காதல் உணர்வலை ததும்பும்கம்பதாசனின் கவி வரிகள்


ஜீhதலைப் பற்றிப் பாடாத கவிஞர்கள் இல்லை. அன்று முதல் இன்றுவரை தோன்றிய கவிஞர்கள், தோன்றி மறைந்த கவிஞர்கள், இன்று தோற்றம் பெற்றுள்ள கவிஞர்கள் அத்தனை பேரும் காதலைப் பற்றிப் பாடியிருக்கிறார்கள். இனி வரப்போகும் கவிஞர்களும் காதலைப் பாடத்தான் போகிறார்கள்.
மனித உடம்பிலே, மனதிலே ஒட்டிப் பிறப்பதுதான் காதல், லெளகீக, பெளதீகக் காரணங்களால் அதனைத் தவிர்க்க முடியாது. இயல்பாகவே மனித வாழ்க்கையில் வந்து விழுவதுதான் அது. ஒவ்வோர் அர்த்தத்திலும் இது அர்த்தப்படுத்தப்பட்டாலும் உண்மையான அன்பின் வெளிப்பாடே அது.
காதல் கொள்ளப் பயப்படத் தேவையில்லை. அது எத்தகைய எதிர்ப்புகளைத் தாங்கி வந்தாலும் பயம் என்பது இல்லை. குற்றம் ஏதும் செய்யவில்லை. விதியே எதிர்த்து வந்தாலும் காதல் செய்வதற்கு அஞ்ச மாட்டேன் என்று உண்மையான காதலுக்கு உருவம் தந்தவர் கவியரசு கம்பதாசன்.
‘காதல் கொண்டாலே பயமென்ன
உண்மை காதல் கொண்டாலே பயமென்ன?
காதல் கொண்டேன் யாதும் பாவம் செய்தில்லை
விதி எதிர்த்தாலும் பயமென்ன.’
அந்தக் காலத்தில் கவிஞர் கம்பதாசன் கவர்ச்சி மிகுந்தவராகவும், தனது கவிதைகளிலே காதல் ரசத்தைப் பிழிந்து மக்களுக்கு இன்ப பானம் பருகக் கொடுத்தவராகவும் கருதப்பட்டார். இதன் காரணமாக எத்தனையோ கன்னியரின் கடைக்கண் வீச்சுக்கு அவர் இலக்காக வேண்டியிருந்தது. அக்காலத்தில்தான் கவிஞர் காதல் கனிரசமான பாடல்களை இயற்றினார். இதோ அத்தகைய பாடல் ஒன்று.
‘கண்களின் வெண்ணிலவே - உல்லாச
காதல் தரும் மதுவே - சல்லாப
கானம் பாடிடும் வானம் பாடி நாம்
அலைபோலே இணைவோம்.’
தலைவன் தலைவியை அழைக்கிறான். அவளோ பொய்க் கோபம் கொண்டு,
‘நான் ஏன் வரவேண்டும் ஏதுக்காகவோ
யாரைக் காண்பதற்கோ?’
என்று கேட்க, எட்டாத உயரத்தில் இருக்கும் நட்சத்திரத்தை மாங்குயில் அழைத்தாலும் அது புவிதனில் வந்து விடவா போகிறது? தன்னைப் பிடிப்பதற்கு வேடன் வலை விரித்துக் காத்திருப்பதைக் கண்டும் மான்வந்து வீழ்ந்து விடவா போகிறது? என்று கேட்கிறாள்.
‘வான் நட்சத்திரம் மாங்குயில் அழைத்தாலும்
வையகந் தனிலே வருமோ
வலை கண்டும் மான் வீழ்ந்திடுமோ?!’
அதற்கு அவன், உண்மை நீ வருவாய் என்பது எனக்குத் தெரியும். அதிலும் அருவியை நாடி வரும் மான் போலே நீ வருவாய், வந்து அழகிய சோலையிலே இளமையின் லீலைகளில் பூங்கொடியைப் போல் ஆடிடுவாய். நான் சும்மா இருப்பேனோ, நான் தென்றலைப் போலே பாடிடுவேனே என்று சொல்லுகிறான்.
‘அறிவேன் நான் வருவாய் நீ அருவியை நாடும்
மான் போலே
அழகின் சோலையில் இளமை லீலையில் ஆடிடுவாய்
பூங்கொடி போலே
நான் பாடுவேன் தென்றலைப் போலே’
கவிஞர் காதலின் தன்மை எத்தகையது, அதன் உருவம் எவ்வாறானது, ஆழ அகலம் எப்படிப்பட்டது, அதன் தடிப்பு விதிப்பு எல்லாம் இப்படித்தான் இருக்கும் என்று காதல் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டு நல்ல அனுபவ ஆராய்ச்சியாளராகி இப்படிச் சொல்லுகின்றார். இதுவரை எந்த ஒரு கவிஞரும் காதலின் உருவத்தைக் கண்டதில்லை, ஆனால் கம்பதாசன் கண்டு தெளிந்துள்ளார். இதோ அவரது கண்டுபிடிப்பு.
