மேற்குலகின் ஆதங்கத்தை ஹிலாரி வெளிப்படுத்தினார்


இலங்கையில் இடம்பெற்ற யுத்தம் பற்றி ஹிலாரி கிளின்ரன் ஒரு கருத்தைச் சொல்லப் போய் இலங்கையின் மூலை முடுக்குகளிலிருந்தும் எதிர்ப்பு வருகின்றது. ஜனாதிபதியிலிருந்து சாதாரண குடிமகன் வரை ஹிலாரியின் கருத்தை வன்மையாகக் கண்டிக்கின்றார்கள்.
இலங்கையில் இருபத்தைந்து வருடமாக நடந்த யுத்தத்தில் பாலியல் வன்முறையும் ஒரு ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதே அந்தக் கருத்து.
இது இலங்கை இராணுவத்துக்கு எதிரான மோசமான குற்றச்சாட்டு. அரசாங்கம் கிளின்ரனின் இக்கருத்துக்கு வன்மையாகக் கண்டனம் தெரிவித்தது. 
வெளிவிவகார அமைச்சர் அமெரிக்கத் தூதுவரை அமைச்சுக்கு அழைத்து கண்டனம் தெரிவித்தார். ஆனால் எதிர்க் கட்சித் தலைவர் கண்டனம் தெரிவிக்கவில்லை. அமெரிக்காவின் ‘நல்ல பிள்ளையாக’ நடந்துகொள்ள முயற்சிக்கின்றார் போலும்.
ஹிலாரி கிளின்ரன் ஜனநாயகக் கட்சியின் ஜனாதிபதி வேட்பாளர் போட்டியில் தோற்றுப் போனவராக மாத்திரம் இருந்துகொண்டு இக்கருத்தைக் கூறியிருந்தால் ஒருவரும் அதைப் பொருட்படுத்தியிருக்க மாட்டார்கள். ஹிலாரி அமெரிக்காவின் இராஜாங்க செயலாளர். 
இப் பதவி ஜனாதிபதிக்கு அடுத்ததாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. எனவே ஹிலாரி தெரிவிக்கும் கருத்து அமெரிக்காவின் கருத்து என்பதில் சந்தேகத்துக்கு இடமில்லை.
இலங்கையில் எழுந்த கண்டன அலை வேகமானதாக இருந்ததால் அமெரிக்கத் தூதரகம் சமாளிப்புப் பாணியில் விளக்கம் அளிக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்துக்குத் தள்ளப்பட்டது. ஹிலாரி இலங்கை இராணுவத்தைக் குறித்துக் கூறவில்லை என்ற விளக்கம் பலவீனமான தற்காப்பு முயற்சி. ஹிலாரியின் கூற்று இராணுவத்தையே குறிப்பிடுகின்றது என்பதில் சந்தேகத்துக்கு இடமில்லை.
அமெரிக்கா மாத்திரமன்றிப் பல ஐரோப்பிய நாடுகளும் இலங்கைக்கு எதிரான கருத்துகளை அண்மைக் காலமாகத் தெரிவித்து வருகின்றன. இலங்கையின் மனித உரிமை மீறல்கள் பற்றி இந்த நாடுகள் பெரிதாகப் பேசுகின்றன. இந்த நாடுகள் கூறுவது போல மனித உரிமை மீறல்கள் இலங்கையில் இடம்பெறவில்லை என்று எவ்வளவு தான் எடுத்துக் கூறினாலும் அவை காது கொடுப்பதாக இல்லை. திரும்பத்திரும்ப அதே குற்றச்சாட்டையே கூறுகின்றன.
ஜே. ஆர். ஜயவர்த்தன ஜனாதிபதியாக இருந்த காலத்தில் இடம்பெற்ற மனித உரிமை மீறல்கள் பற்றி இந்த நாடுகள் அப்போது எதுவும் பேசவில்லை. 
ஜே. ஆரின் ஆட்சிக் காலத்தில் இடம்பெற்ற மனித உரிமை மீறல்கள் கொஞ்சநஞ்சமல்ல. மனம் போன போக்கில் போடப்பட்ட பீப்பாக் குண்டுகளால் ஏராளமானோர் உயிரிழந்தனர். பல கட்டடங்கள் சேதமடைந்தன. ஏராளம் சிவிலியன்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்கள். 
படையினரால் கொல்லப்படுபவர்களின் சடலங்களை விசாரணை இல்லாமல் அடக்கம் செய்வதற்கான அவசரகால சட்ட விதி அந்தக் காலத்திலேயே கொண்டுவரப்பட்டது. அரச எதிர்ப்பாளர்கள் பலர் பட்டலந்தை வதை முகாமில் கொலை செய்யப்பட்டதும் அந்தக் காலத்திலேயே.
அமெரிக்காவும் ஐரோப்பிய யூனியன் நாடுகளும் அந்தக் கால மனித உரிமை மீறல்களைப் பற்றி எதுவும் பேசவில்லை. பேசாதது மாத்திரமல்ல. அன்றைய அரசாங்கத்துக்குத் தாராளமாக நிதியுதவியும் வழங்கினார்கள். இல்லாத கறுப்புப் பூனையை இருட்டறையில் காட்டுவது போல இலங்கையின் மனித உரிமை மீறல்கள் பற்றி இப்போது பேசுகின்றார்கள்.
இந்த மாறுபட்ட அணுகுமுறைக்கான காரணத்தை விளங்கிக்கொள்வது சிரமமானதல்ல.
ஜே. ஆரின் அரசாங்கம் அமெரிக்காவினதும் ஐரோப்பிய நாடுகளினதும் தாளத்துக்கு ஏற்ற வகையில் ஆடியது. அதனால் அந்த அரசாங்கத்தின் மனித உரிமை மீறல்கள் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை.
மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் அரசாங்கம் சுதந்திரமாகச் செயற்படுகின்றது. சுதந்திரமான வெளியுறவுக் கொள்கையைப் பின்பற்றுகின்றது. அமெரிக்காவும் ஐரோப்பிய நாடுகளும் கீறும் கோட்டுக்குள் நிற்கத் தயாராக இல்லை. அதனால் மனித உரிமை மீறல்களைக் ‘கண்டுபிடிக்கிறார்கள்’.
இலங்கை அரசாங்கத்தை கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்க முடியவில்லையே என்ற மேற்குலகின் ஆதங்கத்தையே ஹிலாரி கிளின்ரன் வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றார்.
