ஒருவேளை உணவை கொடுப்பதன் மூலம்வறுமையிலிருந்து மக்களை மீட்க முடியாது

பேட்டி கண்டவர்:மர்லின் மரிக்கார்

கேள்வி : தற்போது திவிநெகும சட்டமூலம் தொடர்பாக அதிகளவில் கலந்துரையாடப்படுகின்றது. அதனால் இச்சட்டமூலம் குறித்து சுருக்கமாக விபரிக்க முடியுமா?
பதில் : ஆம். தற்போது நாட்டில் 1.5 – 1.8 மில்லியன் வரையான மக் கள் வறுமைக்கோட்டின் கீழ் வாழு கின்றார்கள். இவர்களில் பெரும் பகுதியினர் வடக்கு, கிழக்கு மற்றும் மலையகம் ஆகிய பிரதேசங்களில் வாழும் தமிழ் மக்களாவர். அத்தோடு கொழும்பு போன்ற நகர்களிலுள்ள சேரிகளிலும், மீனவர்கள் மத்தியிலும் வறுமைக்கு உள்ளானவர்கள் நிறையப் பேர் உள்ளனர். 
அவர்களைத் தனி மனிதர்களாகவும், தனித்தனிக் குடும் பங்களாகவும் பொருளாதார ரீதியாகக் கட்டியெழுப்பும் நோக் கிலேயே திவிநெகும சட்டமூலம் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கின்றது. 
ஆனால் கடந்த காலங்களில் வறுமைக்கு உள்ளாகி இருப்பவர்களுக்கு உணவுப் பார்சலோ அல்லது ஒரு கிலோ அரிசியோ தான் அரசியல் வாதிகளால் பெற்றுக் கொடுக்கப் பட்டது. ஒருவேளை உணவைப் பெற்றுக் கொடுப்பதன் ஊடாக வறுமைக்கு உள்ளாகி இருப் பவர்களை அதிலிருந்து விடுவிக்க முடியாது. இதனை யாவரும் அறிவர்.
சமுர்த்தித் திட்டம் நாட்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட போது இந்நாட்டில் சுமார் 36 சதவீதத்தினர் வறுமைக் கோட்டின் கீழ் இருந்தனர். ஆனால் அது அரசியல் தலையீடு மிக்க வேலைத்திட்டமாக விளங்கியது. அத்திட்டத்திற்கு அரசாங்கமே தொடர்ந்தும் உதவியளித்து வருகின்றது.
இவ்வாறான ஒரு வேலைத் திட் டத்தின் ஊடாக வறுமைக் கோட்டின் கீழ் வாழ்பவர்களால் சுயமாக எழு ந்து நிற்க முடியாது. அதனால் தான் இத்திட்டத்திலுள்ள குறைகளை நிவர்த்தி செய்து, வறுமைக் கோட்டின் கீழ் வாழ்பவர்களைப் பொருளாதார ரீதியாகக் கட்டியெழுப்புவதற்காக இத்திட்டத்தை முன்வைத்திருக் கின்றோம்.
இத்திட்டத்தின் கீழ் உணவுப் பார்சலுக்கு பதிலாக தானிய விதைகள் அடங்கிய பொதிகளை வழங்கு கின்றோம். அவற்றை பயிரிடும் முறை தொடர்பான ஆலோசனைகள் அடங்கிய துண்டுப் பிரசுரமும் சேர்த்து விநியோகிக்கப்படுகின்றது. 
இதன் பயனாக தமது அன்றாடப் பாவனைக்கு தேவையான மரக்கறி வகைகளை தம் வீட்டுத் தோட்டத்திலேயே பெற் றுக்கொள்ளக்கூடிய வாய்ப்பு கிடைக்கப் பெறுகின்றது. தமது நாளாந்த பாவனைக்கு மேலதிகமான மரக்கறி வகைகளை அயல் வீட்டாருக்கும் கூட வழங்கக்கூடியதாக இருக்கும்.
