82
அறிமுகம்
பெண் உரிமை என்ற பதம் உள்ளார்ந்தரீதியாக அனைத்து வயதுப் பெண்களும் யுவதிகளும் கொண்டிருக்கும் சுதந்திரத்தைக் குறித்து நிற்கின்றது.
இச்சுதந்திரம் நிறுவனமயப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம், புறக்கணிக்கப்பட்டமிருக்கலாம் அல்லது குறிப்பிட்ட சமூகம் ஒன்றின் மரபு, நடத்தை ஆகியவற்றால் சட்டத்திற்கு முரணான வகையில் ஒடுக்கப்பட்டிருக்கலாம்.
மனித உரிமைகள் என்ற பரந்த கோட்பாட்டிலிருந்து இந்த சுதந்திரங்கள் கூட்டாக வேறுபடுததி நோக்கப்படுகின்றன எனெனில் இந்த சுகந்திரங்கள் ஆண்கள் அனுபவிக்கும் சதந்கிரங்களைவிட வேறுபட்டவை.
அத்துடன், இந்த விடயத்தைச் சூழ்ந்துள்ள இயக்கச் செயற்பாடுகளைப் பொருத்தவரை வரலாற்று ரீதியிலும் மரபுரீதியிலும் பெண்கள் தமது உரிமைகளைப் பிரயோகிப்பதில் பாரபட்சம் நிலவுதாகக் கூறுகின்றனர்.

பெண்ணினவாதமும் மிக நவீன சமூகவியல் கோட்பாடுகளும் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கம் இடையிலான "வேறுபாடானது" உடலியல் ரீதியான வேறுபாடு என்பதைவிட வரலாற்று ரீதியக குறிப்பிட்ட சமூகக் கட்டமைப்புகளால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட வேறுபாடுகளாகவே உள்ளன என்று கூறுகின்றன.
பெண்களைப் பற்றிய சட்டுரையைப் பார்வையிடவும்.
பெண்கள் "பால்நிலை ரீதியில் பாரபட்சமான பதமாக" இதனை நோக்குகின்றனர்.

பெண்உரிமை என்ற கோட்பாட்டுடன் இணைந்த விடயங்களில் பின்வரும் உரிமைகள் உள்ளடக்கப்படுகின்றன: உடலியல் ரீ்ியான உரிமையும் அதற்கான கெளரவமும், வாக்களிக்கும் உரிமை, மக்கள்மன்ற தலைமைக்கான உரிமை, வேலைக்குச் செல்லும் உரிமை, நியாயமான கூலி அல்லது சமமான ஊதியத்தைப் பெறுதல், சொத்துக்கள் மவத்திருத்தல், கல்வி கற்றல், இராணுவத்தில் சேரல், சட்ட ஒப்பந்தங்களை மேற்கொள்தல், திருமணம் செய்து கொள்ளல்.
குழந்தைகளை வளர்த்தல் மத உரிமைகள் போன்ற உரிமைகள் பெண்களுக்குள்ளன.
தற்காலத்தில், இன்று அனேக நாடுகளில் வாழும் பெண்கள் வாக்களிக்கமுடியும், சொத்துக்களை வைத்திருக்கமுடியும், பல பதவிகளை வக்கின்றார்கள், மக்கள்மன்ற பதவிகளை வகிக்கின்றார்கள்.
நவினகாலப் பெண் அனுபவிக்கும் உரிமைகளில் சிலவே இவை.
ஆனால் காலம் காலமாக ஆண்கள் அனுபவித்து வருவதைப் போன்று இவற்றைச் செய்வதற்குப் பெண்களுக்கு எப்பொழுதும் அனுமதி வழங்கப்பட்டிருக்கவில்லை.
பெண்களும் அவர்களின் ஆதரவாளர்களும் இந்த உரிமைகளுக்காகத் தொடர்ந்தும் போராடியதன் பலனாகவே தற்காலப் பெண்கள் ஆண்களுக்குள்ளதைப் போன்ற சுதந்திரங்களை இன்று அனுபவிக்கக் கூடியதாகவும் மூகத்தில் சம அந்தஸ்தைப் பெறக்கூடியதாகவும் உள்ளது.

