மலையக கூட்டணி அரசியலை நியாயப்படுத்தியுள்ள சப்ரகமுவ மாகாண தேர்தல் முடிவுகள்


இலங்கையைப்பொறுத்தவரை சிறுபான்மை மக்கள் என அடையாளம் காணப்பட்ட தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் மக்களின் அரசியல் இருப்பும் பிரதிநிதித்துவமும் தளம்பல் நிலையில் இருந்து வந்ததை அவ்வப்போது இடம்பெறும் சம்பவங்கள் மூலம் அண்மைக்காலமாக அறிந்து கொள்ளக்கூடியதாக இருந்தது. இது பேரினவாதத்தின் நிகழ்ச்சி நிரலா அல்லது எதிர்கால விளைவுகளைத் தெரிந்து கொண்டே சிறுபான்மை மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசியல் கட்சிகளின் தலைமைகள் குறிப்பிட்ட நிகழ்ச்சி நிரலுக்கேற்ப தம்மை அடையாளப்படுத்திக்கொண்டு வருகிறார்களா என்பது அந்த ஆண்டவனுக்கே வெளிச்சம். 
அந்த வகையில் இடம்பெற்று முடிந்த சப்ரகமுவ மற்றும் கிழக்கு மாகாண சபைகளின் தேர்தல் முடிவுகள் இந்த குட்டித்தீவில் ஆங்காங்கே பரவி வாழ்ந்து வரும் சிறுபான்மை மக்களுக்கும் அக்கட்சிகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி வரும் தலைமைகளுக்கும் ஒரு செய்தியைத் தந்துள்ளது. அதாவது பிரதிநிதித்துவத்தை தக்க வைத்துக் கொள்ளல் என்பது ஒரு விடயம்; அடுத்தது தனித்துவத்தை வெளிக்காட்டல். 
சிறுபான்மை மக்களின் தனித்துவத்தைப் பேணல் என்பது தேர்தல் காலங்களில் சவாலான ஒரு விடயம் தான். அந்த வகையில் கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் கூட்டணியாக செயற்பட்ட தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பும் முஸ்லிம் காங்கிரஸும் தத்தமது சமூக மக்களின் தனித்துவத்தை வெற்றிகளின் மூலம் வெளிக்காட்டியது போன்றே சப்ரகமுவ மாகாணத்தில் மலையக கூட்டமைப்பு இந்திய வம்சாவளி மலையக மக்களின் தனித்துவத்தை இயன்ற வரை வெளிப்படுத்தி இரண்டு ஆசனங்களையும் வென்றுள்ளது. 


இந்திய வம்சாவளி மக்களைப் பெருமளவுக்கு உள்ளடக்கிய பல பெருந்தோட்டப்பகுதிகளைக் கொண்ட சப்ரகமுவ மாகாணத்தில் அம்மக்களுக்காகக் குரல் கொடுக்க எவராவது இருப்பார்களா என்ற ஆதங்கத்தை ஆரம்பத்தில் தீர்த்து வைத்தவர் ஏ.எம்.டி ராஜன் அவர்கள் .
1981 ஆம் ஆண்டு இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸின் உபதலைவராக செயற்பட்ட ஏ.எம்.டி இராஜன் அவர்கள் சௌமியமூர்த்தி தொண்டமான் அவர்களால் மாவட்ட அபிவிருத்திக் குழு உறுப்பினராகத் தெரிவு செய்யப்பட்டார். 
உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் கட்டமைப்பில் மாகாண சபை முறைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்ட காலத்தில் முதன் முறையாக இடம்பெற்ற மாகாணசபைத் தேர்தலில் (1988) ஏ.எம்.டி ராஜன் இ.தொ.கா சார்பில் ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் மூலம் முதல் தமிழ் உறுப்பினரானார். தமிழர்கள் செறிந்து வாழும் இரத்தினபுரி மற்றும் கேகாலை மாவட்டங்களை உள்ளக்கிடய சப்ரகமுவ மாகாணத்தில் தமிழர் பிரதிநிதித்துவம் என்பது எட்டாக்கனியாகவே இருக்கும் எனப் பலராலும் எதிர்பார்க்கப்பட்டாலும் அவரது வெற்றியால் பலரும் புளகாங்கிதமடைந்தனர். 