மேலும் இந்நாட்டில் வறுமைக் கோட்டின் கீழ் வாழ்பவர்களைத் தொடர்ந்தும் அதே நிலையில் வைத்திருக்க முடியாது. அவர்க ளையும் பொருளாதார ரீதியாகக் கைதூக்கி விடுவது மிக மிக அவசியமான காரியமாகும்.
இன்று நாட்டில் கமத்தொழில், சோளச் செய்கை, மரக்கறி மற்றும் பழச்செய்கை, பாலுற்பத்தி, கால்நடை வளர்ப்பு, உள்ளிட்ட சகல தொழிற்றுறையில் ஈடுபட் டிருப்போரினதும் வருமானம் அதிகரித்துள்ளது. இதற்கு அரசாங் கம் வழங்கி வருகின்ற உர மானியம் உள்ளிட்ட ஊக்குவிப் புகளும், சலுகைகளும் பாரிய பங்களிப்பு செய்து வருகின்றன.
இந்த வகையில் தான் வறுமைக் கோட்டின் கீழ் வாழ்பவர்களின் மேம்பாட்டுக்காக சேவையாற்று கின்ற இலங்கை சமுர்த்தி அதிகார சபை, இலங்கை உடரட்ட அபிவிருத்தி அதிகார சபை, இலங்கை தெற்கு அபிவிருத்தி அதிகார சபை ஆகிய வற்றை உள்ளடக்கி திவி நெகும சட்ட மூலம் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கின்றது.
கேள்வி: இந்நாட்டு ஏழை மக்களின் வாழ்வில் பொருளாதார சுபீட்சத்தை ஏற்படுத்தும் நன்நோக்கில் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கும் இச்சட்ட மூலம் அதிகம் கலந்துரையாடப்படுவதற்கு ஏதுவாக அமைந்துள்ள காரணிகளாக நீங்கள் எதனைக் கருதுகின்aர்கள்?
பதில்: திவிநெகும சட்ட மூலத்தையும், 13வது திருத்தத்தையும் சரியான முறையில் புரிந்து கொள் ளப்படாததன் வெளிப்பாட்டையே இப்போது அவதானிக்க முடிகின்றது. இது தேவையற்ற பிரச்சினை.
மாகாண சபை முறை தொடர்பாக மக்கள் மத்தியில் விமர்சனங்கள் உள்ளன. அது வெள்ளை யானை. அதனால் எந்த வேலையும் இல்லை என்றெல்லாம் பொதுமக்கள் கூறுகின்றார்கள். அதில் குறைபாடுகள் உள்ளன. அவற்றைத் திருத்த முடியும்.
அதற்காக திவிநெகும சட்டத்தின் ஊடாக மாகாண சபைகளால் மேற்கொள்ளப்படுகின்ற எந்தவொரு வேலைத் திட்டத்தையும் நாம் நிறுத்தவுமில்லை. எடுக்கவுமில்லை. எதிர்காலத்தில் எடுக்கப் போவது மில்லை. 
அதேநேரம் தற் போது மாகாண சபையால் மேற் கொள்ளப்படுகின்ற எந்தவொரு வேலைத் திட்டமும் திவிநெகும திட்டத்தில் உள்ளடக்கப்படவில்லை. அத்தோடு மாகாண சபைகளுக்குரிய அதிகாரங்களும் கூட இதனுள் சேர்க்கப்படவில்லை.
மாகாண சபையால் இப்படியான வேலைத் திட்டம் முன்னெடுக் கப்படுவதுமில்லை. அவற்றை மாகாண சபைகளால் செய்யவும் முடியாது. மாகாண சபையால் செய்ய முடியாத, ஆனால் மக்களுக்காக செய்ய வேண்டிய வேலைகளை மத்திய அரசாங்கம் மேற்கொள் கின்றது.
