கேதார கௌரி விரதம்

தாரம் என்பது இமயமலை சாரலைக் குறிப்பதாகும். அதாவது மலையைச் சார்ந்த வயல் பகுதியை கேதாரம் என்பர். இந்த இமயமலைக் கேதாரப் பகுதியில் சுயம்புலிங்கமாக கேதாரேஸ்சுவரர் தோன்றினார். சக்திரூபமான பார்வதி தேவி சிவனை நினைந்து வழிபட்டு அதன் பலனாக அர்த்நாரியாகவும், அர்த்த நாரீசுவராகவும் ஒன்றுபட்ட தினமே கேதார கெளரி விரதமாகும். வயலில் ஆலமரத்தடியில் இருந்து இவ்விரதம் அனுஷ்டிக்கப்பட்டதால் கேதார கெளரி விரதம் எனவும் ஈசனை வழிபடுகின்றபடியால் கேதாரேஸ்வரி விரதம் எனவும் பெயர் பெறுகின்றது.
முன்னொரு காலத்தில் கைலை மலையிலே தேவாதி தேவர்கள், முனிவர்கள் சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள் புடை சூழ சிவன், பார்வதி தேவியோடு வீற்றிருக்கின்றார். முனிவரின் விகடான நடனத்தைக் கண்டு களித்த சிவனம் ஏனையோரும் முனிவரைப் பாராட்டினார்கள். இதனால் மகிழ்வுற்ற பிருங்கி முனிவர் அம்பிகையைத் தவிர்த்து சிவனை மட்டும் வலம் வந்து நமஸ்கரித்து நின்றார். 
இதனால் கோபம் கொண்ட அம்பிகை கைலைமலையை விட்டுத் தவம் செய்வதற்காக கெளதமுனிவரின் ஆச்சிரமத்திற்கு புறப்பட்டார். 
அம்பிகை வரவினால் ஆச்சிரமும் சூழலும் புதுப்பொலிவுடன் விளங்கியது. 
ஓமத்துக்குத் தேவையான பொருட்களைச் சேகரித்துக்கொண்டு வீடுதிரும்பிய மாபெரும் தவஸ்தியான கெளதம முனிவர் தமது ஆச்சிரமம் பொலிவுற்றதன் காரணம் அம்பிகையின் வரவே என அறிந்து அவளை அர்ச்சித்து பூஜை செய்துவிட்டு அம்பிகையிடம் ‘இங்கு தாங்கள் வந்தமைக்குக் காரணம்’ என்ன என்று கேட்டார். அதற்கு அம்பிகை முனிவரை நோக்கி ‘தபஸ்வியான சிவபெருமானின் பாதியுடம்பை நான் பெறவேண்டும் என்றாள்’. முனிவரும் புராணங்கள், சாஸ்திரங்கள் யாவற்றையும் அலசி ஆராய்ந்து கேதாரேஸ்வர விரதத்தை அனுஷ்டிக்கும் முறையை விளக்கமாக அம்பிகைக்கு கூறியருளினார். முனிவரின் கூற்றுப்படி அம்பிகையும் 21 நாளும் சிவனைப் பூஜித்து சிவனின் பாதி உடலைப் பெற்று அர்த்தநாரீஸ்வரன் என்று எல்லாரும் போற்றும்படி சிவனின் இடப்பாகத்தில் அமர்ந்து எமக்கு அருள் புரிகின்றாள். 
இந்நாளில் அம்பிகை சிவனை நோக்கி ‘எம்பெருமானே இவ்விரதத்தை உலகில் யார் செய்தாலும் விரும்பிய யாவற்றையும் பெறுவதற்கு அருள் புரியவேண்டும்’ என்று கேட்டுக்கொண்டார். சிவனும் அம்பிகையின் வேண்டுகோளை ஏற்று அங்கனமே ஆகுக என்று அருள் புரிந்தார்.
