வறுமையோ, செழுமையோ மனமகிழ்ச்சிக்கு காரணமல்ல


ப. சுரேஷ்குமார்
னமகிழ்ச்சியைப் பெறுவதற்கு வானத்தை வில்லாக வளைக்க வேண்டும் என்பதோ, மணலைக் கயிறாகத் திரிக்க வேண்டு மென்பதோ இல்லை. மகிழ்ச்சி என்பது மனம் சார்ந்ததே அன்றி பொருள் சார்ந்தது கிடையாது. ஓர் அரசன் துறவி ஒருவரிடம் சென்று மன மகிழ்ச்சியைப் பெற வழி சொல்லும்படி கேட்டான். அதற்குத் துறவி, எப்போதும் உற்சாகமாக கவலையின்றி ஆனந்தராகம் இசைக்கும் ஒருவனது சட்டையைக் கொண்டுவருமாறு கூறினார். அரசனும் பல்வேறு இடங்களில் அலைந்து திரிந்து கடையில் மனமகிழ்ச்சியுடன் உரத்த குரலில் பாடிக்கொண்டும் ஆடிக்கொண்டும் திரியும் ஒருவரைக் கண்டுபிடித்தான்.
துறவி சொன்னவர் இவர்தான் என்று கருதி அரசன் அவர் அருகில் சென்றான். ஆனால் மகிழ்ச்சியுடன் ஆனந்தக் கூத்தாடிய அவரின் உடம்பில் சட்டை இல்லை. ஒரு சிறிய துணியை மட்டும் இடுப்பில் கட்டி இருந்தார். உடனே அரசன் புரிந்து கொண்டான். மகிழ்ச்சி என்பது விலையுயர்ந்த ஆடைகளை அணிவதால் வந்துவிடாது. எளிமையான வாழ்வுதான் மகிழ்ச்சிக்கு அடித்தளம் என்று உணர்ந்தார். அதனால் ஒவ் வொருவரும் ஆண்டியாக இருந்தால்தான் மகிழ்ச்சி கிடைக்கும் என்பதும் கிடையாது.
ஜனக மகாராஜாவை பற்றி நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கக்கூடும். அந்த மகாராஜாவின் குரு அவருக்கு அளித்த மரியாதையைப் பார்த்து மற்ற துறவிகள் பொறாமைப்பட்டனர். அவர்கள் அணிந்திருந்த உடை இடுப்பில் சிறிய துண்டு மட்டும்தான். ஆனால் ஜனகர் அரசனுக்கேற்ற உடையணிந்து இருந்தார்.
ஒருநாள் அவர்களின் குரு தனது தவபலத்தால் ஆசிரமம் தீப்பிடித்து எரிவதுபோல் ஒரு பிரமையை ஏற் படுத்தினார். உடனே அனைத்துத் துறவிகளும் தம்மைக் காத்துக்கொள்ள ஓடினர். ஆனால் ஜனகர் தியானத்திலிருந்து விடுபடவில்லை. இராஜ்ஜியம் தீப்பற்றி எரிவதாக தோன்றினாலும் தியானத்தில் இருக்கும்போது மனம் சலனம் அடையாமல் செயல்படும்படி தன்னை பக்குவப்படுத்திக் கொண்டு செயல்பட்டார். குரு அனைவரையும் அழைத்து ஜன கரிடம் தான் அன்பாக இருப்பதற்கு காரணம் இப்போது விளங்கி இருக்கும் என்று கூறினார். அரசனாக இருந்தாலும் மனதைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந் ததால்தான் குருவுக்கு ஜனகர் மீது அன்பு பிறந்தது.
ஒஸ்கார் விருது பெற்ற டைட்டானிக் படத்தில் இரண்டு பிரிவினர் கப்பலில் பயணம் செய்வது சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. வசதியான மேட்டுக்குடி மக்கள் ஒரு பிரிவினர், சாதாரண வகுப்பில் பயணம் செய்வோர் இன்னொரு பிரிவினர். உணவு, உடை கேளிக்கை என்று ஆடம்பரமாக வாழும் வசதி படைத்தவர் கள் முகத்தில் ஒருவகை இறுக்கம். ஆனால் சாதாரண வகுப்புப் பயணிகள் இயல்பாக ஆடிப்பாடி மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தியது யதார்த்தமாக இருந்தது.
பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளிவந்த &#39;ரோமன் ஹொலிடே&#39; என்ற படத்தில் ஓர் இளவரசி, அரண்மனையில் மகிழ்ச்சி கிடைக்கவில்லை என்று புறப்பட்டு சமூகத்திற்கு வந்து இயல்பு வாழ்க்கை வாழ்ந்து மகிழ்ச்சியை உணர்வாள். சிறப்பான வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்வதற்கு பொருளைத் தேடுவதில் தவறில்லை. ஆனால் பொருள்தான் மகிழ்ச்சியைத் தரும் என்ற மனோபாவம் இல்லாமல் செயல்பட்டால் பணமோ, செல்வமோ ஒருவரைக் கட்டுப்படுத்தாது. அவை பயன்படுத்துபவர்கள் கையில் நிழலாகத் தெரியும். பயன்படுத்துபவர்கள் தான் நிஜம்.
