திருக்குறளில் வாழ்வியல் தத்துவங்கள்


வித்யாசாகர்

றக்கும் ஒவ்வொரு உயிரும் தன் வாழ்தலுக்கிடையே உண்டாகும் இடர்பாடுகளின் விளிம்பில் நின்று, ‘கடைசியாய் காலத்தையே சபித்து நிற்கிறது. என்றாலும், காலம் தன் வாழ்தலின் கொடூரத்திலும், உன்னதத்திலும், நன்மையிலும், தீமையிலும் சரி என்பதிலும் தவறு என்பதிலும் உண்மையிலும் பொய்யிலும், தன்னைத் தானே புடம் போடடு தனக்கான வேள்வியில் தானே தன்னை சுட்டு மிளிரும் தங்கமென பூத்து, நாளைய கேள்விக்கான பதில்களையெல்லாம் இன்றே நமக்காய் சேகரித்து யாரோ ஒருவரின் கைகளில் கொடுத்து வைக்காமல், காலம் நகர்வதேயில்லை.
அப்படி - நமது இன்றைய தேவைகள் அத்தனையையும், ‘அன்றே இரண்டாயிரமாண்டு முன்னரே திருவள்ளுவர் எனும் ஒரு காலத் தச்சனின் கையில் காலத்தால் நமக்கென கொடுத்து வைக்கப்பட்ட பொக்கிஷம் தான் திருக்குறள்.
&#39;இன்னா செய்தாரை ஒறுத்தல் அவர்நாண நன்னயஞ் செய்து விடல்&#39; என்று மனப்பாடம் செய்து அன்று தேர்வில் எழுதியது தவிர, எத்தனை பேர் நம்மில் ஒரே ஒரு குறலை வாழ்வியலோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்து வாழப் பழகியிருப்போம்?
என்னைக் கேட்டால்; நான் சொல்வதெல்லாம் உண்மை, உண்மையை தவிர வேறில்லை என்று மனசாட்சியை ஒரு புனித புத்தகத்தின் மீது கை வைத்து சத்தியப் பிரமாணம் எடுப்பவர்கள் திருக்குறளை முழுமையாய் உணர்ந்து படித்திருப்பார்களெனில் படித்து வாழ்ந்திருப்பார்களெனில் அவர்களுக்கு அங்ஙனம் ஒரு நிலைக்குச் செல்ல வாய்பே அமைந்திருக்காது அதோடு மட்டுமல்லாமல் அங்ஙனம் சத்தியப் பிரமாணம் எடுக்கக் புனித நூலாய் ‘திருக்குறள்’ எனும் மாபெரும் படைப்பு ஒன்றே போதுமானதாகவும் இருந்திருக்கும். காரணம் வாழ்வியலின் உலக மனிதர்களுடைய நடத்தையின் ஒவ்வொரு அசைவையும், வாழும் ஒவ்வொரு உயிர்க்கும், ‘வாழ்தலை சொல்லித் தரும் உலகப் பொதுமறை, நமக்குக் கிடைத்த பொக்கிஷம் திருக்குறள்.
ஒரு மனிதன் பிறக்கும் போதே அவன் பிறகு எப்படி வளர்க்கப்பட வேண்டும். எப்படி இவ்வுலகில் வாழவேண்டும். எந்த கண்கொண்டு இவ்வுலகை காணவேண்டும். எந்த தருணத்தில் தன்னை எப்படி வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். என்பது முதல், வாழ்வின் கடைசித் தருணத்தில் நாம் கரைந்து போவது வரை திருக்குறளின் மூலம் திருவள்ளுவரே சொல்கிறார்.
எல்லோருக்குமே பெரிய ஆளாக வேண்டும், நான்கு பேர் மதிக்க கண்ணியமாக வாழ வேண்டும். தன்னை சரியாக வைத்திருக்க வேண்டும். தான் சார்ந்த உலகம் தன்னை மெச்சிடும் வகையில் தன் வாழ்க்கை அமைய வேண்டும் என்று ஓர் ஆசை இருக்கிறது. அந்த ஆசையை அடைவது எப்படி அங்ஙனம் சரியானவராக ஒருவர் புகழ் நிலைத்து வாழ அந்த வாழ்தல் எப்படி இருந்திடல் வேண்டும் என்றும் திருக்குறள் சொல்கிறது.
