மருத்துவத் துறைக்கும் கல்வி, கலாசார வளர்ச்சிக்கும்பெரும் பணியாற்றிய பேராசிரியர் அப்பாக்குட்டி சின்னத்தம்பி


அமரர் வைத்திய கலாநிதி, பேராசிரியர் அப்பாக்குட்டி சின்னத்தம்பி மானிப்பாயைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டவரும், மகப்பேற்று மாதர் நோய் மருத்துவத்துறை நிபுணரும், அத்துறைப் பேராசிரியரும் ஆவார். 
இந்நாட்டின் மருத்துவத் துறைக்கும் கல்வி, கலாசார வளர்ச்சிக்கும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பங்களிப்புச் செய்தவரும் மருத்துவக் கல்வியைப் பல்கலைக்கழக மட்டமளவிலே தமிழ் மூலம் கற்பதற்குரிய நூல்களை வெளியிட்டவரும், எல்லோரின் மதிப்பையும் பெற்ற சமய சமூகத் தொண்டனுமாவார்.
மானிப்பாயை பிறப்பிடமாகக் கொண்ட இவரின் தகப்பனார், நாகமுத்து சின்னத்தம்பி அப்பாக் குட்டி என்பவர். இவரின் தாயார் தெய்வானைப்பிள்ளை ஆவார். இவருக்கு வயது இரண்டாகவிருந்த பொழுது தகப்பனாரை இழந்து விட்டார். எனவே, தாயின் அரவணைப்பிலேயே இவரின் வாழ்க்கை அமைந்தது.
இவர் சிறு வயதிலிருந்தே மருத்துவத்துறையில் ஈடுபட வேண்டுமென்று தாயார் வற்புறுத்தி வந்தார். காசு உழைப்பது மாத்திரம் பெரியதன்று. சேவை மனப்பான் மையாய் இரு எனும் தாயாரின் கட்டளை கடைசி வரை பேராசிரியரின் மனதை என்றும் விட்டகலவில்லை.
மானிப்பாய் இந்துக் கல்லூரியிற் பயிற்சி முடிந்ததும் அங்கிருந்து சிரேஷ்ட ஆளுநர் புலமைப்பரிசில் பெற்று, கொழும்பு றோயல் கல்லூரியிற் படிக்கும் வாய்ப்பினைப் பெற்றார். 
அங்கிருந்து இலங்கை மருத்துவக் கல்லூரியிற் சேர்ந்த அவர், 1985 ஆம் ஆண்டு எல். எம். எஸ். தேர்வில் முதலாம் வகுப்பிலே தேறிச் சிறப்புப் பட்டம் பெற்றுச் சில காலம் இலங்கையின் பல இடங்களிலும் மருத்துவத் துறையிற் சிறந்து விளங்கினார். மேற்படிப்பிற்கு மேல் நாடு செல்ல முன்னர் யாழ்ப்பாணத்தின் பிரபல வழக்கறிஞராகவிருந்த ஆர். ஆர். நல்லையாவின் மகளாகிய லீலா தேவியை மணமுடித்தார். இவர்களின் பிள்ளைகள் முறையே வசந்தி, மாலினி, கணேஸ்வரன், சிவமதி, கேதீஸ்வரன் ஆவார்கள்.
1946 ஆம் ஆண்டில் பட்டப்படிப்பின் பொருட்டு இங்கிலாந்து சென்று அங்கு F. R. C. S. (Edin), F. R. C. S. C (Eng), M. R. Co. G. (Gr. Britan) ஆகிய தகைமைகளைப் பெற்று 1949 இல் நாடு திரும்பினார். இத்தகைய தகைமைகளைப் பெற்று 1949 இல் நாடு திரும்பிய இரண்டாவது இலங்கையர் இவரே.
ஐக்கிய இராச்சியத்திலிருந்து நாடு திரும்பிய பின்னர் கொழும்பு பொது வைத்தியசாலையில் மாதர் நோய் மருத்துவராக நியமிக்கப்பட்டார். 1954 ஆம் ஆண்டு இலங்கைப் பல்கலைக்கழக மகப்பேற்று, மாதர் நோய் மருத்துவத்துறை இணைப் பேராசிரியராக நியமிக்கப்பட்டார். 1960 இல் இரண்டாவது மருத்துவ பீடத்தின் சிகிச்சைத் துறை பேராதனையில் நிறுவப்பட்ட பொழுது மகப்பேற்று மாதர் நோய் மருத் துவத்துறையின் முதலாம் பேராசிரியராக அவர் நியமிக்கப்பட்டார். 1967 ஆம் ஆண்டு ஓய்வு பெற்றார்.
