புகழ்பெற்று விளங்கும்புனித 
அந்தோனியாரின்பதின்மூன்று புதுமைகள்


கோடி அற்புதன் என எல்லோராலும் அழைக்கப்படுகின்ற பாதுவா நகர் தந்த புனித அந்தோனியாரை அறியாதவர் எவருமில்லை என்றால் அது மிகையன்று. மனிதன் மிருகமாகலாம், அவன் மனிதனாகலாம், அந்த மனிதன் இறைவனாகலாம் என்பது நியதி. 
இவ்வுலகில் 36 வருடங்கள் மட்டும் வாழ்ந்த புனித அந்தோனியார் மனிதரில் புனிதனாக என்றும் போற்றப்படுகின்றார். கொச்சிக்கடையில் கோயில் கொண்டெழுந்தருளி இருக்கும் புனிதரின் திருத்தலத்தில் தினமும் புதுமைகள் நிகழ்கின்றன என்பது முற்றிலும் உண்மையே.

இவர் போர்த்துக்கல் நாட்டின் தலைநகராகிய லிஸ்பன் நகரில் 1195 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 15ஆம் நாள் (மரியன்னையின் விண்ணேற்ற நாள்) உத்தம பெற்றோருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். புனிதரது இயற்பெயர் பெர்டினான்ட். இளமைப் பருவம் தொட்டே இவர் ஏழைகள் மேல் மட்டற்ற அன்பு கொண்டு இருந்தார். 
இவரது குணங்களுக்குள் சிகரமாக விளங்கியது ஓர் அணைகடந்த ஆசை வெள்ளம். அதாவது தினந்தோறும் திருப்பலி காண வேண்டுமென்ற ஆசை. இவரது இந்த ஆசை ஒரு நாளாவது நிறைவேறாமல் இருந்ததில்லை.
உலக ஆசைகள் அனைத்தையும் வெறுத்து ஒதுக்கி புனித அகுஸ்தீன் சந்நியாச சபையில் சேர்ந்தார். இச்சபை அவரின் சொந்த ஊரில் இருந்ததால் உறவினரின் தொல்லையால் வேறு ஒரு மடத்திற்கு மாறிச் சென்றார்.
அக்கால கட்டத்தில் மொரோக்கோ நாட்டில் ஐந்து காய பிரான்சிஸ்குவின் சபை சந்நியாசிகள் ஐவர் முகமதியரால் கொல்லப்பட்டனர். அந்த ஐந்து வேத சாட்சிகளின் திரு உடல்களும் தமது நாட்டிற்கு கொண்டு வரப்பட்டதைப் பார்த்த அந்தோனியார் தானும் பிரான்சிஸ் குவின் சபையில் சேர்ந்தார். 
சபையொழுக்கம், தாழ்ச்சி, கீழ்படிதல் ஆகியவற்றை நன்குணர்ந்து திருமறைக்காக தன் உயிர் துறக்க ஆசைப்பட்டு முகமதியருக்கும் பிற மதத்தாருக்கும் மெய் மறையைப் போதிக்க உத்தரவு பெற்று பயணமானார். இறவனின். சித்தம் அவரை வேறுவழியில் அழைத்திருந்ததனால் நோயுற்றுத் திரும்புகையில் புயலில் சிக்குண்டு சிசிலித் தீவுக்கு வந்து சேர்ந்தார். 
சிசிலியின் அருகில் உள்ள இத்தாலியில் புனித பிரான்சிஸ்கு சபையின் கூட்டம் ஒன்று நடப்பதைக் கேள்விப்பட்டு இத்தாலிக்குச் சென்றார். புனிதர் தாய்நாடு செல்லும் எண்ணத்தை கைவிட்டு இத்தாலியிலேயே தங்குவதென முடிவு செய்தார்.
நல்லறிவிலும் நற்பண்பிலும் சிறந்தோங்கிய இவரிடம் தாழ்ச்சி என்னும் புண்ணியம் மிகுந்து காணப்பட்டது. இவரது உடன் சந்நியாசிகள் பலர் இவர்மேல் அக்கறை கொள்வதேயில்லை. 
ஒருவர் இவரைத் தமது விசாரணை மடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று சமையலறையில் தாழ்மையான வேலைகளை கொடுத்தார். இவரும் புன்முறுவலோடு அதனை ஏற்றுக்கொண்டார். ஒருநாள் மறை உரை ஆற்ற வேண்டிய குரு ஒருவர் வர இயலாமையால் சிரேஸ்டர் இவரை அழைத்து மறை உரை ஆற்ற வேண்டும் என்று கூறினார். புனிதரும் சம்மதித்து மறை உரை ஆற்றினார். 
அவரது மறை உரையில் மடை திறந்த வெள்ளம் போல் அவரது ஞானமும் திறமையும் கருத்துக்களும் பெருக்கெடுத்தோடின. மறையுரையை அனைவரும் மெய்மறந்து கேட்டனர். இதை அறிந்த சிரேஷ்டர் புனித பிரான்சிஸ்குவின் மறைக் கல்வியை இவர் கற்றறியுமாறு கூறியதோடு மட்டுமல்லாமல் இவரை சக சந்நியாசிகளுக்கு கல்வி புகட்டும் ஆசானாகவும் நியமித்தார்.
மறைக் கல்வி போதிப்பதில் இவரது திறமையும் ஆற்றலும் சொல்லுந்தரமன்று. இவர் வெளி இடங்களுக்கும் சென்று பிரசங்கமும் செய்தார். இவரது பிரசங்கத்தைக் கேட்க மக்கள் கூட்டம் திரண்டு வந்தது- இவரது பிரசங்கத்தினால் பலரும் மனந்திரும்பினர். பொய் புரட்டுப் பேசுவோர் உண்மை பேசும் உத்தமராயினர். 
திருட்டுப் பழக்க முள்ளோர் அந்த இழி தொழிலைக் கைவிட்டது மட்டுமல்லாமல் திருடிய பொருட்களையும் உரியவரிடம் சேர்த்தனர். அநீதம் புரிந்தோர் நீதிமானாயினர். இறைவனின் அருளால் புனிதர் பல புதுமைகள் செய்தருளினார். இவர் செய்த புதுமைகள் எண்ணிலடங்கா. பேய்கள் இவரது சொல்லுக்குக் கட்டுப்பட்டு விழுந் தோடின. தீமைகள் அகன்றன. தொற்று வியாதிகள் பறந்தன.
பஞ்ச பூதங்களும் இவருக்கு அடிமையாயின. பகுத்தறிவில்லா மிருகங்கள் இவரது கட்டளைக்குப் பணிந்தன. அஞ்ஞானிகள் மெஞ்ஞானிகளாயினர். பாவிகளின் கல் மனம் கரைந்தது. நோயற்றோர் நோயற்ற வாழ்வு பெற்றனர். காணாமற்போன பொருட்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. 
இறந்தவர் உயிர் பெற்று எழுந்தனர். அவரிடம் உதவி என்று வந்தவர் உதவியை அடையாமல் போனதில்லை. புனித அந்தோனியார் அன்றும் இன்றும் கோடிக் கணக்கான புதுமைகளை புரிந்து வருகின்றார். அவற்றுள் 13 புதுமைகள் மிகவும் புகழ்பெற்றவையாக விளங்குகின்றன. அவை யாவன.

