இலங்கையில் கண்ணகி வழிபாடு


(கடந்தவாரத் தொடர்)
சேரன் செங்குட்டுவன் சேர நாட்டிற்கு கண்ணகிக்கு விழாவெடுத்த போது கடல் சூழ் இலங்கைக் கயவாகு வேந்தனும் சென்று சிறப்பித்தான் எனச் சிலப்பதிகார உரைபெறு கட்டுரையும் வரந்தருகாதையும் கூறியுள்ளன. 
இது போலவே பாண்டியன் வெற்றிவேல் செழியனும் சோழன் பெருங்கிள்ளியும் கொங்கிளகோசரும் மாளுவ வேந்தரும் கண்ணகி விழாவிற் பங்குகொண்டு தத்தம் நாடுகளுக்கும் கண்ணகியை எழுந்தருளுமாறு வேண்டி நின்றனர்.
இவ்வாறு தத்தம் நாடுகளுக்கு எழுந்தருளுமாறு வேண்டிய அரசர்களில் ஒருவனாகிய கயவாகு வேந்தனே இவ்வழிபாடு ஈழத்திற் பரவி வேரூன்றக் காரணமாயிருந்தான். இதனை ஈழத்து வரலாற்று நூலான இராஜரத்னாகரவும் கஜபாகத்தாவ என்னும் பத்தினி வரலாறு கூறும் சிங்கள நூலும் குறிப்பிடுகின்றன.
எனினும் இராஜாவலிய சிலப்பதிகாரக் கதையினின்றும் சிறிது வேறுபட்ட கதையினையே கூறியுள்ளது. இதன் மூலம் கஜபாகு பத்தினித் தெய்வத்தின் சிலம்பையும் நான்கு கோயில்களின் தெய்வங்களையும் ஆயுதச் சின்னங்களையும் வரவழைத்துப் பெற்றுக்கொண்டு வாலகம்பாகு காலத்தில் எடுத்துச் செல்லப்பட்டிருந்த புனிதப் பாத்திரத்தையும் பெற்றுக்கொண்டு ஈழம் மீண்டான் என அறிய முடிகின்றது. 
இச் செய்திகளிற் சிலவற்றைக் கோகில சந்தேச நூலும் கூறும். எனவே கயவாகுவே ஈழத்திற் கண்ணகி வழிபாடு தோன்றி வளர்ச்சி பெறக் காரணமாயிருந்தான் எனக் கூறலாம்.
கண்ணகி வழிபாடு ஈழத்துக்குக் கொண்டுவரப்பட்டதும் அது சிங்கள, தமிழ் மக்களிடையே நிலைத்து வளரலாயிற்று. தமிழ் மக்களிடையே கண்ணகி வழிபாடெனவும் கண்ணகை அம்மன் வழிபாடெனவும் வளர்ச்சி பெற்ற போது அது சிங்கள மக்களிடையே பத்தினி வழிபாடாக மலர்ந்தது. 
இதனாலே தமிழில் உள்ள கண்ணகியைத் தலைவியாகக் கொண்ட இலக்கியங்களைப் போல சிங்களத்திலும் பல பத்தினி காவியங்கள் தோன்றலாயிற்று. பத்தினிஹல்ல, பானங்கஹல்ல, பத்தினி கத்தாவ பத்தினி விலாபய, கயபாகத்தாவ, வயந்தி மாலா, அம்ப பத்தினி உபத அம்பவிதுமன, மல்பத்தினி உபத , மகாதேவி கத்தாவ, பத்தினி யாதின்ன, பத்தினி பிளிம, பத்தினி கோன்முற, பாளாங்க மறுவீமே சிந்தவ, பண்டி நெத்த மெகு உபத்த, அங்கெலி உபத்த, சலம்ப கத்தாவ முதலிய சிங்களப் பத்தினி இலக்கியங்கள் இதற்குச் சான்றாகும். 
ஈழத்துக்கு இவ்வழிபாட்டைக் கொண்டு வந்த கயவாகு வேந்தன் ஆடிமாதந்தோறும் தலைநகரிற் பத்தினிக்குப் பெருவிழா எடுத்துப் பத்தினியின் காற்சிலம்பை யானையில் ஏற்றி ஊர்வலமாகக் கொண்டு சென்று பெருவிழா கொண்டாடினான். இந்த யானை ஊர்வலம் பண்டு தொட்டு இன்றுவரை சேரநாட்டின் எல்லைப்பகுதிகளிலும் உற்சவ காலங்களில் வழங்கி வருதல் குறிப்பிடத்தக்கது. 
கயவாகு மன்னன் கண்ணகி விழாவிற் கலந்து திரும்பி வந்தபோது அதே முறையைத்தான் பின்பற்றினான் எனக்கருத வேண்டியுள்ளது. இது கண்டி மாநகரில் நடைபெறும் எசல பெரஹராவின் ஆரம்பமாய் இருக்கலாம் எனக் கலாயோகி ஆனந்த குமாரசுவாமி தனது ‘மத்திய காலத்துச் சிங்களக் கலை’ என்னும் நூலிற் கூறிப்போந்தார். ‘ஆடித் திங்களவையினாங் கோடி பாடி விழா’ பற்றிச் சிலப்பதிகாரம் கூறுவதும் ஆடி ஆவணி மாதங்களில் எசல பெரஹரா நடைபெறுவதும் சான்றாக அமைகின்றது.
பத்தினி வழிபாடு சிங்கள மக்களிடையே சமய வாழ்வில் மிக முக்கிய இடத்தைப் பெற்றிருக்கின்றது. இத் தெய்வத்தினைத் தொற்று நோய்களின், அதாவது அம்மை, சின்னமுத்து, பொக்குளிப்பான் போன்ற நோய்களின் அதிதேவதையாக அவர்கள் கொள்வதோடு துர்க்கையாகவும் எட்டுக் காளிகள் சூழ்ந்திருக்கும் ஈழத்தின் காவற் தெய்வமும் இதுவே எனக்கொள்வர். இது சம்பந்தமான ஐதீகங்கள் பல சிங்கள மக்களிடையே இன்றும் நிலவி வருகின்றன. 
நிக்கவவக் குகையிற் கண்டெடுக்கப்பட்ட கண்ணகை, கோவலன் சிலைகள் கயவாகு மன்னனால் கொண்டு வரப்பட்டதாய் இருக்கலாம் என ஹென்றி பார்க்கர் கருதுகின்றார்.