கொழும்பிலும் பேராதனையிலும் இவரிடம் கற்றவர்களே பெயர் பெற்ற மருத்துவர்களாக இலங்கையி லும் உலகில் பல பாகங்களிலும் சிறந்த மருத்துவ நிபுணர்களாகக் கடமை யாற்றுகின்றார்கள்.
பல்லாண்டு மகப்பேறின்றி வருந்தியவர்கள் இவரது ஆலோ சனைகளைப் பெற்று மகப்பேற்றை அடைந்தனர்.
1982 ஆம் ஆண்டிற்குப் பின் அவர் தமது மாணவர்களால் நடத்தப்பட்ட யாழ்ப்பாணத்திலுள்ள தனியார் மருத்துவமனைகளுக்கு தொண்டூழிய சேவைகளை வழங்கினார்.
அடுத்து வியந்து கூறப் படுவது, அவர் மருத்துவத் துறையிலே தமிழிலே தாமாக எழுதியும் மொழி பெயர்த்தும் வெளியிட்ட நூல்கள் ஆகும். பல் கலைக்கழகங்களின் போதனாமொழி தேசிய மொழிகளாக அமைய வேண்டுமென்று சட்டம் கொண்டு வரப்படுவதற்கு முன்னர் கொழும்பு பிரசவ பெரிய வைத்தியசாலையிற் கடமையாற்றும் போது 20.12.1949 இல் அயனாந்த தேச நோய் நூல் (Tropical Medicine) என்ற நூலை வெளியிட்டுத் தனக்கு அறிவு ஊட்டியவரும், மருத்துவத் தொழிலை மேற்கொள்ள வேண்டுமென்று வற்புறுத்தியவரும், பல வகையிலும் தனக்குச் சமயப் பற்றும் சேவை மனப் பான்மையும் போதித்த தனது அன்னைக்கு அர்ப்பணித்தார்.
மக்களுக்கு அறிவூட்டு வதற்காகவும் நோயற்று வாழ்வதற்குத் துணையாகவும் நியமிக்கப்பட்ட வைத்திய சுகாதார உத்தியோகத்தர்களுக்கும், முறையே நோய்களைப் பற்றிய அறிவைத் தமிழிலே மக்களுக்கு புகட்டுவதற்கும் துணையாகுமென்ற நோக்குடன் இந்நூல் இயற்றப்பட்டது.
இந்நூல் பற்றிக் குறிப்பிட வேண்டியதொன்றுண்டு. தாய்மொழி மூலம் எல்லாத் துறைகளையும் சார்ந்த கல்வி புகட்ட வேண்டுமென்ற சட்டம் வருவதற்குப் பல்லாண்டுகளு க்கும் முன்னரே 1949 ஆம் ஆண்டில், அவர் வைத்திய நூலொன்றினைத் தமிழில் எழுதி அச்சிட்டிருக்கிறார். தமிழ் புறக்கணிக்கப்பட்ட அக்காலத் திலே, அவர் வெளியிட்ட ‘அயனாந்த தேச நோய் நூல்’ என்ற பெயருடைய இந்நூல் அவரின் தீர்க்க தரிசனத்திற்கும் மனித அபிமானத்திற்கும் போதிய சான்றாகும்.
தாய்மொழி மூலம் எல்லாத் துறைகளிலும் பல்கலைக்கழகப் படிப்பு இறுதியாண்டு வரை புகட்டப்பட வேண்டுமென்ற சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டதும், தாய்மொழி மூலம் கல்வி கற்றவர் பல்கலைக் கழகத்திற்கு வரும்போது தமிழ்மொழி மூலம் கல்வி புகட்டப்பட வேண் டுமென்ற கொள்கையை ஆதரித்ததோடு, அதனைச் செயற்றிட்டம் மூலம் வழிநடத்த முயன்றவர் பேராசிரியர் வைத்திய கலாநிதி சின்னத்தம்பி. ஆனால் அவர் தமிழிலே இயற்றிய மருத்துவ நூல்களும் ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழில் மொழி பெயர்த்த நூல்களும் பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து ஓய்வு பெற்ற காலத்திற்குப் பின்னரே வெளிவந்தவையாகும்.
