தர்க்கம் வேண்டாம்!


ஹீர்க்கம் புரிவது என்பது மனித இயல்புடன் பின்னிப்பிணைந்த ஒரு பண்பாகும். தர்க்கத்தில் ஈடுபடுவது உள்ளத்துடன் தொடர்புபட்ட சீர்கேடுகள் அனைத்திற்கும் ஆணிவேராக அமைந்து காணப்படுகிறது.
சத்தியத்திற்காகவோ, அசத்தியத்திற்காகவோ தர்க்கத்தில் ஈடுபட்டு பிரிந்து வாழ்வதை இஸ்லாம் வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது.
இறை விசுவாசிகளின் பண்புகளைப் பற்றி கூறவந்த அல்குர்ஆன், அவர்களின் ஒரு பண்பாக வீண் தர்க்கங்களில் ஈடுபடாமையைச் சுட்டிக் காட்டுகின்றது. ‘ரஹ்மானுடைய அடியார்கள் பூமியில் பணிவாக நடப்பார்கள். அவர்களுடன் மூடர்கள் தர்க்கம் புரிவதற்கு முற்பட்டால் ‘ஸலாமுன்’ (சாந்தி உண்டாகட்டும்) என்று கூறி விலகிவிடுவார்கள்’ (ஸ¤ரத்துல் புர்கான் : 63)
அதேபோன்று நபி (ஸல்) அவர்களும் தர்க்கம் புரிவதை தடுத்திருக்கிறார்கள் என்பதை பின்வரும் ஹதீஸ் எமக்கு சான்று பகர்கிறது.
அபூதர்தா, அபூ உமாமா, அனஸ் இப்னு மாலிக் (றழி) அன்ஹுமா போன்றோர் பின்வருமாறு அறிவிக்கிறார்கள்,
ஒரு நாள் நாம் மார்க்க விடயமொன்றைப் பற்றித் தர்க்கம் செய்து கொண்டிருந்த சமயம் அல்லாஹ்வின் தூதர் எம்மிடம் வந்தார்கள், முன்னொரு போதும் இல்லாதவாறு கடுங் கோபத்துடன் காணப்பட்ட நபியவர்கள், அவ் விடத்தை விட்டு எம்மை விரட்டினார்கள். பின்னர் எம்மை நோக்கி பின்வருமாறு கூறினார்கள்,
‘ஓ! முஹம்மதின் சமூகத்தினரே! சற்று தாமதித்துச் செல்லுங்கள். உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்த சமூகத்தினர் ஒருவருக்கொருவர் தர்க்கம் புரிந்த காரணத்தினால்தான் அழிக்கப்பட்டார்கள். எச்சரிக்கிறேன்! தர்க்கம் புரிவதை விட்டுவிடுங்கள். அதனால் ஏற்படும் நன்மை குறைவாகவே இருக்கின்றது. இறை விசுவாசி (முஃமின்) தர்க்கம் செய்வதில் ஈடுபடமாட்டான். 
தர்க்கம் செய்வதை விட்டுவிடுங்கள். தர்க்கம் செய்பவனு க்கு நஷ்டம் ஏற்படுகிறது என்பது ஏற்கனவே தீர்மானிக்கப்பட்டுவிட்டது. தர்க்கம் செய்ப வனாக இருப்பது பாவங்கள் அனைத்துக்கும் போதுமானது. தர்க்கம் செய்வதில் அறவே ஈடுபடாதீர்கள். தர்க்கம் செய்பவனுக்காக மறுமையில் நான் அல்லாஹ்விடத்தில் பரிந்து பேச மாட்டேன். 
தர்க்கம் செய்வதை விட்டுவிடு கின்றவனுக்கு சுவர்க்கத்தின் சுற்றுப் புறத்திலும் அதன் மத்திய பகுதியிலும் அதன் உயர்ந்த பகுதியிலுமாக மூன்று இருப்பிடங்களை பெற் றுக்கொடுப்பதற்கு நான் பொறுப்பாக இருக்கின்றேன். சிலை வணக்கம் தடைசெய்யப்பட்டதையடுத்து முதலில் தடுக்கப்பட்ட செயலாக தர்க்கித்தல் காணப்படுகிறது என்றார்கள். (ஆதாரம் : தபராணி)