சிறுவனாக இருந்தபோது சாத்தானை விரட்டியது. தினம்தோறும் திருப்பலி கhண வேண்டும் என்பது இவரது விருப்பமாக இருந்தது. திருப்பலிக்கு உதவி செய்யும் பீடப் பணிப்பாளராக இணைந்து இவர் தினம் தோறும் திருப்பலி ஒப்புக் கொடுத்து வந்தார். பூசைகாணும் வேளையில் சாத்தான் இவரை பலவாறு சோதித்தது. ஆயினும் அன்னை மரியாளின் நாமத்தைச் சொல்லி இவர் சாத்தானை விரட்டி அதில் வெற்றியும் கண்டார்.

ஒழுக்கக் கேட்டின் இருப்பிடமாக வாழ்ந்து வந்த லெயோநார்டோ என்ற வாலிபன் தன் விதவை தாயை மிகவும் துன்புறுத்தி வந்தான். அந்தோனியாரின் சக்தி நிறைந்த மறை உரையால் அவன் மனந்திரும்பி அவரிடம் பாவ சங்கீர்த்தனம் செய்ய வந்தபோது மற்றப் பாவங்களோடு தன் தாயை காலால் எட்டி உதைத்ததையும் கூறினான். 
அந்தோனியார் தமது உரையில் தாயை உதைந்த காலை வெட்டியெறிவதே நல்லது எனக் கூற அதனை தவறாகப் புரிந்து கொண்ட இளைஞன் நேரே வீடு சென்று கோடரியை எடுத்து தனது வலது பாதத்தை வெட்டி விட்டான். இதனைக் கண்ட தாய் அந்தோனியாரிடம் சென்று முறையிட்டாள். அந்தோனியார் அவனது இல்லம் சென்று அவனது காலைப் பொருத்தி -(சிரினிடம் மனமுருகி செபித்தார். என்ன ஆச்சரியம் கால் முன்பு இருந்தது போல் ஆயிற்று.