பெண்களும் ஆயுக மோதல்களும். சர்வதோத்தின் நீதியும்
உலகம் முழுவதிலும் இடம்பெறும் ஆயுத மோதல்களில் ஈடுபடும் போர்வீரர்களும் துணை இராணுவத் குழுக்களும் பாலியல் வன்புணர்ச்சி, பிற பாலியல், உடலியல் வன்முறைகள் மற்றும் துண்புறுத்தல்கள் போன்ற செயற்பாடுகளால் பெண்களை அச்கறுத்தி வருகின்றன.
இந்த உத்திகளை போரில் பின்பற்றப்படும் கருவிகளாகவும் பெண்களைத் தண்டிப்பதற்கும் துன்புறுத்துவத்ற்கும், சமூகங்களைப் பிளவுபடுத்துவதற்கும், பெண்களையும் யுவதிகளையும் அவர்களின் வீடுகளை விட்டுத் துரத்துவதற்குமாக வடிவமைக்கப்பட்ட பயங்கரவாத சாதனங்களாகவும் இவை பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
சூடான் ஈராக், கொங்கோ ஜனநாயகக் குடியரசு, சியாரா லியோன், ருவாண்டா, கொசோவா, பொஸ்னியா, ஹெசர்கோவினா முதலிய நாடுகளில் உள்ள பலநூற்றுக் கணக்கான பெண்கள் யுத்தம் புரியும் ஆண்களினால் வன்புணர்ச்சி, பாலியல் கொடுமைகள், பாலியல் அடிமைத்தனம், பாலியல் சிதைவு ஆகியவற்றுக்கு உட்படுத்தப்பட்டதாக முறைப்பாடுகள் தெரிவிக்கின்றன.
சில சந்தர்ப்பங்களில் இக்குற்றச் செயல்களைப் புரிபவர்கள் பெண்களை வன்புணர்ச்சிக்கு உட்படுத்திய பின்னர் பொலை செய்துள்ளனர்.
இந்தத் தாக்குதல்களுக்கு உள்ளான பெண்கள் உளக்காயத்திற்கும், நிரந்தர அங்கவீனத்திற்கும், HIV/AIDS போள்ற ஆட்கொல்லி நோய்களின் தாக்கத்திற்கும் உள்ளாகியுள்ளனர்.

பெரும்பாலும், போர் ஒன்று முடிவுக்கு வந்தாலும் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைக்ள் முடிவுக்கு வந்ததாக அதனைக் கருத முடியாது.
மோதலுக்குப் பிந்திய காலங்களில் மீள்கடடுமானத் திட்டங்களில் பெண்கள் பாபட்சம் காட்டப்படுகின்றனர் அகதி முகாம்களில் இடம்பெறும் பாலியல் வன்முறைகள் மற்றும் குடும்ப வன்முறைகள், தமது வீடுகளுக்கு மீளத் திரும்பி வரும்பொழுது இடம்பெறும் வன்முறைகள் போன்ற பலவற்றைப் பெண்கள் எதுர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.
ஆப்கானிஸ்தானில் தலிபான் ஆட்சி கவிழ்ந்த பிற்பாடும் பொது வாழ்க்கையில் ஈடுபடுவதை அனைத்து இனங்களையும் சேர்ந்த பெண்கள் தவிர்க்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் நிலவியது.
ஏனெனில் ஆயுதக் குழுவினரினதும், தலிபான் ஆட்சியின்போதான சட்டங்களை மீண்டும் அமுல்படுத்த முனைந்த சக்திகளினதும் இலக்கிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்வதற்காக ஆவர்கள் இதற்கு நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டார்கள்.

