மானிடவியலும் மொழியியலும்


பரந்த நோக்கில் மொழி என்பதைப் பொதுப்புத்தியுடன் தொடர்பு ஊடகமாகக் கருதினாலும் பல்வேறு தளங்களில் மொழியின் தாக்கம் நிகழ்த்துகிற சமூக, மானிடவியல் மாற்றங்கள் கவனிக்கத்தக்கவை, ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில் மொழியின் பிரயோகம் மற்றும் பேச்சு மொழியின் வழக்கு ஆகியவற்றின் போக்கை ஆராய்ந்து மொழியியல் கருத்தாக்கங்கள் உருவாக்குதல் மற்றும் அதையொட்டிய விளக்கங்களையும், கணிப்புகளையும் தருவிக்கிற மொழியியல் ஆய்வு ஒரு வகை ஆகும். இது தவிர ஒரு மொழி பேசுகிற இனம் சார்ந்த வரலாற்றையும், அவர்களின் சமூக, கலாசார வளர்ச்சியையும் ஒப்புநோக்கி மொழியை அணுகி ஆய்வுக்குட்படுத்தல் மற்றொரு வகை.
ஒரு இனத்தின் தொடர்பாடலின் போக்கு மற்றும் மொழியில் அவ்வின மக்களின் கலாசாரம் நிகழ்த்துகின்ற மாற்றங்கள் அதன் வளர்ச்சியை அறிய உதவுகிறது. மொழிக்கும், பண்பாட்டுக்கும் இடையிலான தொடர்புகளை ஆய்வுக்குட்படுத்தும்போது குறிப்பிட்ட மொழியைப் பேசுகிற, கையாளுகிற மக்களின் பண்பாடு மற்றும் அவ்வின மக்களின் அறிதிறன் (Cognition) பற்றிய கூறுகளையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். மானிட வியல்சார் மொழியியல் (Anthropological Linguistics) கூற்றுகளே மொழியின் பயணத்தை துல்லியமாக கணிப்பவைகளாக இருக்கின்றன.
மொழி ஒலி வழியே சிதைந்து உருமாறி வருவதைக் கண்டுணர மானிடவியல்சார் மொழியாய்வுகள் பயன்படுகின்றன. வார்த்தைகள் மருவி வேறு பொருள் கொள்வது ஒலி சார்ந்த தொடர் பயன்பாடுகளின் நீட்சியாக நிகழ்வது வார்த்தைகள் மருவி வேறாகப் பொருள் கொண்டதற்கு நாமறிந்த பல உதாரணங்கள் உள்ளன.
அதேபோல உருபியல் (Morphology) சார்ந்து மொழியின் நீட்சியாக மலர்ந்து கொண்டே செல்வதும் முக்கியமான ஒன்று, உருபியலின்படி வேர்ச்சொல் ஒன்றைப் பற்றியபடி கொடியாகத் தொடர் வார்த்தைகள் புதிது புதிதாகத் தோன்றுவது. 
இது ஒரு மொழியைப் பயன்படுத்தும் இனத்தின் கலாசார மற்றும் பண்பாட்டு வளர்ச்சியோடு இயைந்து ஏற்படக்கூடியது. 
இதற்கு உதாரணமாக தொழில், தொழிலாளி, தொழிற்கூடம், தொழில் மையம், போர், போராளி, போராட்டம் என்பது போன்ற வார்த்தைகளைச் சுட்டலாம். இப்படியாக ஒரு வேர்ச்சொல்லிலிருந்து அது சார்ந்த பணிகளுக்கான சொற்கள் உருவாகிக்கொண்டே போவதை மொழியை உருபியல் ரீதியாக ஆய்வதின் வழியாகக் கணிக்கலாம்.
மொழியின் உருபியல் வளர்ச்சிக்கு அடிப்படையான புத்தகமாக கி.மு. 300ல் ஆக்கம் பெற்ற தொல்காப்பியம் இலக்கண நூலைக் கூறலாம். இன்று வரை அடிப்படை தமிழ் இலக்கண விதிகளுக்கு தொல்காப்பியமே எடுத்துக் கொள்ளப்படுவது இதன் சிறப்பாகும். தொல்காப்பியம் எழுத்து, சொல், பொருள் என மூன்று அதிகாரங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு 1602 பாக்களில், ஒவ்வொரு எழுத்துக்கும் அதன் தொடர்புடைய எழுத்துடன் புணர்கையில் கைக்கொள்ள வேண்டிய சொல்லாக்கத்திற்கான விதிமுறைகள் தெளிவாக வகுக்கப்பட்டுள்ளன.