(எனினும் கேகாலை மாவட்டத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வகையில் லங்கா சமசமாஜக் கட்சியைச் சேர்ந்த டேவிட் இராசையா என்பவர் இடது சாரிகட்சிகளின் கூட்டணியில் ஐக்கிய சோஷலிச முன்னணி என்ற அமைப்பில் போட்டியிட்டு அவ்வாண்டு வெற்றி பெற்றிருந்தார். இவர் எட்டியாந்தோட்டை தேர்தல் தொகுதியைச்சேர்ந்தவர். 
எனினும் மலையகக் கட்சிகள் கூட்டணியாக செயற்பட்டு பெறப்பட்ட பிரதிநிதித்துவம் 1993 ஆம் ஆண்டு பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. ) 1994 ஆம் ஆண்டு தலைவர் தொண்டமானால் இரத்தினபுரி மாவட்டத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வகையில் தேசிய பட்டியல் மூலம் திரு.ராஜன் அவர்கள் பாராளுமன்ற உறுப்பினராகவும் தெரிவு செய்யப்பட்டிருந்தார். 
1993 ஆம் ஆண்டு இந்திய வம்சாவளி பேரணி என்ற மலையகக் கட்சிகளின் கூட்டமைப்பு (மலையக மக்கள் முன்னணி தவிர்ந்த) மூலம் மயில் சின்னத்தில் போட்டியிட்ட கணபதி இராமச்சந்திரன் சப்ரகமுவ மாகாணசபைக்கு இரண்டாவதாக தெரிவு செய்யப்பட்டிருந்தார். 
 சப்ரகமுவ மாகாணத்தைப் பொறுத்தவரை இந்த மூன்று பிரதிநிதித்துவங்களுடன் இந்திய வம்சாவளி மலையக மக்கள் திருப்தி கொள்ள வேண்டியது தான் என்ற நிலையே கடந்த காலங்களில் நிலவி வந்தது. பின் வந்த மாகாணசபை மற்றும் பாராளுமன்றத் தேர்தல்களில் இப்பகுதியிலிருந்து மக்களால் ஒரு தமிழ்ப் பிரதிநிதியேனும் தெரிவு செய்யப்பட்டிருக்கவில்லை. 
இதற்கான காரணத்தை நாம் தெளிவாக விளக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. எனினும் இம்முறை இடம்பெற்ற மாகாண சபை தேர்தலில் கட்சி ,தொழிற்சங்கத்துக்கு அப்பாற்பட்ட தீர்க்கமான முடிவை இ.தொ.கா, ஜனநாயக தொழிலாளர் காங்கிரஸ் , மலையக மக்கள் முன்னணி என்பன எடுத்திருந்தன. 
அதுவே ஒன்றிணைந்து ஒரே சின்னத்தில் கூட்டணியாக போட்டியிடுவது என்பதாகும். இது தலைமைத்துவங்களால் மட்டும் எடுக்கப்பட்ட முடிவு என்று கூறமுடியாது. இம்முடிவை இவர்கள் எடுப்பதற்கு அவர்களை உற்சாகப்படுத்தியது மட்டுமல்லாது சப்ரகமுவ மாகாணத்தில் மக்களால் தெரிவு செய்யப்பட்ட தமிழ் பிரதிநிதித்துவத்தின் அவசியத்தைக் கடந்த காலங்களில் அழுத்தம் திருத்தமாகக் கூறி வந்த சிவில் சமூகங்கள் ,ஊடகங்களின் பங்களிப்பையும் இவ்விடத்தில் தமிழ் பேசும் மக்கள் மறந்து விட முடியாது. எப்படியாவது ஓர் ஆசனத்தையாவது பெற்றுவிட வேண்டும் என உழைத்தவர்களுக்கு இரண்டு ஆசனங்கள் கிடைத்துள்ளன. அதுவும் கேகாலை மாவட்ட வாழ் தமிழ் மக்கள் முன் வந்து வாக்களித்திருப்பது வரவேற்கக்கூடியதொன்று. 