அண்மைக்காலம் வரை பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளைத் தவிர்க்க முடியாது என்றும், அது துன்பகரமானதாக இருக்கும் பட்சத்தில் அவற்றைப் போரின் விளைவுகள் என்று வருந்த ம்டுமே முடியும் என்ற கருத்து பலர் மத்தியில் நிலவி வந்தது.
குற்றமினழத்தவர்களுக்கு தண்டனை விலக்கப்படுவதற்கு இந்த மனப்பாங்கு துணைபோவதாக அமைந்ததுடன் கொடுரமான பாலியல் இம்சைகளையும் உடலியல் துன்புறுத்தல்களையும் அனுபவித்து வந்த பெண்களின் குரல்களை அடக்குவதற்கும் உதவியது.
முன்னாள் யுகோஸ்லாவியாவிற்காக உருவாக்கப்பட்ட சர்வதேசக் குற்றவியல் நியாயசபை, ருவாண்டாவுக்கான சர்வதேசக் குற்றவியல் நியாயசபை, இவற்றுடன் சர்வதேக் குற்றவியல் நீதிமன்றம் ஆகியவற்றின் உருவாக்கம் ஆகியன போரினால் பாதிக்கப்பட்ட நாடுகளிலுள்ள பெண்கள் தம்மீதான பாலியல் வன்முறைகளுக்கு உரிய நிதியைப் பெற்றுக் கொள்ள முடியும் என்ற நம்பிக்கையைப் பெற்றுக் கொடுத்துள்ளது 1998 முதல் வன்புணர்ச்சியில் ஈடுபடும் தனிநபர்கள் இனப்படுகொலை பின் கருவி என்றும், சித்திரவதையின் ஒரு வடிவம் என்றும், மனிதநேயத்திற்றகு எதிரான குற்றம் என்றும் கருதி இந்த நீதிமன்றங்கள் தண்டனை வழங்கி வருகின்றன.

CEDAW ஒப்பந்தம்
பெண்களுக்கு எதிரான அனைத்து விதமான வன்முறைகளையும் இல்லாதொழிக்கும் CEDAW உடன்படிக்கையானது பெண்களுக்கான ஒர் மனித உரிமை ஒப்பந்தம் ஆகும்.
19 டிசம்பர் 1979ல் ஐநா பொதுச்சபை இந்த உடன்படிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டது.
1981 செப்டெம்பர் 3ல் இருபதாவது உறுப்பு நாடு இந்த உடன்படிக்கையை ஏற்றுக்கொளிவதாக அறிவித்ததும் இது நடைமுறைக்கு வந்தது.
185 நாடுகளின் ஆதரவைப் பெற்ற CEDAW, உயர்ந்த அங்கீகாரம் கொண்ட மனித உரிமைச் சட்டங்களில் ஒன்றாகும் இது CEDAW ஒப்பந்தத்தின் பல நன்மைகளில் ஒன்றாகும்.
உலகளாவிய ரீதியில் பெரும்பான்மையான இணக்கப்பாட்டைப் பெற்ற ஒப்பந்தமாக விளங்கும் ஆதேவேளையல் பெண்களின் மனிதஉரிமைகளைப் பிரதிபலிக்கும் சாதாரண நியமங்களையும் CEDAW கொண்டு விளங்குகிறது.

அரச சார்பற்ற நிறுவனங்களும் CEDAW
CEDAW உடன்படிக்கை பெண்களின் உரிமைகளுக்காக சாதகமான சட்ட வரைபை வழங்கினாலும், அச்சட்டம் தானாக பெண்களுக்கு உரிமைகளை வழங்க மாட்டாது.
தமது உரிமைகளுக்கான பெண்களின் கோரிக்கைகளை இது நியாயப்படுத்தும்.
அதன் மூலம் பெண்கள் தமது கோரிக்கைகளைப் போராடி வெல்லக்கூடிய ஏதுநிலை ஒன்று உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
பெண்களின் முகவரமைப்புகளுக்கு செயற்பாட்டுக்கு இது ஒர் இடத்தை வழங்கியுள்ளகு.

