நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறைமையைஒழிப்பதில் அஷ்ரஃப் அதிக அக்கறை காட்டவில்லை!

எம்.எம்.எம். நூறுல்ஹக்சாய்ந்தமருது - 05


ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸின் ஸ்தாபகத் தலைவர் மர்ஹ¥ம் எம். எச். எம். அஷ்ரஃபின் தலைமைத்துவ கால கட்டத்தில் இக் கட்சியின் உருவாக்க இலக்குகள் சிதைவுறாது அதன் பலத்தை மென்மேலும் வலிமைப்படுவதற்கு ஏற்ற செயற்திட்டங்களை வகுத்துச் செயற்பட்டார். 
அவரது சில தீர்மானங்கள் ஆரம்பத்தில் பார்க்கும் போது இடறல் போன்று நமக்குத் தென்பட்டாலும் அதன் இறுதி எல்லைகளையும், முடிவுகளும் நமக்குச் சாதகமானதாக அமைந்திருந்த வரலாற்றையே கொண்டிருந்தது.
எது எப்படி இருந்தாலும் கடந்த இரணடாயிரமாண்டில் ஸ்¡பகத் தலைவர் கலாநிதி எம். எச். எம். அஷ்ரஃபின் மரணத்தின் பின்னர் அக் கட்சியின் தலைமைத்துவத்தை ஏற்றுக்கொண்ட சட்டத்தரணி றஊப் ஹக்கீமின் தலைமைத்துவக் காலத்தினை எடுத்துக் கொண்டால், அவரது பல திட்டமிடல்கள், தீர்வுகள் முஸ்லிம் சமூகம் ஆறுதல்படும் விதத்தில் அமைந்திருக்கவில்லை.
இதற்கு றஊப் ஹக்கீம் தனது சமூக நலனைப் பார்க்கிலும் தன்னலம் சார்ந்து சிந்திப்பதன் பெறுபேறாக இருக்கக் கூடும். எனினும் அவரது பல முடிவுகள் நமது முஸ்லிம் சமூகத்தினை சரியாக வழிநடத்தவில்லை என்பதும், ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் தோற்றுவிக்கப்பட்ட காரணிகள் படிப்படியாகத் தோற்றுப் போகின்றது என்பதும் நமது கவனத்துக்கு உட்படுத்தப்பட்டு ஆற்றுப்படுத்த வேண்டிய ஒரு காலகட்டத்தில் நாம் இன்று இருக்கின்றோம்.
நமது நாட்டைப் பொறுத்தவரை நாடாளுமன்றத் தேர்தலை முன்னிறுத்தி வாக்களிக்கும் போது நாம் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய விதம், ஜனாதிபதித் தேர்தலின் போது வாக்களிக்க வேண்டிய பாங்கு என்பன வெவ்வேறு கோணங்களை கொண்டவைகளாகும்.
பொதுத் தேர்தலைப் பொறுத்தவரை நமக்கு நியாயமாக கிடைக்கவேண்டிய நாடாளுமன்ற பிரதிநிதித்துவத்தை உறுதி செய்து கொள்ளும் வகையில் நமது வியூகம் அமைந்திருக்க வேண்டும். அதேநேரம் ஜனாதிபதித் தேர்தலைப் பொறுத்தவரையில் நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட பதவியின் ஊடாக நமது சமூகத்திற்குத் தேவையானவற்றை அடைந்து கொள்வதற்கு ஏதுவாக பிரயோகித்துக்கொள்ளுவதாக இருக்க வேண்டும்.
இதற்கு ஈடுகொடுக்கும் வகையில் நமது மறைந்த மாபெரும் தலைவர் எம். எச். எம். அஷ்ரஃப் பல முன்மாதிரிகளை நம் மத்தியில் விட்டுச் சென்றிருக்கின்றார். அந்த முன்மாதிரிகள் இன்றும் பின்பற்றக்கூடிய வலுவைக் கொண்டிருக்கின்றது. அதனை விட்டு விலகிச் செல்ல வேண்டிய தருணம் வராதவரை அதனைப் புறக்கணித்து எடுக்கப்படும் எந்த தீர்வுகளும் நமக்கு உகந்ததாக அமையாது என்பதும் ஒரு யதார்த்தமாகிப் போயிற்று.