இவற்றில் முதலாக வெளிவந்தது ‘மகப்பேற்று மருத்துவம்’ என்னும் நூலாகும். இது 1969 ஆம் ஆண்டில் வெளியானது. ‘மகிழ்ச்சியுடனும் அன்புடனும் கல்வி புகட்டிய எண்ணற்ற மாணவர் கூட்டத்தினருக்குப் பெரு மையுடன் இந்நூலை உரித்தாக்குகின் றேன்’ என நூலின் நுழைவாயிலில் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இந்நூல் மகப்பேற்று நலம்பேணிகள், பல்கலைக்கழகப் பட்டதாரிகள், மாணவர்கள், இளம் மருத்துவர் ஆகியோர் மகப்பேற்றுக் கலையை இலகுவில் அறிந்து கற்பதற்கு மிகவும் பயனுடையதாக அமைந்தது.
நலம் பேணல் விஞ்ஞானம் (Text Book of Nursing) என்ற நூல் 21.11.1972 இல் ஊற்றுப் பிரசுர மருத்துவ வெளியீடாக அச்சில் வந்தது. ‘நான் பயின்ற இலங்கைப் பல்கலைக்கழகக் காவறைகளிலும் அறுவையறைகளிலும் நலம் பேணற் கலையைப் பயின்ற எண்ணற்ற நலம்பேணும் அக்காமாருக்கும், காவலாளிகள், செவிலிகள் ஏனைய நலம் பேணிகளுக்கும் உடல் நலம் பேணப்படும் பிணியாளருக்கும் இந்நூலை உரித்தாக்குகின்றேன்’ என அவர் நூலிற் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
ஊற்றுப் பிரசுர மருத்துவ வெளியீடு இரண்டாவதாக 1974 ஆம் ஆண்டில் பிரயோக உடற்றொழிலியற் சொற்றொகுதி (தமிழ் - ஆங்கிலம்) Glossary of Technical Terms in Applied physiology Tamil English) அச்சிடப்பட்டது.
இதே ஆண்டிலே சாம்சன் றைற் எனும் மேனாட்டு வைத்தியரின் பிரயோக உடற்றொழிலியல் (Applied physiology) என்ற நூலின் 12 ஆம் பதிப்புப் பேராசிரியர் சின்னத்தம்பியால் தமிழாக்கம் செய்யப்பட்டது.
பேராசிரியர் இளைப்பாறி யாழ் ப்பாணத்தில் வந்து வாழுங்காலத்தில் மூன்று நூல்களை வெளியிட்டார். அதில் ஒன்றாகிய ‘இளம் பெண்ணோயியல்’ 1982 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது.
பெண்ணோயியல் இரண்டாம் பகுதியாக ‘மூப்புற்றோர் பெண்ணோ யியல்’ என்னும் நூல் 1984 இல் பேராசிரியரால் வெளியிடப்பட்டது.
‘நச்சுப் பாம்புகளும் அவற்றின் கடிகளும் தீர்வும்’ (Poisonous snake bites and their treatment) என்னும் நூல் 1983 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் இவரால் எழுதப்பட்டு, காங்கேசன்துறை மருத்துவ வெளி யீட்டினரால் வெளியிடப்பட்டது. இந்நூல் அட்டையில் ‘அறுவை நலம் பேணற் கைநூல் (Nursing in operating Theatre) ஈஸ்வர் வைத்திய சாலையினரால் வெளி யிடப்பட்டுள்ளதெனக் குறிக்கப் பட்டுள்ளது.
இவர் இயற்றிய இன்னொரு நூல் “The Diary of the Tamil University Movement” என ஆங்கிலத்தில் ஆகஸ்ட் 1981 இல் எழுதிய நூலாகும். தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும் பற்றிய குறிப்புகளைச் சேகரித்து வைத்துக் காலவரைப்படி எழுதப்பட்ட இந்நூல், தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக இயக்கம் தமிழருக்கென ஒரு பல்கலைக்கழகம் அமைப்பதற்கு எடுத்த முயற்சிகளை உள்ளடக்கி யுள்ளதாக விளங்குகின்றது.
இந்த இயக்கத்தில் கடைசிவரை பின்வாங்காது நின்று அதனைத் தாங்கி நின்ற பேராசிரியர் சின்னத் தம்பிக்கு யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகம் தனது முதலாவது பட்டமளிப்பு விழாவில் விஞ்ஞான கலாநிதி என்ற கெளரவப் பட்டத்தினை வழங்கியது பொருத்தமாகும்.