அரசாங்கங்களின் அரசியல் உறுதிப்பாட்டிலேயே CEDAW உடன்படிக்கை பெரிதும் தங்கியுள்ளது.
இந்த அரசியல் உறுதிப்பாடு, பலமிக்க, அதிக விழிப்புணர்வு கொண்டபிரிவினராலேயே உருவாக்கப்பட முடியும்.
இப்பிரிவினர் பெண்கள் மத்தியிலோ அல்லது பெண்கள் குழுக்கள் மத்தியிலோ மட்டுமன்றி அரசாங்கத்தின் அதிகாரிகள் மத்தியிலும் காணப்பட வேண்டும்.
CEDAW உடன்படிக்கை தொடர்பான அறிவையும் விழிப்புணர்வையும் பல மட்டங்களிலும் கட்டியெழுப்புவது இக்கால கட்டத்தின் அவசர தேவையாக விளங்குகின்றது.
பெண்கள், அரசாங்க நிறுவனங்கள் வழக்கறிஞர்கள் மற்றும் நீதித் துறையின் அங்கத்தவர்கள் அனைவருக்கும் இது பற்றிய அறிவை வளர்க்க வேண்டும்.
கீழ் மட்டத்தில் CEDAW உடன்படிக்கையின் நியமங்களைப் பிரயோகிப்பதற்கான பரிந்துரைகள், சமத்துவம் மற்றும் பாரபட்சனின்மை தொடர்பான சர்வதேச ஆணையதிகாரத்தோடு தொடர்புபடுத்தப்பட வேணடும்.

இந்தத் தொடர்புகளுக்கு பெண்கள் குழுக்களுக்கும் CEDAW உடன்படிக்கையின் கீழுள்ள கடப்பாடுகளை அங்கத்துல நாடுகள் நிறைவேற்றுகின்றனவா என்பதைக் கண்காணிப்பு செய்யும் CEDAW குழுவிற்கும் இடையில் உறவுகள் கட்டியெழுப்புவது அவசியமாகின்றது.
CEDAW குழுவுடன் பெண்கள் மேற்கொள்ளும் கருத்துப் பரிமாற்றமானது உடன்படிக்கையின் சரத்துகளின் விளக்கங்களில் அவர்களது கண்ணோட்டங்களையும் உள்ளடக்க உதவும்.
எனவே பெண்கள் CEDAW உடன்படிக்கையைத் தம்முடைய வாழ்க்கையின் ஒரு அங்கமாக ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடியதாயிருப்பதுடன், அதன் நியமாங்களை விரிவாக ஸ்தாபிப்பதுடன், பெண்கள் உரிமைகளுக்கான நியமங்களை வகுப்பதிலும் ஈடுபடக்கூடியதாயிருக்கும்.