<strong>இரண்டு ஆசனங்களை தந்துதவிய பெறுமதிமிக்க வாக்குகள்
</strong>
இரத்தினபுரி மற்றும் கேகாலை மாவட்டங்களில் சேவல் சின்னத்தில் போட்டியிட்ட மலையக கூட்டணி மொத்தமாக 25,985 வாக்குகளைப்பெற்று ( இரத்தினபுரியில் 17014 வாக்குகள், கேகாலையில் 8971 வாக்குகள் )தலா இரண்டு உறுப்பினர்களைப்பெற்றுள்ளது. இதில் இரத்தினபுரி மாவட்டத்தில் போட்டியிட்ட கணபதி இராமச்சந்திரன் 9118 விருப்பு வாக்குகளையும் கேகாலை மாவட்டத்தில் போட்டியிட்ட அன்னாமலை பாஸ்கரன் 4,802 விருப்பு வாக்குகளையும் பெற்று சரித்திரம்மிக்க இரண்டு ஆசனங்களைக் கைப்பற்றியுள்ளனர். 
சப்ரகமுவ மாகாணசபையைப்பொறுத்த வரை இரத்தினபுரி மாவட்டத்தில் தமிழர்கள் செறிந்து வாழும் தேர்தல் தொகுதிகளான பலாங்கொடை 2239,இறக்குவானை 2,216, இரத்தினபுரி 2,212, பெல்மதுளை 4,490, எஹலியாகொடை1,087 , கொலொன்ன 1,199, நிவித்திகல 2,779 , கலவான689, என்ற அடிப்படையிலும் கோகாலை மாவட்டத்துக்குட்பட்ட தேர்தல் தொகுதிகளான எட்டியாந்தோட்டை 4370, தெரணியகலை 2,575, கலிகமுவ493 ,ருவன்வெல 1,011 என்ற அடிப்படையிலும் மலையகக் கூட்டணி வாக்குகளைப்பெற்றுள்ளது. 

<strong>தீர்க்கதரிசமான முடிவுகள் எட்டப்படுமா? 
</strong>
இரண்டு கைகள் சேர்ந்து தட்டினால் தான் ஓசை கேட்கும் என்ற அடிப்படையில் தனித்து நின்று கடந்த காலங்களில் இந்திய வம்சாவளி தமிழர் தரப்பினர் முகங்கொடுத்த கசப்பான சம்பவங்களுக்கு முடிவு கட்டப்படல் வேண்டும் என்பதே இன்றைய தேவையாக முகிழ்த்துள்ளது. இந்திய வம்சாவளி மலையக மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி வரும் அரசியல் மற்றும் தொழிற்சங்கங்கள் இனிமேலும் தனித்து நின்று இயங்குவது என்பது கடினம் என்பதை சப்கரமுவ தேர்தல் முடிவுகள் வெளிப்படுத்தியுள்ளன. 
அதே வேளை தனித்து நின்று இயங்கியதில் தமிழர் தரப்புக்குக் கிடைத்த அபாயகரமான விபரீத விளைவுகளை கடந்த காலங்களில் நாம் அனுபவித்ததை மறக்க முடியாது. தமிழர்களின் பிரச்சினைகள் தமிழர் பிரதிநிதிகளூடாகவே உயர்மட்டத்துக்கு எடுத்துச்செல்லப்படல் வேண்டும் என்பதை சப்ரகமுவ மாகாண பெரும்பான்மை தமிழ் மக்கள் உணர்த்தி விட்டனர். காரணம் பெரும்பான்மைக் கட்சிகளுடன் இணைந்து போட்டியிட்ட எந்தத் தமிழ் வேட்பாளரும் இத்தேர்தலில் தெரிவு செய்யப்படவில்லை என்பதை இங்கு பதிவு செய்ய விரும்புகிறோம். 
