உயிர் உள்ளதை உறுதி செய்வதே செயல்தான்

தி.மி. மாரிமத்துராஜ்

மனித வாழ்க்கையின் ஒவ் வொரு கட்டத்தையும் நிர்ணயிப்பது, மனிதச் செயல்பாடுகளே, பெரும்பங்கு வகிக்கின்றது.
நாம் செயல்படச் செயல்படத்தான் விளைவுகள் அறுவடையாகின்றன. அறுவடையில் நிகழும் அனுபவங்கள் அறிவை கூர்மையாக்குகின்றன. அறிவு கூர்மை, ஆக, ஆக தெளிவு பிறக்கின்றது. தெளிவு ஏற்பட ஏற்படத்தான் முடிவுகளில் முதிர்ச்சி வெளிப்படுகின்றது. முதிர்ந்த முடிவுகளின் அதிர்வுகளே ஒருவரை உன்னதமானவராக, இந்த உலகுக்கு அடையாளப்படுத்துகிறது. எனவே செயலைப் பற்றிய சிந்தனையும், தெளிவும் ஒருவருக்குள் எந்த அளவு இருக்கின்றதோ அந்த அளவுக்கு அவர், உன்னதமானவராக ஒப்புயர்வு அற்றவராகத் திகழ்கிறார் என்பதனால் செயலைப் பற்றிய இரகசியத்தை, நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டியது, கட்டாயமான ஒன்றாகும்.
1. உடல், மனம், உயிர்
2. உலகம்
3. பிரபஞ்சம்
செயல் ஏன் தேவை?
ஒரு செயலை முன்றின்றுத்தித்தான் எதையும் தீர்மானிக்க முடியும். செயல் என்ற ஒன்று இல்லை என்றால், அங்கே சிந்திப்பதற்கு எதுவுமே இல்லை. சொல்லப் போனால், உயிர் உள்ளதை உறுதி செய்வதே செயல்தான்.
செயல் எப்படி உருவாகிறது?
ஒன்றைச் சுற்றி அமைந்துள்ள பஞ்ச சக்தி, உயிரினம், காலநிலை இந்த மூன்றும் கலந்த கலவையான சூழ்நலையைப் பொறுத்த ஒன்றின் செயல் உருவாகிறது.
ஒன்றைச் சுற்று அமைந்துள்ள சூழ்நிலை ஏற்படுத்தும் கற்பனையும், எண்ணமும் ஒரு தேவையை ஏற்படுத்துகிறது. அந்தத் தேவையை ஒட்டிய முயற்சியே செயலாக வெளிப்படுகிறது. செயலின் விளைவே அதைச் செய்தவனை அடையாளம் காட்டி விடுகிறது.
தொடர், செயலின் விளைவு, அனுபவ அறிவாய் மாறி, அதிலே ஆய்ந்து, தெளிந்த முடிவாய் மாறிப் போகிறான் மனிதன்.
எந்தச் செயலைச் செய்ய வேண்டுமோ, அது பற்றி முழுமையாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.
நாம்
எதைச் செய்ய வேண்டும்
எப்பொழுது செய்ய வேண்டும்
எப்படிச் செய்ய வேண்டும்
எந்த அளவு செய்ய வேண்டும்.
எங்கு செய்ய வேண்டும்
எனத் தொளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
எனவே நீங்கள் செய்ய வேண்டிய செயல்பற்றிய அறியாமை உங்களிடம் இருக்கக்கூடாது. அதற்குத் தேவையான சரியான அறிவு உங்களிடத்திலே இருக்க வேண்டும். இல்லை என்றால் செய்யும் செயலின் தரம் குறைவது மட்டுமின்றி, மன உறுதியும் இல்லாமல் போய்விடும். நீங்கள் ஒரு ஆசிரியராக இருந்தால், எதைக் கற்றுத்தர வேண்டுமோ அதுபற்றி நன்றாகத் தெரிந்தவராக இருக்க வேண்டும். இல்லை என்றால் பரம்பரை பரம்பரையாகத் தவறான விடயங்களும், அறியாமையும் தொடர்ந்து வரும்.
நீங்கள் செய்யும் எந்தச் செய லையும் வெறுக்காதீர்கள். அது போல் செய்யும் எந்த செயலையும் ஒருபோதும் தயக்கத்துடன் செய்யக் கூடாது. அந்த செயல் நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்ததாக இருக்கலாம். அல்லது உங்கள் மேல் திணிக்கப் பட்டதாகக் கூட இருக்கலாம். அல்லது நீங்கள் கட்டாயம் செய்ய வேண்டியதாக இருக்கலாம்.
ஆகையினால் விரும்பிப் புரியும் செயலாயினும் சரி, சூழ்நிலை அல்லது மற்றவர் காரணமாக நம்மீது திணிக்கப்படும் செயலாயினும் சரி, எந்தச் செயலையும், எந்தவித வெறுப்புமின்றிச் செய்ய வேண்டும். வெறுப்பின் அடையாளம் குறை கூறுதல். நீங்கள் செய்ய வேண்டிய செயலைப் பற்றி குறை கூறுவதை நிறுத்துங்கள். ஏனெனில் நீங்கள் வெறுக்கும் செயல்களை விரும்பிச் செய்வதற்குப் பலர் காத்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.
ஆக சரியான பாவனையை வளர்த்துக் கொள்வதன் மூலம் நாம் செய்யும் எந்தச் செயலையும் நாம் விரும்ப முடியும். விரும்பிச் செய்யும் பொழுது அது ஆனந்தமாகி விடுகின்றது. அதன் பலனுக்காக நாம் காத்திருக்க வேண்டியதில்லை. அது கிடைக்கவும் செய்யலாம், கிடைக்காமலும் போகலாம். அதன் ஆனந்தத்தை அனுபவித்தாலே அதற்கான பலன் அடைந்ததாக அர்த்தப்படுத்திக் கொள்வோம்.
ஒவ்வொரு செயலையும் அடுத்த செயலை மேலும் சிறப்பாக எவ்வாறு செய்ய வேண்டும் என்பதை அறிந்து கொள்ளும் ஆராய்ச்சிக் களனாகப் பயன்படுத்துவதுதான் ஆராய்ச்சி செய்து, அடுத்த முறை முன்னேற்றம் அடைவதாகும். (Research and Development)
நாம் ஆய்ந்து அறிந்ததை செய லாக்கம் செய்ய வேண்டும். அறி ந்தவருக்கும், செயலாற்றுபவருக் கும் இடையே பிளவு இருக்கக் கூடாது.
இல்லாத பட்சத்தில் எது நடக்கிறது.
முதலில் நான் எதிர்மறை விளைவுகளைத்தான் தவிர்த்து விடுகிறேன். இரண்டாவதாக அறிந்தபடி செயலாற்றுவதில் முழுமையான திருப்தி கிடைக்கிறது. (Love. Learn, Implement)
நம்முடைய செயல்கள் அனைத்தும் மற்றவர்களுக்கு அதிகப்படியான அளவுபயன்படுவதாக அமையட்டும். நம்முடைய பார்வையை விசாலப்படுத்திக் கொள்ளுவோம். எனக்கு என்ன கிடைக்கும் என்று மட்டும் கேட்காமல் இந்த செயலால் எத்தனை பேர் பயன் அடைவார்கள் என்ற கேள்வியை எழுப்புவோம்.