உதாரணமாக பாடசாலைகளில் மலசலக் கூட வசதிப் பிரச்சினை பல வருடங்களாக நீடித்தது. இவ்விடயத்தில் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ அவர்கள் தலையிட்டு இப்பிரச் சினையைத் தீர்த்து வைத்தார். கடந்த வருடத்தில் மாத்திரம் நாட்டிலுள்ள 9800 பாடசாலைகளில் 8600 பாடசாலைகளின் மலசலகூடப் பிரச்சினை தீர்த்து வைக்கப்பட்டன. இந்நடவடிக்கையின் மூலம் மாகாண சபையின் அதிகாரங்கள் குறைக் கப்படவில்லை. இதனால் எந்த பிரச்சினையுமே ஏற்படவுமில்லை. இவ்வேலைத் திட்டத்தை மாகாண சபைகளே பெரிதும் வரவேற்றன.
இவ்வாறு மாகாண சபைகளால் செய்ய முடியாத வேலைத் திட்டங் களையே மத்திய அரசு மேற்கொள் கின்றது.
நாம் திவிநெகும ஊடாக மாகாண சபைகள் மேற்கொள்ளுகின்ற மருத்துவ சேவை வழங்கவோ, கழிவுப் பொருட்களை அகற்றவோ, பாடசாலை கட்டவோ, வீதிகளை அமைக்கவோ செல்லவில்லை. மாறாக தனிநபரையும் குடும்பத்தையும் பொருளாதார ரீதியாக வலுப்படுத்த நடவடிக்கை எடுக்கின்றோம். இது மாகாண சபையால் செய்யப்படும் வேலை அல்ல.
திவிநெகும ஊடாக கோழி வளர்ப்பு மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பு வேலைத் திட்டங்களை முன்னெடுக்கின்றோம். இவற்றுக்கு அவசியமான மிருக வைத்திய சேவை இப்போது மாகாண சபை ஊடாகவே வழங்கப்படுகின்றது. அச்சேவையைத் தொடர்ந்தும் அவர்களே வழங்க வேண்டும்.
இதேபோல் திவிநெகும ஊடாக நாம் வாராந்த சந்தை நடாத்துவோம் என்றோ, அவற்றுக்கு வரி அற விடுவோம் என்றோ எங்கும் குறிப்பிடவில்லை. என்றாலும் சமுர்த்தி உதவி பெறுபவர்கள் தயாரிக்கும் பொருட்கள் வாராந்த சந்தைகளில் விற்பனை செய்யப் படுகின்றன. சந்தைகளை முகாமை ப்படுத்துவதும், அவற்றில் வரி அறவிடுவதும் மாகாண சபை செய்யும் வேலை. நாம் மக்களிடம் வரி எடுக்கச் செல்லவில்லை.
மாறாக திவிநெகும திட்டத்தின் கீழ் உதவி பெறுபவர்களுக்கு மூலப் பொருட்களைப் பெற்றுக் கொடுப்பது, அவர்களுக்குத் தேவையான அறிவைப் பெற்றுக் கொடுப்பது, பயிற்சிகளை வழங்குவது, அவர்கள் உற்பத்தி செய்யும் பொருட்களை கொள்வனவு செய்து வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்வது, அப்பொருட்களுக்கு உள்நாட்டில் சந்தை வாய்ப்பை பெற்றுக்கொடுப்பது போன்றவாறான பணிகளே மேற்கொள்ளப்பட விருக்கின்றன. இவை இச்சட்டத்தில் தெளிவாக குறிப்பிடப்பட்டிருக் கின்றது. இந்த வேலையை நாம் இப்போதும் செய்து கொண்டி ருக்கின்றோம். இதனையே கிரா மத்திலுள்ள சிறிய முதலாளிக ளும் கூட செய்கின்றனர். இது மாகாண சபைக்குரிய வேலையா? இல்லையே.
கேள்வி: இச்சட்ட மூலத்திலு ள்ள சிறப்பம்சங்களைக் குறிப் பிடுங்கள்?
