பார் புகழ் வாழ வைப்பேன்



ஆறுதல் சொல்கிறேன் உனக்கு
ஆறாத என் காயங்களை தீர்ப்பதற்கு
தேறுதல் கூற வயதும் போச்சு
தீட்டிய கவிதை மட்டுமே இதற்கு.
***
உன்னருகிருந்து கற்பித்தேன் - உன்
இன்னலையும் நான் செவிமடுத்தேன்
முன் சாய்ந்திருந்து நீயும் கற்றாய் – தீரா!
முள் சுமந்த வாழ்வையும் நீ ஏற்றாய்.
***
கல்வியிலும் கலையிலும் உயர்ந்து நின்றாய்
கவிதை கட்டுரையென எழுதித்தீர்த்தாய்
காலனும் பெற்றோரை கவர்ந்துசெல்ல
காயம் இருந்ததை யாரும் அறியார்.
***
வகுப்பிலும் முதன் மாணவனும் நீதான்
விருப்பிலும் ஆசிரியர் முதலிடம் உனக்குத்தான்
காலமும் பகைத்தது இடைவிலகினாய் - இப்போது
கண்ணீரில் மிதக்கிறாய் யாது செய்வோம்
***
வைத்தியத்தில் வல்லவனாய் வரவிருந்தாய்
பைத்தியமாய் அலைகிறாய் பரிதாபமாய்
வாய்திறந்து உணவு கேட்டும் கோலம் - என்னை
வாட்டுதடா! வலிக்குதடா! என் இதயம்.
***
பித்தனாய் அலைவது மனதைச் சுடுது
பிறப்பிலே உனக்கிது நிழலாய் வருது!
இந்நிலை ஏற்பட யானும் காரணம்
இதனை போக்கவே பால் முகம் தெரியுது.
***
கல்வியிலே உதவவில்லை அடியேன் - இனி
காலமெல்லாம் வாழவைப்பேன் உன்னை
பள்ளியிலே நடந்ததை மறந்துவிடு!
பார் புகழ வாழ வைப்பேன் எழுந்திரு!
***
முகத்திலே தெரியுது முத்துகள் - என்
மடமைக்கு இதுவே தீரவுகள்
செஞ்சோற்று கடன் தீர்க்க அழைக்கவில்லை
செய் பாவம் தீர்த்திடவும் எண்ணவில்லை.
தோப்பூர் : எஸ். சிறாஜுதீன்
நற்பிட்டிமுனை 01 கல்முனை
