உயிர்ப்பின் பொருள் வாழ்வில் தொனிக்கட்டும்!

இயேசுவின் முன்மாதிரியை பின்பற்றுவோம்
ஹீவக்காலம் நிறைவு பெற்று நம் ஆண்டவர் இயேசுவிகிறிஸ்துவின் உயிர்ப்புப் பெருவிழாவைக் கொண்டாடி மகிழும் காலம் இது.
ஒவ்வொரு வருடமும் தவக்காலம் வருகிறது. நாம் எம்மை ஒறுத்து பல்வேறு செப, தவ முயற்சிகளில் ஈடுபடுகிறோம். எமது வாழ்க்கையை மீளமைத்துக் கொள்வதற்கான நடவடிக்கைகளை தவக்காலத்தில் மேற்கொள்கிறோம். எனினும் இது தவக்காலத்திற்கு மட்டுமே மட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஒன்றாக இருப்பதில் என்ன பயன்.
தவக்காலத்தில் நாம் பெற்ற மனமாற்றத்தினூடாக நம் வாழ்க்கை புதுப்பித்தலுக்கு உள்ளாக வேண்டுமா? அதனை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு வாழ்க்கையை நிரந்தரமானதாக நாம் அமைத்துக்கொள்ள வேண்டாமா? இவை எப்போதும் கேள்விக்குறிகளாவே உள்ளன. 
இதனால் தவக்காலமும் அதற்கான பக்தி முயற்சிகளும் வருடாந்தம் நிகழும் ஒரு சடங்காக மட்டுமே இருந்து விடுகின்றன.
சிலுவையில் இயேசு அறையப்பட்டிருந்த போது இயேசுவா- பரபாசா? யாரை விடுதலை செய்ய வேண்டும் என மக்கள் முன் கேள்வியொன்று முன்வைக்கப்பட்ட போது அன்று பரபாஸ¤க்கே கூடுதல் ஆதரவு கிடைத்தது.
இயேசு அங்கே மறுக்கப்படுகிறார். இந்த நிகழ்ச்சியை நாம் இன்று கசப்பானதாக, நடந்திருக்கக் கூடாத ஒன்றாகக் கருதுகிறோம். எனினும் நமது இன்றைய செயற்பாடுகளும் இயேசுவைப் புறக்கணிக்கின்றதாக அமையும் போது நாமும் பரபாஸை ஆதரித்த கூட்டத்தினராகவே உள்ளோம். இதனைச் சிந்திப்பதற்கான காலமாக இக்காலத்தை ஆக்கிக் கொள்வோம்.
தவக்காலத்தில் குறிப்பாக பரிசுத்த வாரத்தில் நாம் இறைவனை நெருங்கி மனமாற்றத்திற்குள்ளாகும் அருள்வரம் கிடைத்தது. அதனை பாஸ்காவோடு நிறுத்திவிடாமல் எமது முழுவாழ்க்கையிலும் தொடர்ந்து முன்னெடுக்க உறுதி பூணுவோம்.
கிறிஸ்தவம் அன்பினால் கடடியெழுப்பப்பட்டுள்ளது. ‘உன்னைப் போல் உன் அயலானையும் நேசி’ என நம் ஆண்டவராகிய இயேசு கற்பித்துள்ளார். நம் உடலை சுட்டெரிக்கக் கையளித்தாலும் அதில் அன்பில்லை என்றால் பயனில்லை எனப் புனித சின்னப்பர் தெரிவிக்கின்றார்.
அன்பு கடவுளிடமிருந்து வருகிறது. அது நமக்கு இலவசமாக அளிக்கப்படுகிறது. நம் மீது கொண்ட அன்பின் நிமித்தமாகவே இயேசு கிறிஸ்து சிலுவைப்பாடுகளை ஏற்கிறார். தன்னைக் காட்டிக் கொடுத்தவர், தன்னுடனே இருந்து தன்னை மறுதலித்தவர்களின் பாதங்களைக் கழுவி முத்தமிடுகிறார். தம்மை சிலுவையில் அறைந்தவர்களை அன்பு செய்வதன் அடையாளமாக பிதாவே இவர்களை மன்னியும் என சிலுவையிலிருந்து கொண்டே மன்றாடுகிறார்.
கிறிஸ்தவர்களாகிய எமக்கு அன்பு செய்வது வாழ்க்கையின் சவாலாகிறது. உன் ஒரு கன்னத்தில் அறைபவனுக்கு மறு கன்னத்தையும் திருப்பிக்காட்டு என்கிறது கிறிஸ்தவம். எமது வாழ்வில் நாம் பிறரை அன்பு செய்பவர்களாக மாறுவோம். அன்பு செய்ய ஆரம்பிக்கும் போது மனிதம் மறுமலர்ச்சி பெறுகிறது. 
பகைமை நீங்குகிறது. பிளவுகள் நெருக்கமாகி புரிந்துணர்வு மலர்கிறது. இவை வெறும் வார்த்தைகளுக்குள் மட்டுப்படுபவையாக இருக்கக் கூடாது. அன்பிற்காகவே தன்னை வருத்தி சிலுவைச் சாவு வரை தம்மை உட்படுத்திய இயேசு கிறிஸ்துவின் உயிர்ப்புப் பெருவிழா கற்பிக்கும் பாடமாக இதனைக் கொள்வோம்.
தவக்காலத்தில் நாம் இறைவனுடன் நெருக்கமாக பயணித்தது போல வாழ்நாள் முழுவதும் தொடருவோம். பகைவரை மன்னித்து பாதம் கழுவுவது வரை நம்மை ஒறுத்து அன்பு செய்த நாம் அதனையே வாழ்வாக்குவோம். நிச்சயம் இவ்வையகம் அன்பில் கட்டுண்டு மகிழும்.

