இளம் தலைமுறையை இறை திருவுளத்திற்கேற்ப உருவாக்குவோம்!

கிப்து மன்னன் அந்நாட்டில் பிறக்கும் ஆண்மகவு அனைத்தையும் கொன்றுவிட வேண்டும் என்று அறிவித்தான். இவ்வாறிருக்க லேவி குலத்தில் ஓர் ஆண் குழந்தை பிறந்தது. அது அழகாயிருந்தது. அதன் தாய் மூன்று மாதங்கள் அதனை மறைத்து வைத்திருந்தாள். அதற்கு மேல் அதனை மறைத்து வைக்க இயலாததால், அதனுக்காகக் கோரைப் புல்லால் பேழை ஒன்று செய்து அதன்மீது நிலக்கீல், கீல் இவற்றைப் பூசினாள். குழந்தையை அதனுள் வைத்து நைல் நதிக் கரையில் உள்ள நாணல்களுக்கிடையில் விட்டு வைத்தாள். அதற்கு என்ன ஆகுமோ என்பதை அறிந்து கொள்ளக் குழந்தையின் சகோதரி தூரத்தில் நின்று கொண்டிருந்தாள். அப்போது நைல் நதியில் நீராட வந்த பார்வோனின் மகள் அக்குழந்தையைக் கண்டாள். அதன் மேல் அவள் இரக்கம் கொண்டு அதைப் பேணி வளர்க்க ஏற்பாடு செய்தாள் (விப 2 : 1 – 10) தன் குழந்தையின் உயிரைக் காக்க தாய் செய்வதை நாம் இங்கு காண்கிறோம்.
ஆபிரகாமின் வீட்டிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட ஆகார் பெயேர்செபா என்னும் பாலைநிலத்தில் அலைந்து திரிந்தான். தோற் பையிலிருந்த தண்ணீர் தீர்த்தபின் அவன் புதர் ஒன்றின் அடியில் குழந்தை இஸ்மயேலைக் கிடத்தினாள். அவள் சற்று தொலையில் ‘நின்று குழந்தை சாவதைப் பார்க்கச் சகியேன் என்று கூறி கூக்குரலிட்டு அழுதாள். அப்போது கடவுள் பையனின் அழுகுரலைக் கேட்டார். ஆண்டவரின் தூதர் வானத்தினின்று ஆகாரைக் கூப்பிட்டு, ஆகார்! பையனின் அழுகுரலை கடவுள் கேட்டருளினார். நீ எழுந்து பையனைத் தூக்கி விடு, அவனை உன் கையில் பிடித்துக் கொள். ஏனெனில் அவனிடமிருந்து பெரிய இனமொன்று தோன்றச் செய்வேன் என்றார். அப்பொழுது கடவுள் அவன் கண்களைத் திறந்துவிட, அவள் நீருள்ள கிணற்றைக் கண்டாள். கடவுளும் பையனோடு இருந்தார். அவன் வளர்ந்து பாலை நிலத்தில் குடியிருந்தான். அம்பு எய்வதில் வல்லவனானான் (தொநூ 21 : 9 – 20)
முன்னர் கருச்சிதைவு மற்றும் குடும்பக் கட்டுப்பாட்டை ஆதரித்த பல நாடுகளும் இன்று அதை எதிர்க்கின்றன.
இறைவனின் திருவுளத்திற்கேற்ப தலைமுறையினரை உருவாக்க தம்பதிகள் முன்வர வேண்டும். தூய கன்னிமரியாதாம் நமக்கு எடுத்துக்காட்டு. இறைவனின் திருவுளத்திற்கேற்ப இறைமகனை வயிற்றில் சுமந்த வேளையில்கூட தமது உறவினரான எலிசபெத்திற்குப் பணிவிடை செய்ய மாதா மலை நாட்டிற்கு விரைந்து சென்றார் அல்லவா? தம் வயிற்றில் வளர்ந்த குழந்தை அவருக்கு ஒரு சுமையாகத் தோன்றவில்லையே! வேறு எவரின் ஆதரவோ உதவியோ இல்லாமல் மாட்டுத் தொழுவத்தில் அவர் தம் தலைப்பேறான இயேசுவைப் பெற்றெடுத்தார் அன்றோ! தம் குழந்தையைக் கொல்ல ஏரோது தேடுகிறான் என்பதை அறிந்த போது அவர் கைக்குழந்தையோடு எகிப்திற்குத் தப்பிச் சென்றார்.
தங்கள் குழந்தைகளை இழந்த தாய்மார்கள் கூக்குரலிட்டு அழுதனர். அப்பொழுது ராமாவிலே ஒரு குரல் கேட்கிறது; ஒரே புலம்பலும் பேரழுகையுமாய் இருக்கிறது; இராகேல் தம் குழந்தைகளுக்காக அழுது கொண்டிருக்கிறார்; ஆறுதல் பெற அவர் மறுக்கிறார்; ஏனெனில் அவர் குழந்தைகள் அவரோடு இல்லை (மத் 2 : 17 - 18). ஆனால் இன்று சில பெற்றோராவது வயிற்றில் வளரும் குழந்தையைக் கொல்வதில் ஆனந்தம் கொள்கின்றனரே! இது ஏரோது ஆட்சியைப் போன்றதல்லவா? கருச்சிதைவு குற்றமல்ல என்று பல நாடுகளும் சட்டம் இயற்றியுள்ளனவே! பிள்ளைகள் அதிகம் பிறந்தால் சலுகை இல்லை என்பது எவ்வகையில் நியாயம் ஆகும்?
நயீன் ஊர்க் கைம்பெண் பெருந்துயரத்திற்குள்ளாக இறந்தது அவளுடைய ஒரே மகன் என்பதுதானே காரணம்? (லூக் 7: 12) இவ்வாறு குழந்தைகளே இல்லாத பெருந்துயரம் நமது வீடுகளில் இல்லாமல் இருக்கட்டும்! ஆண்டவர் ஆபிரகாமிற்கு வாக்குறுதி அளித்தார்; வானத்தை நிமிர்ந்து பார், முடியுமானால், விண் மீன்களை எண்ணிப்பார். இவற்றை போலவே உன் வழிமரபினரும் இருப்பர் என்றார்! ஆனால் இன்று குழந்தை வேண்டாம் என்று தம்பதியர் சொல்லும் போது எவ்வாறு ஆண்டவரின் வாக்குறுதி நிறைவேறும்? பிறக்கும் ஒவ்வொரு குழந்தையும் வரப்போகும் தலைமுறையின் தந்தையல்லவா? எனவே எதிர்வரும் கிறிஸ்மஸ் நமக்கு வாழ்வின் பெருவிழாவாக இருக்கட்டும்என்று முடிவு செய்வோம். பெத்லகேம் மாட்டுத் தொழுவம் தரும் செய்தி நமக்குப் புத்துயிராக இருக்கட்டும்!