உண்மையில் மர்ஹ¥ம் எம். எச். எம். அஷ்ரஃபின் அரசியல் அணுகு முறைமைகளுக்கு மவுசும், தேவையும் இன்றும் இருப்பதனால் இன்றைய ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் தலைவர் றஊப் ஹக்கீம் தொட்டு இக் கட்சியில் இருந்து பிரிந்து சென்றவர்கள் வரை நமது அரசியல் முயற்சிகளுக்கு மாபெரும் மறைந்த தலைவர் எம். எச். எம். அஷ்ரஃப்பை துணைக்கு அழைத்துக் கொண்டு அரசியல் செய்வதிலிருந்து இக் கருத்தும், கணிப்பீடும் பலப்படுகின்றது.
எது எப்படி இருந்தாலும் ஸ்ரீ லங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் எதிர்வரும் 2010 ஜனவரி 26இல் நடைபெற இருக்கும் ஆறாவது ஜனாதிபதித் தேர்தலில் எந்தப் பக்கம் சார்ந்து நிற்பது என்பது தொடர்பில் நிறுத்துப் பார்க்காது ஐக்கிய தேசிய முன்னணி ஆதரிக்கும் பொது வேட்பாளர் பக்கம் காலூன்றி இருக்கிறார். 
இது நமது மக்களுக்கு எந்த வகையில் நன்மைகளை விளைவிக்கப் போகின்றது என்பது பற்றி அதிக அக்கறை செலுத்தி ஆராய வேண்டிய தேவையை இன்று நமக்கு அவசியப்படுத்தி இருகின்றது.
ஐக்கிய தேசிய முன்னணியுடன் கூட்டிணைந்து இருப்பது எதிர்வரும் பொதுத் தேர்தலுக்காகத்தான் என்றும், ஜனாதிபதி தேர்தலில் நிற்கும் வேட்பாளர்களுடன் பேசிய பின்னரே இது தொடர்பான தமது தீர்மானத்தை மேற்கொள்ள இருப்பதாகவும் ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் தலைவர், பொதுச் செயலாளர் உட்பட தெரிவித்திருந்தனர்.
முன்னாள் தளபதி சரத் பொன்சேகா ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வேட்பாளராக களம் இறங்குவது உறுதி செய்யப்பட்டது. அதன் பின்னர் கூட அவருடன் நமது மக்களுக்கு தேவையான எந்த விடயங்கள் குறித்தும் எவ்விதமான பேச்சுவார்த்தைகளையோ உத்தரவாதங்களையோ பெற முற்படவில்லை. 
அதேநேரம் நமது சமூகம் சார்பில் சரத் பொன்சேகா சாதகமான எதனையும் வெளிப்படுத்தாத நிலையில், அவர் பக்கம் சாய்ந்து ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் தமது உத்தியோகபூர்வமான ஆதரவினை மிகப் பகிரங்கமாக வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றது.
இந்தச் செயற்பாடானது நமது சமூகத்தின் நலன்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதிலிருந்து விடுபட்டு, தேசிய நலன் என்ற ஒரு மாயைத் தோற்றப் பாங்கிற்குள் ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் தன்னை நுழைத்துக் கொண்டதையே நமக்கு அடையாளப்படுத்துகின்றது.
அவ்வாறு தேசிய நலனில் மட்டும் அக்கறை செலுத்துவது என்றால், நமக்கென்று ஒரு தனிக்கட்சியின் தேவைப்பாடு எதற்கு என்ற கேள்வி நியாயபூர்வமாகவே நமக்குள் எழுகின்றது. இதற்கு முதலில் சரியான நிறுவுதலை முன்வைக்க வேண்டிய அவரது கடமைப்பாட்டிலிருந்து நழுவிக் கொண்டிருக்கின்றார்.
நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதி முறைமையை ஒழிப்பது, என்ற கோஷத்தின் பின்னால் முஸ்லிம் சமூகம் இழுபட்டு செல்வதற்கு தகுந்த காரணம் வேண்டும். 
நிறைவேற்று அதிகாரமுடைய ஜனாதிபதி முறைமையினால் நமது மக்கள் இம்சைகளை அனுபவிக்கும் நிலை தோன்றியிருக்க வேண்டும். அப்படி இருந்தால்தான் அதனை அகற்றுவது தொடர்பில் எதுவித முன்நிபந்தனைகளும் இன்றி மும்முரமாக சார்ந்து நின்று எதிர்க்க முற்பட வேண்டும்.
இந்நிலையில் நிறைவேற்று அதிகரம் கொண்ட ஜனாதிபதி முறைமையை மாற்றி அமைப்பதற்காக மட்டும் பொது வேட்பாளரான சரத் பொன்சேகாவை ஆதரிப்பது என்பது நமது சமூகத்திற்கு உதவவல்ல பக்கம் என்று வாதிடமுடியாது.
நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி முறைமையை ஒழிப்பதற்கு ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் தலைவர் றஊப் ஹக்கீம் முன்வைத்திருக்கும் அவரது பார்வையின் படி, பலமான ஆதாரமாக மாபெரும் தலைவர் எம். எச். எம். அஷ்ரஃப் அவர்கள்’முன்னாள் ஜனாதிபதி சந்திரிகாவின் இரண்டாவது பதவி காலத்தில் அவர் சர்வாதிகாரியாக மாறுவர்’ எனக் கூறியதாகக் குறிப்பிடுகின்றார்.
இக்கூற்று சந்திரிகாவின் முதல் ஜனாதிபதி காலத்தில் எழுந்ததா? அல்லது இரண்டாவது தடவையாக ஜனாதிபதி பதவிக்கு போட்டி இடுவதற்கு முன்னரா? என்பது தெளிவுபடுத்தப்படவில்லை. என்றாலும் சந்திரிக்காவின் இரண்டாவது ஜனாதிபதி தேர்தல் பதவிக் காலத்தின் கருத்தாகவே இது இருக்கமுடியும் என நாம் அனுமானித்துக்கொள்ளலா¡ம்.
அதேநேரம் ‘ஜனாதிபதிப் பதவியின் இரண்டாவது தவணையொன்று ஏற்படுவது மிகப் பயங்கரமானது வித்தியாசமான உணர்வுகளும் சிறுபான்மையினருக்கு எதிரான கர்வம், இறுமாப்பு முதலியன அந்த ஜனாதிபதியை ஆட்கொள்ளக்கூடியது’ என்ற தனது கருத்தையும் றஊப் முன்வைத்துள்ளார்.
இவ்விரு கூற்றுக்களை எடுத்துக் கொண்டாலும் அவை றஊப் ஹக்கீம் அபிப்பிராயப்படுவதற்கும் சினப்பதற்கும் போதுமான காரணங்களாகக் கொள்ள முடியாது என்பதுதான் அறிவுபூர்வமாக சிந்திப்பவர்களின் தீர்வாக அமைய முடியும்.
ஏனெனில் முன்னாள் ஜனாதிபதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்கா குமாரதுங்காவை இரண்டாவது ஜனாதிபதி கால தேர்தலில் மர்ஹ¥ம் எம். எச். எம். அஷ்ரஃப் அவர்கள் ஆதரித்துக் கொண்டது மாத்திரமன்றி அவரது அம்பாறை மாவட்ட தேர்தல் இணைப்பாளராகவும் இருந்து செயற்பட்டமை மிகவும் வெளிப்படையான நிகழ்வுகளாகும்.
நிறைவேற்று அதிகாரமுடைய ஜனாதிபதி முறைமையை அகற்ற வேண்டும் என்பதற்காக வேண்டி ஸ்ரீ லங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் ஜனாதிபதித் தேர்தலில் சரத் பொன்சேகாவை ஆதரிக்க முன்வருவது நமது சமூகத்திற்கு இன்றைய காலகட்டத்தில் உகந்த நடைமுறையாக இராது என்பது மிகவும் வெளிப்படையானது.
ஜனாதிபதியாக இருக்கும் ஒருவர் தமது இரண்டாவது பதவிக் காலத்தையும் தமதாக்கிக்கொண்டால் சர்வாதிகாரத்தையும் சிறுபான்மை எதிர்ப்பு கூறுகளும் மேலோங்கும் என்று மட்டும் திட்டவட்டமாகக் கூறமுடியாது. இதற்கு நேர் எதிராகவும் சிந்திக்க முடியும்.
நமது நாட்டைப் பொறுத்தவரை ஜனாதிபதிப் பதவிக்கு ஒரு சிங்களவர் வருவதே சாத்தியமாகும். இதனால் குறிப்பிட்ட நபரின் முதலாவது நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதிப் பதவிக் காலத்தில் சிறுபான்மைச் சமூகங்களின் தேவைகள் குறித்து மட்டும் அதிகக் கவனத்தைச் செலுத்தி, அதற்கான தீர்வுகளை காண்பதில் கரிசனையைப் பெரிதாக வெளிப்படுத்த முடியாது. 
அது தமது இரண்டாவது பதவிக் காலத்துக்கான போட்டியின் போது இந்நாட்டின் பெரும்பான்மையாகவுள்ள சிங்கள மக்களின் பெரும் பகுதியினரின் ஆதரவை இழக்க வழிவிடும். இதனாலும் சில விடயங்களை கண்டும் காணாதது போன்று தமது முதல் ஜனாதிபதிப் பதவிக் காலத்தில் இருந்துவிட முடியும்.