ரிமினி என்னும் நகரில் அந்தோனியார் பணிபுரிந்த போது அங்கு வாழ்ந்த கிறிஸ்தவ மக்கள் மெய்மறையை புறம் தள்ளி வாழ்ந்து வந்தனர். இதனைக் கண்ட அந்தோனியார் கோபங்கொண்டு தனது மறையுரையினால் மக்களை நல்வழிப்படுத்த முயற்சி செய்தார். இதனைக் கண்ட வேத விரோதிகள் தமது மக்களை அந்தோனியாரின் மறையுரை கேட்க விடாமல் தடுத்தனர். 
தளரா மனம் கொண்ட அந்தோனியார் ஒருநாள் காலைத் திருப்பலி முடிந்த கையோடு வேகமாக கடற்கரையை நோக்கிச் சென்றார். அவரது விரோதிகளும் அருக்குத் தெரியாமல் அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்றனர். கடற்கரையை அடைந்த அந்தோனியார் தமது கைகளை உயர்த்தி கடலில் வாழும் மீன்களே நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள். மனிதர்கள் கடவுளின் வார்த்தையைக் கேட்க மறுத்துவிட்டனர். எனவே கடவுளின் வார்த்தையை உங்களுக்கு கூறவே நான் வந்தேன். என்று தன் மறையுரையைத் தொடங்கினார். 



கடலில் கொந்தளிப்பும் குழப்பமும் ஏற்பட வகை வகையான மீன்கள் அந்தோனியாரின் அருகில் கூடி தங்கள் தலையை நீருக்கு மேல் நீட்டி கவனமாக மறையுரையை கேட்கத் தொடங்கின. புனிதரின் மறையுரையை அமைதியோடு மீன்கள் கேட்டு மறையுரை முடிந்த பின் நீருக்குள் சென்றன. 

இந்த அதிசய சம்பவம் பெரும் பயனை விளைவித்தது. அதுமுதல் மக்கள் அந்தோனியாரின் மறையுரையைக் கேட்கத் திரளாக வந்தனர்.
நான்கு : நஞ்சு கலந்த உண்வை உண்ட புனிதர் :
அந்தோனியாரின் புகழ் நாளுக்கு நாள் அதிகரிப்பதைக் கண்ட அவரது எதிரிகள் அவரை ஒழித்துவிட திட்டமிட்டனர். ஒருநாள் ஒரு விருந்துக்கு தவறாது சமுகமளிக்கும்படி வற்புறுத்திக் கூறினர். 
புனிதரும் அதற்கு சம்மதித்தார். ஆனால் புனிதரின் உணவு நஞ்சு கலக்கப்பட்டிருந்தது. இதனை அறிந்த அந்தோனியார் அவர்களை கண்டித்தார். அவர்களோ நீர் நற்செய்தி வார்த்தைகளை விசுவாசிப்பவர் என்றால் இந்த உணவை உட்கொள்ளும். உமக்கு ஒன்றும் நேரிடாமல் இருந்தால் நாங்களும் உமது கத்தோலிக்க மறையை தழுவிக் கொள்வோம் என்றனர். உடனே நஞ்சு கலந்த உணவின் மீது சிலுவை அடையாளமிட்டு புனிதர் அதனை உட்கொண்டார். என்ன ஆச்சரியம் அவருக்கு எந்தக் கெடுதியும் விளையவில்லை. அவர்கள் கூறியபடியே மெய் மறையைத் தழுவிக்கொண்டனர்.