பதில்: இச்சட்ட மூலத்திலுள்ள பிரதான சிறப்பம்சம் தான் சமூக அடிப்படையிலான அமைப்புகளை (Community Base Organiza tions) உருவாக்குவதாகும். இதனூடாக தனித்து செயற்பட முடியாதவர்கள் குழுவாகச் செயற்பட்டு முன்னேறுவதற்கு வழிகாட்டல் வழங்கப்படும். அதற்குரிய வசதி வாய்ப்புகளும் செய்துகொடுக்கும். அன்று இப்படியான அமைப்புகள் கிராம மட்டத்தில் இருந்தன.
முன்னாள் பிரதமர்களான மறைந்த எஸ். டப்ளியு. ஆர். டி. பண்டாரநாயக்கா, சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கா முன்னாள் ஜனாதிபதி ஆர். பிரேமதாச போன்றோர் சமூக அடிப்படையிலான அமைப்புகளில் தான் தம் சமூகப் பணிகளை ஆரம் பித்தனர். அவர்கள் பின்னர் நாட்டின் தலைவர்களாக உருவாகினர். 
முன்னாள் பிரதமரான மறைந்த சிறிமாவோ பண்டாரநாயக்கா கூட மகிலா சங்கத்தில் இணைந்து செயற்பட்டே தம் சமூகப் பணிகளை ஆரம்பித்தார். அவ்வாறு சிறப்பு மிக்க சமூக அடிப்படையிலான அமைப்புகள் இப்போது இல்லை. மரண சகாய நிதிச் சங்கங்கள் மாத்திரமே இன்று எஞ்சி இருக்கின்றன. இச்சங்கங்கள் எவ்வளவு சிறப்பாக இயங்குகின்றன. இதேபோல் சிரமதான சங்கங்கள் அன்று செயற்பட்டன. அவை இப்போது இல்லாமல் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன.
இன்று அரச சார்பற்ற நிறுவனங்கள் தான் உள்ளன. அவை சம்பளத்திற்கு ஆட்களை அமர்த்தியுள்ளன. அவை திட்ட அறிக்கைகளை வெளிநாட் டவருக்கு சமர்ப்பித்து டொலர்களைப் பெறுகின்றன. அவை முடிந்ததும் நிறுவனம் மூடப்பட்டு விடுகின்றன. இப்படியான நிலமை முன்னர் இருக்கவில்லை. 
இன்று அரச சார்பற்ற நிறுவனமாக உள்ள அமைப்புகள் முன்னர் சிரமதான சங்கங்களாக இருந்தன. அந்தப் பெயரிலும் சங்கங்கள் இருந்தன. அவை வலுவான சங்கங்களாகத் திகழ்ந்தன. இச்சட்டத்தின் ஊடாக அச்சங்கங்களை மீள உரு வாக்க முன்னுரிமை அளித்து இருக்கின்றோம். இச்சங்கங்களில் அமைச் சர்களோ, அதிகாரிகளோ தலையீடு செய்ய மாட்டார்கள். திவிநெகும திணைக்களம் சமூக அடிப்படையிலான அமைப்புகளுக்கு வசதிகளை செய்துகொடுக்கும். 
குறிப்பாக அறிவூட்டுதல், ஆலோசனை வழங்குதல், பயிற்சி அளித்தல், ஊக்குவித்தல், குழுக்கள் அமைத்தல் போன்ற வேலைத் திட்டங்கள் இதனூடாக முன்னெடுக்கப்படும். அத்தோடு நிதியுதவி தேவையான வர்களுக்கு அதற்கு வசதியும் செய்துகொடுக்கப்படும். கடன் வசதியும் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கப்படும்.