அந்த ஆசையினை போல் அப்படி உயர்ந்துவிட்ட மனிதன் தான் உயர்ந்த இடத்தை அடைந்த பிறகு அவன் கடந்து வந்த பாதையை மறக்காத பட்சத்தில் மட்டுமே தனக்கு கீழுள்ளோரை மதிக்கவும் பண்பு கொள்கிறான் என்றெண்ணி இரண்டாயிரம் ஆண்டிற்கு முன்னரே செய்தது சிறிதாயினும் அந்தசிறு நன்றியுணர்தல் குறித்து திருவள்ளுவர் எத்தனை அழகாக சொல்கிறார் பாருங்கள்.
&#39;தினைத்துணை நன்றி செயினும் பனைத்துணையாக் கொள்வர் பயன்தெரி வார்&#39; எனில் ஒருவர் மிக சிறு உதவியே செய்திருப்பினும் கூட அந்த உதவியின் பயனை அறிந்தவருக்கு அது மாபெரும் செயலாக கருதப் படுகிறதென்கிறார்.
ஒரு பேருந்தில் பயணம் செய்கிaர்கள். ஒரு ரூபாய்க்கு பயண சீட்டு வாங்க வேண்டும். கையில் ஏகப்பட்ட வங்கிகள் வழங்கிய பணம் எடுக்கப் பயன்படும் அட்டைகள் இருக்கின்றது. அந்த அட்டையை எந்திரத்தில் தட்டினால் கோடி கோடியாய் பணம் கொட்டும். எல்லாம் சரி தான், ஆனால் அத்தனை வைத்திருந்தாலும் சில்லறை பணம் எடுக்க மறந்தீர்கள் என்று வையுங்கள் நம் பாடு திண்டாட்டம் தான். உதாரணத்திற்கு
இன்று இத்தனை மணிக்கு சென்று ஒரு பெரிய வேலைக்கு ஒப்பந்தம் செய்ய வேண்டும் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். இன்று பார்த்து ஓட்டுனர் வராமலோ அல்லது மகிழுந்து (கார்) பழுதுபட்டோ வேறு வழியின்றி அவசர அவசரமாக ஒரு அரசு பேருந்து பிடித்து செல்லக் கூடிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்படுகிறது.
அவசரத்தில் பணத்தை எடுக்க மறந்து பேருந்தில் ஏறிவிடுகிaர்கள். பேருந்து கூட்டத்தில் அலை மோதும். நிறைய பேரை ஏற்றிக் கொண்டு பாதி தூரம் வந்து விடுகிறது. நடத்துனர் கூட்டத்தை விலக்கி விட்டுக் கொண்டு உங்களை நோக்கி வருகிறார். இப்போது பயணச் சீட்டு வாங்க ஒரு ரூபாய் நாணயம் வேண்டும்.
நடத்துனர் சீட்டு வாங்கச் சொல்லி கைநீட்டி உங்கள் எதிரே வந்து நிற்கிறார். சட்டைப் பையில் கைவிட்டு துழாவி பார்த்ததில் வங்கியின் பணம் எடுக்க உதவும் அட்டைகளே கையில் தட்டுப்படுகின்றன. துழாவி தேடி எடுத்ததில் அந்த வங்கி அட்டைகள் போக ஐந்து ரூபா மட்டும் கிடைத்து விடுகிறது. மீதம் இரண்டு ரூபாய் இல்லவே இல்லை. நடத்துனர் முகம் பார்த்தால் மென்று தின்று விடுவார்போல் அப்படி உர்ரென்று இருந்தார்.
‘நாங்க மட்டும் ஒரு ரூபாய் குறைவா கொடுத்தா எவ்வளவு அழுத்தமா சத்தமா சட்டம் பேசி கேட்கிaங்கள் அதுபோல நீங்களும் தர வேண்டாமா என்று யாரையோ கடிந்து பேசிக் கொண்டே வருகிறார். உங்கள் அருகில் இப்போது வந்துவிட்டார். நீங்கள் மீண்டும் சட்டை பைகளில் மாறி மாறி துழாவிப் பார்த்து வேறு பணம் இல்லாமையால் பதற்றம் கொள்கிaர்கள்.
உங்களையே பார்க்கிறார் நடத்துனர். சுற்றி இருக்கும் மக்கள் எல்லாம் உங்களையே பார்க்கிறார்கள். அவசரத்தில் துரிதப்பட்டு தேடியதில் நெற்றி உடம்பெல்லாம் உங்களுக்கு வியர்த்து விடுகிறது. நடத்துனர் என்னாச்சு எவ்வளோ இருக்கோ கொடுங்க என்கிறார். அவமானமாக இருக்கிறது உங்களுக்கு.