இல்விரியா என்ற ஊரில் அந்தோனியார் ஒரு புதிய மடம் ஒன்றைக் கட்டுவித்தார். அதற்கு செங்கல் தேவைப்பட்டது. அப்போது அந்தப் பக்கமாக காலியான வண்டியை ஓட்டிச் சென்ற ஒருவனைக் கூப்பிட்டு சூளைக்குச் சென்று செங்கல் ஏற்றிவரச் சொன்னார் ஆனால் அவன் சாக்குப் போக்கு சொல்லி தப்பித்துக்கொள்ள நினைத்து ஒரு பிணம் தன் வண்டியில் உள்ளதாகவும் அதனைக் கல்லறைக்கு எடுத்து செல்வதாகவும் கூறி தன் வழியே சென்றான்.
சிறிது தூரம் சென்ற பின் வண்டியில் தூங்கிக் கொண்டிருந்த மகனை எழுப்பி தான் அந்தோனியாரை ஏமாற்றியதைப் பற்றி கூற விரும்பினான். ஆனால் மகன் தூக்கம் விட்டு எழவில்லை. 
அவன் இறந்து காணப்பட்டான். கதறி துடித்த அவன் மீண்டும் வண்டியை திருப்பி அந்தோனியாரிடம் சென்று அவரது காலில் விழுந்து அழுது புலம்பி மன்னிப்பு கேட்டு தன் மகனுக்கு உயிர்ப்பிச்சை அளிக்குமாறு மன்றாடினான். அந்தோனியார் இறந்தவன் மீது கைகளை வைத்து வேண்டுதல் புரிய இறந்தவன் மீண்டும் உயிர் பெற்றான்.

‘ஷாட்டினோ’ என்னும் பிரபு ஒருவர் இருந்தார். இவர் அந்தோனியாரின் இனிய நண்பர். ஒருமுறை அந்தோனியார் இவரது வீட்டில் தங்கியிருந்தார். அந்தோனியார் தனித் திருந்து செபம் செய்வதற்காக தனி அறை ஒன்றை கொடுத்திருந்தார். 
ஒருநாள் ஷாட்டினோ இரவு உணவை முடித்துக் கொண்டு உலவிக் கொண்டிருந்த போது அந்தோனியாரின் அறையில் பேரொளி நிறைந்திருப்பதைக் கண்டார். அப்போது கதவின் சந்து வழியாக உள்ளே பார்த்தார். குழந்தை இயேசு புனிதரின் கைகளில் இருந்தார். இயேசு அவரைத் தழுவிக் கொஞ்சி விளையாடிக் கொண்டிருந்தார். 
ஆச்சரியத்தோடு இக் காட்சியைக் கண்ட பிரபு துயில் கொள்ளச் சென்றார். மறுநாள் காலையில் அந்தோனியார் இரவில் நடந்த நிகழ்வைப் பற்றி தம்மிடம் ஏதாவது கூறுவார் என எதிர்பார்த்தார். ஆனால் புனிதர் எதையும் பேசவில்லை. ஷாட்டினோ தாம் கண்டதைக் கூறி குழந்தை இயேசு என்ன கூறினார் எனக் கேட்டார். குறைந்தது தான் உயிரோடு இருக்கும் வரையிலாவது இந்தக் காட்சியை ஒருவருக்கும் சொல்லக்கூடாது என பிரபுவிடம் அந்தோனியார் கேட்டுக் கொண்டார்.