<strong>வாக்குகள் பெற்று விட்டார்கள்; வாக்குறுதிகள் நிறைவேற்றப்படுமா? 
</strong>
சப்ரகமுவ மாகாண சிறுபான்மையினத்தவரைப் பொறுத்தவரை பெரும்பான்மையினத்தவர்களின் அடக்கு முறை அரசியலிலிருந்து இனரீதியான பல துன்பங்களுக்கு முகங்கொடுத்து வந்திருக்கின்றனர். அந்த வகையில் இம்மக்களின் அடிப்படைப் பிரச்சினைகள் ,கல்வி ,சுகாதாரம் மற்றும் ஏனைய உரிமைகளைப் படிப்படியாகப் பெற்றுக்கொடுக்கும் கடப்பாடு இரண்டு உறுப்பினர்களைச் சேர்ந்துள்ளது. இவர்களின் பின்புலத்தில் இருக்கும் கட்சிகள் அதற்குரிய வழிவகைகளை செய்து கொடுத்தல் அவசியம், மட்டுமன்றி பெற்றுக்கொண்ட மொத்த வாக்குகளை வைத்துப்பார்க்கும் போது இந்த மக்களின் தேவைகளை நியாயமாக நிறைவேற்றுமிடத்து பாராளுமன்றத் தேர்தலிலும் ஓர் ஆசனத்தைப் பெறக்கூடியவாறான அரசியல் நிலைமையை இங்கு உருவாக்க முடியும் என்பது எமது எதிர்பார்ப்பு . 
அதற்கு இப்போதிருந்தே உழைக்க வேண்டும் என்பதே உண்மை. அதற்கு முதலாவதாக இவர்கள் செய்ய வேண்டியது வாக்களித்த மக்களின் இருப்பிடங்களுக்குச்சென்று அவர்களுக்கு நன்றி கூறுவதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. 
<strong>சாதகமான சமிக்ஞை 
</strong>
கூட்டணி அரசியல் என்பது பிரதிநிதித்துவத்த் தக்க வைப்பதேயன்றி தேர்தல் கால ஒன்று கூடல் அல்ல. இதை மக்களும் புரிந்து கொண்டுள்ளார்கள். ஆகையால் தான் சப்ரகமுவ தேர்தலில் சாதகமான சமிக்ஞையைக் காட்டியுள்ளனர். எதிர் வரும் காலங்களில் இந்திய வம்சாவளி மலையக மக்கள் செறிந்து வாழும் ஊவா மற்றும் மத்திய மாகாணங்களில் இடம்பெறும் தேர்தல்களில் கூட்டணி அரசியலின் முக்கியத்துவம் இன்றியமையாததாகும். பிரிந்து நின்று செயற்பட்டதால் கடந்த காலங்களில் எமக்குக் கிடைக்க வேண்டிய பிரதிநிதித்துவம் இல்லாமல் போனதற்கு ஊவா மாகாணம் சிறந்த உதாரணம். 
இன்று ஊவா மாகாணத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தமிழ் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் இல்லாமல் போனதற்கு வேறு என்ன காரணம்? ஆகையால் இந்திய வம்சாவளி மக்களின் எதிர்கால நலனைக் கருத்திற்கொண்டு மலையகக் கட்சிகள் இனிவரும் தேர்தல்களில் தீர்க்கதரிசமான முடிவுகளை எட்ட வேண்டும். காரணம் இப்போதைய சூழ்நிலையில் எமது சமூகத்துக்கு கட்டுக்கோப்பும் நிரந்தரமானதுமான ஒற்றுமையே அவசியம். அதை உருவாக்கும் வகையில் செயற்படும் அரசியல் தலைவர்களையே எதிர்கால சமூகம் ஞாபகம் வைத்திருக்கும்,அவர்களே எதிர்காலத்தில் பேசப்படுவார்கள் என்பதே நிதர்சனம். அதை உணர்ந்து செயற்படுவார்களாக. 



