இறை சித்தத்துக்கு ஏற்ப பிள்ளைகளை வழிநடத்துவோம்!


யேசுவின் காலகட்டத்தில் பரிசேயர், சதுசேயர்களுக்கும் இயேசுவுக்கும் பல சந்தர்ப்பங்களில் கருத்து முரண்பாடுகள் ஏற்பட்டன. காரணம் ஆண்டவர் இயேசு சொல்லும் ஒன்றைக் கூட அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளாமல் இருந்தனர். எப்போதும் அவர்கள் தங்களைத் தாங்களே உயர்த்திக் கொண்டார்கள். தாம் நேர்மையானவர்கள், புனிதர்கள் என்று தங்களைப் பெருமிதமாகப் பேசிக் கொண்டார்கள்.
இயேசு கிறிஸ்து இதனால் உவமைகள் வாயிலாகப் பேசினார். ஏனென்றால் நேராக விடயங்களை அவர்களிடம் கூற முடியாத காலகட்டம் அது. எனவேதான் ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்து எல்லோருக்கும் விளங்கக் கூடிய வகையில் உவமைகள் மூலமாகப் பேசினார். தம்மை இறைத் தந்தைதான் அனுப்பினார் என்பதை நிரூபிப்பதற்காகவும், உறுதிப்படுத்துவதற்காகவும் அவர் உவமைகளைக் கூறினார்.
அவர்களின் நோக்கங்களையோ, பிழையான எண்ணங்களையோ இயேசு கிறிஸ்து ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருக்கவில்லை. எனவேதான் அவர்களுடன் கருத்து முரண்பாடுகள் ஏற்பட்டன.
நாம் எமது பிள்ளைகளுக்கு ஒரு சரியாக கல்வி முறையை வழங்குகின்றோமா?... அவர்களின் ஆன்மீகத்தை வளர்க்கிறோமா... என்பவற்றை ஆலாசித்து திருத்துவதற்கு ஆண்டவர் நமக்கு வாய்ப்புத் தந்திருக்கின்றார்.
தோமஸ் அல்வா எடிசன் நான்காம் வகுப்புப் படிக்கும் போது அவருடைய பாடசாலையின் அதிபர் அவரை உனக்கு படிக்கவே இயலாது என்று கூறி வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டார். ஆனால் அவருடைய அம்மா அவரை கஷ்டப்பட்டு படிக்கவைத்து பிழைகளை திருத்தி அவரை ஒரு விஞ்ஞானியாக்கினார்.
தோமஸ் அல்வா எடிசனின் வாழ்க்கை எவ்வளவு எளிமையானதும் கஷ்டமானதும் என்று நாம் அறிந்துள்ளோம். ஆகவே எங்களுடைய பிள்ளைகள் எந்த மட்டத்தில் இருந்தாலும் நாம் அவர்களை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். படிக்கக் கூடியவர்களாய் இருப்பார்கள். படிக்க முடியாதவர்களாய் இருப்பார்கள் அவர்களை நாம் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அவர்களை சீர்திருத்த வேண்டும். அவ்வாறானால் அவர்கள் டொக்டராகவோ, இஞ்சினியராகவோ வரலாம், பெரிய பதவிகளை வகிக்கலாம்.
அவர்களின் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய இறைவனின் திட்டம் எது என்று தெரியாது. ஆகவே நாங்கள் தான் அவர்களை வழிநடத்த வேண்டும்.அவர்களை நாம் உற்சாகப்படுத்த வேண்டும். அவர்களுக்கு அந்தந்த வேளையில் தேவையானதை கொடுக்க நாம் தயாராக இருக்கவேண்டும்.
விக்டோரியா ராணி ஒருநாள் ஒரு இடத்துக்கு சென்றுகொண்டிருக்கும் போது தீடீரென்று மழை பெய்தது. அவர் பக்கத்து வீடொன்றுக்குச் சென்று கதவை தட்டி எழுப்பி எனக்கு ஒரு குடை தாருங்கள் என்று கேட்டார். அங்கு இருந்த ஒரு பெண் அவரை நன்றாகத் திட்டிவிட்டு ஒரு பழைய குடையை கொடுத்து அனுப்பினார். அடுத்தநாள், உங்கள் உதவிக்கு நன்றி என எழுதி விக்டோரியா ராணி தமது கையெழுத்திட்டு குடையோடு அனுப்பினார் சேவகனிடம். வந்தவர் ராணி என்று பின்னர்தான் அந்தப்பெண் எண்ணினார். ஆகவே எமது பிள்ளைகளும் எவ்வாறு வருவார்கள் என்று தெரியாது.
ஆகவே எங்களால் முயன்றளவு அவர்களை வழிநடத்த வேண்டும். எங்கள் பிள்ளைகளை நாம் ஆண்டவரிடம் ஒப்புக் கொடுப்போம். சொல்லிலும் செயலிலும் எம் விசுவாசத்தைக் காட்டக் கூடியவர்களாய் வாழ்வோம். பரிசேயர்களைப் போல் இல்லாமல் நேர் முறையில் வாழ்வை தீர்மானிப்போம். 