மகிழ்ச்சியுடன் இருங்கள். கவலைப் படாதீர்கள் என்ற பொருளில் பாடப்பட்ட ஒரு பாட்டு அனைவரிடமும் மிகவும் பிரபலமானது. அதற்கு காரணம் ஒவ்வொருவரும் தத்தமது கவலைகளை பட்டியலிட்டால் அது நீண்டுகொண்டே போவதாக இருக்கும். பணம் இல்லாவிட்டால் கவலைப்படுகிறோம். குழந்தைகள் இருந்தாலும் கவலைப் படுகிறோம். இல்லையென்றாலும் கவலைப்படுகிறோம்.
இரவு, பகலை பின்தொடர்வது போல கவலை, ஆசையைப் பின் தொடர்கிறது.
ஒருவர் ஓர் ஹோட்டலுக்கு சென்று உணவுப் பொருட்களை ரசித்து ருசித்து சாப்பிட்டார். சாப்பிட்டு முடித்ததுடன் ஐஸ்கிரீமையும் சாப்பிட்டு முடித்தார். இறுதியில் சாப்பிட்டதற்கான பற்றுச்சீட்டு வந்தது. உடனே அவர் நான் உணவுதானே கேட்டேன். பற்றுச்சீட்டு வேண்டுமென்று கேட்கவில்லையே என்றாராம். ஹோட் டலில் சென்று உணவை ருசிப்பார்க்க வேண்டும் என்று எண்ணும்போது அதற்கான விலையைக் கொடுக்க முடியுமா என்று சிந்திப்பதுதானே முறை? ஒரு செயலில் ஈடுபடும்போது அதன் தொடர்ச்சியான விளைவுகளை எதிர்கொள்ளவும் தயாராக இருக்க வேண்டும்.
வேட்கை என்பது உள்மனதிலிருந்து தோன்றி உங்களது உண்மையான தேவையைப் பிரதிபலித்தால் பரவாயி ல்லை. பெரும்பாலும் நமது ஆசைகள், பேராசையின் விளைவாகவும் பிறரின் பழக்க வழக்கங்களிலிருந்து கடன் வாங்கப்பட்டதாகவும் இருப்பதால்தான் அவற்றுக்கு ஒரு முடிவே இருப்பதில்லை. நீங்கள் ஆசைப்படுவது உங்களை அடையாளப்படுத்தினால் பரவாயில்லை. உங்களை அடிமைப்படுத்தக் கூடாது.
சூரியனுக்கும், வாயுவுக்கும் போட்டி நடந்தது. இருவரில் யார் பலசாலி என்பதே அப்போட்டி. அப்போது ஒரு வழிப் போக்கன் சால்வையைப் போர்த்திக்கொ ண்டு நடந்து செல்வதை சூரியனும், வாயுவும் கண்டன. உடனே வாயு தன் பலத்தை நிரூபிக்க எண்ணி காற் றாக வேகமாக வீசத் தொடங்கியது. வழி போக்கன் காற்றின் வேகம் அதி கரித்ததும் சால்வையை இறுகப் பற்றிக்கொண்டான். அதனால் வாயுவால் தன் பலத்தைக் காண்பித்து சால்வையைப் பறக்கச் செய்ய முடியவில்லை.
சூரியன் எந்தவித ஆர்ப்பாட்டமும் இல்லாமல் மெதுவாகத் தனது கதிர்களை வழி போக்கன் மீது வீசியது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக புழுக்கம் ஏற்பட்டதை உணர்ந்தான் வழி போக்கன். புழுக்கம் அதிகரித்தவுடன் தானாகவே மேலே போர்த்தியிருந்த சால்வையை விலக்கினான் அவன். நம் பலம் என்பது பிறரிடம் எத்தகைய தாக்கத்தை உண்டாக்கும் என்பதை அறிந்து செயல்பட்டால்தான் வெற்றிபெற முடியும் என்பதற்கு இது ஒரு நல்ல உதாரணம்.
மகிழ்ச்சி மனநிறைவு என்பது அவரவரின் நோக்கத்தையும் தேவையும் மனோபாவத்தையும் பொறுத்தது. பணம் இருப்பவரிடம் மனம் இல்லை. மனம் இருப்பவருக்கு பணம் இல்லை. வறுமையோ, செழுமையோ மனமகிழ்ச் சிக்குக் காரணமல்ல. அவரவரின் வாழ் க்கையில் தர்மம், அர்த்தம், மோட்சம் என்று அனைத்து அம்சங்களும் தேவை தான். எந்த அளவு அவை அமைய வேண் டும் என்பது அவரவரின் மனோபாவம், வாழ்வை எதிர்கொள்ளும் திறன் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தே அமையும்.
ஒரு சிறிய துளியிலும் கடலைப் பார்த்து மகிழ்ச்சி அடையும் மனப்பக்குவம் இருந்தால் எளிமையிலும் இனிமை காணலாம். அந்த இனிமையும் மனமகிழ்ச்சியும் உங்களை அடையாளம் காட்டுவதற்காகவே அமையும்.
சிறு துளியால் காணும் இன்பத்தை பெரு வெள்ளத்திலும் காணமுடியும் என்ற மனோபாவத்தை வளர்த்துக் கொண்டு ஆனந்தக் கடலில் மூழ்காமல் முத்தெடுக்கலாம்.