1974 ஆம் ஆண்டில் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நான்காவது தமிழாராய்ச்சி மகாநாட்டினை பேராசிரியர் சின்னத்தம்பி தொடக் கத்திலிருந்து பேராதரவு தந்து மகாநாடு தொடங்கி முடியும்வரை எம்மோடு உழைத்தவர். மகாநாட்டின் இரு குழு அரங்குகளுக்குத் தலைமை தாங்கிச் சிறப்பாக நடத்தியவர்.
மட்டக்களப்பிற் பிராந்திய தமிழாராய்ச்சி மகா நாட்டினை 1976 ஆம் ஆண்டு நாம் நடத்திய போது அம்மகாநாடு முடியும் வரை அங்கு வந்து தங்கி ஊக்க மளித்தவர்.
தமிழ் நாட்டிலே தஞ்சாவூரில் நிறுவப்பட்ட தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் தமிழில் விஞ்ஞான மருத்துவ நூல்கள் வெளியிட்டிருக்கின் றது. இப்பணியைத் தொடங்கும் போது அப்பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து யாழ்ப்பாணம் வந்த பேராசிரியர் ஒருவர் கலைச் சொல்லாக்கம் பற்றிப் பேரா சிரியரிடம் விளக்கம் பெற விரும் பினார். 
தனி மனிதன் ஒருவன் பாரிய அளவில் மருத்துவத் துறை யிலே நூல்களை எழுதியதையும் மொழியாத தையும் கலைச் சொல்லாக்கத் தொகுதி வெளியிட்டதை யும் நேரிற் பார்த்து வியந்து பாராட்டினார். அவரது ஆக்கங் களின் பிரதிகளைப் பெற்று தமிழ்ப் பல்கலைக் கழகத்திற்குக்கொண்டு சென்றார்.
பேராசிரியரின் வழிநடத்தலில் வடமேற்கு மாகாணத்திற் சமயத் தொண்டும் கல்வித் தொண்டும் செய்து வந்த கொழும்புப் பல் கலைக்கழக இந்து மன்ற மாணவர் மருதங்குளம், குசலை, நாயக்கர் சேனை, உடப்பு, முன்னீசுவரம் ஆகிய இடங்களில் நாட்டுக்கூத்துக்களை அரங்கேற்றி வந்த காலத்தில், வீடு வீடாகச் சென்று கூத்து ஏட்டுப் பிரதிகளையும் சேர்த்துப் பேராசிரியரிடம் கொடுத்தனர்.
பேராசிரியர் சின்னத்தம்பி கொழும்புப் பல்கலைக்கழக இந்து மாணவர் உதவியுடன் சிலாபத்தில் முந்தல், குசலை, மருதங்குளம் முதலிய இட ங்களிற் சைவப் பாடசாலைகளை நிறுவி அப்பகுதிகளிலே சைவமும் தமிழும் மறையாதிருக்க முயற்சி செய்தார்.
பேராசிரியர் சின்னத்தம்பி செய்த மகத்தான தொண்டுகளிலொன்று பண்டிதமணி கணபதிப்பிள்ளையின் கந்தபுராணம், தக்ஷ்காண்ட உரையைப் பேராதனைப் பல்கலைக்கழக இந்து மாணவர் மன்றத்தினைக் கொண்டு வெளியிட்டதாகும்.
பேராசிரியர் சின்னத்தம்பியின் வழிநடத்தலில் தஷகாண்ட உரைக்கு இந்து மாணவர் மன்றத்தினர், நாம் எடுத்த விழாவை முருகனுக்கு எடுத்த விழாவாக எண்ணி உற்சாகம் கொண்டனர். இதனால் கோயிலுக்கு ஆதரவாளர் பெருகினர். பணம் ஏராளமாகக் கிடைத்தது. ஓராண்டு கால எல்லையில் ஓர் அழகான குறிஞ்சிக்குமரன் கோயில் காட்சியளித் தது. இந்த நல்விளைவுக்குக் காரணமாக இருந்தவை தக்ஷ்காண்ட உரையும் அதனைப் பேராசிரியர் சின்னத்தம்பி அவர்கள் நூலாக அச்சிட்டு அரங்கேற்றிய முயற்சியுமாகும்.