தமது இரண்டாவது ஜனாதிபதிக் காலம் தமது கரங்களுக்கு வந்த பின்னர் மீண்டும் இப்பதவிக்கு தான் வரமுடியாது. இதனைக் கவனத்தில் கொண்டு சிறுபான்மைச் சமூகங்களுக்கு மிக அத்தியாவசியமாகத் தேவைப்படும் தீர்வுகளில் பெரும்பகுதிகளை நிறைவேற்றிக் கொடுக்கும் பண்பை வெளிக்கொணரவும் முடியும்.
கடந்த 03.08.2000இல் இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வுத் திட்டங்களை உள்ளடங்கிய அரசியல் அமைப்பு மாற்றத்தை நாடாளுமன்றத்தில் ஜனாதிபதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்கா தனது இரண்டாவது ஜனாதிபதி பதவிக்காலத்தில் கொண்டுவந்திருந்தது இதற்கு ஒரு சான்றாகும். இந்த பிரேரணை விவாதத்தில் பாரிய பங்கினை மர்ஹ¥ம் எம். எச். எம். அஷ்ரஃப் வகித்திருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.
இத்தீர்வுத் திட்டத்தில் பாராளுமன்றத்துக்கு பொறுப்புக் கூறும் ஜனாதிபதி முறைமை பிராந்திய அதிகார பரவலாக்கம் போன்றவைகள் உள்ளடக்கப்பட்டிருந்தும் பிரதான எதிர்க் கட்சித் தலைவர் ரணில் விக்கிரமசிங்கா உட்பட அவரது தலைமையிலான ஐக்கிய தேசியக் கட்சி இத்தீர்வுத் திட்டத்தை எதிர்த்தது மட்டுமன்றி பாராளுமன்றத்தில் இப்பிரேரணை நகல்களை கிழித்தும் எரித்தும் பாரிய ரகலையில் ஈடுபட்டனர். 
இப்போது நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட பிரதமர் ஆட்சி முறைமைக்கு தான் வருவதற்காக கூப்பாடு இடுவதாகவே அவரது செயற்பாடுகள் அமைகின்றது. இதற்கு உறுதுணையாக ரஊப் ஹக்கீம் இழுபட்டுச் செல்கிறார்.
அந்த வகையில் இன்று ஸ்ரீ லங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் தலைவர் ரஹப் ஹக்கீம் இரண்டாவது ஜனாதிபதித் தவணைக்காலம் பற்றி எச்சரித்திருப்பதை எடுத்துக் கொள்ளலாம் தவிர நடைமுறை ரீதியாக இதுவே நிச்சயமான உண்மையென நம்பமுடியாது. 
இந்த முடிவுக்கு நம்மை இட்டுச் செல்வதற்கு இருக்கும் ஒரேயொரு ஆதார நம்பிக்கைப் பகுதி நிறைவேற்று அதிகாரத்தை பிரயோகித்து நமது சமூகத்திற்கு எதிரான எந்தத் தீர்மானத்தையும் நம்மீது திணிக்காதவராகவே இன்றைய ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ காணப்படுவதாகும்.
றஊப் ஹக்கீம் தொடர்ந்தும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்கு கடமைப்பட்டவராக செயற்பட்டுக் கொண்டிருப்பதால் அவர் நேரடியாகவே அக்கட்சியில் அங்கத்துவத்தைப் பெற்று தனது சுயநல அரசியலை முன்கொண்டு போகலாம். அது முஸ்லிம் சமூகத்தைப் பாதிக்கக் கூடியதல்ல.
ஆனால் முஸ்லிம் காங்கிரஸ் என்ற சமூக கட்சியின் தலைவராக இருந்து கொண்டு தனது முடிவை மக்களின் முடிவாகக் காட்டி ஐக்கிய தேசியக் கட்சியுடன் இணைந்து செயற்படுவ தையே தொடர்ந்தும் றஊப் ஹக்கீம் செய்து கொண்டிருக்கின்றார். 
இதனை எதிர்த்து நமது மக்கள் விழிப்புடன் அவரை கேள்வி கேட்க முன்வராது இருப்பதே அவருக்கு இன்னும் பலமாக இருக்கிறது. இதனால் அவரது நடத்தைகள் நமது சமூகத்தை தொடர்ந்தும் அதளபாதாளத்திற்கே இட்டுச் சென்று கொண்டிருக்கின்றது.
