மதங்களுக்கு மதிப்பளிப்பதுமனப்பக்குவத்தின் வெளிப்பாடு


மத விடயங்களைக் கையாளும் முறையை வெகுஜன ஊடகங்கள் பரிசீலனைக்குட்படுத்த வேண்டிய அவசியம் தற்போது உருவாகியுள் ளது. இலங்கையில் இயங்குகின்ற ஊடகங்கள் மாத்திரமன்றி இந்திய வெகுஜன ஊடகங்க ளும் இவ்விடயத்தில் சுயபரிசோதனை மேற் கொள்ள வேண்டிய தேவை இன்றுள்ளது.
திரைப்படத்துறை, சின்னத்திரை வானொலி, பத்திரிகை போன்ற ஊடகங்கள் மதம் சார்ந்த பாரம்பரிய வழக்கங்களை தமது இஷ்டத்து க்கு ஏற்றவாறு தான்தோன்றித்தனமாகக் கையாண்டு வருவதனாலேயே மீள்பரிசீல னைக்கான தேவையொன்று இப்போது உணர ப்பட்டுள்ளது.
இந்திய சினிமாக்கள், தொலைக்காட்சி நாட கங்கள் இலங்கையில் பெருமளவு ஆதிக்கம் செலுத்துவதனால் அந்நாட்டு வெகுஜன ஊட கங்களின் போக்கு தொடர்பாகவும் இவ்விட த்தில் சுட்டிக்காட்ட வேண்டியிருக்கிறது.
இந்திய தமிழ்த் திரைப்படங்கள், தொலைக் காட்சி நாடகங்கள், பட்டிமன்றம், வில்லுப் பாட்டு மற்றும் நகைச்சுவை நிகழ்ச்சிகள் போன் றவற்றில் மத விடயங்கள் பிரதானமாக எடுத் துக் கொள்ளப்படுவதை நாம் தாராளமாகக் காண்கிறோம். 
நகைச்சுவைக் காட்சிகளுக்கு மெருகூட்டும் நோக்கில் மத விடயங்களே கூடு தலாக எடுத்தாளப்படுவது இன்றெல்லாம் சாதா ரணமாகிவிட்டது.
இத்தகைய வழக்கம் எமது நாட்டுத் தனியார் தொலைக்காட்சியிலும் தற்போது படிப்படியாக ஊடுருவி வருகிறது. நகைச்சுவை ரசனைக்குத் தீனி போடும் விடயங்களாக இந்து மத பழக்க வழக்கங்களை எடுத்தாளும் போக்கு படிப் படியாக அதிகரித்து வருவதை அவதானிக்கக் கூடியதாக உள்ளது.
மதச் சின்னங்களையோ மதப் பாரம்பரிய வழ க்கங்களையோ நகைச்சுவை நோக்கங்களுக்கா கப் பயன்படுத்துவதென்பது ஒரு சாராருக்கு மாத்திரமே நகைச்சுவை ரசனைக்குரியதாக அமை யும். மற்றொரு தரப்பினருக்கு இப்போக்கு மனவேதனையளிப்பதாகவே அமையுமென்பதை சம்பந்தப்பட்ட ஊடகங்கள் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.
நகைச்சுவைப் பாத்திரமேற்பவர் மதச்சின்னங் களை அணிந்துகொண்டு காட்சியில் தோன்றி நடிப்பதை சினிமாக்களிலும் தொலைக்காட்சி நாடகங்களிலும் இன்றெல்லாம் தாராளமா கக் காண முடிகிறது. இங்கு நகைச்சுவைப் பாத்திரத்துக்கு மதச் சின்னமானது வலிந்து திணிக்கப்படுகிறது.
இதற்கெல்லாம் ஒருபடி மேலாக குறித்த மதத்தில் காணப்படும் கீர்த்தனைகள், உச்சா டனங்கள், தோத்திரங்கள் போன்றவற்றை நகை ச்சுவைக்கு ஏற்றபடி திரிபுபடுத்திப் பயன்படு த்தும் வழக்கமும் தாராளமாகக் கையாளப் படுகிறது. பல்லினங்களும் பல மதங்களும் சிகள் தயாரிக்கப்படுவது பக்குவமானதல்ல.
அதேபோன்று இந்தியாவில் உள்ள சினிமா, தொலைக்காட்சி ஊடகங்களும் இவ்விட யத்தில் ஆரோக்கியமாக நடந்துகொள்வதே உசிதமாகும்.
ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் மதமே மேலானது. மற்றைய மதத்தின் கோட்பாடு களை நம்ப வேண்டுமென்ற கட்டாயமும் கிடையாது. 
ஆனால் மற்றைய மதத்தவரின் மத விடயங்களுக்கு மதிப்பளிக்க வேண்டிய கடப்பாடு நம் அனைவருக்கும் உண்டு. ஒரு வர் தனது மதம் மீது கொண்டுள்ள பற்று தலை அடுத்த மதத்தவர் களங்கப்படுத்தாமல் பேணுதல் வேண்டும்.
இத்தகைய மனப்பாங்கே ஒருவரின் பக்கு வம் நிறைந்த உளவளமாகக் கொள்ளப்படு கிறது.
அதுபோன்றுதான் நாஸ்திகக் கொள்கையு மாகும். மதத்தை நம்ப மறுப்பது அவரவர் தனிப்பட்ட கொள்கை. ஆனால் தான் கொண்டுள்ள நாஸ்திகக் கொள்கையை அடு த்தவர் மீது திணிக்க முற்படுவதோ அன்றி தான் சார்ந்த மதத்தையே கேலிக்குரிய தாக் குவதோ அடிப்படை உரிமைகளில் தலை யிடும் மீறல்களாகி விடுகின்றன.
இது தவிர குறித்ததொரு மதத்தில் உள்ள விடயங்களை நகைச்சுவை நிகழ்ச்சிகளுக்காக எடுத்துக்கொள்வது வாடிக்கையாகிப் போயு ள்ளதால் அம்மதத்தவரின் மன உணர்வு களைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய அவசி யமும் எழுகிறது.
அம்மதத்தவரின் பொருட்படுத்தாத் தன்மை யையும் நெகிழ்வுப் போக்கையும் மனப்பக்கு வமென எண்ணி மதிப்பளிக்க வேண்டுமே தவிர, பலவீனமாகக் கொள்வது முறையான தல்ல.
