இந்தியா எங்களுடைய உறவுக்கார நாடு: சீனா எங்களுடைய நட்பு நாடு



சமீபத்தில் அமெரிக்க வெளிவிவகார அமைச்சர் ஹிலரி கிளிண்டன் அம்மையார் இந்தியாவிற்கு விஜயம் செய்திருந்தார். நாங்கள் அனைவரும் நண்பர்கள் என்ற கருத்தை வலியுறுத் துவதற்காக மாத்திரம் அவர் இந்தியா விற்கு வரவில்லை. 
இந்தியாவும், அமெரிக்காவும் நல்ல நட்பு நாடுகள் என்பது முழு உலகத்திற்குமே தெரியும். இது தங்கள் உறவுகளை பார்ப்பதற்காக மேற்கொண்ட விஜயமும் அல்ல. கறுப்பு நிற தோற்றத்தைக் கொண்ட இந்தியர்கள் வெள்ளை நிற தோற்றத்தையுடைய அமெரிக்கர்களின் உறவினர்கள் அல்ல என்பதும் அனைவருக்கும் நன்கு தெரியும்.
எனவே, ஹிலரி கிளின்டன் அம்மையாரின் இந்த விஜயம் அரசியல் நோக்கத்திற்காகவே மேற்கொள்ளப்பட்டது என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். பல்லாண்டு கால இடைவெளிக்கு பின்னர் இப்போது இந்தியாவுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் இடையிலான அரசியல் உறவு வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. பொதுவாக பாகிஸ்தானே இந்தியாவை விட அமெரிக்காவின் மிக நெருக்கமான நேச நாடாக விளங்கி வந்திருக்கிறது. ஆனால், இன்று இந்திய அமெரிக்க உறவு அதைவிட ஒரு படி கூடுதலாக வலுப்பெற்று விளங்குகிறது.
இன்று சார்க் நாடுகளில் அமெரிக்காவுடன் மிகவும் நெருக்கமாக இருக்கும் நாடு இந்தியாவாகும். எனவே, திருமதி கிளின்டனின் இந்த விஜயம் அரசியல் ரீதியில் மிகவும் முக்கியத்துவமுடையதாகும். கிளின்டனின் இந்த விஜயத்தின் போது சார்க் நாடுகளுக்கு தலைமை தாங்கும் நாடு இந்தியா தான் என்று மறைமுகமாக அங்கீகரித்துள்ளார். இந்தியா தனது முழு அதிகாரத்தையும் பயன்படுத்தி சார்க் நாடுகளுக்கு தலைமை தாங்குவதற்கு அமெரிக்கா மறைமுகமாக துணை நிற்கும் என்பதையும் இந்த விஜயத்தில் அமெரிக்கா ஊர்ஜிதம் செய்துள்ளது.
இந்தியப் பிரதமந்திரி டாக்டர் மன்மோகன் சிங் படித்து பட்டம்பெற்ற ஒரு பெருமதிப்பிற்குரிய கல்விமானாவார். அத்துடன் அவர் சிறந்த தேசத் தலைவராகவும் விளங்குகிறார். ஆயினும் இவரது வெளிநாட்டுக் கொள்கை சறுக்கிவிடக்கூடிய வலுவற்ற கொள்கையொன்று தமிழ் நாட்டில் உள்ள தீவிரப் போக்கை உடையவர்கள் சந்தேகப் போக்குடன் அவதானிக்கிறார்கள்.
திருமதி ஹிலரி கிளின்டன் போன்ற அமெரிக்கத் தலைவர்கள் பொதுவாக புதுடில்லிக்கு மட்டும் சென்று மத்திய அரசாங்கத்துடன் பேசிவிட்டு திரும்பிவிடுவார்கள். ஆனால், இந்தத் தடவை திருமதி ஹிலரி கிளின்டன் சென்னைக்கு சென்று தமிழ்நாடு முதலமைச்சர் ஜெயலலிதா ஜெயராமை சந்தித்ததில் ஏதோ ஒரு மறைமுக காரணம் இருக்கின்றது. 
