இரண்டு வகைச் சோதனைகள்


தனைகளும் ஆபத்துக்களும் தான் நம் உள்ளே உறங்கிக் கிடக்கும் சக்திகளைத் துயில் எழுப்பிவிட்டு அவற்றிற்கு ஆக்கம் அளிக்கின்றன.
சோதனைகளும் ஆபத்துக்களும் தாம் உலகியல் சேற்றிலிருந்து நம்மை விடுவித்து இறைவனின் பக்கம் திருப்பி விடுகின்றன.
நல்லவர்களுக்கும், தெய்வ நம்பிக்கை உடையவர்களுக்கும் கூட வாழ்க்கையில் சோதனைகளும், ஆபத்துகளும் துன்பங்களும், துயரங்களும் ஏற்படத்தான் செய்யும். ஆனால் அந்தச் சோதனைகளுக்கும் தீயவர்களும், தெய்வ நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள், பலவீனமான இதயம் படைத்தவர்கள் ஆகியோருக்கு ஏற்படுகிற சோதனைகளுக்கும் இடையே, மலைக்கும் மடுவுக்கும் உள்ள வேறுபாடு உண்டு.
ஒருவன் புலியைக் கண்டு அஞ்சி ஓடுகிறான். இன்னொருவன் ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்களின் ஓட்டப் பந்தயத்திலே கலந்துகொண்டு ஓடுகிறான். இருவரும் தம்முடைய சக்தி முழுவதையும் பயன்படுத்தி, தம்மால் எவ்வளவு வேகமாக ஓட முடியுமோ அவ்வளவு வேகமாகவே ஓடுகிறார்கள். அதற்காக அந்த இரண்டு ஓட்டங்களும் ஒரே மாதிரியானவை என்று சொல்லிவிட முடியுமா?
புலிக்குப் பயந்து ஓடுகிறவன், தன் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காக ஓடுகிறான். அப்போது அவனுடைய சிந்தனையும், செயலும் நூற்றுக்கு நூறு அச்சத்தினாலேயே ஆட்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன.
ஆனால், ஓட்டப் பந்தயத்தில் ஓடுபவன் அம்மாதிரியான அச்சம் எதற்கும் ஆளானவன் அல்லன். பந்தயத்தில் எப்படியும் வெல்ல வேண்டும் என்ற ஊக்கத்தினால் மட்டுமே அவன் ஆட்கொள்ளப்பட்டவனாய் இருக்கிறான். அந்த ஊக்கம் அவனுக்கு உற்சாகத்தைத் தருகிறது.
இதைப்போலவே, நல்லவர்களுக்கு ஏற்படுகிற சோதனைகள், ஒரு பந்தய விளையாட்டைப் போன்று, அவர்களுக்கு ஊக்கத்தையும் உற்சாகத்தையும், அளிப்பனவாய் அமைந்திருக்கும். நல்லவர்கள் அல்லாத மற்ற எல்லோருக்கும் ஏற்படுகிற சோதனைகள், அவர்களுக்கு அச்சத்தையும் வீழ்ச்சியையும் அளிப்பவனாக அமைந்திருக்கும்.
எனவே, சோதனைகளிலும் இரண்டு வகைகள் இருக்கின்றன. அவ்விரண்டு வகையான சோதனைகளுமே நம்முடைய சக்திகளை வெளிப்படுத்துகின்றன. நம்முடைய வாழ்க்கைக்குச் சுவையூட்டுகின்றன. நம்மை இறைவனின் பக்கமாகத் திருப்பிவிடுகின்றன என்பது உண்மையே. ஆனால், நல்லவர்களுக்கு ஏற்படும் சோதனையானது, அதனைச் சமாளிப்பதற்காக மேற்கொள்ளப்படுகிற முயற்சிகளை இன்பகரமாக்கக் கூடியது. மற்றவர்களுக்கு ஏற்படுகிற சோதனை, அம்முயற்சிகளையே துன்பகரமாக்கக் கூடியது. இதுதான் அவ்விரண்டுக்கும் உள்ள அடிப்படை வேறுபாடு.