அதேநேரம் இந்த அமைப்புகளில் அங்கம் வகிப்பவர்கள் மத்தியில் சேமிப்பு பழக்கத்தை உருவாக்கவும் விரும்புகின்றோம். ஏனெனில் நெற் செய்கையாளர்கள் உட்பட சோளம், மிளகாய், பெரிய வெங்காயம், ரம்புட்டான் போன்றவாறான பயிர்ச் செய்கைகளில் ஈடுபடுபவர்களுக்கும், மீன்பிடி தொழிலில் ஈடுபடுபவர்க ளுக்கும் குறிப்பிட்ட காலப் பகுதியில் தான் வருமானம் (ஷிலீasional யிnணீoசீலீ) கிடைக்கும். 
அந்த சந்தர் ப்பத்தில் கிடைக்கும் அனைத்து வருமானத்தையும் செலவளித்து விட்டால் பின்பு பயிரிடத் தேவையான விதை இனங்களையும் பசளையையும் கொள்வனவு செய்யவும், ஏனைய தேவைகளுக்கும் கடன் வாங்கவே நேரும். அதற்காக அவர்கள் வங்கிகளை நாடுவார்கள். அங்கு கடன் கிடைக்கா விட்டால் அதிக வட்டி வீதத்தில் கடனைப் பெறுவார்கள். இதனால் வறுமை கூடுமே ஒழிய குறையாது.
அதனால் சமூக அடிப்படையிலான அமைப்புகளில் சேமிக்கவும், அவற்றின் ஊடாக வங்கிகளில் கடன் கிடைக்கப் பெறாதவர்கள் கடனுக்கு நிதியைப் பெற்றுக்கொள்ளவும் வசதி செய்யப்படும். இப்படியான வேலைத் திட்டம் சமுர்த்தியின் ஊடாகவும் முன்னெடுக்கப்படும். அதிலுள்ள குறைபாடுகளை நிவர்த்தி செய்யும் வகையில் தான் திவிநெகும சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டிருக்கின்றது.
ஏற்கனவே நடைமுறையிலுள்ள வேலைத்திட்டங்களுக்கு மேலதிகமாக இச்சட்டத்தின் கீழ் விசேட நிதியமொன்று அமைக்கப்படும்.
இந்நிதியத்தின் கீழ் பல திட்டங்கள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. இத்திட்டத்தின் கீழ் சமுர்த்தி உதவி பெறும் எவராவது உயிரிழந்தால் அவரது குடும்பத்திற்கு இறுதிக்கிரியை களுக்கென பத்தாயிரம் ரூபா வழங்கப்படும். எவரது குழந்தையாவது பல்கலைக்கழகம் சென்றால் புலமைப் பரிசில் வழங்கப்படும். 
சமுர்த்தி உதவி பெறுபவர் எவராவது நோய் வாய்ப்பட்டு ஆஸ்பத்திரியில் தங்கி இருந்தால் அவர் ஆஸ்பத்திரியில் தங்கி இருந்த நாட்களுக்கு நாளுக்கு முந்றூறு ரூபாப்படி கொடுப்பனவு வழங் கப்படும். இச்சேவைகள் யாவும் இந்நிதியத்திற்குக் கிடைக்கப்பெறும் நிதி மூலம் கிடைக்கின்ற வட்டிப் பணத்தைக் கொண்டே மேற்கொள் ளப்படும். இவ்விடயம் இச்சட்டத்தின் 44 வது ஷரத்தில் தெளிவாகக் குறிப் பிடப்பட்டிருக்கின்றது.
மேலும் திவிநெகும திணைக்களத்தின் கீழ் கொண்டு வரப்படும் சேவையாளர்க ளுக்கு மூன்று தெரிவுகள் முன் வைக்கப்பட்டுள்ளன.
1) திவிநெகும திணைக்களத்தில் இணைந்து சேவையில் சேர்ந்த காலம் முதல் ஓய்வூதியம் பெற்றுக்கொள்ளுதல்.
2) சேவையிலிருந்து விலகி ஊழியர் சேம லாப நிதியைப் பெற்றுக் கொண்டு புதிதாக திவிநெகும திணைக்களத்தில் இணைதல்.(நாளை தொடரும்)