ஜெயலலிதாவை சந்திப்பதற்கு முன்னர் ஹிலரி கிளின்டன் மேற்கு வங்காள மாநில முதலமைச்சர் மம்தா பனர்ஜியை சந்திக்க சென்றிருக்க வேண்டும். மம்தா பர்னஜி திரினாமுல் காங்கிரஸின் தலைவராவார். அவர் மேற்கு வங்காளத்தில் தொடந்து நிலைத்திருந்த 25 வருடகால கமியூனிட்ஸ்களின் ஆட்சியை படுதோல்வியடையச் செய்த சாதனையாளராவார். இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் அமெரிக்காவுக்கோ ஹிலரி கிளின்டனுகோ மேற்கு வங்காள முதலமைச்சர் மம்தா பனர்ஜியின் சந்திப்பு முக்கியத்துவம் பெற்றிருக்கவில்லை.
ஆயினும் பல தடவைகள் முதலமைச்சர் பதவிகளை வகித்து வந்த ஜெயலலிதாவை இந்தத் தடவை சந்திப்பதற்கு ஹிலரி கிளின்டனுக்கு அந்தளவு தேவை ஏன் ஏற்பட்டது என்பதை நாம் சிந்தித்து பார்க்க வேண்டும்.
ஆரம்பத்தில் ஹிலரி கிளின்டன் 10 நிமிடங்கள் மாத்திரமே ஜெயலலிதாவுடன் பேசுவதற்கு திட்டமிட்டிருந்த போதும் இறுதியில் இந்த சந்திப்பு சுமார் ஒரு மணி நேரம் நீடித்திருக்கிறது. இவர்கள் இருவரும் இலங்கை விவகாரத்தைப் பற்றியே கூடுதலாக பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்தியிருப்பார்கள் என்று அரசியல் அவதானிகள் கருதுகிறார்கள்.
இன்றைய காலகட்டத்தில் இந்தியா விற்கு அமெரிக்காவின் ஆதரவு அவசியமாக தேவைப்படுகிறது. ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு சபையின் நிரந்தர உறுப்பினர் அந்தஸ்தை பெறுவதற்கு இந்தியா முழு முயற்சி யில் ஈடுபட்டுவரும் இவ் வேளையில் இந்தியாவிற்கு அமெரிக்காவின் ஆதரவு அவசியமாகும். இந்தியாவைப் பயன்படுத்தி இலங்கை மீது கூடுதலான அழுத்தங்களைப் பிரயோகிப்பதற்கு அமெரிக்காவிற்கு ஜெயலலிதா ஒரு சிறந்த ஆயுதமாக இருந்து வருகிறார்.
ஹிலரி கிளின்டனின் இந்திய விஜயத்தை அடுத்து அமெரிக்கா இலங்கைக்கு வழங்கி வந்த உதவி நிறுத்தப்பட்டது. இந்த கோரிக்கையை முன்னர் தமிழ் நாடு முதலமைச்சர் ஜெயலலிதா இந்திய மத்திய அரசாங்கத்திடம் கோரிக்கை விடுத்திருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது. இத்தகைய சூழ்நிலையிலேயே சனல்4 தொலைக்காட்சி இன்னுமொரு மனித உரிமை மீறல் பற்றிய போலி விபர ணப்பட்டியலை வெளியிட்டுள்ளது.
சில காலத்திற்கு முன்னர் இலங்கை ரூபாவாஹினி கூட்டுத்தாபனத்தில் ஒளிபரப்பு செய்யப்பட்டு வந்த அங்கிலி சலக்குன அதாவது கைரேகை அடையாளம் என்ற புலனாய்வு நிகழ்ச்சியைப் போன்று இதிலும் போலியான நடிகர்களை வைத்து சனல் 4 விவரணச் சித்திரத்தை தயாரித்துள்ளார்கள்.
இது விடயத்தில் வெளிவிவகார அமைச்சின் அதிகாரிகள் அந்தளவிற்கு கவனம் செலுத்தியிருக்கிறார்களா? என்ற சந்தேகமும் எங்கள் மனதில் எழுகின்றது. யுத்தம் முடிவடையும் கடைசி நாட்களில் இராணுவத்தினர் மனிதாபிமான முறையில் சிவிலியன் களுக்கு தீங்கிழைக்காத விதத்தில் மேற்கொண்ட யுத்தம் பற்றிய உண்மைத் தகவல்களை பாதுகாப்பு அமைச்சு ஆவணப்படுத்தி நூல் உருவில் அண்மையில் வெளியிட்டது. இந்த நூலை வெளிநாட்டவர்கள் வாசித்து பார்த்தால் அவர்களால் உண்மையை புரிந்து கொள்ளக்கூடிய தாக இருக்கும்.