சொற்களுக்கான பொருட்களைத் தருகின்ற சொற்பொருளியலுக்கும், சொற்றொடரியலுக்கும் வேறுபாடு இருக்கின்றது. சொற்களுக்கான பொருளை அளிப்பது சொற்பொருளியல், ஆனால் சொற்றொடரியல் என்பது எழுத்து அல்லது பேச்சு போன்ற ஏதாவதொரு வடிவில் ஊடகமாகப் பிரயோகிக்கப்படுவது. சொற்றொடர்கள், வசனங்கள் இவற்றின் உபயோகத்திற் கும் நேரடியான பேச்சுக்கு உபயோகப் படுத்தப்படும் மொழியின் உரையாடல் தன்மையும் வெவ்வேறானவை உரையாடலின் போக்கைத் தீர்மானிப்பதில் பண்பாடடுக் கலாசாரம் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.
மொழித்திரிபுகள் நிகழ்வது உரையாடலின் தொடர்ச்சியான மொழிப் பிரயோகத்தின் வழியாகத்தான். ஒரு சொல்லுக்கான பொருளைக் கோட்பாட்டு அடிப்படையிலும், செயலறிவு முறையிலும் ஆய்வுக்குட்படுத்துவது சொற்பொருளியல், சொற்கூட்டுப் பகுப்பாய்வின் வழியே இரு சொற்கள் இணையும் போது புதிதாக கிடைக்கிற சொல் குறித்த விவரம் கிடைக்கிறது.
சில சொற்கள் சூழல் சார்ந்த பொருள் தருபவையாகவும் இருக்கின்றன. ஒரே சொல் பல பொருள் தருதல், பொதுவான பொருள் தரும் சொற்கள், ஒலி வேற்றுமை காரணமாக வேறு பொருள் தரக்கூடிய சொற்கள், ஒரே சொல் எதிரெதிர் பொருள்களைத் தருதல் இவை இலக்கணங்களுக்குள் வகைமைப்படுத்த இயலாதவையாக உள்ளன. இப்படியான சொற்களை ஆய்வுக்குட்படுத்தலில்தான் மானிடவியல்சார் மொழியியல் பகுத்தாய்வு முக்கிய இடம்பெறுகிறது. மொழியின் சமூகச் செயற்பாடுகளின் வழியாகத்தான் அதன் சிதைவுகளும், மாற்றங்களும் நிகழ்கிறது. 
தனிப் பேச்சு, உரையாடல், படைப்பாக்கங்கள் இவற்றில் மொழியின் பிரயோகம் ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் எப்படியான மாற்றங்களை நிகழ்த்துகிறது என்பதுதான் மொழிசார்ந்த மிகச் சரியான கணிப்புகளை அளிக்கும். ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தின் மொழி குறித்த ஆய்வினை மேற்கொள்வது வரலாற்று விளக்க முறை மொழியாய்வு எனப்படும். 
மொழிக் குழுவின் கோட்பாடு மற்றும் பயன்பாடு குறித்த சரியான பார்வைக்கு சூழ்நிலை சார்ந்த மொழி பயன்பாடு பற்றிய பார்வை உதவும் மொழியைக் கோட்பாட்டு ரீதியாக அணுகும் வழியாக மட்டுமே மொழியின் வளர்ச்சியையும், பரிமாணத்தையும் முழுமையாக உணர்ந்தறிய இயலாது. 
முழுமையான மொழியியல் ஆய்வு என்பது இலக்கணக் கோட்பாட்டு ரீதியாக மட்டுமின்றி மானிடவியல். பண்பாடு மற்றும் கலாசார மாற்றங்களைப் பொருட்டில் கொண்டு மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். அதேபோல ஒப்பீட்டு மொழியாய்வு களும் மொழித்திரிபு சார்ந்த சொற்களை அணுக உதவும்.