		நற்கருணையை வணங்கும் குதிரை
பிரான்சிஸ்கன் சபை சந்நியாசிகளின் பொதுக் கூட்டம் ஒன்று அசிசியில் நடப்பதாக இருந்தது. இதில் கலந்து கொள்வதற்காக அந்தோனியார் இன்னொரு சந்நியாசியையும் அழைத்துக் கொண்டு கால்நடையாக அசிசி நோக்கிப் புறப்பட்டார். ‘மார்சேல்ஸ்’ நகருக்குச் சென்று அங்கிருந்து கப்பலேறி இத்தாலி செல்வதாக இருந்தது. 
வெகுதூரம் நடந்து களைப்புற்ற நிலையில் தள்ளாடித் தள்ளாடி ஒரு கிராமத்தின் ஊடாக சென்று கொண்டிருக்கையில் ஒரு எழைப் பெண் அவர்கள் மீது இரக்கம் கொண்டு தன் குடிசைக்கு அழைத்துச் சென்று இளைப்பாறச் செய்தாள். இருவரையும் நன்கு உபசரிக்க நினைத்து அக்கம்பக்கம் உள்ளவர்களிடம் விலை உயர்ந்த பாத்திரங்களை வாங்கி வந்து உணவு பரிமாறினாள். 
தனது குடிசையில் உள்ள பீப்பாயில் இருந்து திராட்சை இரசத்தை எடுக்கச் சென்ற போது யாரோ ஒருவர் கவனக் குறைவால் கையில் இருந்த விலை உயர்ந்த குவளையை நிலத்தில் போட்டு உடைக்கும் சத்தம் கேட்கவே பீப்பாயின் வாயை மூடாமல் வெளியே வந்துவிட்டாள். பீப்பாயில் இருந்த இரசம் முழுவதும் நிலத்தில் சிந்தி வீணாகியது. உடனே அந்தோனியார் உடைந்த குவளையின் துண்டுகளை ஒன்று சேர்த்து இறைவனை மன்றாட மீண்டும் குவளை முன்பிருந்ததுபோல் முழுக் குவளையானது. அவ்வாறே இரசம் இருந்த பீப்பாய் முழுமையாக நிறைந்து காணப்பட்டது.
ஒரு நாள் அந்தோனியாரின் மறை உரையைக் கேட்க மக்கள் பெரும் கூட்டமாக கூடியிருந்தார்கள். மறையுரை கேட்க ஒரு பெண் தன் குழந்தையை தூங்க வைத்துவிட்டு வந்திருந்தாள். மறையுரை முடிந்து வீடு சென்ற போது அவளது குழந்தை இறந்து கிடந்தது. பதறித் துடித்த அவள் அந்தோனியாரிடம் வந்து புனிதரே உமது மறையுரையைக் கேட்க ,ரி’ளி!னி வந்திருந்த போது என் குழந்தை இறந்துவிட்டது. 
எப்படி யென்று தெரியலில்லை. என்மீது இரக்கம் வைத்து என் பிள்ளையைக் காப்பாற்றும் என்று கதறினாள். அந்தோனியார் அவளிடம் ‘மகளே நீ வீட்டுக்குப் போ, கடவுள் உம்மீது தயவாய் இருக்கிறார்’ என்றார். அவள் வீடு சென்ற போது அங்கு அவளது குழந்தை பொக்கைவாய் சிரிப்போடு இரு கைகளையும் விரித்து அவளிடம் தாவி வந்தது.

அந்தோனியாரின் மறையுரையைக் கேட்க நாளுக்கு நாள் மக்கள் கூட்டம் அதிகமாகியது. எவ்வளவு பெரிய கோயிலாக இருந்தாலும் இடம் போதவில்லை. எனவே அந்தோனியார் தமது பிரசங்கத்தை நிகழ்த்த பெரிய மைதானங்களுக்குச் சென்றார்.
ஒருநாள் அவர் வெட்ட வெளியில் மறையுரை ஆற்றிக் கொண்டிருக்கையில் இடியும் காற்றும் மின்னலும் பெரு மழைக்காக பயமுறுத்திக் கொண்டிருந்தன. மக்களும் சிதறுண்டு ஓடத் தலைப்பட்டனர். அப்போது புனிதர் ‘அன்பு சகோதரர்களே’ அஞ்சாதீர்கள், மழையும் மின்னலும் உங்களை ஒன்றும் செய்யாது என்று கூறினார். மறையுரை தொடர்ந்தது. மறையுரை நடந்த சுற்று வட்டாரம் முழுவதும் பெருமழை பொழிந்து வெள்ளம் ஓடியது. ஆனால் மறை உரை நடந்த இடத்தைச் சுற்றி ஒரு துளி மழை கூட விழவில்லை.

ஒரு பெண்ணின் கணவன் அவளை மிகவும் கொடுமைப்படுத்தி வந்தான் ஒருநாள் அந்தப் பெண்ணை அவன் மூர்க்கத்தனமாக அடித்து அவளது கூந்தலை பற்றி வேகமாக இழுத்த போது அவளது கூந்தல் அவன் கையோடு வந்துவிட்டது. அப்பெண் அந்தோனியாரிடம் வந்து நடந்ததைக் கூறி அழுது புலம்பினாள். அந்தோனியார் முழந்தாள் படியிட்டு இறைவனிடம் மன்றாடினார். 
அவளது கூந்தல் முன்போலவே வளர்ந்துவிட்டது. அந்தோனியார் இப்புதுமையை செய்தது அவளது கூற்தல் வளர்வதற்காக மட்டுமல்ல. அவளது கணவன் மனம் மாறவுமே. அன்று முதல் அவள் கணவன் திருந்தி நல்லவனாக வாழந்து வந்தான்.