500 சிறுவர் போராளிகள் உட்பட 11ஆயிரம் எல்.ரி.ரி.ஈயினர் யுத்தம் முடிவுபெறும் காலகட்டத்தில் அரச படையினரிடம் சரணடைந்தார்கள். அவர்களை இன்று அரசாங்கம் புனர்வாழ்வளித்து இப்போது படிப்படி யாக விடுவித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
தருஸ்மன் அறிக்கையில் இலங்கை சிவிலியன்களை படுகொலை செய்தது என்று குற்றம் சுமத்தப்பட்ட போதிலும் ஒரு விடயத்தை அறிவிக்க தருஸ்மன் அறிக்கை தவறிவிட்டது. தமிழ்ச் செல்வன் மற்றும் சூசை போன்றவர்களின் மனைவிமார்களையும், பிள்ளைகளையும் அவர்களின் குடும்ப அங்கத்தவர்களையும் அரசாங்கம் தனது பாதுகாப்பில் வைத்து சிறந்த முறையில் பராமரித்து அவர்களின் பிள்ளைகளுக்கு உரிய கல்வி வசதிகளையும் செய்து கொடுத்துள்ளது.
நாம் இன்று சர்வதேச ரீதியில் நாட்டின் உண்மை நிலையை சந்தைப்படுத்துவதற்கு ஒரு விற்பனையாளரை தேட வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருக்கிறோம்.
அரசாங்கம் வெளிவிவகார அமைச்சையும் வெளிநாட்டு தூதரகங்களையும் நிர்வகிப்பதற்கு வருடா வருடம் கோடிக்கணக்கான ரூபாவை விரயம் செய்து வருகின்றது. ஆனால், இந்த வெளிவிவகார அமைச்சு வெளிநாடுகளில் இலங்கை யுத்தக் குற்றங்களை செய்யவில்லை என்பதை நிரூபிப்பதற்குரிய நல்ல பிரசாரங்களை நடத்துவதற்கு வெளிவிவகார அமைச்சு தவறியிருப்பது குறித்து நாம் உண்மையிலேயே மன வேதனை அடையவேண்டி இருக்கிறது.
இந்தியாவின் வரைபடத்தில் தென் பகுதியில் தமிழ் நாடு இருப்பதை எவராலும் அழித்துவிட முடியாது. இன்று இந்தியா அமெரிக்காவின் நெருங்கிய தோழமை நாடாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. இன்று அணிசேரா நாடுகளின் அமைப்பும் வலுவின்றி வெறும் பகடைக்காய்களாக மாறியுள்ளது.
எனவே, இன்றைய சூழ்நிலையில் நாம் எமது நாட்டின் இறைமையை பற்றி பேசிக் கொண்டிருப்பதில் எவ்வித பயனையும் அடைய முடியாது. இத்தகைய சிக்கலில் இருந்து நாம் மீட்கப்பட வேண்டுமாயின் இலங்கை இந்தியாவுடனான நட்புப் பாலத்தை மேலும் பலப்படுத்திக் கொள்வது அவசியமாகும்.
இந்தியாவே எங்களுக்கு நன்மை ஏற்படும் போதும் தீமை ஏற்படும் போதும் உதவக்கூடிய ஒரு தோழமை நாடாகும். அது போன்று அமெரிக்க இந்திய நல்லுறவும் இலங்கைக்கு எவ்விதத்தில் பாதமாக அமையப் போவதில்லை. இந்தியா இப்பிராந்தியத்தில் ஒரு பலம்வாய்ந்த நாடாக மாறுவது இலங்கைக்கு ஒரு பேருதவியாகவே அமையும்.
இத்தகைய சூழ்நிலையில் தான் தமிழ்நாட்டின் அரசியில்வாதி வைகோ இலங்கை மீதான பொருளாதார தடைகளை மேற்கொள்ள வேண்டுமென்று விடுத்த வேண்டுகோளை இந்திய பிரதமர் நிராகரித்துள்ளார். இவை அனைத்தும் இலங்கைக்கு ஆதரவான செயற்பாடுகளாகும்.
இந்தியா எங்களுடைய உறவுக் காரனாக நாடு, சீனா எங்களுடைய நட்பு நாடு. இந்த யதார்த்தத்தை உணர்ந்து நாம் செயற்பட்டால் நாம் என்றுமே தோல்வியடைய மாட்டோம்.
