பெருமைகள் கொண்ட பெண்ணினத்தை பேணுவோம்!

செ. கவியோகினி
&#39;பெண் இன்றிப் பெருமையும் இல்லை கண் இன்றி காட்சியும் இல்லை&#39; என்பது நம் முன்னோர்களின் நாட்டார் இலக்கியத்தில் முதுகெ லும்பாக விளங்கும் பழமொழிகளுள் ஒன்று. மனித உடம்பில் கண்கள் எவ்வளவு முக்கியமானதோ அதே அளவு சமூகத்தில் பெண்களும் முக்கியமானவர்களேயாவர்.
சர்வதேச ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடிய வகையில் நவம்பர் மாதம் 25 ஆம் திகதி பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை எதிர்ப்பு தினமாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
பெண்கள் ஒரு காலத்தில் அடிமைகளாக பேச்சுரிமை, கல்வி கற்கும் உரிமை, சுயவிருப்பிலான விவாக உரிமை, வழிபாட்டுரிமை என்பன அற்றவர்களாகவே இருந் தார்கள்.
ஆண் ஆதிக்கத்தின் கீழும், சமூகத்தினாலும் அடிமைப்படுத்தப்பட்டி ருந்த பெண்கள் தமக்குள் தன்னம்பிக் கையை ஏற்படுத்திக் கொண்டு &#39;நாம் ஆண்களுக்கு எந்த வகையிலும் சளைத்தவர்கள் இல்லை&#39; என்பதனை நிரூபிக்கும் வகையில் மண் முதல் விண் வரை சமூகத்தின் எத்துறையை எடுத்துக் கொண்டாலும் பெண்கள் இல்லாத துறையே இல்லை என்ற அளவிற்கு வளர்ச்சி கண்டுள்ளமையை நாம் இன்று காணக்கூடியதாக இருக்கின்றது. இல்லத் தலைவியாக மட்டுமே இருந்த அன்றையப் பெண்கள் இன்று நாட்டின் தலைவியாகவும், உலகத்தின் முதல்வியாகவும், ஆண்களுடன் போட்டி போட்டுக்கொண்டு முன்னிலையை அடைய தங்கள் ஆளுமைகளை விருத்தி செய்கின்றனர்.
ஆனாலும் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை என்னும் அவல நிலை இன்னும் உலகில் நீங்கியபாடாக இல்லை. படிக்கின்ற இடங்கள், பணிபுரிகின்ற இடங்கள், பொது இடங்கள், வீடுகளிலும் கூட பெண்களுக்கு எதிராக தொல்லைகள் ஆங்காங்கே இடம்பெறுகின்றன.
வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று வேலை செய்யும் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் இதில் பிரதானமானவை. குடும்பக் கஷ்டம் காரணமாக வறுமைக் கோட்டின் கீழ் வாழும் பெண்கள் தாம் சிறுகச் சிறுக சேகரித்த பணத்தினைக் கொண்டு வெளிநாட்டு வேலை வாய்ப்பினைப் பெற்றுக் கொள்கின்றனர். 
எனினும் பணிப்பெண்களாக சென்ற பெண்கள் அந்நாடுகளில் சித்திரவதைக்குட்படுத் தப்படும் சம்பவங்களை நாம் ஊடகங்கள் வாயிலாக அறிகிறோம்.
துன்புறுத்தலுக்கு இலக்காகிய நிலையில் நாடு திரும்பிய பெண்களின் அவல நிலையை அவ்வப்போது நாம் அறிகிறோம்.
பெண்கள் மீதான வன்முறைகளுக்கு பல காரணங்கள் உள்ளமை குறிப்பிடப்பட வேண்டியவையே. இவற்றிற்கு ஒரு வகையில் பெண் களும் காரணமாகத் தான் உள்ளார்கள் என்ற வாதமும் மறுபுறத்தில் முன்வைக்கப் படுகிறது.
பெண்களின் நடை, உடை, பாவனை எல்லை மீறுவதாக பெண் களே கூறுவதை நாம் கேட்கிறோம். கலாசார மோகத்தி னாலும் சினிமா ஆதிக்கத்தினாலும் இன்றைய இளைஞர்கள் மாத்திரமன்றி பெண்களும் நம் நாட்டிற்கே உரிய உயரிய கலாசாரத்தை மறந்து விடுகின்றனர். புதிய பாணியில் தன்னை நடத்திச் செல்லாது வன்முறைக்குட்படுத்தப்பட வழிவகுக்கின்றது.
பெண்கள் மீதான வன்முறைக்கு, பெண்கள் பொருளாதார ரீதியில் ஆண்களின் மீது தங்கியிருத்தல் பிரதானமானதாகக் கருதப்படுகின்றது. இந்நிலைமை ஏதோ ஒரு வகையில் இன்றுவரை மாற்ற முடியாத ஒன்றாகவே கருதப்படுகின்றது. 
இந்நிலைமை குடும்பப் பொருளாதாரத்திலும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தவல்லது.
பெருமைகள் பல கொண்ட பெண்ணினம் மதிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும். 
இதனை இச் சமூகத்திலே நல்ல முறையில் செயற்படுத்த வேண்டிய பொறுப்பு நம் அனைவரையும் சாரும். பெண்கள் தம் கல்வி, தொழில் என்பவற்றின் மூலம் தம் அதிகாரத்தையும், ஆளுமையையும் ஆதிக்கத்தையும் வெளிக்கொண்டுவந்து பொருளாதார ரீதியில் தனித்துவமான சுதந்திரத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