அந்தோனியாரின் மறை உரையைச் கேட்பதில் அளவற்ற ஆர்வம் கொண்டிருந்தாள் ஒரு பெண். ஆனால் அவளது கணவனோ இதை விரும்பவில்லை. 
இருப்பினும் அந்தப் பெண் தெரியாமல் அந்தோனியாரின் மறையுரையைக் கேட்டு வந்தாள். ஒருநாள் அவள் அவசர அவசரமாக மறையுரையைக் கேட்க செல்கையில் கீழே தடுக்கி விழுந்து ஆடையும் கிழிந்து சேற்றினால் கறையும் ஏற்பட்டு அலங்கோலமான நிலைக்கு ஆளானாள். இந்தக் கோலத்தில் வீட்டுக்குச் சென்றால் கணவன் நிச்சயமாக கோவிப்பான் என்ற பயத்தால் அவள் அந்தோனியாரிடம் சென்று அழுதாள் அந்தோனியார் இறைவனை தியானித்து அவள் ஆடையை தொடவே ஆடையில் இருந்த கிழிசல் மறைந்து கறையும் நீங்கியது.

யோர்தான் நகரில் கில்லார்டு என்னும் யூதனொருவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் திவ்விய நற்கருணையில் இயேசு பிரசன்னமாக இல்லையெனக் கூறினான். 
இதுபற்றி அவன் அந்தோனியாரிடம் வாக்குவாதம் நடத்தினான். ஒருநாள் அவன் புனிதரிடம் நீர் கூறுவது போல் நற்கருணையில் இறைமகன் இயேசு இருப்பது உண்மையானால் அதை எண்பித்துக் கட்ட வேண்டும். என்னிடம் ஒரு கோவேறு கழுதை இருக்கிறது. அதை இரண்டு நாள் பட்டினி போட்டு மூன்றாம் நாள் காலையில் கடைத் தெருவுக்கு கொண்டு வருவேன் கழுதை முன் அவித்த கொள்ளை வைப்பேன். 
அப்போது நீர் தேவ நற்கருணை யோடுவாரும். கழுதை கெள்ளை உண்ணாது தேவ நற்கருணையை வணங்கினால் நானும் என் குடும்பத்தாரும் மெய் மறையில் சேருவோம் இது உறுதி என்று கூறினான். புனிதரும் அதற்குச் சம்மதித்தார்.
குறிப்பிட்ட நாளன்று காலையில் மக்கள் புடைசூழ புனிதர் நற்கருணையை கைகளில் ஏந்தி குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு வந்தார். அங்கு கழுதையோடு தயாராக நின்றான் கில்லார்டு புனிதர் வருவதைக் கண்ட அவன் அவித்த கொள்ளிருந்த கூடையை கழுதையின் முன் வைத்தான். 
கழுதை அதை பொருட்படுத்தாது நற்கருணை நாதர் பக்கம் திரும்பி கால்களை மடக்கி தரையில் ஊன்றி ஆராதித்தது. கில்லார்டு அவன் கூறியபடி குடும்பத்தாருடன் மெய் மறையை தழுவிக் கொண்டனர்.

செல்வச் சீமான் ஒருவன் அவன் மனவி பேரழகி, அவர்களுக்கு ஓர் குழந்தை பிறந்தது. கணவன் இது தன் குழந்தையல்ல என்று மனைவி மேல் சந்தேகப்பட்டான் இதனால் இருவரும் மன அமைதியிழந்தனர். 
மனைவி புனித அந்தோனியாரை அழைத்து நடந்ததை கூறினாள் அந்தோனியார் கணவனிடம் பேசிப் பார்த்தார் இறுதியில் அவர் குழந்தையைக் கொண்டு வரச் சொல்லி அதை தமது கையிலேந்தி ‘மாசு மறுவற்ற குழந்தையே இப்போது இந்த விடயத்தில் எது உண்மை என்பதைக் கூறு. இறைவன் திருப் பெயரால் உனக்கு கட்டளையிடுகின்றேன் வாய் திறந்து பேசு’ என்றார். உடனே அந்தக் குழந்தை சந்தேகக் கணவனின் பக்கம் திரும்பி ‘இதோ என் தந்தை’ என்றது. கணவனின் சந்தேகம் ஒழிந்தது குடும்பத்தில் அன்பு மலர்ந்தது.
இவ்வாறு 10 வருடங்களில் அனேக புதுமைகள் புரிந்து கோடி அற்புதர் என்னும் பெயர் பெற்றார். 1231 ஆம் ஆண்டு யூன் மாதம் 13 ஆம் நாள் இவர் மரணமடைந்து பாதுவா நகரில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இவர் இறந்த மறு வருடமே இவருக்கு புனிதர் பட்டம் வழங்கப்பட்டது.
- அம்புறோஸ் பீற்றர்.