மனிதஉரிமைகளுக்கான அகிலரீதியான குறைந்த பட்ச நியமங்களுக்கான தேவை இருப்பதால், அனைத்துப் பிராந்தியங்களிலுமுள்ள பெண்களின் பங்களிபபும், சர்வதேச நியமங்களை உருவாக்குவதில் அவர்களின் பல்வகைத் தன்மையும் மிகவும் சிக்கலான விடயமாக உள்ளது.
இதற்குக் காரணம் உமது நாடுகளில் வளர்நது வரும் அடிப்படைவாதமாகும்.
பெண்உரிமை தொடர்பான சர்வதேச நியமங்களினதும் தரங்களினதும் மையத் தொகுதி ஒன்றை உருவாக்குவது அவசியமாகின்றது.
அல்லாவிடின் பெண்களுக்கான உரிமை என்பது கருத்தியல்களின் மாற்றத்திற்கும் சமூக-பொருளாதார, அரசியல் சூழமைவுகளின் நகர்விற்கும் கட்டுப்பட வேண்டிவரும்.
நாங்கள் இணைந்து பணிபுரியும் பெண்கள், இவ்வாறான நியமங்களை உருவாக்குவதற்கு முன்வரத் தயாராக இருக்கின்றார்கள்.
இண்மையில் அவர்கள் இதனைச் செய்ய முன்வருவது முப்பியமானது.
எனவே தான் அவர்களின் அனுபவமும் தேவைகளும் இந்த நியமங்களின் அடிப்படையைப் பெற்றுத் தசுவதுடன் இந்தத் தொடர்புகள் தேசத்துடன் உலகத்தையும் உலகுடன் அரசாங்கங்களும் CEDAW உம்
CEDAW அங்கத்துவ நாடுகளின் அறிக்கையானது பெண்களின் நிலைமை தொடர்பாம் ஒரு நாட்டின் பொதுமைப்படுத்தப்பட்ட நிலைப்பாட்டைக் காட்டிலும் மிக விபரமான விளக்கங்களை எதிர்பார்க்கிறது.
இது CEDAW உடன்படிக்கையின் அடிப்படையில் உறுப்பு நாடுகளின் கடப்பாடுகளை நிறைவேற்றுவதைக் கண்காணிக்கும் ஐ.நாவின் நடைமுறையாகத் தொழிற்படுகின்றது.
இந்த அறிக்கை நாடுகளின் மீதான நடவடிக்கைகளுக்கான CEDAW வின் மீள்பார்வைக்கான ஒர் அடிப்படை ஆவமைக அமைகிதை.
மேலும் நாடுகள் தமது நடவடிக்கைகட்கு விளக்கமளிக்கப்படவேண்டிய நிலைக்கு இவ்வறிக்கைகள் இட்டுச்செல்கின்றன.
மேலும் இந்நாடுகள் இவ்வறிக்கையிடாக பெண்களுக்கெதிரான பாரபட்சங்களை இனங்கண்டு அவற்றை இல்லாதொழிப்பதற்கு எத்தகைய நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டுள்ளது என்பதையும் ஆண்-பெண் சமத்துவத்தை எவ்வாறு மதித்துப் பேணுகின்றது என்பதையும் வெளிப்படுத்த வேண்டும்.
மேலும் ஆண்-பெண் சமத்துவத்திற்கெதிராக என்னென்ன தடைகளி இருக்கின்றன? அவை குறுங்காலத்திலும், நீண்டகாலத்திலும் எவ்வாறு இத்தடைகளை வெற்றிகொள்ள முடியும் என்பதையும் விளக்க வேண்டும்.
இது தொடர்பான தனது நல்லெண்ணத்தை அந்நாடு வெளிப்படுத்துலதுடன் சர்வதேச ரீதியில் தான் எடுத்துக் கொண்ட பற்றுறுதியின் செயற்திறன் பற்றிய கேளிவிகளுக்குப் பதிலளிக்கும் பொறுப்பும் அதைச் சார்ந்தது.
இந்த அறிக்கை சமர்ப்பிக்கும் நடைமுறையானது சர்வதேச மட்டத்தில் பொறுப்புக் கூற வேண்டிய பொறிமுறையை உள்ளடக்கியுள்ளது.

இல்லாறு நாடுகள் தமது அறிக்கையை சமர்ப்பிக்கும்போது பெண்களுக்கான சமத்துவத்தை ஏற்படுத்துலதில் நிலவும் தடைகளையும் இனடயூறுகளையும் குறித்த சூழமைவில் தாமாக இனங்கண்டு அதனைக் களைவதற்கான பொருத்தமான இடையீடுகளத் திட்டமிடுவதற்குரிய வசதியும் வழியும் உறுப்பு நாடுகளுக்கு வழங்கப்படுகின்றது.
முதல் கட்டத்தில், நாடுகள் CEDAW உடன் படிக்கையின் கீழுள்ள தமது கடப்பாடுகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்கான வழிகாட்டியாக அந்த அறிக்கை நோக்கப்பட வேண்டும் இந்த அறிக்கை நேர்மையாகத் தயாரிக்கப்பட வேண்டும் நாட்டில் வெவ்வேறு விதமான வாழ்க்கை வாழும் பெண்கள் அனைவரதும் நிலைமையக் கவனத்தில் எடுத்து அதற்குப் பொருத்தமான இடையீடுகளையும் அதற்குக் காரணமான இடையீடுகளையும் இனங்காண வேண்டும்.