இல்லை சில்லறை போதவில்லை. இறங்கி விடுகிறேன் வண்டியை நிறுத்துங்கள் என்று சொல்ல வருகிaர்கள். அந்நேரம் பார்த்து நடத்துனர் உங்கள் அருகில் நெருங்கி உங்களின் கையிலிருந்த சில்லறைகளை வாங்கி கொண்டு சிரித்தவாறே ‘என்ன சார் சரியாதான் சில்லறை வைத்திருக்கீங்களே. ஒரு ரூபாய் நீங்க கொடுக்காமல் போனால் என்ன ஓடும் பேருந்து சற்று நிற்காது என்றாலும், இப்படித் தேடி தேடி சரியா சில்லறையை தர உங்களை மாதிரி வாலிபர்கள் இருந்தால் போதும் நாடு செழிக்கும் சார்’ என்று சொல்லிவிட்டு இலேசாக உங்களைப் பார்த்து ஒரு கண்ணடித்துவிட்டுப் போகிறார்.
அடுத்த ஓரிரு வினாடிகளில் மக்கள் தங்களை அத்தனை நாணயத்தோடும் மதிப்போடும் பார்க்கிறார்கள். உள்ளே ஒரு பெருமூச்சு எழுகிறது உங்களுக்கு. நடத்துனரின் நன்னடத்தை எண்ணி மகிழ்கிறது உங்கள் மனசு.
யோசித்துப் பாருங்கள் அவர் உங்களுக்கென கொடுத்தது வெறும் இருண்டு ரூபாய் மட்டும் தான் ஆனால், அந்த இரண்டு ரூபா இல்லாத காரணம் காட்டி இன்று எல்லோருக்கு மத்தியில் உங்களை பேருந்தில் இருந்து இறக்கிவிட்டுக் கூட உங்களை அவமானப்படுத்தி இருக்கலாம். நீங்கள் சரியான நேரத்திற்கு போக முடியாமல் அந்த ஒப்பந்தமே உங்கள் கைவிட்டுப் போயிருக்கலாம். ஆனால் அங்கனம் செய்யாது அவர் செய்த இந்த சிறு உதவி எத்தனை பெரிதென்று அதன் பயன் அறிந்தவரே அறிவரென்கிறார் திருவள்ளுவர்.
ஒரு சின்ன உதவி தான் நம்மை பேராபத்திலிருந்து காக்கிறது என்றாலும், அதை உதாசீனப் படுத்தாது அதையும் பெரிதாக எண்ணி நன்றியுணர்வு கொள்ளும் பக்குவம் வேண்டும் என்கிறார் திருவள்ளுவர்.
இதுபோன்று ஆயிரத்து முன்னூற்றி முப்பது திருக்குறளை எழுதி, நாம் நகரும் இடமெல்லாம் நம்மோடு வந்து நமக்கு வாழ்வியலை சொல்லித் தரும் பெரும் பயனுள்ள ஒரு நூலாக திருக்குறள் அமைகிறது. அதை வெறும் நூல் என்று சொல்வது கூட அத்தனை மிகையில்லை. அது ஒரு நன்னடத்தையின் ஞானப்பலன். தமிழராகப் பிறந்ததன் பிறவிப் பயன் இன்றைய நம் வாழ்வியலை என்றோ சொல்லிச் சென்ற ஒரு மகானின் மாமனிதரின் வாழ்வியல் சொல்லும் மாமறை.
அது வெறுமனே காக்கப் பட மட்டுமல்ல ஒவ்வொரு மனிதனும் படித்து தன் வாழ்க்கையினை சீர்செய்துகொள்ளவும் நம்மை நடுநிலை படுத்திக் கொள்ளவும், பிற்காலத்தின் மாற்றங்களை இப்பொழுதிலிருந்தே நிகழ்த்திக் கொள்ளவும், நாளைக்கு வேண்டியதை இன்றே ஏற்படுத்திக் கொள்ளவும் உலகச் சமன்பாடுகளில் எல்லாம் உயிர்க்கும் எல்லாம் கிடைக்கும் வண்ணம் நாம் வாழத் தக்க நம்மை நெறிப்படுத்தும் நூலாகவும் திருக்குறள் அமைகிறது.

