அன்புத் தூதினை அறிவிக்கும் புனிதர்களின் திருநாள்


நவம்பர் மாதம் சகல அர்ச்சிஷ்டவர்களின் திருநாள், உத்தரிக்கிற ஆத்துமாக்களின் திருநாள் என பல முக்கிய திருநாட்கள் வருகின்றன.
இத்திருவிழாக்கள் நமது வாழ்க்கையை நாம் மீளத் திரும்பிப் பார்க்கும் சிந்தனைகளை நமக்குத் தருகின்றன. பிறர் நமக்கு என்ன செய்ய வேண்டுமென்று நாம் எதிர்பார்க்கின்றோமோ அதனை நாம் பிறருக்குச் செய்ய வேண்டுமென்கிறது கிறிஸ்தவம்.
அன்பு, மன்னிப்பு, விட்டுக்கொடுப்பு எல்லா நிலையிலும் ஏற்றுக்கொள்ளும் மன நிலை என்பன இதில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. மண்ணில் பிறந்த நாம் அனைவரும் ஒரு நாள் மண்ணிற்கே செல்கின்றோம்.
இந்த உலகில் நாம் வாழும் காலங்களில் இதனை மறந்து செயற்படுகிறோம். அதனால் கடவுள் நம்மிடம் எதிர்பார்ப்பதை நாம் செய்யத் தவறி மனம் போன போக்கில் வாழ்கிறோம். அதன் நெருக்கடியான விளைவுகளை எதிர்நோக்கும் போதே நாம் விழிப்புப் பெறுகின்றோம்.
பிறரது மனதை நாம் அறிந்து கொள்ளாததால் தான் பிரச்சினைகள் தோன்றுகின்றன. உறவுகளில் விரிசல்கள் ஏற்படுகின்றன. குடும்பத்திலும் சரி சமூகத்திலும் சரி நாம் ஒருவர் ஒருவரை புரிந்துகொண்டு செயற்படும்போது அங்கு குரோதங்கள், பகைமைகள் மறைந்து அன்பும் மகிழ்ச்சியும் நிலவுகின்றன.
பரிசுத்த வேதாகமத்தில் நாமோ கிறிஸ்துவின் மனதைக் கொண்டுள்ளோம் என திருத்தூதர் பவுல் 1 கொருந்தியர் 2:16ல் கூறுகின்றார். கிறிஸ்து பிறரது மனதை அறிந்துசெயற்பட்டார்.
புனிதர்கள் என நாம் கூறும் அர்ச்சிஷ்டவர்கள் தமது வாழ்க்கையில் சாதாரண மனிதர்களாக வாழ்ந்தவர்களே, அவர்கள் கிறிஸ்துவை தம் வாழ்வில் ஆண்டவராக ஏற்றுக்கொண்ட பின் அவரது மனநிலையைத் தம்மில் வரிந்துகொண்டனர்.
பிறர் மனதை நாம் அறிந்தால் அவருக்கு உதவ முடியும். அவர்களது வேதனையை அறிய முடியும். அதனை நிவர்த்திக்கவும் முடியும். இதற்காக பலர் ஏங்கிக் கிடக்கிறார்கள் என்பதை நாம் உணர்வதில்லை.
எம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து பார்வையற்ற பார்த்திமேயு என்பவரைக் கண்டார். உனக்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என அவரிடம் வினவுகிறார். அவர் நாம் பார்வை பெற வேண்டும் எனக் கூறுகிறதை பரிசுத்த விவிலியம் தெரிவிக்கிறது.
புனிதர்கள் மனித சுபாவங்களில் இருந்து முழுமையாக மாறியவர்கள். பாவிகளாக பெலவீனர்களாக இருந்த அவர்கள் ஆண்டவரைக் கண்டுணர்ந்ததும் அவற்றைப் பரிபூரணமாகக் கைவிட்டனர். அத்தோடு தம்மைக் காண்பவரெல்லோரும் தம்மில் இயேசுவைக் காணும்படி அவர்கள் மனதை அறிந்துசெயற்பட்டனர். அதனால்தான் அவர்களின் மூலம் ஆண்டவர் செயற்பட்டார்.
இறுதிவரை வேதசாட்சிகளாக இறைவிருப்பத்தினை நிறைவேற்றுபவர்களாக அவர்கள் வாழ்ந்தனர். எத்தருணத்திலும் இறைவனைக் கைவிடவில்லை. யோபு போன்ற பரிசுத்த நூல்கள் எமக்கு இதனைக் கற்பிக்கின்றன. புனிதர்களின் திருநாளைக் கொண்டாடும் நாம் அவர்களின் வழிகாட்டலில் வாழ்வோம். நாமும் பிறர் தேவையில் இறைவனைக் காண்போம்.

