடக அரங்கு’ ‘நவீன கலையரங்கு’ என பல கூட்டங்களை நடத்தியது.
அதன் இயக்குனரின் கலையார் வத்திற்கும், வருங்கால சந்ததியையும் தன் மண்ணையும் எந்த அளவிற்கு நேசிக்கின்றார் என்பதற்கும் ஒரு எடு த்துக் காட்டாகும். எனவே கலைவழி இக்குரவர் ஆற்றும் மக்கள் பணி, கலை வடிவிலும், கலைஞனாகவும் கடவுளைக் கண்ட எம் தமிழ் சமுதாயத்திற்கு ஒரு மாபெரும் இறை பணியாகத் தெரிவதில் வியப்பில்லை.
